DZIEWCZYNA Z POCIĄGU
Tłumaczenie: th3hottest0ne
Mąż powtarzał mi, że mam nadaktywną wyobraźnię.
Nic na to nie poradzę.
Czy kiedyś jadąc pociągiem
zdarzyło ci się rozmyślać o życiu ludzi żyjących wzdłóż torów?
O życiu nigdy tobie nieznanym?
Właśnie tego chcę się dowiedzieć.
Dwa razy dziennie siedzę w trzecim aucie od przodu,
gdzie mam doskonały widok na mój ulubiony dom.
Beckett Road 15.
Nie wiem dokładnie,
chyba zaczęłam ją widywać przed rokiem.
Stopniowo, z miesiąca na miesiąc,
stała się dla mnie kimś ważnym.
Nie jestem już taka, jak byłam,
pewnie poznać to po mojej twarzy.
Ona jest tym, co straciłam,
jest wszystkim, kim chciałam być...
Domyślam się, że jest malarką.
Jest kreatywna. A on jest lekarzem albo architektem,
ma piękny uśmiech.
Zaś ona nie umie gotować.
Zastanawiam się, co mówią do siebie przed snem.
Dziś jej imię to "Jess", jutro może i "Lisa" albo "Amber".
Zależy od dnia i mojego nastroju.
Tak naprawdę nie znam jej imienia.
Nie wiem, czy maluje, albo czy on ma piękny uśmiech.
Wiem tylko, że znają miłość.
Czasami mimowolnie staram sobie przypomnieć,
kiedy ostatni raz miałam poważny kontakt z innym człowiekiem.
Mieszkałam dwa domy dalej, na Beckett Road 13.
To był mój pierwszy dom.
Razem go kupiliśmy. Był nasz.
Co dzień powtarzam sobie, aby nie patrzeć.
Mimo to patrzę.
- Wolne? - Tak.
Tak, proszę.
- Jakie śliczne. - Dziękuję.
Cześć, maleństwo.
- To chłopiec? - Tak.
Słodki. W jaki wieku?
Sześć miesięcy.
Jaki słodki.
Nauczyciel kiedyś powiedział mi, że jestem mistrzynią autoreinwencji.
Nie byłam wtedy pewna, co chce przez to powiedzieć.
Zrozumiałam to dopiero po przeprowadce tutaj.
PÓŁ ROKU TEMU
Ardsley-on-Hudson to nudne i zwyczajna dziura.
To cholerna fabryka dzieci.
Chciałabym rozpocząć swoje życie na nowo.
Do tej pory jestem zbuntowaną nastolatką,
kochanką,
kelnerką,
kierowniczką galerii,
opiekunką...
i kurwą.
Niekoniecznie w tej kolejości.
Bo już nie mogę być żoną.
Dlatego budzę się w nocy i gapię się w sufit.
Właściwie czuję się sobą jedynie, jak się puszczam.
Zawsze tak się czułaś?
Chyba odkąd miałam 17 lat.
Z Makiem.
Mac? Kim jest Mac?
Przyjacielem mojego brata.
Brata, który umarł.
Miewam, że jak się denerwuję, to się uśmiecham.
A czasami - śmieję.
Przez rok Mac i ja mieszkaliśmy w chatce myśliwskiej.
Zaczęliśmy się pieprzyć.
Byliśmy najsmutniejszymi ludźmi, jakich znaliśmy.
Ale w jakiś sposób ta chatka nas uszczęśliwiła.
Nikt nie mógł nas znaleźć.
Wszyscy myśleli, że umarliśmy.
Jeśli musiałabyś uciekać dziś, w tej chwili, dokąd byś poszła?
Kiedyś czytałam, że pędzący obok ciebie pociąg może nawet zerwać ubranie.
Wiem, że Scott uważa, że bycie nanią budzi we mnie instynkt matki,
że zachęci mnie do zajścia w ciążę.
A nie jest tak?
Co noc po pracy, co noc biegnę do domu,
i biorę prysznic, aby zmyć jak najszybciej zapach dziecka.
DZIŚ
Dziś rano jak się obudziłeś, wzięłam cię do siebie.
A jak ciebie karmiłam, słyszeliśmy, jak tatuś śpiewa w kuchni.
*I dla ciebie sto lat...*
*I dla ciebie sto lat, droga Anno.*
Tatuś przyniósł wspaniałe śniadanie,
które zrobił mamusi, tak?
Tak.
Dziękuję, Megan.
Czasami czuję, jakby mi serce miało zaraz wybuchnąć.
Tylko spójrz!
Nie chcesz spać.
Halo?
Nie chcesz spać!
Halo?
Znowu ktoś się rozłączył?
Złap za rogi.
- I wyprostuj. - Dostałam inną pracę.
Co?
Naprawdę mi przykro, Anna.
Myślałam, że jesteśmy tu szczęśliwi. Znaczy... wydawałaś się szczęśliwa.
Jestem.
Po prostu to do mnie nie przemawia.
Opieka nad dziećmi?
Albo pranie.
Inna galeria mnie zatrudniła.
- To świetnie. - Rzecz w tym, że to od jutra.
Jutro nie ma mnie cały dzień. Niefajnie, że tak wyszło.
Trudno mi zostawiać ciebie bez opieki nad dzieckiem, ale nie masz pracy.
Źle to zabrzmiało.
- Wiem, że jesteś zajęta wolontariatem. - To nie wolontariat.
To robienie zakupów, to godziny na zieleniaku,
to dobieranie dla niej jedzenia i robienie pure.
A to wszystko w tym samym czasie, jak się nią zajmuję.
Może powinnaś wrócić do pracy.
- Pracująca mama to lepiej dla dziecka. - A skąd możesz wiedzieć?
Klucze.
Nie ma ważniejszej pracy, niż wychowywanie dziecka.
Megan, proszę.
Rachel, co robisz?!
Oddaj moje dziecko.
Rachel, co robisz?!
Halo?
Dziękuję.
Są piękne.
Ile razy do ciebie pisała?
- Nie wiem. - Dzwoniła trzy razy.
- Musisz z nią porozmawiać. - Wiem.
To staje się dziwne.
Zadzwonię. Wiem, wiem.
Ok.
Wszystko będzie dobrze.
Czy nie jest zawsze dobrze? Wszystko zawsze robię dobrze?
Kogo to obchodzi? To twoje urodziny. Może wyskoczymy gdzieś wieczorem?
- Dobrze mi w domu. - Zadzwoń do Megan. Niech przyjdzie.
Odeszła.
- Co? - Dostała inną pracę.
Szkoda. Myślałem, że jesteście zgraną paczką.
Też tak myślałam.
Cześć, tu Tom. Nie mogłem oddzwonić.
Cześć, Tom, to ja. Chcę życzyć mamie sto lat.
Sto lat, mamo!
Jezu.
- Nie, nie, Cathy! Przestań! - Wyluzuj!
Potrzebowałam czegoś do snu.
Wrzucił kolejną fotkę dziecka.
- Jest słodka. - Tak?
Facebook i pijane ex nie idą w parze.
- Okej. - Chodźmy do pokoju.
Musisz przestać tam wydzwaniać.
Dziękuję, że mogłam tu zostać.
Miałam tu być tylko przez kilka tygodni, miesięcy.
To było dwa lata temu.
Prześpij się. 161 In vitro rzadko skutkuje za pierwszym razem.
Może pani trochę poczekać?
To nic, skarbie. Spróbujemy jeszcze raz.
Nie będziemy mogli.
Wierzę, że tak.
Ciekawe, na co się teraz patrzy.
Albo czy w ogóle widzi ten pociąg.
Kim on jest?
Co ona robi?
Niszczy to wszystko.
Anna, zasypiałem myśląc o tobie.
Śniłem, że całuję cię w twoich myślach, trzymając twoje nadgarstki.
Anna, kocham cię. Bardzo cię kocham.
Jak to się stało, znalazłam dziesiątki maili.
Tom powiedział jej, że nigdy tak się nie czuł.
Powiedział, że mało brakowało, a byliby razem.
Wiem, co się mówi: "Nie powinnaś sprawdzać jego maila".
Byłam głupia.
Ale kiedy zobaczyłam, że jest od agenta nieruchomości,
pomyślałam, że to spam.
Potem doszło do mnie, że te "X"-y oznaczają "pocałunki",
czyli mój mąż posuwa babę z Century 21.
Do dupy.
Tak było.
Nazywała się Anna Boyd i była w nim zakochana.
Chodź na chwilę.
Powiedz "Wal się, Anna Boyd" albo wykrzycz.
Ta suka mieszka u mnie.
Kupiłam wszystko do tego domu,
wszyściutko,
stół do jadalni,
kuchenny...
Ciekawe, czy wie, że rżnęłam Toma
na stole, gdzie je jej dzieciak.
Chcę powiedzieć jej...
że kupiłam wszystko do tego domu.
Kurwa, kupiłam wszystko!
Nigdy nie mogła znaleźć słów na to, jak się poczułam,
ale dzisiaj udało mi się.
Kurwa, kupiłam wszystko!
Nigdy nie mogła znaleźć słów na to, jak się poczułam,
kiedy przeczytałam tego maila,
ale dzisiaj udało mi się.
Zrobiłam to.
Jak zobaczyłam, że ona całuje innego...
zdradzając swojego męża...
czułam istną wściekłość.
Jakby coś ponownie ode mnie zabrano.
Jakbym tylko mogła, poszłabym do niej.
Weszłabym, a ona siedziałaby na stole w kuchni.
Chwyciłabym za te jasne włosy i wyszarpałabym jej głowę!
I cisnęłabym tak mocno
aż jej głowa roztrzaskałaby się po całej podłodze!
Rusz się! Złaź mi z drogi!
Zdziro!
Jezu, Rachel! Gdzie się podziewałaś?
Kręciłem się za tobą w kółko!
Wiesz, że przestraszyłaś Annę na śmierć?
Myślała, że chcesz... Chciała zadzwonić na policję.
Daj nam spokój.
Rujnuj swoje życie, ale nie niszcz naszego.
Nie mogę już ciebie chronić.
Boże.
Rachel, otwórz drzwi.
- Cathy, chwileczkę. - W porządku? Otwórz drzwi.
- Ma grypę żołądkową. - Nie masz grypy. Co z tobą?!
Nie jestem głupia!
- Rachel! - Cathy, odejdź!
Chodź tu na chwilę.
Powiedz "Wal się, Anna Boyd"
Zdziro!
Kto już naliczył od 1 do 90 dni? Podzielcie się swoimi postępami.
Jestem Jason, jestem alkoholikiem.
To już 22 dni.
Ktoś jeszcze?
Cześć, jestem Rachel i...
Witaj, Rachel.
To chyba pierwszy dzień.
Jestem tu, bo...
bo...
bo budzę się cała we krwi.
Mam siniaki wokół ramion...
Zwykle, jak spadam, ktoś mnie podnosi.
Mój mąż...
mówił, co zrobiłam w poprzednie noce.
Wiem, że jak się tak budzisz, możesz tylko przeprosić.
Za to, co zrobiłeś,
za to, kim jesteś i zapewnić, że już nigdy to się nie powtórzy.
Mimo to nadal to robisz.
I czas ucieka.
Muszę to pamiętać.
Dziękujemy.
To było coś dla bezdomnych. Nie pamiętam, jak to się nazywa.
- Schronisko dla bezdomnych. - Tak, to to.
Smakują ci foszerane jajka, Martho?
Faszerowane? Tak.
To klasyka.
Faszerowane jajka.
To klasyka.
Chcecie spróbować?
Te wylatują. Nie chcę jaj z pustynią.
Nie ważne, co z nimi zrobisz. Mam je tu wcisnąć?
Razem z twoimi hot-dogami? Jak chcesz, dam obok quinoa.
Parę dam koło saładki i kukurydzy, i kilka na ścianę.
- Rachel! - Spoko, Tom. Puszczaj!
Nie popierasz mnie! Zawsze mi przerywasz!
Nigdy nie jesteś po mojej stronie!
To żona mojego szefa.
Pewnie mnie za to zwolni.
Chuj mnie to obchodzi. Jestem twoją żoną.
Jestem twoją żoną i... nidgy mnie nie wspierasz!
Proszę, ogarnij się. Oprzytomnij!
- Nawet tak, kurwa, nie mów! - Uspokój się.
Rachel.
Cathy, przepraszam. Muszę pozbierać to do kupy.
Zapewne pani Watson. Jestem detektyw Riley.
To detektyw Gaskill. Musimy zadać pani kilka pytań.
- Odnośnie? - Usiądźmy.
Może pani powiedzieć, gdzie była w piątek wieczorem?
Byłam w pracy, w mieście.
Potem pojechałam odwiedzić męża.
Mówi pani o byłym mężu?
Tak. Wysiadłam z pociągu na Ardsley-on-Hudson.
Potem zrozumiałam, że to nie najlepszy pomysł.
O której godzinie doszła pani do tego wniosku?
Po powrocie, przed 23:00.
Zatrzymywała sie pani gdzieś w drodze powrotnej?
Nie.
O której godzinie wsiadła pani do pociągu?
O 18:00.
Co pani robiła przez tyle czasu w Ardsley, skoro nie była pani u ex?
Widziała pani tę kobietę?
Pracowała u pani byłego męża.
- Zaginęła. - To znaczy?
Według jej męża nie wróciła tej samej nocy,
co wysiadła pani na Ardsley-on-Hudson.
Ja tylko...
Zna pani Megan Hipwell?
Nie.
Widziała ją pani?
Nie. Nie wydaje mi się.
Czy dlatego, że była pani pijana?
Dla jasności. Powiedziała pani, że w piątek pani pracowała.
Chodziło o pracę public relations?
Tak.
Domyślam się, że rok temu zwolniono panią
z powodu nadużywania alkoholu?
To tyle.
Proszę zadzwonić, gdyby coś pani sobie przypomniała.
Naprawdę cię wylano?
Nie chciałam cię martwić, że nie mam jak zapłacić za czynsz...
Skoro nie masz pracy, to co robisz?
- Jeżdżę pociągiem. - Że co?
Jeżdżę pociągiem do Nowego Jorku i spowrotem.
Na to wydajesz alimenty? Na bilety donikąd?
To cholernie dziwne!
Wsiadam do pociągu.
Potem z niego wysiadam. Nie da sie tego wytłumaczyć.
Nic nie pamiętasz?
Czytałam o mężczyźnie z Long Island, który miał zaniki pamięci.
Wyszedł z baru i pojechał do domu,
gdzie się wychowywał, i zadźgał jego mieszkańców na śmierć.
Rano się obudził nieświadomy tego, co zrobił,
aż przyszła do niego policja.
Rachel!
Co?
Musisz się wynieść. Mam dość. Masz kilka tygodni.
Chwila.
Detektyw Riley!
Tak, masz rację, ale...
Detektyw Riley!
Widziałam kogoś z Megan Hipwell, ale nie w piątek w nocy.
Miała romans. Ma kochanka. To chciałam pani powiedzieć.
Myślałam, że nigdy pani jej nie znała.
- Nie, ale ją widziałam. - Gdzie?
Widziałam ją z pociągu. Stała na tarasie z tym mężczyzną.
- Z mężem, Scottem Hipwellem? - Nie, to nie on.
To ktoś inny. Całowali się.
To pewnie zbieg okoliczności.
Była pani w pociągu w tej samej chwili, gdy kobieta, której pani nie zna,
ale jakoś rozpoznaje, zdradza męża?
- To brzmi dziwnie, ale... - Sąsiedzi widzieli w pobliżu
pijaną kobietę w piątek wieczorem.
Megan Hipwell jest bardzo podobna do Anny Watson.
Pani Watson powiedziała, że czasem wchodzi pani do nich nieproszona.
I raz włamała się pani do nich i porwała dziecko.
Dam pani radę.
Niech pani nie wraca na Beckett Road. I nie kontaktuje się z byłym.
Proszę się nie zbliżać do Anny Watson i jej dziecka. Słucha pani?
Tak.
Już tam pani nie mieszka.
Proszę trzymać się z dala.
Wiesz, że kłamię cały czas.
CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Okłamuję Scotta, i ciebie.
Wiem, że na terapii lepiej jest mówić prawdę...
Musi to pozostać nieznane.
Mieszam wszystkim facetom, byłym, kochankom.
Nie ważne, kim są. Liczą się moje uczucia.
Kłamstwo jest jak wycieczka.
Jest jak tajemnica.
Jest jak dotykanie się, gdy nikt o tym nie wie...
Oprócz ciebie.
Tylko udajesz.
Udajesz, że się dotykasz.
Scott jest zaborczy i zazdrosny.
Lubi mnie kontrolować.
Domyśla się wszystkich moich haseł.
To trochę sexy.
Jak wróciłam zeszłej nocy,
Scott był na moim laptopie i zastanawiał się...
Zachowanie Scotta nie jest normalne.
To rodzaj wykorzystywania emocjonalnego.
Bałaś się kiedyś Scotta?
To nie wykorzystywanie.
Nie, jeśli nie dbasz o to. Ja nie dbam.
Może to dla ciebie normalne?
Czy to normalne, że cały czas o tobie myślę?
Niespełna tydzień temu, Megan Hipwell szła Beckett Road 15
i zniknęła. Odtąd słuch o niej zaginął. Ani jej telefon ani karta bankowa
nie była używana od piątku.
KOBIETY Z ARDSLEY JESZCZE NIE ZNALEZIONO
Wspaniała kobieta. Bardzo skryta i o ciepłym sercu.
W wieku 16 lat straciła brata,
a rodzice zmarli kilka lat temu.
Scott Hipwell pyta ludzi o wszystko, co może pomóc w poszukiwaniach.
- Jesteś przyjaciółką Megan? - Tak. Rachel.
Zapraszam.
- Kawy? - Tak, poproszę.
Wybacz bałagan.
Próbuję znaleźć jej akt urodzenia.
Gliny wiele chcą.
- Nie spotkaliśmy się czasem? - Wątpię.
- Skąd znasz Megan? - Z galerii.
- Jesteś artystką? - Chciałabym.
Przez telefon mówiłaś, że wiesz coś o Megan.
Co chciałaś powiedzieć?
Widziałam pana żonę z kimś w piątek rano.
Z kim?
Byli na tarasie.
Widziałąm ich z pociągu, bo codziennie dojeżdżam do Manhattanu
i tędy przejeżdżam.
Całowała go.
Całowali się.
Przepraszam. Wiem, że to coś okropnego.
Wiem, jak to jest.
Jak wyglądał?
Średniego wzrostu,
blondyn.
Byli na tarasie?
Tak.
Kurwa.
Nie, nie. Dziękuję!
Dobrze.
Może, nie wiem... Może to dobrze?
Chociaż jest cała.
- Zwiała z kimś. - Nie.
- Rozmawialiście? - Nie, nic nie słyszałam.
Znasz ją na tyle, że wie, gdzie mieszkamy.
Megan nie ma przyjaciół.
Mieszkałam w okolicy, chodziliśmy razem na jogę.
Robiliśmy razem pilates.
Powinnam już iść, chyba zajmuję panu zbyt dużo czasu.
Przykro mi, że dowiedział się pan o tym w ten sposób.
Rozpoznałaby go pani, jeśliby pani go spotkała?
Nie wiem.
Jest pewien terapeuta.
Nazywa się Abdic.
Kamal Abdic.
Jego pani widziała?
Nie wiem. Trudno powiedzieć.
Dużo przesiadywała z tym psychiatrą.
Pamiętam. To on.
Przykro mi.
DWA MIESIĄCE TEMU Gdzie jesteś?
Nie zliżaj się do mnie!
To głupie. Ciągle mówił o ciąży.
- Za każdym razem zaczynliśmy... - Co?
Ten temat.
Jaki?
Jaki temat?
Megan.
Już dobrze.
Nie powinniśmy...
Megan.
Nie niszcz naszej współpracy.
Mogę stracić praktykę.
Mam to w dupie. Mam w dupie twoje jebane praktyki!
Czego ode mnie oczekujesz?
Doprowadzasz mnie do szału!
Dr Kamal Abdic został zatrzymany na przesłuchanie w sprawie zaginięcia
mieszkanki Ardsley, Megan Hipwell.
Według źródeł był psychiatrą pani Hipwell.
Pierwszy raz od wielu lat mam cel.
Albo przynajmniej rozrywkę.
Chcę, aby Megan wróciła cała i zdrowa.
Spotkanie w tej chwili.
Tylko nie teraz.
Witaj!
- Co się stało? - Abdic jest na wolności.
Co?!
Było za mało dowodów.
I gadał, że to ja zadzwoniłem na policję.
Wytoczą przeciwko niemu rozprawę, to trochę potrwa.
Jesteś całkowicie pewna, że to jego widziałaś?
Tak.
Obyś, kurwa, była.
Nie rozumiem.
- Policja myśli, że to ja. - Tak, ale to on...
Mówił, że jestem zazdrosny o Megan. że ją zaniedbuję i kontroluję.
Jestem pewna, że ciebie wykreślą.
Abdic powiedział im, że jestem agresewny.
Nie ścigałem jej, jak odeszła.
Nigdy jej nie sprawdzałem.
Poszedłem do knajpy, na litość boską, i się upiłem.
Nie.
Potrzebujemy więcej dowodów na Abdika.
Cały dzień kopałem w jej rzeczach.
Żadnych maili, listów, nic a nic.
Przez chwilę myślałem, żebym sam skontaktował się z Abdikiem.
Cholerny telefon dzwoni i dzwoni!
To Scott. Tak, poczekaj.
Mogę?
Jakiś ty ciężki, grubasku.
Rachel? Nie. Anna, wracaj do domu.
Twoja żona uderzyła mnie w piątek wieczorem!
- O co ci chodzi? - Tak, uderzyła mnie.
Tak, uderzyłaś mnie!
Potem wsiadła do twojego auta.
Powiedziała, że na nią nawrzeszczałaś tamtej nocy.
Nie, to nie było tak.
W tunelu mnie uderzyła.
Nie będę się kłócił na ulicy. Biały dzień, a ty pijana.
Nie jestem pijana!
Przerażasz moją żonę.
Czym?
Nawet nie wiem, czy to prawda o tej historii z porwaniem dzieci.
To brednie. Wiesz, że tak nie było.
Obydwoje wiemy, że to twoja sprawka.
Byłaś u Scotta Hipwella?
- Dlaczego byłaś w jego domu? - Pomagałam mu.
W czym?
- W poszukiwaniu Megan. - Nawet jej nie znasz!
Wątpię, czy komukolwiek pomagasz.
Więc przyszłaś, by odzyskać stracone wspomnienia.
- Zgadza się? - Masz akcent.
- Pardon? - Przepraszam.
Nie spodziewałam się, że masz akcent.
I ty masz akcent.
- Skąd pochodzisz? - Jestem obywatelem USA.
Domyślam się, że nie chcesz o mnie rozmawiać.
- Chyba że tak... - Nie.
Chcę tylko porozmawiać.
Przechodzisz zaniki pamięci.
Opowiesz mi o tym?
Jak się budzę ktoś mi mowi, co zrobiłam,
nie jest to w moim stylu, nie jest tym, co mogłabym zrobić.
Źle się z tym czuję.
Ale jest to dla mnie czymś bardzo odległym...
Nie czuję się na tyle winna.
Chcesz wziąć na siebie odpowiedzialność za to, co zrobiłaś,
ale napotykasz trudności w poczuciu winy, bo nawet tego nie pamiętasz.
Tak?
- Tak. - Rachel, pomimo alkoholu...
bo z pewnością go spożywasz...
Piłaś dzisiaj, tak?
Co jeszcze sprawia ci przyjemność? Zainteresowania?
Bardzo lubię rysować, chyba.
Zatem możemy spróbować odzyskać coś w ten sposób.
Próbowałam. Nie podziałało.
Czy zastanawiałaś się, kiedy zaczął się twój problem z alkoholem?
Kiedy to było?
Byłam wtedy z Tomem, nie mogłam zajść w ciążę.
Kim jest Tom?
Mój były mąż.
Chcesz o tym porozmawiać?
Bardzo pragnęłam dziecka.
Próbowaliśmy wszystkiego i nic.
I bardzo...
to złamało mi serce.
Byłam bardzo smutna i...
Alkohol nas zniszczył.
Dobrze.
Mów dalej.
Przyglądałam się jednej doskonałej parze.
Byli ucieleśnieniem prawdziwej miłości.
Takiej, którą każdy pragnie.
I ona go potem zdradziła.
I to coś we mnie wywołało...
Co naprawdę ciebie tutaj sprowadza?
Boję się sama siebie.
Piątego lipca: 13:33, 13:34, 13:37...
Znowu zadzwoniła o 13:38 a potem znowu o 13:44, 13:45, 14:15.
A potem szóstego lipca. Wie pani, o co mi chodzi.
Czasami pisała do niego dziesiątki SMS-ów.
Ale wszystkie są od numeru nieznanego.
Tak, to od Rachel.
Ma pani logi połączeń,
ale nie ma pani logów, o czym rozmawiali.
Czy pokazywała się u pani po incydencie z dzieckiem?
Tego nie wiem.
Ewentualnie może to być niepokojenie drugiego stopnia,
ale to są wiadomości, nie groźby, więc...
Dużo kręciła się wokół domu Scotta Hipwella.
Wiem o tym, jest tu kilka rzeczy, które coś sugerują,
ale nic więcej nie wnoszą.
Potrzeba czegoś niepowdażalnego.
Czyli czego?
Dowodów. Prawdziwych dowodów.
Jest pani pewna, że pani mąż nie utrzymuje kontaktu z byłą żoną?
To ona nas prześladuje.
A on jak to nazywa?
NIEPRAWIDŁOWE HASŁO SPRÓBUJ PONOWNIE
Przed domem mam dziennikarzy. Nie miałem, gdzie się podziać.
Wejdź.
Detektyw...
Detektyw powiedziała mi coś, co już od dawna chiałem usłyszeć.
Jest w ciąży.
Powiedziała to psychiatrze, a mi nie.
Chciałem rodzinę,
ale ona była temu przeciwna.
Zawsze się o tym sprzeczaliśmy.
Czy Megan wspominała coś o mnie?
Kochała cię.
Kochała cię miłością, o jakiej ludzie mogą tylko pomarzyć.
MIESIĄC TEMU
Miałaś tutaj nie wracać.
Ja...
muszę to komuś powiedzieć.
Tylko raz.
Wyrzucić to z siebie.
Chcę to powiedzieć tobie.
A potem sobie pójdę, przysięgam.
Zaszłam w ciążę.
Miałam 17 lat.
To moja wina.
Miała ciemne oczy i złociste włosy.
Myślałam, że to będzie trudne, ale jednak nie było.
Było łatwo...
bo ją kochałam.
Kochałam.
Dałam jej na imię Elizabeth.
Libby.
Był grudzień.
Mieliśmy sprzeczkę, ja i Mac.
Mac pojechał gdzieś.
Dach przeciekał.
Byłam przemarznięta, weszłam do wanny.
Wzięłam ze sobą Libby,
położyłam ją na klatce piersiowej,
jej główka była pod moim podbródkiem.
Zasnęłam.
Pozwoliłam jej odejść!
Nie mogłam na to patrzeć.
Nie chciałam tego widzieć.
Owinęłam ją w kocyk...
Pochowałam ją.
Potem...
Maka nie było tej nocy.
I nigdy nie wrócił.
Nigdy.
Tęskniłam za naszym domem.
Raz, jak byłam pijana, postanowiłam tam pójść.
Drzwi były otwarte. Nie włamałam się.
I usłyszałam Evie.
Kto to?
Córka Toma.
To zabrzmi dziwnie,
ale chciałam ją potrzymać,
tylko na chwilę.
Rachel? Co robisz?!
Co robisz?
Rachel...
Nie chciałam jej zrobić nic złego.
Nigdy bym jej nie skrzywdziła.
Chciałam ją tylko potrzymać.
Znaleziono częściowo rozłożone ciało kobiety...
Śmierć od urazu czaszki tępym przedmiotem.
Megan Hipwell. Jej zniknięcie określono jako zabójstwo.
Wegług źródeł częśćiowo rozłożone ciało
to zaginiona Megan Hipwell z Ardsley. Śmierć od urazu czaszki tępym przedmiotem.</i
Przypadek Megan Hipwell określono jako morderstwo.
Pan Hipwell?
Coś nie tak?
Przepraszam.
Przypomina mi to chwile, kiedy patrzyłam,
jak się stroisz, by do niej wrócić.
Do tego domu.
Żałuję, że nie jestem tamtą kobietą.
- Bawi cię zdradzanie Rachel? - Serio?
Nie mówmy o niej.
- Widziałam ją dzisiaj. - Gdzie?
Dziś, jak policja przywiozła Scotta. Była po drugiej stronie ulicy.
A kiedy mnie zobaczyła, stała się agresywna.
Agresywna?
A jeśli Rachel zabiła Megan?
Ona jej nie zabiła.
To czemu kręci się wokół domu Scotta? Jest niebezpieczna, wiesz o tym.
Anna, skarbie, Rachel to smutna osoba.
Jest całkowicie nieszkodliwa.
Co tu robisz? Jak wszedłeś?
Chodź tu.
Napij się ze mną.
Teraz nie piję.
Detektyw Riley była u mnie wieczorem.
Okazuje się, że nie jestem ojcem,
ani psychiatra.
Mówiła ci o kimś trzecim?
Usiądź.
Siadaj!
- Nie wiem, o co tu chodzi. - Przestań!
Byłyście wspaniałymi przyjaciółkami.
Musisz wiedzieć.
- Przyznaj to? - Co?
Że nigdy, kurwa, nie spotkałaś mojej żony!
Detektyw powiedziała, że nawet jej nie znasz.
Użyła też innych słów.
Alkoholiczka. Może niezrównoważona umysłowo?
Byłam szczera, chciałam tylko pomóc.
Jesteś szaloną byłą Toma!
Kiedy chciałaś mi to powiedzieć?
A teraz detektyw wypytuje, czy jesteśmy w związku?!
Ty?! Nigdy bym się do kogoś takiego nawet nie zbliżył!
Moja żona nie żyje, a ty łżesz?!
Co z tobą nie tak?
Co to ma znaczyć?
Tylko jako przyjaciółka Megan mogłam ci powiedzieć, że ma romans,
bo słysząc to od byłej żony Toma nie uwierzyłbyś.
Dziękuję, że przez ciebie Abdic wskazał na mnie!
Że przez ciebie gliny myślą, że ty i ja się pieprzymy!
Co tam u nich?
Wiesz? Sesje.
Z doktorem.
Poszłam do Abdika po więcej szczegółów o nim, by ci pomóc.
Żałosna kłamiąca nieudacznica.
Wszystkie kłamiecie.
Proszę, nie!
Chcę złożyć zeznanie.
Nazwisko?
Rachel Watson.
Pete?
Zajmę się tym.
Chciałaś złożyć zeznanie? Słucham.
Scott Hipwell mnie zaatakował.
Twój chłopak Scott Hipwell?
Nie. Tylko się przyjaźniliśmy.
Czyż nie tego chciałaś? Zmusiłaś go by został na noc.
- Musi pani poznać zarys sytuacji. - Znam zarys.
Próbuję ustalić, kiedy twoja obsesja o panu Hipwell się zaczęła.
Było to przed czy po zabójstwie jego ciężarnej żony?
Byliście wtedy sąsiadami?
- Poznałam go później. - Po tym, jak ciebie przesłuchałam,
zaprzyjaźniłaś się z kolejnym, bardziej oczywistym podejrzanym niż ty,
a potem go w to wciągnęłaś i cały czas myślałaś, że cię przeleci.
Jestem tu, bo chciałam pomóc!
Zaatakował mnie w moim domu!
Widziano cię wtedy w tamtym obszarze.
Jest kilka godzin, których nie potrafisz wyjaśnić.
To Scott zabił swoją żonę.
Nie, to nie on.
Nagrania monitoringu baru potwierdzają, gdzie był pan Hipwell tamtej nocy.
Kłamiesz.
Powiedz co się stało.
Już dobrze.
Powiedz.
Nie wiem.
Zabiłaś Megan Hipwell?
ZESZŁY PIĄTEK
Cześć.
Musimy się spotkać.
Możesz wpaść?
Nadal widzę jej ciemne oczy.
Czuję zapach jej skóry.
Czuję, jaka była zimna.
Wybacz to sobie.
Nie obawiaj się samotności.
Nie jesteś sama.
Wszystko się ułoży.
Twoje dziecko będzie zdrowe.
Dlaczego mnie śledzisz?
Po co tu przyszedłeś?
Mógłbym zadać to samo pytanie.
Widziałam ciebie.
Tej nocy w tunelu to byłeś ty.
- To na pewno ty. - Ja tu mieszkam.
Zawszę tam jestem.
Co widziałeś?
Widziałeś co tam się stało?
Walnąłem cie i upadłaś. Zrobiło mi się ciebie żal.
Próbowałem pomóc. Kazałaś się odpierdolić,
więc to zrobiłem.
Był ktoś ze mną?
- Co się stało? - Nie wiem.
Byłaś pijana, jak zawsze.
To tyle.
Wyluzuj.
Powiedz całą prawdę.
Co się wtedy stało? Widziałeś?
Nie wiem.
Podejrzewam, że najgorsze.
Boże.
Chodź tu na chwilę.
Powiedz "Wal się, Anno Boyd".
Ciekawe, czy wie, że rżnęłam Toma.
Jak zobaczyłam, że ona całuje innego,
zdradzając swojego męża, czułam istną wściekłość.
Jakbym tylko mogła, poszłabym do niej,
a ona siedziałaby...
aż jej głowa roztrzaskałaby się po całej podłodze!
Cathy, dziękuję za wszystko, co dla mnie zrobiłaś.
Przepraszam, że wyjeżdżam w ten sposób. Przyślę kogoś po rzeczy.
Uściski, Rachel.
To prawda. To najgorsza restauracja.
Dlaczego ciągle tam wracamy?
Martha?
Rachel?
Nie widzieliśmy się kopę lat.
Miałam do ciebie zadzwonić, ale Tom poradził, żebym odpuściła.
Tak mi przykro.
Z powodu?
Z powodu grilla.
I wiedz, że niczego nie pamiętam przez tą czarną dziurę.
Każdemu się zdarza dużo wypić.
Ale te jajka... Potem na ciebie krzyczałam.
Byłam agrysywna. Okropnie się z tym czuję.
Nie...
Tom powiedział, że stłukłam twój talerz.
Toma zwolniono przez moje zachowanie.
Źle się poczułaś i zdrzemnęłaś się w pokoju gościnnym.
Chcesz się położyć? Chodź ze mną.
- Wybaczcie. - Rachel? Już ci lepiej?
Jeśli chcecie, możecie zostać na noc.
Nie, nie trzeba.
Chyba zrobiłaś wtedy scenę...
Tak mi przykro.
Wstań.
Potem Tom zabrał cię do domu.
Przykro mi, Tom.
Przestań o tym nawijać!
Wiem, że ci przykro! W czym problem?!
- Przykro mi. - W czym problem?!
Nie możesz ustać na nogach ani się na mnie skupić!
Co z tobą? Ustoisz w miejscu?
Obrzydlistwo.
Nie, nie...
Tak. Toma wylano, bo nie potrafił utrzymać ptaszka w spodniach.
Nic złego nie zrobiłaś.
Rachel! Wstawaj do kurwy nędzy!
Wstawaj!
Będziesz spać na zewnątrz.
Bardzo tobie współczuliśmy.
To okropny typ.
Boże.
W porządku?
HASŁO NIEPOPRAWNE SPRÓBUJ JESZCZE RAZ
Spotkajmy się.
O 15:00.
Jestem na miejscu. Gdzie jesteś?
Nie mogę. Opiekuję się Evie.
Co robisz?
Sprzątam po Evie.
Zdziro!
Daj nam spokój.
Brak nowych widomości. Brak zapisanych wiadomości.
Aby odsłuchać ostatnią wiadomość głosową wybierz "2".
Hej, tu Megan. Zostaw wiadomość.
Aby ponownie odsłuchać wybierz "1".
Hej, tu Megan. Zostaw wiadomość.
W porządku?
Zdawało mi się, że coś słyszałam.
Powinnaś mnie obudzić, skoro coś słyszałaś.
Wracaj do łóżka.
Zdziro!
Rachel tam jest.
Co ty wyprawiasz?
Wynoś się stąd! Wypierdalaj stąd!
Będzie dobrze. Potrzebujesz pomocy.
Odpierdol się!
Podejdź.
Anna.
Nie, nie, Anna, proszę.
Odejdź!
Będę stała tu, nie podejdę bliżej.
Musimy porozmawiać.
Nie chcę ciebie słuchać.
Gdzie Tom?
Okłamuję cię, zawsze to robił. To świetny kłamca.
Wiedziałam o tym.
Ukrywaliśmy to przed tobą miesiącami.
Zrobił ci to...
Wiem, że mnie zdradza.
Wiem.
On zabił Megan.
Nie, tego nie wiadomo.
- Jest niebezpieczny. - Nic nie wiemy!
Anna, musisz się wyprowadzić. Weź córkę
i wyprowadźcie się stąd.
Nie zostawię go.
To nie pierwszy jego romans.
Więc nie chodzi tu o zdradę. Dobrze o tym wiesz.
- Anna, jedź ze mną. - Nie zostawię go!
Proszę, jedź ze mną.
Daj spokój. Proszę cię!
Wracaj do domu, skarbie.
Widziałam cię, sukinsynu! Jesteś mordercą!
Pieprzony morderco! Zabiłeś ją! Wiem o tym!
To nieprawdopodobne!
Wysluchaj mnie. Megan weszła wtedy do jego auta.
Myślisz, że nie pamiętam, bo straciłam pamięć. Widziałam cię.
Po co Megan wsiadła do twojego auta? Było tak?
Nie!
Tak, wsiadła.
Powiedz jej prawdę. Natychmiast!
Zaatakowałeś mnie w tunelu, bo widziałam was razem.
Znalazłam komórkę Megan.
Znalazłam ją.
Więc wszystkie te telefony nie były od Rachel.
Posuwałeś ją, jak tutaj pracowała?
Jak opiekowała się naszą córką?
Ciągle byłaś zmęczona.
Chodzi o Evie.
Tak.
Daj ją.
Już dobrze!
Tom, daj mi ją. Proszę.
Może trzeba ją przewinąć. Ja ją potrzymam.
Zostaw, bo coś jej zrobisz.
- Przewiń ją. - Zaraz to zrobię.
Puść, skrzywdzisz ją.
Zaraz to zrobię.
112, co się...
Co się stało?
Zostań.
Coś do picia?
Nie.
Chcesz.
Wszystkie okropieństwa,
które mówiłaś, że zrobiłam, były nieprawdą.
Obserwowałaś moje cierpienie. Sprawiłaś, że czuję się bezużyteczna.
Przez ciebie myślałam, że wszystko to moja wina.
Napij się.
Mówiłeś, że przeze mnie cię zwolniono.
Ale to nie prawda.
Wiesz, że widziałam Marthę w pociągu.
Pij!
Widziałam ją w pociągu. i powiedziała, że cię wylano,
bo wszystkich rżniesz w biurze!
Rachel tam jest.
Zaczekaj.
Chcesz wsiąść do auta?
Co się dzieje?
Nie przejmuj się tym.
Chodź.
Jestem tu. Co jest?
Chcę się wybrać do lasu.
Ach te szalony kobiety.
Tego pragniesz?
Nie.
Tak?
- Co? - Jestem w ciąży.
Gratuluję.
Powinieneś wiedzieć.
Doprawdy?
- Może być twoje. - To je usuń.
A jak jest Scotta, zrobisz, co chcesz.
A jeśli nie jest, pozbądź się go.
Sam się o to prosiłeś.
Jesteś gównianą nianią, a co dopiero dobrą matką.
Po co mnie ściągnąłeś w miejsce naszego pierwszego spotkania?
Pomyślałem, że będzie nam w dwójkę fajnie.
Zwabiłeś mnie tutaj, by mnie przelecieć,
gdy moja córka się bawi.
Nie chcę więcej bachorów.
A już na pewno nie z tobą.
Opiekowałam się twoimi dziećmi, by być blisko ciebie.
Posunąłeś Annę, bo nie mogłeś już pieprzyć Rachel!
Zerżnąłeś mnie, bo nie mogłeś pieprzyć Anny!
Wywoziłeś wszystkie... Ty żałosny impotencie!
Chyba nie chcesz ze mną skończyć?
Będziesz płacił za to dziecko przez resztę życia.
Jesteś jak pies.
Jeden z tych niechcianych i poniewieranych.
Można je kopać, ale i tak do ciebie wracają,
z myślą, że będą dobrze traktowane.
Już tego nie zrobisz.
Pokochasz je.
Takim jesteś? Nie zrobisz mi tego.
Sama to na siebie ściągnęłaś.
Gdybyś nie pojawiła się tamtej nocy...
dałbym wam spokój.
Doprowadziłaś do tego Megan.
W pewien sposób, to ty ją zabiłaś.
Nic nie zrobiłam.
Ty zrobiłeś.
Zniszczyłaś moje małżeństwo.
Wkurwiasz mnie.
Masz pojęcie, jak to jest żyć z cholerną wariatką?
Nie miałam wyboru.
Zabiłby mnie.
Nigdy nie chciałam jego skrzywdzić.
To była samoobrona.
Nie miała wyboru.
Tom zabiłby ją.
Wszystko widziałam.
Rachel miała rację o Megan.
Miała rację we wszystkim.
Nasza trójka jest teraz związana na zawsze.
Po wieki naznaczone przez wspólną historię.
Dziś siedzę w innym aucie i patrzę przed siebie.
Wszystko jest możliwe.
Nie jestem już taka, jaka byłam,
Tłumaczenie: th3hottest0ne