Zachodnia Sahara
Paszport.
Frank Martin.
Mój też chce.
Jedź.
Milusi.
Zatrzymaj się.
- Urocze miejsce na wakacje. - Błotnisty hotelik.
Proszę wybaczyć. Anwar potrafi być kłopotliwy.
- Jaki kłopot teraz sprawia? - Każdy chce więcej od życia.
Nazywam się Haroun Talif. Jestem kierownikiem.
Poznaliście już Kedara, szefa ochrony?
- Tak jakby. - To mój syn, Youssef.
Mniemam, że chce już pani zdjąć to z nadgarstka.
Proszę za mną.
- Jak minęła podróż? - Spokojnie.
- Do czasu burzy piaskowej. - Wieje mocny wiatr.
Będziecie mogli wrócić dopiero wieczorem.
- Czy jest jakiś problem? - Nie znaliśmy zawartości walizki.
- Nie spodziewałam się pieniędzy. - W okolicy grasuje wielu bandytów.
Kopalnia złota stanowi oczywisty cel.
Panie Talif, zadał nam pan sporo kłopotu, żebyśmy dostarczyli małą sumę pieniędzy.
- Słono wam zapłaciłem, czyż nie? - Nie o to chodzi.
Koniec zmiany. Kedar zaprowadzi was do namiotu.
Uratowany w ostatniej chwili.
- Może nie mówi po angielsku. - A może to palant.
Mohammed, co się dzieje?
Co co się kłócili? Nasz gospodarz i ten górnik, Anwar?
Z tego co zdołałam usłyszeć, to o zdrowie i bezpieczeństwo.
Nie ma zgody na zmodernizowanie kopalni.
- Zyski raczej nie idą do okolicznych domów. - W kopalni jest jeszcze gorzej.
Mohammed, twoje lekarstwo.
- Gotowe? - Tak.
Mohammed, słyszysz mnie? Twoje lekarstwo!
- Dlaczego kazali nam jechać tak daleko? - W tej walizce było coś jeszcze.
- Coś poza pieniędzmi. - Na przykład?
Zawalenie!
Transporter: The Series 2x04 - Bum
Tłumaczenie: Vieslav Korekta: Igloo666
Synchro: Bonaducci
Trzy osoby nie żyją, a sześć jest uwięzionych w kopalni.
O co chodzi?
Pyta, dlaczego nie wysłano ekipy ratunkowej z El-Aaiún.
To niemożliwe z powodu burzy piaskowej. Uwięzionym wystarczy tlenu na 12 godzin.
Pracował kiedyś w kopalni w górach.
Mówi, że został tam jeszcze dynamit.
Mówi, że jeśli dynamit tam jest, to leży tam już od dawna
i w każdej chwili może wybuchnąć.
Wymienia imiona uwięzionych górników.
Youssef.
Youssef... Jego syn też tam jest.
Ile macie tu ciężarówek?
Trzy.
Więc trzech kierowców musi pojechać po dynamit,
by mieć pewność, że przynajmniej jeden wróci.
Pan jest profesjonalnym kierowcą, panie Martin.
- A to moja profesjonalna rada. - Tam jest mój jedyny syn,
a pan jest jego jedyną szansą. Proszę.
- Ciągle brakuje dwóch kierowców. - Bardzo dziękuję.
- Frank? - On ma rację.
Jestem ich jedyną szansą.
- Ten mężczyzna... - To nie znaczy, że musisz to zrobić.
- poprowadzi pierwszy samochód. - A jeśli odmówię i oni umrą?
Ciągle potrzebujemy jeszcze dwóch kierowców.
Kto pomoże przywieźć dynamit?
Ja.
Pojadę drugim autem i wskażę mu drogę.
Ktoś jeszcze?
Kto?
Ja.
Pojadę.
To mamy trzech kierowców.
- Pozwól mi z tobą pojechać. - Nie potrzebuję pasażera, Cat.
Zresztą musisz dowiedzieć się, co jeszcze było w tej walizce.
Myślisz, że ma to coś wspólnego z zawaleniem?
A ty nie?
- Przemyciliśmy to przez kontrolę celną. - Nie znaliśmy zawartości.
Po co mieliby zabijać swoich?
Ten górnik, Anwar, który kłócił się o bezpieczeństwo, też tam jest.
Wypadek to czysty sposób na rozwiązanie problemów z pracownikami.
Naprawdę myślisz, że zawaliliby własną kopalnię?
Gówno chodzi po ulicy.
I to na pewno mniej kosztowne niż przystanie na żądania Anwara.
Najwyraźniej kierownik nie spodziewał się, że jego syn tam będzie.
Najwyraźniej.
Ale to się wydarzyło, ponieważ przyjąłem to zlecenie.
Nie ty za to odpowiadasz, Frank, jeśli to jest twój motyw.
Nie lubię być okłamywanym.
- Mówisz po angielsku? - Tak.
Mam na imię Caterina Boldieu, a to jest Frank Martin.
Nazywam się Nassima, a to jest Sulaiman.
Potrafisz prowadzić taki samochód, Nassimo?
- Kiedyś jeździłam traktorem. - Ujdzie.
Macie krótkofalówki?
Jesteśmy na kanale 1, jeśli góry nam nie przeszkodzą.
- Kanał 2 służy do rozmów. - Cat będzie miała do nich dostęp.
Nie ufa nam pan, panie Martin?
Nie ufam i nie lubię cię.
Jak pan sobie życzy, panie Martin.
Sulaiman wie, gdzie jest kopalnia, więc on nas poprowadzi.
- Nawiązał kontakt z górnikami. - Youssef!
Tu Anwar.
Mówiłem, że przez ciebie zginą ludzie, ale ty nie słuchałeś...
Chcę porozmawiać z synem.
Cierpi. Zranił się w nogę.
- To coś poważnego? - Tak. Potrzebuje lekarza.
- Mój syn jest ranny. - Więc nie traćmy czasu.
Kedar świetnie mówi po angielsku. Mówiłem, że to palant.
Wydajesz się podenerwowany.
Tak działa jazda po bocznych drogach z materiałami wybuchowymi.
To nie wszystko.
- Nie lubię powolnej jazdy. - Że co?
Lubię sobie pocisnąć, ale jazda powoli...
Jestem w tym do bani.
Nie zgodziłbyś się, gdybyś nie wierzył w siebie.
Jak nie wrócę, to go zabij, dobra?
- Uważaj na siebie. - Jasne.
Panie Saenz-Diaz?
- Załatwione? - Tak.
A ten mężczyzna, Anwar?
Jest uwięziony w kopalni z innymi, ale...
Jest pewien problem, proszę pana...
Mój syn, Youssef, również jest w tej kopalni.
- Pański syn? - Tak.
Nie miało go tam być.
Nie wiedział, co się stanie.
Rozumiem.
Wiem, że były spore problemy, ale mój syn, Youssef...
To twój jedynak, Talifie. To oczywiste, że musisz go ratować.
Dziękuję za zrozumienie.
Proszę dać Kedara do telefonu. Muszę omówić z nim kilka kwestii.
Oczywiście. Bardzo dziękuję.
Panie, Saenz-Diaz?
- Co to? - Mapa kopalni.
Jeśli pan Martin przywiezie dynamit na czas, tutaj podłożymy ładunek.
Istnieje ryzyko dalszego zawalenia, ale to ciągle nasza najlepsza szansa.
Mogę prosić na słówko?
Oczywiście.
Sprowadził nas pan tu pod pretekstem, panie Talif.
- Pod pretekstem? - Znalazłam ukrytą kieszeń i pozostałości.
- Pozostałości? - Po materiałach wybuchowych.
Rozkazano panu ich zabić i upozorować to na wypadek.
Zapłacono wam za zlecenie, a nie za wysuwanie oskarżeń.
Trzy osoby nie żyją. Sześć ciągle może umrzeć.
- Myśli pani, że nie chcę ich uratować? - Myślę, że chce pan uratować syna.
Nawet jeśli Frankowi uda się z dynamitem...
to ciekawe, czy on też będzie tego chciał?
- O co mnie pani prosi? - O pomoc.
Chcę, żeby ci mężczyźni przeżyli. I my również.
Nassimo, zapytaj Sulaimana, jak daleko jeszcze.
Sulaiman?
Z boską pomocą niebawem będziemy.
Jasne.
Chce wiedzieć, dlaczego pan to robi.
Naszła mnie ochota na przejażdżkę po górach. A on?
Kiedy był młody, został uwięziony w kopalni.
Pewien mężczyzna narażał życie, aby go uratować.
Chce spłacić dług wdzięczności wobec Boga.
A pani?
Jeden z uwięzionych górników... Anwar.
Widziałem go, gdy tu przyjechałem.
To mój mąż.
Gdzie ten dynamit?
Mówi, że dynamit leżał za długo.
Nitrogliceryna wyciekła na dno skrzyni.
- Tak może być? - Musi.
Dziękuję.
Skąd ta blizna?
- To zabawna historia. - Zabawna normalnie czy w dziwny sposób?
- Anwar i ja mieliśmy farmę. - Na której jeździła pani traktorem.
Bandyci kradli nasze rzeczy, palili uprawy.
Próbowaliśmy z nimi walczyć. Anwar zdobył karabin, żeby ich nastraszyć.
Pewnej nocy podpalili masz dom. Dom spłonął, a ja skończyłam z tą blizną.
- Anwar pracuje w kopalni? - Codziennie po 14 godzin.
Zgniłe jedzenie, zatrute powietrze.
Właściciele kopalni nie okradają ludzi z rzeczy,
tylko z życia.
Widziałem, jak pani mąż kłócił się z kierownikiem, Talifem.
Anwar chciał jutro rozpocząć strajk. Ale po tym całym wypadku...
A to ci zbieg okoliczności.
Miałam pana za złego człowieka, dopóki nie zgodził się pan pojechać.
To miała być zabawna historia.
Lubię tę bliznę.
Wie pan dlaczego?
Przypomina mi, by nie być ofiarą.
Walczyć o lepsze życie dla moich dzieci.
Youssef?
- Jesteś przytomny? - Przykro mi, ojcze.
Tobie jest przykro?
Jestem ranny, ojcze. Miałem opiekować się innymi...
To nie twoja wina.
Mam zmiażdżoną nogę. Nie mogę chodzić.
Posłuchaj.
Wydostanę cię stamtąd. Rozumiesz?
Za wszelką cenę.
Co się stało?
- Co się stało? - Mohammed nie może oddychać.
- Co mu jest? - Źle z nim.
- Ma problemy z płucami. - Mówił pan, że mają 12 godzin.
Zgadza się.
A on ma problemy z oddychaniem już po czterech?
- Nic mu nie jest? - Nie żyje.
Ile ona wie?
Zajmę się nią.
Nie odpowiedziałeś na pytanie.
Odpowiadasz przede mną. Pamiętaj o tym.
Frank, jesteś tam?
- Jestem. - Wszystko w porządku?
- Tak. Właśnie załadowaliśmy ciężarówki. - Kiedy wracacie?
Droga tutaj zajęła dwie godziny, ale ten materiał nie jest stabilny.
Myślę, że na powrót zejdzie sześć godzin.
To za długo.
- Powiedzieli, że tamci mają 12 godzin. - I na słowach się skończyło.
- Ile czasu im zostało? - Nie wiem, ale Mohammed właśnie umarł.
Czas na nas.
Nie pomożemy twojemu mężowi, jeśli sami wylecimy w powietrze.
Pojedziemy tak szybko, na ile to możliwe.
Już wracamy.
Macie jechać dokładnie za mną. Jasne?
Dobrze. Zróbmy to.
Nassimo...
zwolnij.
Po lewej jest wybój.
Przejedź powoli nad nim. Zrozumiałaś? Powoli.
Zrozumiałam.
- Sulaiman? - Widzę.
- Nic mu nie jest? - Jest cały.
Skrzynia korbowa padła. On już dalej nie pojedzie.
- Można go stoczyć. - Gdzie? Tu nie ma pobocza.
- Musimy przejechać. - Chodź ze mną.
O co chodzi?
Mówi, że tak chce Bóg i nie da się ich uratować.
Powiedz mu, że Bóg pomaga tym, którzy sami sobie pomagają.
- To z Biblii? - Z Koranu.
- Co pan zamierza? - Wsiadajcie do swoich aut.
- Po co? - Cofniecie je trochę.
- A co to da? - Zrób to!
Właśnie. Gap się.
To powinieneś być ty, nie on.
Twój ojciec go zabił. To przez ciebie utknęliśmy tu.
- Powinniśmy go zabić. - Dość tego.
Nikt nikogo nie zabije.
Nie marnuj tlenu.
Dziękuję.
Ale on ma rację.
Widziałem, jak mój ojciec dawał coś inżynierowi.
Myślę, że to jego sprawka. Chciał się was pozbyć.
Przepraszam.
Skoro to przez twojego ojca, to za co przepraszasz?
Znalazła sposób, aby pomóc uwięzionym.
Tunel, który biegnie obok zawalenia.
Jeśli zrobimy wyłom w tej ścianie, nawet drobna szczelina dostarczy powietrze.
Warto spróbować.
- Ona nie jest inżynierem. - Czy to ważne?
Zrób to!
Oczywiście.
- Ma pan tu jakąś broń? - A co?
Będziemy jej potrzebować.
- Kedar trzyma broń pod kluczem. - Da pan radę go zdobyć?
- Mogę. - To proszę to zrobić.
- Dokąd idziesz? - Tej ściany nie można przebić.
- Ale Talif dał rozkaz... - Powiedziałem, że tej ściany nie można przebić.
Nie możemy dostarczyć im powietrza.
- Zaczekaj tutaj. - Co pan zamierza zrobić?
Spełnić wolę bożą.
Możemy już jechać?
Cat?
- Jak idzie? - Mieliśmy małą przeszkodę na drodze.
- Jak małą? - Zostały nam dwa samochody.
- A Nassima i Sulaiman? - Wszyscy są cali.
Kedara to nie ucieszy.
- Co on zamierza zrobić? - Oto jest pytanie.
- Bądź ostrożny, Frank. - Ty też.
- Nic im nie jest? - Mają już tylko dwa samochody.
O co chodzi?
- Skąd wziął pan klucz? - Wykradłem z namiotu Kedara.
Odniosę go, zanim się zorientuje.
Za późno.
- Gdzie broń? - Przeniosłem ją dla bezpieczeństwa.
- Ja jestem kierownikiem tej kopalni. - A ja szefem ochrony.
Poproszę o swój klucz.
Co możemy zrobić?
Nadal musi upozorować wypadek, z którego nie dało się ich uratować.
Zdołamy, jeśli pani przyjaciel wróci tu z dynamitem.
Więc upewnijmy się, żeby tak było.
Myślę, że jest pan dobrym, ale dziwnym człowiekiem.
Dziękuję... chyba.
Myślę, że lubi pan niebezpieczeństwo.
Większość z nas chce długo żyć.
Też mam taki zamiar.
- Nie ma pan żony ani dzieci? - Nie.
- Dzięki nim życie ma sens. - Dobrze, że tak uważasz.
Oby pożył pan długo, aby się o tym przekonać.
Posłuchaj, Nassimo...
Wynajęto mnie, abym przewiózł walizkę z Madrytu.
Miałem myśleć, że są tam pieniądze,
ale było tam coś, co spowodowało zawalenie kopalni.
- Chcieli upozorować to na wypadek. - Więc to pańska wina?
Dlatego pan to robi?
Wtedy myślałem, że to dobry pomysł.
Teraz już nie jestem taki pewny.
Nie wyglądają zbyt przyjaźnie, prawda?
Czego chcą?
Złota. Wiedzą, że jedziemy z kopalni.
Każ im uważać.
Albo i nie.
Pokażę im złoto.
Powiedz mu!
Powiedz, że wejdę do auta, złoto jest ukryte pod piaskiem.
Nie. Przestań!
Mówi, że sam je weźmie. Powiedz tylko, gdzie jest.
Uciekaj, kiedy ci każę.
- Dobrze? - Tak.
Powiedz, że jest zakopane obok kabiny. Musi kopać, żeby je znaleźć.
Uciekaj!
Anwar, nie damy rady dostarczyć wam powietrza,
ale pomoc powinna być tam wkrótce.
- Będziemy czekać. - Jak się czuje mój syn?
Śpi.
Opiekuj się nim. Proszę.
Dobrze.
Anwar, tak bardzo cię przepraszam...
za wszystko.
Porozmawiamy, gdy się stąd wydostaniemy.
- Cat? - Jestem.
Zbliżamy się. Każ otworzyć bramę.
Dobrze.
- Słyszałeś, Kedar? - Robi się.
- Potrzebujemy broni. - Przecież ją zabrał.
Ale nie całą.
Krótkofalówki również.
Odłóż to albo odstrzelę ci głowę.
- Myślisz, że zdołasz mnie zabić? - Nie on. Ja.
Wstawaj!
Będzie potrzebował bloczka, żeby to przesunąć.
Jesteśmy gotowi.
- A gdzie śmieszek? - Już się nie śmieje.
- Zabiłaś go? - On to zrobił.
- Co z uwięzionymi? - Brak kontaktu od godziny.
Będzie sprawiedliwość dla mojego syna. Dopilnuję tego.
- Wszystko w porządku? - Wynośmy się stąd.
Tłumaczenie: Vieslav Korekta: Igloo666
Synchro: Bonaducci