Materiał przygotował,kompresował i składał Leon 345
Mówią, że Japonię stworzył miecz.
Mówią, że starożytni bogowie zanurzyli koralowe ostrze w oceanie...
a gdy je wyciągnęli, cztery idealne krople spadły z powrotem do morza.
Te krople dały początek wyspom Japonii.
Ja twierdzę, że Japonia została stworzona przez garstkę ludzi o niezwykłej odwadze.
Wojowników, gotowych oddać swoje życie za to...
co wydawało się stawać zapomnianym słowem...
Honor.
OSTATNI SAMURAJ
Panie i panowie - Winchester...
Amerykański lider uzbrojenia, używanego przez armię Stanów Zjednoczonych...
pragnąc uczcić...
100. rocznicę święta narodowego, przedstawia wam prawdziwego amerykańskiego bohatera.
Jeden z najbardziej zasłużonych żołnierzy, jakich znał nasz kraj.
Odznaczony Medalem Honoru za odwagę...
i waleczność na polach Getysburga.
Ostatni jeździec siódmej kawalerii...
i jej triumfalnej kampanii przeciwko najdzikszym z indiańskich nacji.
Panie i panowie, przedstawiam wam...
Kapitana Nathana Algrena.
Kapitan Nathan Algren!
Tak!
Panie i panowie, jedną chwilę, dziękuję.
Niech cię diabli, Algren! Wyłaź stamtąd!
To twoje ostatnie przedstawienie, jesteś wylany! Wyłaź!
No, już! Mam tego dość!
No, już!
Tak!
Dziękuję, panie McCabe, jest pan zbyt uprzejmy.
To, panie i panowie...
jest broń, która zdobyła Zachód.
Wiele razy zdarzało się, że...
byłem otoczony przez bandę gniewnych...
rozwścieczonych nieprzyjaciół...
z tą tylko oto strzelbą...
pomiędzy mną, a pewną i straszliwą śmiercią.
A wierzcie mi ludzie, czerwonoskóry...
jest przerażającym wrogiem.
Gdyby im się udało...
mojego skalpu już dawno by nie było...
stałby dziś przed wami łysy człowiek.
Jak ci biedacy tam...
pod Little Bighorn.
Obnażone ciała...
okaleczone.
Zostawione, by gnić na słońcu.
To, panie i panowie, rocznik '73, dźwigniowy...
Traper.
7-strzałowy, celność 400 jardów, jeden strzał na sekundę...
Synu, widziałeś kiedyś, co to robi z facetem?
Wywaliłby w twoim tacie 6-calową dziurę.
Właśnie tak, panienko.
Ta ślicznotka.
Można nią samemu zabić pięciu, sześciu, siedmiu przeciwników, bez przeładowania.
Zwróćcie uwagę na opatentowany zamek i delikatny naciąg kurka.
Dziękuję w imieniu tych, co zginęli...
w imię rozwoju techniki i...
możliwości handlowych.
Panie McCabe, może pan zbierać zamówienia.
Niech was Bóg błogosławi!
Muszę przyznać, kapitanie, że ma pan coś ze starego melodramatu.
- Ty żyjesz! - Istotnie.
Wyobraź sobie, gdy Custer powiedział mi "idziemy pod Little Bighorn".
Powiedziałem mu: "Więc idźcie..." i dzięki temu żyję.
Mam dziewięć żyć. Ale powiem ci, co jeszcze mam...
Mam świetną robotę dla nas obu.
Bóg jeden wie, ale wygląda na to, że wkrótce będziesz jej potrzebował.
Co to za praca?
Jedyna, do której się nadajesz, chłopcze. Dla prawdziwych mężczyzn.
Oczywiście, jeśli nie oddałeś swojego serca karierze teatralnej.
Nathan!
Wysłuchaj, co człowiek ma do powiedzenia.
Ileż to czasu, miło znów cię widzieć.
Nathan Algren, poznaj pana Omurę z Japonii...
i jego współpracownika o nazwisku niemożliwym do wymówienia.
Usiądźmy, proszę.
Whiskey.
Japonia chce ucywilizować się...
i pan Omura pragnie ponieść wszelkie koszty...
by wynająć ekspertów, którzy wyszkolą ich armię.
Przygotował kontakt, w którym cesarz zapewnia...
Stanom Zjednoczonym wyłączność na dostawy sprzętu dla armii.
Jestem związany kontraktem z firmą Winchester.
Sądzę, że pan Omura wie, co to jest kontrakt.
Występy dla Winchestera przynoszą ci 25 dolarów tygodniowo.
My będziemy płacić 400 $ miesięcznie.
500 $ dla każdego...
i kolejne 500 $ po wykonaniu pracy.
Ilu innych, prawdziwych bohaterów macie w zapasie?
Jest niegrzeczny.
Jak to w tym kraju... kraju tanich handlarzy.
Whiskey.
Więc... przeciwko komu wasi chłopcy będą szkoleni?
Nazywa się Katsumoto Moritsu, były nauczyciel cesarza.
- On jest samurajem. - Samurajem?
Wy użylibyście słowa "wojownik".
Pan Omura zna nasze doświadczenia w postępowaniu z czerwonoskórymi.
Czyżby?
Czytał nawet twoją książkę.
Badania plemion prowadzone przez kapitana Algrena...
były najważniejszym czynnikiem, który doprowadził do pokonania Czejenów.
Przepraszam, co w tym zabawnego?
Przebywanie znów razem jest takie...
inspirujące!
Proszę mi wybaczyć.
Muszę wyjść za potrzebą.
To żaden problem. Pogadam z nim chwilkę.
Pułkowniku Bagley!
Skontaktowaliśmy się z panem, ponieważ był pan dowódcą kapitana Algrena...
i obiecał nam pan jego udział.
Zrobi to. Dajcie mi chwilę...
Nathan.
Zrobiłem wtedy to, co rozkazano, bym zrobił...
I nie mam wyrzutów sumienia.
Więc co powiesz na to, byśmy już do tego nie wracali?
Chcesz, żebym zabijał Japońców?
- Będę ich zabijał. - Nie każę ci nikogo zabijać.
Chcesz, żebym zabijał wrogów Japońców? Będę zabijał ich wrogów.
Rebeliantów, Siuksów, Czejenów…
Za 500 $ miesięcznie zabiję, kogo tylko zechcesz.
Ale pamiętaj o jednym...
z radością zabiłbym ciebie za darmo.
12 czerwca 1876 r.
Jest coś uspokajającego w bezkresnym morzu...
Żadnej przeszłości... żadnej przyszłości.
I wtedy dotarła do mnie gorzka prawda o sytuacji, w jakiej się znalazłem.
Zostałem wynajęty do zdławienia rebelii jednego z przywódców plemiennych.
Najwidoczniej była to jedyna robota, do której się nadawałem.
Jestem przygnębiony ironią losu.
Port Yokohama, 1876 r.
- Kapitan Algren, jak przypuszczam. - Tak.
Dobrze. Jak się pan miewa? Simon Graham.
Przed 20 laty było to małe, senne miasteczko.
A teraz, proszę spojrzeć.
Widzi pan, cesarz uwielbia wszystko, co zachodnie.
A samuraje wierzą, że zmiany są zbyt szybkie.
Tradycja i nowoczesność są w stanie wojny o duszę Japonii.
Pana nowy pracodawca, pan Omura...
sprowadza tu każdego dostępnego, zachodniego eksperta.
Prawników z Francji, inżynierów z Niemiec, architektów z Holandii...
i wreszcie wojowników z Ameryki.
Przybyłem tu przed laty z brytyjską misją handlową...
W krótkim czasie zostałem zwolniony.
Miałem niefortunną tendencję do mówienia prawdy...
w kraju, gdzie nikt nigdy nie mówi, co naprawdę myśli.
Więc teraz, bardzo dokładnie staram się tłumaczyć cudze kłamstwa.
Od 2000 lat żaden cesarz nie pokazał się pospólstwu.
Musisz zdać sobie sprawę, jaki to zaszczyt. Oczywiście obowiązują nas ścisłe rytuały.
Możesz na niego patrzeć, ale nie odzywaj się, dopóki o to nie poprosi.
Jeśli wstanie, musisz się ukłonić. Jeśli się ukłoni, musisz się ukłonić niżej.
Dobrze się prezentuję? Nie nosiłem tego od dekady.
W talii raczej dopasowany...
Ukłon.
Jego Dostojność, Cesarz, wita i zaprasza.
Jest wdzięczny za pomoc, zaoferowaną przez wasz kraj.
Mamy nadzieję osiągnąć taką samą narodową harmonię, jaką cieszycie się w swoim kraju.
Cesarz interesuje się amerykańskimi Indianami...
z którymi toczyliście wojny.
Tak, Wasza Wysokość. Czerwonoskórzy to nieokrzesane brutale.
Cesarz chciałby zapytać Kapitana Algrena...
czy to prawda, że noszą orle pióra...
malują twarze, zanim pójdą do walki...
i nie znają strachu?
Są bardzo dzielni.
Ukłon.
Bardzo wam dziękuję.
I krok w tył.
Krok w tył, krok w tył i obrót.
Dobra, małe bękarty!
Do szeregu albo osobiście skopię...
każdy dalekowschodni tyłek, który stanie przede mną!
Dobra robota, sierżancie.
Gdy tylko pozna się język, wszystko idzie jak należy.
Pierwszy szereg uklęknie, strzelby w gotowości.
Drugi szereg...
22 lipca 1876 r.
Za 6 miesięcy pracy mam otrzymać trzyletni żołd kapitański...
szkoląc orientalnych żołnierzy.
Są armią poborową.
Większość z nich to chłopi, którzy nigdy nie widzieli broni palnej.
Ognia!
Dowodzi nimi Generał Hasegawa... człowiek małej postury...
mimo to otoczony niezwykłym szacunkiem.
Co generał może powiedzieć mi o tym człowieku, o samuraju, Katsumoto?
Zdaje się mieć wielką wiedzę o Katsumoto i jego rebelii.
Liczę na jego pomoc, gdy staniemy naprzeciw tego samuraja.
Kto zaopatruje ich w broń?
Katsumoto nie hańbi się używaniem broni palnej.
Nie używa żadnej broni palnej?
Dla tradycjonalistów Katsumoto jest bohaterem.
Jak dobrze on go zna?
Generał i Katsumoto walczyli razem dla cesarza.
Walczył z samurajami?
On jest samurajem.
Musisz zrozumieć. Katsumoto przyrzekł, że jego miecz będzie bronił cesarza.
Oni uważają, że miecz jest duszą samuraja.
Samuraje są paradoksalni. Próbowałem o nich napisać, ale nie opowiadają o sobie.
Te gnojki jeszcze ciągle noszą zbroje.
W czasach, gdy Irlandczycy ganiali półnadzy po wyspie...
ci faceci byli najlepszymi wojownikami na Ziemi...
Potrzebuję więcej szczegółów o ich taktyce walki.
Mam kilka książek, które czekają na przetłumaczenie.
Już niedługo będzie mówił ich językiem.
Powinieneś był posłuchać jego gadki w dialekcie Czarnych Stóp.
Naprawdę?
Pan też jest lingwistą? Wspaniale!
No dalej, sir. Słówko lub dwa w narzeczu dzikich.
Jakieś "witam" czy "do widzenia" albo może... Nie, nie, nie!
"Utnij mu język i usmaż go w oleju."
Jutro z samego rana, kapitanie.
- Czas do łóżka, nieprawda? - Jestem zafascynowany skalpowaniem.
Nigdy w pełni nie zrozumiałem tej techniki.
Wyobraź sobie kogoś, kto nienawidzi cię z całej siły...
łapie w garść twoje włosy, gdy leżysz pokonany i bezbronny...
i nacina tępym ostrzem zardzewiałego noża dookoła skalpu...
ruchem przypominającym cięcie piłą.
I proszę sobie wyobrazić, o ile to możliwe, uczucie silnego szarpnięcia...
pańskiej czupryny, by oderwać ją od jeszcze trzymających tkanek...
z każdym włóknem systemu nerwowego.
Teraz ma pan jako takie pojęcie, co czuje skalpowany...
panie Graham.
Jak szybko może pan zacząć tłumaczenie tych książek?
Natychmiast.
Jestem zachwycony, że tak bardzo interesują pana samurajowie.
Nie obchodzą mnie samurajowie. Chcę tylko poznać swoich wrogów.
Nie zasnę, dopóki nie skończę.
Ach!
Sake...
Dobrej nocy.
Przynieść coś, sir?
Ta karna ekspedycja, kapitanie.
Pułkowniku Bagley, ci ludzie nie mają nic wspólnego z najazdami!
- Dobranoc, Sir. - Cisza, chłopcy.
Ognia!
Powinniśmy być im wdzięczni, że strzelają w tym samym kierunku.
Nie można tego lepiej wyrazić, sir.
Kolbę przyciśnij do ramienia.
Oko musi patrzeć przez szczerbinkę.
Teraz powoli...
Bardzo dobrze.
Nathan!
Katsumoto zaatakował kolej na granicy jego prowincji.
Nie możemy rządzić krajem, gdzie nie można swobodnie podróżować.
Musimy go powstrzymać.
Kolej ma priorytet w tym kraju.
Oni nie są gotowi.
Rebelianci nie mają strzelb. To dzikusy z łukami i strzałami.
Których jedynym zajęciem przez ostatnich 1000 lat była wojna.
Ma pan przewagę liczebną i broń palną.
Rozkazuję temu regimentowi wyruszyć przeciw Katsumoto.
Wyśledzisz go i nawiążesz walkę.
Załaduj.
Panie Graham! Proszę kazać temu żołnierzowi mnie zastrzelić!
- Przepraszam? - Niech Pan powie, że...
jeśli on mnie nie zastrzeli, ja zastrzelę jego!
- Kapitanie, moglibyśmy zamienić słowo. - Powiedz mu!
Powiedz mu!
Ładuj!
Szybciej!
Strzel, do cholery.
Ognia!
Oni nie są gotowi.
Regiment wyrusza o 6:00 rano!
Tysiąc mil torów, zbudowane w mniej niż 2 lata.
To zdumiewające.
I Omura jest właścicielem tego wszystkiego?
Jak tylko pozbędzie się samurajów - wtedy tak.
Jak zamierza pan znaleźć Katsumoto?
Niech się pan nie martwi, panie Graham. Zapewniam pana, że to on nas znajdzie.
Zająć pozycje!
Prowincja Yoshino, 1876 r.
Pierwsza Kompania, w szyku do mnie!
Uważajcie, to uratuje wam życie!
Druga kompania, w szyku za pierwszą kompanią!
Trzecia i czwarta kompania w formacji za nimi!
Wykonać rozkaz!
- Gdzie jest Hasegawa? - Nie będzie walczył z Katsumoto.
- Naprzód! - Kapitanie Algren.
Nie jesteśmy tu, by walczyć.
- A kto ich poprowadzi? - Ich oficerowie, na Boga!
- My idziemy na tyły! - Będziemy tam niebawem.
Założyć bagnety!
- Panie Graham, idziemy na tyły. - Tak, oczywiście.
Sierżancie Gant, odmeldować się na tyłach. Sprawdzi pan rozdysponowanie odwodów.
- Słyszał pan mój rozkaz? - Tak jest, sir!
Zatem niech go pan wykona! Już!
Z całym szacunkiem, sir, ale niech sobie go pan wsadzi w dupę.
- Ładować! - Ładować!
Nadchodzą samurajowie.
Będzie dobrze, synu.
- Zająć pozycję do strzału! - Zająć pozycję do strzału!
Strzelać tylko na mój rozkaz!
Wstrzymać ogień!
Przeładować!
Trzymać szereg!
Strzelać do woli!
Poruczniku, wycofać się!
Zeb!
On jest mój.
Stać!
Zabrać go.
Jak się nazywasz?
Bezczelna świnio! Odpowiadaj!
Zostaw go!
To wioska mojego syna.
Jesteśmy głęboko w górach, nadchodzi zima. Nie uciekniesz.
Bardzo dobrze...
Mój Panie, dlaczego oszczędziłeś tego barbarzyńcę?
Zhańbił się porażką.
Powinien popełnić samobójstwo.
Oni nie mają tego w zwyczaju.
Zatem...
ja go zabiję.
Ojcze...
Nie sądzę, żeby...
Ujio...
będzie jeszcze wielu do zabicia.
Lecz teraz...
nauczmy się czegoś o naszych nowych wrogach.
Zachowamy go przy życiu.
Jest ciężko ranny.
Sake.
Sake?
Sake.
Taka się tobą zajmie.
Sake.
Sake!
Daj mu się napić, ciociu.
Nie, to nie pomoże.
To moja wioska.
A to jest mój dom.
Proszę.
Sake.
Sake!
Nie!
Mówiłem ci!
Nie!
Dzień dobry.
Tam!
Idź. Ty, idź.
Jak się nazywasz?
Masz jakieś imię, prawda?
Nawet nie wiesz, co do ciebie mówię, prawda?
Wiem, dlaczego nie odpowiadasz.
Jesteś wściekły.
Jesteś wściekły, bo musisz ubierać się w sukienkę.
Sukinsyn.
Ta świątynia została wybudowana przez moich przodków 1000 lat temu.
Nazywam się Katsumoto.
Jak ty się nazywasz?
Czy nie mówię prawidłowo?
Będę ćwiczyć z tobą mój angielski...
jeśli zechcesz wyświadczyć mi ten zaszczyt.
Pozostawiłeś mnie przy życiu, by porozmawiać po angielsku?
Zatem czego chcesz?
Poznać mojego wroga.
Widziałem, co robisz z wrogami.
W twoim kraju wojownicy nie zabijają?
Nie obcina się głowy człowiekowi na klęczkach.
Generał Hasegawa poprosił mnie o to.
Samuraj nie potrafi znieść wstydu porażki.
Obcięcie mu głowy było dla mnie zaszczytem.
Wiele naszych zwyczajów wydaje ci się dziwnych.
To samo możemy powiedzieć o twoich.
Na przykład...
nieprzedstawienie się jest ogromnie niegrzeczne, nawet gdy chodzi o wroga.
Nathan Algren.
Poznać cię to dla mnie zaszczyt.
- Ta konwersacja przyniosła mi wiele radości. - Mam pytania.
Ja się przedstawiłem, pan się przedstawił.
To bardzo dobra konwersacja.
- Mam pytania! - Pytania później.
Kim był wojownik w czerwonej zbroi?
- Mój szwagier, Hirotaro. - A kobieta, która się mną opiekowała?
Moja siostra, żona Hirotaro.
Ma na imię Taka.
Zabiłem jej męża?
To była dobra śmierć.
Ty! Chodź... proszę...
Dziękuję.
On cuchnie jak świnie. Powiedz mojemu bratu, że nie wytrzymam tego.
Czemu sama mu tego nie powiesz?
Przynajmniej każ mu się wykąpać.
Nieźle wykonane.
One może są dziećmi, ale są silne.
Ty spróbuj.
Spróbuj.
Opuść miecz!
Właśnie uświadomiłem sobie, że chyba byłem nieuprzejmy. Wybacz mi.
Zapomniałem podziękować ci za wczorajszą opiekę.
Takie jest twoje zadanie, prawda?
Chronienie mnie.
Dobra robota, "Bob".
Mogę cię nazywać "Bob"?
Znałem kiedyś Boba. Boże, był brzydki jak muł.
Jesteś bawidamkiem, Bob?
Ujio uczył cię drogi japońskiego miecza.
Tak, w istocie.
Walczyłeś z czerwonoskórymi?
Tak.
Opowiedz mi o tej wojnie.
- Po co? - Chcę się dowiedzieć.
- To poczytaj książki. - Wolałbym przeprowadzić dobrą konwersację.
- Dlaczego? - Ponieważ...
obaj uczymy się sztuki wojennej.
Więc...
ty byłeś generałem waszej armii?
Nie.
Ja jestem kapitanem.
Czy to niska ranga?
Średnia.
A kto był generałem?
Słuchaj, nie masz przypadkiem rebelii do poprowadzenia?
Czy ludzie w twoim kraju nie lubią rozmawiać?
To był podpułkownik.
Nazywał się Custer.
Znam to nazwisko.
On zabił wielu wojowników.
O, tak. Wielu.
Więc to był dobry generał.
Nie, nie był dobry. Był aroganckim ryzykantem.
Został zmasakrowany, bo wysłał pojedynczy batalion na 2000 rozwścieczonych Indian.
2000 Indian?
A ilu ludzi miał Custer?
211.
Lubię tego generała Custera.
Był mordercą, zakochanym we własnej legendzie.
I jego żołnierze przez to zginęli.
Myślę, że to była bardzo dobra śmierć.
Może uda ci się załapać na taką któregoś dnia.
Jeśli to moje przeznaczenie.
- Czego ode mnie chcesz? - A czego ty chcesz od siebie?
Do czego zmierzasz?
Dlaczego mamy te rozmówki?
Co ja tu, do cholery, robię?!
Wiosną...
śnieg stopnieje, przejścia staną otworem.
Do tego czasu pozostaniesz tu.
Miłego dnia, kapitanie.
1876...
dzień nieznany, miesiąc nieznany.
Żyję z tymi niezwykłymi ludźmi.
Jestem jeńcem i nie mogę uciec.
Zwykle jestem traktowany z lekceważeniem...
jak uliczny kundel, niechciany gość.
Wszyscy są grzeczni, wszyscy się uśmiechają i kłaniają.
Ale pod tą uprzejmością wyczwam ogromne pokłady skrywanych uczuć.
Intrygujący ludzie.
Od chwili, gdy wstaną...
poświęcają się w całości temu, co wykonują.
Nigdy nie spotkałem się z taką dyscypliną.
Niespodziewanie dowiedziałem się, że "samuraj" oznacza "służyć"...
i że Katsumoto wierzy, że rebelia służy cesarzowi.
Proszę wybaczyć. Za dużo "baczenia".
Za dużo "baczenia"?
Baczyć na miecz, baczyć na ludzi, którzy się przyglądają, baczyć na wroga.
Za dużo "baczenia".
Żadnego baczenia.
Dziękuję. Więcej ryżu?
Taka, on przemówił po japońsku!
Jedz dużo. Nie żałuj sobie.
Nie tak szybko. Co to jest?
Hashii. Hashii...
Tak, Hashii.
Czy on to zrozumie?
Nos.
Kok.
Nie tak szybko.
Jestem Algren.
- Nobutada. - Nobutada.
- Magojiro. - Magojiro.
Higen.
Taka.
Bracie, zabierz go. Nie mogę tego znieść.
Czy jest odpychający?
To hańba nie do zniesienia. Pozwól mi zakończyć życie.
Zrobisz, jak ci nakazano!
Czy wolisz, bym pomścił twego męża?
Tak.
Hirotaro próbował zabić Amerykanina. To była karma.
Wiem.
Wybacz moją słabość.
Musi być jakiś powód, dla którego on tu jest.
Nie jestem w stanie tego pojąć.
Była dla mnie bardzo miła.
Ona jest zaszczycona, że jesteś moim gościem w jej domu.
Zima, 1877 r.
Co znaczy być samurajem?
Całkowite podporządkowanie się zasadom moralnym...
odnalezienie wewnętrznego spokoju...
Osiągnięcie mistrzostwa we władaniu mieczem.
Zdrowieje, prawda?
Ale wciąż jest brzydki.
Zimno?
Mnie też zimno.
Ogień.
Ogień się pali.
Moeru… pali się.
Nie, proszę.
Japońscy mężczyźni nie pomagają.
Nie jestem Japończykiem.
Przykro mi.
Przykro mi z powodu twojego męża, Hirotaro.
On spełniał swój obowiązek.
Ty wypełniałeś swój.
Przyjmuję przeprosiny...
Mamo!
Co tu robisz? Wejdźmy do środka.
Umyłeś ręce?
Wiosna, 1877 r.
Nigdy dotąd tak długo nie przebywałem w jednym miejscu...
odkąd w wieku 17 lat opuściłem rodzinną farmę.
Jest tu wiele rzeczy, których nigdy nie zrozumiem.
Nigdy nie byłem zbyt pobożny...
a to, co widziałem na polach bitew pozwalało mi kwestionować boski cel.
Ale w tym miejscu było coś...
mistycznego.
Coś, co może na zawsze pozostać dla mnie niejasne...
nieznana moc, której byłem świadom.
Wiedziałem, że to tu po raz pierwszy od wielu lat spałem spokojnie.
Powinieneś złapać tę piłkę! Łap!
Nie, nie mnie! Piłkę! Musisz złapać piłkę!
Ujio zwycięży w trzech ruchach.
W pięciu.
Tym razem w pięciu.
W sześciu.
Remis!
Kim jest ten amator?
Katsumoto!
Chronić Katsumoto! Chronić naszego pana!
Panie, proszę, do środka!
Idealny kwiat to rzadka rzecz.
Możesz całe życie go szukać i nie będzie to życie zmarnowane.
Kto nasłał tych ludzi, by cię zabili?
Piszę wiersz o śnie, jaki miałem.
"Oczy tygrysa, stały się moimi...
z głębin cierpienia i kłopotów spoglądają."
Czy to był cesarz?
Omura?
Gdyby cesarz chciał mojej śmierci, wystarczy, że poprosi.
Więc to Omura.
Mam kłopot z zakończeniem mojego wiersza.
- Mógłbyś mi pomóc z ostatnim wersem? - Nie jestem poetą.
Jednak wiele napisałeś, odkąd tu przybyłeś.
Co jeszcze ci powiedziała?
Że masz koszmary.
Każdy żołnierz ma koszmary.
Tylko ten, który wstydzi się tego, co robił.
Nie masz pojęcia, co naprawdę zrobiłem.
Widziałeś wiele rzeczy.
Widziałem.
A jednak nie boisz się śmierci, ale czasem sam o nią prosisz.
Czyż nie tak?
- Tak. - Ja również.
Czasem zdarza się to człowiekowi, który widział to co my.
Wtedy przychodzę do tego miejsca moich przodków...
i rozważam.
Jak te kwiaty...
wszyscy umrzemy.
Żeby poznać sens życia w każdym oddechu...
w filiżance herbaty...
w każdym życiu, które odbieramy.
Droga wojownika...
Życie w każdym oddechu.
To jest "Bushido".
Tak...
Cesarz daje gwarancję bezpiecznej drogi do Tokio.
Wyruszamy jutro.
To dobrze.
Dobrze.
Kiedy ci to odebrałem, byłeś...
moim wrogiem.
Wybacz mi.
Nie trzeba... już kończę...
Muszę wyjechać.
Tak.
Byłaś dla mnie bardzo miła.
Nie zapomnę tego...
Algren-san! Algren-san...
Nie ruszać się.
Nie ruszać się...
Algren?
Algren, mój Boże, ty żyjesz.
Nigdy nie przestaniesz mnie zaskakiwać.
- Haubice. - Istotnie.
Gdy cesarz zawarł z nami traktat handlowy...
otrzymał sporą dostawę.
Wliczając i tę szczególną rzecz. 200 strzałów na minutę.
I nowe magazynki, nie zacinają się.
Muszę się wykąpać.
Po tym mieszkaniu wśród dzikusów, mogę tylko sobie wyobrazić.
Witaj z powrotem, kapitanie.
Powstałeś przeciw mnie, mój nauczycielu.
Nie, Wasza Wysokość, powstałem przeciwko twoim wrogom.
Oni są moimi doradcami, tak jak ty.
Kierują się tylko własnymi korzyściami.
Potrzebuję doradców, którzy znają nowoczesny świat.
Jeśli nie jestem już potrzebny, z radością zakończę życie.
Nie...
Potrzebuję twojego głosu w radzie.
To twojego głosu potrzebujemy, Wasza Wysokość.
Jesteś żywym bogiem. Rób, co uważasz za słuszne.
Jestem żywym bogiem...
tak długo jak robię to, co uważają za słuszne.
Jakże smutne są twoje słowa.
Wybacz, że powiem to, co musi powiedzieć nauczyciel.
Czy zapomniałeś o swoich ludziach?
Powiedz mi, co robić...
mój mistrzu.
Ty jesteś cesarzem, mój panie, nie ja.
Musisz znaleźć mądrość dla nas wszystkich.
Panowie. Wejdźcie.
Kapitanie Algren, widzę, że przeżył pan niewolę w dobrym zdrowiu.
Nie byłem źle traktowany, sir.
Panie Omura, mam tu przygotowany projekt kontraktu na broń...
Kapitanie Algren...
pragnę dowiedzieć się, jak wielu samurajów przyłączyło się do Katsumoto?
Obawiam się, że nie wiem.
- Spędził pan z nimi zimę... - Jako więzień.
Czy ufortyfikował się? Jaką mają siłę ognia? Pomówmy o tym, co pan widział.
Jak powiedział pułkownik, to dzikusy z łukami i strzałami.
Sir, co do...
Jestem pewien, że dokumenty są w porządku, ambasadorze...
Dziękuję. Proszę zostawić je na biurku, zatytułuję je w wolnej chwili.
Z całym szacunkiem, sir, cierpliwość naszego prezydenta jest na wyczerpaniu.
Być może jest ktoś inny, z kim powinniśmy porozmawiać...
Z całym szacunkiem, ambasadorze...
być może jest ktoś inny, z kim my powinniśmy porozmawiać...
z Francuzami albo Anglikami.
I przedstawicielami innych delegacji.
Dobrze, więc będziemy czekać na waszą decyzję.
Do widzenia, panowie. Kapitanie Algren.
Chciałbym z panem porozmawiać w cztery oczy.
Proszę usiąść.
Zechce pan się napić whiskey? Nie, dziękuję.
Katsumoto to wyjątkowy człowiek, prawda?
To przywódca plemienny. Znałem ich wielu.
Ale nikogo, kto byłby samurajem. Ich drogą kieruje powołanie.
- Nie wiem, jaki ma to związek ze mną. - Ależ, oczywiście, że ma.
Widzi pan, miał pan rację. Przed rokiem nie byliśmy przygotowani do walki.
Miał pan rację, a pułkownik Bagley mylił się.
Ale teraz jesteśmy gotowi.
Jeśli pozwoli się Katsumoto na ściągnięcie do siebie innych samurajów...
będziemy mieli 10 lat rebelii. To coś, na co nie pozwolę.
Aresztuję go na dzisiejszej radzie albo poprowadzi pan moją armię przeciwko niemu.
Z nową bronią zgniecie go pan.
- Doceniam ofertę. - To nie oferta...
Panie Omura, mój kontrakt mówił o wyszkoleniu armii.
Więc zawrzemy nowy kontrakt.
Taki, w którym uznamy pańskie wielkie zasługi dla cesarza.
Rozumiemy się?
- Tak, rozumiemy się doskonale. - Cieszy mnie to.
Idź za nim. Jeśli zbliży się do Katsumoto, zabij go.
Kapitanie Algren, na niebiosa, co się stało?
Wieści dyplomatyczne szybko się rozchodzą.
Omura wydał dekret przeciwko samurajom.
Panie Graham, muszę się napić.
Czy naprawdę pański przyjaciel Katsumoto planuje dziś wieczorem stanąć przed radą?
Ty, samuraju! Nie słyszałeś nowych rozkazów?
Mój Boże, zaczęło się.
Hej, chłopcze, słyszysz mnie?
Nie dziw, że obcokrajowcy kpią z ciebie.
Zróbmy samurajowi strzyżenie.
Obetnijmy jego kok.
Na ziemię! Na kolana!
Opuśćcie broń!
Opuśćcie tę broń! Opuśćcie broń!
- Kim jesteś? - Jestem kapitan Algren.
Stójcie!
Na ziemię!
Chodźmy!
Zabiorę cię do domu.
Dobrze.
Musimy przeciwstawić się sile Zachodu, sami stając się potęgą.
Nasza armia, nasza ekonomia, muszą być silne.
Panie ministrze, to dla nas zaszczyt.
To dla mnie zaszczyt przyłączyć się do rady.
Może nie wie pan, że prawo zabrania noszenia mieczy?
Poznałem prawo bardzo dokładnie.
Mimo tego wniósł pan miecz do tej sali?
Mój miecz chronił tę salę, kiedy...
Nie potrzebujemy ochrony. Jesteśmy narodem prawa.
Jesteśmy narodem sprzedajnych dziwek...
Jeśli jesteśmy dziwkami, to samuraje nas do tego doprowadzili.
Nie widziałem rodziny Omury, rozdającej złoto biedakom.
Żałuję, panie ministrze, ale muszę...
prosić pana o odłożenie miecza.
Ten miecz służy cesarzowi.
Tylko on może mi nakazać jego odłożenie.
Głos cesarza jest zbyt czysty, by zabrzmieć na tej radzie.
Więc muszę odmówić złożenia miecza.
Zatem żałuję, ale moi strażnicy odprowadzą pana do jego domu w Tokio.
Będzie pan tam oczekiwał na wezwanie.
Słyszałem, że nas opuszczasz.
Omura zaproponował ci moje stanowisko, a ty uciekasz.
Powinieneś być mu wdzięczny.
500 $ miesięcznie, włączając w to czas spędzony w...
niewoli.
Wystarczająco, żeby pić za to do końca życia.
Nie ma za co.
Wszystko dobiegło końca.
Katsumoto w więzieniu, Omura zadba, żeby nie dożył świtu.
Po jego śmierci, nie będzie trudno rozgromić resztki rebelii...
nawet bez ciebie.
Zwłaszcza bez ciebie.
Ale powiedz mi coś...
za co tak nienawidzisz własnych ludzi?
Oszczędź nam kłopotu...
Samuraje są skończeni.
Stać!
Nie podchodźcie bliżej!
Nie zatrzymuj się, cokolwiek by się działo, nie zatrzymuj się.
Minister Omura polecił nam zrobić zdjęcie zdrajcy...
Stać!
Przynieść sprzęt, już!
Natychmiast!
Stój!
Ty bezczelny, bezużyteczny psie!
Jak śmiesz wyciągać swój miecz w jego obecności? Czy wiesz kto to jest?
To jest prezydent Stanów Zjednoczonych!
Przybył tu, by poprowadzić nasze armie do zwycięstw przeciw rebelii.
Ja za to nie odpowiadam...
Więc rusz się! I pomóż ludziom z tym sprzętem!
Przenieście sprzęt!
- Prezydent Stanów Zjednoczonych? - Przepraszam.
Myślę, że zaraz zwymiotuję...
Jak ci idzie z wierszem?
Zakończenie jest najtrudniejsze.
To pan Samuel Graham. Chciałby zrobić ci zdjęcie.
To zaszczyt.
Myślałem, że wróciłeś do Ameryki.
Zdecydowałem się zostać. Sprawdzić, czy uda mi się namówić cię do ucieczki.
Niby jak zamierzasz to zrobić?
Panie Graham, zechce pan zrobić zdjęcia w mojej wiosce?
Byłbym zaszczycony.
Mój panie!
Mój panie, nie!
Nobutada!
Ojcze, zostaw mnie.
Nadszedł mój czas...
Mój panie...
musimy iść.
Cesarz nie słuchał moich słów.
Armia wkrótce nadejdzie.
To już koniec.
Przez 900 lat moi przodkowie chronili naszych ludzi.
A teraz...
ich zawiodłem.
Więc odbierzesz sobie życie...
w hańbie?
Hańba za życie w służbie?
Dyscyplinie? Współczuciu?
Droga samuraja nie jest już nikomu potrzebna.
Potrzebna?
Cóż może być bardziej potrzebne?
Umrę od miecza.
Swojego...
lub mego wroga.
Zatem niech będzie to miecz wroga.
Razem sprawimy, że cesarz usłyszy cię.
To był dobry człowiek.
Będziesz walczyć również z białymi?
Jeśli tu przyjdą... tak.
Dlaczego?
Ponieważ przyjdą zniszczyć to, co pokochałem.
Życie samuraja jest niezrozumiałe dla dzieci. Brakuje mu ojca.
I jest zły, ponieważ jestem tego powodem.
Nie. Jest zły, gdyż obawia się, że ty też zginiesz.
Mój ojciec uczył mnie, jak wspaniale jest umrzeć w boju.
On w to wierzył.
Bałbym się umrzeć w boju...
Ja również.
Ale ty brałeś udział w wielu bitwach.
I zawsze się bałem.
Nie chcę, żebyś odchodził.
Algren...
Nadchodzą.
Powiedziałbym dwa pełne regimenty.
Nadchodzą falami po tysiąc.
I mają haubice.
To bez znaczenia. Gdy nadejdą, przywitamy ich.
- Jak wielu mamy ludzi? - Może 500.
Jak generał Custer, nie?
Była taka bitwa, w miejscu zwanym Termopile...
300 odważnych Greków stawiło czoła perskiej armii, liczącej milion.
Milion, rozumiesz tę liczbę?
Rozumiem.
Po dwóch dniach walki Grecy sprzedali skórę tak drogo...
że armia perska straciła zapał do walki i wkrótce po tym została pokonana.
- Co masz na myśli? - Mają przewagę broni.
Są zbyt pewni siebie. Wykorzystamy to. Zwabimy ich blisko...
na odległość miecza.
Wierzysz...
że człowiek może zmienić swoje przeznaczenie?
Myślę, że człowiek zrobi, co może...
dopóki jego przeznaczenie nie zostanie ujawnione.
25 maja 1877 r.
To będzie ostatnia notatka w tym dzienniku.
Starałem się opisać prawdę o tym, co widziałem i co zrobiłem.
Nie staram się zrozumieć kolei mojego życia...
ale jestem wdzięczny losowi, za każdy fragment życia.
Nawet za tę chwilę.
Algren-san...
Pójdziesz ze mną?
Zakładając tę zbroję, uczynisz nam zaszczyt.
Będziesz tego potrzebował.
Co tu jest napisane?
"Należę do wojownika, który połączył stare z nowym."
Dobry... Boże!
Sir, w imieniu Imperium Japońskiego, wzywam was do poddania się.
Jeśli pan i pańscy przyjaciele opuścicie broń, zostaniecie oszczędzeni.
To jest niemożliwe, o czym pan Omura wie.
Kapitanie Algren…
Nie okażemy panu litości.
Walczy pan przeciwko nam. Zostanie pan potraktowany jak oni.
Poszukam cię na polu walki.
Kapitanie Algren.
Panie Graham.
Może to przyda się do pana książki.
Tak, użyję tego.
Kapitanie...
Powodzenia.
Panie Graham.
Cóż, nie poddadzą się.
Jesteśmy gotowi?
Na stanowiska!
Rozpocząć ostrzał!
- Maskują swój odwrót. - Widzicie?
Nawet siła samurajów, nie jest w stanie stawić czoła haubicom.
- Dać sygnał do ataku. - Sugeruję wysłanie zwiadowców.
Nonsens! Pełen atak!
Nadchodzą.
Czekaj na salwę.
Druga salwa.
- Co... do diabła... - Co się stało?
- Atak powstrzymany. - Wysłać resztę regimentu.
Co się stało wojownikom pod Termopilami?
Wszyscy zginęli.
Algren-san!
Ten sukinsyn myśli, że może wygrać.
Wkrótce przyślą kolejne dwa regimenty.
Tym razem już ich nie powstrzymamy.
Nie musisz tu umierać.
Powinienem umrzeć już dawno temu.
Ale żyjesz.
Tak.
To nie był czas na ciebie.
To nie koniec.
Co to?
Armaty, gotowość do strzału!
Przygotować się do strzału!
- To szaleństwo. Zamierza zaatakować? - Tak.
Poniósł porażkę! Musi zaakceptować hańbę!
Zabić go. Zabić wszystkich.
Teraz!
Mój koń!
Ognia!
Gotów!
Cel...
Pal!
Ogień ciągły!
Przynieść nową broń!
Przygotować nową broń!
Ognia!
Szybciej, szybciej!
Ognia!
Przerwać ogień!
Idioci, strzelać dalej!
Wstrzymać ogień! Wstrzymać!
Nie.
Strzelać! Zabić Katsumoto! Zabić Amerykanina!
Odzyskałeś swój honor.
Pozwól mi umrzeć z moim.
Pomóż mi wstać.
Jesteś gotowy?
Będzie mi brakowało naszych konwersacji.
Doskonałe...
Wszystkie są...
doskonałe.
W imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki...
podpisuję ten traktat, rozpoczynając erę bezprecedensowej współpracy...
pomiędzy naszymi dwoma narodami.
W imieniu cesarza...
wyrażamy naszą radość z pozytywnego zakończenia...
negocjacji.
On jest tutaj?
Wasza Wysokość, proszę zwrócić uwagę na przedmiot w jego ręce...
To jest miecz Katsumoto.
Byłoby dla niego zaszczytem, gdybyś raczył go przyjąć...
niech siła samurajów będzie zawsze z tobą.
Najjaśniejszy, my wszyscy opłakujemy Katsumoto, ale...
Wyraził nadzieję...
w ostatnim tchnieniu...
że będziesz pamiętał o przodkach, którzy dzierżyli ten miecz...
i za co ginęli.
Wasza Wysokość...
Byłeś z nim...
do końca?
Tak.
Cesarzu, ten człowiek walczył przeciw tobie!
Wasza Wysokość...
jeśli wierzysz, że jestem wrogiem... rozkaż mi...
a z radością odbiorę sobie życie.
Marzyłem o Japonii zjednoczonej...
kraju silnym, niezależnym i nowoczesnym.
I teraz mamy kolej żelazną, armaty i zachodnie ubrania...
ale...
nie możemy zapominać, kim jesteśmy...
i skąd pochodzimy.
Ambasadorze Swanbeck...
doszedłem do wniosku, że ten traktat...
nie leży w interesie mojego ludu.
- Sir, gdybym mógł... - Żałuję...
ale nie może pan!
To skandal!
Najjaśniejszy, przedyskutujmy to...
Omura...
zrobiłeś już wystarczająco.
Wszystko, co robiłem, robiłem dla mojego kraju.
Więc nie będziesz się sprzeciwiał, jeśli zagarnę twój majątek...
i sprezentuję go ludowi.
Hańbisz mnie!
Jeśli twoja hańba jest nie do zniesienia...
oferuję ci ten miecz...
Powiedz mi, jak umarł.
Nie... Opowiem, jak żył.
I tak dni samurajów dobiegły końca...
Narody, tak jak ludzie, mają swoje przeznaczenie.
A co do amerykańskiego kapitana...
nikt nie wie, co się z nim stało.
Jedni mówią, że umarł od ran...
inni, że powrócił do swojego kraju.
Lecz ja wolę myśleć...
że w końcu znalazł tę odrobinę spokoju...
którego wszyscy szukają...
a tylko niewielu znajduje.