Norm.
Co ty robisz?
Jezu.
Dziękuję.
Ciepłe.
Nie ma to jak w domu.
Blackwater, Missisipi.
Wymawia się "Backwater".
Okaż trochę szacunku rodzinnej mieścinie.
Wracaj do środka!
Hej, kotku!
Zagrasz w piłkę?
Niezła jesteś.
-Muszę przyznać. -Wiem.
Cholerny trener.
Przynajmniej wciąż próbuje.
Wypił ze dwanaście piw.
Cholera!
Niezła knajpa.
To więcej niż knajpa.
Tu się rozwiązuje problemy świata.
Problemy świata?
Świata Blackwater.
Masz tutaj...
Wąs ci się zrobił.
Serio?
Nie dotykaj.
-To... -Zostawię.
Patrz na frajera.
Co on tu robi?
Nie wiem. Jest miły.
Jeśli chcesz być jak miejscowy, kochanie...
-Co to? -Smażony ogórek.
-Smażony ogórek? -Śmiało.
-Nie. Żartujesz? -Jest dobry.
-Wygląda okropnie. -Zjedz.
Bez piwa jest niedobry.
Cześć, Amy Cakes.
Cześć, Charlie.
Dobrze wyglądasz.
Nie zmieniłaś się.
Mniej niż bym przypuszczał.
To mój mąż David.
Charlie. Venner.
Cześć. David Sumner.
Będę z chłopakami
-remontował twój dach. -Racja.
Zgadza się.
Venner.
Nie lubię zarabiać na ludzkiej tragedii,
ale pojechaliśmy zobaczyć, jak dom wygląda po huraganie.
Stodoła jest nieźle zniszczona.
Tak.
Naprawimy jąw trzy tygodnie.
W trzy? To świetnie.
Podobno jesteś reżyserem.
Nie...
David jest pisarzem.
To znaczy, że pracuję.
Niech żyje klasa pracująca.
David pisze scenariusz filmu o Stalingradzie w 1 944 roku.
-1943. -1943.
Tam była największa bitwa
-ll wojny światowej. -Serio?
Duży ruch dzisiaj. Przepraszam.
Zobaczmy.
-1 5.50. -Założę się,
że w LA zapłaciłbyś za to więcej.
Wygrałbyś ten zakład.
Proszę.
Tylko gotówka.
-Gotówka? -Tak.
Wiesz, te papierki, których używają biedni.
Reszta dla pani.
Dzięki.
Moja córka Elizabeth
chciałaby zrobić sobie z tobą zdjęcie.
-Nie ma sprawy. -Jeśli to nie kłopot.
-Co u niej? -Dzięki.
Wiadomo, ma szesnaście lat.
-Nie wierzę. -Wiem.
Czas leci. Do zobaczenia.
Wygląda nieźle.
Wypiję jedno.
Też chcesz?
-Nie, dzięki. -Na pewno?
Tak.
Możecie zacząć remont jutro?
-Z samego rana. -Świetnie.
Skoro jesteś z Amy.
Nie ma sprawy.
-Świetnie. -Dobrze.
Pójdę po...
Dziękuję panu.
Niezła partia, Amy Cakes.
To dobry człowiek.
Mogę?
Śmiało.
Podoba mi się twój nowy akcent.
Potrzebny w pracy.
Nie wątpię.
Dlatego jesteś cieniasem.
Zamknij się.
Zaczyna się.
Za każdym razem mnie to zaskakuje.
Niech to cholera!
Przykro mi z powodu twojego taty.
Podobno wojsko wyprawiło mu ładny pogrzeb.
-Tak. Dzięki. -Tak?
To się nazywa południowa gościnność.
Przestań, Charlie.
W Los Angeles nie znają sznurowadeł?
Co?
Ach, tak.
Takie tam robią.
Czemu?
Widziałem cię w tym serialu...
-Jaki ma tytuł? -Zbrodnia doskonała.
Zbrodnia doskonała.
Podobał mi się.
Nie.
Zabieraj stąd psa, Jeremy.
-Wynocha! -Ja się tym zajmę.
-Zajmę się tym. -Ja mu powiem.
-Wynocha z tym psem! -Wyjdź.
-Chcę zjeść obiad.
Przyniosę ci na zewnątrz.
-Wynocha! -Zabierz psa.
Mieli zamknąć Jeremy'ego Nilesa w zakładzie.
Sami troszczymy się tu o swoich.
Pamiętasz, jak się troszczyłem o ciebie?
Nie troszczyłeś.
Prawda?
Czekam na hamburgera.
Chciałem się z tobą ożenić,
dopóki nie zobaczyłem, jaka z ciebie świnia.
Nowy mąż, co?
Dumny nowy mąż. Jakie macie z kija?
Budweisera.
Poproszę light.
Tylko zwykłe.
Niech będzie.
Jeszcze jedno, Blackie.
Z dodatkiem whisky.
Może trochę zwolnisz, trenerze?
-Wystarczy ci. -Co robisz?
-Zostaw! -Nie zostawię.
-Znowu będą przez ciebie kłopoty. -Nic nie zrobię!
Zostaw to pieprzone piwo!
Masz mnie za jakiegoś dzieciaka?
Niech to szlag, Tom!
Spieprzaj!
Przepraszam.
Co z tobą?
Zobacz, co narobiłeś!
Chodźmy na boisko.
Damy wycisk dzieciakom.
-ldź do domu. -Co ty na to, trenerze?
Przepraszam, Blackie.
Zapłacę za szklankę.
Tak.
l za piwo naszego nowego sąsiada.
Nie trzeba...
Zapłacę za pana piwo.
Ale sam chcę jeszcze jedno.
l ma być z cholernąwhisky!
Nie sądzę.
-A teraz? -Wynoś się!
-Mam iść? -Pójdziesz sobie?
Sam se idź, cioto!
-No już, bohaterze. -Śmiało.
-Nalej sobie. -Zasrana cioto!
A chlej i udław się.
Brawo, trenerze!
-Nieźle. -Cholera.
Dziękuję za zaproszenie.
Mi też nalej.
-Brawo, trenerze. -Dziękuję.
Hej!
Wystarczy tego.
Zapłać i idź do domu.
Dobrze, szeryfie.
Brzmi nieźle.
Trenerze.
ldę.
Nie jestem pijany.
Nie jestem.
Za moje
i jego.
Tak jest!
Do zobaczenia, chłopaki.
-Narka. -W porządku?
Trzymaj się, trenerze.
Prawie dostał nożem.
To są te "problemy świata"?
To trener Heddon.
Kiepsko wyszło.
Nie przejmuj się.
Uznajmy, że to jedna z uroczych
ekscentryczności Blackwater.
Ładnie mówisz.
Powinieneś zostać pisarzem.
Hej! Koleś!
-Co ty robisz? -Poczekaj, kochanie.
Ja się tym zajmę.
Co on wyprawia?
Cześć, Jeremy.
Cześć, Amy.
Co u ciebie?
Jadę samochodem.
Widzę.
Dobrze ci idzie.
Mogę też się przejechać?
Co ty na to?
Jeremy, wyjdź.
Chodźmy do domu.
-Na obiad? -Tak.
Pójdziemy sobie na obiad.
-Wybacz. -Nie...
-Witaj w domu, Amy. -Dzięki.
-Ślicznie wyglądasz. -Dzięki, Daniel.
Podobał nam się twój serial.
-Chodźmy. -Dziękuję.
Wiesz co?
Ja poprowadzę.
Tamten facet...
Jaki facet?
Ten, co nazywał cię Amy Cakes.
Charlie, ten od remontu.
-Widziałem wasze zdjęcie. -Charlie.
Chodziliście ze sobą?
Tak?
Kilka razy.
Klika razy?
Tylko kilka?
Cóż...
Nasze randki zapadały w pamięć.
No tak.
Jesteś zazdrosny?
Kto ostatecznie zdobył dziewczynę?
Pan, panie Sumner.
Co robisz?
Dobra.
Zaczekaj.
-Zejdź ze mnie. -Czemu?
Odbiło ci.
Jesteś wariatką.
Tak powiadają.
Jak ci się podoba?
Pięknie tu.
Tyle wspomnień.
To mało powiedziane.
Goń mnie!
Jest gorzej, niż myślałam.
Nie przejmuj się. Wszystko naprawimy.
Będzie lepiej niż przedtem.
Mam nadzieję.
To wóz twojego ojca?
Tak.
lle dostaniemy od FEMA?
Osiem tysięcy?
Osiem dwieście.
To więcej niż oferował Charlie.
Damy mu tę nadwyżkę.
-Czemu? -Czemu?
Pomagamy twoim znajomym.
Oni nie potrzebują pomocy,
tylko pracy.
Nadwyżkę możesz wydać na swoją uroczą żonę.
Chcę zobaczyć resztę domu.
Pokaż mi.
W porządku?
Tak.
Flutie!
Znalazłeś kolekcję płyt rodziców.
Fajni z nich byli ludzie.
Tak.
Wystarczy.
Wygląda na to, że mojej klasyki będę słuchał tylko przy pracy.
Ten pokój jest niesamowity.
Chcę w nim pracować.
Tak.
Wspaniale.
Podoba ci się?
Bardzo.
Jest niewiarygodny.
Cześć.
Pamiętam, jak tata go ustrzelił.
Gdy wywiesił trofeum,
zrobiliśmy wielką imprezę,
jakby wygrał Super Bowl.
Tym go dorwał?
To by była przesada.
Zabierał cię na polowania?
Kochanie.
Jesteś oczytany, ale gówno wiesz
o tatusiach i córeczkach z południa.
Przyjechały nasze graty.
Pojadę po zakupy,
zanim zamkną sklep.
Dobry pomysł.
Ale najpierw się przebiorę.
Ja się tym zajmę.
Wezmę samochód ojca. Jest w nim więcej miejsca.
Cześć.
Mam pomysł na wątek z Chruszczowem.
Będzie przyjacielem Jurija.
Chruszczow był w Stalingradzie?
Był tam bohaterem.
To pewnie było krzesło twojego taty.
Wszystkie krzesła były jego.
Cieszę się, że tu jesteśmy.
Boję się, że będzie tu dla ciebie za cicho.
Potrzebuję ciszy.
Lubię, jak jest cicho.
Zbyt nudno.
Nudę też lubię.
Jezu!
Flutie.
Cześć, koteczku.
Słodki jest, prawda?
Tak.
Uroczy kotek.
Powiedz to myszom.
Tak wcześnie zaczynają?
Włącz Tupaca.
Lubię tę piosenkę.
l dobrze tańczę.
Charlie!
Tak?
Czy możecie...
Ścisz.
Co słychać, panie Sumner?
Wejdę na górę.
-Ostrożnie. -Uważam.
-Dzień dobry. -Jak się masz?
Bardzo dobrze.
Przedstawię pana kolegom.
To jest Bic.
-Witam. -Cześć.
-To jest Chris. -Witam, panie Sumner.
-Miło mi poznać. -A to Norman.
Jak wam idzie?
Kupa roboty.
Będziemy musieli wymienić płatwy.
l usunąć 20-milimetrowe gwoździe.
Dobrze... Nie wiem, co to znaczy, ale...
To ty jesteś fachowcem.
Czyli wszystko gra?
Tak, ale...
Nie za wcześnie na pracę?
Przepraszam.
O takich godzinach tu zaczynamy.
Przyzwyczai się pan.
Tak.
Ale obudziliście nas.
Jak już powiedziałem, przepraszam za to.
Czy moglibyście...
Czy od jutra moglibyście zaczynać
godzinę później?
Dałoby się?
Pan tu jest szefem.
Dobrze.
-Dzięki. -W porządku.
-Potrzymam. -ldę do pracy.
-W porządku? -Tak.
Do zobaczenia, panie Sumner.
W porządku?
-Tak. -Niech pan uważa.
Co tam?
Dobrze.
-Dzięki. -Nie za zimne.
Chyba panu lodówka nawala.
Wygląda na to,
że wiele rzeczy trzeba tu będzie naprawić.
Pisze pan coś?
Podobno to pana robota.
Filmy?
Zgadza się.
A horrory też?
Tak jak ten film SaW?
-Nie. -A sensacyjne?
To nie moja dziedzina.
Widziałem jakiś pana film?
Raczej nie.
Może serial Amy?
Widziałeś?
Dobry był.
-Naprawdę. -Dzięki.
Za krótko w nim grała.
Wiele razy mi to mówiono.
-Cześć, Bic. -Hej.
-Co u ciebie? -Dobrze.
Bardzo dobrze.
-To dobrze. -Wasza...
Wasza lodówka nawala, Ames.
Tak?
To pewnie wymienniki ciepła.
Mogę na nie później zerknąć.
Byłoby świetnie, co?
-Tak. -Dobrze.
-Dobra. -Spoko.
Fajnie, że wróciłaś.
Dzięki.
Przynajmniej na jakiś czas.
Na razie.
-Cześć. -Cześć.
Chłopaki! Mam więcej browarów!
Twoi koledzy często tak robią?
Co robią?
Wszedł sobie nieproszony,
wziął z lodówki piwo i usiadł.
"Zapraszam".
To tu normalne?
Przestań.
Wszyscy tu sobie ufamy.
Nawet nie zamykamy drzwi.
Brakuje mi tego.
Skoro tak ma być, to tak będzie.
Teraz to także twój dom, kochanie.
Wiesz?
Powiedz, jeśli ci się to nie podoba.
Charlie!
Możemy pogadać?
Bic.
-Jak idzie pisanie? -Dobrze.
-Tak? -Dzięki.
Skończyliście na dzisiaj?
Tak.
To był dobry dzień.
Sporo zrobiliśmy.
Nie ma nawet południa.
Jedziemy na polowanie.
Nie mówiłem panu?
To w tych stronach ważna sprawa.
Nie ma pan nic przeciwko?
Cóż...
Chyba nie.
Jeśli skończycie dach w terminie...
Będzie gotowy.
...który uzgodniliśmy.
-Oczywiście. -Dobrze.
-OK. -Charlie.
Posłuchaj, nie mam nic przeciwko,
że pijecie sobie piwo.
Właśnie, dziękujemy za nie.
-Nie ma sprawy. -Dziękujemy.
Ale twój kolega... Bic?
Wszedł sobie po prostu do domu
i...
Cholera.
Dał jakiś powód,
żeby mu nie ufać?
Nie.
Proszę mówić następnym razem. Zajmę się tym.
Dobrze.
W porządku.
Musimy jechać.
Wskakujcie, chłopaki.
Dzięki.
-Panie Sumner. -Tak?
Chce pan jechać z nami?
O tej porze roku
-pełno jest jeleni. -Zgadza się.
Będzie fajnie.
Nie, dzięki.
-Muszę pracować. -Ścisz to.
-Dobra. -Charlie uwalił wczoraj jednego.
Tak?
-Tak. -Brzmi zachęcająco,
ale muszę wracać do pisania. Po to tu przyjechaliśmy.
Amy pewnie nie chciała tu zamieszkać.
Już w pierwszej klasie liceum znała na pamięć
rozkład jazdy autobusu.
Jeśli kiedyś
będzie pan chciał jechać, proszę powiedzieć.
Może tak zrobię.
-Powinien pan. -OK.
Miłego dnia.
Dzięki.
Chcesz z nimi polować?
Chciałem im tyko okazać szacunek.
Na razie!
-Cześć. -Chris, no już.
-Uderzaj. -Chwila.
-Jakie masz? -Wal!
Kurwa mać!
Nie trafiłem.
lle nam zapłacą?
Wyglądają na takich, co to mają dużo kasy.
Właśnie tyle potrzebuję.
Zapłacąwystarczająco dużo.
-Amy nieźle wygląda, co? -Ładna jest.
Założę się, że ten jej pieprzony mężulek
nie miał takiej cipeczki
-zanim stał się sławny. -Przepraszam!
-Kurwa! -Nie mów w ten sposób.
-Racja. Kto następny? -Dwadzieścia?
-Dwadzieścia pięć. -Wielka kasa, chłopaki.
Twój ruch.
Szach.
No, dobra.
"Ten ruch stawia czarne
"w bardzo kiepskiej sytuacji.
"Gracz nie ma możliwości
"wykonania żadnego sensownego ruchu.
"Może jedynie..."
Wiesz co?
Założę się, że zdążę skończyć ćwiczyć
i położyć się, zanim ty zrobisz następny ruch.
-Stoi. -Odłóż książkę.
Bez pomocy.
Powinieneś mnie wspierać w nauce.
-Odłóż. -Dobra.
Już dobra.
Gotowa?
-A ty? -Start.
-Główkuj. -David!
Przestań!
Wiem!
Mam.
Miałeś zrobić sto.
-Zrobiłem. -Nieprawda.
Liczyłem binarnie.
Nie.
-Czemu? -Nie.
Co?
Po pierwsze, ciągle jesteś w szachu.
Koń nie porusza się na boki,
tylko w kształt litery "L".
Dlaczego po angielsku nazywa się "rycerzem", skoro to koń?
To zabawne?
Nie znam odpowiedzi.
A to ci nowina.
Kotku.
Nie musisz grać w szachy, żeby mnie zadowolić.
Nie po to uczę się gry w szachy.
Chcę ci po prostu skopać tyłek.
-Naprawdę? -Tak.
A co z tym tyłkiem?
Połóż się.
Nie.
Połóż się.
Nie.
Połóż.
Zamknij oczy.
Zamknij.
Wieża czy koń?
Koń / rycerz.
Bardzo dobrze.
To królowa.
Bardzo dobrze.
To... ty?
Bardzo śmieszne.
"Niedźwiedź wyruchał mnie w dupę, kochanie.
"Starczy tego.
"Kupię sobie karabin maszynowy".
Następnego dnia bierze go i celuje.
Krzyczy i zaczyna strzelać.
A niedźwiedź łapie go,
przekłada przez pień,
zdejmuje kalesony i mówi:
"Chyba nie przyszedłeś tu polować, co?"
Twój brat... Daniel?
Twój brat
był dziś z dziewczynami.
Znowu.
Lepiej bardziej go pilnuj.
Racja? Bo to nie nasze zadanie.
-Prawda? -Nie pozwolimy na to.
Trzymaj go z dala od dziewczyn, albo my to zrobimy.
-Norm. -A wtedy będzie nieprzyjemnie.
Jestem tutaj.
-Możecie przestać? -Daniel.
Mówimy mu tylko prawdę.
Jeremy'emu nikt nic nie zrobi.
Jesteś po służbie, John.
W końcu pijesz piwo.
-Dobra. -Policjant zawsze jest na służbie.
To jak, szeryfie?
Pije pan piwo czy nie?
Ja na niego nie głosowałem.
Jeśli chociaż zbliży się do mojej córki...
Mój brat...
Niech go pan Bóg broni, bo...
Jeśli mój brat
-znowu popełni błąd... -Tak.
Sam go załatwię.
Masz na to moje słowo.
A tymczasem, do cholery,
dajcie mu spokój.
Nikomu nie robi krzywdy.
Mi wystarczy.
A tobie, trenerze?
Podobno nie jesteś na służbie.
Wystarczy, Norm. Jedziemy.
Z drogi.
Dobrze wyglądasz, Amy!
Ale dupcia!
Drabina.
Z kim wolałbyś uprawiać seks,
z Hankiem Williamsem czy z Johnnym Cashem?
Tylko z tobą, Bic.
Podaj mi tamto.
Chłopaki.
Jest.
Niezła, co Charlie?
Niezła.
Cześć.
Zejdź stąd.
Zeskakuj.
-Przerwa? -Posłuchaj.
Kraj jest w stanie wojny.
Pięćset firm bankrutuje.
A tematem przewodnim w gazecie jest to,
że za tydzień pierwszy mecz w piłkę w liceum.
-Blackwater... -Blackwater nie jest w stanie wojny.
Chociaż jak John Burke wrócił z lraku, to trochę o tym pisali.
Ty i oficer Burke. Powracający bohaterzy.
W tym mieście bohaterzy są tylko
na boisku piłkarskim.
Jak nasza ekipa budowlana.
Słomiane psy.
Słomiane psy?
W starożytnych Chinach
składano bogom w ofierze psy zrobione ze słomy.
Podczas rytuału
traktowano je z wielką czcią.
A gdy już nie były potrzebne,
wyrzucano je, deptano.
Stawały się niczym.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej
tym właśnie stają się ci chłopcy.
Nie bierz tego do siebie.
Nie mówię o tobie.
Nie jesteś jedną z nich.
Już nie.
Nie.
Chodzi o to...
Kiedy byłam na zewnątrz, te słomiane psy niemal mnie lizały.
Mają dobry gust.
To nie jest zabawne.
Może powinnaś nosić stanik.
Sugerujesz, że ich prowokuję?
Cóż...
Mówię tylko, że...
Wyglądasz szałowo.
Jeśli ci to przeszkadza,
ubieraj się mniej wyzywająco.
Będą na ciebie patrzeć z większym szacunkiem.
A więc...
Twierdzisz, że jeśli założę stanik,
będę bardziej szanowana?
Chodzi mi...
Jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz.
ldę się wykąpać.
Dobrze.
Ubieram się dla ciebie, David.
Dla ciebie.
Nie dla nich.
Ja już cię widziałem nago, więc...
-Rany. -Norm.
To nie w porządku.
Jeśli to nie jest w porządku, to nie wiem co jest.
To była próbka tego,
czego sobie kiedyś używałeś, Charlie?
Jak myślisz, Norm?
Niezła jest?
Zgłośnij, Bic.
Zgłośnij muzykę.
Pasuje idealnie.
-Bajer silnik. -Tak.
DOHC.
R6, stary.
Piękny, panie Sumner.
Rewelacja.
Z '66 czy '67?
Z '67. Znacie się.
Na południu wszystko wiemy o samochodach.
lle kosztował? 1 00 patoli?
-Coś koło tego. -Cholera.
Piękna ozdoba.
-Podoba ci się? -Tak.
E-type takich nie mają, prawda?
Sam pan zamontował?
Nie, poprzedni właściciel.
Aha.
Przepraszam, panowie.
Jeśli nie ma pan nic przeciwko, skończymy dziś wcześniej.
-Jest okropny upał. -Nawet dla tutejszych.
To pewnie to globalne ocieplenie,
o którym gadająwykształciuchy.
Bic źle się poczuł.
Przykro mi.
W porządku już?
Tak.
Nie chcę wyjść na paniusię,
ale u góry może to być niebezpieczne.
Muszę dbać o moich pracowników.
To żaden problem,
jeśli wyrobicie się na czas.
Oczywiście.
-Cholera. Kluczyki. -Jedzie pan do miasta?
Nie mam tu zasięgu.
Muszę jechać do miasta, żeby zadzwonić.
-Tak. -Dacie wiarę?
Najlepszy zasięg jest przy barze.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Jezu.
Cześć.
TE BARWY NlE WlEJĄ
TY TRĄBlSZ JA ŁADUJĘ STRZELBĘ
Dzięki.
Wreszcie.
Uwaga!
Uważaj! Zwariowałeś?
Co ty wyprawiasz?
Pogięło cię, dupku?
Wszystko gra, panie Sumner?
To miejsce jednak nie pozwala
na twórczą pracę.
Zdaję sobie z tego sprawę, uwierz.
Jeśli powiesz, że mam się nie martwić,
to nie będę, Aaron, ale...
Potrzebuję jeszcze paru tygodni.
Halo?
Kurwa!
-Twój chłopak. -Jeremy.
-Tak, idź. -ldź.
To będzie dobre.
Jest śliczny, Jeremy.
Jeremy.
Jeremy!
Tylko rozmawiamy.
Sama dobrze wiesz, Janice.
-ldź! -Tylko rozmawiamy.
Trzymaj się z dala od dziewczyn.
Rozumiesz?
Spójrz na mnie, kiedy do ciebie mówię.
Trzymaj się od nich z daleka.
A co gdyby jej ojciec to widział?
-To moja dziewczyna. -Hej.
Nie jest nią.
Ma piętnaście lat. Rozumiesz?
Rozmawialiśmy już o tym, do cholery.
Masz z nią nie gadać.
ldziemy do domu.
Gotowe.
Powinien pan kiedyś wpaść do mnie do warsztatu.
Nauczę pana, jak zmienić oponę. Za darmo.
Dziękuję.
Weź dwa odbiorniki.
...wiem, ile te rzeczy kosztują.
Dzięki, tato.
Proszę.
Za każdym razem, gdy patrzę w twoje oczy...
Widzisz mamę?
To moje.
Wybacz.
Budweisera.
Normalnego.
Takie się tu pije.
-Cześć. -Witaj, trenerze.
Dziś nie ma treningu?
Jest ze 40 stopni.
Nie chcę, żeby mnie pozwali.
Pozwali? Powiedział tak?
Mamy teraz przepisy.
Przepisy dla panienek.
Poznałeś pana Sumnera?
Nie.
Mąż Amy?
Tak. David.
Jesteśmy z niej dumni.
Pamiętam, jak była cheerleaderką.
Byłem wtedy asystentem trenera.
-Stare dobre czasy. -Chciałem
wybrać się do was, żeby was powitać.
Niedawno mnie powitano.
Martwiliśmy się o pana.
Mało brakowało.
Jakoś przeżyłem.
Bic się wystraszył.
Zgadza się.
Lubi pan futbol?
Nie... to znaczy...
Lubiłem mecze między Harvardem a Yale.
Przyjdzie pan na Modlitwę i Piłkę w niedzielę?
Co to znaczy?
Robimy coś takiego co rok
przed rozpoczęciem sezonu.
Zbieramy się w kościele, pastor się za nas modli.
Potem chłopaki grają mecz towarzyski,
a mieszkańcy urządzają piknik.
Robimy tak od wojny secesyjnej.
Mieszkańcy zbierają się na pikniku, żeby popatrzeć na bitwę.
Pewnie wszyscy przyjdą.
Każdy będzie.
Skoro wlazłeś między wrony.
Ostrożnie.
-Powoli. -Już prawie.
-Powolutku. -Powoli.
Patrzcie tylko.
Przyjdę z Amy...
Przyjdę z moją żoną.
Stówa na piwo dla wszystkich.
Naprzód Blackwater Bengals.
-Panie Sumner. -Tak?
Nie napije się pan z nami?
Muszę jechać do domu.
Trzeba zarabiać na życie. Bawcie się dobrze.
Panie Boże,
chroń członków naszego kościoła
walczących za granicą.
To dobre dusze, które powzięły
chronić nas przed tymi, którzy mogą tobie zagrozić.
-Amen. -Amen.
l oczywiście poprowadź do zwycięstwa
naszych Blackwater Bengals w piątkowym meczu przeciwko Mudbugs.
Święte słowa!
Wstańcie, chłopcy.
Bóg jest z wami, bo wy jesteście z nim.
Zgadza się.
Słuchajcie go,
a podobnie jak Noe, przetrwacie,
gdy okaże swój gniew
niewiernym.
Powodzenia w piątek.
-Amen! -Tak!
Wmłócimy im!
W tym tygodniu dalej czytamy
apokalipsę św. Jana.
Znajdźcie proszę rozdział szósty, werset siódmy.
"Α gdy otworzył pieczęć czwartą,
"usłyszałem głos czwartego Zwierzęcia mówiącego: 'Przyjdź'.
"l ujrzałem: oto koń trupio blady,
"a imię siedzącego na nim Śmierć,
"i Otchłań mu towarzyszyła".
Wyjdę się przewietrzyć.
"...nad czwartą częścią ziemi,
"by zabijali mieczem
"i głodem, i morem,
"i przez dzikie zwierzęta.
"Α gdy otworzył pieczęć piątą..."
Hej, panie Sumner.
Widziałem, jak pan wychodził.
Nudzi pana msza?
Nie.
To raczej nie moja bajka.
Nie rozumiem.
Mam na myśli religię.
Boga.
Bóg to nie pana bajka?
Noe i potop, zabijanie pierworodnych,
Sodoma i Gomora, płonący krzak, trupio blady koń.
Jak dla mnie, to jakieś bzdety.
Mogę dać panu przyjacielską radę?
Pewnie.
Uważanie się tutaj
za lepszego od innych to jedno...
Czemu tak mówisz?
Ja nie...
Ale uważać się za lepszego od Boga,
to już co innego.
Pastor przez cały tydzień
planował tę mszę.
A pan sobie wstaje i wychodzi?
To trochę niegrzeczne.
Rozumiem.
Dziękuję.
Muszę być bardziej wrażliwy.
Tak.
Trochę burackiej mądrości.
W Biblii jest coś, w co wierzę.
Co to?
"Nie posiądziesz żony bliźniego swego".
Też w to wierzę.
A co, jeśli to żona będzie chciała cię posiąść?
Co wtedy?
Cześć, Amy Cakes.
Cześć, Charlie.
Charlie, jedziemy!
Czekaj!
Dobra.
Do zobaczenia na pikniku.
Na razie.
Dalej, Bo! Postaraj się!
Nie przyjmujecie kart?
Nie, proszę pana.
Tylko pieniądze.
-lle? -Cztery dolary.
Reszta dla ciebie.
Wiedziałyśmy, że wyjdziesz na ludzi.
Zawsze.
Nie wiem.
Nie grałam nawet roli głównej.
-Byłaś tam najlepsza. -Dzięki.
Czemu już w nim nie grasz?
Wszyscy go oglądaliśmy.
Gdyby NBC sugerowała się
oglądalnościąw Blackwater, nigdy by go nie zdjęli.
Cholera! Macie się postarać...
Przerwa!
Amy.
Tu jesteś.
-Wybacz. -Cześć.
Spotkałam dziewczyny.
To jest Janice.
-Cześć. -Cześć.
Widziałem cię
-przy barze. -Tak.
Często bywam w tamtej okolicy,
bo mój tata w nim przesiaduje.
-Kto to? -Tom Heddon.
Dawny trener.
Człowiek zapadający w pamięć.
Tak.
To o czym rozmawiamy?
Wypominamy Amy,
że nie odwiedziła nas od przyjazdu tutaj.
Pewnie nie chce jej się rozdawać autografów.
Mówiłam Kristen,
że mamy masę pracy przy domu.
Amy wypruwa sobie flaki.
-Potwierdzam. -Zgadza się.
-Cześć wszystkim. -Hej, przystojniaku.
Mogę?
Cześć, kolego.
Dziś nie kopie?
Chyba uciął sobie drzemkę.
Jak się panu podoba tutejsza muzyka?
To nie Beethoven.
Hej, chcesz mieć syna,
to go sobie zrób. Ten jest mój.
Nie tylko pan ma piękną żonę.
Z tą tylko różnicą,
że moja nie nosiłaby korony.
Wierzcie lub nie,
to szczyt jego romantyzmu.
l jeszcze: "Że co?"
Cześć, Amy.
Cześć, Jeremy.
Co słychać?
-Cześć, Janice. -Zmiataj.
Cześć.
ldź pooglądać trening.
Lepiej stąd idź, Jeremy.
-Won! -Tato!
Skopię ci dupę!
-Ty pieprzony... -Tato, nie!
-No dalej! -Przestań, trenerze!
-Jezu! -Wystarczy.
Złaź ze mnie!
Wystarczy, trenerze.
-Tato! -Nic nie zrobiłem.
-Przestań. -Przestań, tato!
Chodź, synu.
Wstawaj.
Już dobrze.
Grzeczny chłopiec.
Nie chcę zrobić ci krzywdy, Jeremy.
Chronię tylko swoją rodzinę.
Rozumiesz?
Ale Janice to moja dziewczyna.
-Ty gnoju! -Niech ktoś go powstrzyma!
Rozumiesz mnie?
-Dalej, trenerze! -Rozumiesz?
-Wystarczy! -Albo co?
-Hej! -Wystarczy.
-Ty już tu nie mieszkasz. -Dobra.
-Hej. -Wystarczy.
-Nie masz prawa. -Wystarczy.
-Chodźmy. -Nie masz prawa się mieszać.
-On tylko rozmawiał. -Amy.
To dobry pomysł, panie Sumner.
-ldźcie. -On tylko rozmawiał.
Nie mieszaj się, panno Hollywood.
Wy też nie macie prawa. On tylko rozmawiał.
Jeremy.
Spójrz na mnie. ldziemy.
Amy. Zaczekaj.
-Hej! -Co?
-To nie było mądre. -Nie?
Po co się mieszasz?
To pijak. Oszalałaś?
Ktoś musiał coś zrobić.
-Ktoś musiał? -Tak.
Co to ma znaczyć?
Spójrz na mnie.
Mówię do ciebie.
Nie będę się z nimi szarpał.
W nosie mam tutejsze zwyczaje.
Ja tak nie postępuję.
To bardzo wygodne z twojej strony.
Tom Paine był praktyczne ojcem tego narodu.
To znaczy, że nie żyje?
Oczywiście.
Masz ją uczyć grać z żywymi.
Edukacja to bardzo zawiła sprawa, Harry.
-Jedno prowadzi do... -Ją ucz, nie mnie.
Za darmo.
Mnie niczego nie nauczysz.
Możemy sobie powiedzieć wiele interesujących rzeczy.
Możesz przestać?
Co?
Czy możesz przestać?
lm dłużej na ciebie patrzę, tym bardziej cię nie lubię.
ldę popracować.
Lepiej uważaj.
Mam na ciebie oko.
Dobrze.
Obaj będziemy uważać.
Z łatwościądałbym ci w zęby.
Wiem.
Rób tylko to,
co do ciebie należy.
Na dzisiaj koniec.
Co się stało?
David?
Będziesz miał osobne lekcje.
Mam specjalny kurs
dla zacofanych milionerów.
Nie idź tam, Amy.
Amy, nie!
O Boże.
Boże.
Więc się zamknij.
Mam prawo wiedzieć.
Zostaw mnie w spokoju.
Nos w książkę.
Od dzisiaj będziemy zamykać drzwi.
To Norman albo Chris.
Słyszałeś?
Cawsey albo Scutt.
Nie wyciągajmy...
Najważniejsze jest to,
że nie zamykamy drzwi.
Boże, David.
Ktoś zupełnie obcy wchodzi do naszego domu,
dusi kota i wiesza go.
Nie powiedziałem, że zupełnie obcy.
-To kto? -Nie wiem.
-Norman albo Chris. -O to chodzi.
Albo Bic, albo Charlie. To mógł być każdy z nich.
Byli tu między kościołem a piknikiem.
Posłuchaj...
Amy.
Jest.
Jasna cholera. Masz pistolet?
Należał do ojca. Będziemy go nosić przy sobie.
-Żartujesz? Chcesz nosić broń? -Tak.
Następnym razem posuną się dalej.
Zaczekaj.
Broń zostaje.
To lekka przesada.
Zabili pieprzonego kota!
To nie przesada?
Hej, kmiotku, podaj kolejną.
Dwie sprawy...
Mówisz "proszę".
Proszę, panie Kmiotku!
Kto to w ogóle jest?
Kawy?
Dziękuję.
Będziesz się tylko patrzył?
Nie mogę tak po prostu tam pójść
i ich oskarżyć.
A jeśli to nie oni?
Możesz tam po prostu pójść i wspomnieć,
że ktoś udusił wczoraj naszego kota.
W końcu możliwe, że to oni.
-Przynajmniej... -Dobrze.
Przyznaj sam.
Dobrze.
Mogę coś powiedzieć?
Pójdę tam
i zapytam, czy widzieli kota.
To...
To nam wiele powie.
Spróbuję jakoś ich podejść.
Nie wystarczy?
Będę wdzięczna, jeśli zrobisz cokolwiek.
Chłopaki! Wchodzę na górę.
-Pewnie. -Co tam?
Mogę prosić o przysługę?
Chcę zawiesić pułapkę na niedźwiedzie, a nie mam pojęcia,
-jak to zrobić. -Pewnie.
W gabinecie.
Dziękuję.
Tutaj.
Jej ojciec był chyba kolekcjonerem.
Czego?
Wszystkiego co zabija.
Ano był.
Ma być otwarta czy zamknięta?
Nie wiem. Otwarta.
-Otwarta? -Tak.
Pomóż mi.
Tutaj.
Widział pan kiedyś taką?
Nigdy.
Niezła, co?
Powoli.
Tak.
-Masz? -Tak.
Uważaj na rękę.
-To niebezpieczne. -W porządku?
-Spoko. -To fachowiec.
-Bez obaw. -Masz?
Teraz możesz wyjąć rękę.
Już.
Dobra.
Gdzie ją położyć?
Możecie ją powiesić?
Nad kominkiem?
-Byłoby super. -Cześć, chłopcy.
Chcecie piwa?
Chętnie.
Uważaj na pułapkę, Amy.
Piwa nie odmówię. Dziękuję.
Kochanie?
Dziękuję.
ldealne. Dzięki.
Zimniutkie, co?
Flutie, koteczku!
Gdzie jesteś, kotku?
Widzieliście mojego kota?
Uważaj na nogi.
Nie?
-Panie Sumner... -Właśnie.
Mówcie mi David.
Mówcie mi po imieniu.
Dobrze.
Jutro jest dobry dzień na polowanie.
Może pojedziesz z nami?
Na polowanie?
No, nie wiem.
Nie znam się za bardzo na polowaniu.
Ale strzelałeś kiedyś?
Raz czy dwa. Dawno temu.
Nie ma sensu tu mieszkać, jeśli się czasem nie postrzela.
Racja.
Wszędzie w okolicy pełno zwierzyny.
Tak. Rozumiem.
To tu wielka tradycja.
Jest tradycja i jest też styl życia.
To całe "wchodzenie między wrony".
Kiedy?
Jutro.
-Jutro? -Sezon łowiecki
jest tylko raz w roku.
A co z dachem?
Z remontem.
Może zaczekać.
-Mowa. -Tak.
To rozumiem.
Wpadniemy po ciebie
jutro rano.
Może być o 7:30?
7:30. Brzmi świetnie.
Dobra, chłopcy.
-Do roboty. -ldź po narzędzia do murowania.
Przybijemy pistoletem na gwoździe.
Do ściany z kamienia?
Potrafię dobrze przygwoździć.
Charlie nie jedzie?
Spotka się z nami na miejscu.
Pojedzie z domu.
Jak się poznaliście z Ames?
Jak poznałeś żonę?
Przy tym serialu.
Zbrodnia doskonała.
Miłość od pierwszego wejrzenia?
Nie.
Po pierwszym wejrzeniu wypomniała mi zbyt małą ilość kwestii.
Chyba ci wybaczyła.
Radiowóz potrzebny u McMannów.
Zajmę się tym, Tammy.
Stary Ben chyba znowu bije psa i Lily.
Panie Sumner.
Tak?
Pan to założy.
Pełno tam dupków, którzy strzelają
do wszystkiego, co się rusza.
Daj nabój.
Jeden?
Na początek.
Wkładasz tutaj.
Rozumiem.
Panie Sumner,
-mogę o coś zapytać? -Pewnie.
Po co pisze pan film o Ruskach?
Ja tak na to nie patrzę.
Dla mnie to uniwersalna historia o przetrwaniu.
O walce i harcie ducha.
Ta bitwa odmieniła bieg historii.
Stalingrad był w 90% okupowany przez Niemców,
a Rosjanie i tak ich pokonali.
Pokonali dzięki nietypowej taktyce
i męstwu. Nie wiedzieli, że mieli je w sobie.
Bóg w żaden sposób nie pomógł Ruskom?
Bóg?
Tak.
Co w tym śmiesznego?
Bóg pomagający narodowi ateistów?
Niezbadane sąjego wyroki.
To najniebezpieczniejsze zdanie w historii.
Pójdę się rozejrzeć
na skrzyżowanie dróg.
Zanim pójdziesz, Charlie.
Chciałem wam powiedzieć, że ktoś włamał się do naszego domu
i zabił kota.
Skąd wiadomo, że został zabity?
A nie po prostu zdechł.
Koty się nie wieszają.
Ktoś powiesił Flutie'ego?
-Pewnie jacyś gówniarze. -Tak.
Coś panu powiem.
Ten świat potrafi być pojebany.
Rety.
ldziemy.
Chłopaki?
Chłopaki!
Cholera!
Nic ci nie jest?
-Nic. -Widziałeś jelenia?
Strzeliłeś do mnie, człowieku.
-Co? -Ty...
Nie.
Do jelenia.
Nie mów tak.
Widziałeś go?
Tak. Był tutaj.
-Nie wiem, dokąd pobiegł. -Kurwa.
ldziemy za nim.
Bic, idź na południe.
Ja pójdę na północ,
-a pan Sumner na wschód. -Wschód.
-Dobra.
Bez jaj.
Cześć, Amy Cakes.
Co?
Ktoś zabił Flutie'ego.
Słyszałem.
Czemu to zrobiłeś?
Nie zabiłem go.
Chcę wejść.
Nie możesz.
Wejdę, Amy.
Wyszłaś spod prysznica?
Ładnie pachniesz.
Poznaję ten zapach.
David wkrótce wróci.
Teraz jest zajęty stawaniem się mężczyzną.
Mojego męża nie trzeba uczyć, jak być mężczyzną.
Wybacz.
Oczywiście, że nie.
Rety.
Ta stara kanapa.
Pamiętasz?
Nie.
Tak jak ty nie pamiętasz zabijania mojego kota.
Nie zabiłem go.
Nie?
Nie zabiłem twojego pieprzonego kota.
Myślę, że powinieneś już iść.
Nie myślisz tak.
Czego ty chcesz, Charlie?
Czego?
Przestań.
Czego?
Czego ty kurwa chcesz?
Spokojnie, Amy.
Amy.
-Czego chcesz? -Nie płacz.
Nie płacz.
Przestań!
Nie, nie.
-Amy. -Charlie, nie.
Nie.
Charlie, nie!
Charlie! Przestań!
Przestań!
Proszę.
Charlie, przestań.
Charlie.
Charlie, nie.
Nie!
Ani drgnij, Amy.
Nie ruszaj się.
-Nie, Charlie! Nie! -Amy.
Spokojnie.
Nie zrobię ci krzywdy.
Spokojnie.
Tęskniłaś za mną?
Powiedz, że za mną tęskniłaś.
Czy kiedy był w tobie,
wyobrażałaś sobie, że to ja?
Wyobrażałaś?
Amy.
Spójrz na mnie.
Amy.
Co ty... Spójrz na mnie.
Co się stało, kotku?
Spójrz na mnie.
Kurwa.
Co...
Złaź ze mnie.
Złaź, Charlie.
Złaź!
Złaź ze mnie!
Nie! Nie!
Przestań!
Nie! Charlie!
Nie! Przestań!
Proszę, przestań!
Nie! Proszę!
Przestań. Proszę.
Charlie! Pomóż mi!
Nie! Przestań!
Niezła jesteś.
Przykro mi z powodu kota.
Szeryfie.
Trzymając coś takiego stopa pan raczej nie złapie.
Dostałem trzy zgłoszenia o facecie z karabinem
przy drodze.
Może go pan zabezpieczyć?
Hej!
Może lepiej pan to zrobi.
Lepiej tak.
Ma pan pozwolenie na tę broń?
Kiepsko to będzie wyglądać, jeśli nie ma pan pozwolenia
i kłusuje w lesie.
Kłusuje?
Tak się nazywa polowanie
poza sezonem, panie Sumner.
Nie ma teraz sezonu łowieckiego?
Nie zrobiłby pan tego, prawda?
Naruszenie kodeksu karnego 49-7-95.
To tu poważne wykroczenie.
Nie zrobiłbym czegoś takiego.
Tak myślałem.
Dzięki Bogu.
Już zamknęliśmy Bena Weathersby'ego.
Jest w areszcie.
Nie ma miejsca dla dwóch.
Proszę wsiadać.
Odwiozę pana do domu.
Co robisz w łóżku?
Twoi kumple...
Pieprzone wiejskie buraki zostawiły mnie samego w lesie.
Zwolnię ich.
l dobrze dla ciebie.
Co to miało znaczyć?
Jesteś tchórzem.
-Nie jestem. -Jesteś.
Ja też.
To jasne.
Nie jestem.
Tak. Tak.
-Gdybyś coś zrobił... -Amy.
Gdybyś coś powiedział...
Chciałem z nimi porozmawiać, ale ty...
-Cokolwiek. -Cicho bądź!
Chciałem z nimi pogadać,
a ty wyjechałaś z tym mlekiem.
Sprowokowałaś mnie.
A z tego nic dobrego nie wychodzi.
Dobrze.
Spokojnie.
Chcę wyjechać z tego pieprzonego miejsca.
Chcę się stąd wynieść.
Chcę jechać do domu.
Nie.
Załóżmy rodzinę.
Miejmy dziecko.
-Nie. -Tak.
Nigdzie się nie wybieramy.
Ja tak.
Nikt nie wyjedzie.
Amy,
nie przegonią nas z naszego własnego domu, dobrze?
Nie będą nami pomiatać.
Jutro ich zwolnię.
l będzie po wszystkim.
Nikt nigdzie nie wyjedzie.
ldę pod prysznic. Potem muszę wracać do pisania.
-Cześć, Charlie. -Dzień dobry.
Możemy pogadać?
-Teraz? -Tak, teraz.
-Pewnie. -Nie idzie najlepiej.
Remont za bardzo się przeciąga.
-Tak? -Owszem.
To ile powinien trwać?
Robicie go już dwa tygodnie.
A nawet dłużej.
A panu ile zajmuje położenie dachu?
Nie w tym rzecz.
Przyjeżdżacie,
pracujecie ledwie parę godzin.
l jeszcze się obijacie.
Obijamy się?
Źle to sformułowałem.
Po prostu... nie jestem zadowolony z waszej pracy.
Zakończmy to już
i bądźmy dobrymi sąsiadami.
Powiedz, ile mam zapłacić...
Zamówiliśmy materiały. Nie mogę ich odwołać.
Pokryję ich koszt.
Dobra.
Wyjdzie nieco ponad pięć tysięcy.
-Pięć... -Niech będzie równo pięć.
Dobra.
Przyjmujemy tylko gotówkę, sąsiedzie.
Jaja sobie robię.
Spójrz na siebie.
Ale byłbym wdzięczny za czek gotówkowy.
Panie Sumner.
Tu jest napisane 1 944.
A powinien być 1 943.
Proszę.
Skoro już dla was nie pracujemy,
może spotkamy się kiedyś na mieście, Amy Cakes.
Może.
Charlie.
Tak?
Może pan ją zatrzymać,
na wypadek polowania w przyszłości.
Nie sądzę.
Wracamy.
Czemu?
Zwolnił nas.
5000 $.
Super.
Pięć patyków? Ty to się potrafisz targować, Charlie.
Hej.
Musimy jechać.
-Dokąd? -Skoro chcesz
zostać tutaj, w tym mieście,
musimy w piątki jechać.
Na mecz.
l nie jedziemy jaguarem.
Pierwszy mecz sezonu
na stadionie Mo Cavanaugh.
Niech trochę dziś pobiegają, trenerze.
To byłby dobry pomysł.
Ogłaszam skład
Blackwater Bengals.
Kiedy ja prowadziłem drużynę, dochodziliśmy do playoffów.
Bo Bloch.
Pogadamy o tym w połowie meczu.
Wyglądająjak drużyna licealistów z pieprzonego Teksasu.
Bic!
Obrońca Max James!
Cześć, Jeremy.
Co słychać?
Pomocnik Hunter Fletcher!
Mogę cię o coś zapytać?
Jesteś bardzo silny.
Dlaczego nigdy nie grałeś w drużynie taty?
Gdybyś grał, na pewno byłbyś wielką gwiazdą.
Chcesz się przejść?
Czemu nie?
Tata nas nie znajdzie.
Weź mnie za rękę.
Pójdziemy na spacer.
Będzie fajnie.
Chodź.
Numer 64 to Jonah Spink,
lewy obrońca.
-No już. -Hej.
Hej-ho.
-Chłopaki! -Hej, facet.
-Hej-ho. -Zdejmij czapkę.
-Zostaw mnie! -Okaż szacunek dla kraju.
Spierdalaj!
Skopcie im tyłki!
Pieprzony futbol!
Zaczynamy grę!
Dzisiaj nakopiemy komuś do dupy!
Co tam?
Do boju!
Biegnij!
Nie oszczędzać ich!
Tak!
Bengals! Bengals!
Bengals!
Już dobrze.
Nie musisz się bać.
To miłe miejsce, nie?
Tutaj przychodzimy, kiedy chcemy być sami.
Lubisz być ze mną sam?
Nie, proszę pani.
Jesteś bardzo przystojny, Jeremy.
Masz łagodne oczy.
Nie zrobię ci krzywdy.
Czy kiedy cię całuję, chcesz być ze mną sam?
Dobrze całujesz.
Mówił ci to już ktoś?
Do boju!
Dalej!
Biegniesz!
Numer 12,
Hunter Fletcher wypadł z boiska.
Hej.
Charlie, widziałeś może Janice?
Nie, trenerze.
Gdzie ona jest, do cholery?
-Panienko. -Trenerze.
Widziałyście Janice?
Nie.
Może poszła do toalety?
Widziałyście gdzieś Janice?
Nie?
-Dobra. Co? -Trenerze.
Widziałam, jak rozmawia z Jeremym Nilesem.
Kiedy? Dokąd poszli?
-Nie wiem. -Pierdolony Niles!
Widziałaś, jak z nim rozmawia
i nic nie mówiłaś?
Wiesz, co to za jeden.
-Hej! -Przestańcie.
-Tak! -Nie!
-Przestańcie. -Wal go!
Kara dla numeru 20, Reggie Wilson.
Flagi na całym boisku!
Wszystko w porządku?
Tak.
Możemy stąd iść, jeśli chcesz.
Chcę zostać.
Dobrze.
Chcę czegoś spróbować.
Dobrze?
Nie martw się.
To będzie przyjemne.
Janice!
Nie, spokojnie.
Gdzie jesteś, dziewczyno?
Janice?
Jeremy...
Janice!
-Na glebę z nim! -Janice?
"Usłyszałem głos czwartego Zwierzęcia mówiącego: Przyjdź!"
Przestań!
Zajeb go!
Tak!
Janice?
Wyjdź, nie jestem zły.
Zabiję tego skurwiela.
Własnymi rękami.
Chodźmy.
Chodźmy do domu. Chcesz?
Chodźmy.
-Wybacz. -Chodź.
-Co za banda cieniasów. -Nie to co my.
Pamiętasz?
Cały mecz atakują lewą stroną.
Miłej nocy!
Charlie. Charlie!
Zejdź tu.
Zejdź!
Pieprzony Niles!
-Co? -Niles ją ma!
Pieprzony Niles ma moją córkę!
Mogę coś zrobić?
Posłuchaj, Amy...
David, uważaj!
Cholera.
Nic ci nie jest?
Tak. Co to?
O Boże.
Niles?
Jezu Chryste.
Nie.
Nie dotykaj.
-Boli. -David.
-Wiem. -Nie zrobiłem tego.
Wiem. To ja.
To ja, przepraszam.
-Nie ty. -Zostaw.
-David. -Przestań.
-Amy? -Czy on jest ranny?
Nic ci nie będzie.
Siadaj z tyłu, Amy.
Boże, on jest ranny.
-Już. -Boże, David.
-To kość? -Nie zrobiłem tego.
-Kochanie. -Musimy go zabrać do szpitala.
-Wsiadaj. -Cholera.
Najbliższy szpital jest 60 km stąd.
Zabierzemy go do domu i wezwiemy karetkę.
-O cholera. -Ja tego nie zrobiłem.
Mam zasięg.
-Nie zrobiłem tego. -Czego...
Czego, Jeremy?
-Nie zrobiłem. -On mamrocze.
Jest w szoku.
-Pogotowie. -Halo?
Nie mogę go znaleźć.
Szukałem w szatniach.
Na całym parkingu.
Nie mam pojęcia, gdzie oni są.
Hej! Chris! Bic!
Widzieliście go?
Wezwano karetkę
na starąfarmę Wilcoxa.
Jeremy Niles miałjakiś wypadek.
-Jest tam. -Dziękuję, Page.
Zajmiemy się tym po meczu.
-Skopię ci dupę. -Moment. Jezu.
-Trenerze. -Siadaj, kutasie.
-Co? -Niles jest u Wilcoxa.
Janice jest z nim?
Nie powiedzieli.
No to jedźmy zobaczyć.
Jedziemy!
Pojedziesz?
Tak. Siadajcie.
Siedzimy, proszę pana.
Debil.
Szybko.
Cholera jasna.
Siadaj, jebany debilu!
Usiądź, Jeremy.
Nie ma pieprzonego zasięgu.
Pora na Jeremy'ego!
Zostańcie tu.
Nie, kurwa.
-Trenerze. -ldę z tobą.
Spokojnie.
Ja się nim zajmę.
Wyciągnę Nilesa.
-Obiecuję. -Oby.
-Zostańcie. -Bic, Chris.
Sprawdźcie stodołę.
-No już. -Chodźmy.
-Boli? -Nic ci nie będzie.
Amy.
-Niech wyjdzie z domu. -Zabierz go na górę.
Daj mi go, nic mu nie zrobię.
Ja tego nie zrobiłem.
-To Niles? -Nie zrobiłem.
Już dobrze.
Wyprowadź go, Amy.
W porządku.
Po co ci on, Charlie?
Musimy z nim pogadać o tym,
co zrobił Janice Heddon.
ldź, Jeremy.
Nie możemy...
Nie możemy tego zrobić.
Janice była z nim, a teraz zaginęła.
Musimy ją znaleźć.
-l znajdziemy. -Słuchaj, Charlie,
nie pozwolę ci na samosąd.
Nieważne, co o nim myślicie.
-Co ty odpierdalasz? -Nie będzie
żadnego samosądu.
-Chcemy pogadać. -Chcecie
-zrobić mu krzywdę. -Och, nie.
Tu się pan myli, panie Hollywood.
Zrobimy mu dużo więcej.
Dawaj pieprzonego Nilesa,
albo urządzimy ci
tutaj piekło.
-Słyszysz? -Dawaj zboka!
Rozumiem, że jesteś zdenerwowany, trenerze.
-Kurwa mać. -Martwi się pan o córkę.
Rozumiem to, ale nie mogę go wam wydać.
Może zamiast tego powinniście
szukać Janice?
-Na pewno nic jej nie jest. -Kurwa.
Urżnę skurwielowi jaja.
Będziesz zgrywał kulturkę, Charlie,
czy pomożesz mi znaleźć Janice?
To mu nie ujdzie.
To nie w porządku, Charlie.
Sumner będzie go chronił?
Nie, kiedy moja córka zaginęła.
Dobrze.
Tak.
Jak będziemy mieli Jeremy'ego,
dowiemy się, gdzie jest Janice. Obiecuję.
-Weź strzelbę. -Dorwiemy go.
Powiedz, co się stało.
Możesz powiedzieć?
To ja.
Mów.
Dla Janice.
Żebyś wiedział.
-To rozumiem. -Pójdę od tyłu.
Może jest drugie wejście.
Czy coś się stało Janice?
-Powiedz, proszę. -Amy?
Wiem, że mnie słyszysz!
Nie chcesz, żebyśmy tam weszli.
Zrobił coś mojej córeczce!
Mojej Janice!
On chce tylko znaleźć córkę!
Będziecie chronić pedofila?
Cholera.
-Amy. -Mają broń.
-Amy... -David.
Jeremy.
Nic ci się nie stanie.
Obronimy cię.
-Czemu? -Czemu?
-Tak. -Bo jestem za niego
odpowiedzialny.
Nic ci nie będzie, Jeremy!
Podejdź do okna!
-Amy. -Jeremy.
Co się stało Janice Heddon?
Powiedz, bym mogła ci pomóc!
Spokojnie!
Co ty, stary.
Słyszycie?
-Amy! -To karetka?
Patrzcie.
Ja pierdolę.
To szeryf.
Chłopaki!
Co się dzieje?
Miejscowy bohater wojenny
przybył na ratunek Jeremy'emu.
Zgadza się, John?
-Odłóżcie broń. -Cholera.
Co ty, kurwa?
-Nie proszę. -Spokojnie, John.
-Luz. -Nie jesteśmy w lraku.
Już odkładamy.
Trenerze. Odkładamy.
Pieprzyć to.
Pieprzyć.
Jestem spokojny.
Dziękuję. Co wy wyprawiacie?
Biegacie pijani z naładowaną bronią?
Ktoś może zginąć.
l ktoś zginie.
Niech tylko ten jebany niedorozwój
strąci włos z głowy mojej córce!
-Ktoś tu zginie. -Tak jest, trenerze.
-Ktoś zginie. -Tam jest pan Sumner...
-Głupi sukinsyn! -Chroni tego debila!
-Pieprzony gnój! -Kurwa!
To szaleństwo.
Nie chcę cię aresztować.
Nie zmuszaj mnie.
Chcesz mnie zamknąć?
To może, kurwa, spróbujesz?
Spróbuj, pieprzony czarnuchu!
No już.
Odłóżcie broń i go uspokójcie.
Zostań. Ja się tym zajmę.
Marnujemy tu tylko czas.
Co za bzdura.
Bóg wie, co zrobił twojej córce.
Sumner.
Niech pan wypuści Nilesa.
Wszystko będzie zgodnie z prawem.
Daję panu słowo.
Przykro mi, szeryfie.
Nie zrobię tego.
Jest pan z nimi.
To nieprawda.
Wykonuję tylko swoją pracę.
Będzie jeszcze czytał śmieciowi
-jego prawa. -Przecież on go wypuści.
Chodźmy od tyłu.
Może wejdziemy przez piwnicę.
Chodźcie.
Niech przyjedzie policja stanowa, wtedy go wypuszczę.
Oni nie zrobią mu krzywdy.
To dobrzy ludzie.
Po prostu martwią się o Janice.
Będzie ze mną. Obiecuję.
Za tobą!
Trenerze!
Ja pierdolę!
-Dobra, Amy. -Co się stało?
Zostań tu, Jeremy!
-Spójrz na mnie, John. -Nie żyje.
-David, nic ci nie jest? -On nie żyje.
Czemu do niego strzeliłeś?
-Nie podchodź do okien, Amy! -Co się dzieje?
Chciał wypuścić Jeremy'ego Nilesa...
Zastrzelili go?
Zastrzelili?
-Tak. -Kurwa mać!
Co miałem zrobić?
To stalowe drzwi.
Nie wejdą tutaj.
Musisz mi pomóc.
-Kurwa. -Musisz mi pomóc.
-Chodź. -Kurwa.
Chciał go wypuścić.
Uspokój się, Chris!
Boże.
One nie działają.
Nie działają!
-Dobra. -On zrobił coś Janice Heddon.
-Nie wiemy tego. -Zrobił jej coś.
-Musimy to dokończyć! -Teraz jesteśmy wspólnikami.
-Tak działa prawo. -Widzieli nas.
Pomóż mi.
-Musimy dokończyć sprawę. -Dorośnij.
Kurwa.
Oni nie wyjdą.
To my musimy wejść.
-Wejdziemy. -Dobra.
-Chcemy tego zboka! -Za twoją córkę.
Dorwiemy cię, koleś!
Nic ci nie jest?
Nic.
Powstrzymam ich.
Ktoś przyjedzie.
O to mi chodziło!
Chodź.
Na zewnątrz jest pięciu uzbrojonych ludzi.
Wiem.
Jak ich powstrzymamy?
Dam radę.
Wybijajcie okna!
-Może go im wydajmy. -Nie, Amy.
-Jeśli im go damy... -Amy.
-Chodź tu. -Nie!
Posłuchaj mnie.
Nie chodzi o Nilesa.
To już za daleko zaszło.
Zamordowali człowieka, a my jesteśmy świadkami.
Chcą nas zabić. Muszą.
Jeśli tu wejdą, zginiemy.
Rozumiesz?
Pieprzony zbok!
-Kurwa! -Amy, to nie twoja sprawa!
Proszę cię.
Amy.
Ostrożnie.
Cholera!
Dobra.
-Pomóż mi. -Co?
-Naciśnij tu kolanem. -Gdzie?
-Szybko. -Dobrze.
Widzisz dziurkę? Nastaw.
Szybciej!
Już prawie.
Nie mogę tego zrobić.
Nie mogę.
ldź na górę, weź pistolet ojca
i strzelaj do każdego, kto nie jest mną.
ldź.
No idź!
Jeremy.
Wyłaź!
Dajcie go nam!
Charlie!
Co?
Nie przebijemy się.
To stalowe drzwi.
Mam pomysł.
Niezły strzał, Charlie!
Tak!
Co ty na to, Sumner?
Hej, stary.
-Co robimy? -Cofnij się.
Tylko spokojnie.
Amy!
Chcę ci pomóc!
Rozumiesz?
Przez twojego męża wszystkim stanie się krzywda!
Nie! Nie!
Nie!
Nie! Boże!
-O kurwa, szkło. -Hej.
Szkło tnie mi szyję.
Mam nadzieję, że poderżnie ci gardło.
Nie!
To zaszło za daleko!
-Wykurzymy go. -Amy!
Daj zapalniczkę.
Spalimy cię, koleś.
Co ty na to, Harvardziku?
Dawaj tutaj
Jeremy'ego Nilesa,
albo was wszystkich pozabijam!
Dobrze.
Gdzie moja córka, Sumner?
Gdzie jesteś, sukinsynu?
Gdzie?
Kurwa!
Podobało się?
Nie będę się z tobą cackał, Harvardziku.
Nawet nie rozumiem, czemu bronisz tego potwora.
Moje...
O Boże!
Niech to cholera!
Cholera! Skurwiel!
O Boże.
Sukinsyn.
-Patrzcie. -Mały gnojek.
Cwany sukinsyn.
Zabiję skurwiela!
-Cholera. -Sukinsyn.
Może jednak jakieś tam jaja ma.
Kończymy to.
-Tak. -Tak jest.
-Dorwijmy go. -Ciężarówka.
Wjedziemy do domu.
Chodźmy.
Zasrany Harvardzik.
David!
Sam go zabiję.
Uderząw dom ciężarówką!
Słyszysz?
Słyszę.
Dalej, Charlie.
Rozwal to!
Przebijemy się!
Amy?
Szybciej!
No już!
Odejdź od okna!
Amy!
Jeśli się przebiją, będziemy potrzebować naboi.
Nie marnuj ich.
Jedź!
Wszystko będzie dobrze.
Ona mnie kocha.
Boże.
Ona mnie kocha.
Moja głowa.
Charlie, wstawaj!
Wstawaj!
Zostań w ciężarówce.
Nie powinieneś był tego robić.
Nie ma naboi.
Na pewno?
David!
Zamknij się!
Jeremy!
Złaź z niej!
Pieprzony dupek!
Złaź z niej!
Wystarczy!
Nie ruszaj się.
Co ty na to, Amy?
Chcesz dokładkę?
Nie rób tego.
Nie po to tu jesteśmy.
Będziesz we mnie celował?
Hej.
Spokojnie.
Odłóż to.
Odłóż, Norman.
Hej.
Nie powinniśmy mierzyć do siebie.
Dobra?
Ja odkładam.
Dobra.
Ty decyduj.
Wstawaj.
Nie poddawaj się.
Wstawaj.
No już.
Nie mogłeś go nam oddać?
Chcesz okulary?
Śmiało. Załóż je.
Chcę, żebyś widział, co ci zrobię.
Odłóż broń, Charlie.
Mogę cię o coś zapytać, kotku?
Czy to strzelba z góry?
Nie ma naboi.
Nie bój się, kochanie.
Obronię cię.
Załatwiłem wszystkich.
Tłumaczenie: Krzysztof Wollschlaeger �