Hikâyenin ortasındaysanız...
...o bir hikâye değildir.
Bir kafa karışıklığıdır...
...korkunç bir kükremedir, körlüktür...
...cam kırıklarından ve odun kıymıklarından oluşan bir enkazdır...
...tıpkı kasırganın ortasındaki bir ev...
...buz dağına çarpmış...
...ya da çağlar bir derenin süpürdüğü bir tekne gibi...
...ve mürettebatın onu durdurmaya gücü yetemez.
Ancak ondan sonra...
...bir hikâyeye benzer.
Kendine...
...ya da başkasına anlatırken.
Çeviri; ~Divxplanet Aktivite~
Daha kaç kat çıkacağım?
- Üç kat. - Devam et.
Gerektiği zaman durabilirsin.
Harika.
Geldik. Merhaba.
Pekâlâ.
Buraya oturacaksın.
- Tamam. - Şöyle geç.
Tamam.
Bakalım.
Burası ilk yarı.
- Ne dedin, tatlım? - Kaydın ilk yarısı.
- Hepsini mi okuyacağım? - Evet, dahası da var.
- Hepsi mi? - Evet.
Yazdığım her şey burada. Bu bir ceza olmalı.
Bu çay kimin?
Biliyorum. Çok terlemiş olabilirim.
- Evet. Hazırım. - Rahat ol.
- Bundan hiç hoşlanmadım. - Gergin misin? - Biraz.
Daha da kötü olacak.
Umarım ne yapmaya çalıştığını bir ara anlatırsın.
İki kamerayla beni kaydediyorsun.
- Ne olmuş? - Normalde böyle yapılmaz, değil mi?
Bilmem.
Bunun bir belgesel olduğunu söylemiştik ama aslında...
...seni sorguya çektik. - Ne?
Seni sorguya çektik.
Pekâlâ.
İlaç içmem lazım.
- Gerçekten mi? - Çok gerginim.
- Gerçekten mi? - Dişlerim iyi mi?
Terliyorum sanki.
Kadrajım nerede?
Tamam. Göğüslerim nasıl?
Tamam. Gösteri zamanı.
Ben mi? Beni mi istiyorsunuz? Özür dilerim.
Peki, baba.
- İstediğin zaman başlayabiliriz. Kaydediyor musun? - Evet.
Tamam.
Başlıyoruz.
Başlangıçta, son.
Ben eşsizim.
Annemin rahminden...
...dünyaya çekildiğim o anla tamamlanmıştım.
Annem ve babamdan bana geçen DNA parçasıyla...
...onlar da kendi anne ve babalarının DNA'sıyla...
...tamamlanmış olarak doğmuştu...
...onlar da kendi anne babalarının.
Açıkça anlıyorum ki hep oradaydım...
...atalarımın DNA'sında bir yerde doğmayı bekliyordum.
Yani, bu eşsiz adam...
...yokluğun gizeminde hep yaşıyordu.
Nereden başlasam?
Baba, bütün hikâyeyi anlatır mısın?
Annemle evlenmen ve o zamandan beri olan her şey.
Tanrım.
Bütün hikâye mi?
Bütün hikâyeyi, en başından en sonuna ben hiçbir şey biliyormuşum gibi...
...anlatmanı rica edeceğim.
Siktir.
Bütün hikâyeyi baştan sona kendi kelimelerinle anlatır mısın?
- Başkasına bir hikâye anlatır gibi. - Doğaçlama olarak.
- Doğaçlama. - Evet, tamam.
Bütün hikâyeyi en başından şimdiye kadar...
...kendi kelimelerinle anlatır mısın? - Buyur?
Önce tuvalete gitsem iyi olacak.
- Bir dakika izin verir misin? - Tuvalete gidebilirsin.
Sence bu belgeseli niçin çekiyoruz?
- Açıkça söyleyebilirsin. - Gerçekten mi?
Herkes söyledi.
Sanırım, içgüdüsel olarak...
...ailemizi kim sikine takar diye düşündüm. Küfredebiliyor muyuz?
Aptal ailemiz kimin umurunda?
Çok utandım...
...çünkü bu bizim ailemiz ve her ailenin bir hikâyesi vardır.
Ama bence ilginç olan, bir olaya bakıp...
...onun nasıl değişik şekillerde yansıdığını...
...ve bambaşka açılarının olduğunu görmemiz.
Sanırım annemi mümkün olduğu kadar çok detayla tanıtmakla başlayabilirsin.
Annem, annemiz.
Ona "annem" diyeceğim, Diane değil.
Çocukken hatırladığım en eğlenceli kişi oydu.
Mutluluğu bulaşıcıydı, meraklı...
...ve her konuda heyecanlıydı.
Annem deyince aklıma...
...çok gürültücü biri geliyor.
Güm güm yere basar, yaptığı plakları hoplatırdı.
Bence annem partilerde eğlenceli bir kişilikti...
...orada olmasını istenecek, eğlenceli biriydi...
...çünkü sesli gülerdi.
Gülüşünden bahsetmeden, Diane hakkında konuşamazsınız sanırım.
İçinde olduğu her anıda gülüşü vardır.
İnsanlara çekici gelen özelliği eğlenceli olmasıydı.
Bence değişik bir kişiliği vardı.
Küçükken "I Love Lucy" izlerdim...
...ve onu annem gibi düşünürdüm, çünkü annem de eğlenceli ve şapşaldı.
Sıcakkanlı bir insandı. Hayat doluydu.
Dans etmeyi ve partiye gitmeyi çok severdi, çok gülerdi.
Şarkı söylemeyi çok severdi. Sesi çok kötüydü ama bunu kafasına takmazdı.
Zevkine düşkün biriydi.
Büyük bir çadırda onunla geçireceğiniz hayattan zevk alabilirdiniz.
Bazı insanlar vardır, etrafındaki insanların hayatına ışık olurlar...
...ve insanlar, tıpkı güvenin ateşe gitmesi gibi o kişiye kapılırlar.
O da öyle biriydi.
Çok üreticiydi, pek çok şeyi birden yapardı.
Çok meşgul biriydi ve pek çok şeyi birden yapabilirdi.
Mesela onun sürekli telefonda olduğunu hatırlıyorum...
...ve elini gösterdiğini ve şöyle dediğini hatırlıyorum.
"Dur biraz! Dur biraz!"
Diane'i ne zaman görsem...
...hep bir sorunu olurdu.
Bir şey yapmış olurdu. Takside bir şey unutmuş olurdu.
Veya gelip şöyle derdi. "Benimle gelmen lazım."
"Şuraya gitmem lazım, çünkü şöyle yaptım."
"Çok aptalcaydı."
Birlikte yürürken de kendisi benim önümde...
...niye her şeyin karmakarışık olduğunu açıklamaya çalışırdı.
Onu ne zaman görsem sanki hep...
...bir şeyler yanlış gidiyor gibi olurdu.
Bu onun suçu olurdu...
...ve bunu çözmeye ve düzeltmeye çalışırdı.
Anladığım kadarıyla annem tiyatrocuydu...
...ve tiyatro oyunlarından birinde Michael ile tanışmış...
...ve anında kendisine âşık olmuştu.
1965'te Michael, Kapıcı oyununun...
...Kuzey Amerika'daki ilk gösteriminde Mick rolünde oynamıştı.
Sonrasında seyircilerden birinin...
...başroldeki aktörü kutlamak için...
...soyunma odasına geldiğini...
...ve o kızla tanıştırıldığını anımsıyordu.
Adı Diane'di.
Gösteriyi o kadar beğenmişti ki...
...takip eden gösterimlere iki kez daha gelmişti.
Bence Diane bana değil...
...sahnede canlandırdığım karaktere aşık olmuştu.
O karakter benden çok farklıydı.
Çok heyecan verici ve baskın bir karakterdi.
Gözünüzü o karakterden alamazdınız.
Bana kesinlikle hiç benzemiyordu...
...ama neden onu canlandırmak istediğimi anlayabilirsiniz.
Diane'in bir aktörün...
...performansını izlemeye gelip...
...performansı izlerken şunu görmesi çok ironik.
"Bütün hayatım boyunca aradığım kişi tam olarak bu."
"Heyecan verici biri. Entrikalarla dolu biri."
"Bütün hayatım boyunca bunu aradım."
Diane de bir aktristi.
Birkaç ay sonra birlikte...
...Altona Mahpusları'nda oynadılar...
...ve bu, onların hayatını geri dönülemez bir şekilde değiştirdi.
Diane aktris rolünü oynarken...
...ben de Alman subayını oynuyordum.
Yine büyüleyici bir karakteri oynuyordum...
...ve o oyunda biz Michael ve Diane olmak yerine...
...iki rolde oynuyorduk.
Sonrasında bir partide sohbet etmişler...
...ve girdikleri tuhaf sohbette...
...babam annemi eve bırakmayı teklif etmiş...
...ve annem de kabul etmiş.
Evet, onu eve bırakmayı teklif ettim.
"Seni eve bırakacak birini istersen...
...dışarıda Mercedes-Benz marka spor arabam var." dedim.
Babam aslında arabası olmadığını itiraf etmiş.
Aslında araba kullanmayı bile bilmiyormuş.
Arabası olan annemmiş...
...ve hikâyenin içinde bir şekilde...
...birlikte eve gitmek için birbirlerine yalan söylemişler.
Sonra Mick ve Diane seviştiler.
Size Michael'ın sanatsal uğraşlarından birinden daha bahsederek devam edeyim.
Diane ile evlendikleri dönemlerde...
...Michael bir sinema kamerası almaya...
...ve İngiltere'deki gecikmiş balayılarını kaydetmeye karar verdi.
Kayıt izlendiğinde çalışmasının çeşitli özellikleri ortaya çıkıyordu.
Süper 8 milimetre filmlerimde ne zaman bir grup insan görseniz...
...ne zaman ilginizi çeken bir grup insan görseniz...
...kamera uzaklaşıp...
...bir evin çatısı gibi şeyleri gösterir...
...veya uzakta gözden kaybolurdu.
Benim film çekme yöntemim buydu. İnsanlara fazla yer vermezdim.
Diane o yolculuk sırasında bir keresinde...
...Michael'ın ona sarılmaktan çok...
...kamerayı tuttuğunu söylemişti.
Onların birbirlerinden son derece farklı insanlar olduklarını düşünüyordum.
Bazı açılardan bir arada olmaları olağanüstü bir şeydi...
...çünkü çok farklılardı.
Diane çoğu zaman çok heyecanlıyken...
...Michael sakindi veya öyle gözüküyordu.
Michael dengeli ve içe kapanıkken...
...Diane o kadar dışa dönüktü ki...
...bazen içeride hiçbir şey bırakmıyordu.
Michael çok içe dönük bir kişiyken...
...Diane içe dönük değildi.
Diane'de hiçbir hilekârlık yoktu.
Dünyaya iki farklı yüz göstermiyordu.
Farklı insanlara farklı yüzler gösterip göstermediğini bilmiyorum...
...ama sırları olan bir kadın olduğunu hissediyordum.
Ama bunlar çok ustaca gizlenmişti.
Çok ince bir şekilde gizlenmişti.
Çok destansı bir kişiliğe sahip olduğu için...
...inceliklere dikkat etmezdiniz...
...çünkü gözünüzün önünde bir curcuna olurdu.
Onun en büyük...
...güçlerinden biri bence canlılığıydı.
Hayatı dolu dolu yaşamaya karşı olan kararlılığıydı.
Benim karakterimde böyle bir şey hiç yoktur.
Bu şekilde rol yapmayı severim...
...ama insan olarak böyle yaşayamam.
Diane'in yaptığı gibi sabahları yataktan dışarı atlayıp...
...etrafta koşturarak bir şeyler yapma düşüncesi mi?
Diane çoğu zaman aynı anda on iş yapardı.
Ben ise yarım iş yapardım.
Diane, Michael'ın zekâsından hoşlanırken...
...onun sevgisini daha çok göstermesini arzuluyordu.
Babam, annemin...
...kendisinden daha çok sevişmek istediğini söyler.
Ona oral seks gibi belli başlı sorular sorduğumda...
...babam bunun...
...Fransa'da yapılan bir şey olduğunu düşündüğünü söyler.
Babamı hiçbir zaman namusa düşkün biri olarak düşünmedim.
Her şey hakkında konuşur...
...hiçbir şeye fazla şaşırmaz.
Ama oral seksin...
...onun için bu kadar...
...belki de öyleydi bilmiyorum ama...
...onun için bu kadar...
...uzak bir şey olması...
...çok şaşırtıcı.
Bir vombat ölüsüyle geçirilecek bir gecenin...
...benimle 12 yıl yaşadıktan sonra...
...benimle geçirilecek bir geceden daha heyecanlı olacağını düşünürdüm.
Kim bilir?
Evin geçimini sağlamak ve ev işlerine...
...yardımcı olmak açısından iyi bir kocaydım.
Ortalama bir kocanın görevlerini içeren bir listeyi bana verdiğinizde...
...onları teker teker yapardım.
Yemekleri, temizliği çocuklarla ilgilenmeyi...
...hep annem yapardı.
Babam bizim için hiç sorumluluk almazdı...
...bizim hakkımızda karar vermezdi.
Hep "Annene sor." derdi.
Çocukları olduğu gerçeği kafasına dank ettiğinde...
...sorumluluk alması gerektiğini anladı.
Böylece oyunculuğu bıraktı ve Üreticiler İçin...
...Hayat Sigortası Şirketi'nde çalışmaya başladı.
Annem Michael'a çok kızmıştı.
Michael'ı son derece yetenekli bir insan,
...yetenekli bir yazar, çok yetenekli bir aktör ve şarkıcı olarak görüyordu.
O hepsine sahipti.
Sanırım Diane şöyle düşünüyordu.
"Bana baksanıza. Çok sınırlı Tanrı vergisi yeteneğimle...
...ne kadar sıkı çalışıyorum."
"Bir de bu adama bakın."
"Kendisi birçok yönden çok yetenekli...
...ve bunu boşa harcıyor."
İyi bir yazardı ama bu yoldan gitmedi.
Hepimiz onu cesaretlendirdik.
Ama o yapmadı.
Diane, Michael'a sinirlenirdi...
...çünkü ona göre Michael çok yetenekliydi...
...ve yaptığı şeyleri...
...sadece o, Diane ve ailelerinden oluşan küçük izleyici grubuna yapıyordu.
Michael'ı çok iyi tanıdığı için...
...onun yanında olmasını çok seviyordu.
Sanırım kadınlar olarak bunu yapıyoruz, değil mi?
Âşık olduğumuz kişiyi seçeriz, bazen de o bizi seçer...
...ve hayatın geri kalanı gelir.
1978'de bana gelip...
..."Toronto adında bir oyun için teklif aldım,
...oyun Montreal’de olacak."
Bana "Ne dersin?" dedi
"Birkaç aylığına Montreal’e gitsem sorun olur mu?
"Ben yokken çocuklara bakabilir misin?"
Aslında, Michael çok anlayış gösterdi.
Çok sevinmişti.
Pek çok evlilik gibi, belki de hepsi gibi...
...bu evlilik de eskimişti.
İlk yılların tutkusu çoktan bitmişti.
Yaşam tarzları birbirinden çok farklıydı.
Diane partileri severdi, Michael tek takılmayı.
Michael yalnızlığı ve müzik dinlemeyi severdi...
...Diane dans etmeyi.
Ona olan soğukluğundan yakınırdı...
...sadece yatakta değil birlikte geçirdikleri her anda.
Michael, Diane'i hayal kırıklığına uğrattığını...
...ve Diane'in eskiden istediği gibi "Mick ve Franz" olmadığını...
...ve hiç olamayacağını biliyordu.
- Baba, son söylediğini tekrar okur musun? - Tamam.
Küçük hataları hep fark edersin, değil mi?
Michael, Diane'i hayal kırıklığına uğrattığını...
...ve Diane'in istediği gibi "Mick ve Franz" olmadığını...
...ve hiç olamayacağını biliyordu.
Diane, oyunculuk için...
...altı, yedi aylığına Montreal’e gitme ihtimalinden bahsedince...
...Michael içten içe mutlu olmuş...
...ama hevesli görüntüsünü saklamamıştı.
Oyun için Montreal'e gitmek Diane için bir kaçış gibiydi.
Toronto'da yaşamaktan hep nefret etmişti.
Hep Montreal'de ya da öyle bir yerde yaşamak istemişti.
Toronto'yu samimiyetsiz bir yer olarak düşünürdü...
...orada her şey iş etiği çerçevesindeydi.
Orada insanlar işe gitmek için yaşarlar, yaşamak için işe gitmezler...
...ki bu Montreal'dekilerin yaptığı bir şeydir...
...bu yolculuk bunlardan uzaklaşmak...
...ve yapmak istediği şeyi yapmak, sahneye çıkmak içindi.
Montreal'de beraber oynadığınız oyundan bahseder misiniz?
Konusunu anlatır mısın?
Oyunun adı Toronto'ydu ve seçmelere bir sürü insan katılmıştı.
Hatırlamıyorum.
Oyunda ne yaptığını...
...tam olarak hatırlamıyorum. O kadar sıradandı ki.
Yazarın çok güzel yazdığı oyunlar vardır...
...ama sanırım bu oyunu para için yazmıştı.
Tiyatrodaki deneyimlerini yazıyordu.
Yeni oyunundaki yönetmen rolünü ben oynadım...
...Wayne Robson ve Geoffrey Bowes da...
...seçmelere gelen oyuncuları oynadılar.
Diane de eleştirmen rolündeydi.
Dedim ki "Diane, çocuk gibisin...
...dinlenme odasının kapısına koşup 'Yaşasın' diye çığlık atıyorsun."
O öyle biriydi. Sanırım uzun zamandır ilk defa tek başına turneye katılmıştı...
...ve her anın tadını çıkarıyordu...
...soyunma odasında, sahnede ve iş sonrası dışarı çıkmalarımızda.
"Beni ziyarete gelsene. Oyunu da izlersin" dedi.
Oradayken dikkatimi çeken şey...
...sürekli Michael'dan bahsetmesiydi...
...çünkü Michael ona duygu yüklü mektuplar yazıyordu.
Ve Diane, bir kısmını bana okudu...
...ben de "Diane, bu özel" dedim.
Ama Diane'in özelliği, hayatında o anda ne oluyorsa...
...ondan bahsetmesiydi.
O konuştukça, her şeyin bahsettiklerinden ibaret olduğunu düşünürsünüz...
...her şeyi itiraf ediyor gibi bütün hayat hikâyesini dinlersiniz.
Ama şimdi fark ediyorum ki, sadece bir kısmını anlatıyormuş.
Söylemek istediğim onun sırları vardı.
Michael, ikinci prova haftasında Diane'i ziyarete gitti...
...ve onu yıllardır görmediği kadar canlı ve mutlu buldu.
Michael iki gece orada kaldı...
...ayrılığın getirdiği tutkuyla tekrar tekrar seviştiler.
Hayat yeniden başlıyordu.
Bunu biliyorsunuz, bir yanılgı olduğunu biliyorsunuz.
"Hep aynalarla ilgilidir, dostum" derlerdi bana.
Evet, aynalar.
Kendini düzgün olarak gördüğün aynalar.
Gerçekten neye benzediğini gördüğün aynalar.
Diane, Toronto'ya ve Michael'a geri döndü...
...ve oyuncu seçimi tam zamanlı işine yeniden başladı...
...asistanı da Johnny'di.
En azından cinsel açıdan...
...Michael'la olan ilişkisi yeniden canlanmaya başlamıştı.
Uzun bir ayrılığın ardından yeni evli çiftler gibiydiler.
Birkaç hafta sonra doktora göründü...
...doktor, hamile olduğunu doğruladı.
Michael'a söylemek için eve geldiğinde üzgün olduğu çok belliydi.
"Doktorla konuştum...
...doktor, yaşımdan dolayı tehlikeli olduğunu söyledi" dedi.
Ben de "Ne yapacaksın peki?" diye sordum.
Cevap olarak "Kürtajı ciddi ciddi düşünmeliyim" dedi.
"İstediğin buysa...
...benim için sorun yok. Senin kararın.
"Senin vücudun benim değil" dedim.
Diane, bebeğin alınması gerektiğini düşündüğünü söyledi...
...zaten bir çocuğa daha bakmaya pek imkânları yoktu.
Michael üzülmüştü çünkü çocukları severdi...
...özellikle de kendi çocuklarını...
...ama kürtaj fikrine karşı çıkmadı.
Diane’in erkek kardeşi Bob, doktordu.
Ondan telefon aldığımda...
...ofiste olduğumu hatırlıyorum.
Çok çaresizdi...
...çünkü yaşı neredeyse 42'di ve hamile olduğunu...
...bunu planlamadıklarını...
...Down sendromundan çok korktuğunu söyledi.
O zamanlar...
...kürtaj yanlısı değil, kürtaj karşıtıydım...
...annen aradığında...
...sanırım hamileliğine devam etmesini teşvik ettim.
Diane, kürtaj için hastaneden randevu almıştı...
...ve fikrini değiştirdiğinde hastane yolundaydık.
Birden "bunu yapamayacağım" dedi.
İnanılmaz, değil mi?
Hiç doğmamana ne kadar da yakındık.
Seni kürtaj karşıtı yapmaya yeter, değil mi?
Annem çok heyecanlı görünüyordu çünkü yeni bir şeydi bu.
Yeni şeyleri severdi.
Yeni, uğruna yaşadığı şeydi.
Yani manevi anlamda...
...yaşlı ruhlar ve genç ruhlar diye bir şey varsa...
...onun ruhu gerçekten çok gençti diyebilirim.
Annenin hamile olduğu için eteklerinin zil çaldığını sanmıyorum.
Öyle olduğunu sanmıyorum. Hayır, hiç sanmıyorum.
Sanmıyorum. Sanmıyorum.
Sarah doğduktan sonra...
...Diane ve Michael birlikte hiç sahneye çıkmadılar.
Ta ki Eduardo Filippo'nun Filumena oyununa dek.
Diane başrol oynayacaktı, Michael ise kocasını oynayacaktı.
Birisi onları "Altona Mahkûmları" oyununda birlikteyken izlemişti...
...ve onları tekrar sahnede birlikte görmenin hoş olacağına karar vermişti.
Bu hoş bir jestti ve rol almaktan çok memnun olmuşlardı.
Filumena oyunu "İtalyan Usulü Evlilik" olarak filme çekilmişti.
Marcello Mastroianni ve Sophia Loren oynamıştı.
Büyüleyici bir hikâyeydi; çünkü birlikte yaşıyorlardı...
...ve kadın onunla evlenmek istiyordu.
Ne tatlı bir çocuk. Çocukları sever misin?
Söylesene.
Kadın, yani Sophia Loren'in karakteri eskiden bir hayat kadınıydı...
...ve her nasılsa o sırada üç oğlu olmuştu.
Adam, kadının üç oğlu olduğunu bile bilmiyordu.
Kadın ona şöyle der:
"Çocuklarımı meşrulaştırman gerek. Benimle evlenir misin?"
Adam da şöyle der: "Seninle neden evleneyim?"
Ve kadın şöyle der:
Üçünden biri senin oğlun.
Of.
Domenico hangi oğlanın kendi oğlu olduğunu bulmaya çalışır...
...ama tamamen başarısız olur...
...çünkü her biri bir yanıyla ona benzemektedir...
...ve diğerlerinden tamamen farklıdır.
Çaresizlikten, Domenico, Filumena ile evlenir...
...böylece gerçek oğlunu ihtiyacı olan aileye kavuşturabilecektir.
Ve kanından olan birine hak ettiği geleceği sunabilecektir.
Filumena'nın son sözleri şöyledir:
"Çocuk çocuktur ve hepsi birbirine eşittir."
Böylece Diane ve Michael birlikte son rollerini oynamışlardı...
...gerçi böyle olacağından haberleri yoktu.
Öleceğini bilen var mıydı?
Evet, hepimiz biliyorduk.
Öleceğini bilen var mıydı? Kanserken mi?
Evet. Sen biliyor muydun?
Hayır, sen bilmiyordun.
Berbat haldeydi.
Çok ama çok korkuyordu.
Çok enerjikti, bütün enerjisi...
...kuşkularına, korkularına ve mutsuzluğuna gidiyordu.
Onu kucakladığımda sanki kucağımda...
Elinde hiç bir kuş tuttuğun oldu mu bilmiyorum...
...dehşete kapılır ve kalp atışlarını hissedersin.
Anlatabiliyor muyum?
Titriyordu.
Öleceğini bildiği hissine kapıldın mı?
Evet. Evet, biliyordu.
Diane'in tam olarak farkına vardığını sanmıyorum.
Böyle şeylerden hiç bahsetmezdik; çünkü böyle olacağını düşünmemiştik.
Son işinden döndüğünde...
...bir gün eve geldim ve onu garajın önünde buldum.
Masanın üstünü kazıyordu, yeniden boyayıp eve koyacaktı.
Yani bence aslında hiç farkında değildi.
Ona dedim ki: "Hangi akla hizmet dışarıda durmuş bu masayla uğraşıyorsun?"
Bana şöyle dedi: "Masaların hepsini kazımalıyız."
"Sonra da onları aynı renkte vernikleyebiliriz falan."
Sonradan anladığımız üzere, ölüme 4-5 haftası kalmış birinin...
...davranışları değildi bunlar.
Hâlâ evinin ileride nasıl görüneceği üzerine plânlar yapan biriydi.
Hastalığı ilerledikçe o da giderek daha çok halsizleşti...
...ve tedavisi de onu giderek daha çok zorladı.
Çılgınlar gibi çırpındı.
Şeyi nasıldı...
Cenaze törenini tarif edebilir misin?
Büyük bir cenaze töreni oldu.
Konuşan birçok kişinin Kanadalı ünlüler olduğunu hatırlıyorum.
Hepsi anneme sağlığında yakın olan kişiler değildi...
...ama onları izlerken şöyle düşündüğümü hatırlıyorum...
"Tanrım çok güzel bir cenaze töreni ve galiba gösteri işindeyken ölmek...
...iyi bir şey; çünkü konuşma yapanların hepsi iyi konuşmacılar."
Çok sevilen biriydi, o yüzden tahmin edebileceğiniz gibi, çok kişi gelmişti...
...ama bana göre bir tür prodüksiyondu.
Büyük bir oyunda falan olduğumu hissetmiştim.
Şimdi geçmişi düşününce, galiba annem öldükten sonra babam bunalıma girdi.
Her zamanki gibi bu konuda da mantıklı davranıyor gibi görünüyordu...
...ama sürekli solitaire oynaması ve eskisine göre daha fazla yalnız kalması...
...kendi içine kapandığını gösteriyordu.
Yani onu ziyarete gittiğimizde solitaire oynuyor olurdu ve bırakmazdı.
Sanki tek isteği tüm dünyayı soyutlamakmış gibi.
Çok tuhaftı.
Sanki fazlasıyla ihmal edilen bir eve girmiş gibi oluyordunuz...
...hatta kullanılmayan.
Babamın tüm gün sigara içtiğini hatırlıyorum.
Babamın köpeğe bakmadığım için kızdığını ve üzüldüğünü hatırlıyorum.
Bu biraz tuhaf kaçıyordu; çünkü kimsenin bakmadığı küçük bir çocuğa benziyordum.
Gerçekten sersemlemiş haldeydim...
...ve diğer çocuklar evden gitmişti.
Bir anda sen ve ben kalmıştık.
Bakacağım birinin olması da bana bakacak birinin olması da bir şanstı.
O zaman kaç yaşındaydın, 11 mi?
Sonraki birkaç yıl, bence aramızdaki ilişki...
...hayatımın çok önemli bir bölümü oldu.
Kesinlikle sıra dışı bir ilişkiydi...
...çünkü koşullar yüzünden...
...bir babayla kızının bu kadar yakın olması pek görülmez.
Bir bakıma seni diğer çocuklarımdan çok daha yakın buldum kendime...
...çünkü Diane de hep yanımızdaydı.
Bir anda ben ve o küçük kız kalmıştık.
4-5 yıl boyunca birbirimizin en yakını olduk.
Michael, Diane öldükten sonra bir-iki kez çocuklarının...
...pazar akşam yemeğinde Sarah ve ona katılmaya geldiğini hatırlıyor.
Ve bir gün birinin Sarah'nın babasına hiç benzemediğini söylediğini hatırlıyor.
Bir kez daha yıllar öncesine dönme vakti geldi.
Johnny, oturma odasında oyuncu kadrosu listesi üzerine çalışıyordu...
...ve annesi odasında yalnızdı.
Sonra sesinin dertli geldiğini düşündü...
...ve biraz daha yaklaşmaktan kendini alamadı.
Orada durdu ve onu dinledi.
Ağladığına hiç şüphe yoktu.
Annemin hamile olduğunu söylediğini duydum.
Ve çocuğu aldırmayı düşündüğünü...
...babasının kim olduğundan emin olmadığını söylediğini duydum.
Ama telefonda her kimle konuşuyorsa annemin ona Michael'la geçirdikleri...
...hafta sonunu ve ilişkilerini nasıl canlandırdığını anlattığını hatırlıyorum.
Ve Montreal'de geçirdikleri hafta sonundan sonra...
...anneme aşk mektupları yazmaya başladığını anlatıyordu.
Şurası çok açık ki, annem Montreal'deyken...
...sen planlanmıştın.
Bir süre daha kulak kesilmiş,
...suçluluk ve aceleyle oturma odasında işinin başına dönmüştü.
Bir şey dememiş ve böylece mesele geçiştirilmişti.
John bu olanları, tüm bir jenerasyon...
...ölene kadar sır olarak tutmuştu.
Sanırım bunu bir şekilde engelledim.
Bunun hakkında düşünmekten vazgeçtim sanırım.
Çünkü yapılacak en iyi şey buydu.
Aile yine büyük bir karmaşa içerisindeydi.
Yıllar sonra, ben 20 yaşındayken...
...annemin ölümünden uzun süre sonra...
...Anne Tait, Montreal'deki birisi hakkında bir şeylerden bahsetti.
Tam annemin Montreal'de olduğu dönemle ilgili.
Johnny bir keresinde beni bu konuda konuşmaya zorlamıştı.
Çünkü ben, sanırım oldukça ağzı sıkı biriydim.
Düşünceme göre, oyundaki o aktörün...
...baba olabileceğini düşünüyordum.
Yani senin baban, açık konuşmak gerekirse.
Bu onu, önüne gelenle yatan biriymiş gibi gösterse de...
...aslında böyle düşünmüyordum tabii.
Fakat bence, kendisi de bunun mümkün olabileceğini düşünmüştü.
Yani diğer adamın da olabileceğini.
Ve böylece belli bir noktada...
...hafta sonları sıklıkla birlikte akşam yemeği yediğimiz için...
...muhtemelen bunu söyleyen Johnny idi.
"Babana çok da fazla benzemiyorsun."
Bence Johnny'ydi.
Johnny olduğunu söylemek istiyorum.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, aramızda ilk bilenin de...
...Johnny olduğunu biliyorum. Johnny olmalıydı bu.
Aptalcaydı ama bundan Mark'a bahsetmeyi düşünmüştüm.
Avukatım bu konuda seninle konuşmamam gerektiğini söyledi.
Bu yüzden daha fazla konuşmayacağım.
Johnny'nin şunu dediğini hatırlıyorum.
Birisine göre senin baban...
...annemin bir oyunda birlikte oynadığı birisi olabilirmiş.
Ona bundan hiç kimseye bahsetmemesini söylemiştim.
Fakat sonradan bunu şakaya çevirdiler.
Ben bu şakaya hiç katılmadım, değil mi?
Katıldığımı sanmıyorum.
Babama neden benzemediğin konusunda konuştuğumuzu hatırlıyorum.
Babamsa bununla ilgili şaka yapardı.
Hep "Bu kız bana hiç benzemiyor." diye düşünürdüm.
"Küçücük düz bir burnu var. Evet, kesinlikle."
"Aptalcaydı bunlar ama eğlenceliydi de."
"Bu hafta, babanın kim olduğunu düşünüyorsun Sarah?"
Sonra bu şaka büyüdü de büyüdü.
Çünkü her birimiz seni o 3 aktörle karşılaştırıyorduk.
Söz konusu bu 3 aktörü hepsi tanıyordu...
...ve aktörlerin Sarah ile benzer özellikleri...
...nedeniyle oldukça eğleniyorlardı.
Sarah gülüyordu.
Hepsi gülüyordu.
Karşılaştırmalar bitmez tükenmez bir neşe kaynağı olmuştu.
Tom muydu, Wayne miydi yoksa Geoff miydi?
O satırı tekrar okuyabilir misin?
Tabii. Tom muydu, Wayne miydi yoksa Geoff miydi?
O oyundaki aktörün ismini hatırlıyor musun?
Hani benim babam olabileceğini düşündüğün?
Evet. Elbette hatırlıyorum ismini.
Bu konuda konuşmamı istiyor musun?
Eğer kendini rahat hissedeceksen.
Aslında bu daha çok onun rahat hissedip hissetmediğine bağlı.
Geoff Bowes'du.
Geoff Bowes olduğunu düşünüyordum.
Geoff Bowes isminde bir aktördü sanırım.
Geoff Bowes.
Bu filmin varacağı yer bu işte.
"Geoff Bowes."
Johnny, sanki annesi ona Geoff Bowes'tan bahsetmiş gibi davranmıştı.
Ve tabii aralarındaki ilişkiden.
Bu nedenle ben de dedim ki: "Tamam, söyleyeceğim."
"Evet, annen bana söylemişti."
Söylediklerim hakkında ne hatırlıyorsun?
Şu an kendime güvendiğimden çok sana güveniyorum.
Tam bu noktada "Yetenek Sizsiniz" programını açtım...
...ve Geoff Bowes'un resmine bakıp düşündüm.
"Evet, kesinlikle."
"Ona ne kadar benzediğine bir bakın."
"O da kısa ve kızıl saçları var."
Sen kıpkızıl saçlarla doğmuştun.
Bir an annemin senin kızıl saçlarınla ilgili...
...tepkilerini kafamda canlandırdım.
Hani bir yalan söylediğinde abartılı davranırsın ya...
...işte aynen öyleydi.
Sürekli bu konuyu konuşur dururdu.
"Sarah'ın kızıl saçları olması ne kadar da tuhaf."
"Çok tuhaf."
"Kuzenim Margaret-Anne'in de saçları kızıl sanırım."
Bu da dikkatimi çekti tabii.
Sonra kızıl saçları ile onu gördüğümde gerçekten anladım.
Evet. Bunun doğru olduğunu anlamıştım.
Bu nedenle galiba bunun doğru olduğuna inanmaya başladım...
...ve birinin bunu sana söylemesi gerektiğini düşündüm.
Hepimizin bu konuda söyleyecek bir şeyleri olduğunu hissediyordum.
Biz beraber herkestik ama sen değildin.
Sanırım Johnny, kendi çenesinin düşük olduğunu söylemişti...
...muhtemelen sana anlatacağını falan gevelemişti.
Bense, "Ona söylemeliyiz bence." diyordum.
Sanırım artık bir aşama kaydetmemiz gerekiyordu.
Diane öleli bir kaç yıl olmuştu...
...ve ailece yenilen akşam yemeklerinde yapılan şakalar...
...eğlenceli olmaktan çıkmıştı.
Daha da ileri giderek...
...Diane’in muhtemel partnerinin adı bile konmuştu.
"Toronto kadrosunun üyesi"
Sarah, artık bir şeyler yapması gerektiğine karar vermişti.
Geoff'i aradı ve ondan bir randevu istedi.
Beni aradın...
...ve bir randevu ayarladık.
Montreal'de olanları öğrenmek istemiştin.
Sana sarıldığımda düşündüğüm şeyleri hatırlıyorum.
"Umarım bu iş çok ileri gitmez, gibi şeyler işte."
Aynı dedikoduların bir kısmını anlattığımı hatırlıyorum.
Uzun zamandır Diane'i gerçekten düşünmemiştim.
Bu yüzden oldukça üzgün olduğumu hatırlıyorum.
18 yaşımdan beri bir dedikodu vardı.
Senin biyolojik babam olduğuna dair.
Bu durum çok tuhaflaşmaya başlamıştı.
Yani, bu dedikodu nasıl çıktı, nereden geliyor?
Ben, sadece bunları merak etmiştim.
Annemle olan ilişkinizde romantik bir şeyler var mıydı?
Yoksa sadece arkadaşlık mıydı?
Arkadaşlıktı.
Şey dediğini hatırlıyorum,
...söylediğinde çok şaşırmıştım.
"Ailemizdeki ortak kanaat...
...annem seninle aşk yaşıyor."
Bu beni çok şaşırtmıştı.
Üzülmüştüm.
Geoff'in kendinden emin bir şekilde söylediklerine göre...
...Diane, Michael'a sadık kalmıştı.
Fakat şüphe tohumları Sarah'nın aklında dallanıp budaklanmıştı.
Ona göre, Geoff dürüst, cömert ve iyi bir adamdı.
Ama yine de bir şey sakladığına hükmetti.
Bir kez daha bu hikâyeyi yalanmış gibi geçiştirdi.
Bu nedenle bilmece yine çözümsüz kaldı.
Bir gün, Toronto'da Montreal'deki yapımcılardan biriyle karşılaştı.
Ona birkaç günlüğüne Montreal'e gideceğini söyledi.
Yapımcı da ona, "Madem gideceksin..."
"...belki Harry Gulkin'le tanışmak istersin" dedi.
"İyi bir yapımcıdır."
"Annen oyuncu yönetmeni olarak onunla çalışmıştı."
"Annenle ilgili olarak sana o günlerden bahsedebilir."
Sarah çok memnun olur.
Annesinin o doğmadan önceki hayatını dinlemekten hep hoşlanmıştır.
Ayrıca Harry'nin, annesinin film ekibindeki üyelerden biriyle...
...bir gönül macerası olması olasılığını aydınlığa kavuşturabileceğini fark eder.
Harry'ye telefon açıp...
...sohbet etmek için buluşup buluşamayacaklarını sorar.
Selam Sarah, sıcak bir karşılama.
Arnie Gelbart beni görmek istediğini söyledi.
İyi oldu, çünkü ben de seni görmeyi çok isterim.
Bana bu öğleden sonra ofisimden veya...
...e-posta adresimden ulaşabilirsin. - Selam Harry. Senden haber almak güzel.
Annemin senden hep çok sevgiyle bahsettiğini hatırlıyorum.
Nihayet seninle buluşmak harika olacak.
3:45'te, Ex-Oentris'de kahve içmek için müsait olur musun?
Harry kabul eder ve bir kaç gün sonra bir lokantada buluşurlar.
Sonrasında olanlar, Sarah'ın olayla ilgisinden hatırlayabildiklerim.
Méliés Café'ye doğru yola koyuldum, işte oradaydın.
Oturdum ve sohbete başladık. Annen benden çok bahsettiği için...
...benimle buluşmak istediğini söyledin.
Sonra da milyon tane şeyden bahsettik.
15 yaşında okulu bırakmanı ve bunun baskın nedenlerinden birinin...
...o dönemdeki siyasi görüşün ile sınıf mücadelesine...
...katılma arzun olduğunu anlattın.
Tam olarak aynı şeyi ben de yaptığımdan bu çok ilgimi çekti.
Bu sohbet esnasında birbirimizle çok yakınlaştık.
Hissiyat, tepki verme, müdahale bakımından...
...pek çok ortak noktamızı bulduk.
Onunla buluşur buluşmaz...
...yanındayken bir şekilde kendini rahat hissettiğini...
...ve bu kadar rahat hissettiğin için de...
...Geoff Bowes'un baban olduğu yolundaki söylenti hakkında...
...bir şey bilip bilmediğini sormaya karar verdiğini söylediğini hatırlıyorum.
Ona "Annemin Montreal'deyken bir gönül macerası olduğuna dair...
...bir şey duydun mu hiç?" sorusunu sordun.
Gözlerini kaldırıp dedin ki, "Geoff Bowes muydu sence?"
Ben de "Hayır" dedim.
"Kim olduğunu biliyor musun?" dedi.
Ben de "Evet" dedim.
"Hayır, Geoff Bowes'un baban olmadığını biliyorum."
"Nereden biliyorsun bunu?" dedin. O da, "Çünkü senin baban benim" dedi.
"Olası değil ama mümkün" dedi.
Sanırım telefonda söylediğin kelimeler tam olarak bunlardı. Değil mi?
"Annen ile bir gönül maceramız olduğu için...
...benimle görüşmek istediğini sandım." dedi.
"Aslında, benimle gönül macerası olmuştu."
"Benim" dedim.
Bir an için durakladın. Sonra, "Hâlâ öyle mi düşünüyorsun?" dedin.
"Seninle konuşup üç saat yakından baktıktan sonra, evet" dedim.
"Sen ne düşünüyorsun?" dedim. "Evet, bence de öyle" dedin.
Sarah'ın nutku tutulmuştur.
O kadar yolu Geoff hakkında bilgi edinmek için gelmiş...
...ve şimdi annesinin aşığı ile oturuyor.
1978 yılı Şubat ayının sonlarıydı.
Biraz canım sıkkındı...
...kış ortası, yapacak bir şey yok, yalnız yaşıyorum...
Ben de Centaur Theatre'a gidip...
...David Fennario'nun son oyununu izlemeye karar verdim.
Oraya gittim ve bir dakika sonra oyuncular sahneye çıktığında...
...sahnedeki harikulade hanım tarafından büyülenmiştim.
Ağzım bir karış açık kalmıştı.
Oyun sona erdiğinde, hâlâ çekingenliğim vardı...
...ki hâlâ devam ediyor, bu yüzden sahne arkasına gitmeyip...
...yaşlılık barım olarak nitelendirdiğim Troika'da, son bir içki içmeye karar verdim.
Bir içki söyledim, aşırı duygusal bir Rus Üçlüsü çalıyordu...
...yaklaşık beş dakika sonra...
...bazı oyuncu arkadaşlarıyla içeri giren sahnedeki o hanımdan başkası değildi.
"Aman Tanrım" diye düşündüm.
Bir şekilde grubun ortasına yanaştım.
Belli bir aşamada, sohbete dahil olmak için kendimi kandırmayı başardım.
Diane'i gruptan ayırmaya çalıştım.
Yaklaşık bir saatin ardından durum gerçekten umutsuzdu.
İstediğim olmayacaktı.
Diane Troika'dan ayrılınca ben de onlarla ve onunla yürüdüm.
Tekrar Diane'yi gruptan ayırmaya çalıştım.
"Olmaz" dedi. "Ama yarın akşam buluşabiliriz."
Ondan sonra, gösterinin kalan süresince her gece buluştuk.
Aramızda çok güçlü bir çekim vardı...
...çok ama çok güçlü bir şey.
Harry aşağıda, merdivenlerin dibinde olurdu...
...biz yukarı katta tiyatrodaydık, soyunma odamız da yukarıdaydı.
Şu eski Broadway filmlerinde, aktrislere sevdalanıp...
...tiyatroların etrafında dolanmayı adet haline getiren tipleri hatırlatıyordu.
Bir defasında, "Diane orada mı?" diye sorduğunu hatırlıyorum.
"Gidip ona burada olduğumu söyler misiniz?"
Merdivenlerden geri geriye zıplayıp, "Harry gelmiş" dedim.
"Tamam," ve sonra merdivenlerden aşağı koştum.
"Geliyor."
Harry ona karşı muhteşem, büyük bir tutku besliyordu.
Bana dönüp şöyle dediğini anımsıyorum;
"Mükemmel biri, değil mi? Harika biri, değil mi?"
Bunu son derece eğlenceli buluyordum.
Çünkü onun, film işinde her türlü bağlantısı olan...
...çok zeki, kültürlü biri olduğunu anlıyordum.
Ama sohbetimizin ana konusu...
...Diane'nin mükemmelliğiydi.
Ki ben de aynı fikirdeydim.
Ama bu bir süre sonra sohbet konusu olarak zayıflar.
İnsan bu şekilde aşık olunca tamamen bencilleşir.
Diğer herkesin başına gelenin hiç önemi yoktur...
...veya dikkate alınacak bir şey değildir.
Sadece bir nevi...
...odaklanmış, yoğunlaşmış halde...
...sadece aşkını tüketmek isteyen biri olup çıkar...
...başka hiç bir şey yoktur.
Bir kere prova döneminde ziyaret ettim.
Sonra da açılış gecesine gittim sanırım.
Harry oradadır diye tahmin ediyordum.
Ama o gece onunla yatmıyordu, çünkü ben yatıyordum.
Yine de komik ama değil mi?
O partide birkaç kadın yanıma yaklaşıp...
...Diane'ye ne kadar kötü davrandığım konusunda gözdağı vermeye başladı.
"Onu gerçekten çok berbat bir duruma soktun."
Afallamıştım.
Daha önce hiç kimse...
...gelip bunu söylememişti.
Elbette bu konuşmayı enine boyuna düşünmeye başladım.
"Evet, muhtemelen haklılar."
"Onu bu duruma soktuğum için berbat biriyim...
"...ve bir güvensizlik yaşıyorsa bunun nedeni...
"...geçmişte söylediğim bazı şeyler olabilir."
Sonra birden " Acaba haberleri var mı" diye düşündüm.
Diane, benden ayrılmayı düşündüğünü söylemiş olabilirdi.
Çünkü kendine güveni için yararlı değildim.
Belki de olanlara ilişkin bir çeşit kısmi uyarı yapıyorlardı.
O Toronto'ya dönmeden önce...
...Montreal'e taşınmasını ve çocuklarını buraya getirmesini istedim.
Çok güç ve karmaşık bir durumdaydı.
Çocuklarına ve kocasına çok tutkulu bir şekilde bağlıydı...
...ama bana da bağlıydı.
Ben de ona deliler gibi bağlıydım.
Kendimi ona kaptırmıştım. Tamamen kaptırmıştım.
O kadar hayat doluydu ki...
...onun yanında olmak istiyordun. Sadece onun yanında olmak istiyordun.
Deliceydi.
Beraber yaşasaydık nasıl olurdu...
...hiç bilemiyorum.
Ne tür uyuşmazlıkların çıkabileceğini bilemezsin.
Ama bir sorun çıkmazdı diye düşünüyorum.
Bir sorun çıkmazdı, biliyorum.
İkimiz de, Harry de ben de...
...hayatının o anki durumundan...
...sıkılmış ve heyecanlı bir şeyler arayan biriyle tanıştık esasında.
İlk evliliğinden bahseder miydi hiç?
Pek detay hatırlamıyorum.
Sadece evliliğinin çok tatsız ve inanılmaz güç olduğunu...
...ve çocuklarını kaybetme korkusunu hatırlıyorum.
Annenle babanın ilişkisinin hikâyesini anlatır mısın?
Evlilerdi. Annemin babama olan hisleri ne kadar yoğundu bilmiyorum ama...
...babamın hisleri çok yoğundu. Bir tarafın diğer tarafı...
...kendisinin sevildiğinden çok daha fazla sevdiği bir ilişkide olmak çok kötü.
Her ilişkide bir taraf diğer tarafı daha fazla sever.
Ama şanslıysanız, aradaki mesafe yakındır. İnişleri çıkışları vardır.
Ama birbirinizi asla aynı oranda sevemezsiniz.
Talihsiz tabii ama hayatın gerçeği böyle.
George, annemin ailesini memnun edecek türden bir adamdı.
Parası vardı, iyi bir işi vardı.
Bana her zaman, annem babamla erken evlenmiş ve...
...evlenmesi gerektiği türden biri olduğu için evlenmiş gibi geliyor.
Babam çok kontrolcü bir insandı...
...ve annem bu durumdan kaçmaya çalışırdı.
Kendisini kontrol ettiğini düşündüğü herkesten...
...ya da hayatında bir düzen oluşturduğunu düşündüğü her şeyden kaçmaya çalışırdı.
Hepimiz böyle hissederiz ama. Mesela ben de her çöp gününde böyle hissediyorum.
Çöpü dışarı atmam gereken her gün "Tanrım!" diyorum.
Sırf o işi bekliyormuşsun gibi geliyor. Hani bazı şeyler olur ya...
Aslında, çöpleri erkek arkadaşıma attırıyorum artık.
Böylelikle çöpü dert etmek zorunda kalmıyorum.
Hemen oracıkta ayrılması için onu tetikleyen, zorlayan şey...
...bence gerçekten aşık oluşuydu.
Hayatı boyunca ilk kez, belki de hayatının nasıl olabileceğini gördü.
Bence kendini kurtardı. Bir can simidine tutundu.
Bence yaşamayı seçti.
Gerçekten böyle düşünüyorum.
Bu hayat Michael'laydı.
Babamı bir kavganın ortasında terk etti ve yüzüğünü karın içine atıp...
...çekip gitti. Ertesi gün bizi almak için geldi ama babam tüm kilitleri değiştirmişti.
# Uygunsuz davrandığımdan borçtayım.
# Hiç şaşırtıcı değil, hiçbir zaman evlenmeyeceğim.
# Onun yerine uygunsuz davranıyorum, paramı biriktiriyorum.
Sonunda çocukların velayetini George aldı.
Böyle bir şey 1960'lı yıllarda duyulmamıştı.
Gazetelerin ilk sayfasına çıkmıştı.
Kanada'da ilk kez bir kadın çocuklarının velayetini kaybediyordu.
Başka bir adama gittiği ve "hanım hanım" olmadığı için.
" PİŞMAN DEĞİL" " Kariyer isteğini evdeki görevlerinin önüne koydu. Pişman da değil. "
# Büyük milletlerin kollarında
# Önce vergi sonra da hüsran var.
# Namuslu bir kız ne yapmalı?
# Kafam karışık.
# Mali durumumu dengelemek için yürüyorum sokaklarda.
# Kayıtlarım düzgün ama yollarda yine.
# Borçlarımı ödemek için uygunsuzca davranıyorum.
# O repliği unuttum.
Birdenbire annemin etrafta olmayışını hatırlıyorum.
Büyüklerin ağladığını ve onların ağlamasına inanamadığımı hatırlıyorum.
Annemi, dizlerini göğsüne getirmiş bir ileri bir geri giderken görmek.
Bir çocuk olarak anlamıştım bunu. "Dünyadaki en kötü şey oldu.
"Bu ne bilmiyorum ama dünyadaki en kötü şey şu an başıma geliyor. "
Bana ve anneme ne olacağı konusunda karar verecek...
...başka insanlar olacağını da biliyordum.
Hiçbir kontrolüm yoktu.
Bize hiç sorulmadı. Çünkü sorulsaydı "Annemizle yaşamak istiyoruz. " derdik.
Eminim ikimiz de öyle derdik. O yaşta, bunu istersin.
Annem ayda bir bizi ziyarete gelirdi.
Ama babamla yaşıyorduk. Birkaç bakıcı da vardı.
Bakıcılardan biri fiziksel şiddet uygulayan yaşlı bir kadındı.
Bizi döven bir üvey anne.
Bunu da yayınlayabilirsin. Umurumda değil.
Annemin bizi eve her bıraktığında...
...veda ettiğini, durmadan ağladığını hatırlıyorum.
Yıllar sonra karşılıklı oturup o günleri konuştuğumuzu da hatırlıyorum.
Nasıl durmadan ağladığımızı, vedalaşıp eve nasıl geçtiğimizi.
Gitmek istemezdik. Çünkü onunla olmak isterdik.
Çocuklarınla geçirebileceğin birçok anı kaçırmak...
...insanın her gün içini yiyip bitirir sanıyorum.
Bir de mutlu anlar bunlar, değil mi? Mutlu anları kaçırdın ama...
...bir de bunun üstüne...
Eninde sonunda bunu öğrenmiştir. Sadece bu anları kaçırmakla kalmayıp...
...onları koru...
Çocuklarını korumak için onların yanında olamadı.
Ebeveyn olmak gerçekten kötü bir şey. Aptalca.
Çünkü gerçekten...
Gerçekten...
Çocuğuna zarar geldiği düşüncesi ve senin onu korumak için onun yanında olamaman...
Bunun olacağını biliyorsun.
Ama annem kendine bunu sormuş olmalı.
"Neyi yanlış yaptım da buna sürüklendik?"
Onun üzerinde korkunç bir etkisi olmuş olmalı.
Onu sürekli üzmüştür, değil mi?
Parçaları birleştirdikçe...
...acısını unutmak için kendini meşgul kılıyordu diye düşünüyorum.
Çocuklarının kaybıyla ilgili kendini suçlu hisseder miydi?
Evet.
Bu olayın kendine olan güvenini bir miktar azalttığını düşünüyorum.
Sanırım birlikte yaşamamıza sıcak bakmaması...
...bu güvensizlik ile ilgiliydi.
Bu kararı verirken zorlanmadığını hiç düşünmüyorum...
...ama ortada bir ev ve...
...o ev içinde yaşayan bir sürü çocuğun olması onu alıkoydu.
Herhalde çocukları için doğrusunun...
...bu olacağını düşünmüş olmalı.
Belki kendisi için de doğrusunun bu olacağını düşünmüştür.
Belki her şeye rağmen babamla yeniden...
...aşık olabilirler diye ummuştur.
Montreal'deki ilk görüşmemizden birkaç ay sonra...
...bana telefon açtı, hamile olduğunu söyledi ve...
...babasının ben olduğumu düşündüğünü söyledi.
Bana verdiği haber...
...ondan aldığım haber karşısında neredeyse nutkum tutulmuştu.
Michael ve ev ahalisi ile olan ilişkisi bakımından üzgündü.
Benle olan ilişkisi bakımından çok heyecanlıydı.
Bunun gayeme ulaşmamda, aradığıma ulaşmamda bana yardımcı olacağını düşündüm.
Yani, çocuk beklentisini bir kenara bıraktığınızda...
...yay gibi gerildiğimi hissediyordum.
Başa çıkmamız gereken şey bir ilişkiden fazlasıydı.
Artık çocuğumuz vardı.
Sonra, sen doğduğunda bana...
...seni küçücük bir bebekken kolunda tuttuğu fotoğrafı yolladı.
Daha sonra sen bir yaşındayken...
...yalnız çekilmiş bir fotoğrafını yolladı.
Akabinde işim beni Toronto'ya çok sık getirmeye başladı...
...yani sık sık oradaydım ve Diane'i görmeye giderdim.
O da Montreal'e sık geliyor sayılırdı.
Diane beni bütün arkadaşlarıyla tanıştırırdı...
...yani anlayacağın ilişkimizi açıktan yaşıyorduk...
...çünkü insanın buna da ihtiyacı oluyor.
Bir şekilde aşk ilişkisinde bunu da istiyorsun.
Şahitler gerekiyor.
Bir manada sizi onaylayacak şahitler.
Bence çok...
...çok gizli kapaklıydı.
Herkesin bildiğini sanmıyorum.
Bence bilen birkaç kişi vardı...
...ama kimse bu konuyu konuşmadı.
Ona bu konuda kimseyle konuşmayacağımı söyledim...
...ve de kimseyle konuşmadım.
Söz vermiştim. Sonuçta benim dostumdu.
Bu konuyu ne olursa olsun kimseyle konuşmayacaktım.
Bunu ona yapamazdım.
Anlayacağın ortada, sanırım birkaç yıl süren...
...bir ilişkinin Montreal ve Toronto'da...
...bu denli açıktan yaşanıyor olmasının aksine...
...ilişkinin kademe atlama ihtimalinin olmaması gibi...
...garip bir durum vardı.
Şu kadarı kesindi...
...Michael Polley ve Diane ile büyüyecektin.
Bu hususa gölge düşürmek kesinlikle bir hata olurdu...
...kaldı ki bir anlamı da olmazdı.
Her açıdan işleri yürüttü.
Her açıdan plana sadık kaldı.
Sanırım her hususta sadık kalacak...
...gücü ve becerisi vardı.
Hepsinde.
Mesafe işleri kolaylaştırmadı.
Öte yandan, mesafe az çok aşkımızı pekiştirdi...
...çünkü işin içine uzaklık girince...
...aşkımız çok uzun süre devam etti. Sebebi bu sanırım.
Hatırlıyorum Diane'in cenazesinde demişlerdi...
..."Herkes konuşabilir. Konuşmak istiyorsanız, gelin konuşun."
Bu çok aptalca olur diye düşündüm.
Hangi sıfatla konuşacaktım? O yüzden konuşmadım.
Tören bittiğinde veda etmek için ailenin yanına uğradım.
Michael'ı ellerimle sardım.
Bu esnada kollarımın arasında donup kaldığını hissettim.
Rahatsız olduğunu anladım.
Bu, belki de Michael gerçeği biliyor olabilir diye düşünmeme sebep olmuştu.
Belki de Diane ona söylemişti.
Efendim?
Orada Harry ile tanıştığını hatırlıyor musun?
Orada olduğunu sanmıyorum. Orada mıydı?
- Sanırım oradaydı. - Orada mıydı? - Evet.
Hayır onunla orada tanışmadım.
Tören Başkanı...
...Anne Tait'i hatırlıyorum.
Diane'den bahsediyordu, dedi ki...
"Diane bazen cilveli davranırdı...
...ama kalbinde hep Michael vardı."
Kiliseden çıkarken...
...halan Anne, Michael'ın kardeşi, bana dedi ki...
"Görüyor musun Harry? Kalbinde gerçekten Michael varmış."
Böylece Polley ailesi ile iletişime geçme düşünceme...
...bir manada set çektim.
Yapmam gerekenin bir anlamı yoktu,
...geri çekilmenin daha iyi olacağını hissettim,
...ve öyle de yaptım ama bu beni ziyadesiyle üzdü.
Ölümü beni üzdü...
...onun ölümüyle, bu tür durumlarda ne düzgün bir veda yapabildiğimi...
...ne de kötü hissetmeme sebep olan ve...
...pişmanlık duyduğum bir olayın bir parçası olmayı becerebildiğimi fark ettim.
Ne zaman Harry, Diane'den bahsetse...
...her şeyden önce...
...ilişkilerinin sonucunda bir kızları olduğunu söylerdi.
Yani bu hep arka plandaydı.
Ama onca yıl seni hiç görmeyince...
...bu hiç konuşulmadı.
Ne zaman senin hakkında bir yazı görsem, derdim...
..."Harry, yazıyı gördün mü?".
Sırf olup bitenden haberi olsun diye.
Ama buluşmanızdan döndüğünde...
...sanki dünyası değişmişti.
Seninle bir yakınlık kurabileceği için çok mutluydu.
Yani o kafede buluşmanızın ardından bütün dünyası değişti.
Onca yıl böyle bir şey olmamasına rağmen...
...hiç şikâyetçi olmadı, hiç keşke demedi.
Kendi kendine dediğini bile sanmıyorum.
"Olmayacaksa...
...eğer bu konuda bir şey yapamıyorsam...
...görmüyorum. Öyle bir şey olmadı." derdi.
Böyle yaşardı.
Sonra sen Toronto'ya döndüğünde...
...rastlaşmaları devam ettirme konusunda...
...neredeyse çılgınlar gibi birbirimize e-postalar attık.
Aramızda şiddetli bir duygu yoğunluğu vardı.
Çok şiddetli bir muhabbet ve sevgi.
Yani resmen...
Seni tanıdıkça bunun çoğu yok oldu.
Gitti ama...
...ama sanki, resmen...
Selam Harry. İyi ki seninle tanışmışız.
Bu çok özel buluşmanın her anından zevk aldım.
Bu kadar dolu geçeceği aklımın ucundan geçmezdi.
Annemin kişisel hayatı hakkında sana soru sormak...
...gerçekten de başta aklımda yoktu.
Yanında kendimi çok rahat hissedince...
...birden içimden dedim ki "Neden neler bildiğini sormayayım ki?".
Ayrıca bu kadar bilgiye erişmek bana ne kadar haz verdi anlatamam.
Umarım hep görüşürüz.
Beraber vakit geçirmemiz çok güzel oldu.
Şimdi senin hakkındaki belgeseli izleyeceğim.
Böyle bir durumda insanın elinde biyolojik babasıyla ilgili...
...eğitici bir video olması ne kadar da işe yarıyor.
Muhteşem.
Komünizmden ticarete oradan da kültüre atılan Harry...
...bu süreçte bazen kendini bir palyaço kostümündeki...
...bulmaca kareleri gibi hissetti.
Harry ile tanıştığımda kendisi film yapımcısı idi...
...ve "Babamın Bana Attığı Yalanlar" filmi...
...En İyi Yabancı Film dalında Altın Küre kazanmıştı.
Ted Allen'ın yazdığı senaryo Oscar'a aday gösterilmişti.
Lies My Father Told Me...
...Kanada'nın yeni yeni filizlenen film endüstrisine...
...sanatsal ve profesyonel bir kimlik kazandırmıştı.
Tekrar merhaba Sarah.
İtiraf ediyorum, karşılaşmamız benim de zihnimde yer etti.
Seni bulmanın verdiği sevinç, hüznün kararttığı güzel anılar ve...
...bu makul ancak ispatlanmamış varsayımın...
...seni ve aileni etkileyebilecek olmasının verdiği endişeyle...
...hislerim tutarsız.
Bunu gerçekten bir ara konuşmalıyız.
Bu arada, bu varsayımı kimseye duyurmamanın...
...ihtiyatlı olacağından şüpheliyim.
Çünkü o zaman Diane'in izinden yürümüyor olursun.
O, belli ki bu düşünceden oldukça hoşnuttu...
...ve başkalarıyla paylaşmaktan çekinmiyordu.
Tartışmasız olan şeyse...
...ikimizin çok yakın ve sevgi dolu arkadaşlar oluşu.
Merhaba.
Bunu konuşmayı ben de isterim.
Ağabeyim Johnny ile bu konuyu konuşmamız ilginç oldu.
İkimiz de babamın öğrenmesinden çok korkuyoruz.
Sanırım bu onu mahveder.
O yüzden sohbetimizden haberi olmaması konusunda oldukça kararlıyım.
Ama düşündüm de, kendim bilmeyi çok isterdim.
Neden bilmiyorum ama cevabı verilmeyen garip bir soru gibi geliyor.
İşte o zaman Sarah konuyu tam anlamıyla açıklığa kavuşturmak için...
...DNA testi yapılmasını önerdi.
Harry karşı çıkıp biraz düşünmek istediğini söyledi.
Harry'nin baba olduğu ortaya çıkarsa...
...Michael ve ailesi üzerinde nasıl bir etkisi olacağından endişeliydi ve...
...Michael’ın sperm donörü çıkması durumunda da...
...kendisi nasıl hissedeceğinden emin değildi.
Neden kimse üzülmesin diye bir şeyleri olduğu gibi bırakmayalım ki?
- Baba, son cümleyi tekrarlayabilir misin? - Tamam.
Neden kimse üzülmesin diye bir şeyleri olduğu gibi bırakmayalım ki?
DNA testi için geldiğin hafta sonu kapıdan girdin ve...
..."Hadi önce şu tükürük işini halledelim de bitsin gitsin" der gibiydin.
Sanırım yaptığımız ilk şeylerden biriydi.
İçeri girdin, oturdun, çubuğu aldın, tükürdün...
...yerine koydun ve kahkahalarla o kısmı halletmiş olduk.
Sonra sanırım sen bizim ofiste kalıyordun...
...ve Cathy, Harry'ye kocaman gülümsediği bir fotoğrafını vermişti...
...ben de onu masasına koymuştum.
Fotoğrafa bakıp dedin ki...
"Aman Tanrım, ağız yapımız aynı!"
Koşarak gelip senin ve Cathy'nin gülüşüne baktım...
...ve düşündüm ki, "Bu test işe yarayacak."
Onlar aile.
22 Ocak 2007 Pazartesi günü...
...Sarah'nın hayatı sonsuza dek değişti.
Tescilli mektubu açtı ve sonucu okudu.
Harry Gulkin'in Sarah Polley'nin biyolojik babası olduğunu söylüyordu...
...ve test sonucu %99 kesindi.
%99.97 kesindi. İhtimal buydu.
Bu çarpıcı gerçeği öğrendiğinde hissettiklerini...
...tahmin dahi edemem.
28 yıl boyunca böyle bir düşünceyle yaşamak oldukça uzun bir süre...
...ve bunun aslında gerçek olduğunu öğrenebilmekse...
...tam anlamıyla mutluluk, coşku vericiydi.
%99.9997 kesin. Babasıyım. Yaşasın.
Ben "balayı dönemi" terimini kullanıyorum.
Her şey "Hayat ne kadar güzel, değil mi? "den ibaretti.
Tam da zamanı gelmişti.
Merhaba Sarah.
Önümüzdeki bir hafta sonu...
...uygun olur olmaz Toronto'ya gelmek istiyorum.
Böylece Cathy'yi küçük kardeşiyle tanıştırabilirim.
Eğer tabii sen de istersen.
Görünen o ki, tüm bunlar...
...yeni haberleri herkesin kabullenmesini beklemeyerek yapılacak.
Bana gelecek olursak, kalbim yerinden çıkacakmış gibi.
Sarah, sen benim için salt mutluluğun vücut bulmuş hâlisin.
Sevgilerimle, Harry, Baban.
Kapıyı açtım, oradaydın.
Giydiğim kazağın aynısı senin üzerindeydi.
O kazaktan giyen kimseyi görmemiştim.
Sonra sen tabii gülümsedin...
...ve yine çok kişide görmediğim...
...kendi gülüşümün aynısını gördüm.
Ve dedim ki, "Evet, aynı genleri taşıyoruz, orası kesin."
Bence kendimizi çok benzer şekilde ifade ediyoruz.
Kollarımızı savuruyoruz, çok kıkırdıyoruz...
...ve fark ettik ki saatlerce hiç ama hiç durmadan...
...çene çalabiliyoruz ve söyleyeceklerimiz de hiç bitmiyor.
Merhaba Harry. Hâlâ hafta sonunu düşünüyorum.
Cathy'yle tanışmak ve seninle vakit geçirmek çok güzeldi.
Sanırım Hamursuz Bayramı için planlarımız yolunda gidiyor.
Bunu da ilk defa yazıyorum.
İlk kez babamın bu olanlardaki yeriyle tuhaf bir suçluluk duyuyorum.
Senin de söylediğin gibi bunu çözmekse hiç de kolay değil.
Eminim zamanla bir şeyler daha açık ve basit olacaktır.
En kısa zamanda seni görmek için sabırsızlanıyorum.
Hiçbir şey onun Michael veya...
...bir anda üvey olan kardeşleri için duyduğu sevgiyi değiştiremezdi...
...ama artık tanıyacağı yeni büyük bir aile vardı.
O tescilli mektubu okuduktan kısa bir süre sonra...
...Sarah, haberleri kardeşlerine söylemiş...
...ve bana söyleyip söylememe konusu açılmış.
Görünüşe göre sadece Mark...
...bu haberi kaldırabileceğimi düşünmüş ama...
...beni üzmeyi riske atmanın gereksiz olduğuna ve haberim olmadan da...
...hayatın normal bir şekilde devam edeceğine karar verilmiş.
Bu haberin ailemiz üzerindeki etkisinden bahsedebilir misin?
Çok şeyin değiştiğini düşünmüyorum.
Tabii hepimizin boşandığı gerçeği dışında.
Onu unutmuşum.
Üç kızın da boşandığı gerçeği dışında.
Evet, iyi tespit.
İyi tespit.
Sanırım hepimizin...
Hepimizin buna ilginç bir tepkisi oldu.
Bence Mark olaya farklı yaklaştı.
Ailesini daha da yakınlaştırmak için çabaladı.
Biz üç kızsa kaçtık.
Yani bunun dışında bir etkisi olmadı.
İlişkine bakışını değiştiren bir şey bu.
Böyle bir gerçeğin ortaya çıkması bir nevi başka gerçekleri de doğurur.
Böyle bir şeyi öğrendiğinizde de...
...o gerçeğin de arkasından gelecek gerçekleri düşünürsünüz.
Sanırım her şey de olduğu gibi...
...birinin böyle bir şey yaptığını ve kuralları çiğnediğini duyunca...
...bir çeşit tabuyu yıkar ve...
..."Hepimiz aynı problemlerle mücadele ediyoruz...
...onun her şey yolundaymış gibi görünmeye çalışıp...
...geldiği hâle bak." diye düşünmenize yol açıyor.
Olanlar, Mark'a zor gelmiş gibi görünüyordu.
Benim anladığım kadarıyla onun yaşadığı en büyük sorun...
...anneme karşı hissettiği hayal kırıklığıydı.
Bunu sen de hissetmiş miydin?
Bence sorun oydu.
Hayal kırıklığına uğramıştı, şaşırmıştı,
...ama sanırım ben öyle değildim.
Harry hakkındaki haberleri duyunca...
...hissettiğim temel şey sanırım...
...annemin hassasiyetini hissetmem ve...
...bu şekilde bir gönül ilişkisi içinde olmadığını düşünmem oldu.
Galiba doğum kontrolü açısından umursamaz durumdaydı,
...ve bebek sahibi olup çıktı.
İşlerin onun kontrolünden çıkmasını düşünmek delice,
...biyolojik olarak başka birinin...
...çocuğuna sahip olmak çok korkutucu bir durum...
...ayrıca hayatınıza devam etmek ve...
...gerçeği size yakın olan insanlardan saklamak zorundasınız.
Bunun hakkında söylenen yalanların karmaşıklığı,
...ve bunun hayatınıza kattığı stres dehşet verici.
Gönül ilişkisi yaşadığınızda çocuk sahibi olmak...
...doğum kontrolü hakkında gerçek bir ders, başka bir şey değil.
Sağ ol ya.
Doğum kontrolü olsaydı hepimiz daha iyi olurduk.
Sanki "This Is a Wonderful Life" gibi.
Hayır, tam tersiydi değil mi?
Eylül'ün ortalarıydı,
.Sarah "Mr. Nobody" çekimleri için Montreal'e gitmişti.
Bana DNA testinin sonuçlarını söyleyip söylemesi...
...için az zamanı vardı.
Sarah "Neanderthal" kadınını canlandırdığı bir sahneyi çekiyordu.
Sık sık bu rüyayı görüyorum. Tarih öncesi zamana ait.
Çığlıklarını duyabiliyorum.
Ayıyı kovalıyorum ve sen artık korkmuyorsun.
Sarah Toronto'dan arayan bir gazetecinin telefonuna...
...cevap verdiğinde tüm makyajı ve protez alnı ile...
...etrafta avare avare oturuyordu.
Adam ona Sarah'nın kayıp biyolojik babasını...
...bulduğu hakkındaki hikâyeyi yeni duyduğunu...
...ve bu harika keşfi Sarah'nın bunun karşısındaki reaksiyonu ile...
...birlikte Toronto gazetesinde yayınlamak istediğini söyledi.
Sarah dehşete düşmüştü.
Bana söylememişti ve bu noktada söyleyip...
...söylememe konusunda emin değildi.
Ağlamaya başladı,
...ve hikâyeyi yayınlamaması için gazeteciye yalvardı,
...çünkü henüz babasına söylememişti.
Gazeteci çok mutlu bir hikâye olduğunu belirtti,
...ve ağlaması için bir neden olmadığını söyledi,
...fakat Sarah daha da beter ağladı.
Cep telefonu elinde sokağa,
...kimsenin onu duyamayacağı bir yere koştu,
...caddenin karşısındaki parkta sığınacak bir bank aradı.
Orada adama en azından kendi babası ile irtibata...
...geçene kadar devam etmemesi için yalvardı.
Telefon konuşmasından bir süre kadar sonra ağlamaya devam etti,
...ardından, çok sayıda insanın kendine baktığını fark etti.
Montreallilerin, Torontolulardan ne kadar farklı...
...olduklarını düşündüğünü hatırladı.
Ağlayan bir kızı sanki hiçbir şey...
...olmamış gibi izleyen o insanları.
Gözyaşlarından lekelenen yüzünü yıkamak için stüdyoya döndü,
...Neanderthal kadın aynadan...
...yüzüne bakıyordu.
Köşeye sıkıştığında suratındaki komedya maskesini muhafaza edemezsin.
Yıllanmış trajedinin kendi üzerine düşeni yapmasını izler,
...ve gardını indirmesine izin verdiği anda...
...eski komedya ağzının kenarı ile sırıtırsın.
Fakat olayların bu yönde gelişmesi endişe vericiydi...
...ve Sarah olan biten her şeyi bana anlatmak zorunda kalacağını biliyordu.
Sarah bana son kez e-posta atabildiğinde...
...ayın 24'ü perşembe günü Montreal'den ayrılmıştı.
Yanıma gelip çay içmek istemişti.
Perşembe günü geldiğinde masayı ve evi...
...temizlemek için biraz efor harcadım.
Çok nadir yapmama rağmen sineği bile avladım.
Bu çatı katında sinekler bana arkadaşlık ederler.
Sadece belirli zamanlarda uğrarlar...
...ben de onları rahat ettirmek için elimden geleni yaparım.
Zaten size pek sosyal bir insan olmadığımı söylemiştim.
Sineklerle daha rahat olduğumdan şüphe yok,
...en azından kimsesiz olanlarla.
Onlarla konuştuğumu itiraf etmeliyim,
...verdikleri yanlış cevaplardan da hiç rahatsız olmam.
Yapayalnızlar, tıpkı benim gibi.
Konudan saptığım içi özür dilerim,
...fakat umarım Sarah'nın gelişinden önce...
...sineklik ile yaptığım bu fedakârlık size bir fikir verir.
Sarah buraya geldiğinde onu masanın kenarına oturttum...
...ve ana yemeğimin başına geçtim ki...
...bu Anna Christie'nin hikâyesiydi.
Bu hikâye 20. yüzyıl süresince sarhoş taklitlerimde...
...bana kılavuzluk etmiştir.
Bir gece önce Garbo'nun Marie Dressler ile...
...ilk sesli filmini izlemiştim.
Oyunculuğunu harika buldum.
Bu oyunculuk mevzusu...
...ile alakalı saatlerce konuşabilirim.
Sarah konuşmaya fırsat bulmadan önce...
...çay ve puding masanın üzerinde çoktan hazırdı.
Sen tam olarak karşımda oturuyordun,
...belli ki sözümü bitirmemi bekliyordun...
...ama söyleyecek önemli bir şeyin olduğunu düşünmemiştim.
Sadece laflayacağız sanmıştım,
...sonunda konuşmam bitince,
...şöyle dedin, "Buraya seni görmeye gelme sebebim...
...sana söyleyecek önemli bir şeyin olması."
Sonra konuşmaya başladın,
...şu deyimi kullanırsak doğru olur, dananın kuyruğunun koptuğu ana...
...gelmen biraz zamanını aldı.
Dananın kuyruğunun koptuğunu anladığım an,
"Tanrım, söylediği şey...
...onun biyolojik babası olmadığımdı."
Sefil bir sessizlikle oturdum,
...aynısını babasının Harry olduğunu öğrendiğinde...
...Sarah da yapmış olmalıydı.
Düşünceler kafamın içerisinde dönüp dolaşıyordu.
"Bu imkânsız. Olamaz.
Rüyadayım."
Afallamış durumdaydım.
Tanrım, yıllarca şakasını yaptığımız onca şey...
...aslında gerçekmiş.
Kendime gelmem zaman aldı ve...
Şey dediğimi hatırlıyorum.
"Harry mi? Harry Gulkin mi?"
Sonra sen şöyle dedin,
"İlişkimizi değiştirmeyecek değil mi?"
"Hayır hiç değiştirmeyecek...
...ne senin ne de benim için...
...ilişkimiz bakımından değişiklik olmayacak.
Tıpkı eskisi gibi aynı kalacak." dedim.
Masanın etrafına geldiğini ve...
...kolunu omzuma koyarak şöyle dediğini hatırlıyorum,
"Evet, değiştirmeyeceği için çok mutluyum."
Bense...
Komik olduğunu düşünmüştüm.
Kolunu omzuma koyarak...
..."Baba, hiçbir fark olmayacak" demen, yıllardır en yakın olduğumuz andı.
Sanırım sana bunun hakkında birkaç soru daha sormalıydım,
...çünkü anlattığın şey muazzam bir hikâyeydi,
...çok küçük tesadüfler ve...
...garip şeyler olmuştu.
Sonra birden fark ettim,
..."Tanrım, bu harika bir hikâye.
Bu mükemmel bir hikâye."
Yazmaktan haz duyarım ama bir türlü başlayamam...
...çünkü yazmak istediğim şeyler hakkında hiçbir fikrim yoktur.
Bu olay, dışarıdaki ilginç hikâyelere bakmaksızın...
...birinin kendi hayatına dair anlatılmış olan...
...nice etkileyici hikâyeler olduğunu fark etmemi sağladı.
Hikâyeyi önüme koyduğunda ne kadar fevkalade bir hikâye olduğunu fark etmeye başlıyordum.
Gitgide bütün her şeyin bir resmini toparlamaya başlıyordum...
...Diane'nin mazisi ve eylemlerim...
...farklı bir resmin aydınlık kısmında yer alıyordu.
Keşifler, tüm hikâyeyi dinleyen birine anlatmak için...
...bende bir saplantıya döndürülmüştü.
Anlatının kendisi için artan şevkim...
...yanı sıra kendi geçmişimin payidar genel değerlendirmesi...
...iki günlüğüne odamda gezinti yapmama neden olmuştu.
Ve ardından cumartesi günü,
...düşüncelerimin özetini Sarah'a e-posta olarak yollayabildim.
Canım Sarah...
...geçtiğimiz 24 saat, aklım dörtnala koşturuyordu.
Düşündüklerimin birçoğunu vasiyetime geçiriyorum, umarım...
...hararetli aklî kovalamayı keserim ve hepsini kendi görüşüme çeviririm.
Ne yaparsak yapalım, 1978'de gerçekleşmiş olan olaylar için...
...Diane'nin üzerine kesinlikle suç atmamalıyız.
O zamanlar 10 yılı aşkın süredir evliydik ve evliliğimiz harika bir evlilik değildi.
Zaten ilk evliliğinin bozulmasından ve akabinde...
...çok fazla sevdiği iki çocuğunu...
...kaybetmesinden dolayı hayatı berbat bir haldeydi.
Şimdiyse, ihtiyacını hissettiği şeylerde işe yaramayan bir kocaya takılı kalmış...
...ve bu yüzden oyun için Montreal'den Toronto'ya gittiğinde...
...neredeyse sürpriz bir şekilde...
...ona ilan-ı aşk yapılmış, ve o da kabul etmişti.
Her zaman ona, beni yetersiz hissettiği an, sevgili edinmesini söyledim...
...Jo ve Mark'ı veya beni bırakmayı düşünmemek şartıyla.
Elbette, öbür iki çocuğunu da asla bırakamazdı...
...ve onun sorumluluğu için isteğine asla karşı gelmezdim,
...yani kendi geleceğim hakkında endişeli olmam çok belliydi.
Harry ile bir gönül ilişkisine başlaması...
...ki bu beklenmedik bir şey değildi, Montreal'e birkaç kere ziyaretine...
...gitmemle aynı zamanda meydana gelmişti.
Bu ziyaretler sırasında, onunla seks yapmıştım...
...tutkunun tekerrür ettiği gibi bir şey vardı,
...ilk kez birlikte yaşıyormuş gibi hissediyorduk.
Sanırım, Diane şaşırtılmak zorundaydı.
Harry bir noktada birlikte yaşamayı teklif etmek zorundaydı...
...ama ben Diane'in önceden âşık olduğu eski Michael gibi görününce...
...Diane iki arada bir derede kaldı.
"Aşk çok kısa, unutması çok uzun." Neruda'nın şiiri.
Diane Toronto'ya döndüğünde, Harry hayal kırıklığına uğramış olmalıydı...
...ve bunun için üzgünüm.
Ama Toronto'ya yaptığı dönüş...
...onunla yeniden birlikte olduğumuz için üçümüzü de mutlu etmişti.
Sonra da hamile olduğu anlaşıldı.
Benim için çok güzeldi. Onun için, kahredici olmalıydı.
Bakın, en kötü şey...
...geçirdiği manevi acı hakkında...
...tüm hikâyeyi bana anlatsaydı, asla benim tepkimi anlamazdı.
İnanıyorum ki, endişe etmemesini söylerdim...
...çünkü ana babalığın anlam karmaşasına epey hazırdım.
Ama yine, çuvalladım.
O veya bu şekilde bilgi aktarmadan...
...neden durmadan konuşuyoruz veya en azından ben kesin yapıyorum...
...yani gerçekten biz böyle miyiz?
Sizi, hikâyeyi kendi tasvirinizden ilk başlarda yazmaya ne zorladı?
Düşünüp taşınıyordum,
...bir süredir anılarımı yazmak aklımdaydı.
Onlarca farklı yollardan söylenebilirdi; esaslı bir hikâye olduğuna ikna olmuştum,
...çok esaslı bir yapısı vardı...
...çünkü otuz yıllık bir dönemi ve nesli es geçmişti.
Hatıraya ve bir olaydan diğer olaya devam etmesine bağlı...
...özel bir gücü ve süreklilik yeteneği olmuştu.
Muazzam hüzünlü ve neşeli bir hikâyeydi.
Toronto'da buluştuğumuzda bir öneride bulunmuştun,
...hikâyeyi kendi anlatış açımızdan yazacak,
...birbirimize hikâyenin sonunu gösterecek...
...yani bununla ilgili bir şeyler yapacaktık ama ucu çok açık bırakılmıştı.
Sonra Diane ile tanışmamızın...
...geçmişiyle birlikte, altı sayfalık bir özetini yazdım.
Harry Diane'la ve senin hakkında bir bölüm yazmıştı...
...ve sizin baba kız olduğunuzu keşfetmişti ve birisi de yayımlamasını önermişti.
Buna çok aşırı tepki verdiniz.
Öfkeliydiniz ve çok üzülmüştünüz.
Selam Harry.
Galiba hikâye basıldığında sevdiğimiz herkes bizi seven herkes tarafından bilindiğinde...
...bunun senin için neden sıkboğaz eden bir sorun olduğu konusunda kafam karıştı.
Söylediğim gibi, babamın biraz zamanı olduğunda, haberlerle ilgilenirdi...
...daha arkadaşlarına söylememişti...
...veya şimdiki ailesinden gelen hiçbir soruya cevap vermiyordu.
Bu uzaklık ve mahremiyet, onun için önem kazanmıştı...
...ve şiddetle bunu mümkün olduğunca koruma altında tutacağına inanıyordum.
Benim durumum, kısmen Diane'la ilişkim süresince, arkadaşlarına açıldığı benzer...
...bir duruma dönüyordu...
...ama doğrusu, evliliğin gidişatına baktığınızda bu tümüyle yapmacıktı.
O zamanlar can sıkıcıydı.
Sanırım kendimi bir nevi yansıma olarak hissediyordum.
Kendimi rahatsız, utangaç...
...kendi aramızda anlaştığımız yöntemden dolayı,
...seninle olan ilişkimde bir anlamda köşeye sıkıştırılmış gibi hissediyordum.
Gökyüzü ciğerime doluyordu.
Çünkü bir tür yanlış anlaşılmada, yanlış anlaşılmanın en üst noktasındaydık...
...ve ikimiz de bu hususta duyarlı olduğumuzu kanıtlamıştık.
Bu durum bizim aramızda meydana geldiği için üzülmüştüm.
Tutkum ya da aldığım tat, artık bu noktadan itibaren kalmamıştı.
"Artık bu eğlenceli değil. Sadece sorunlar yaratıyor."
Sonunda bu işi bitirdim ve geri çekildim.
Yayımladığınız şeyin sahip olduğu, sizi yayımlanmasına çeken şey neydi?
Bence...
Bence herkes bir şeyler yazıyor...
...herkes her şeyi yapıyor, istediği şeyi yayımlıyor.
Anlatılması gereken bir hikâye varsa,
...ve hikâye biraz dürüstlük ve rezonans içeriyorsa...
...onu kendinize saklayamazsınız.
Balayı dönemiydi, farklı bir dönemdi...
...ses tonunun değişimini duyduğumda, orada gerilim vardı.
Muhteşem bir ilişki, muhteşem bir baba, muhteşem bir çocuk,
...her şey muhteşem, ama artık değil.
Selam Harry.
Büyük resmi barındırmasa da,
...benim, senin, hatta ailemin tecrübelerinden bahseden...
...bu çarpıcı hikâyede yer almaktan çok huzursuzum.
Senin bu hikâyeyi anlatma arzunu...
...ve benim bu tecrübeyi bir filmle belgeleme arzumu çok düşündüm.
Bu işe başlarken...
...projemin nasıl bir şekil alacağını bilmiyorum.
Kendime saklayacağım bir kayıt mı olacak...
...yoksa bir noktada başkalarının da izleyeceği bir şeye mi dönüşecek bilmiyorum.
Ne kadar sürecek ya da bitecek mi bilmiyorum.
İlişkili olan herkesle yaptığım röportajlarla...
...bunu keşfetmeye başlamayı bırak, şu noktada...
...nasıl anlatacağımı biliyormuş gibi davranmayacağım bile.
O nedenle ne kadar aykırı olursa olsun...
...herkesin görüşü dahil edilecek.
Bir gün bu, diğerlerinin de izleyeceği bir belgesele dönüşebilir.
Ne zaman olacağından ya da bunu isteyip istemediğimden emin değilim.
Ama nasıl sonuçlanırsa sonuçlansın...
...senin bunun bir parçası olmaman çok tuhaf hissettiriyor.
Bu belgeseli düşündüğünde, Harry olarak, yapımcı olarak...
...bu film hakkında biraz endişesi olduğuna eminim.
Çünkü her şey onun kontrolünde değil.
Bunu anlıyor ama hoşlanmıyor.
Bu hikâyenin, şu an hayatta olan...
...bu konu hakkında konuşabilecek herkesin bakış açısından anlatılacağı...
...ona açıkça belirtildi ama bu hikâye...
...sadece babamın Diane'le tanışmasını, onunla birlikte olup sana sahip olmasını...
...ve seninle tekrar buluşmasını anlatsa daha çok hoşuna giderdi.
Ama bunu da kabul ediyor. İyi bir şekilde destek olmaya çalışıyor.
Peki bu belgeseli, herkesin bakış açısını...
...eşit derecede yansıtarak çekmem hakkında ne düşünüyorsun?
Bundan hoşlanmıyorum.
Bence bu...
...bulanıklığa yol açar.
Dibine hiçbir şeyle dokunulamayacakmış gibi.
Farklı farklı yerlerdeyiz. Bence herkes dinlenebilir.
Ama takıldığım nokta hepsine eşit derecede yer vermek.
Özellikle de olayda pek aktif olmayanlara.
İlk olarak, olaya dahil olan taraflar var.
Orada olanlar ve direkt olarak bundan etkilenenler.
Sonra, bunun etrafında, ana karakterler yüzünden...
...yüzeysel olarak etkilenenlerin olduğu bir çember var.
Sonra, onun dışında da ana karakterlerden birinin...
...duyduklarından ya da anlattıklarından oluşan...
...başka bir eş merkezli çember var. Tüm bunlar farklı hikâyeler olabilir...
...ve bu hikâyeler bunları anlatan kişiyle olan ilişkilerinden...
...ya da olaylardan etkilenmiş olabilir.
Biri tepkilerden çekinerek gerçeği söylemez.
İnsanlar kendilerini, gördüklerine göre...
...hissettiklerine göre, hatırladıklarına göre...
...ve sadakatlerine göre ifade etme eğilimindedirler.
Aynı şartlar, farklı insanları farklı etkileyecektir.
Farklı doğrular olduğundan değil.
Bazı olaylara gösterilen farklı tepkiler olduğundan.
Sanatın en önemli işlevi doğruyu söylemesidir.
Bir olaydaki doğruyu bulmasıdır. Nedeni bu işte.
Bunu bitirdiğin zaman göreceksin ki...
...yaklaşık altı saatlik bir şey olmuş...
...ve bununla ne yapmak istediğine karar vereceksin.
Hikâye gibi olacak. Hepimiz tek tek görüneceğiz.
Herhangi birimiz bunu düzenleyip...
...hangi kısımları saklayacağımıza karar vermeye çalışırsa...
...bu, hepimizin oynadığı abuk sabuk bir tiyatro egzersizi gibi olacaktır.
"Burası kalsın istiyorum." "Burası saçma olmuş."
Bu, düz bir şekilde röportaj yapmaktan ve hiçbir yerinde düzenlemeye yapmayıp...
...olduğu gibi olmasına izin vermekten oldukça farklı bir şey.
En azından bu şekilde gerçeğe olabildiğince yakın olur.
Ama yaptığın düzenlemeler de bunu tamamen farklı bir şeye dönüştürecektir.
Bu belgesel ne hakkında sence?
Dördüncü duvarı mı yıktım şu an? Kamerayı döndürsene.
Ne hakkında? Birçok şey hakkındaymış gibi.
Anılar demiştin.
Anılar ve hayat hikâyelerimizi anlatma şekillerimiz hakkında.
Bence bu birçok bakımdan birini...
...insanların o kişi hakkında anlattığı hikâyelerle hayata döndürmeye çalışmak gibi.
Bu açıdan iyi görünüyor muyum?
Özür dilerim, devam et.
- İnsanların ne anlatması demiştin? - Pislik.
Merhaba Harry.
Belgeselin odaklandığı ana konulardan biri de hikâyelerdeki farklılıklar.
Hepimizin. Senin, benim, babamın, kardeşlerimin...
...annemin arkadaşlarının...
Hepimizin irili ufaklı farklılıklar barındıran benzer hikâyeleri var.
Ben hayat hikâyelerimizi anlatış tarzlarımızla ilgileniyorum.
Aslında geçmiş hakkındaki gerçek genelde kısa ömürlü olur...
...ve saptanması zordur.
Geçmişimizi iyice araştırmadığımızda...
...hikâyelerimizin çoğu genelde değişik sonlarla ve kurgularla biter.
Ama genelde bunu istemeden yaparız.
Aile arasında annemden bahsettiğimizde...
...sanırım onun kim olduğu hakkında...
...birçok soru ortaya çıkıyor.
Onun nasıl biri olduğu konusunda bir sürü anlaşmazlıklar oluyor...
...ve bir şey olduğunu söylemek de yanlış bir kanı.
Bence diğer bir yanlış kanı da...
...bir vaziyetin ya da bir gerçek olayın olduğu kanısı.
Geçmişte olanları telafi etmeliyiz.
Ben hiç "gerçekte olan" diye bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Bence en başından beri farklı bakış açıları vardı.
Cevap bile alamazsın.
"Tamam, şimdi çözdük. Tam olarak ne olduğunu biliyoruz."
"Onun tam olarak nasıl biri olduğunu biliyoruz" diyemezsin.
Bence bu tür şeyler aldatıcı şeyler.
Yine temel soruya gelelim: "Biri gerçeği bulabilir mi?"
Kesinlikle çok yaklaşabilirsin...
...ama bunu olayları yaşayanlarla sınırlı tutmak zorundasın.
Direkt olarak ilgisi olup etkilenmiş olanlarla.
Ayrıca olaylara direkt olarak tanık olan sadece iki kişi var...
...ve biri burada değil.
Diane gelip konuşamaz.
O olayın aslını kanıtlayabilecek, neler olduğunu söyleyebilecek tek kişi.
Tüm bu tartışmaları yaptık ve dün burada başladık.
Bulanıklığın bir kısmını giderdiğimizi düşünüyorum.
Belki hepsini gideremedik ama biraz daha net şu an.
Üzülerek belirtmek durumundayım ki...
...sadece benim anlattığım hikâye Diane'in gerçek hikâyesi.
Bence tek gerçek bu.
Şimdi, bazen hafızam beni yanıltabiliyor...
...ama yalan söylemeyeceğim.
Diane ile 30 yıl önceki aşkımız...
...çok yoğun ve çok istikrarlıydı.
Şimdi her şey bana geri döndü,
...ve sana olan şefkatimle sarmalandı.
Ve ben de aynı şekilde senin için çılgına döndüm.
Annem ve Harry ile arasındaki ilişkinin...
...tüm detaylarını duyduğumda,
...gerçekten mutlu oldum. Çünkü ben de daima...
...onun tüm hayatını aşkı aramak için hissettiği duygulara sahiptim.
O hayatının son yıllarını yaşarken kesinlikle öyle hissettim.
Çocukluğumdan bu yana uzun bir zaman boyunca,
...ihtiyaç duyduğu şeylerde babamdan karşılık alamamıştı.
Harry'nin hikâyesini öğrendiğimde,
...şunu hissettiğimi hatırlıyorum...
Onun aşkı bulmuş olmasına ve...
...çok sevilmiş olmasına çok mutlu olmuştum.
Ama düşünüyorum da,
...gerçekten sevdiği tek kişi babamdı,
...ve o bir seçenek değildi,
...çok sevilmiş biri olmasına gerçekten mutlu oldum.
Gerçekten sevilmek istediği biri tarafından...
...sevildiğine pek emin değilim ama.
Sevgili Sarah, yeni babanı keşfetmene dair...
...bir belgesel hazırlarken,
...bunun senin üzerindeki gerçek etkilerine dair...
...derin kaygılarını savuşturabiliyor musun acaba?
Bunu bir babanın arayışından ziyade gerçeğin acayipliği ve de...
...hafızanın kaypaklığının...
...arayışı olarak mı tanımlıyorsun?
Selam baba!
Son mektubun üzerine düşünüyordum.
Haklı olabilirsin.
İnkâr ettiğim bu filmi yapma isteğimin altında...
...başka bir şey var belki de.
Tutunacak bir yerim olduğunu hissettiğim her vakit onu kaybediyorum.
Her şeyimizi böylesine ortaya çıkarma nedenimi bulamıyorum.
Dürüst olmak gerekirse bu gerçekten utanç verici!
Başkalarının sözlerinden yola çıkarak,
...geçmişi yeniden inşa etmeye çalışarak aklımı tamamen yitirdim mi acaba?
Ona şekil vermeye çalışarak?
O çekip gittikten sonra oluşan tsunami mi yoksa bu?
Onun canlanması ile boğuşan,
...enkazın içerisinde onu birleştirmeye çalışan bizler.
Tam biz onun yüzünü görmeye başlamışken,
...bizden tekrar ve tekrar sürekli uzaklaşan?
Annemin öldüğü güne dair ne hatırlıyorsun?
Korkunç bir gündü, öyle değil mi?
Bilmiyorum. Sanırım...
Sanırım kardeşi bize haber vermişti.
"Sanırım artık sona geldik,
...hepiniz yanına gidebilirsiniz"
Bilinci yerinde değildi.
"Aklınıza ne gelirse söyleyin...
"O ölmeden önce ona son olarak ne söylemeniz gerekiyorsa söyleyin...
...çünkü sona çok yaklaştık"
Yani o gün çok kötü bir gündü.
- Ona ne söyledin? - Nasıl?
O an geldiğinde herkes onunla tek başına yalnız görüştü.
Ona ne söyledin?
Bilmiyorum.
Muhtemelen onu özlediğimi...
...onu özleyeceğimi,
...onu sevdiğimi ve...
...onu asla unutmayacağımı.
Hepsi bu kadar.
Bilirsin, 25 yıldır tanıdığın...
...25 yıl boyunca hayatının önemli kısmını birlikte geçirdiğin,
...ve 25 yılın anlamının çoğunu ona ayırdığın birisini...
...kaybetmek çok zor bir şey.
Berbat bir sorgulama yöntemi.
Sana söylüyorum, bunu daha eğlenceli kılacak bir yol bulmalıyız.
Nesin sen, bir çeşit sadist röportajcı mı?
Bana seni ruhen çökertmem gerektiğini söylemiştin.
Evet, bunu başardın, öyle değil mi?
Bunun rol kaldırır bir tarafı yok.
Rol kaldırır tarafı yok.
Ne kadar zalim bir yönetmen olduğunu gör.
Şimdi anlıyorsun, değil mi?
Hatırlıyorum...
Beni yönettiğin günü hatırlıyorum.
Film merkezindeyken,
...hazırladığın o saçma montajı.
Tam takım kıyafetle beni buz gibi soğuk suyla dolu...
...havuzun içinde yürütmüştün.
"Devam et, daha aşağı Baba!"
Demiştim ki; "Artık daha aşağı gidemem!"
Kıyafetim buna engel oluyor.
Aynen devam et!
Tanrım, bu çok rahatsız edici.
Senden istediğim ufacık bir şeydi.
Tek istediğim şey suyun altında yürümendi.
Burada bir montaj yapmaya çalışıyorum,
...ve babam sorun yaratıyor.
Zalim bir yönetme tarzı.
Neden?
Bir şekilde, anlarsın...
...bütün bu sorgulamaların nedeni...
..."senin baban mıydım? Değil miydim?"
Geçmişin önemsiz bir kısmının öne çıkarılması,
...benim açımdan elbette.
Senin için çok daha önemli sanıyorum.
Bence, hayatımızda başımıza gelen pek çok şeyden sadece bir tanesi.
Benim için dertlenme.
Benim halime acıyacaksan, Diane'i sevmiş ve kaybetmiş...
...Sarah'ın çocukluk zamanlarında...
...yanında olma fırsatını kaçırmış,
...Harry için yap bunu.
Bu bana nasip oldu.
DNA sonucunu okuduğumda utanç duymadım.
Ben çok şanslı bir adamdım,
...ve tabii şanslı anlarımdan birisi için,
...Harry Gulkin'e Diane'i sevdiği için teşekkür etmem gerekiyor.
Diane ile Harry'nin o aşk gecesinin...
...bir ürünü olan Sarah'ın...
...biyolojik babası olmuş olsaydım,
...kesinlikle farklı birisi olurdu.
Çok daha iyi ya da çok daha kötü,
...ancak bugünkü Sarah'tan...
...çok farklı birisi olacaktı.
Sevdiğim Sarah'tan farklı biri.
Başka muhtemel sonuç söz konusu değil.
Bu mektubu kendine saklayıp saklamamaya...
...sen karar ver.
Bu senin ve karar da senindir.
Bilirsin, bak...
Baba, ilk satıra geri dönebilir misin?
Çok samimi davranıyordum.
Çok inanarak okumuştum.
Bu mektubu kendine saklayıp saklamama...
...kararı senindir.
O sana ait ve tercih de senindir.
Bilirsin, bak, perşembe günü bana kendinden bahsederken,
...bana iki kez sarıldın,
...çocukluğunda sarıldığın kadar sıkı bir şekilde.
Bu davranışın tek başına binlerce kelimeye bedel.
Pekâlâ, al işte.
Bana bildirildiği ya da olduğu gibi...
...bildiğim her şeyi anlattım.
Sanırım bu hikâyeyi ben yazdım,
...çünkü insanlığa dair gerçekten çok ilginç şeyler söylüyordu.
Ama belki başka bir nedeni de vardı.
Belki, çok derin,
...açıkça kabullenebileceğimden daha fazla şok yaşadım.
Bazen değişen hayatımın kalanında ne kalmış...
...durur anlamaya çalışırım.
Sarah ile aramızdaki bağlantı koparıldı,
...ve ben bunu tamir edecek kadar güçlü değilim.
Bu gerçek bir şey değil.
Hayal denilen yönüyle geliştirdiğimiz için var...
...ve bu tamamen gerçek ve somut.
Acı veriyor.
Kısa süre içinde son 40 yıl yeniden yaşamak için,
...klavyenin başına tekrar döndüm.
Ama her zaman beni gafil avlamak için gizlenmiş olacağını varsayıyorum.
Belki de bu, hikâyeyi inkâr etme şeklidir.
Diane her zaman benden istedi gibi,
...her şeyin açığa çıkması...
...ve sonrasında Sarah ile daha da yakınlaşmam...
...ve bunları yazıya dökmem ne kadar ironik.
Bu benim hayatıma yeni bir soluk getirdi.
Bu sabah saat 5:26 da,
...oğlumun eşi Jennifer, küçük bir kız dünyaya getirdi.
Ilford'un havasından çekip gideli neredeyse,
... bir yüzyılın dörtte üçü geçmişti,
...ve artık bu küçük kız Toronto'da yaşam...
...hakkında bilgi edinmeye başlayacak.
Kesin olan tek şey var:
Onun hayatı benimkinden tamamen farklı olacak.
O kadar farklı ki, başka gezegenlerde doğmuş gibi olacağız.
Bence dedesinin hayat hikâyesini okumak, tarih kitaplarından...
...tamamen farklı bir şekilde yazıya dökülmesini görmek ilgisini çekecek.
Bak işte, ben yazarken etrafımda vızıldayan bir sinek var.
Kısa süreliğine yiyecek bulmak için etrafta vızıldayacak,
...sonra da bir arkadaş isteyecek.
Nedenini hiç bilmeyecek.
O sadece atalarının milyonlarca ihtiyaçlarını...
...takip etmeye mahkûm edilen bir sinek.
O sinek için "neden" kelimesi yok.
Evet, işte böyle Michael,
...mahkûmiyeti kabul edeceksin.
Devam edeceğim.
13 yaşımdan beri devam eden, ablamın başlangıçta şaka olarak,
..."senin baban muhtemelen gerçek baban değil" diye söylediği...
...bu hikâyenin bütün versiyonları çok merak ediyorum.
18 yaşına geldikten sonra sürekli sizin adınızı duymam,
...sonra Harry'yi bulmam ve daha sonra da DNA testi ile ispat etmem.
Evet.
O kadar garip ki, röportaj yaptığım insanlar,
...yani annemin yakın arkadaşları,
...Harry'nin babam olduğunu öğrendiklerinde şoka girmişti,
...çünkü onlar her zaman senin babam olduğunu sanıyordu.
Tamam o zaman.
Mecburen ben...
...bir defasında birlikte olduğumuzu sana söylemek zorundayım.
Çeviride emeği geçenler:
Jennifer
walkytalky
ferio
Nâyî
REDO1
tufeno
Bay-A
Fiona
x@nder
Kari Vaara
Valda
JaguaR
Cemocem
15 Kasım 2013