MosfilM
Droga na Berlin
wg. powieści E. Kazakiewicza "Dwoje na stepie" i dzienników wojennych K. Simonowa
Front Południowy 1942 rok
W powietrzu!
Ukryć się!
W powietrzu!
Dowódcy i żołnierze Armii Czerwonej! POLITRUK KŁAMIE
W niemieckiej niewoli Was nie męczą i nie zabijają, lecz obchodzą się z Wami dobrze.
Czerwonoarmiści przechodźcie do nas!
-Dlaczego przebrałeś się? -Co?
-Dlaczego się przebrałeś faszysto? Dlaczego przebrałeś się?! -Odejdź!
Ratujcie się! Faszyści nas okrążyli! Ratujcie się!
Oddaj karabin!
Czemu poprzebieraliście się? Faszyści - ja was i tak poznaję!
Dlaczego poprzebieraliście się?... Wszystkich pozabijam!
Nie pozwolę siać paniki!
Zabierajcie go!
Poruczniku.... Kontuzjowani jesteście?!
-Nie... Porucznik Ogarkow - wyznaczony na oficera łączności 114 dywizji... -Broń jest?
Jest...
-Naładowany? -Tak jest. Naładowany...
To czemu nie strzelałeś?
-Odpowiadacie za to osobiście! -Tak jest!
Wiesz czemu teraz na drogach nie ma lejów od pocisków?
-Dlaczego? -Takie rozkazy u fryców - dróg mają nie bombardować...
Bo sami potem mają po nich pójść.
Towarzysze oficerowie! Proszę bezzwłocznie wyruszyć do swoich dywizji i dostarczyć rozkazy!
Od każdego z was zależy życie tysięcy, a może nawet dziesiątek tysięcy ludzi!
Ogarkow!
Ogarkow - nasze dywizje są obok siebie, więc do chutoru Pawłowskiego możemy jechać razem!
Już! Wezmę konia!
-Zobacz co tam w przodzie! -Aha!
-Jak masz na imię? -Siergiej.
Siergiej, czemu nie masz wyposażenia?
-Nie wiem... Nie dali. -Nie dali?
Jak oficer łączności może być bez tego?
Spotka cię coś po drodze - kto ci pomoże? I jak dowództwu meldować?
Dalej już jedź sam - na prawo! Bywaj!
Żywiej! Żywiej! Zająć pozycję!
Odwracajcie! Odwracajcie!
Szybciej! W tym kierunku!
Dawajcie chłopaki!
-Tędy do sztabu? -Nie!
-A nie wiecie gdzie jest 341 dywizja? -Jaka do diabła dywizja?!
Niemcy przerwali obronę! Jedźcie stąd!
Głębiej! Głębiej okopywać się! Nie lenić się!
Jestem oficerem łączności, mam rozkazy i muszę dostarczyć je do dywizji.
O, popatrzcie...
Jesteśmy tu. Niemcy przedarli się tutaj...
Ta dywizja znajduje się gdzieś tu.
Dokładniej powiedzieć nie potrafię.
Biełousow! Rusz się!
Mówiłem ci żeby bardziej na lewo! W tym kierunku!
Przynieście tu gałęzie!
Czołgi z prawej strony!
Obracaj działo!
Zająć pozycje!
-Ładować przeciwpancernym! -Tak jest!
Ładuj!
Ognia!
No, szybciej!
Ładuj znowu! No!
Ognia! Mówię ognia!
Ciągle celować!
Przeładuj pocisk!
Co z wami?! Wasza mać!
Ani kroku wstecz!
Wracać...
Powiedziałem - wracać!
Wracać! Wasza mać!
Ej, ty! Uciekaj!
Zawracać! Wracać - mówię!
Wszystkich pod trybunał! Wracać!
A ty gdzie?! Tam wracaj!
Nazwisko, imię i imię po ojcu...
Ogarkow, Siergiej Leonidowicz.
-Wiek. -20 lat.
-Stopień. -Porucznik.
-Stanowisko. -Oficer łączności przy sztabie armii.
-Wykształcenie. -Dziesięciolatka i chemiczna szkoła wojskowa.
Wiedzieliście jaki rozkaz wieźliście do dywizji?
-Tak. -Pytam o jego treść.
Znaliście treść rozkazu?
-Tak jest. -To dlaczego go nie dostarczyliście?
Nie mogłem przebić się. Tam...
Tam było dużo niemieckich czołgów!
A dywizja chyba przeszłą za rzekę. Nie wiem...
Nie udało mi się do niej przebić.
Kim był wasz ojciec, Ogarkow?
Dlaczego był? On jest...
On jest inżynierem w fabryce, w mieście Gorki... Dlaczego był?
Z porucznikiem Ogarkowem rozłączyliśmy się w pobliżu chutoru Pawłowskiego...
Jak się zachowywał po drodze?
Miał trochę pietra... Ale myślę, że to z braku doświadczenia.
Młody jeszcze...
-A wy ile macie lat? -22 lata.
Jemu jeszcze wyposażenia nie dali...
I zabłąkał się... Choć niedaleko był sztabu dywizji.
W tym czasie przeciwnik przerwał naszą obronę od razu w kilku miejscach...
Podczas odwrotu są problemy z komunikacją...
I dlatego do wszystkich dywizji zostały wysłane rozkazy o dyslokacji...
Co się tyczy 341 dywizji...
Sądząc po wszystkim - straciliśmy ją.
Sierioża...
Sierioża!
Sierioża! Co tu robisz? Do kogo mówiłam?!
Po rozpatrzeniu materiałów śledztwa...
I po wysłuchaniu wyjaśnień obwinionego i świadków...
Trybunał Wojenny postanowił:
Za przejawione tchórzostwo, dezercję i złamanie przysięgi...
Skazać byłego porucznika Armii Czerwonej Ogarkowa Siergieja Leonidowicza...
Zgodnie z artykułem 193 p. 2...
Na najwyższy wymiar kary przez rozstrzelanie.
Szeregowy Dżurabajew - zdejmijcie ze skazanego znaki stopnia wojskowego.
Wychodź!
Dawaj, dawaj! Nie ociągaj się!
Szynel zdejmij... Po co ci on?
O! Popatrzcie... Tow. Poruczniku!
Może i by tego od razu?
Jeszcze zdążysz...
Ręce za plecy!
Idź!
Wchodź!
Otwórz... Otwórz, muszę coś powiedzieć!
Otwórz! Muszę im coś wyjaśnić!
Hej!
Hej! No, otwórz!
Otwórz - muszę im wyjaśnić!
Otwórz! Muszę im wyjaśnić! Otwórz!
Otwórz...
Nie masz prawa...
Jestem człowiekiem radzieckim! Słyszysz?!
Ty...
Bracie...
Jesteś tam?
Stój! Kto idzie?!
Tow. wartowniku - muszę wręczyć skazanemu kopię wyroku.
Jestem sekretarzem trybunału.
Rozprowadzający gdzie?
Rozprowadzający jest teraz przy sztabie we wsi...
Nie znacie mnie?
Rozprowadzający trzeba!
O! Swietoczka!
-A ty tu skąd się wzięłaś? -Ten wasz szeregowy to jakiś idiota i formalista!
A! On już taki jest... Rodzonej matki nie przepuści!
Dobrze mówię, Dżurabajew?!
Mam wręczyć wam kopię wyroku...
Proszę...
I podpiszcie otrzymanie.
Weź...
O, tu.
Dziękuję...
Słuchajcie...
Nie denerwujcie się...
Jeszcze jest nadzieja - bo potwierdzić to musi Rada Wojskowa...
Bez tego nie można.
A może chcecie napisać list?
Wyślę.
Skazanemu racji nie przywiozłem...
By myślałem, że go już... Albo wkrótce...
Dżurabajew...
-A ciebie buty nie upijają? -Nie.
-Bo ja mogę pogadać - nowe by dali... -Nie.
Wyrok musi być zatwierdzony przez Radę Wojskową przy sztabie armii! Słyszycie?!
Jeśli temu człowiekowi cokolwiek stanie się - wy odpowiecie!
No i widzisz, Dżurabajew...
Jaką ty sobie reputację swoim drętwym zachowaniem wyrobiłeś! Idź!
Wieczorem przywiozę ci zmiennika.
Strzeż skazanego jak źrenicy oka! Rozumiesz?!
Chodź, Swietka...
Wsiadaj... On jest tylko wartownikiem...
-Ale weźmie go i zabije... -No i co?
Wiecie - ja cały czas się o was niepokoję...
Dziewczyny nie powinny tu być, na wojnie... Rozumiecie?
Wojna taka jest... Wezmą i zabiją i nawet nie zauważą, że jesteście dziewczyną!
To są faszyści! Rozumiecie?
Wychodź!
Idź!
Idź, idź!
Stój!
No, strzelaj już!
Uciekamy! Uciekamy!
-Daj karabin! -Nie!
-Daj karabin! -Nie...
-Nie wolno... -Ja go zastrzelę...
Uciekamy!
Idź w końcu spać...
Obiecuję - nigdzie nie ucieknę!
-Czemu milczysz? -Bo ty jesteś wróg!
Ogarkow!
Stać!
Opuść karabin!
Kim jesteście?! Dokumenty!
Też wychodzicie z okrążenia?
Pójdziecie pod moją komendę.
-Nie. Nie można! -Dlaczego?
Mam rozkaz. Do sztabu armii muszę.
Dlaczego?!
Nawet krowa ma więcej rozumu!
Dlaczego nie można było iść z kapitanem?
Nikt nie kazał ci mnie puszczać! Mogliśmy po prostu pójść z kapitanem!
Tak samo jak teraz, po takiej samej drodze...
We dwóch, w deszczu - ale z kapitanem!
On chociaż wie gdzie iść, którędy i po co!
Przecież największy głupek wie, że sztab armii nie jest w okrążeniu!
Nie rozumiesz tego?!
Dlaczego milczysz?
Rozumiesz choć co do ciebie mówię?!
Tak, tak.... Milcz pało!
Ja ci i tak ucieknę!
W łeb ci dam i ucieknę... Karabin ci zabiorę...
-Wchodź! -A tak, posiedźmy tu! Na Niemców poczekajmy!
Zamykaj! No, zamykaj!
Zamykaj tę budę!
Ale jak uśniesz - to ucieknę! Rozumiesz?!
Podkop zrobię... Albo przez dach!
Zasuń! Tak!
Zamknij! Gwoździami zabij!
Kołkiem podeprzyj! Zabarykaduj mnie!
Ja i tak ucieknę!
Bród szukać trzeba...
Popłyńmy.
Nie.
Nie umiesz pływać?
Nie.
Na poważnie? Nie umiesz pływać?!
Wiesz... Ty nigdy jej nie przepłyniesz. Założę się...
Ja już byłbym godzinę temu po tamtej stronie! A to jest Wołga!
To nie jakaś tam rzeczka! To Wołga!
A wiesz ile Wołga ma...
-Krowa? -Zabijecie ją?
Po co zabijać?
Mama powiedziała, że jak Niemcy przyjdą to zabiją... I swoi też...
Chowasz ją tu?
Nie ma gdzie indziej...
Jest tu bród?
Nie ma brodu - tam za łąką był most, ale Niemcy wysadzili...
I łódki też nie ma?
-Tratwa jest. -Tratwa?
Pokażesz?
A wy jesteście swoi?
-Tak. -To może ze sobą lotnika weźmiecie?
On jest w obie nogi ranny. Zrobiliśmy mu opatrunek...
To znaczy Ninka - jej mama jest sanitariuszką.
Ona wie jak.
-Dawno go znaleźliście? -Będzie trzy dni...
Pierwszego dnia bardzo męczył się...
Myśleliśmy, że już umrze.
Mama mówi, że jak go Niemcy tu znajdą to nas wszystkich ukatrupią.
Pomóż mi!
Ale nie można we dwóch na tej tratwie..
My z Miszką próbowaliśmy razem...
Ale od razu przewraca się.
-Wiecie jak trzeba? -Jak?
Trzeba żeby jeden był na tratwie, a drugi obok płynął.
To wtedy się da!
Lepsza by była łódka...
Ja teraz lotnika na tamten brzeg przewiozę...
Zostawię i wrócę.
Po ciebie...
We dwóch nie da się.
Tak? Dawaj...
A ty co?
Boisz się, że ucieknę?
Dobrze... Patrz.
Mam zegarek...
Mojego dziadka. To najcenniejsze co mam!
Patrz. Tam jest napisane Ogarkow - to mój dziadek! Trzymaj!
Dobra...
A ty co?
Głupi jesteś?
Ucieknę? Ale jak bez ciebie go tam zaciągnę?!
Rozumiesz to?
Myślisz, że go tam zostawię?
Tak?! Myślisz, że go tam porzucę?! Tak?
No, mów...
Odpowiadaj!
On jest swój? Tak? Swój?
Prąd mnie zniósł...
Dawaj!
Stój...
Nasi...
Nasi! Nasi!
Nasi!
-Chłopaki! Chłopaki! -Stać! Ręce!
Jestem swój! Swój! Mamy rannego lotnika!
Z tym waszym kiepsko... Chyba nie pociągnie.
Pomóżcie! Bierzemy go!
Rana w głowę...
A teraz kto może trzymać broń - do boju! Wykonać!
Ja mam swoje rozkazy!
Przerwać okrążenie i wyjść z ludźmi z najmniejszymi stratami!
-Ja muszę do sztabu armii... -Czego łazisz za mną jak pies?!
Sztab armii jest tam, na tyłach! A tu ja dowodzę!
Każdy, kto może trzymać broń jutro pójdzie do walki!
-Tow. majorze.... -Koniec tego!
Baczność!
Zgodnie z dyrektywą 2-6-0...
Razem ze swoim aresztantem znajdujecie się w mojej dyspozycji!
Do czasu wyjścia z okrążenia... A potem idź!
Do czterech wiatrów...
-Wszystko jasne, szeregowy? -Tak jest.
Lotnika szykują do operacji.
Mówią, że gangrena się zaczęła - będą amputować... Chcesz zapalić?
Nie. Nie palę.
A ja tam palę...
Ty byłeś komsomolec?
Tak.
Idź.
Broń sam trzeba brać.
Z okrążenia będziemy wychodzić.
Idź!
Masz...
Pas, pilotka... Podpisz się.
Słuchaj...
-Tu? -Tutaj...
-A nie masz butów? -Nie mamy butów.
Menażki są, onuce - chcesz?
-Nie. -No, to wybacz, bracie...
Tow. starszy sierżancie...
Dobry macie zegarek...
-Znasz się? -Tak.
Trofiejny!
-Zbierasz? -A nie mam prawa?
-Następny! -Mi ode dna!
A figi z makiem nie chcesz?!
Bierz. Następny!
Co ja tu widzę, żołnierzu?...
Jak w nich do ataku pójdziesz?!
Dasz radę?
Szybko zasuwaj do namiotu intendenta!
Tam akurat została para butów w twoim rozmiarze...
Biegiem!
Przyłączyli nas do trzeciej kompanii...
Zaraz ruszamy.
Zaraz! Buty mam pobrać! Zaraz...
Chłopak... To ty dziś do lazaretu lotnika dostarczyłeś?
-Tak. -Mogę sobie jego spadochron wziąć? On i tak jest cały we krwi.
-Lotnik ocknie się to go zapytaj. -Ale on tego...
Jak przebudził się po operacji i zobaczył, że nóg nie ma... To kulkę sobie puścił...
Trzecia kompania!
W dwuszeregu zbiórka!
Szybciej, szybciej!
To jak będzie ze spadochronem?!
Mówię, jak będzie ze spadochronem?!
Żywiej!
Równaj!
Baczność!
W prawo zwrot!
Krokiem marsz!
Do ataku! Na przód! Hurrra!
Chłopie...
Czemu tak leżysz?
Boisz się, że zabiją? Od tego jest wojna!
-Wstawaj! -Nie!
Będziesz leżeć to szybciej zabiją! Do biegnącego trudniej wcelować!
Wstawaj! dawaj!
-Zabiją... -Patrz - ja wstaję to i ty wstawaj!
Ładuj... Ognia!
Na przód bracia!
Snajper!
Stój! Dokąd?!
Nie można! Snajper widzi! Strzelać będzie!
Naprzód chłopcy! Hurrrra!
Ty żywy?!
Ogarkow! Ty żywy?
Brakowało by...
Żeby po wyroku radzieckiego trybunału...
Jeszcze mnie fryc palnął!
No, już - przyprowadziłem go!
W końcu!
Towarzysze - stańcie na tle pojazdu bojowego!
Bardzo dobrze. Ciut do tyłu...
Pięknie..
Przygotować się...
Uwaga! Uśmiechamy się...
Uśmiechamy!
Już!
-Gdy wyjdzie gazeta - wyślę wam fotografię! -Dziękujemy!
-Powojowało się nie źle, no nie tow. Kapitanie?! -Pewnie!
Jesteśmy nieustraszeni! Jesteśmy nieustraszeni, Dżurabajew!
A wiesz, że wszystkich, kto wyszedł z okrążenia przedstawią do nagrody?!
Co ci jest Dżurabajew?! No!
Trzeba do sztabu armii...
Ogarkow.
Ogarkow!
Możesz pisać?
Co ci napisać?
Umiesz pisać list?
Gdzie?
Do sztabu armii? Niedługo tam będziemy...
Nie. Do domu trzeba. Do mamy.
Co napisać?
Napisz... Z Niemcem wojujemy...
Przecież to sama wie...
Trzeba coś heroicznego napisać...
Co?
Heroicznego. Napiszmy, że jesteś konwojentem.
-Jak? -Konwojent.
Konwojujesz mnie... Wykonujesz odpowiedzialne zadanie...
Nie. Źle pomyśli...
Nie front, ale na tyłach siedzę...
Bo nie trzeba do matki pisać...
Ale do ojca - on zrozumie.
Ojciec zginął.
Na froncie.
Jeszcze w '41-szym.
Napisz o stepie.
Co?
Tu step taki jak w domu...
Step i wiatr.
Tow. żołnierze!
Porucznik Prisieżniuk, komendantura miasta - wasze dokumenty...
Powtarzam wam - możecie odejść!
-Wracajcie do jednostki! -Nie można do jednostki. Mam rozkaz.
-Do sztabu armii trzeba... -Nie zawracajcie mi głowy! Swoich spraw mam po uszy!
Tow. komendant - trzeba papier... Bo pod trybunał...
Szeregowy Dżurabajew! Mówię, że wykonaliście już swoje zadanie! Odejdźcie!
Tow. komendancie - nie można tak! Ja mam rozkaz...
W warunkach wojennych o takich sprawach mogę decydować samodzielnie!
Jasne?!
Iszczenko!
Odprowadzić szeregowego do wyjścia!
Dawaj, naprzód!
Zbiórka!
Przygotować się.
Ładuj!
Cel!
Ogarkow! Ogarkow...
-Odstawić! -Tow. poruczniku - Ogarkow do komendanta!
Kto jest Ogarkow?
Cel!
Ognia!
Jesteś swojemu Kazachowi po grób zobowiązany...
Gdyby nie przyniósł tego papieru...
Masz!
Jesteś przedstawiony do nagrody. Do Orderu Czerwonej Gwiazdy!
I co teraz?
Nie wiem...
Niech dalej w sztabie armii decydują.
Nie można ciebie rozstrzelać.
Iszczenko!
Bierz go do wyjścia.
Dlaczego mnie uratowałeś?
Przecież listu nie dokończyłeś...
Przecież nie palisz.
Tak, nie palę.
Dobry...
Dwóch jest was?
Dla dwóch miejsce znajdę.
Chodźmy.
Trzymaj...
Nie pójdziecie spać?
Dziękuję...
Mojego męża rok temu zabili... Na samym początku.
Na granicy służył, w Besarabii...
Był taki sam jak wy... Miastowy.
Z Majkopu.
-Dzień dobry, ciociu Maszo! -Dzień dobry.
Zaraz...
Dziękuję wam...
Gdy kiedyś wrócicie... Przyjdźcie.
Jeśli nie zapomnicie...
-Żyjesz? -Wszystko w porządku.
Są ranni?
-Tu jest ranny żołnierz! -Sanitariusza tutaj!
Sanitariusza!
Szybciej! Szybciej!
Daj, pomożemy!
Zabierz ręce... Zabierz!
-Zabierz ręce! -Spokojnie...
Wytrzymaj...
Daj ścierkę!
Może być?
Wytrzymaj...
Odejdź!
-Gdzie można ręce umyć? -Pokażę.
Co z nim?
Nawet godziny nie przeżyje...
Wytrzymaj...
Lej!
Pamiętasz buty?
Co?
-Buty... -Wytrzymaj!
-Dałeś mu zegarek? -Dałem...
szeregowy Dżurabajew
Jak się nazywał?
Szeregowy Dżurabajew.
A imię?
Masz bluzę we krwi... Daj, upiorę.
...Nie dla mnie przyjdzie wiosna!!!
To Mykoła - nasz sąsiad.
Nie pójdę za niego...
Mam go dość.
Znalazłam to w bluzie.
Ty jesteś Ogarkow?
Was mieli rozstrzelać?
Tak.
A tamten człowiek...
Prowadził was tam... Na rozstrzelanie?
Tak.
Czyli możecie tam już nie iść.
Tak. Mogę nie iść.
Ale i tak pójdziecie?
Tak.
No, otwieraj!
-Straż, nie spać! -Tak jest!
-Życzę zdrowia, tow. poruczniku! -Co?!
Nie poznajecie?...
Ogarkow...
Przecież ciebie... Jak?
Nie jedziecie do sztabu armii?
Jadę.
To mamy po drodze!
-No, co tam?! -Nic nie rozumiem...
A co tu rozumieć?! Przecież on sam tu przyszedł! Ze swojej woli!
Formalista.
I do tego wyrwał się z okrążenia! Złożyliście odwołanie?!
Złożyłem, złożyłem... Nie denerwuj się!
Takich nie rozstrzeliwuje się!
No, już idę!
Zadzwonię z najbliższego punktu! Dowiedz się wszystkiego!
-Tu będziesz? -No, a gdzie?
-Wania! -Co?
On list napisał... Prosił, żebyś wysłał.
Kazachska SSR
Niemcy 1945 rok
Kobyłow! Już od pół godziny powinniście być na pozycji!
Żeby mi za 5 minut kolumna była gotowa!
-Ogarkow! -Wykonać!
-Ogarkow! -Życzę zdrowia, tow. pułkowniku!
Jaki pułkownik?! Nie poznajesz?!
Siniajew... No!
Zdrówko!
Słuchaj, chłopie - jak dobrze, że ciebie widzę!
-Wyrok ci w końcu anulowali?! -Bo mnie zaraz potem ranili, potem szpital...
Zaraz! Poczekaj! Zaraz...
Zaraz! Zaczekaj!
Nie uwierzysz! Tyle lat wożę to ze sobą!
Kobyłow! No, szybciej!
-Trzymaj! -Co to?
Popatrz na zdjęcie...
Tow. pułkowniku! Gotowe! Możemy jechać.
Eh... Dobrze... Bywaj, Siergieju...
Odwaga i męstwo naszych żołnierzy