Kapitanie!
Kim jesteś?
Co to ma znaczyć?
Wasza Wysokość.
- Złapaliśmy go w sieć. - Sieć?
Opowiadał historie, w które...
Sądzimy, że go znalazł.
Ponce de León.
Mówi, że go znalazł. Okręt Ponce de León.
- Pływał na nim? - Nie. Mówiłem ci, że on zmarł 200 lat temu!
Racja, ale czy on nie umarł szukając czegoś?
Źródło Młodości.
- Kiedy możesz wypłynąć? - Wraz z przypływem.
PIRACI Z KARAIBÓW: NA NIEZNANYCH WODACH
Dziś egzekucja pirata.
W tę stronę.
Pośpiesz się tato, przegapimy wieszanie.
To nie wieszanie, tylko proces. Wieszanie będzie po południu.
Dziś wieszanie pirata.
Wstawaj!
Podnoś się!
Rusz się, piracie!
A może powinienem powiedzieć, "kapitanie" piracie.
Naprzód.
Właź tu.
Cisza! Spokój!
Spokój!
Teraz, przed obliczem sądu, osądzimy pirata, rabusia i rozbójnika,
kapitana Jacka Sparrowa.
Mówiłem wam. Nazywam się Gibbs,
Joshamee Gibbs. Ile razy mam wam...
Rozpoczynając ten proces, powstańcie i powitajcie,
prawego sędziego Justice'a Smitha.
Cisza!
A teraz.
Co my tu mamy?
Jack?
Stul pysk!
Nie rozpoznaję go.
To nie będzie konieczne.
Mówiłeś coś?
Jack Sparrow to nie moje imię. Nazywam się Joshamee Gibbs.
Doprawdy? Tu jest napisane Jack Sparrow.
Mówiłem im, że nie jestem Jack Sparrow,
którego z radością zidentyfikuję przed sądem, jeśli pomoże to mojej sprawie.
To byłaby słaba obrona.
Chyba, że znów chcesz zostać pobity, jak foka grenlandzka.
Więzień twierdzi, że jest niewinny bycia Jackiem Sparrowem. Co wy na to?
Bez procesu? Musimy najpierw przedstawić dowody.
Chwilka. Bez przeciągania. Winny?
Winny oznacza, że zawiśnie.
Powiesić go! Na stryczek z nim.
- Winny? - To niesprawiedliwe.
Zamknij się.
Joshamee Gibbs, zbrodnia, której jesteś winny,
to bycie niewinnym bycia Jackiem Sparrow.
Zważając na to, rozkazuję zesłanie do więzienia
po kres twojego żałosnego, niegodnego, krótkiego życia.
Co?
Powiesić go!
/- Powiesić! - Zamykam!
Niech zawiśnie!
Przygotować się na przewiezienie więźnia do Twierdzy Tower.
Dziękuję bardzo.
Dzięki.
Właź!
Wchodź!
Do tysiąca kłów, teraz obaj zmierzamy do więzienia.
Bez obaw. Opłaciłem woźnicę.
Za dziesięć minut będziemy poza Londynem, gdzie czekać na nas będą konie.
Wieczorem dotrzemy na wybrzeże, a stamtąd to tylko kwestia załatwienia okrętu.
- Taki był plan, tak? - Dokładnie.
Przybyłem dziś rano do Londynu, by uratować niejakiego
Joshamee Gibbs przed szubienicą.
Zważając na to, że żyjesz. Powiedziałbym, że wszystko się udało.
Co się z tobą stało, Gibbs?
Myślałem, że masz inne zatrudnienie, czy też zaangażowanie.
Tak, ale ciągle jak szpieg, uważnie nasłuchuję plotek o Czarnej Perle.
Nikt nie widział, gdzie mogła zakotwiczyć.
Wtedy doszły mnie słuchy, że Jack Sparrow jest w Londynie,
wraz z okrętem i szuka załogi.
- A nie jestem? - Tak słyszałem.
Fakty są takie, że werbujesz dziś ludzi, w pubie o nazwie Córka Kapitana.
Nie ja!
Też sądziłem, że to trochę podejrzane,
ale nigdy nie byłeś zbyt przewidywalnym źródłem.
Podsumujmy.
Jest inny Jack Sparrow, który kala moje dobre imię?
- Oszust. - W rzeczy samej.
Ale... oszust z okrętem.
I potrzebuje załogi.
Tak się składa, że ja także.
A ty, Jack?
Ostatnio słyszałem, że starasz się odnaleźć Źródło Młodości.
Jakiś postęp?
Specjalne okoliczności zmusiły mnie do odłożenia tego na później.
- Znaczy, poddałeś się. - Wcale nie.
Jestem jeszcze bardziej zdeterminowany. Tak właśnie jest.
Skosztuję tej wody, panie Gibbs. To nie są tylko słowa.
Krótka podróż.
To było częścią planu, zgadza się?
Nie.
- Ty jesteś Jack Sparrow. - Brakuje jeszcze słówka "kapitan".
Słyszałem o tobie.
I oczywiście wiesz, kim ja jestem?
Twarz jakaś znajoma. Groziłem ci już kiedyś?
Stoisz przed obliczem Jerzego Augusta, księcia Brunszwiku-Lüneburga,
ministra i księcia elekcyjnego Świętego Imperium Rzymskiego,
króla Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz twojego.
Nie słyszałem.
Poinformowano mnie, że przybyłeś do Londynu werbować załogę na okręt.
To z pewnością nieprawda.
Więc skłamałeś mówiąc, że nazywasz się Jack Sparrow?
Jestem Jack Sparrow. Ale nie werbuję żadnej załogi.
To ktoś inny.
Ktoś inny o nazwisku Jack Sparrow?
Przyprowadziliście nie tego, co trzeba.
Znajdźcie właściwego i pozbądźcie się oszusta.
Chwila, chwila.
Jestem Jack Sparrow, ten jedyny. I jestem w Londynie.
Aby zwerbować załogę i udać się do Źródła...
Proszę, czy ktoś może zdjąć te cholerne łańcuchy!
Szybciej.
- Wiemy, że jesteś w posiadaniu mapy. - Konfiskujemy mapę, a jego na szubienicę.
Masz przy sobie mapę?
Nie.
- Gdzie ona jest? - Szczerze, straciłem ją.
Właściwie, całkiem niedawno.
Otrzymałem raport, jakoby Hiszpanie odnaleźli Źródło Młodości.
Nie pozwolę, by jakiś melancholijny hiszpański monarcha,
w dodatku katolik, otrzymał życie wieczne.
- Znasz drogę do Źródła Młodości? - Oczywiście, że znam.
- Spójrz tylko na mnie. - Poprowadzisz ekspedycję.
Za twoją zgodą, Wasza Wysokość, otrzymam okręt i załogę.
Oraz kapitana.
Moje uszanowanie, panie.
Nie bądź zaskoczony.
Czemu ten człowiek nie jest zakuty? Powinniście tego dopilnować.
W moim pałacu jest to zbędne.
Hector.
Jak miło widzieć znajomego pirata pośród nas.
Pirata, nie!
Korsarz, z zatwierdzoną misją i autorytetem pod ochroną Korony.
Może być, ale najpierw...
- Co się stało z moją ukochaną Perłą? - Straciłem Perłę tak samo, jak nogę.
- Straciłeś Perłę?! - Tak.
Broniłem jej zażarcie, ale ostatecznie została zatopiona.
Skoro ten okręt zatonął, to ty powinieneś pójść na dno wraz z nim.
Kapitanie Barbossa, z każdą straconą sekundą, Hiszpanie nas odstawiają.
Pokładam w tobie nadzieję, mianując cię na to stanowisko.
Z radością wykonam zadanie, jak tylko wypłynę.
Ty, panie, jesteś głupi.
Jack, któremu skończył się rum.
Jaka to szkoda stanąć po zwycięskiej stronie? A ty spotkasz miłych ludzi z klasą.
Wszystko zrozumiem.
Poza peruką.
Ucieka!
- Uciekł? - Zostaw to mnie, panie.
Straże!
Znaleźć go!
Tam!
To już?
Zatrzymać powóz!
Jazda, jazda!
Ognia!
Ucieka nam! Zatrzymać go!
Plugawy piracie!
Witaj, Jackie.
Witaj, tatku.
Słyszałem, że werbujesz załogę.
Tyle osób o tym mówi, że musi to być prawda.
Ponoć zmierzasz do Źródła.
Byłeś tam?
- Czy ta twarz wygląda, jakbym je znalazł? - Zależy od oświetlenia.
Źródło wymaga pewnych rzeczy, do odprawienia rytuału.
Dwa kielichy.
- Na mapie też były dwa. - Srebrne.
Z okrętu Ponce de León. Potrzebujesz obydwu.
- Do? - Rytuał. Nie bądź głupi, Jackie.
Zaplanuj każdy detal nim wypłyniesz.
Z chęcią wypłynę. Jak tylko zdobędę okręt.
Ten typek za tobą. Mają okręt.
Właśnie rekrutują załogę.
Jeszcze coś, Jackie.
Źródło podda cię próbie. Zapamiętaj moje słowa.
- Podobno rekrutujecie załogę? - Tak.
Jack Sparrow zajmuje się tym niewielkim przedsięwzięciem.
Wyglądasz jak Jack. Po co się tak ubrałeś?
- Jesteś jakimś oszustem?! - Masz w ogóle pojęcie, kim jestem?
Chłopaki! Marcus! Mamy tu głupka, co zapomniał własnego nazwiska!
Co? Pływam wraz z Sparrowem. Kto postawi mi kolejkę?
Ukradłeś mnie. Jestem tu, by siebie odzyskać.
Przestań tak robić.
Tylko jedna osoba zna ten chwyt.
Od dawna chciałem to zrobić.
Witaj, Angelica.
Witaj, Jack.
Jesteś pod wrażeniem?
Myślę, że niemal cię zabiłam, raz czy dwa.
Jestem wzruszony tymi szczerymi pochlebstwami.
Ale dlaczego?
Byłeś jedynym piratem, pod którego mogłam się podszyć.
To nie komplement.
Bez obaw, Jack. Wybaczyłam ci już dawno temu.
Za co? Za opuszczenie cię?
To raczej ja zostawiłam ciebie.
Dżentelmen pozwala swojej damie utrzymać fikcję.
Słuchaj, Sparrow.
Tak długo, dopóki moi żeglarze dostają zapłatę,
są skłonni pogodzić się z każdym dziwactwem.
Jest jedna sytuacja, z którą się nie pogodzę.
Będę kapitanem, nikim mniej.
A gdzie zdobędziesz okręt? Tak się składa, że mam jeden.
Mogę użyć okrętu.
- Słyszałam, że byłeś przy Źródle. - Wiele się słyszy ostatnio.
Źródle Młodości.
Droga Angelico, nie smuć się. Wciąż zostało ci kilka dobrych lat.
Zawsze czarujący. Nie odpowiedziałeś mi.
Zapomnij o Źródle. Strata czasu.
Pani, jacyś podejrzani kolesie oficjalnie szukają Jacka.
- Masz z tym coś wspólnego? - Mogłem znieważyć jakiegoś króla.
Nic się nie zmieniłeś!
- Sugerujesz coś? - Tak.
/Otwórzcie drzwi, /w imię Jego Wysokości.
Zdradziłeś mnie, uwiodłeś i wykorzystałeś.
Byłam niewinna. Nie byłam wcześniej z mężczyzną.
Zważając na twoje umiejętności, z pewnością nie byłaś zdeprawowana.
Pośpieszcie się!
Byłam gotowa na złożenie ślubów. A ty?
Co właściwie robiłeś w tym hiszpańskim klasztorze?
Przez pomyłkę wziąłem go za burdel.
- Jesteśmy na gorszej pozycji. - Mów za siebie.
Ja nie muszę nikogo udawać.
W przeciwieństwie do innych, jestem kapitan Jack Sparrow.
Jak możesz mówić, że cię wykorzystałem?
- Wiesz dokładnie jak! - Wiem, ale jak możesz tak mówić?
- Więc jak będzie? - Co jak będzie?
Co do Źródła.
Co wiesz?
Nie jesteś przypadkiem w posiadaniu dwóch srebrnych kielichów z Ponce de León?
- Nie. - Szkoda.
- Czemu? - Słyszałem opowieści, plotki.
- I jest jeszcze pewien rytuał. - Tak, wiem.
Co to jest? Czego wymaga?
Syreny, Jack.
Zaszła pomyłka. Dostałem dożywocie, nie stryczek.
Dożywocie!
- Barbossa. - Dziękuję, panowie.
Wiesz chyba, jak zawiązać węzeł.
Podła to rzecz, kazać skazanemu wiązać linę, na której zawiśnie.
Jak pościelisz, tak się wyśpisz.
- Co się z tobą stało? - Gdzie jest Jack Sparrow?
- Uciekł. - Czas mi ucieka.
HMS Opatrzność wypływa o świcie.
Jeśli nie chcesz tu zawisnąć z ustami pełnymi much, zacznij gadać.
Zabierz mnie ze sobą.
- Gdziekolwiek wskaże kompas. - Czyli gdzie, Gibbs?
Do Źródła? Zgadza się?
To tam zmierza Jack? Możesz mi cokolwiek zaoferować, Gibbs?
Tylko tyle wymagam.
Jedno moje słowo i nie ujrzysz świtu.
Podaj mi ją.
- Głupcze! - Miałem dość czasu, by zapamiętać
te piekielne kręgi, każdą drogę, każdy przystanek.
To wszystko jest bezpieczne tutaj.
Witam z powrotem w służbie Jego Królewskiej Mości, panie Gibbs.
- Do roboty, żeglarzu. - Tak jest.
Co?
- Zaszła straszna pomyłka. - Ruszaj się.
- Nie powinno mnie tu być. - Wielu tak mówi.
Po kilku kuflach nawet nie pamiętają, kiedy skończyła im się forsa.
Nie rozumiesz. Jestem kapitan Jack Sparrow.
- Jeden, jedyny. - Scrum, przyjemność po mojej stronie.
A teraz ruszaj się.
Scrum.
- Po co ta szklana trumna? - Wyglądam, jakbym tu dowodził?
Gdzie jestem?
Wybacz, kapitanie Sparrow.
To zaszczyt powitać cię na pokładzie Zemsty Królowej Anny.
Czarnobrody.
Ten jest ciekawy.
To bosman zombie.
- Że jak? - Bosman zombie.
Czarnobrody ich stworzył.
Wszyscy oficerowie są tacy. Bardziej posłuszni.
I mają większy temperament.
- Dalej, szoruj. - Tak.
- Pięć dni na morzu? - Zgadza się.
- Możesz to określić po zapachu morza. - Po zapachu załogi.
A ten co przeskrobał?
Co mam o nim sądzić?
On, jakiś pobożny gość. Zawsze wspomina coś o Panie Wszechmogącym.
- Misjonarz na tym okręcie? - To iście misjonarska historia.
Kapitan ich dopadł, nie oszczędził okrętu, ani załogi.
Ale jego tak.
Pierwszy oficer się za nim wstawił, ryzykując reputacją.
Ta oficer nadstawiała własny kark dla tego więźnia.
- Co na to powiesz? - "Ona"?
- Pierwszy oficer to "ona"? - Wracać do pracy!
Trzymać kurs.
Ty bezlitosna, podstępna, zrzędliwa żmijo.
- Mówiłam, że mam okręt. - Nie. Czarnobrody ma okręt.
Na którym jestem teraz więźniem.
Uda nam się, Jack. Źródło Młodości.
To, czego od zawsze pragnąłeś.
Czarnobrody. Edward Teach. Postrach wszystkich piratów.
Wskrzesiciel zmarłych w wolnym czasie.
- Wysłucha mnie. - On nie słucha nikogo.
Nawet własnej córki?
Córka od urodzenia?
Dawno zaginiona, niedawno odnaleziona, kochająca swego tatę z całej duszy.
- Kupił to? - Sprzedałam to.
Pozostaje kwestia źródła. Albo twoja.
Nie ciebie i mnie.
Nie, Jack. To jest najlepsza część.
- On będzie martwy. - Będziesz miała w tym udział?
Istnieje przepowiednia.
Może nie wierzysz w rzeczy nadprzyrodzone.
O nie, nie, widziałem co nieco.
Przepowiednia mówi:
"Czarnobrody zginie czternastej nocy z ręki Jednonogiego."
To dlatego potrzebuję Źródła, Jack.
Panie Gibbs, poproszę o mapę. Bądź tak uprzejmy i podaj nam kierunek.
Bądź tak miły i przynieś rum.
Jesteśmy korsarzami, a nie piratami, panie Gibbs.
- I w imię króla, musimy się zachowywać. - Tak, kapitanie.
- Jesteśmy na właściwym kursie, Gibbs? - Tak. Na właściwym.
A oto twój dowód.
Hiszpanie.
Wszyscy na stanowiska!
Chwytać wiatr!
- Zwrot o dwa stopnie! - Dwa stopnie!
Wytoczyć działa!
- Strzelcy, zająć pozycję! - Zająć pozycję!
Działa gotowe!
Czekać na rozkazy!
Przygotować się!
Działa załadowane, jakie rozkazy, panie?
Panie? Rozkazy?!
Nawet nie odwrócił głowy. Źródło jest tu zdobyczą.
Szkoda im czasu na zatapianie nas. Teraz zostaliśmy z tyłu!
- Postawić wszystkie żagle! - Postawić wszystkie żagle!
Do roboty! Płynąć z prądem!
Temat na dziś, panowie, to bunt.
- Bunt ma wielką moc. - Tak.
Chcę pływać pod rozkazami Jacka Sparrowa. Nie jakiegoś tam oszusta.
I pewnej damy.
Wspomniał, że nie wyszłoby bez tak wspaniałej załogi.
Aż mnie skręca w palcach.
To wszystko, co zebrałem.
- Dobra robota. - Wspaniale.
Do rzeczy, Czarnobrody. Jakie ma nawyki?
- Przebywa w swojej kajucie. - Tak, przebywa w kajucie.
- Kiedy z niej wychodzi? - Nie wychodzi z niej.
- Kiedyś musi. - Nie, nie.
- Ktoś z nim już wcześniej pływał? - Nie. Nie ja.
- Ktoś go już wcześniej widział? - Nie, nie bardzo.
Siedzi w kajucie, nikt z nim nie pływał,
nikt go nie widział.
Dobre wieści, panowie.
To nie jest okręt Czarnobrodego. To nie Zemsta Królowej Anny!
Nie, to z pewnością Zemsta Królowej Anny.
- Skąd wiesz? - Widziałem nazwę na rufie okrętu.
Panowie, wspólnicy, kompani.
Zostaliście oszukani.
- Oszukano nas? - Tak.
Celem naszej podróży jest śmierć czyhająca na nas.
Jeśli dopłyniemy do Źródła Młodości.
Będziemy tego żałować.
Śmierć, potępienie, wieczne ciemności, które nie przeminą.
Chyba, że przejmiemy okręt.
Przejmujemy okręt! Teraz!
Do dzieła.
Wstawać!
Jack.
Jeśli to sen, to możesz zatrzymać szablę i buty.
- A jeśli nie... - To sen.
Kłamca.
Chciałem cię uprzedzić, że przejmuję okręt.
To nic osobistego.
Lepiej...
trzymaj się z daleka.
Cholera.
Jesteś z nami czy przeciwko nam?
Nie jestem ani z wami, ani przeciwko wam.
- Może tak? - Jest wierzącym, jego religia tego wymaga.
Walczyć do końca, podłe karaluchy!
Zajmijcie się nim i mocno zwiążcie!
Okręt jest nasz!
Panowie.
Jestem trochę zawiedziony.
Zaznawałem właśnie odpoczynku.
Aż tu nagle, usłyszałem potworny hałas na pokładzie.
Załoga, opuściła swoje posterunki bez wyraźnego rozkazu.
Ludzie bez zezwolenia, zabierają okręt dla siebie.
- Co to oznacza, pierwszy oficerze? - Bunt, kapitanie!
- Powtórz. /- Bunt!
A, tak. Bunt.
A jaki los czeka buntowników? Wszyscy znamy odpowiedź na to pytanie.
A jeśli nie, bunt oznacza "zawiśnięcie".
Kapitanie, chciałbym zameldować o buncie.
- Mogę wskazać palcem i podać nazwiska. - Nie ma potrzeby, panie Sparrow.
Oni to owce, a ty jesteś pasterzem.
Wspomniałem już, jak uroczą masz córkę?
Niezły ostatni widok, dla potępionej duszy.
Wybacz mu, ojcze. Potrzebujemy go.
Jeśli nikogo nie zabiję, to zapomną, kim jestem.
/Tchórzem!
Nie przesłyszałeś się! Twoja załoga widzi cię takim, jakim jesteś.
Tchórzem! Nieważne, ilu zgładzisz?
Pewnego dnia zaczniesz się nad tym zastanawiać.
Nie chcesz przyznać, że się boisz.
Nie kroczysz drogą prawych wyborów, ku światłości.
Nie. Prawda jest o wiele prostsza.
Jestem złym człowiekiem.
- Doprawdy? - Mam cię też zabić, katecheto?
- Nie! - Latynoska krew, tak samo jak i matka.
Ojcze, błagam.
Prawie zapomniałem, po co ten misjonarz tutaj jest.
Moja córka martwi się o moją duszę. Lub o to, co z niej zostało.
Naprawdę chcesz mnie ocalić, moje dziecko?
Każda dusza może zostać zbawiona.
- To prawda, katecheto? - Tak.
Choć dla ciebie to raczej długa droga.
Wciąż modlę się za każdą nieszczęsną duszę na tym piekielnym okręcie.
Rozbrajasz mnie swoją wiarą.
Ej wy!
- Który z was miał pełnić wartę? - Ja, powinienem obserwować.
Który?
- Ty? - Tak.
Tak. Kucharz. Doskonale.
Spuścić szalupę!
Wykonać zwrot!
- Czemu to robisz?! - Bunt mówi sam za siebie.
Kapitan może okazać łaskę.
Dałem mu szansę, w której mógł zadecydować o swoim losie.
I co teraz?
W twoich słowach było coś, że...
Modlitwa wybawi cię od złego?
- Na mój znak! - Przestań, daj mu szansę!
Wiesz, kiedy czuję się bliżej Stwórcy?
Gdy widzę cierpienie i mękę tak powszechną na tym świecie.
A ja widzę w tych trudnych chwilach
tragedię, dobroć i współczucie, okazywaną tym, którzy tego potrzebują.
Być może powinieneś się modlić o bycie nietkniętym.
- Proszę, wciąż jest nadzieja... - Jeszcze raz!
Aktualnie nie interesuje mnie Źródło Młodości, więc
skoro jesteś usatysfakcjonowany,
możesz mnie wysadzić gdziekolwiek zechcesz.
To wszystko, kwatermistrzu.
Twoje słowa zawierają kłamstwa, które ciężko dostrzec.
A ty? Wielki Czarnobrody.
Powiadali, że twoje ciało trzykrotnie w kawałkach wracało na okręt.
I oto jesteś. Uciekasz przerażony.
- Przerażony? - Do Źródła.
Kwatermistrz widzi rzeczy, zanim się wydarzą.
Przewidział moją śmierć.
Taki czeka mnie los.
Cień przeznaczenia nadszedł.
Jesteś zabawny, skoro pokładasz wiarę w przeznaczenie, kolego.
- A ty? - Ja?
Jestem sceptycznie nastawiony do przyszłości, która dotyczy mnie.
Głupio byłoby walczyć z przeznaczeniem, ale kuszące jest oszukanie go.
Chcę odnaleźć Źródło, a ty mnie tam zabierzesz.
Nóż nie posłuży ci lepiej, niż wszczęty bunt.
Bunt był bardzo pomocny. Doprowadził mnie do ciebie.
- Ach. - Tak.
By cię ostrzec.
Twój pierwszy oficer podaje się za kogoś, kim nie jest.
Mów.
Ona nie jest twoją córką.
/Wiesz, że to moje ciało i krew.
/Ta kobieta jest utalentowana /w swych sztuczkach.
/Wiem, bo mieliśmy wspólną przeszłość.
Mimo wszystko, nie mogę nie podziwiać jej naturalnego talentu.
Angelica, moja ukochana córka, która jest jedyną dobrą rzeczą,
jaką zrobiłem w tym życiu, a ty twierdzisz, że ją zdeprawowałeś?
Panie, ona jest czystym złem.
Bardziej groźna niż dzika bestia.
Wygłodniała dzika bestia z paskudnymi zębiskami.
Mściwa, wygłodniała jak piekło bestia...
- Ojcze! - Najsłodsza.
Nie ma potrzeby go ranić, ojcze.
- Pomoże nam. - Prawda, Jack?
Widzisz, nawet teraz okazuje ci dobroć, po kłamstwach, jakimi ją obarczyłeś.
Zaprowadzisz nas do Źródła. Proszę.
Ujmę to inaczej.
Jeśli ja nie dotrę do Źródła na czas,
ty także nie zdołasz.
Powinienem się spieszyć, czyż nie?
Panie?
Słucham?
Kapitanie. Chciałbym zameldować o plotkach.
Załoga ma wątpliwości co do celu naszej podróży.
Przestań pieprzyć i wracaj do roboty.
- W czym rzecz? - Nie chcą okazać braku szacunku.
Czego się boją, wymów to.
Zatoki Spienionej Fali.
Tak, Zatoki Spienionej Fali.
Każdy bezwartościowy żeglarz drży na dźwięk tej nazwy.
Ktoś wie, dlaczego lub odważy się o to zapytać?
Jeśli historie są prawdziwe.
Marynarze słuchają bardzo uważnie, więc puść wodzę fantazji.
- Syreny, kapitanie. - Tak, syreny.
Mewy, diabelskie ryby, głodne ludzkiego mięsa.
Syrenie wody, to nasz kierunek.
Oczyść swą duszę, Gibbs, bo syreny zabiorą resztę.
Aż do kości.
Spokój! Spokojnie! Wykażcie się odwagą!
Lub stawcie czoła waszym lękom!
Ratuj się!
- Człowiek za burtą! - Nie, to dezerter!
- Zawrócić okręt! - Nie!
Panowie!
Nie powinienem pytać was więcej, co człowiek może zaoferować,
ale zapytam o to.
- Czyż nie jesteśmy ludźmi króla? - Tak.
- Na królewskiej misji? - Tak.
Nie widziałem strachu w oczach Hiszpanów, którzy nas mijali.
- Czyż nie jesteśmy ludźmi króla?! - Tak!
Stawiać żagle i zmienić kurs! Prosto na Zatokę Spienionej Fali.
/Kierunek na Zatokę Spienionej Fali!
Witaj.
Chodź.
Napijesz się?
Wino, muzyka, płomień świec.
Myślałam, że mieliśmy to za sobą, Jack.
Wiem o tym.
Dobrze to pamiętam.
Dzikie, zakręcone, szalone, nieodparte pożądanie.
Pamiętasz St. Dominique?
La Martinique. W St. Dominique próbowałam cię zabić.
Wszystko jedno.
- To nie przystoi pierwszemu. - Byłem pierwszy?
Zawsze się nad tym zastanawiałem.
Ciągle szukasz nieśmiertelności, Jack.
Sztuczka polega na wiedzy, co ją zapewni.
/Wybierz pozycję.
Czarnobrody zasłużył na swoje przeznaczenie.
Ty i ja możemy udać się do Źródła Młodości.
Gdzie razem będziemy szczycić się sławą.
To zapewni nam rozwiązanie rzezi.
- I mam ci powiedzieć o rytuale? - Tak.
O odprawieniu rytuału.
Mogę ci zaufać, Jack? Potrzebuję cię po mojej stronie.
Droga Angelico. Ty i ja, jesteśmy bardzo blisko.
Opowiedz o rytuale.
Woda ze Źródła Młodości.
Lśniąca łza syreny.
Srebrne kielichy Ponce de León.
- Wraz z tymi rzeczami. - Tak?
Wraz z nimi, możesz odebrać lata życia innej osobie, Jack.
Tak?
Jak widzisz, nie możemy udać się tam sami.
Rytuał wymaga ofiary.
- To dość niekorzystne. - W rzeczy samej.
Moja chęć dotarcia do Źródła znacznie zmalała.
Ale jest na pokładzie coś, czego pragniesz.
- A co z Czarnobrodym? - Jest w kabinie z mapami.
Musimy się spieszyć.
Tutaj trzyma swoje zdobycze.
Pomożesz mi, a obiecuję ci jeden.
I chyba wiem, który wybierzesz.
Czarna Perła w butelce?
Dlaczego Czarna Perła jest w butelce?
Jest nawet gorszy jako miniaturka.
- Dobiliśmy targu, Jack? - Angelica, znam cię.
Nie poświęcisz życia niewinnego człowieka.
A co z Jednonogim?
Potrzebuję lat, Jack.
Nie dla siebie, tylko dla ojca.
Naprawdę jestem córką Czarnobrodego.
Zaczynasz gubić się we własnych zagrywkach.
Nie. On jest moim ojcem. Czyż nie mówiłam, że nie kłamię.
- Okłamałaś mnie, mówiąc prawdę? - Tak.
To było niezłe, na pewno się przyda.
- Z pewnością. - Pewnie, że tak.
Więc nie odpuścisz tej wyprawy?
Nie chcę stracić ojca, Jack. Nie mam innego.
Angelica, twój ojciec, Czarnobrody.
On jest złem i zabije cię, gdy będzie miał okazję.
On nie może zostać ocalony.
A kim ty jesteś, że ustalasz limit odkupienia.
Ukradłeś mi moje lata, Jack.
- Jesteś mi to winien. - A ty zmierzasz wprost po własną śmierć.
Nie zamierzam stać z boku i na to patrzeć.
/Zatoka Spienionej Fali!
Wszyscy do wody i rozstawić sieci!
Rozstawcie się. Nie splączcie sieci!
Ma wyglądać porządnie dla naszego gościa.
Potrzebujemy światła. Sporo światła.
Chodź.
Czujecie?
Wielorybi tran, pali się, jak za Boskim dotknięciem.
- Sprawisz, by działała? - Angielska robota.
Miejmy nadzieję, że się uda.
Księżyc w tej pozycji, o tej porze.
Idealny do polowania na łzę syreny.
/Jesteśmy straceni. /Przyciąga je światło.
- Rekiny? - O wiele gorzej, chłopcze.
W ciągu godziny zaroi się pod nami od syren.
Masz na to moje słowo.
A my jesteśmy przynętą.
Słyszałem, że pocałunek syreny chroni żeglarza przed utonięciem.
Nie bądź głupcem.
Wszystkie syreny to kobiety, synu. Piękne jak sny o niebie.
Ale gdy dobiorą ci się do tyłka, że się tak wyrażę.
Zatapiają okręt lub ściągają z pokładu.
A następnie zostajesz zaciągnięty pod wodę i toniesz.
I zostajesz zjedzony.
Brzmi strasznie.
A one są w pobliżu.
/- Śpiewaj! - Co?
Lubią, kiedy ktoś śpiewa.
Głośniej!
Panie, ocal mnie.
Spójrzcie.
Spójrzcie tam.
Wystraszysz ją! Odsuń się!
Potrafisz mówić?
Tak.
Jesteś piękna.
To ty śpiewałeś?
/Tak.
Jesteś moim dzielnym żeglarzem?
- Mogę nim być. - Scrum, opanuj się!
Chłopaki!
Jeśli mogę coś dostać w tym żałosnym życiu, to jest to mój wybór.
Na Boga. To jedyna okazja, by Scrum dostał całusa od syreny.
Przygotować się! Zaczęło się!
Wykurzyć je! Pokaż swą odwagę!
Odpalić ładunki!
Sieci do wody. Szybko!
Wracać na ląd! Utrzymać światło!
Odwrót, powiedziałem!
Tchórze! Wracać do wody!
Nie będę tolerował niesubordynacji! Macie na to moje słowo!
Jack!
Chodźże!
Mamy jedną!
Zakochałem się.
Sprawdzić sieci! Potrzebna nam jedna żywa syrena!
Pomóżcie mu.
Dobra robota, marynarzu.
Czy wszyscy to widzieli? Bo nie zamierzam robić tego ponownie.
Wracać na okręt. Musimy ją zabezpieczyć.
Natychmiast!
- Panie, czy to... - Syrena.
- Odpuśćmy z tym szaleństwem. - Nie mogę tego zrobić.
Wiesz jak to jest szukać śladów stóp na piasku.
Właśnie tak, tylko, że ślady stóp są dokładnie przede mną.
Właściwie "ślad".
Zatoka Spienionej Fali, panie. Musimy stąd odpłynąć.
Ruszymy pieszo. Gibbs, wskaż kierunek.
- Panie, nasi ludzie. - Już są martwi.
- Nie brzmi, jakby byli martwi. - Doprawdy?
Ja nie słyszę nic poza gnieżdżącymi się mewami.
A co ty słyszysz, panie Groves?
Mewy, gnieżdżące się.
Nic więcej.
Do dzieła, Gibbs!
Mój Boże.
Twoja głowa, albo idziesz naprzód. Nie obchodzi mnie, które wybierzesz.
Zebrać wszystkich! Idziemy lądem!
Czas na ciebie, Sparrow.
Czy to konieczne?
W ramach ostrożności lepiej, byś nie wiedział, gdzie jest mój okręt.
Więc to tak.
Ale najpierw.
Okręt Ponce de León.
- Po co właściwie ją niesiemy? - Bo łzy wysychają, a potrzebujemy świeżych.
Jak przebiegał ten rytuał?
Woda ze Źródła i łza syreny.
Oraz dwa srebrne kielichy, jeden ze łzą, drugi bez.
Więc jeden ze łzą, a woda w obydwu.
Skomplikowane, czyż nie?
Obydwa zawierać mają wodę, w jednym ma być łza.
Osoba, która wypije wodę wraz ze łzą,
dostaje wszystkie lata życia od drugiej osoby.
Jak wiele lat?
Wszystkie, jakie przeżyła.
I jakie mogła żyć, jeśli los będzie łaskawy.
Katecheto.
Mam przeczucie, że to się nie skończy dobrze dla mnie.
Chciałbym zanotować, że jestem w pełni przygotowany, by zrobić co trzeba,
aby przyjęto mnie w tym miejscu pełnym dobroci. Kapujesz?
No nie wiem, Jack.
- Możesz się nawrócić. - Myślałem bardziej o kilku radach.
Kwatermistrzu!
- Tak? - Nie może oddychać!
- Ma wodę. - Potrzebuje powietrza!
- Otwórz to. - Wtedy ucieknie.
- Zabijesz ją! - Popieram misjonarza.
Widzisz?
Ruszajcie.
Tak jak myślałem.
Nie przejdziemy tędy.
- To właściwa droga? - Oczywiście, powinniśmy obejść od wschodu.
- Musimy się dostać do kielichów. - Więc powinniśmy zawrócić.
- Nie ma czasu. - A jak przeniesiesz syrenę?
- Bunt tym razem nie pomoże. - Maszerujesz jak dziewczyna.
- Żebyś wiedział. - Ktoś musi przejść.
- Masz na myśli, że się rozdzielamy? - Masz na myśli skok?
Nie mogę się doczekać, by to zobaczyć.
/Sparrow pójdzie.
- Odszukaj okręt, zabierz kielichy. - Sparrow? Dlaczego sądzisz, że wróci?
Właśnie, dlaczego sądzisz, że wróci?
Nie możesz mu zaufać, ojcze. Ja pójdę.
Ona pójdzie.
Jak daleko do Źródła? Kończy mi się czas.
Dzień marszu, za tą rzeką,
potem przez tamten teren i będziesz blisko.
Możesz iść.
Wiedziałem, że do tego dojdzie.
Wiecie jak to jest stać na krawędzi i czuć potrzebę, by skoczyć.
Ja tak nie mam.
- Potrzebne mi kielichy. - Strzelaj.
Oszczędzisz mi upadku.
Pójdziesz, powrócisz.
Albo ją zabiję.
Nie zabijesz własnej córki.
Kwatermistrzu!
Przynieś jeszcze sześć pistoletów i usuń naboje w dwóch,
ale nie mów mi w których.
Wybieraj, panie Sparrow.
Ten. Nie.
Ten.
- Jesteś pewny? - Oczywiście, że tak.
Jeszcze raz.
Proszę, nawet nie są naładowane.
Jeszcze raz.
Skoro tak ci zależy na zabiciu jej, to czemu by nie pozwolić jej skoczyć.
Co?
Jeśli skoczysz i zginiesz, wtedy ona dostanie szansę.
Jeszcze raz?
Ty.
Jeśli skoczę, przeżyję?
Lalka.
Tak, teraz przeżyjesz.
To absurd! Idę!
Mokry.
Znowu mokry.
/Ruszamy na północ, do Źródła.
Dobrze rozegrane, ojcze.
Wiedziałeś, które były naładowane, prawda?
Oczywiście, moja droga.
- Przydałaby się teraz mapa. - Albo okręt.
Zatrzymaj się!
Stój nieruchomo.
Nie pozwól, by dotknęła twojej skóry.
No co? Stary człowiek nie może mieć hobby?
Na co czekacie, naprzód!
/Naprzód!
Wyśpicie się, gdy będziecie martwi. Żwawiej!
Los wciąż jest dla nas korzystny.
Santiago. Wraz z kapitanem Ponce de León.
Nikogo tu nie ma. A zatem.
Nie możemy się zatrzymywać.
Możesz iść?
Nie mogę.
Idź, albo zdychaj.
Obejmij mnie ramieniem.
- Nie prosiłam się o pomoc. - Ale jej potrzebujesz.
Śpieszymy się, prawda?
Nie zostań w tyle.
Tutaj się zatrzymamy.
Taka piękność.
Z pewnością jesteś stworzeniem Boskim.
Kolejnym potomkiem ciemności.
Stworzeniem, które znalazło schronienie na Arce.
Taka piękność.
A jednak zabójcza.
Zabójcza? Nie.
Zaatakowałaś mnie.
Nie.
Jesteś inny.
- Inny? - A nie jesteś?
Ochraniasz.
Zepchnęłaś mnie z drogi.
- Widziałeś Źródło? - Nie, ale jesteśmy blisko.
Przynieść kreaturę, zarzucić jej coś na głowę.
Ona ma imię!
Słucham więc.
To Serena.
Ponce de León.
/40 piratów grasujących przez 40 nocy
/nie dorównałoby zawartości /tego pomieszczenia.
Ty!
- Ty! - Nie, ty!
Byłem tu pierwszy.
Ty. Dlaczego jesteś tutaj?
Czarnobrody mnie przysłał.
A co z tobą?
Srebrne kielichy dla Korony.
Och, proszę.
W tył! W tył! Musimy zachować równowagę!
Cały okręt się osuwa.
Bracie.
Co, jeśli każdy z nas weźmie jakiś przedmiot o zbliżonej wadze.
Odłóż to!
Niczego nie dotykamy!
- A co powiesz na to. - Kielichy.
- Hej, ja powinienem być pierwszy. - W porządku.
- Razem. - Razem.
Kamienie.
Hiszpanie.
Tam jest nasz kumpel.
Dlaczego tak patrzy na mapę?
Jakby się bał.
Ciekawe, czemu to zostawili?
Nie dotykaj mapy.
Znają drogę.
Ale ja chcę wiedzieć, gdzie mogli rozbić obóz.
- Jack? - Cicho.
Gibbs.
Właśnie zastanawiałem się, jak cię uwolnić.
Ukradłeś mi mapę.
Dobra, zaczynamy.
Hura.
/Syreny.
Włóż ją tam. W ten głęboki dół.
Jeśli ucieknie, wszystko przepadnie. Zabierz nakrycie.
Spójrz.
Spójrz!
Tak właśnie skończysz. Wysuszona od słońca.
Do połowy zanurzona w wodzie.
To pozwoli ci żyć, ale na tyle długo,
byś powoli konała.
Spójrz tylko. Twój lud mordowany dla łez.
Serena. Czemu nie płaczesz?
Wszyscy umierają, nawet ty.
Wkrótce, jak słyszałam.
Posłuchaj.
Słuchaj!
Czy nie słyszysz wrzasków swoich sióstr?
Nie słyszysz ich?
Potrzebna nam tylko jedna łza.
Głupia kreatura. Odciąć jej palce, jeden po drugim.
Wyciąć jej oczy i wyciągnąć łzy.
Jaki jest twój głos w tej sprawie?
Może zmieni zdanie, gdy wzejdzie słońce.
Tak, spłonie, ale nie mogę czekać na słońce.
- Może powinniśmy dorzucić do ognia. - Nie!
Nie sprawdzaj mnie, kleryku.
- Nie będziesz jej torturował. - Potrzebna nam jedna łza.
Zedrę z niej skórę kawałek po kawałku, jeśli nie zobaczę łzy.
A teraz możesz iść się pomodlić.
Myliłem się mówiąc, że każda dusza może zostać zbawiona.
Twoja nie może.
Patrzcie, panowie, oto człowiek wierzący.
Ta podła kreatura, jak ją nazywasz, jest warta sto razy więcej niż ty.
Aleś się przejął.
Fantazjujesz o niej.
I nie zaprzeczaj, kiedy patrzysz mi w oczy.
Pytanie tylko...
Czy ona interesuje się tobą?
Mój Boże, tak. Mamy szczęście.
Uroń łzę...
albo zobaczysz śmierć tego biedaka.
Serena!
Gdybyś uroniła łzę, byłbym wdzięczny.
Smutek, owszem. Ale nie żal, jeszcze!
- Nie z twojej ręki, ojcze! - Zamilcz i czekaj na koniec!
Kwatermistrzu.
No proszę, twarde te syreny.
Niestety.
Zwiąż ją i zamknij z innymi.
Pozbądź się go.
- Jesteś pewna? - Tak.
Jestem kobietą. Ona także.
W co ty pogrywasz, Jack? Spółkując razem z Barbossą.
Jest pewna dziewczyna.
Kobieta.
- Płeć przeciwna. - Od kiedy cię to interesuje?
Może powinienem powiedzieć "panienka".
Chcesz ratować panienkę? To byłby pierwszy raz.
Tak, ale mogłem jej zaszkodzić parę miesięcy temu.
Jak bardzo?
Gibbs, to jest ta kobieta z Sewilli.
A tak, udawałeś, że ją kochasz i zostawiłeś ze złamanym sercem.
Gorzej.
Mogłem mieć jakieś...
- Wrażenia. - Wrażenia?
Wrażenia.
Coś jak "uczucia", zdaje się.
Nie, nie, nie uczucie. Bardziej jak...
Uczucia, a niech cię.
A mimo to ją zostawiłeś. To dopiero było złe.
Dziękuję.
Proponuję nie używać siły.
Zajmę się tym osobiście, ze względu na twój stan.
Wiesz, że goni nas czas.
Doceniam twoją troskę, Jack.
Jednak twoje towarzystwo pozostaje bez zmian.
Zostańcie tutaj, komandorze. Czekajcie na sygnał.
Tam, to ich dowódca.
Musimy dostać się do namiotu, bo tam będzie...
A niech mnie.
To pewnie one.
Twoja szabla dziwnie pachnie.
Tak, trucizna z jadowitych ropuch.
Wystarczy zadrapanie i w ciągu kilku minut jesteś trupem.
Możesz skierować je w inną stronę.
Nie lubię ropuch.
Co robisz?
Planuję drogę ucieczki. Czy nie tak zawsze robisz?
Tak.
Ale czasami po prostu improwizuję.
Co teraz?
Wychodzimy, powoli i spokojnie. Tak, jakbyśmy byli u siebie.
Przepraszam, Serena.
- Byłeś martwy. - Tak.
Wróciłeś po mnie.
Czemu?
Jesteś inna, wiesz.
Znasz dobroć, współczucie.
/Zabrać go!
Łzy z rozpaczy nie przeszły. Syreny są na to zbyt twarde.
Łzy radości...
Powiadają, że te są o wiele lepsze.
Serena, nie miałem z tym nic wspólnego.
Puść ją. Już jej nie potrzebujesz.
Puścić? Nie!
Poprawcie więzy. Wyruszamy bez niej.
- Jak tam plan ucieczki? - Masz szansę improwizować.
Kuszące, ale być może będę w stanie uwolnić ręce.
Masz tam nóż. Wspaniale.
Lepiej.
Gdzie mogę taką dostać?
Zemsta jest słodka i klarowna.
Zemsta.
Dalej, Hector.
Skoro chciałeś kielichów, które teraz przepadły.
Czaisz się na Czarnobrodego.
Król Jerzy, korsarz, peruka. Tania farsa, nie kupuję tego.
Nie było cię tamtej nocy.
- Perła przepadła. - Została zabrana, nie stracona.
Byliśmy na wybrzeżu Hispanioli, kiedy nas zaatakowano.
Bez zawiadomienia, bez ostrzeżenia, bez możliwości pertraktacji.
Zostaliśmy zasypani ostrzałem z dział.
Morze pod Perłą zagotowało się.
Perła gwałtownie chwiała się na fali.
Każda deska, reling i maszt trzeszczały w tym samym czasie.
Takielunek ożył.
Własny okręt zwrócił się przeciwko nam.
Oplatał załogę, wijąc się jak wąż.
Chwycił mnie za nogę.
Lecz moje ramię było wolne, a szabla w dłoni.
To ja byłem panem mego okrętu, a nie Czarnobrody.
Ja byłem panem mego losu, a nie Czarnobrody.
Więc zrobiłem, co było trzeba.
Przeżyłem.
A więc, nie szukasz Źródła.
Nie obchodzi mnie król Jerzy,
czy tawerniane plotki o cudownych ozdrowieniach.
Oddałbym lewe ramię za możliwość spotkania z Czarnobrodym.
Nie prawe?
Potrzebne mi to ramię do przebicia zatrutym ostrzem jego serca.
Sądzę, że dostaniesz tę szansę.
Więzień ucieka.
On ucieka!
/Szybciej! Brać go!
Wstrzymać ogień! Chcę go żywego!
Uznałem to za sygnał.
- Przygotować się do ucieczki! - Wróg jest tuż za nami!
Przykro mi z powodu kielichów, Jack. Mam spotkanie i nie wracam tam.
Nie ma potrzeby.
- Napijemy się? - Przy Źródle!
Czemu przy każdym naszym spotkaniu czymś we mnie celujesz?
- Przyniosłeś kielichy, Sparrow? - Tak.
- Widzę, że przyprowadziłeś przyjaciela. - Istotnie.
- A Jednonogi też tu jest, zgadza się? - Tak.
A teraz, zanim ci je oddam, mam kilka warunków.
Wymień je.
Po pierwsze, oddasz mi kompas.
Nie, nie. To po drugie.
Po pierwsze, dasz słowo, że nic się nie stanie Angelice.
Muszę ci o czymś wspomnieć, Sparrow.
Nic mnie to nie kosztuje, by przyznać, że nigdy nic jej nie groziło.
Po drugie, wracając do pierwszego. Chcę odzyskać mój kompas.
Proszę. Zasłużyłem sobie.
Wiesz jak trudno jest złapać taką brudną świnię.
Nie tą większą, tylko tą na czterech nogach.
Dziękuję.
Po trzecie, panie Broda.
Był pewien czas, niezbyt dawno,
kiedy powinienem zreflektować się za mój czyn.
Wiem, jak głupio oszukałem pana Gibbsa, mojego pierwszego oficera.
Tak, teraz gadasz do rzeczy.
Wciąż jednak pozostaje więźniem.
Nie obchodzi mnie to, nic a nic.
Rzecz w tym, że musisz puścić go wolno.
- Czy to wszystko? - Tak sądzę.
Szybko, zanim świnia ucieknie z kielichami.
- Jack, to się robi... - Zgoda!
Wypuść świnię.
To wielki zaszczyt poznać pana.
To poprowadzi cię do wolności, kolego.
Mógłbym przysiąc, że to gdzieś tutaj.
Nie możemy się zatrzymywać.
Koniec drogi.
Koniec drogi!
Jack, zaczynam sądzić, że nie wiesz, dokąd zmierzasz.
Nie chodzi o cel, tylko o podróż.
Kielichy poproszę.
Cofnijcie się.
Jack, czy ty kiedykolwiek widziałeś na własne oczy Źródło Młodości?
Przepraszam, możesz powtórzyć pytanie?
Kwatermistrzu.
Nie, nie!
Czekaj, czekaj!
Aqua de Vida.
Panie Scrum. Mógłbyś?
Jak tu pięknie.
Sparrow, ja pierwszy skosztuję tej wody.
Ojcze.
Jednonogi?
Sprowadziłeś go tutaj.
Po co miałbym to robić?
Edwardzie Teach.
Za twe zbrodnie popełnione na tych morzach,
na mocy uprawnień nadanych mi przez Jej Królewską Mość.
Ze sporą dozą osobistej satysfakcji.
Zabieram cię do aresztu i ogłaszam moim więźniem.
Moje przewinienia, o to chodzi?
Te zbrodnie między innymi, ale nie tylko.
Piractwo, zdrada, morderstwo, torturowanie w najgorszy sposób.
Brutalne pozbawienie starego człowieka prawej nogi.
Ośmielasz się przeciwstawić tej szabli?
Z dala od twojego okrętu? Tak!
Może i czuję dotyk losu na karku.
Ale czeka mnie ostatnia walka.
Na Boga. Zabić ich wszystkich!
Stać! Wstrzymajcie się przez chwilę.
Chciałbym coś zrozumieć.
A więc, wy walczycie przeciwko nim.
Oni walczą przeciwko wam, dlatego, że on chce zabić jego?
Gdzie tu logika?
Dokładnie.
Ja bym pozwolił walczyć im między sobą.
Możemy obserwować, pić, nawet zrobić zakłady.
Zabić ich!
Złaź ze mnie!
Scrum, kielichy!
Za mną!
Poddaj się. Łza.
- Bądź grzeczny. - Bardziej boję się jej, niż ciebie.
Poddaj się. Bądź grzeczny.
Kielichy, jeśli łaska.
Przykro mi, Jack. Mówiłam, że potrzebuję lat.
A teraz ty się nimi podzielisz.
Scrum!
Serena.
Kocham cię.
Nie mogę cię stracić.
Wróć do mnie.
Wróć, proszę.
Oczekiwałem czegoś więcej w tej walce.
Nie chcę widzieć tego parszywego uśmiechu, gdy będę cię wykańczał.
Spójrz za siebie, Edwardzie Teach.
Ta ziemia zostaje pod władaniem Jego Wysokości, Króla Jerzego...
Niech ktoś zamelduje o jego odwadze.
Panienko, kielichy poproszę.
Tylko Bóg może podarować życie wieczne. Nie ta pogańska woda.
Towarzysze! Zniszczyć tę pogańską świątynię.
Źródło!
Jesteś głupcem.
Szukałeś tego miejsca podczas, gdy tylko wiara
- mogła ci zapewnić życie wieczne. - Wiara?
Wiara może rozświetlić morze, ale ciemności jest dość, by oślepnąć.
Co to za cholerstwo?
- Za Perłę! - Coś ty zrobił?!
Angelica!
Nie dotykaj! Jest zatruta!
Nie jestem takim głupcem, by mierzyć się z Czarnobrodym
bez nieco jadowitej przewagi.
Jack!
Rekwiruję okręt i załogę Czarnobrodego.
A ta szabla, to zapłata za utraconą nogę.
/Razem! /Ciągnąć!
Zbieramy się!
Nie zmarnuj mojej łzy.
Wypij ten. Jest w nim łza. A ty weź ten drugi.
- Nie. - Nie mogę uratować was obojgu?
Jedno musi się poświęcić.
Wypij ojcze, za twoją duszę.
Kapitanie Teach, ona umiera. Musisz ratować swoją córkę.
Ten zabiera życie.
- Ten z łzą je daje? - Tak. Pospiesz się.
Angelica, ratuj mnie dziecko.
Nie.
Jak się czujesz, ojcze?
Chwileczkę.
Właściwie to mogło być na odwrót.
Ten kielich zawierał łzę. A ten był bez.
Oszust! Diabeł!
Ojcze!
Ty draniu! Jak mogłeś?!
Twój ojciec cię ocalił.
Być może teraz jego dusza zazna odkupienia.
Cierpisz.
Tylko na ciele.
Zaznam spokoju. Dzięki tobie.
- Mnie? - Tak.
Byłem zagubiony.
Wiatr, fale.
Powinny przywrócić człowiekowi wiarę.
Ale dla mnie, byłaś to ty.
Philipie, mogę cię uratować. Musisz tylko poprosić.
- Pragnę jednej rzeczy. - Co to takiego?
Przebaczenia.
Gdyby nie ja, nie zostałabyś schwytana.
Poproś.
Wybacz mi.
Nienawidzę cię!
Broda ocalił ci życie.
Lata, które zyskałam, ukradłam własnemu ojcu.
Czarnobrody zrobił to, co każdy inny ojciec w tej sytuacji.
Jesteś okrutny i ignorancki.
Jeden pistolet, jeden nabój.
Bym się zabiła, zanim umrę z głodu?!
Nie ufam ci, moja droga.
Poza tym, to często uczęszczany szlak handlowy.
Zawiadomisz jakiś okręt.
Albo możesz zrobić użytek z tej kulki.
A jak wydostanę się z tych więzów?
Uwolniłaś się już pół godziny temu, czekając na dogodny moment,
by zaatakować.
Przyznaj, Jack. Ciągle mnie kochasz.
Gdybyś miała siostrę i psa. Wybrałbym psa.
Skarb. Istnieje skrzynia z klejnotami.
Klejnotami, które potrafią władać wiatrem i falą.
- Wymyśliłaś to? - Czekaj.
Spodziewam się dziecka.
Twojego.
- Nie przypominam sobie, żebyśmy... - Byłeś pijany.
- Nie aż tak. - Czekaj.
Jest coś, co chcę ci powiedzieć.
Coś, czego zawsze chciałam. Od czasu, gdy się poznaliśmy.
Kontynuuj.
Kocham cię.
Ja także. Od zawsze i zawsze będę.
Muszę iść.
Jack!
To jeszcze nie koniec!
Jack!
Pudło!
Sparrow!
Zemsta jest moja.
Panie.
Znalazłem pod pokładem.
Do roboty, wy plugawe karaluchy!
Korona świetnie mi służyła, ale teraz wolę niebo i morze.
Obrać kurs na Tortugę!
- Gibbs, ty skurczybyku, udało ci się. - Tak.
I widzę, że korzystnie na tym wyszedłeś.
Naciesz oczy.
Kompas doprowadził mnie wprost do celu.
Po co Czarnobrodemu tyle okrętów?
Zastosowałem pewien manewr, którego użyliśmy w Nowej Gwinei.
Było by szkoda zostawić całą flotę.
Istotnie.
Nie cierpię tej małpy.
A co do Perły. Wiesz, jak ją wyciągnąć?
Potrzebna nam kusza, klepsydra, trzy kozy,
jeden musi umieć śpiewać, a inny robić tak.
Znam człowieka z kozami.
Świetnie, więc ja będę robił tak.
Jack, muszę spytać. Miałeś kielichy, wodę, łzę.
Mogłeś żyć nawet wiecznie.
Źródło podda cię próbie, Gibbs.
Lepiej nie wiedzieć, który moment będzie twoim ostatnim.
Każdy śmiertelny dzień twego istnienia jest tajemnicą.
A kto powiedział, że nie będę żył wiecznie?
Odkrywca Źródła Młodości.
Mówię ci, Gibbs.
To jest dla mnie życie pirata.
Kapujesz?