To... pogadamy o tym, jak próbowałeś mnie pocałować?
Jakoś nie widzę takiej potrzeby.
Tak, racja. Przecież nie ma o czym gadać. Przyjaźnimy się. Tak?
- O tak, jasne. - Tak, przyjaźń.
I to chyba ważne, żeby tak zostało.
- Tak, zgadzam się. - I żebyśmy byli przyjaciółmi.
- Tak, przyjaźń. - I żebyśmy się przyjaźnili.
- Oraz... hej, ty wychodzisz za mąż! - Właśnie. Już za rok.
Na Nantucket jest pięknie latem. Nie jak w L.A, tylko gorąco i wietrznie.
Jest sucho.
- To... na razie. - Zostało jeszcze kilka mil.
Przejdę się, jest piękna noc. Sorry! Sorry!
Szlag. Todd, zatrzymamy ten ślub. Todd?
O kurde, został w Malibu.
To Diane nie chce wyjść za mąż za Peanutbuttera?
Ona myśli, że chce, ale tak naprawdę nie chce.
I dlatego musimy być teraz dobrymi kolegami,
odłożyć swoje uczucia na bok i przeprowadzić sabotaż ślubu koleżanki.
- Co? - Jestem najszybciej jak mogłam. Co jest?
Kminimy, jak nie dopuścić do ślubu Diane.
Więc obudziłeś mnie w środku nocy
i kazałeś przyjeżdżać z powodu „pilnej sprawy",
a jest nią to, że Diane wychodzi za mąż i dopiero za rok?
Masz jakiś pomysł?
Mam dość. Nie mam zamiaru poświęcać ci swojego czasu.
Jestem w barze. A do tego jest weekend. Nareszcie mogę się zabawić.
Jak nie masz pomysłu, to powiedz, że nie masz.
- Postaw mi drinka. - No dobrze.
- Jak się nazywasz, kocie? - Vincent... Dorosły... Pan...
- Vincent Dorosłypan. - Słyszałeś to, BoJack?
Vincent jest dorosły. I na bank wie, jak traktować kobietę.
- Założę się, że nie jest i nie wie. - Napijesz się halkokolu?
Z przyjemnością, ty wysublimowany krasomówco. Opowiedz mi o sobie wszystko.
Bardzo lubię biznes... I transakcje.
Naprawdę chcesz, bym był zazdrosny o to, że flirtujesz
z trzema chłopcami jeden za drugim ukrytymi pod prochowcem?
Jak bawi się taki facet jak ty?
Nie mam czasu na te przebieranki. Muszę sabotować wesele.
- Powodzenia w transakcjach biznesowych. - Dzięki.
Panie władzo. Listonosz zatrzymał się zaraz przy mnie. Poczułem impuls.
Co miałem wtedy zrobić? Nie gonić listonosza?
Panie Peanutbutter, jestem pana fanem, więc skończy się tylko na pouczeniu.
Ale proszę pana!
Cześć, misiaczku. Super info: przejechałem się policyjną suką.
- Złe info: zabrali mi prawo jazdy. - Niech zgadnę. Znowu ganiałeś listonosza?
Skąd wiesz? Widziałaś go tu? Nic ich nie powstrzyma.
Ani deszcz, ani śnieg, ani ciemna noc. Ani furtki.
Potrzebuję małej pomocy. Mogłabyś mnie wozić przez trzy miechy?
Nie dam rady, kochanie. Jestem zajęta.
Ciężko pracujesz nad listą prezentów ślubnych.
- Nie, piszę moją książkę. - Tak...
- Ale nie zapomnij o liście prezentów. - Wiesz, że cię kocham.
I wiesz, że totalnie się jaram naszym ślubem,
ale teraz pracuję i mam straszną gonitwę myśli,
więc nie bardzo mogę myśleć o weselu.
Mów, o co chodzi. Pomyśl, że jestem Michelle Pfeiffer w teledysku Coolia.
Tylko... Te nogi... Tak... I Coolio.
O nic nie chodzi. Po prostu mam wrażenie, że zaczyna mnie to przerastać.
Miśka, wyluzuj. Chajtanie się to łatwizna. Znaczy, już to robiłem dwa razy.
W porządku. Przepraszam. Tylko muszę się teraz skupić na książce.
Więc ciągle nie chcesz powozić mnie po mieście?
- Zatrudnij szofera. - Czy nad moją głową pojawiła się żarówka?
Bo kiedy coś mówiłaś, wpadłem na genialny pomysł.
Zatrudnię sobie szofera. Ale będzie jazda.
Bo jak się znam, to będzie niezła jazda.
Nie wiem, czy mi się podoba włamanie i wtargnięcie, BoJack.
Podwójne W to i tak najmniej niezgodne z prawem etapy
- 12-stopniowego planu. Narzędzia? - Są.
- Telefon? Kapsułka z cyjankiem? - Są. A po co nam...?
Okej, to zaczynamy. Krok pierwszy: wejdź do gabinetu.
Krok drugi: podrzuć obciążające...
- Kto tam? Todd? - Cześć, Peanutbutter.
Weź cyjanek, Todd. Weź cyjanek!
I hop! Hop. Hop. Nie.
Przyszedłeś tu na rozmowę w sprawie bycia szoferem?
Dokładnie tak.
W dechę. A jeszcze nie napisałem ogłoszenia.
Myślę, że to sprawka przeznaczenia.
I hop!
Dziękuję, że wyraziłeś wolę zostania szoferem.
Wiem, że nie masz przy sobie cefałki,
więc pozwolę sobie podsunąć ci moją własną.
- Czad. Dzięki. Proszę, panie szefie. - Zobaczmy, co my tu mamy.
Z taką cefałką, to raczej ty powinieneś zatrudniać drajwera.
Taki żarcik. Wiem, że to moje CV.
Studiowałeś w Illinois. Też jestem po Northwestern.
Naprzód Westerny!
Tu pisze, że świetnie umiesz naśladować Rodneya Dangerfielda.
- Pokażesz trochę. - Dobra. Jestem Roger Dangerfield.
Faktycznie zero szacunku. Todd, witam na pokładzie.
Możesz uwierzyć w to, jaka jest pogoda?
Nie, nie mogę uwierzyć w to, jaka jest pogoda.
O raju, jesteśmy super duetem. Ja jestem jak Pani Daisy, a ty jak Minnie Driver.
Nudzę się, a Todd chyba połknął cyjanek i prawdopodobnie nie żyje.
- Wpadniesz się postukać? - Uwodzicielski jak zawsze.
Jestem na obiedzie. Z Vincentem. Pewnie trudno ci to znieść.
Z tym z baru, który jest trzema chłopcami jeden na drugim ukrytymi pod prochowcem?
- Nie odwalaj sceny zazdrości. - To nie scena.
Uświadamiam ci, że próbujesz się związać z osobą,
która jest... wybacz, muszę to powtórzyć,
trzema chłopcami jeden na drugim ukrytymi pod prochowcem.
- Słucha, co mówię. - Dobra, ale czy możesz zrozumieć, że...
Że jesteś zazdrosny? Już zrozumiałam. Papatki.
- Patrzcie, kto żyje. - Lepiej niż żywy.
Właśnie patrzysz na nowego kierowcę Peanutbuttera.
Jesteś jego drajwerem? Fantastycznie.
Będziesz mógł go szpiegować na totalnym legalu.
- Czy ja wiem, BoJack... - Jasne. Będziesz dla niego miły,
zdobędziesz zaufanie, poszoferujesz mu na trasach do psich fryzjerów.
Ale w tym czasie będziesz go obserwował. Zanotujesz każdą słabość,
aż nadejdzie moment wielkiego uderzenia.
A kiedy już przycelujesz go w piętę Achillesa, to się go obetnie.
Hura, zdrada.
Kurde, nie, nie... Uspokój się, Todd.
Kolego, zamiast mruczeć coś pod nosem, może byś tak mówił w moją stronę?
Możesz uwierzyć w to, jaka jest pogoda?
Nie, nie mogę uwierzyć w to, jaka jest pogoda.
Nie miałaś tu być pół godziny temu?
Tak, ale zasiedziałam się w aucie. Słuchaj. Przejrzałam swoje notatki
i chyba to wystarczy, żeby zacząć pisać. Więc... ja teraz zacznę to robić.
Już nie będziemy rozmawiać? Nie chcesz znać mojej Różyczki?
Już mówiłeś, że był nią świerszczyk twojego wujka
- z kobietą z trzema sutkami. - Kim ona była?
- Mam już wszystko. - To do zobaczenia, tak?
Tak. Dlaczego musiałeś wszystko skomplikować, BoJack?
Coś skomplikowałem?
Jak zobaczysz coś, co jest nam niezbędne,
jak podgrzewacz ciastek, najeżdżasz na kod kreskowy,
i migusiem, poleciało na listę.
I już wszyscy wiedzą, czego chcę. I ja wiem, czego chcę.
Tego samego co wszyscy. I wszystko jasne, i nikt nie ma najmniejszych wątpliwości.
- Mnie się zdaje czy ciebie to nie kręci? - Nie, kręci.
Po prostu... weselicho na Nantucket? Fury prezentów?
Tak mnie to przytłacza, że nie wiem, czy chcę podgrzewacz ciastek.
A to chyba jedyna okazja, żeby go dostać.
Zamknij oczy. Dobra. Wyobraź sobie nasze życie.
Zimny niedzielny poranek za jakieś kilka lat.
Może roboty rządzą światem, a może nie. Nie wiem, bo to przyszłość.
Ważne jest to, że to niedziela rano. Przyniosłem ci gazetę,
podsunąłem kapcie. Wchodzisz do kuchni. Czujesz zapach ciastek?
- Tak. - Też je czuję. A są ciepłe?
- Tak. - Właśnie po to są podgrzewacze ciastek.
Jeżeli małżeństwo cię tak stresuje, to nie musimy się chajtać.
Nie chodzi o małżeństwo, tylko o wesele. I rok przygotowań.
Olejmy to. Ja już miałem wielkie wesele i nie muszę mieć kolejny raz.
Zróbmy coś małego i na luzie. Tu w mieście. Za miesiąc.
To byłaby rewelacja. Ale musielibyśmy odwołać gołębie.
I nie dalibyśmy rady wysłać tych fikuśnych zaproszeń.
Gołębie to i tak był pic na wodę.
A zaproszenia to śmieci roznoszone przez listonoszów, żeby nas wkurzać.
- Listonosze. - Spokojnie, piesku.
A potem gadaliśmy o ulubionych płytach Smash Mouth.
A potem... potem przeszliśmy na całą rozmowę o patykach.
I mówię ci, stary, Peanutbutter totalnie poważnie traktuje temat patyków.
- Po co mi to mówisz? - Chciałeś ze szczegółami.
Mówiłem, że ma nową bandankę?
Opowiedz coś, co mi pomoże odwołać ich ślub.
Nie mówiłem ci? Odwołali ten ślub.
Co? Dzięki Bogu! Cały wszechświat znów ma sens!
Nie chcą wielkiego ślubu na wyjeździe. Organizują go za miesiąc gdzieś tutaj.
- Co? - Chyba źle się wyraziłem
z tym „odwoływaniem".
Co to?
Wezwali mnie do sądu, ale nie mam czasu.
Będzie się tym martwił piątkowy BoJack. Teraz myśl, Todd.
W tej zjaranej galaretowatej mazi, którą nazywasz mózgiem, musi coś dryfować.
Pomyślmy. Peanutbutter bardzo lubi poranne drapanie po brzuszku,
a rodzina Diane pochodzi z Wietnamu, skąd też pochodzi wietnamskie żarcie,
a ponieważ ono trafia do brzuszka...
Podaj suche dane. Co się dzieje w tym tygodniu?
Przyjeżdża cyrk, Kongres głosuje nad nową ustawą o edukacji...
U Peanutbuttera! Co się dzieje u Peanutbuttera?
W najbliższy czwartek zawożę go z Diane do banku.
Mogę to wykorzystać. Naprawdę mogę to wykorzystać.
Nie wiem, czy potrafię odegrać scenę napadu na bank.
No proszę cię, epizodyczna aktorko Margo Martindale.
Mówią, że nie ma dobrych ról dla kobiet po pięćdziesiątce.
Wsadzę ci w łapy kałacha i dowiodę im, że się mylą.
Mam już dość limitów obsady w teatrze, telewizji i filmie.
Równie dobrze możesz grać w pudle. To partyzancki spektakl.
Bez sceny, scenariusza i zabezpieczeń.
To jest taka robota, o której gadaliśmy kiedyś nocą na pustyni.
Nie mów, że nasze marzenia zostały w indiańskiej saunie.
Srać to, biorę.
A ten chłopczyk już nigdy nie odnalazł matki.
- Cześć wam. - BoJack Horseman?
O, cześć.
Ale zbieg okoliczności. Nie miałem pojęcia, że tutaj będziecie.
- Jak tam sprawy? - Sprawy super. A twoje?
- Jak twoje sprawy? - Natychmiast ręce do góry!
- Kto się poruszy, ten dostanie kulkę. - Cóż za przykra niespodzianka!
- Co za śliczny pierścionek. - Ta druga.
Co za śliczny pierścionek. Pożyczę go.
- To mój pierścionek zaręczynowy. - Daj go. To tylko pierścionek.
Ten pierścionek to symbol twojej miłości. Jak ci nie zależy na pierścionku,
to może nie zależy ci na kobiecie, która nosi go na palcu.
Ta przerażająca kryminalistka ma trafne spostrzeżenia.
Nie, Peanutbutter ma rację. Jeśli pierścionek jest symbolem miłości,
to po co mi symbol, skoro mam prawdziwą miłość?
Nie potrzebujemy symbolu, skoro mamy siebie.
Dlaczego mamy się pobrać dopiero za miesiąc?
Bo właśnie ten napad na bank uświadomił mi, że życie jest krótkie.
- Powinniśmy wziąć ślub jeszcze szybciej. - Nie...
- Czyli kiedy? - Czemu nie w ten weekend?
Możemy się ochajtać w sobotę. Chyba zwariowałam.
- Tak, nie rób tego. - Weź to świecidełko.
- Okej, niech będzie sobota. - Co tu się, kurde, stało?
Coś wyjątkowo pięknego... Zabierajcie łapy!
I szybko wam opowiem. Erica musiała stracić stopę,
ale zyskała kumpla. Sorry, trochę poleciałem w dygresję.
Dziękuję wam, że wpadliście na naszą improwizowaną próbę kolacji.
Mimo że nie mieliśmy czasu na zorganizowanie próby...
- Ani kolacji. - ... ale za to bar jest otwarty.
Z którego będziecie mogli ciągnąć do woli, jak tylko zakończę toast.
A wydarzy się to zaraz po krótkiej anegdocie.
W Pradze była zima i właśnie mieliśmy iść coś zjeść...
Bank to był niewypał. Dzięki, Todd.
Raz wygrywasz, raz przegrywasz. Jak Vincent zawsze powtarza: „Ojejciu".
- Vincent? - Chłopak Princess Carolyn.
- Czasami się spotykamy. Zabawny koleś. - Wiesz, że to nie jest dorosły?
Nie chcę się mieszać w sprawy między tobą a Princess Carolyn.
Nie kumam, czemu nikt nie zauważa, że ona umawia się z typem,
który jest trzema chłopcami robiącymi numer rodem z Klanu urwisów.
To przypomina mi jedną śmieszną akcję.
- Hej, jeżeli ja mogę coś powiedzieć... - BoJack Horseman.
- Masz mikrofon. Opowiedz nam coś. - Peanutbutter, Diane.
Jestem waszym przyjacielem i nie mam ukrytych intencji.
Oddaję wam restaurację na wesele.
- Raju! Naprawdę? - No nie wiem, jesteś zbyt uprzejmy.
Darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby.
- Skumałem. Jak w piosence. - To nie z piosenki.
Dobra, kochani, wystarczy tych toastów. Bawcie się dobrze i wesoło.
Ekstra wyszło. Jeśli wesele jest w mojej knajpie,
mamy przewagę własnego boiska. Idealnie pod sabotaż.
BoJack, chcę ci podziękować. To, że tu przyjechałam wtedy w nocy,
okazało się najlepszą rzeczą w życiu. Zakochałam się.
Ta „osoba", w której się bujasz... Widziałaś ją bez płaszcza?
Czemu nie cieszysz się moim szczęściem? To świetny chłopak.
Byście się super dogadali, gdybyś dał mu szansę.
Powinieneś z nim pogadać w cztery oczy.
Chyba w ośmioro oczu. Bo tych gnojów jest trzech.
- Rozumiemy. Nienawidzisz go. - Właśnie nie rozumiecie.
Wiem, co kombinujesz.
Nie chciałem sikać, wystawiłem tylko ptaka.
Byłeś moim kierowcą,
ale w tym samym czasie działo się coś innego. Przejrzałem cię.
O czym ty mówisz?
Nie tylko pracowałeś jako mój szofer. Stawałeś się też moim kumplem.
- Tak, właśnie to się działo. - Przydasz mi się, przyjacielu.
Bo jest coś, z czego chcę się zwierzyć. Jak będę to dusił,
to mogę zepsuć całe wesele.
Źle przechowuję poufne dane.
Nie wiem, czy powinienem znowu się ochajtać. Zrozum,
tak bardzo uwielbiam Diane, że nie miałem wątpliwości,
dopóki nie skumałem, że ona je ma.
Jest ode mnie mądrzejsza, więc może wie coś, czego ja nie wiem.
Właśnie wyjawiasz mi jakby masę poufnych informacji.
Chyba mogę się przywiązać do Diane,
ale nie umiem się przywiązać do jednego patyka.
Tak, dzisiaj jest mały i sękaty, ale jaki będzie jutro?
Diane jest mała, ale nie wiem, czy sękata.
Najbardziej nie chciałbym skrzywdzić Diane.
Ale wciąż mam sen, w którym ona znika. Nie zrywamy,
po prostu znika. A moje życie biegnie dalej bez niej.
I to potworne, że to powiem, ale we śnie czuję... ulgę.
Dzięki, że mnie wysłuchałeś. Jesteś super kumplem, Todd.
Nie dałeś mi sensownego info, to musiałem dać im knajpę.
Ale teraz będziemy u mnie. Czas na operację „Nie zgadzam się".
- Brzmi super. - Z moim wybitnym skillem do planowania
i twoją umiejętnością do słuchania i komentowania góra trzema słowami,
- tworzymy super duet. - Skoro tak mówisz.
Widzisz?
Uwielbiana aktorka epizodyczna Margo Martindale została zatrzymana
za udział w napadzie na bank.
- Margo Martindale? - Ale najpierw: pizza na śniadanie?
- Odpowiedź może was zaskoczyć. - Skądś ją znam. Ale skąd?
Chwila. To ona była w supermarkecie, kiedy kupiłem grę wideo, a potem
przegrałem swoją rock-operę.
To ona mnie poprosiła, żebym jej podał kasetę z szantami za 10 centów.
To znaczy, że Margo Martindale lubi szanty z taśm!
A na taśmach jest zapisana muzyka,
ale taśma może być też klejąca, której się używa do zaklejania pudełek.
A w pudełkach są płatki śniadaniowe.
Co to wszystko znaczy? Czy szukam igły w stogu siana?
Chwila, siano. Tak jest.
Siano to taka wysuszona trawa bez wody. A rośliny muszą się nawtykać wody.
BoJack wykorzystał Margo Martindale jako wtyki zarówno w banku,
jak i wtedy w supermarkecie, co znaczy...
BoJack zatrudnił Margo Martindale, żebym przez nią znalazł grę wideo,
i przez to ukatrupił moją rock-operę! O, ziom.
- Todd, wstawaj, śpiochu. - Nie zmrużyłem oka.
Mamy jeszcze jeden dzień, by wykombinować, jak nie dopuścić do ślubu.
Nie mamy chwili do stracenia. O nie, zapomniałem o wezwaniu do sądu.
Wtorkowy BoJack to debil.
ALEJA SPRAWIEDLIWOŚCI 700 PIĄTEK, 13 CZERWCA
- A więc widziała pani oskarżonego. - Tak.
- Mężczyznę, oskarżonego, widziała pani? - Dawaj, tempo.
- Tak, widziałam. - Oskarżony był widziany przez panią?
Słodki Jezu, niektórzy tutaj sabotują śluby.
- Tak. - Nie mam więcej pytań, Wysoki Wydro.
O, przepraszam. Przejęzyczyłem się. Mam o wiele więcej pytań.
Sąd uznaje oskarżonego za niewinnego zarzucanych mu czynów.
Podjęliśmy dobrą decyzję. Ale wiesz, kto tak naprawdę wygrał?
- Sprawiedliwość. - Głupi Peanutbutter.
- BoJack! - Przyszła moja gwiazdeczka. Co u ciebie?
Rewelacja. To była rola mojego życia.
Prawdopodobnie wyślą mnie do Lompoc. A jak tam będę,
to poszukam najwredniejszej królowej suk w pudle
i zamierzam odgryźć jej palec! Pomyślą, że jestem stuknięta.
Z taką lepiej nie zadzierać. I mam palec gratis.
Ale tak pieprzę w kółko o swoich planach. Udało ci się storpedować tamten ślub?
Ceremonia właśnie się odbywa. Nie starczyło mi czasu.
Nie rozumiem, czemu tak chcesz ich rozdzielić.
Próbowałem być dobrym kumplem na swój zryty i popieprzony sposób.
Diane zasługuje na więcej. Jest bystra, miła i piękna.
I jak mam mówić dalej, to przychodzą mi na myśl tylko synonimy.
- No i kocham ją. - Powiedz jej to, BoJack.
Po co ci głupawe schematy i bezsensowne akcje?
Po prostu idź do niej i powiedz, co myślisz.
Potem znajdź największego typa na ślubie i odgryź mu palucha!
Masz rację, częściowo. Muszę jej powiedzieć, co czuję.
Okej, no to lecę. Powodzenia z tym palcem.
Dobrze, że jesteś. Spóźniłem się?
Ziom, mam tego dosyć. Nie, nie. Peanutbutter jest dla mnie miły.
Jest miły dla wszystkich, dlatego jest durniem.
Nie, ja jestem durniem. Ale nawet ja wiem, że odwalasz tę całą szopkę tylko dlatego,
- że kochasz się w Diane. - Tak. I powiem jej, co czuję.
- Ona wie, co do niej czujesz. - Skąd? Dopiero przed chwilą skumałem.
Ej, stary. Ona już wybrała. Rozejrzyj się. Ten dzień nie kręci się wokół ciebie.
Więc może byś tak po prostu przestał robić zamieszanie w życiu innych ludzi?
Nie sądziłam, że chcę wyjść za mąż.
Ten pomysł, żeby związać się z kimś do końca życia,
jest dość dziwny. Bo skąd to wiadomo, prawda?
Ale potem zrozumiałam, że dobrze jest nie wiedzieć wszystkiego.
I skoczyć na głęboką wodę.
Peanutbutter, chcę skoczyć na tę wodę z tobą.
Na mocy nadanej mi przez stronę internetową
ogłaszam was małżeństwem. Dawać, całujcie się, wy głupole.
Todd. Dzięki, że wtedy mnie wysłuchałeś.
Strasznie się cieszę. To najszczęśliwszy dzień mojego życia.
- Cała przyjemność po mojej stronie. - Przyniosłem coś dla ciebie.
„Todd Chavez"? Też się tak nazywam. Co to jest „PB Livin"?
Moja firma produkująca filmy. Obczaj stanowisko.
„Wiceprezes wykonawczy projektów na Wybrzeże Zachodnie".
- To znaczy, że zarządzam falami? - Nie, jesteś moim asystentem.
Przed tobą wielką przyszłość. Nie oglądaj się za siebie.
- Wywaliłem z auta wszystkie lusterka. - A to nie jest niebezpieczne?
A co mnie to? Przecież ja nie prowadzę.
Hej, BoJack. Fajnie, że wpadłeś. Nie wiedziałam, czy ci się uda.
Jak mogłem to przegapić?
Jesteś super kumplem. I cieszę się, że cię znam.
- Sorry, że wszystko skomplikowałem. - Bez przesady.
- Diane, misiaczku. - O, muszę lecieć zatańczyć z mężem.
Jestem żoną!
- Cześć. - Więc jesteś, w cudzysłowie,
„pojedynczą osobą", za którą wszyscy tak szaleją?
Co masz za patent, którego ja nie mam?
- Dorosłe sprawy. - Tak, z tym mi nie idzie.
Ale to nieważne. Nie wszystko kręci się wokół mnie.
Może i jestem zazdrosny.
Nie dlatego, że chciałbym znów umawiać się z Princess Carolyn,
ale dlatego, że nie lubię świadomości, że nie mogę.
Chyba zawsze sądziłem, że zawsze mogę. Podjąłem sporo złych decyzji.
Związanych nie tylko z nią. Chyba ze wszystkimi.
Wiesz co? Carolyn miała rację. Faktycznie słuchasz.
- Dzięki. - Może urodziłem się dziurawy.
A cała dobroć, która we mnie była, powoli wyciekała tak,
że nic nie zostało i już nigdy nie powróci.
Za późno. Życie jest serią straconych szans, co nie?
Nie smuć się. Grzeczny konik.
To nawet przyjemne.
Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.