napisy Dominika
poprawił i dopasował marabut64
TOHO COMPANY LTD JAPAN
SAMURAI II POJEDYNEK W ŚWIĄTYNI ICHIJOJI ZOKU MIYAMOTO MUSASHI - ICHIJÔJI NO KETTÔ
Produkcja KAZUO TAKIMURA
ADAPTACJA - EIJI YOSHIKAWA NA PODSTAWIE POWIEŚCI HIDEJI HOJO „MUSASHI”
Scenariusz TOKUHEI WAKAO, HIROSHI INAGAKI
Zdjęcia JUN YASUMOTO
Dyrektor artystyczny MAKOTO SONO, KISAKU ITO
Dźwięk CHOSHICHIRO MIKAMI
Oświetlenie SHIGERU MORI
Muzyka IKUMA DAN
WYSTĘPUJĄ
Musashi Miyamoto - TOSHIRÔ MIFUNE
Kojiro Sasaki - KOJI TSURUTA
Otsu - KAORU YACHIGUSA
Akemi - MARIKO OKADA Yoshino - MICHIYO KOGURE
Okô - MITSUKO MITO Seijuro Yoshioka - AKIHIKO HIRATA
Toji - DAISUKE KATO Takuan - KUROEMON ONOE
Matahachi - SACHIO SAKAI Denshichiro Yoshioka - YU FUJIKI
Osugi - EIKO MIYOSHI Baiken - EIJIRO TONO
Jotaro - KENJIN IIDA Gonroku - AKIRA TANI
Koetsu Honami - KO MIHASHI Nikkan - KOKUTEN KODO
Reżyseria HIROSHI INAGAKI
Odbędzie się pojedynek. Odejdź natychmiast. Tu jest niebezpiecznie.
Ty jesteś Musashi Miyamoto, nieprawdaż?
- Skąd wiesz? - Idziesz na pojedynek ze starym Baikenem.
Muszę to obejrzeć.
Wynoś się natychmiast.
Ja tu mieszkam. To ty musisz odejść.
A więc dobrze. Tylko nie ruszaj się stąd.
Nadchodzi!
- Musashi. - Baiken.
- Gotowy? - Przegrasz!
Nadchodzę!
Masz na myśli, że jestem słabym wojownikiem?
Jak najbardziej.
- Nie jesteś nawet bliski perfekcji. - Ale pokonałem Baikena.
Oczywiście wygrałeś walkę,
- ale przegrałeś jako samuraj. - Też wygrałem.
Nie jestem nawet zadraśnięty.
Pokażę ci.
Wygląda na to, że bardzo ufasz swym umiejętnościom.
Pozwól, że zadam ci pytanie.
Dlaczego zacząłeś, pomimo spotkania tej diabelskiej maski?
Jaka jest twoja odpowiedź?
Jesteś naprawdę silny.
Ale nie masz spokojnego umysłu.
Oznacza to, że możesz wygrać pojedynek,
ale nie jesteś jeszcze prawdziwym samurajem.
Zawsze pozostaniesz tylko silnym mężczyzną.
Z całym szacunkiem, kim jesteś?
Bądź moim nauczycielem.
Wszystko, co mogę ci powiedzieć, to tylko to...
jesteś za silny.
Rozumiesz, Musashi?
Być szermierzem oznacza być rycerskim.
Pamiętaj, człowiek nie może być wiecznie silny.
Jesteś zbyt silny. Zdecydowanie zbyt silny.
- Zrezygnuj. Nie możesz być moim uczniem. - Dlaczego?
Poznaję sam siebie. Sam jestem uczniem.
Nie. Będę się uczył razem z tobą.
To może długo potrwać. Może nawet całe życie.
- Hej, chłopcze. - Nazywaj mnie Jotaro.
- Co z twoimi rodzicami? - Zginęli w czasie wielkiej bitwy.
KYOTO STOLICA ÓWCZESNEJ JAPONII
Wachlarze. Kupujcie wachlarze.
Wachlarze na sprzedaż.
Panie.
- Potrzebujesz czegoś? - Przepraszam.
Szukasz kogoś?
Tak.
Obserwowałam cię.
Podziwiam cię.
Czekasz tu na kogoś, i sprzedając, zarabiasz na chleb.
Tak.
Czy to mężczyzna? Twój ukochany?
Wybacz mi moją ciekawość.
Czuję się, jakby mnie to także dotyczyło.
Chciałabym się spotkać z mężczyzną.
Człowiek, którego pragnę zobaczyć!
Czy to nie zabawne?
Oczywiście, że nie.
Czy on na pewno przyjdzie?
Ktoś mi powiedział, że to możliwe.
Zwykła plotka?
Ale nie mam innej nadziei, jak tylko czekać na jego przybycie.
Rozumiem.
Mam nadzieję, że go spotkasz.
Po wysłuchaniu twojej historii,
czuję, że odzyskałam nadzieję.
Poddałam się dawno temu.
Chciałabym go spotkać.
Będę się za was modlić.
Dziękuję.
Będę się modlić za ciebie.
Tu jesteś, Akemi.
Młody mistrz czeka. Chodź.
Młode kobiety są jak trzcina na wietrze.
Wszystko zależy od człowieka.
Gdzie się podziewałaś? Młody mistrz czeka.
Później!
Chodź.
Gdzie byłaś, Akemi?
Chodź, nalej mi coś do picia.
On jest zbyt naiwny. Zbyt niedoświadczony!
Złoty młodzieniec. Cały on.
Nie tak światowy jak ty i ja...
- Co z pieniędzmi? - Wiem.
Dopóki się nie zaangażują, nie mamy prawa o to prosić.
- Zły wychowawca. - Jesteś niezbyt dobrą matką.
Daj spokój.
Znowu wrócił?
Dlaczego go nie wyrzucisz?
Może nadal ci na nim zależy?
Nawet w rozkwicie
Z jakiegoś powodu
Ten kwiat
Czuje się samotny
Nie lubisz mnie? Powiedz!
Nic nie mówisz.
To znaczy, że mnie nie lubisz.
Ale ja...
Nie żartuj.
Nie żartuję. Mówiłem poważnie.
Akemi!
SZKOŁA YOSHIOKA
- Dwoje umarło. - Rozumiem.
Nie powinniśmy go lekceważyć.
- Znaleźliście młodego mistrza? - Ciągle szukamy.
Ja też pójdę poszukać.
Nie pozwól mu odejść żywemu! Zhańbił nas!
Chwilę.
Nie ma sensu tego kontynuować.
Żądam pojedynku z samym mistrzem Seijuro Yoshioka.
Zaczekać!
Mistrz! Młody mistrz powrócił!
Co to ma znaczyć?
Uczniowie szkoły Yoshioka pokonani przez bezimiennego chłopskiego wojownika.
To twoja wina!
- Zabranie mistrza do kobiety. - Co?
W czasach mistrza Kenpo, nic takiego się nie zdarzyło.
Cisza! Zniesławiasz Młodego Mistrza.
- Co za bezczelność! - Zamknij się.
- Powiedz mi, gdzie on jest. - Tak, panie.
Czeka na twój powrót. W tym pokoju.
Przyprowadź go.
Zaczekaj chwilę.
On nie jest wystarczająco dobry na młodego Mistrza.
- Proszę, zostaw go nam! - To takie tchórzliwe. Nie!
Proszę czekać.
- Nie może wyjść z tego żywy! - Przegram?
Pokonanie go nie przyniesie ci honoru.
Miyamoto, przepraszam, że musiałeś czekać.
Czy mogę cię na chwilę zobaczyć?
Nie ma go!
Znaleźć go.
- Nie pozwólcie mu uciec! - Znalazłem list.
To wielkie zrządzenie losu, że mistrz Yoshioka jest dzisiaj nieobecny.
Powinienem być zawsze gotowy do demonstracji swoich umiejętności.
Zawsze i w każdym miejscu.
Powinienem skorzystać na twojej sławie.
Wyślijcie odpowiedź na most Sanjuro jutro o 18:00.
W innym wypadku obwieszczę,
że pokonałem szkołę Yoshioka. Z poważaniem.
Co ci się stało, mistrzu?
Napijmy się, mistrzu.
Nadal zmartwiony? To głupie.
Zostaw to.
Spójrz na kimono, które kupiłeś Akemi.
Mistrzu, nie zawracaj sobie głowy Musashim.
Zajmiemy się nim.
Dlaczego nie mogę przyjąć tego wyzwania?
- Jestem aż tak słaby? - Bzdura!
On nie zasługuje na to, byś osobiście się nim zajął.
Pozwólmy zrobić to komuś innemu. Na przykład twojemu bratu Denshichiro.
Chodź, Akemi. Zrób coś. Zagraj coś.
Zapomnij o Musashim, mistrzu
- „Miyamoto Takezo”. - Co? Takezo?
Nie! Nie! Tu pisze „Musashi”.
- Czy on jest z prowincji Mimasaku? - Tak, ten samuraj jest stamtąd.
Czy Takezo nie pochodził z wioski Miyamoto w prowincji Mimasaku?
Tak.
Musashi Miyamoto. To musi być Takezo.
- Znasz go? - Tak. To osoba, którą chciałam zobaczyć.
Muszę powiedzieć Matahachi.
- Przyprowadź ją, Oko. - Akemi!
Wszystkie chwyty są dozwolone w miłości i na wojnie.
Pośpieszmy się. W innym wypadku Musashi cię pobije.
- Co? Takezo ciągle żyje? - Szermierz Musashi.
Co się z tobą dzieje? Szybko do mistrza.
- Przestań używać jej do zarabiania pieniędzy. - Zamknij się.
Przerwij ten absurd!
Słabeusz! Spójrz na siebie!
Takezo jest wielkim samurajem! A kim ty jesteś?
POLERUJĘ DUSZE SAMURAJÓW
Produkt szkoły Hizen.
Doskonały miecz, panie.
Krawędź jest wyszczerbiona. Czy przez łańcuch i sierp?
Tak. Podczas pojedynku w prowincji Iga.
Łańcuch i sierp należały do mistrza Baikena.
Więc to byłeś ty?
Żal mi go. Ale zostałem wyzwany.
Jak bardzo ma być wypolerowany miecz, panie?
Jak?
Wystarczająco, by ściąć głowę.
Odmawiam. Przeczytaj tę inskrypcje.
Z całym honorem. Poleruję dusze samurajów.
A nie broń zabójcy.
- Określiłeś mój miecz morderczą bronią? - Tak.
Odmawiam współpracy z zabójcami skrywającymi się pod szatami samuraja.
Mógłbym jeszcze o coś poprosić?
Możesz na powrót odmienić moją prymitywną duszę?
Jesteś wspaniały! Podziwiam twojego ducha.
Wstyd mi z powodu tego, co powiedziałem, ale nie potrafię tego zrobić.
Dlaczego?
To mnie przerasta.
Tylko jeden mistrz może się tym zająć.
- On zrobi to doskonale. - Kim on jest?
Mój nauczyciel. Mistrz Koetsu Honami.
To najbardziej oddany spośród moich uczniów. On tak powiedział?
- Znam twoje imię od lat. - Przesadzona reputacja.
Właśnie skończyłem ostrzyć ten długi miecz. Zrobię to.
- Wspaniały miecz. - Właściciel zwie go „Wzorzysta Klinga”.
- Naprawdę dobry miecz. - Myślę, że właściciel jest niezłym samurajem.
Powinien być. Właściwie wygląda bardziej jak aktor aniżeli samuraj.
Ale w końcu stanie się sławnym człowiekiem.
Chciałbym go zobaczyć. Kim on jest?
Nazywa się Kojiro Sasaki.
- Słyszałeś o nim kiedykolwiek? - Nie.
Przybędzie tu dzisiaj. Spotkasz się z nim?
- Chciałbym, ale... - Obietnica?
Muszę spotkać się z kimś na moście o 6:00.
Naprawdę? Nie masz więc zbyt wiele czasu.
- To nie on. - Pomyłka. Chodźmy!
Co za porażka.
Czy wszystko w porządku?
Fatalna sprawa.
Czy czegoś sobie życzysz?
Dziękuję. Oddaj to...
Mam to do kogoś dostarczyć?
Tak, do Kojiro Sasaki.
Kojiro Sasaki?
Nie!
- Powiedz! Kim on jest? - Matko!
Powiem ci, kim on jest.
Musashi Miyamoto.
Mam rację? To mój wróg.
Jeśli naprawdę kochasz go tak bardzo, wiem co zrobię.
Pomocy! Niech ktoś mi pomoże!
Wygląda na to, że w końcu się udało.
Biedactwo.
Nie bądź śmieszna, tyle ją w końcu do tego przekonywałaś.
- Nie rozumiesz matki. - Matki?
Jest 6:00. Muszę iść.
Akemi.
Matko. Ty...
Zatrzymaj ją!
- Zaczekaj. Ona się po prostu przestraszyła. - Doprawdy?
Muszę zająć się Musashim.
Pośpiesz się.
Otsu!
Przepraszam. Wybacz mi.
Czekałam na ciebie przez trzy lata przy moście Hanada.
Podróżowałam przez rok, szukając ciebie.
Nie pozwolę ci odejść. Nigdy.
Otsu...,
ja także chcę z tobą być.
Podczas wielomiesięcznych podróży bardzo za tobą tęskniłem.
Śniłem o tobie każdej nocy w drodze.
Chciałbym razem z tobą zamieszkać gdzieś w górach.
- Stary Takezo mógłby to zrobić. - Nie pozwolę ci odejść.
Nigdy!
Marzyłam o spotkaniu z tobą, przez cały ten czas.
Postaraj się być dla mnie miły jak dawniej.
Proszę.
Ale dlaczego?
Dlaczego?
Stałem się mądrzejszy. I bardziej ambitny.
Byłem rozdarty między miłością do ciebie, a do mojego miecza.
Wiele przeszedłem.
Prawdę mówiąc, moje serce wybrało drogę miecza.
Wiem.
Boli mnie serce, ponieważ już wiem.
Nie rozumiesz?
Mężczyzna ma swoją drogę, a kobieta ma swoją.
Kobieta żyje miłością.
Nie ma innego sposobu na życie niż miłość.
- Musashi Miyamoto? - Tak.
- Jesteście uczniami Yoshioki? - Jesteśmy.
- Co mówi twój mistrz? - Przyjmuje twoje wyzwanie.
- Gdzie i kiedy? - Wcześniej, oddasz nam swoje życie.
To ma być odpowiedź? Tchórze!
Nie uciekaj, Musashi.
Żądam pojedynku. Uczciwego pojedynku.
Słynny dom Yoshioka powinien przyjąć uczciwy pojedynek.
Nie pozwólcie mu uciec!
Stój!
Nie zgub go! Tam!
Zaczekaj. Chwilę.
On jest za silny dla ciebie.
Zatrzymaj się i przemyśl to.
Porywczy nowicjusz.
To prawda, że jestem młody.
Ale i doświadczony.
Gdyby Musashi tego nie uczynił, ja mógłbym wyzwać Yoshiokę.
- Straciłem okazję. - Bezczelność!
Chodź tu! Ukarzę cię, oszuście!
Ja jestem oszustem? Udowodnię ci, że nie jestem...
- tak dziecinny jakby mogło się to wydawać. - Co?
- Nie znoszę skromności. - Więc pokaż, co potrafisz.
Ukarzę cię, pozbawiając cię głowy!
- Nie zdołasz! - Zrobię to.
„Jaskółczy zwrot!”
Takezo!
Powiedziałaś, Takezo?
- Tak. Spotkałam go. - Spotkałaś Takezo?
Ale on odszedł.
Czy Takezo nie jest przypadkiem zwany Musashim Miyamoto?
Tak.
To znaczy, że ty jesteś Otsu.
Skąd tyle wiesz? Nawet znasz moje imię?
Powiedz. Kim jesteś?
Proszę powiedz mi.
Nieważne, kim jestem.
Chcesz wiedzieć?
Powinnam ci powiedzieć?
Jestem dziewczyną, z którą Takezo obiecał się ożenić.
Nieprawda. To niemożliwe.
Mówisz, że on jest twój?
On jest…
Takezo jest mój. Nie możesz go mieć.
Jak śmiesz za nim biegać, skoro jesteś zaręczona z Matahachim?
Nie będziesz go miała. Wracaj do domu, gdzie twoje miejsce!
Ty...
Próbowałam się zabić.
Cieszę się, że mi się nie udało.
Nie mogę umrzeć, gdy jesteś w pobliżu.
Otsu...
Jesteś zagubioną duszą.
Ale Takezo jest moim życiem.
Nie oddam go nikomu.
Takezo nie jest taki.
Niestety. „Nieszczęście jest kobietą”, mówi Budda.
Otsu, spędziłaś swoje dzieciństwo w świątyni.
Powinnaś znać przeznaczenie człowieka,
jego niekończące się błądzenie, ciemne, smutne, złe i szalone.
Jestem beznadziejna.
Jestem zdesperowana.
Ludzie przychodzą do nas tylko wtedy, kiedy są zdesperowani.
Nie żartuję, mnichu Takuan.
Chciałabym być mniszką, służyć Buddzie do końca życia.
Dlaczego płaczesz? Pomyśl, że urodziłaś się, by nie poślubić Musashiego.
Nie powinnaś płakać. Ani zostać mniszką.
Jesteś zbyt dobry.
Pozostań tutaj chwilę i daj odpocząć swej umęczonej duszy.
Na szczęście masz przyjaciela.
Hej! Chodź tutaj!
Tworzycie niezły zespół, ty też jesteś zabłąkany.
Tyle dziś zbłąkanych owieczek.
Śpisz, panie?
- Znalazłeś Akemi? - Tak.
- Gdzie ona jest? - Jednak...
Co jest? Gdzie ona jest?
Jak się czujesz?
Jęczałaś w czasie snu.
Mówiłaś o Seijuro i Musashim.
- Chcę odejść. - Ubierz się.
Nie prosiłem, żebyś przyszła.
Ale na zewnątrz było zimno.
Podejdź tu.
- Tu jest cieplej. - Tak.
Jesteś piękna.
Dlaczego się opierasz?
Jesteś taki jak inni. Stwarzasz pozory miłego, ale...
Żartowałem.
Chciałem zachować się tak jak Musashi, ponieważ tak wiele o nim mówiłaś.
Wszyscy mężczyźni to kłamcy.
- Musashi, także? - Nie, on nie.
Chcesz wiedzieć gdzie on jest?
Gdzie?
W zamian...
Co?
Tak! Powiedz mi gdzie on jest.
Przegrałem. Widzę, że nie zastąpię Musashi.
Jestem złą kobietą.
Mówię szczerze.
Ale muszę go jeszcze raz zobaczyć.
Przypuśćmy że jesteś druga w kolejce?
- Nie obchodzi mnie to. - On ciebie nie poślubi.
Ale muszę mu powiedzieć, że go kocham.
Gdzie on jest?
Zaczynam cię lubić.
Musashi jest szczęściarzem.
- Może umrzeć zadowolony. - Umrzeć?
Ludzie Yoshioki go szukają.
- Nie dostaną go. - Być może.
Mam nadzieje, że nie.
On musi stać się sławny.
Ma wielki cel.
Proszę, proszę.
Witam, to tobie ściąłem kok ubiegłej nocy, nieprawdaż?
Chcę z tobą porozmawiać.
- Chciałbyś odzyskać kok? - Chcę kobietę która jest z tobą.
Panie, nie jesteś dobrze wychowany.
Naruszasz mój spokój i jeszcze czegoś żądasz.
- Ten miecz może przemówić. - Do ataku!
Chcesz walczyć?
Ten miecz wrócił wczoraj od mistrza Honami.
Jest ostry.
Ty pierwszy? Czy ty?
Możecie podejść pojedynczo lub razem, wedle uznania.
Gotowi?
Znam go.
Chwila!
Zaczekaj, Sasaki!
Skąd znasz moje imię?
Znam twój styl.
Ty musisz być Kojiro Sasaki.
Dla ciebie
Tylko dla ciebie
Na polu śniegu
Położę się
Nawet jeśli to oznacza
Że moje ciało
Też się rozpłynie
Wolę picie, od tego.
Jak ci się podobał jej taniec? Powiedz coś miłego.
Mam nadzieję, że ci się podobało.
To było nieskazitelne.
Nie widzę słabych punktów do ataku.
Znów szermierka!
- Może coś do picia? - Proszę, proszę, napijmy się.
- Jestem bardzo słaby. - W fechtunku?
W swojej szermierce?
Prawdopodobnie.
Czy picie nie przeszkadza ci w treningu?
„Picie utrudnia trening. Osłabia umysł.
Przeszkadza w samodoskonaleniu”.
Takie twierdzenia są bezsensowne.
- Cóż? - Napijmy się!
Piję pierwsza.
Jest świetna, prawda?
Mogę zapytać o jego imię?
Jego imię? Może „Pan Słaby”.
Miałem ochotę walczyć, ale twoja głupota,
splamiła dobre imię naszej szkoły.
- Nie podoba mi się to. - Znajdziemy Musashiego.
Twój brat wrócił.
Bracie!
- Denshichiro, witaj w domu. - Witaj, bynajmniej.
Co z naszym splamionym imieniem?
Jestem panem tego domu. Nie przyjmuję żadnych rozkazów od ciebie.
- Pan domu! Słabeusz! - Denshichiro! Twój język!
Przestań, Denshichiro!
On nie powinien zostać spadkobiercą tego domu.
Sam zajmę się Musashim!
Mówię wam, nie ma tu nikogo kto nazywałby się Musashi.
Jeśli nie wierzycie to możecie przeszukać dom.
Dziwne.
Przychodzą tu bardzo często. Jestem taka rozdrażniona.
Współczuję ci. A gdzie on jest?
Koetsu, mój syn, zabrał go do domu Ogiya.
Do kwater gejsz?
Gdy się przez jakiś czas ukryje, sprawa może trochę ucichnąć.
Przekonałam go więc, by unikał niepotrzebnych kłopotów.
To bardzo uprzejme z twojej strony. Dziękuję w imieniu Musashiego.
Ty tam.
- Mistrz Koetsu musi tu być. - Mistrz Koetsu?
Z krzepkim młodym samurajem.
- Pan Słaby? - Nie, pan jest silny.
- Nazywamy go Pan Słaby, bo nie może pić. - Naprawdę?
Więc, dostarcz to temu silnemu Panu Słabemu.
Dostarcz to osobiście Panu Słabemu.
„Na dziedzińcu świątyni Rengein, 21:00 dzisiejszego wieczoru. Denshichiro Yoshioka”.
- Dziękuję. - Na pewno wrócisz?
Z pewnością będę.
Jeśli tego nie zrobisz, pani Yoshino mnie zbeszta.
Wrócę. Niech to będzie tajemnicą.
Nie ma czasu. Ludzie mogą gadać. Zostańcie na uboczu.
Przyszedł!
Musashi!
Denshichiro?
Zgadza się.
Wyjechałem by podczas wędrówki doskonalić swe umiejętności.
W zastępstwie za mojego brata, ukarzę cię!
Drewnianym mieczem czy ze stali?
Przekonasz się.
Spadło dużo śniegu
Chata mnicha Horena poza zasięgiem wzroku
Co on robi podczas snu?
On czyta sutrę przez całą noc
Jedząc śnieg, by utrzymać jego moc
- Wróciłeś. - Właśnie przyszedłem.
- Czekałaś tutaj przez ten czas? - Tak.
Musiało być ci zimno.
- Mistrz Koetsu nadal jest tutaj? - Nie jestem pewna.
Jeśli go nie ma, to chcę odejść.
Nie możesz odejść, bez pożegnania się z panią Yoshino. To niegrzeczne.
- Co powinienem zrobić? - Ona się niecierpliwi.
Podobają ci się śnieżne pejzaże?
Twoja ręka jest zmarznięta.
Plama krwi!
To jest płatek piwonii, moja droga.
Co się stało?
Twoja twarz się nie zmieniła. Co za opanowanie!
Jak to osiągnęłaś? Powiedz mi.
Musashi.
Boisz się mnie?
Nie możesz określać siebie wielkim samurajem,
jeśli nie możesz zdobyć kurtyzany.
Chodź. Przytrzymaj mnie mocno w swoich ramionach.
Pożądasz mnie pomimo swej samokontroli.
Brakuje ci uczuć.
Ludzkich uczuć.
Jesteś obrażony?
Nie, jesteś kobietą.
Ponieważ jestem kobietą?
Traktujesz lekceważąco kobiety?
A może żal ci jej, bo jest słaba?
Musashi...
Gardzisz moim zdaniem,
ponieważ jestem tylko kurtyzaną?
Mogę z łatwością czytać w twoich myślach,
tak łatwo jak w lustrzanym odbiciu.
Żałuję, że był tak porywczy.
Zamierzasz się pojedynkować z Musashim?
Muszę.
- Jeśli chcesz, będę twoim świadkiem. - Nie, dziękuję.
Pragnę powiedzieć, że podziwiam twojego ducha.
Ale nie pojedynkuj się z nim.
- Co? - Mówię to jako twój przyjaciel.
Szkoda, ze twój dom będzie naznaczony przez niego.
Ten wściekły miecz!
Będziesz potrzebował wyczucia.
Akemi,
przepraszam, że cię tu uwięziłem.
Przeklinasz mnie?
Ale ja nie jestem takim złym człowiekiem.
Chciałem cię zatrzymać najdroższa.
Akemi. Powiedz tylko jedno miłe słowo.
Wtedy będę walczył jak natchniony.
- Walka? Z Musashim? - Muszę wygrać.
Myślę, że jestem w stanie. Ale potrzebuję twojego błogosławieństwa.
Nie otrzymasz go.
- Uwiodłeś mnie. - Wynagrodzę ci moje niegodziwości.
Będę się modlić za zwycięstwo Musashiego.
Chcę widzieć, jak padasz przed nim w kałuży krwi!
Przeklinam cię!
Tutaj, tutaj.
- Dostałeś pieniądze? - Nie martw się.
200 sztuk złota.
Możemy za to żyć przez wiele lat.
- Co z Akemi? - Nie martw się. Dziewczyna sobie poradzi.
- Idiota! - Jak śmiesz?
- Co się stało młody człowieku? - Głowa do góry.
Ależ to Matahachi! Mój syn!
Mamo!
To, przez co przeszedłeś stało się przez Takezo.
Musimy go dostać, za wszelką cenę.
Nie martw się. Stanę się sławny.
- Mamo, spójrz na to. - Co to?
- Dyplom szkoły Chujo. - Z szermierki?
Uczyłem się u mistrza Ito.
Byłem zachwycony, chciałem posłać po ciebie...
jak tylko otworzę swoją własną Szkołę.
- Dlaczego tu pisze „dla Kojiro Sasaki”? - Zmieniłem nazwisko.
Nie mógłbym powiedzieć, „Jestem zrujnowanym Honidenem”.
Wiem. Jeśli stałeś się tak dobry, dostaniemy Musashiego.
Niech będzie pochwalony Budda.
Stać!
To nie on.
Odejdźcie.
Czy on uciekł?
Staraj się nie rzucać w oczy w domu Yoshino.
Tchórz! Pozostaniemy tutaj, aż się pojawi.
Co?
- Oni nazywają mnie tchórzem? - Tak, ale nim nie jesteś.
- Gdzie jest Yoshino? - Została zaproszona na przyjęcie.
Pomimo mojego marzenia, by dzielić z tobą chwile miłości
proszę cię, odejdź, pozostawiając po sobie wielki żal, samotność i smutek
- Musisz iść? - Chciałbym ją zobaczyć zanim odejdę.
Proszę, przekaż jej wyrazy szacunku ode mnie.
Kiedy przybędziesz ponownie?
Niech pomyślę...
Idź się z nim pożegnać.
Jeśli go zobaczę, będę musiała go powstrzymać.
Ale chcę, by stał się prawdziwym samurajem.
Tak bardzo cierpię!
To jedyna prawdziwa miłość, jakiej kiedykolwiek doświadczyłam.
Chwila!
Nie róbcie z siebie głupców.
Nie tutaj. To nie jest zwykła walka.
Jeśli musicie walczyć, walczcie jak samuraje. Nie tutaj!
Poręczysz za Musashiego?
- Być może. - Być może?
Czy nie ucieknie?
Zrobiłby to, gdyby mógł, jak każdy człowiek.
- Pozwoliłbyś mu uciec? - Nie, nie pozwoliłbym.
Wszystko zależy od jego własnego wyboru.
Pozwól, że się przedstawię.
Jestem Kojiro Sasaki, z prowincji Iwakuni.
Musiałeś o niej słyszeć. Twoje warunki?
Żadnych. Nie mam zamiaru się ukrywać.
Przyjmuję ich warunki.
Odważna decyzja.
- W porządku? - Bardzo dobrze.
Posłuchaj.
Seijuro Yoshioka przybędzie wsparty przez garstkę swoich ludzi,
jutro o 5:00 rano do Świątyni Ichijoji.
Dobrze?
Jeśli któryś z was złamie tę obietnicę, staniecie się pośmiewiskiem.
Porozwieszamy ogłoszenia, by to obwieścić.
- Może być? - Dobrze. Będę tam punktualnie.
Niniejszym przyjmuję twoje wyzwanie i obiecuję, że stoczę z tobą pojedynek
przy samotnym sosnowym drzewie Świątyni Ichijoji
o 5:00, 19-tego lutego.
Jeśli się nie pojawisz, społeczeństwo cię wyśmieje.
Jeśli się nie zjawię, niebiosa mnie ukarają.
Seizaburo Yoshioka do Musashi Miyamoto.
Otsu! Otsu!
- Co mnich Takuan chce ci zrobić z włosami? - Postanowiła zostać sługą Buddy.
Co to znaczy?
- Stanę się mniszką. - I zgolisz włosy tak jak on?
Przestań. Wolę ciebie taką, jaka jesteś.
Czy na pewno jesteś gotowa?
Tak.
- Na pewno? - To ty wydajesz się być niegotowy.
Nic na to nie poradzę. Są takie piękne i obfite.
Kiedy moje włosy zostaną ścięte wszystkie moje zmartwienia znikną.
Mógłbyś się pospieszyć?
Niech tak będzie. Zrobię to.
Otsu, śpiesz się do świątyni Ichijoji.
Mistrz będzie walczył z Yoshioka!
- Musashi? - Pewnie. Chodźmy.
- Czy to prawda? - To prawda.
Widziałem plakat ogłaszający to.
Proszę, Takuan.
Odłóż to do jutra.
Muszę go zobaczyć, choćby przez chwilę.
Wtedy stanę się mniszką.
Obawiam się, że twoim przeznaczeniem jest podążać ścieżką mroku.
- Dlaczego mnie zatrzymujesz? Co za bezczelność! - Zaczekaj, Seijuro.
Gdzie? Kiedy?
To zostało obiecane w moim imieniu. Muszę iść!
Nie wolno mi być tchórzem!
Nadchodzi!
Zatrzymaj się! Zatrzymaj się!
Zaczekaj! Uspokój się!
Jestem Sasaki.
Jestem świadkiem.
Dlaczego trzymasz włócznię w taki sposób? Czemu się tak boisz?
Po co tu przybyłeś?
Aby zachęcić Seijuro.
- Pilnuj swoich spraw. - Gdzie jesteś, Seijuro?
Jestem Kojiro Sasaki!
Chcę byś się wycofał.
Wycofał się? Ale ja jestem świadkiem.
Kto cię poprosił, abyś nim był?
- Musashi? - Nie.
Więc nim nie jesteś. Bo z naszej strony też nikt cię nie poprosił.
Mąciciel!
Nazywasz mnie mącicielem?
Rozumiem. Teraz rozumiem twoje intencje.
Ukrywacie Seijuro,
by urządzić zasadzkę.
Chcesz walczyć?
Sławny ród Yoshioka upada.
Biedny Musashi. Umrze w zdradzieckim ataku.
Idzie.
Pamiętaj synu,
najpierw musisz zabić Otsu, a następnie Musashiego.
Pozwól, że ci pomogę Otsu.
Jotaro!
- Z drogi! - Otsu.
Hej, dzieciaku, co robisz, przestań!
Otsu!
Puść mnie, Matahachi!
Matka chce, żebym cię zabił. Ale ja nie zamierzam tego zrobić.
- Pozwól mi odejść! - Zaczekaj, Otsu!
Ucieknijmy razem.
Matahachi. Już nie jestem z tobą związana.
Zdradziłeś mnie.
Poślubiłeś Oko!
Cholerny dzieciak!
Czy Matahachi uczynił to, co powinien?
Pomiędzy naszymi sercami jest głęboka przepaść, której nie da się pokonać.
Więc, to znaczy że zależy ci na Takezo?
Tak. Kocham go.
Ty szmato! Zabiję cię!
Zaczekaj!
- Kim jesteś? - Kim ty jesteś? Bandytą?
Jak śmiesz!
Jeśli nie, jak brzmi twoje imię?
- Dobrze... - Czemu się wahasz?
Pokaż mu swoją szkołę szermierki Chujo!
- Co? Szkoła Chujo? - Tak.
Posiadam mistrzowski dyplom podpisany przez mistrza Ito.
Odejdź.
Zaczekaj. Mogę raz jeszcze zapytać o twoje imię?
Kojiro Sasaki.
Jestem Kojiro Sasaki. Zaskoczony?
- Tak. - Bardzo dobrze.
Jak długo żyję, nic mnie tak nie zaskoczyło.
Co mówisz?
Pozwól więc, że zapytam, panie Kojiro Sasaki.
Kim jestem?
Skąd mam to wiedzieć, kim jesteś?
- Pozwól, że się przedstawię. - Mów!
- Nie bój się. - Nie będę!
Jestem Kojiro Sasaki, ten prawdziwy.
Nie ruszaj się!
SZANUJĘ BOGÓW, ALE NIE POLEGAM NA NICH
Takezo!
Tak się cieszę! W końcu cię spotkałam!
Jak się miewasz?
Czy z twoją matką wszystko w porządku?
To nieistotne.
Nie idź walczyć! Ucieknij ze mną!
Nie bądź głupia.
Muszę walczyć jak samuraj.
Spotkamy się ponownie, jeśli będę żył.
Nie idź. Seijuro nie przyjdzie.
Co?
To jest zasadzka. Jest ich osiemdziesięciu!
Musisz ich unikać. Uciekaj ze mną!
Jeśli pójdziesz, z pewnością zginiesz. Błagam! Nie idź!
Akemi, dziękuję za ostrzeżenie.
Ale jeśli ucieknę, oni nazwą mnie tchórzem.
Nie idź!
Takezo!
DROGA DO ŚWIĄTYNI ICHIJOJI
Nadchodzi! Musashi nadchodzi!
Musashi nadchodzi!
Przybyłem zgodnie z obietnicą.
Gdzie jest Mistrz Seijuro? Chodź!
Chodź!
Dlaczego się nie pokażesz, ty tchórzu?
Wyjdź i walcz!
Zaczęło się.
Do sosnowego drzewa! Śpieszcie się!
- Uratuj go! - Jest za późno.
Jest sam. Był zbyt lekkomyślny.
Jedyną drogą, by przeżyć, jest ucieczka.
Nie rób tego. Mógłby się rozproszyć.
Na groblę?
Dobrze. Ma szansę jeszcze się uratować.
Otoczcie go! Schwytajcie!
Złapać go!
On jest tam. Tędy!
Nie pozwólcie mu uciec!
Jest tam.
Uciekł. Uczy się.
Chodźmy do domu. Obowiązek na nas czeka.
Takuan.
- Zdecydowałam się, że nie zostanę mniszką. - Co?
Będę podążać za nim, choćby to miała być ostatnia rzecz, którą zrobię.
Jestem Seijuro.
Moi ludzie zatrzymali mnie. Przepraszam za opóźnienie.
- Naprawdę? - Jestem synem Kenpo Yoshioki.
Nie jestem tchórzem.
Cieszę się! Długo na ciebie czekałem.
Pokonam cię!
Jesteś za silny.
To jest potężna siła.
Być szermierzem oznacza być rycerskim.
Brakuje ci uczuć.
To jest mistrz!
Otsu! Otsu!
To jest jak sen.
Tak, to prawda.
Od lat nie było tu tak spokojnie.
Odwiedźmy Matahachiego któregoś dnia.
Matahachiego?
Zobaczymy się z nim i jego mamą i omówimy kilka rzeczy.
Spokojna rozmowa często przynosi pożądane rezultaty. Zróbmy tak.
- Ale najpierw pozwól, że cię o coś zapytam. - O co chodzi?
Czy naprawdę z nim skończyłaś?
Tak.
Dlaczego? Proszę!
- Dlaczego? - Nie. Nie rób tego.
Nie wolno ci.
Takezo!
WYRZEKŁEM SIĘ MIŁOŚCI KOBIET
Powodzenia, Musashi.
Rozwijaj się.
Jeśli to uczynisz, ja także to zrobię.
KONIEC