Δεν ξέρεις πόσο πιστεύεις στη διατήρηση της ζωής σας
μέχρι να πρέπει να φας ένα κομμάτι από τη δική σου σάρκα για να επιβιώσεις.
Αυτό το αγόρι δεν είχε φάει για δύο εβδομάδες,
οπότε σκέφτηκε να έχει μια φέτα από το δικό του πόδι για δείπνο.
Σκέφτηκε αυτό το παράλογο και αφύσικη ζούγκλα
όπου οι νέοι πεθαίνουν νωρίτερα.
Σκέφτηκε τελικά, για το θάρρος να είσαι ο πρώτος.
Ο πρώτος γιατρός που επιστρατεύτηκε, ο πρώτος που επιβιβάστηκε,
ο πρώτος που ανακάλυψε ο τρόμος της γενοκτονίας,
ο πρώτος που έπεσε έξω από το αεροπλάνο χτυπήθηκε από πύραυλο.
Κι ενώ έκανε εμετό τη σάρκα του ποδιού του,
σκέφτηκε τους πρώτους έχε κουράγιο
που κανείς δεν θα θυμόταν ποτέ.
Κι αν δεν γινόταν να επιβιώσει ως κρέας,
εκείνο το αγόρι αποφασίζει να επιβιώσει ως γη.
Τότε είναι ο κινηματογράφος εκρήγνυται σε έκσταση!
Θυμάμαι σαν να ήταν χθες.
Οι φίλοι μου δεν μπορούσαν να περιμένουν να πάει στο δρόμο
και παριστάνουν τους στρατιώτες όλο το απόγευμα.
Πώς θα μπορούσαν;
Ήθελα απλώς να πάω στον ωκεανό.
Για να ξεπλύνει τη λάσπη, το βάρος του πολυβόλου,
τη γεύση της σάρκας στο στόμα μου.
Για να ξεπλύνει τη γεύση αυτής της μοναξιάς,
τόσο παρόμοια με τη δική μου.
Λοιπόν, βούτηξα στο νερό,
Κολύμπησα βαθιά.
Είχα μεγάλη αντοχή.
Σε αντίθεση με τώρα.
Και όταν ξαναβγήκα στην επιφάνεια... Αυτό ήταν!
Είχα επιζήσει κι εγώ.
Ως νερό.
Πολλά χρόνια αργότερα
Έμαθα ότι η ταινία δεν τελείωσε όταν ο στρατιώτης έκανε εμετό.
Υπήρξε ένα ηρωικό τελευταίο μισάωρο, όλα λειτούργησαν στο τέλος.
Αλλά το έσβησα από τη μνήμη μου.
Παρακολούθησα τον ηρωισμό του με τα μάτια κλειστά.
Ίσως είναι για το καλύτερο, δεν νομίζεις;
Μου μιλάς θείε;
Φυσικά, Muriel. Σου μιλάω.
Αλλά δεν έπρεπε να ακούσεις.
Πώς πληγώθηκες;
Αχ μύτη μου...
Η μύτη μου αιμορραγεί, εσύ...
Με κάνεις να μένω ώρες κάτω από τον ήλιο, αυτό συμβαίνει,
ερεθισμός της μύτης.
είμαι...
Θα πλυθώ και θα πάμε, η μαμά σου πρέπει να έρθει σύντομα.
31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1982
Μίλα πιο δυνατά για να σε ακούσει όλο το λεωφορείο!
Με γαμάς;
Νομίζεις ότι είμαι λίγο κούκλος;
Μίλα! Σταματήστε αυτό το γαμημένο λεωφορείο!
Γιατί με γαμάς;
Ω, θέλετε μια τρανς εκπομπή;
Λοιπόν, θα έχετε ένα τρανς σόου!
Πιστεύετε ότι μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλεις με τρανς άτομα;
Πήδα πάνω μου, κουκλάκι! Γριά βασίλισσα!
Βγες εδώ! Ελα!
«Α, πρέπει να σκοτωθούν!
Έλα να με σκοτώσεις!
Τριάντα μέρες σε λίστα αναμονής. Είναι δίκαιο αυτό;
Δεν είναι γαμημένο!
Αυτή η μαμά καβαλάει σε ένα κατάμεστο λεωφορείο για να γαμήσω πουθενά
και νομίζει ότι μπορεί να με γαμήσει; Δεν μπορείς αγάπη μου!
-60 μέρες! Όχι 30. -Τριαντάφυλλο!
Ήσουν στο νοσοκομείο; Τι πήρες;
Μου λείπει ο αδερφός σου, αγάπη μου.
Είναι πίσω;
έγινε δεκτός; Θα πήγαινες; Πες μου, για να σε βοηθήσω.
Σωστά...
Δουλεύεις εδώ.
Ναι, Ρόουζ.
Και σε πετούν έξω σαν να μην είσαι σκατά!
Γαμημένος κήρυκας λεωφορείου!
«Μα, κύριε, έχετε μόνο ένα κρύο».
«Κύριε», κώλο μου!
Δεν ξόδεψα δύο εκατομμύρια για αυτά τα βυζιά στην Ιταλία
να λέγεται «κύριος».
Όχι δωρεάν!
Το χέρι σου, Ρόουζ.
Όχι δωρεάν...
Και δεν σε αφήνουν ποτέ να μπεις.
Είναι επειδή είμαι τρανς.
Να γιατί.
Δεν είναι επειδή έχω κρυώσει.
Είναι επειδή είμαι τρανς.
-Τρανς! -Ρόουζ, δουλεύω εκεί.
Θα φροντίσω για την εισαγωγή σας. Είναι αυτό που θέλεις;
Είσαι καλά, σωστά;
Είσαι καλά?
Μπορώ να βάλω και μουσική, θείε!
Κανείς δεν ξέρει να φτιάχνει αυτό το πράγμα δουλεύει, μόνο εγώ.
Απλώς δώστε μου τους δίσκους και θα τα παίξω.
Muriel, δεν θα το κάνω οτιδήποτε απόψε. Οτιδήποτε!
Το ξέρω θείε. Το έχεις πει ήδη.
Μπορώ να βοηθήσω και στη σκηνογραφία.
Έχω πράγματα από την παιδική μου ηλικία εδώ:
κόλλα, ψαλίδι, χρωματιστό χαρτί, τα πάντα.
Για τελευταία φορά, γλυκιά μου: Δεν θα παίξω απόψε.
Κόψτε το, είναι παράδοση!
-Το είπε η ίδια η μαμά. -Τι ξέρεις για την παράδοση, παιδί μου;
Την τελευταία φορά που χόρεψα σε ένα πρωτοχρονιάτικο πάρτι δεν ήσουν καν πέντε.
Δεν ξέρεις squat!
Υπάρχουν φωτογραφίες ρε χαζέ!
Ας κάνουμε αυτό τότε: Θα κάνω την παραγωγή της εκπομπής σας.
Αφού ξέρεις τόσα πολλά, πρέπει να μάθεις πώς να είσαι το αστέρι.
Δεν θα ντυθώ γυναίκα, θείε.
Και γιατί όχι?
Σου αρέσει να το βλέπεις, σωστά; Δεν είναι μεγάλη υπόθεση.
-Ξέρω. -Τι τότε?
Νομίζω ότι πρέπει να φαίνεται όμορφο. Δεν φαίνομαι όμορφη.
Σταμάτα το. Μην είσαι ανόητος.
Θείο, σου είπα Έχω δει τις εικόνες.
Δεν σου μοιάζω όμορφα.
Που είναι?
Ελάτε, παιδιά! Έχουμε ήδη αργήσει!
-Βρώμικο με άμμο και θέλεις ακόμα ένα φιλί; -Μαγείρεψα, σκύλα.
Ooh la la, προικισμένη Γαλλίδα μου!
Δεκαπέντε λεπτά να αρπάξει τα ψώνια και να ετοιμαστεί.
-Πηγαίνω! -Εντάξει!
Μαμά, μας ρώτησε ο Vicente να φτάσω νωρίς, εντάξει;
Υπάρχει ήδη κανείς;
Μαμά, σου μιλάω!
Θα φορέσεις κόκκινο;
Θέλετε αγάπη τη νέα χρονιά;
Μαμά, ξέρεις δεν μου αρέσουν αυτά τα αστεία.
Αγάπη αγάπη αγάπη!
Είσαι σίγουρος δεν θες να έρθεις μαζί μας;
Είμαι χτυπημένος, Μάουρα.
Το jetlag με γαμάει ακόμα.
Κόψε το μωρό μου!
Έχουν περάσει τρεις εβδομάδες από τότε που ήρθες. Αυτό το jetlag είναι απλώς τεμπελιά.
-Δώσε μου ένα σύρσιμο. -Τι?
Είσαι πολύ μεγάλος για να καπνίζεις κρυφά, αδελφή.
Είδα τη Ρόουζ σήμερα, αυτός ο φίλος σου.
Rose Moreau;
Αυτός από το κλαμπ, ναι.
Δεν ήταν καλά, Σου.
Τι συνέβη?
Ήταν μπροστά στο νοσοκομείο.
τσακώθηκε στο λεωφορείο, έσπασε ένα τζάμι...
Νοσηλευόταν;
Οχι όχι... Αλλά ήταν σε κακή κατάσταση.
Λέμε ανοησίες,
φωνάζει πολύ, δείχνει τα στήθη της...
-Δεν ξέρω τι έγινε. -Γιατί δεν την πήρες μέσα;
-Έφυγε πριν έχω την ευκαιρία. -Είχε πυρετό; Ιδρώνοντας?
Γιατί ρωτάς? Δεν γνωρίζω.
Αλλά χρειάζεται βοήθεια, και πρέπει να ξέρετε με ποιον να επικοινωνήσετε.
Λοιπόν, δεν ξέρω κανέναν εδώ πια.
Η Vitória είναι μια μικρή πόλη, η Suzano.
Δεν μπορεί να κρυφτεί για πολύ. Απευθυνθείτε μαζί της μετά τις διακοπές.
Θέλεις να με πεθάνεις από την πείνα, αυτό είναι?
Μην αργήσεις απόψε.
Φαίνεσαι κουρασμένος.
Ας γεμίσουμε την κοιλιά με τα πρωτοχρονιάτικα!
Είμαι σε αυτό.
-Ποιο είναι το ραντεβού σου αυτή τη φορά; -Σου είπα ότι δεν ξέρω κανέναν πια.
Είναι ο Joca, ο Pedrinho, Λίνκολν, Ροτζέριο...
Πού είναι όλοι αυτοί οι πρώην όταν τα χρειάζεσαι;
Χάθηκες, διάβολε!
Σου είπα να είσαι καλλιτέχνης. Δεν υπάρχουν χαριτωμένα παιδιά στη Βιολογία.
Τώρα είσαι ολομόναχος την παραμονή της Πρωτοχρονιάς,
σαν κάποιο άτυχο σπιντέρ!
Καλησπέρα, Maura Morais.
Πήγαινε να γαμηθείς, Maura Morais!
Τι συμβαίνει, θείε;
Θα σε δω σύντομα αγαπημένες μου.
Τόσο καιρό περίμενα το τηλεφώνημά σου...
Έφερα τα πράγματα που ζητήσατε.
Λοιπόν, δεσποινίς Μάουρα επιτέλους μετακόμισε στην παραλία!
Έξυπνη από μέρους της. Δεν μπορείς να αναπνεύσεις πια στην πόλη.
Βρήκατε αυτό που ψάχνατε;
Όλη αυτή η βιασύνη για έναν σχολικό χάρτη;
Ίσως υπήρχε νοσταλγία μαζί με τη βιασύνη.
Είστε ενθουσιασμένοι για το πάρτι απόψε;
Όλη η συμμορία ξέρει γύρισες από τη Γαλλία,
παίζοντας τον μυστηριώδη τύπο...
Τους είπα ότι θα πας.
Δεν μπορείς να περάσεις σε ένα πάρτι.
Μη με κάνεις να ποζάρω σαν ψεύτης!
Πρέπει να πας να τιμήσεις τη Ρόουζ.
Τραγουδάει η Ρόουζ;
Πόσο καιρό από την τελευταία φορά που το είδες;
Ε;
Joca, σταμάτα.
Σταμάτα το.
Επέστρεψες.
Είναι λογικό να βρεθούμε ξανά μαζί.
Δεν είμαι πίσω.
Είμαι σε διακοπές.
Μέχρι πότε?
Θα φύγω απόψε.
έχω συζυγό με περιμένει πέρα ​​από τον ωκεανό.
Ένας όμορφος, πλούσιος μπαμπάς γκρίνγκο.
Τόσο πλούσιος και ερωτευμένος, ότι μου έδωσε ένα εισιτήριο επιστροφής στο Παρίσι.
Έτσι θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί την Πρωτοχρονιά.
Πηγαίνω τώρα.
Μέχρι τα μεσάνυχτα, θα πετάξω πρώτης θέσης πίνοντας σαμπάνια.
Ενώ γλεντάς με τους ίδιους κουμπάρους ξέρεις 15 χρόνια.
Joca, γιατί να σε ξαναπάμε;
Μη με κοροϊδεύεις, Σουζάνο!
Δεν ήσουν ποτέ μπαμπάδες.
Με είπες γέρο, και είμαι μόνο οκτώ χρόνια μεγαλύτερος.
-Μόλις οκτώ; -Οκτώ.
Εξάλλου, κανείς δεν πετάει την Πρωτοχρονιά.
Αμφιβάλλω ότι υπάρχουν πτήσεις τώρα.
Αν δεν θες να με γαμήσεις, μη με γαμήσεις.
Άλλοι θέλουν.
Αλλά γνωριζόμαστε από τότε που ήμασταν παιδιά.
Σεβαστείτε την ιστορία μας.
Είμαι γαμημένος.
Είναι χτύπημα;
Οχι.
Το παράτησα.
Αλλά ο Carlinhos βουρκώνει ολόκληρο το μισθό μου.
Τότε δουλεύεις;
Και η καριέρα σου; Τα έργα, η θεατρική παρέα;
Ξέρεις ότι είναι δύσκολο για κάποιον σαν εμένα να είσαι καλλιτέχνης στη Βιτόρια.
Γεια, ηρεμήστε!
Τουλάχιστον κάποιος σε περιμένει. Δεν είναι αρκετό αυτό;
Κοίτα, εδώ είναι ένα γράμμα για τη Ρόουζ.
Δώστε της σε περίπτωση που αργήσω και το αστέρι μας είναι πολύ απασχολημένο.
Αυτό είναι ξένο νόμισμα μου έστελνε ο μπαμπάς μου.
Δεν είναι πολλά, και θα πρέπει να το ανταλλάξεις, εντάξει;
Δεν θα το χρειαστείς;
Οχι.
-Ο θείος σου δεν έρχεται πια μωρό μου. -Πώς κι έτσι?
Μόλις τηλεφώνησε. Υπάρχει αυτό το πάρτι με τους φίλους του.
Θα πάει εκεί για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Τι βλακειες! Χωρίς ειδοποίηση;
Θα είναι καλό γι 'αυτόν, Muriel. Πρέπει να γνωρίσει νέους ανθρώπους.
Τόσος χρόνος εκτός πόλης,
του έλειψε τόσο πολύ...
Αφήστε τον να διασκεδάσει.
Τι γίνεται με τη διασκέδασή μας;
Αγάπη μου, φαντάζομαι έχεις ήδη φύγει για το πάρτι
και θα πρέπει να μιλήσω στο μηχάνημα.
Έχω λίγο χρόνο.
Ήθελα να είμαι εκεί μαζί σου, στο ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.
Σε είδα σήμερα στην παραλία, στη μέση του πουθενά.
ήσουν διαφορετικός, αλλά όχι με άσχημο τρόπο.
Ήταν φωτεινό, πολύ ηλιόλουστο,
αδύνατο να κάνεις λάθος, Σε είδα.
σου μίλησα.
Αποφάσισα να προχωρήσω με τα σχέδιά μας.
Να σε δω πιο γρήγορα, να σε ξανασυναντήσω.
Δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε για μερικές εβδομάδες,
αλλά θα τα φτιάξω όλα.
Θα σου γράψω και να σου στείλω τον νέο αριθμό.
Αγάπη μου?
Τι συνέβη? Ετοιμαζόμουν να βγω έξω.
-Έχω δέκα δευτερόλεπτα. -Πώς είναι το πάρτι;
Ακούστε το μήνυμα αργότερα.
Πήρα τηλέφωνο να πω σ'αγαπώ, να σας ευχαριστήσω για την αγάπη σας.
Πιο πολυ απο ολα.
Αδριάνος?
Αγάπη?
Είναι μια νέα χρονιά στη Γαλλία.
Ευτυχισμένο το Νέο Έτος αγάπη μου.
Α, θες να το ξανακάνω;
Συγγνώμη, αποσπάθηκα.
Οχι σίγουρα.
Ήταν απλώς ένα τρέξιμο.
Μετά την παράσταση θα το κάνουμε καλύτερα.
Θα είμαι στις γωνίες, δεν θα με προσέξεις.
Είναι τόσο περίεργο να το ξέρεις κάποιος με κινηματογραφεί.
Αλλά είναι ένα καλό περίεργο.
Χαλαρώστε.
Κάνε με να φαίνομαι όμορφη, ε;
Θέλω να το δω αργότερα.
Βάζεις στοίχημα.
Πες μου...
Είναι το θεατρικό έργο της Στέλλας;
Ναι.
Δεν είναι η καλύτερη στιγμή να μου το δώσεις, ε;
Θα το κάνεις, σωστά;
Τριαντάφυλλο...
πρέπει να το κάνεις!
Σκέψου το...
παίζω Μπλανς.
ΠΟΥ?
Πάρτε αυτό το σπίτι, γνωρίστε το.
-Τότε θα με βοηθήσεις να κάνω πρόβα. -Συμφωνία.
Φαντάζεσαι?
Εσύ στη σκηνή του θεάτρου...
Το όνειρό μου από παιδί.
Αργησα.
Βέβαια βέβαια.
Τα λέμε σύντομα, Ρόουζ.
Wilsinho;
Ο Γουιλσίνιο!
Γεια σου.
Εδώ είναι η ύφανση σου, γυναίκα!
Ευχαριστώ μωρό μου.
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ GENET
-Ευχαριστώ. -Κατεβαίνει, εντάξει;
Τι συμβαίνει, Βιτόρια!
Καλό απόγευμα!
Τι υπέροχα, όλες οι βασίλισσες εδώ στο νέο μας κλαμπ, ε;
Πεθαίνοντας να ρουφήξω λίγο κόκορα!
Λένε ότι ο κόκορας φέρνει καλή τύχη για το νέο έτος, αγάπη μου!
Κοιτάξτε τον Wilsinho, ρουφάει ήδη ένα πουλί!
Η κόρη μου!
Κόρη, υπάρχει ακόμα πέντε λεπτά έμειναν για τα μεσάνυχτα,
άσε το χιούμορ...
Το καλό με τα εγκαίνια ένα κλαμπ την Πρωτοχρονιά
είναι ότι οι βασίλισσες ξεπλένονται με μετρητά, ε;
Ιερό φατσούλι!
Πολλοί από εσάς έχετε τα μπόνους των διακοπών σας, σωστά;
Ναι αγάπη μου!
Σε 15 μέρες, θα είσαι σπασμένος,
μετά πας για κλαμπ και δεν αντέχει ούτε μια μπύρα.
Πόσο άθλιο, κούτελο!
Αγοράζεις ένα μπουκάλι νερό και κρατάς ξαναγεμίζοντας το πάνω από το νεροχύτη του μπάνιου.
Πούστης!
Πάνω από τον νεροχύτη του μπάνιου, κουκλάκι;
Αυτός ο νεροχύτης είναι γεμάτος με παλιά cum και παμπ!
Οχι! Και συνεχίζει να πίνει αυτό το νερό
γιατί ήρθε σε όλη τη διαδρομή από την κουκούλα, όσο στο διάολο,
απλά για να το κατασκηνώσω στο κλαμπ, σωστά, Χένυ;
Ακούω!
Θα τραγουδήσω.
Στην πραγματικότητα, όλοι θα τραγουδήσουμε.
Και μαζί θα ξεκινήσουμε το νέο έτος τραγουδώντας!
Είπα "τραγουδώντας", Wilsinho.
Κοίτα,
μπορείτε να βρείτε Η επιλογή του τραγουδιού μου είναι λίγο σκοτεινή,
λίγο περίεργο...
Αλλά εμπιστεύσου τη μαμά εδώ, όλα θα πάνε καλά, εντάξει;
Κλαίει κι ένας άντρας, καφέ κορίτσι
Χρειάζεται επίσης μια αγκαλιά, απαλά λόγια
Χρειάζεται χάδι, χρειάζεται τρυφερότητα
Χρειάζεται μια αγκαλιά, την ίδια την ειλικρίνεια!
Οι πολεμιστές είναι άνθρωποι, τόσο δυνατός, τόσο αδύναμος
Οι πολεμιστές είναι αγόρια βαθιά στην καρδιά τους
Χρειάζονται ξεκούραση, χρειάζονται ανάκρουση
Χρειάζονται έναν ύπνο που τους κάνει καινούργιους
Είναι λυπηρό να βλέπω τον άνθρωπό μου, ένα αγόρι πολεμιστής
Με το βάρος της εποχής του στους ώμους του
Βλέπω ότι ουρλιάζει, Βλέπω ότι αιμορραγεί
Ο πόνος που έχει στην καρδιά του, γιατί αγαπά και αγαπά
Ένας άνθρωπος ταπεινώνει τον εαυτό του αν το όνειρό του ευνουχιστεί
Το όνειρό του είναι η ζωή του, και η ζωή είναι εργασία
Και, χωρίς τον κόπο του, ο άνθρωπος δεν έχει τιμή
Και χωρίς την τιμή του πεθαίνει, αυτοκτονεί
Δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος Δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος
Γεια σου, σταμάτα!
Να σταματήσει!
Σκότωσα τη διάθεση, συγγνώμη!
Jeez, είμαι τρελός. Συγνώμη.
Ας το αλλάξουμε αυτό!
Τι διάολο! Είναι Πρωτοχρονιά!
Λοιπόν, θα μου πεις δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι;
Εκνευρίζω!
Ας το αλλάξουμε αυτό και ας τραγουδήσουμε μαζί!
Μπορείς να είσαι ευτυχισμένος Μπορείς να είσαι ευτυχισμένος
Μπορείς να είσαι ευτυχισμένος...
Μπορείς να είσαι ευτυχισμένος!
Ορίστε.
Αντίστροφη μέτρηση για το 1983!
Ας είναι ελαφρύ για εμάς.
Ορίστε.
Είκοσι, δεκαεννέα, δεκαοκτώ,
δεκαεπτά, δεκαέξι, δεκαπέντε,
δεκατέσσερα, δεκατρία, δώδεκα, έντεκα,
δέκα, εννιά, οκτώ, επτά...
Έξι, πέντε, τέσσερα...
Τρία δύο ένα!
Ευτυχισμένο το νέο έτος!
Καλη χρονια αγαπητε μου!
Σου εύχομαι τα καλύτερα!
Ευχαριστώ, Gilberto.
-Καληνύχτα παιδί μου. -Καληνυχτα.
Είστε ο Humberto, γιος του Auxiliadora από το παλαιοπωλείο του Δημαρχείου.
Και είσαι ο João, γιος της Carminha από το Coffee's Creek;
"Τζήν". Εδώ στη Vitória πηγαίνω από τον Jean.
Τζήν.
Σε είδα μέσα, Ήμουν σίγουρος ότι ήσουν εσύ.
Ήταν δύσκολο να μη σε δω με όλα αυτά τα πράγματα.
Πώς και δεν έχουμε ξαναμιλήσει; Ήξερα ότι ήσουν ο μόνος...
Ξέρεις, ο μόνος στη μικρή μας πόλη.
Ήταν πολλοί άλλοι, Humberto.
Αλλά ήσουν νέος και δεν το πρόσεξα.
Φεύγετε?
Εδώ.
- Παραπονέθηκες ότι δεν ήπιες αρκετά. -Καλό είναι το κρασί;
Οχι φυσικά όχι.
Πότε θα είναι έτοιμη αυτή η ταινία;
Δεν είναι ταινία. Είναι απλώς μια άσκηση βίντεο.
Και η Ρόουζ είναι το αστέρι;
Γεννήθηκε σταρ.
Δεν της έχω μιλήσει ποτέ,
αλλά της φαίνεται λίγο δύσκολη.
-Δεν την ξέρεις. -Λοιπόν, σε παράτησε στο κλαμπ.
Δεν γνωρίζω...
Εσύ και αυτή...
Φαίνεται σαν μια απίθανη φιλία.
Μόλις με γνώρισες, νεαρέ.
Αλλά ξέρω ήδη πολλά.
Είμαι υπέροχος στο να διαβάζω ανθρώπους.
Καλά τότε...
τι γράφεται
μέσα μου?
Οτι.
Εκεί ακριβώς.
Ήσασταν όλοι χαλαροί,
εκπέμποντας μια αύρα,
και τώρα είσαι σε ένταση.
Νομίζω ότι πέρασες πολύ χρόνο παριστάνοντας ότι είναι κάποιος άλλος.
Όχι όμως η Ρόουζ.
Δεν μπορεί να κρυφτεί.
Νομίζεις ότι το έμαθες από αυτήν, να μην κρύβομαι άλλο.
Αλλά απλά κρύφτηκες από μένα.
Αλλη μια φορά.
Μωρέ!
Ήταν απλώς μια εικασία.
Κατάλαβα τόσο σωστά;
Έχω πάντα μια κάρτα στο μανίκι μου.
Συνήθως λέω,
«Αν ήσουν από εκεί που είμαι, θα με πάρεις».
Το ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ...
είσαι από εκεί που είμαι.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτήν την κάρτα μαζί μου ό, τι θέλεις.
Έχεις αυτό το δικαίωμα.
Η μάνα μου δεν με πέταξε έξω από το σπίτι.
Πάντα φταίει η μητέρα.
Πάντα είναι.
Θα μάθω τι λάθος έκανε η μαμά σου για να σε κάνει...
με αυτόν τον τρόπο.
Με αυτόν τον τρόπο πώς;
Χωρίς βιασύνη, νεαρέ.
Μου αρέσει που με λες «νέο».
Προσπαθώντας πάντα να φαίνομαι μεγαλύτερος, πιο ίσιο.
Γεμάτη μάσκες.
Δεν μπορώ να το πιστέψω...
τρέμω.
Και εγώ.
Καλύτερα όχι. Οχι τώρα.
Είναι εντάξει, είναι εντάξει.
Μα εγώ...
θέλω να συνεχίσω να σε φιλάω.
Συνέχισε τότε.
-Τι σκέφτεσαι? -ΖΩΗ.
Δεν είναι αυτό που υποτίθεται να κάνουμε την Πρωτοχρονιά;
Και έχεις ζωή να το σκεφτώ, παιδί;
Τι συμβαίνει με τον θείο μου, μαμά;
Γιατί είναι έτσι;
Με ποιόν τρόπο?
Φαίνεται ότι δεν είναι εδώ.
Επέστρεψε, αλλά ακόμα δεν είναι εδώ.
Muriel, ο θείος σου έχει τα μυστικά του.
Μεγαλώσαμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον βαθιά και μην κάνετε ποτέ ερωτήσεις.
Το να μιλάς σημαίνει να αφήνεις τους άλλους να ανησυχούν για τα προβλήματά μας, τις παράνοιες μας,
και αυτό δεν μας αρέσει.
Το έλεγε η γιαγιά σου.
Η Σουζάνο κι εγώ κολλήσαμε πάνω του.
Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι.
Κάποτε σου έμοιαζε περισσότερο, ξέρεις;
Δεν νομίζεις ότι είναι λιγότερο σκυθρωπός τώρα;
Ο Πάρης του έκανε κάτι καλό, ε;
Δεν θυμάμαι πώς ήταν, μαμά.
Ήμουν παιδί.
Και σύντομα θα φύγει ξανά.
Κάποτε ήταν και παιδί.
Και πρέπει να είστε προσεκτικοί.
Πρόσεχε, μην είσαι έτσι.
Είστε πραγματικά όμοιοι.
Πραγματικά προκαλεί νευρικότητα.
Προσέξτε να μην δώσετε την εντύπωση δεν είσαι ποτέ εδώ.
-Υπόσχεση? -Δέχομαι.
Ναι?
Υιός...
ΟΚΤΩ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Pedrinho, καλημέρα.
Ο Humberto εμφανίστηκε σήμερα;
Μου είπε ότι θα ήταν ήδη στο κολέγιο.
Humberto, γιος του Auxiliadora από το παλαιοπωλείο.
Μου είπε ότι μπορούσα να τον φτάσω σε αυτόν τον αριθμό.
Οχι?
Humberto Cardoso Pereira.
Μαύρο, 5' 7'', crew cut, καστανά μάτια.
Ναί.
Έχει μια ουλή κάτω στη μέση του.
Ναι, στη δεξιά πλευρά.
Θα ήθελα να μιλήσουμε στον κ. Humberto σχετικά με μια προσφορά εργασίας.
-Είναι αυτός εδώ? -Οχι.
Δεν μένει πια εδώ.
Ποιος τηλεφωνεί?
Του...
Κυρία, υπάρχει αριθμός; Μπορώ να τον φτάσω;
Είναι επείγον.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που τον είδες;
Νεαρό, σταμάτα να μου τηλεφωνείς, σε παρακαλώ.
Αν γνωρίζετε το όνομα και τον αριθμό μου, είναι επειδή σου είπε.
Λοιπόν, ξέρεις γιατί γιε μου δεν μένει εδώ.
Λυπάμαι κυρία Αυξηλιαδώρα.
Δεν ξέρω τίποτα γι' αυτόν, Δεν θέλω να ξέρω.
Αν φύγει και δεν σου μιλήσει,
είναι επειδή το έκανες κάτι φρικτό γι' αυτόν.
Είναι αυτό που μου έκανε.
-Συγγνώμη. -Σταμάτα να μου τηλεφωνείς.
Ο Θεός να σε ευλογεί.
-Γεια, Τζόκα. -Γεια.
-Πώς είναι τα πράγματα σήμερα; -Έχουμε πελάτες.
Ξέρεις τίποτα για αυτήν;
Τίποτα, Wilsinho.
Κανείς δεν την έχει δει.
-Κανείς? Κανείς δεν είπε τίποτα; -Τίποτα.
Μένεις ακόμα σπίτι της;
Μου τελείωσαν τα λεφτά.
Με πέταξαν έξω.
Ξέρεις
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, σωστά;
-Δεν είναι αυτό, Τζόκα. -Ξέρω.
Ξέρω.
Είμαστε μαζί.
Αλλά όλοι είναι μόνοι.
Βγάλε αυτό το πράγμα από τον τοίχο, Τζόκα.
Τελείωσε.
ΛΕΙΠΕΙ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ VITÓRIA ΣΤΙΣ 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Αν αυτό σας κάνει να αρρωστήσετε,
θα πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο και η βραδιά μας τελείωσε.
Muriel, ο μπαμπάς μου είναι μικρός, Νομίζω ότι θα σου ταιριάζει.
Δοκίμασε το.
-Θα πάω τουαλέτα τότε. -Μην είσαι ανόητος!
Θα είναι πραγματικά εκεί ο Ραμόν;
Λοιπόν, Μου, μας κάλεσε.
Δεν γνωρίζω, αυτό το παιδί είναι τόσο απρόβλεπτο.
Δείχνω πολύ μεγάλος;
Οποιοδήποτε ρούχο θα σας κάνει να φαίνεστε παλιά.
Αυτό είναι το νόημα.
Αυτό είναι το ένα!
Είναι η Μούριελ, μαμά. Μόλις φτάσαμε εδώ.
Μόλις ήρθα να πάρω μερικά ρούχα.
Η θεία Μάουρα έρχεται μετά τη δουλειά, και θα πάμε κατευθείαν στο σπίτι της Muriel.
Ένα κασκόλ σε αυτόν τον καυτό χειμώνα της Vitória;
Ο θείος μου το έστειλε από τη Γαλλία.
Δεν πάει με κανένα από τα ρούχα μου.
Σουζάνο, γιατί με παίρνεις τηλέφωνο στη δουλειά;
-Ποτέ δεν το κάνεις αυτό. -Μαουρίνια...
Συνέβη κάτι;
Όχι, Maurinha, όλα είναι καλά.
Απλά μου λείπεις. Και η διαφορά ώρας.
Είμαι πάντα τόσο απασχολημένος.
Είχα λίγο ελεύθερο χρόνο και σκέφτηκε: "Γιατί να μην τηλεφωνήσω;"
Σίγουρα, χαίρομαι που το έκανες! Πώς είσαι;
Ανετα! Τηλεφώνησα, κάνω τις ερωτήσεις.
Θέλω να μάθω για τη Muriel.
Έμοιαζε λίγο πεσμένος την τελευταία φορά που μου έγραψε.
Είναι καλά. Είναι σχολικά πράγματα, αλλά θα τελειώσει.
-Τον δέρνουν; -Όχι, τίποτα τέτοιο.
Η πρωτοετής χρονιά είναι δύσκολη.
Αλλά αυτό ήταν πριν από τέσσερις μήνες.
Τα γράμματα αργούν να φτάσουν εδώ.
Μου χρωστάει ακόμα μια απάντηση, όμως.
-Εσυ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ? Πως πάει η δουλειά? -Καλά, όλοι καλά.
Τώρα πες μου για σένα. Είσαι σπίτι? Από πού καλείς?
Όχι, χρησιμοποιώ καρτοτηλέφωνο.
Είναι φθηνότερο από το να τηλεφωνείς από το σπίτι.
Σουζάνο, ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί έφυγες χωρίς ειδοποίηση.
Απλώς δεν το καταλαβαίνω. Δεν ήταν υποτίθεται ότι θα είναι διαφορετικό αυτή τη φορά;
Μην το κάνετε! Το έχουμε μιλήσει ήδη.
Είναι ακριβό να σε καλέσω, και ακούγεσαι σαν κατεστραμμένος δίσκος.
Δώσε μου τον αριθμό σου, και θα σου τηλεφωνήσω τότε.
Είσαι πιο φτωχός από μένα, Μάουρα.
-Πού είναι ο άντρας σου; Φορέστε τον. -Σταμάτα το!
Ο Άντριαν είναι στο πανεπιστήμιο, εντάξει;
Έχετε εγγραφεί ξανά;
Ναι, Maurinha, όλα καλά.
Θα σας αφήσω το πτυχίο μου έτσι μπορείτε να το κρεμάσετε στον τοίχο.
Χέρι σου.
Θα σου δώσω το πτυχίο μου.
Σουζάνο, δώσε μου τον αριθμό σου, σε παρακαλώ.
Σουζάνο;
-Πάει κάτι στραβά? -Απλά μου λείπεις.
Μου λείπεις εσύ και ο ανιψιός μου.
Πρέπει να εκτιμάς τη Muriel, εντάξει;
Θα ήθελα πολύ να...
Θα ήθελα πολύ να κάνω μια παρέκκλιση και κάνε ακριβώς όπως αυτός:
να είσαι καλός γιος για τη μαμά και τον μπαμπά, όπως είναι για σένα η Muriel.
Ήσουν καλός γιος.
Είσαι καλός αδερφός, καλός θείος.
Όχι, είναι διαφορετικό.
ήξερα καλύτερα όταν έπρεπε να με μεγαλώσεις.
Η μαμά και ο μπαμπάς πήραν το χειρότερο από εμένα.
Ήσουν 14 χρονών! 12, 13, 14.
Απλά ένα παιδί. Όλοι έτσι είμαστε.
Σου χρωστάω τα πάντα, Μάουρα.
Σας ευχαριστώ για όλα.
Και η Muriel θα γεράσει να σου πω το ίδιο.
Η Μύριελ θα γεράσει...
Μπορείς να το πιστέψεις?
Λοιπόν, το ίδιο θα κάνετε και εσείς!
Όλοι γερνούν.
Maura, μου τελείωσαν τα κουπόνια! Αποσυνδεόμαστε.
Σε αγαπώ σε αγαπώ...
Γεια, παιδί! Χρόνια και ζαμάνια!
-Πώς είναι εκεί μέσα, Ζωρζέτ; - Συνεχίστε και δείτε μόνοι σας.
Είμαστε χιτ. Μπορείς να το πιστέψεις?
Να είσαι ευτυχισμένος, αγάπη μου. Είσαι σπίτι.
-Τι συνέβη? -Μη με αγγίζεις!
Μη με αγγίζεις.
Τι κάνεις εδώ?
Ήρθα να σε δω, παιδί μου.
Η Μούριελ...
Πρέπει να πάω σε νοσοκομείο, εντάξει;
-Η μαμά δουλεύει τη νυχτερινή βάρδια. -Οχι...
Οχι...
Δεν θα τα καταφέρουμε εγκαίρως.
Μαμά?
Πες μου γιε μου.
Μπορείς να μου πεις.
Δεν τα καταφέραμε έγκαιρα.
Ακουσε με.
Ποιος σας έκανε check in;
Muriel;
Μίλα.
Μαμά...
έχουν φύγει όλοι.
Δεν ήρθε κανείς να σου μιλήσει;
Υπήρχε ένα σωρό κόσμος εδώ.
Γιατρός, νοσοκόμα...
η κυρία που μας έκανε check in.
Έχουν φύγει όλοι.
Κανείς δεν επέστρεψε;
Οχι? Θα το διαχειριστώ, εντάξει;
Ήρθες στη δουλειά; Δεν μου είπαν για νέα νοσοκόμα.
Καλησπέρα, είμαι η Μάουρα. Είναι ο αδερφός μου εκεί μέσα.
-Ποιο είναι το όνομά σου? -Δεν ξέρω τίποτα, κυρία.
-Μάουρα. Ποιο είναι το όνομά σου? -Νόρμα. Νόρμα...
Νόρμα, είμαι και νοσοκόμα, βλέπεις;
Βοήθησέ με.
Υπήρξες νοσοκόμα μεγαλύτερο από μένα, σωστά;
-Από το 1954. - Είναι 30 χρόνια.
Έτσι, ξέρετε ότι κάνετε τα πράγματα λάθος.
Αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ, είναι η πρώτη φορά.
Με την εμπειρία σου και τη δική μου, μπορούμε να το λύσουμε αυτό.
Πες μου όλα όσα έγιναν.
Ο νεαρός έφτασε νεκρός. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.
Ποιος ήταν σε εφημερία;
Ο γιατρός πέρασε πέντε λεπτά μαζί του εκεί μέσα.
Κανείς δεν είχε ιδέα.
Μετά κάλεσε έναν άλλο γιατρό, Μάλλον και...
αριστερά.
Που πήγε?
Δεν πειράζει γιε μου.
Είναι εντάξει!
Νόρμα, μίλα.
Μας είπε να απομονώσουμε το δωμάτιο, αλλά δεν μπορούσαμε.
Νόρμα, μπορείς να με πάρεις σε αυτό το δωμάτιο, παρακαλώ;
Είναι κλειδωμένο.
Ο γιατρός πήρε το κλειδί.
-Δεν καταλαβαίνεις; -Εγώ όχι.
Είναι επικίνδυνο!
-Πότε θα επιστρέψει; -Δεν θα το κάνει.
Τώρα ο Δρ Σεζάρ θα φτάσει στις 5 π.μ.
Είναι κλεισμένος εκεί μέσα!
Μάουρα, άκουσα είσαι επαγγελματίας συνάδελφος.
Είμαι.
Μπορείτε να δείτε πώς είναι τα πράγματα εδώ.
Δεν έχουμε τίποτα, δεν είμαστε προετοιμασμένοι για οτιδήποτε σε αυτό το κέντρο υγείας.
Είμαστε τέσσερις γιατροί που φροντίζουμε...
πληθυσμό 30.000 ατόμων.
Πες μου ό,τι έχεις να πεις.
Δεν μπορώ να υπογράψω το πιστοποιητικό θανάτου της Σουζάνο με τον τρόπο που το γέμιζε ο γιατρός Machado.
Δεν είχε το θάρρος να αγγίξεις τον αδερφό σου για να τον εξετάσεις.
Γιατί;
Ξέρω πολύ λίγα για αυτό.
δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω
χωρίς αυτοψία του σώματος του αδελφού σου.
Πιστεύετε ότι είναι…
Δέχομαι.
Σε παρακαλώ κατάλαβε με, δεν μπορώ να το υπογράψω.
Αν το υπογράψω, η είδηση ​​θα διαδοθεί.
Έχουμε τόσο λίγη υποδομή εδώ, θα μας κλείσουν.
-Οι άνθρωποι δεν θα έχουν πού να πάνε. -Θέλω μόνο το σώμα του αδερφού μου.
Αυτό είναι όλο.
Τι μπορείτε να κάνετε για να με βοηθήσετε;
Κανείς δεν θα θέλει να τον θάψει, καταλαβαίνεις?
Αν σου δώσω ένα χαρτί με την αλήθεια, κανείς δεν θα θάψει τον αδερφό σου.
Μπορεί να είμαι εγώ εκεί μέσα.
Ή το αγόρι μου.
Κάποτε θα γίνει.
Αγαπητή μου αδερφή,
όταν διαβάζεις αυτό το γράμμα θα έχω φύγει εδώ και καιρό.
Ποτέ δεν μου άρεσαν τα αντίο, σωστά;
Θυμάμαι πολύ καλά τη μέρα που μετακόμισα,
έκανες σκηνή στο αεροδρόμιο.
Φαντάζομαι τη θλίψη σου είναι πλέον ήσυχο.
Λυπάμαι πολύ για αυτό.
Θα βρείτε μια διεύθυνση για ένα ράντσο σε αυτό το γράμμα.
Θα έπαιρνες τις στάχτες μου για να ζήσω εκεί;
Όλα όσα πρέπει ακόμα να γνωρίζετε έχει μια απάντηση σε αυτό το μέρος.
Το ράντσο ανήκει πλέον στην Muriel.
Μην το πουλάς.
Τουλάχιστον όχι προς το παρόν.
Είναι ένα καλό μέρος για να μεγαλώσει η Muriel, να περάσει τις διακοπές του...
Και κάποτε γέρασε
και πρέπει να σε αποχαιρετήσει να σπουδάσω κάπου αλλού,
γιατί έτσι γίνεται, αδελφή,
οι άνθρωποι φεύγουν,
τότε μπορείς να το πουλήσεις.
Επέλεξα αυτό το μέρος να πεθάνεις μόνος ξέρεις;
Αλλά δεν είχα το κουράγιο.
Ελπίζω να είναι τόσο χαρούμενος όσο εμείς.
Γιατί ήμουν χαρούμενη, Μάουρα.
Ήμουν ευτυχής.
Τον έφερες πίσω.
Ναί.
Ναι το έκανα.
Αν στέκομαι εδώ,
Αν αυτό το παιδί στέκεται εδώ,
είναι χάρη στη Σουζάνο.
-Δεν ήξερα... -Τώρα το κάνουν όλοι.
Είναι όλα έτοιμα.
Τα άφησε όλα έτοιμα.
Να φέρουμε τη Σουζάνο μέσα και να ξεκουρασω λιγο?
Ήξερε ότι ήταν σημαντικό να γράψω όλα όσα έγιναν.
Κάθε σύμπτωμα, κάθε φάρμακο, κάθε παρενέργεια.
Βάρος, μέτρα, τα πάντα.
Κάθε μέρα.
Όλα αυτά στάλθηκαν από τον Γάλλο φίλο του;
Κάθε 15 ημέρες.
Σαν ρολόι.
Έμαθες τίποτα από όλα αυτά;
Πολύ.
Πολλά μάλιστα.
Τίποτα που θα μπορούσε να τον σώσει;
Ούτε αυτός,
ούτε εγώ,
ούτε κανένας άλλος.
Θα πεθάνουμε και από αυτό, Μάουρα.
Είναι καλύτερα στο τρίποδο, το ορκίζομαι.
Είναι όλος υγρός από τη σκηνή του ποταμού.
Αν κρυώσει, καλή μου,
τον φροντίζεις.
Εντάξει.
Φαίνομαι όμορφη;
Το πρόσωπό σου είναι εκτός οθόνης, Σουζάνο. Αυτό με ρώτησες.
Τι λες για τώρα?
-Φαίνομαι όμορφη; -Πολύ.
Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που έχει εμμονή με μια εικόνα
από την παιδική του ηλικία.
Γρήγορα, θέλω ακόμα να κινηματογραφήσω την ιστορία μου. Σας παρακαλούμε!
Τι επιθυμείτε, κύριε;
Γεία σας κυριε.
Το όνομά μου είναι Humberto, και πήρα ένα γράμμα που με καλούσε.
Είναι εδώ?
Ποιος σου έγραψε;
Έλαβα το γράμμα εδώ.
Περιμένετε ένα δευτερόλεπτο.
- "Η Ροζ πουτίγκα παρουσιάζει..." -Πουτίγκα, τον κώλο σου, κουκλάκι!
Αυτό δεν είναι αστείο.
-Και μην κοιτάς την κάμερα. -Εντάξει.
«Η Rose Chandelle Moreau παρουσιάζει:
Το Θαυματουργό Σανατόριο για τις καρκινικές νεράιδες,
από τη Σουζάνο Μοράις».
Είναι εδώ, κύριε; Είναι?
Καλώς ήρθες σπίτι, αδελφή!
Περίμενε!
Απλώς θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι να το καταφέρεις σωστά.
Είχα όλη την ώρα στον κόσμο, αγάπες μου. Και εσύ?
Φύγε από μένα! Φύγε από μένα!
Το μόνο σημείο είναι στο αριστερό του πόδι.
Ένα εκατοστό.
Ο χρωματισμός είναι ακόμα ανοιχτός.
Αλλά είναι σάρκωμα.
Τι γίνεται με τις άκρες;
Τακτικός.
Είναι ωραίο και στρογγυλό, φαίνεται πρόσφατο.
Πότε ανακάλυψες το σημείο, Humberto;
Δεν είμαι σίγουρος. Υποθέτω...
περίπου ένα μήνα πριν.
Κάνε τα μαθηματικά, Ρόουζ.
Πήγαινε πίσω στην πόλη.
-Είναι τόσο κακό; -Οχι.
Αυτά είναι καλά νέα.
Σουζάνο, άσε με να μείνω.
Έχεις ακόμη έναν χρόνο, Humberto.
Πήγαινε πίσω, περίμενε. Λάβετε θεραπεία από έναν πραγματικό γιατρό.
Ενας χρόνος.
Αν τίποτα δεν πάει στραβά...
Σουζάνο, άσε με να μείνω.
ΑΣΕ με να μεινω. Δεν μπορώ να το χειριστώ μόνος μου.
Έχεις το αγόρι σου Jean.
Δεν θα είσαι μόνος.
Πώς να του το πω για αυτό, Ρόουζ;
Πώς να του το πω και να μην εγκαταλειφθείς ξανά;
Κανείς δεν εγκαταλείπει κανέναν, εντάξει;
Και οι δύο εγκαταλείψατε ανθρώπους.
Και είσαι εδώ ζωντανός.
Αυτά είναι τα πρώτα χάπια θα φτάσεις εδώ.
Ο καθένας μας έχει δικαίωμα σε δύο κουτιά.
Είναι έξι συνολικά.
Δύο κουτιά είναι αρκετά να αυτοκτονήσεις.
«Να αυτοκτονήσεις»; Τι εννοείς?
Πρέπει να ζήσεις
με αυτό το πράγμα Ο Σουζάνο και ο γκρίνγκο του δημιούργησαν
γνωρίζοντας ότι όλα μπορούν να πάνε στραβά.
Δεν ξέρουμε τι έχουμε,
δεν ξέρουμε πώς το πήραμε,
δεν ξέρουμε πώς να το θεραπεύσουμε.
Απλώς προσπαθούμε.
Μερικές φορές γίνεται σκληρό,
λυπημένος.
Αλλά μερικές φορές...
είναι απλά αφόρητο.
Όποιος θέλει να τα παρατήσει έχει αυτό το δικαίωμα.
Εδώ, σε αυτά τα δύο κουτιά.
Είσαι ο πιο υγιής από εμάς,
έτσι τώρα είσαι ο φύλακας των κουτιών.
Κρύψτε τα.
Αν ζητήσουμε τα κουτιά, τα έχεις να αποφασίσει αν ποιος θέλει να πεθάνει
έχει επίγνωση του τι κάνει.
Πες του.
-Συνέχισε. -Πες μου τι?
Ξύπνησα εδώ μια μέρα χωρίς να ξέρω πού ήμουν.
Δεν αναγνώρισα...
αυτό το σπίτι,
δεν αναγνώρισα αυτή η γυναίκα μπροστά μου.
Κοίταξα τη Ρόουζ
με τον φόβο ότι θα μείνει έξω ως απατεώνας και έδιωξε.
Μια ολόκληρη μέρα.
Χωρίς να γνωρίζω ποιος ήμουν,
του σώματός μου,
της ιστορίας μου.
Συμβαίνει κατά καιρούς, θα δείτε.
Δεν κρατάει πολύ.
-Αλλά εκείνη η ώρα ήταν μια ολόκληρη μέρα. -Ναι.
Την επόμενη μέρα ξύπνησα,
και όλα επέστρεψαν.
Αλλά αποφάσισα ότι ήθελα να πεθάνω.
Σκέψου το...
Μια ολόκληρη μέρα
μη γνωρίζοντας αυτή τη μάστιγα ήταν μέσα μου.
Αλλά στη συνέχεια...
Τριαντάφυλλο...
με έκανε να συνειδητοποιήσω το μπλακάουτ μου ήταν ένα χτύπημα τύχης.
-Σωστά? -Δεν ήταν;
Ότι είχα λόγο να πανηγυρίσω.
Και είχε δίκιο.
Ευχαριστώ.
Αλλά...
κι αν θέλω να αυτοκτονήσω;
Δεν θα το κάνετε. Σε ξέρω.
Αλλά αν το κάνεις,
δύο κουτιά είναι αρκετά.
Εντάξει?
Φυλάξτε τα υπόλοιπα για εμάς, παρακαλώ.
Για όνομα του Θεού!
Τώρα συνεχίστε και κρύψτε το.
Εντάξει.
Πιστεύεις ότι μπορεί να το αντέξει;
Τελείωσες?
Αγάπη μου, είμαι τρανς.
Κοίτα.
Ασε με να δω.
-Ήταν χαλαρά εδώ πάνω. -Θα ασχοληθώ με αυτό αργότερα.
Είμαι μόνο ένας.
Ας δούμε.
Επιτρέψτε μου να κάνω τις νέες σας μετρήσεις, έχασες πολύ βάρος.
Κοίτα πώς είναι.
Χωράει δύο.
Κοίτα, Ρόουζ...
Πούστης!
Όταν μαγειρεύετε, θα πρέπει καθαρίστε καθώς προχωράτε,
Το έπιασα?
Είναι ευκολότερο,
και όταν τελειώσεις, όλα είναι έτοιμα.
-Δεν είναι... -Μην κάνεις αυτή τη γκριμάτσα, έχω δίκιο!
-Δεν είναι καλύτερα να καθαρίσεις αργότερα; -Καλώς ήρθατε στο "Cooking..."
- Μετακόμισε εδώ. -Εδώ?
-Ναι. -«Μαγειρεύοντας με τη Σουζάνο».
Σούζα...
Σταμάτα το!
Είναι ένας κούκλος.
-Άσε το, Σουζάνο! -Γιε της σκύλας!
Σήμερα είναι η Ημέρα της Χάριτος, μωρό μου!
"Αγάπη μου..."
Μπλα μπλα μπλα...
Εδω ΕΔΩ!
«Τα μπλε κουτιά είναι αντιβιοτικά στη μαύρη λίστα εδώ στη Γαλλία,
αλλά πωλούνται πάνω από τον πάγκο στην Ιαπωνία».
-Ουάου! -«Το έφερε ένας φίλος.
Εάν κάποιος από εσάς έχει αναπνευστικά προβλήματα, πάρτε μόνο αυτό.
Οδηγίες υπάρχουν στο κουτί.
Υπάρχουν οκτώ κουτιά του ίδιου αντιικού φαρμάκου..."
-Δροσερός! -"...που φαίνεται να λειτουργεί.
Θα χρειαστεί να κάνετε μια εξέταση αίματος
κάθε τρεις ημέρες για δύο εβδομάδες και στείλε μου τα αποτελέσματα.
Αυτό το αντιικό φάρμακο είναι η νεότερη ελπίδα.
Υπάρχουν επίσης 12 κουτιά «γάμα το»,
πάρε τα όπως θέλεις».
Γαμήστε το!
-Αγάπη μου! Ας δούμε. -"Γάμησέ το;"
Ναι. Κοίτα, εδώ έχουμε μερικά αντιισταμινικά,
ομοιοπαθητικές βιταμίνες...
Τι είναι αυτό?
Πτερύγια καρχαρία; Ακαθάριστο!
Δείξτε το στην κάμερα.
Κανείς δεν ξέρει αν αυτά τα φάρμακα λειτουργούν,
αλλά δεν είναι κακό για σένα, να γιατί...
-Γάμησέ το! -Γάμησέ το!
Ισως ποιος ξέρει?
Αλλά στην πραγματικότητα, κανένα από αυτά δεν λειτουργεί.
Ναι.
Ό,τι βάζουμε στο σώμα μας, Humberto,
είναι «γάμα το».
Γάμα το...
Έτσι ήρθα εδώ.
Δεν υπήρχε πουθενά αλλού να πάω.
Με έπαιξαν.
Ξέρεις τι παίζεται;
Τα νιάτα μου ξαφνικά...
ανέβηκε στον κολπίσκο.
Και μετά σε συνάντησα.
-Ξέχασα τη γραμμή μου. -"Όποιος κι αν είσαι..."
Το πιασα!
Και μετά σε συνάντησα.
Όποιος κι αν είσαι,
Πάντα εξαρτιόμουν στην καλοσύνη των ξένων.
-Έχω τα κόλπα μου! -Μπράβο!
-Αγαπητέ μου! -Το σκότωσες!
Μπλανς!
-Υπάρχει ένα νέο μέρος εδώ, Σουζάνο. -Οπου?
Εδώ.
Δεν το θυμάμαι.
Καλως ΗΡΘΑΤΕ!
Υπάρχει μια άκαμπτη περιοχή εδώ.
Κάντε έτσι, για να το ανακουφίσετε.
Συγγνώμη, Σουζάνο.
Εδώ.
Θα πάω στην άλλη πλευρά, εντάξει;
Πιστεύετε ότι αυτό είναι σύμπτωση;
Ότι θα εφεύρουν μια ασθένεια...
Και νομίζω ότι «αυτοί» το επινόησαν, αλλά τέλος πάντων.
Ότι θα εφεύρουν μια ασθένεια που σκοτώνει μόνο πόρνες, τσαμπουκάδες,
και ναρκομανείς κατά λάθος;
Αγόρια...
προσπαθούν να μας σκοτώσουν από τότε την αυγή του χρόνου, αυτό κάνουν.
Αυτό που κάνουμε είναι να επιβιώνουμε όντας υπέροχοι.
Και είναι όλα καλά.
Ξέρω ότι φοβάσαι.
Είμαι επίσης.
Αλλά αν αυτό είναι που θα μας σκοτώσει, εντάξει! Νεκρός, τελειωμένος!
Άλλοι σαν εμάς θα πάρουν τη θέση μας.
Εσύ, μικρό Humberto,
κρύβεσαι στην ντουλάπα της μαμάς σου στο αγροτικό μπαμ πουθενά.
Εσύ, μικρή Σουζάνο,
κρύβεσαι στην κουκέτα του κοιτώνα σου στο Παρίσι,
ξοδεύοντας μακριά κληρονομιά των γονιών σου.
Τώρα είσαι εδώ με μια γριά πόρνη που εγκατέλειψε την 5η τάξη,
με τα βυζιά μου να διαρρέουν και μια ιστορία ζωής που...
Πράγματα που δεν θα ζήσετε ποτέ.
Και δόξα τω Θεώ δεν θα το κάνετε.
Δόξα τω Θεώ θα πεθάνουμε πριν γίνεσαι τόσο μαλακός όσο κι εγώ.
Γιατί αν αυτή η μάστιγα είναι γκέι,
η μητέρα του είναι μια τρανς γυναίκα.
Είμαστε κολλημένοι σε αυτό το σπίτι,
σκουπίζοντας ο ένας τον κώλο του άλλου όταν δεν μπορούμε να σηκωθούμε από το κρεβάτι,
κρατώντας ο ένας τα μαλλιά του άλλου όταν κάνουμε εμετό γιατί το φάρμακο μας αρρωσταίνει.
Να κάνει ο ένας τον άλλον να γελάει και να κλαίει, πίνοντας τα οπίσθιά μας,
και ο ένας με το κουτάλι του άλλου για ύπνο γιατί μας λείπει η ζεστασιά.
Σκέφτεσαι πραγματικά
μπορούν να σκοτώσουν αυτό το πράγμα εδώ;
Δεν μπορούν να το σκοτώσουν.
Δεν θα το σκοτώσουν!
Σταματήστε τα γυρίσματα.
Ετσι?
Πέθανε.
Ο Άντριαν πέθανε τη νύχτα.
Η μικρή μας περιπέτεια εδώ τελείωσε.
Λυπάμαι πολύ αγάπη μου.
Ήμασταν έτοιμοι.
Ήξερε ότι θα συνέβαινε.
Το ίδιο και εσύ.
Υπάρχει ένα πακέτο μας περιμένει στο ταχυδρομείο.
Σήμερα είναι η Ημέρα της Χάριτος.
Ας το σηκώσουμε.
Μετά καταλαβαίνουμε τι να κάνουμε.
Μια τελευταία φορά?
Θα σας φτιάξει τη διάθεση.
Τι νομίζετε;
Μια ολόκληρη ζωή
προσπαθώντας να φανώ πιο ώριμος,
προσπαθώντας να φανώ πιο υπεύθυνος, προσπαθώ να φαίνομαι μεγαλύτερος...
να καταλήξει έτσι;
Να αντιμετωπίζεται σαν παιδί.
Οχι!
Είναι μάταιο.
Όλα εδώ είναι άχρηστα.
Γιατί σκεφτήκαμε αυτό θα λειτουργούσε;
Πόσο ανόητο!
Θεέ μου, πόσο ανόητο!
Θα μπορούσα να πεθάνω σε ένα νοσοκομείο τώρα. Χωρίς αγώνα, χωρίς πόνο.
Θα μπορούσε να είχε γράψει κάποιος «πνευμονία» στο πιστοποιητικό θανάτου μου.
Απλός!
Εγινε!
Τι πιστεύεις ότι θα γίνει τώρα;
Τι θα γίνει;
Δεν διάβασες τα τελευταία γράμματα του Άντριαν;
Υπάρχουν ήδη 3.000 σαν εμάς, Ρόουζ.
Αν όχι και στη γαμημένη Γαλλία ξέρουν τι συμβαίνει,
μάντεψε τι θα γίνει εδώ, αγάπη μου;
Νομίζεις ότι μια νοσοκόμα θα φιλήσει; το μέτωπό σου καληνύχτα; Οχι.
Νομίζεις ότι η μαμά του θα τον αγκαλιάσει όταν τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο;
Νομίζεις ότι ο Ζαν θα βάλει τη γλώσσα του στο στόμα σου
σε ένα υπέροχο υγρό φιλί; Οχι.
Οχι!
Θα αηδιάσει.
Θα φοβάται όλα τα υγρά σου.
Τι γίνεται με εσένα, Ρόουζ;
Νομίζεις το όνομά σου θα είναι στα χαρτιά; Θα.
Θα.
Το αντρικό σου όνομα!
Ή απλά θα πάνε με...
«άγνωστο θύμα». Και να είστε ευχαριστημένοι με αυτό.
Είναι αυτό που χρειάζεστε;
Ότι ο κόσμος ξέρει το όνομά σου και το δικό μου;
Λυπάμαι, λυπάμαι.
Δεν έπρεπε να είχα μεγαλώσει τον Jean.
Πρέπει να του τηλεφωνήσω, Σουζάνο. Πρέπει να του τηλεφωνήσω...
Φυσικά!
Σίγουρος. Κάλεσε τον.
Δεν μπορώ να σας πω γιατί είμαστε απομονωμένοι εδώ.
Δεν μπορώ να σου πω.
Τι διαφορά έκανε αυτό;
Τι διαφορά...
Πες μου, Ρόουζ,
τι διαφορά έκανε αυτό;
Πες μου,
τι μπορω να κανω για να παρω αυτο...
έξω από εσένα?
Πες μου.
Μου είπε ψέμματα.
Το πακέτο που παραλαμβάνουμε σήμερα έχει ένα νέο αντιικό φάρμακο.
Κάτι ρώσικο, ανατολικοευρωπαϊκό...
Πραγματικά σκοτεινό.
Το παίρνουμε και λειτουργεί.
Διαρκεί για το χρόνο που χρειαζόμαστε: τρεις μήνες.
Κάποιος Αμερικανός έρχεται με ένα εμβόλιο.
Σε τρεις μήνες οι κλινικές δοκιμές ξεκινάμε και θα συμμετέχουμε!
Σε έξι μήνες, Τα κύτταρα Τ4 μας είναι μέχρι 200,
αρχίζουμε να παίρνουμε βάρος.
Σε ένα χρόνο,
δεν θα υπάρχει ίχνος της πανώλης άφησε μέσα σου, σε μένα ή σε οποιονδήποτε.
-Τίποτα? -Τίποτα.
Δύο χρόνια από τώρα,
κανείς δεν θα θυμάται καν αυτή η πανούκλα συνέβη ποτέ.
Είσαι καλά?
Είναι πολύ αργά για αυτό.
Θα φύγω απόψε.
Θα είσαι μια χαρά.
Ξύπνησα χθες με το περίεργο συναίσθημα ότι το AIDS θα μπορούσε να είναι μια υπέροχη ασθένεια.
Τώρα μπορώ να δω κάτι πραγματικά συναρπαστικό σε αυτή τη βαρβαρότητα.
Είναι ακόμα μια αναπόφευκτη ασθένεια, ξέρεις;
Αλλά δεν είναι πυρετώδης.
Είναι μια ασθένεια που έχει στάδια.
Μια πολύ ψηλή σκάλα που οδηγεί σε βέβαιο θάνατο,
αλλά κάθε βήμα προσφέρει εκπληκτική μάθηση.
Είναι μια ασθένεια που μας δίνει χρόνο να πεθάνουμε,
και δίνει χρόνο στον θάνατο για να ζήσει.
Η ώρα να ανακαλύψετε τον χρόνο.
Και να ανακαλύψεις τη ζωή.
Σκέψου το...
Είναι μια ιδιοφυή σύγχρονη εφεύρεση.
Αν η ζωή είναι το προαίσθημα του θανάτου,
που μας βασανίζει καθημερινά με την αβεβαιότητα της άφιξής του,
Το AIDS θέτει ένα δεδομένο όριο.
Αυτό μας κάνει με πλήρη επίγνωση της ζωής μας.
Μας απαλλάσσει από την άγνοια.
Θα πεθάνουμε ξέροντας όλα όσα μπορούσαμε να μάθουμε.
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
ΑΥΓΗ 1ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1984
Το τηλέφωνο με ξύπνησε.
Είναι όλα καλά?
Η μαμά μου τηλεφώνησε από το νοσοκομείο.
Ο Humberto είναι εντάξει, ήταν απλώς ένας τρόμος.
Δεν είναι πνευμονία, αλλά θα κάνει μείνετε υπό παρακολούθηση μέχρι αύριο.
Αυτό είναι καλό. Γιατί ήταν άσχημο.
Μάλλον μόλις ήπιε περισσότερο από όσο έπρεπε.
Δεν έριξαν το πάρτι
και οδήγησε για δύο ώρες μόνο λόγω ποτού, Muriel.
Η Καμίλα πήγε για ύπνο;
Όλοι έκαναν.
Ας πιούμε ό,τι περισσεύει τότε.
Είσαι καλά βλέποντας αυτές τις κασέτες;
Αυτά από τον θείο σου.
Κάποιος πρέπει να το δει φίλε.
Θα ανάψουμε αυτό το χάλι;
Δεν χρειάζεται να πειστώ.
ΟΙ ΠΡΩΤΟΠΕΣΤΕΣ