Kochanie.
Nie zbliżaj się.
Ładnie cię proszę.
Chodź ze mną!
Nie wyrywaj się!
NOWY ORLEAN
Halo?
INDIE
Śpisz?
Mamo, jest siódma rano.
Dobrze, zadzwonię później.
Nie, w porządku. Co tam?
Właśnie dzwoniła ciocia Shobha.
Abhishek się zaręczyła.
Słyszałaś?
Tak.
Twoja najmłodsza kuzynka się zaręczyła. Zostałaś tylko ty.
Co za szkoda.
Powinnam była zostać w Stanach.
Trzeba było znaleźć ci męża przed powrotem do Indii.
Co „aha”?
Pozwól mi żyć. Nic mi nie jest.
- Nikt mnie nie przeklął, powtarzam ci. - Jak możesz tak mówić?
- Niedługo kończysz 29 lat. - Tak, ostatni raz dwójka z przodu.
Wiesz, co mówi twój horoskop.
Jak nie wyjdziesz za mąż do 29. urodzin, to zostaniesz niezamężna.
Niezamężna? Straszne.
Powiedz Pallavi, co myślisz.
Astrologia to nienaukowe bzdury.
Kocham cię.
Wpędzicie mnie do grobu.
Dobry mąż nie trafia się tak po prostu.
Podejdź do tego poważnie, dobrze, Pallu?
Jak nie będziesz uważać...
może stać się coś złego.
Czemu zawsze zakładasz najgorsze?
Mamo? Halo?
Jestem twoją matką, to mój obowiązek.
- Nosisz bransoletkę ode mnie? - Tak.
To dobrze. Ochroni cię przed ukrytym złem.
Świetnie, jest śliczna. Mogę z powrotem pójść spać?
Tak, przepraszam. Wyśpij się.
- Dzięki. Do usłyszenia. - Pa.
Chroń moje dziecko przed UKRYTYM ZŁEM, by mogła wyjść za mąż
UKRYTE ZŁO
UKRYTE ZŁO może osłabić lub zaszkodzić, lecz miłość pokona wszelkie przeszkody
Jeśli zlekceważysz UKRYTE ZŁO,
robisz to na własne RYZYKO
Niech amulet ochroni ją przed UKRYTYM ZŁEM
- Nie wierzę, że zostaniesz mamą. - Już czuję się mamą.
Zakochałam się w tym małym skrzacie. Zrobiłabym dla niej wszystko.
- Pomóc ci, Malik? - Nie trzeba.
Dobrze, bo nie umiem parzyć czaju.
MAMA
Jakby usłyszała, że przyznaję się do swoich braków w byciu Hinduską.
Nauczyć cię parzyć czaj?
- Cześć, mamo. - Cześć, skarbie. Co to za muzyka?
Nie znasz.
Podoba mi się.
Patrz, kto tu jest.
Cześć, Kelly. Ślicznie wyglądasz.
Dziękuję, pani Khatri.
- Gdzie Malik? - W kuchni, parzy czaj.
Dzień dobry, pani Khatri.
Kochany chłopak. Nawet Pallavi nie umie parzyć herbaty.
Co tam, mamo?
Słuchaj, chciałam...
Nie. Nie kolejna randka w ciemno.
Nie po to dzwonię.
Pewnie.
Ale skoro już rozmawiamy...
Spójrz. Przystojny, nie?
Wygląda bardzo profesjonalnie.
Widzisz? Kelly się podoba. Mieszka w Houston,
ale przyjeżdża do Nowego Orleanu
i zgodził się spotkać.
Czekaj, już nas umówiłaś?
- Musimy działać szybko. - Nawet tu nie mieszka.
Co poradzę? W twoim mieście nie ma Hindusów.
Mamo, rozmawiałyśmy o tym.
Koniec z randkami w ciemno.
Nie musisz od razu za niego wychodzić. Pójdźcie na kawę.
- Co mówimy? - Próbuję rozmawiać z córką.
Co ona mówi?
Próbuje znaleźć Pallavi faceta, który umie parzyć czaj.
Z tych randek nic nie wychodzi.
A co jeśli tym razem by wyszło, a ty nie nawet nie spróbujesz?
Jak herbata? Nie za gorąca?
W porządku.
Jestem dla ciebie za dobra.
Co twoja mama o nim mówiła?
To, co zwykle: inżynier, lubi weekendy na łonie natury
i muzykę.
Lubi muzykę?
Dobra.
Siedzi tam?
Bardzo źle?
O, kurde.
- Super. - Ciacho.
Co?
To nie on.
To powinien być on. Mógłby być.
Idź w to.
Mogłabyś się pomylić.
Wszyscy ciemni kolesie są podobni.
No weź.
WCIĄŻ NA MNIE ZERKA KOLEŚ Z HOUSTON STOI W KORKU
WYRWIJ CIACHO! POWIEDZ MU, CZEGO CHCESZ...
Cześć.
Czy my się znamy?
To twój sposób na podryw?
Przepraszam.
- Czekasz na randkę w ciemno, nie? - Co?
Cały czas wyglądasz przez okno. Widać, że na kogoś czekasz.
Gdyby to była zwykła randka, już byś poszła.
Zakładam, że musisz zdać raport rodzicom,
więc dalej czekasz. Zgadłem?
Randki w ciemno są koszmarne, nie?
- O, tak. - Tak.
W każdym razie nie chciałem...
- Nie szkodzi. - Przepraszam.
Trzymaj się.
W sumie...
jeszcze nie przyszedł.
No nie.
- Jestem Sandeep. - Pallavi.
Piękne imię.
Dziękuję.
Przepraszam, czekała tutaj hinduska dziewczyna?
Tak, wyszła przed chwilą.
Spóźnił się ponad godzinę. Raczej, że wyszłam.
Tak po prostu? Gdzie teraz jesteś?
- Z Sonią. - Zawsze możesz się spotkać z Sonią.
Jak możesz się tak zachowywać? To porządny chłopak z dobrej rodziny.
To nie ja nalegałam na spotkanie.
- To bez znaczenia. - Jak możesz tak mówić?
Bo robimy to dla twojego szczęścia
i twojej przyszłości. Jak dowódca mówi „padnij”, to padasz.
To nie wojsko, a ty nie jesteś dowódcą.
Nie muszę ślepo cię słuchać.
Proszę, żebyś mi zaufała.
Czemu nie możesz po prostu...
Nie mogę sama kogoś poznać?
Mamo?
Halo?
- Halo? - Tak. Pewnie.
Możesz sama kogoś poznać.
Po prostu nie chcę, żebyś...
zakochała się w złym facecie.
Prosisz mnie o zaufanie, ale sama mi nie ufasz,
- co? - Pallavi...
Pogadamy później, dobra?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Moja mama bywa męcząca.
Wybacz.
To my na ślubie kilka lat temu w Edison.
Zanim rodzice wrócili do Delhi.
Tata dostał świetną propozycję od uczelni,
więc opłacało im się wrócić.
Taka rozłąka musi być trudna.
Też rzadko widuję się z rodzicami.
Słuchaj, było bardzo fajnie, ale muszę lecieć...
Masz kolejną randkę w ciemno?
Kto wie, może ten facet wciąż na mnie czeka.
Spotkamy się jeszcze?
Może.
Idź beze mnie.
Masz te migreny od prawie miesiąca.
- Pozwól mi zostać i się tobą zająć. - Nie, mija mi, jak jestem sama.
- Na pewno? - Tak, idź. Nic mi nie będzie.
Zaczynam się martwić.
Co mam wszystkim powiedzieć?
Przyniosę coś słodkiego.
Masz pojęcie? Miesiąc temu poznali się na Skypie
i od razu uzgodnili ślub.
Nie rozumiem tego. Ci młodzi są zbyt nowocześni.
- Nie ma mowy. - Kobieto, dziś mam dyspensę.
Gdzie Usha? Cały dzień jej szukam.
Tuż przed wyjściem źle się poczuła.
Odwiedzi rodzinę innym razem.
Wciąż ma obsesję na punkcie ukrytego zła?
- Tak. - Nie istnieje.
To bzdura. Zabierz Ushę do lekarza.
Do mojego lekarza. Zapisuje wszystko, co chcesz.
Nic jej nie będzie.
Mówię: „Nie bierz", a ty nakładasz cały talerz.
- Jutro umrę. - Oddaj.
- Daj mi pojeść. - Żartujesz?
Daj mi pojeść, jutro umrę.
- Dzisiaj? - Jutro.
Przestań.
Halo?
Cześć, mamo. Dobrze się czujesz?
- Tak, pewnie. - Obudziłam cię?
Nie, tylko leżałam.
Dzisiaj przyjęcie zaręczynowe Abhishek?
Tak źle się czujesz, że nie poszłaś?
W każdym razie...
- Poznałam kogoś. - Poznałaś kogoś?
To znaczy co? Masz chłopaka?
Spotykamy się od trzech albo czterech tygodni.
Podoba ci się?
Nie mówiłabym ci o nim, gdyby było inaczej.
Jak się nazywa?
Dobra, tylko zbytnio się nie ekscytuj.
Sandeep Patel.
Hindus? Gudżaratanin? Ci Patelowie są bogaci.
Nie mów takich rzeczy, proszę.
- Ile ma lat? Co robi? - Jest w moim wieku.
Inżynier. Świetnie mu się powodzi.
Pallu, to wspaniałe wieści.
- Naprawdę? - Tak.
Modliłam się o dobrego mężczyznę dla ciebie.
Bo jest dobry, prawda?
- Tak, no raczej. - „Raczej”? Musisz być pewna.
Musisz wiedzieć, jakim jest człowiekiem.
Prześlij mi dane jego rodziców. Poznam ich.
Jezu, mamo. Zwolnij. Jest świetny.
- Jest dla mnie bardzo dobry. - Na początku każdy jest miły.
Mamo...
Jest dobrze. Dobrze nam razem.
Czemu nie możesz mi zaufać?
Przepraszam, Pallu. Ale prześlij mi jego zdjęcie.
- Dobrze, sprawdzaj wiadomości. - Będę.
- Kocham cię. - Ja ciebie.
Lepiej się czujesz?
Pallu ma chłopaka.
Tylko tyle?
Możesz przestać się o nią martwić. Przyniosłem laddu.
Ilu?
No dobra.
- Ośmiu. - Ośmiu.
- Godne szacunku. - Zależy mi na szacunku.
A ty? Powiedz.
O Boże.
No weź.
Ja ci pokazałam.
Dwie? Serio?
Jestem długodystansowcem.
Co?
Po prostu...
Zguglowałam cię.
Często guglujesz ludzi?
Ludzi, z którymi sypiam?
Tak. Jestem nowoczesną kobietą.
Mówię tylko, że...
w Nowym Jorku miałeś bardzo imprezową ekipę.
To przestępstwo?
O nic cię nie oskarżam.
Tylko...
czy wśród nich była miss Indii?
Wicemiss.
- Okej. - Chciała wziąć ślub.
Szaleństwo.
Prawie się zaręczyłeś z wicemiss Indii.
Co się stało?
To skomplikowane.
W jakim sensie?
To nie był dobry związek.
Zdradziła cię.
Nie, po prostu nie wyszło.
Leciała na twoje pieniądze?
Nie. Mieliśmy problemy.
Jakie?
Próbowała się zabić, kiedy z nią zerwałem.
Słabo.
- Przepraszam. Nie chciałam... - Nic się nie stało.
Okazała się inna, niż myślałem.
Trudno naprawdę poznać drugiego człowieka.
Jeśli cię nurtuje, pytaj.
Odpowiem na każde pytanie.
Zależy mi na tobie.
Nie będę cię okłamywał ani ci ściemniał. Obiecuję.
- Obiecujesz, że ty też? - Tak.
Jest przystojny, bogaty i lubi dzieci?
Nic dziwnego, że zniknęłaś na miesiąc.
Mama się cieszy?
Na początku myślałam, że tak.
Ale ciągle pyta o dziwne rzeczy,
jakby się martwiła.
Jakby był zbyt idealny.
Jak go nie chcesz, oddaj go mnie.
To miłe, dziękuję, będę pamiętać.
Cieszymy się twoim szczęściem.
Myślałam, że nie wierzysz w miłość, a tu proszę.
Nie wiem, o czym mówisz.
Proszę cię. Zadurzyłaś się.
- Cześć. Dzięki za wizytę. - Świetnie się bawiliśmy.
- Pa. - Pa.
- Trzymajcie się. - Zdzwonimy się.
Dzisiaj nasza miesięcznica.
Faktycznie.
Powinniśmy to uczcić, co?
Mam coś dla ciebie.
Nie chodziło mi o...
To szafiry.
Zobaczyłem je i pomyślałem o tobie.
Są za drogie.
Przestań, to nic. Przymierz.
Nie, nie mogę.
Są piękne, ale nie mogę ich przyjąć.
Dziękuję.
Dobrze.
Chciałem tylko zrobić coś miłego.
I zrobiłeś.
Poszedłeś ze mną na imprezę. Poznałeś moich przyjaciół.
To dla mnie dużo znaczy.
Chodzi o twoją byłą?
Była zła,
gdy wystarczjąco jej nie doceniałem.
Czasem się zastanawiam, czy to dlatego...
Nie.
Ja nie jestem taka.
Te kolczyki są przepiękne.
Po prostu...
Zachowaj je na nasze zaręczyny.
Żartuję.
- Żartuję. - Dobrze, zachowam je.
- Dobrze. - Dobrze.
Co to, do diabła, znaczy?
Pokroić marchewkę w kostkę. Jak?
W kostkę.
Kostka...
Usha!
Garnek zaczął...
Garnek...
Usha!
Usha, mam mały problem z...
Mam problem z dalem. Rzucisz okiem?
Nie chcesz jeść kolacji?
Mam dość! Zamawiam pizzę!
Halo, Pallu?
Sandeep chce, żebyście poznali jego rodziców.
Czekaj, Pallu, co mówiłaś?
Sandeep chce, żebyście poznali jego rodziców przez Skype'a.
Tak szybko?
Próbował dać mi biżuterię. Wyobrażasz to sobie?
Biżuterię?
To było bardzo miłe, ale oczywiście nie przyjęłam.
Wszystko w porządku? Dziwnie brzmisz.
Nic mi nie jest.
Więc tak mu się śpieszy?
Jest bardziej hinduski, niż myślałam.
Jakbyś to ty mi go znalazła.
To bardzo dobrze. Kochanie, tylko cię proszę,
nie mieszkaj z nim przed ślubem.
- Dobrze? - Mamo, przestań.
Tylko o to cię proszę.
Jestem staroświecka. Proszę.
Zastanowię się. Muszę się przygotować do zajęć.
Dziękuję. Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
Spędza z nim każdą wolną chwilę.
Kupił jej biżuterię.
- To dzieje się za szybko. - Przesadzasz.
Co?
Nie masz już powodu do zmartwień,
wiec wymyślasz sobie nowy.
Nie mam racji?
Która godzina?
Pierwsza.
Idź spać.
Wiedziałaś, że nie masz ciepłej wody?
Tak, czasem odcinają.
- Co? - To nic takiego.
Biorę prysznic na siłowni.
Kolacja gotowa. Usiądź.
Z góry przepraszam. Trochę się przypaliło.
Możemy po prostu zjeść na mieście.
Po całym dniu stania przy garach dla mojego mężczyzny?
Nie, musisz spróbować.
„Kiedy dowódca mówi »padnij«...
- to padasz”. - to padasz”.
Znasz to powiedzenie?
To z historii o dowódcy indyjskiej armii, nie?
- To był mój dziadek. - Serio?
Ze strony mamy.
Mówił tak do mojej mamy, żeby go słuchała.
Tamtego dnia pewnie uratował wielu ludzi.
Niesamowite. Nie znam nikogo, kto by to znał.
- Wprowadź się do mnie. - Co?
Zasługujesz na lepsze warunki.
Nie mogę.
Rodzice mi nie pozwalają.
W takim razie pozwól, że dołożę ci się do mieszkania.
Nie, Sandeep, nie ma mowy.
Pallavi, pieniądze nie stanowią problemu.
Jak zmieniłoby się twoje życie, gdybym wynajął ci mieszkanie?
I nie kłam. Obiecałaś.
- Mogłabym pisać. - Pozwól sobie pomóc.
Proszę.
- Mam pracę. - Co z tego? Rzuć ją.
- To może poczekać. - Nie. To zdanie twoich przyjaciół.
Stać mnie na to.
STO LAT, USHA
Idzie tort.
Piękny.
Pomyśl życzenie.
Ale twoje największe życzenie już się spełniło, prawda?
Pallavi znalazła chłopaka.
Czemu nam nie powiedziałaś?
Poparzyłaś się? Nic ci nie jest?
- Nie. - Poparzyłaś się?
- Włóż pod zimną wodę. - Tak.
Zajmę się tym.
- W porządku? - Tak.
Pójdę do środka.
Zostańmy jeszcze chwilę na zewnątrz.
Taki piękny wieczór.
To rozkoszuj się pięknym wieczorem, ale ja muszę iść.
Usha, spróbuj, proszę.
Proszę.
Nie chce zostać na zewnątrz.
My z nią pogadamy.
Chodź.
Kto chce kawałek? Chodźcie.
Dzisiaj mam dyspensę.
Ostatnio ciągle odmawiasz.
Od dwóch miesięcy prawie cię nie widujemy.
Usha, jesteś pewna, że jego rodzice to Nidhi i Rajdeep Patel?
Tak mówiła Pallavi.
Ci Patelowie?
Kochana, są właścicielami połowy moteli w Stanach.
Są obrzydliwie bogaci.
Ich syn zakochał się w Pallavi?
Powinna za niego wyjść, zanim wynajmą
detektywa, żeby ją śledził.
- Detektywa? Nie wygłupiaj się. - Mówię poważnie.
- Halo. - Nie wygłupiam się.
Mówię ci, tak robią wszystkie bogate
- rodziny z południowego Delhi. - Sto lat, mamo.
- Cześć, Pallu. - Jak przyjęcie?
Udane, ale żałuję, że cię tu nie ma.
Ja też.
Mam świetne wieści. Przeprowadziłam się.
- Co? - Do dużo ładniejszego mieszkania.
Ale zawsze mówiłaś, że cię nie stać.
Sandeep dokłada mi się do czynszu. I pomaga w przeprowadzce.
Wynajęliśmy tragarzy jak prawdziwi dorośli.
- Pallavi. - Wiem.
Ale ten tysiąc miesięcznie to dla niego grosze.
- Tysiąc? - Jest bardzo troskliwy.
Nie tego dla mnie chciałaś?
Kochanie, podasz mi datę, godzinę i miejsce jego urodzin?
- Nie. - Co? Czemu?
Nie sprawdzisz w horoskopie, czy do siebie pasujemy.
Nie wierzę w to.
Nie musisz, ja wierzę za ciebie.
Domyśli się, dlaczego pytam. To żenujące.
Przecież jest bardzo wyrozumiały.
Tylko dla mojej wiedzy. Nic ci nie powiem.
Skarbie, proszę.
Dobrze, wyślę ci.
Usha? Wszystko dobrze?
- Mamo? Halo? - Rozmawiasz z mamą?
- Tak. - Mogę?
- Mamo, Sandeep chce... - Muszę kończyć.
Halo? Mamo?
Wszystko w porządku?
Tak. Zaraz przyjdę.
Dziękuję, że pan tak szybko przyszedł.
Dla pani zawsze do usług.
Ilu chłopców sprawdziliśmy dla Pallavi, stu, dwustu?
Mniej.
Ale ten, droga pani...
Ten jest...
Dobrze, że pani zadzwoniła.
O Boże. Wiedziałam.
Nigdy nie widziałem tak idealnego dopasowania
- między dwiema duszami. - Co?
Dla Pallavi to strzał w dziesiątkę.
Wspaniały kandydat!
Proszę mi opowiedzieć o tym Sandeepie. O jego horoskopie.
Wszystko jest, jak należy. Urodził się pod gwiazdą Bharani.
Bardzo pomyślnie.
Bharani? Jest wpływowym człowiekiem.
Tak, wpływowym i bardzo bogatym.
Nie zwlekałbym ze ślubem.
- Chciałabym poznać jego charakter. - Charakter?
W tym celu musimy sprawdzić jego...
jogę, jego dom.
Urodził się pod znakiem Gajakesari.
Ale bez obaw, ma bardzo silny charakter.
Dostaje wszystko, czego zapragnie.
Proszę pani?
Dobrze się pani czuje?
Czy Pallavi nic nie grozi?
- Grozi? - Tak.
Wysyłam jej amulety.
Naszyjniki, bransoletki, ale zapomina je zakładać.
- Nie chroni się. - Od ukrytego zła.
Powinna pani słuchać. Horoskop mówi, że wszystko w porządku.
Ale mogę postawić kolejny,
żeby panią uspokoić.
Za jedyne 5000 rupii.
To w ramach pisania?
Skąd wiesz, może tak?
USHA POLUBIŁA TWOJE ZDJĘCIE
Halo?
Czemu jesteś online?
- W Delhi nie jest trzecia w nocy? - Zaraz się kładę.
Jesteś w pracy?
Nie, w domu.
Pracuję nad powieścią.
Wspaniale, że wróciłaś do pisania.
Wiem.
Najwyższy czas wykorzystać
dyplom z pisarstwa do pisania, a nie niańczenia studentów.
Nie idziesz dzisiaj na uczelnię?
Zwolniłam się.
Co?
Uczenie pochłaniało mi cały czas i wszystkie siły.
Teraz wreszcie mogę pisać.
Czyj to był pomysł? Sandeepa?
Gdybyś tylko umiała cieszyć się moim szczęściem.
- Z czego będziesz żyć? - O to chodzi.
Wreszcie nie muszę się tym martwić.
Jeszcze nie wyszłaś za mąż. To lekkomyślne.
Co by to zmieniło, gdybyście to wy
utrzymywali mnie podczas pisania?
Nawet gdybyśmy mogli, chcielibyśmy, żebyś pracowała.
Nie możesz tak po prostu rezygnować z niezależności.
- Pallavi? - Nagle ci na niej zależy?
Co?
Bo nigdy na niej ci nie zależało.
Nie obchodziło cię, że byłam niezależna.
O czym ty mówisz?
Mówię tylko, że to się dzieje zbyt szybko.
Zbyt szybko?
Twoim zdaniem to się dzieje zbyt szybko?
Jak według ciebie wyglądała twoja relacja ze mną?
- Pallavi… - Poczekaj.
Przez te wszystkie lata
chociaż sama się utrzymywałam,
sprawiałaś, że czułam się złą córką.
Tylko dlatego, że byłam sama.
A kiedy wreszcie mam poważny związek,
wciąż nie jesteś zadowolona.
Wciąż robię wszystko źle.
Wiesz, jaka przegrana czuję się przez ciebie?
Kochasz go?
Wszystko w porządku?
Tylko to chcę wiedzieć.
Bo jeśli nie...
Nagle obchodzą cię uczucia?
- Jesteś taką hipokrytką. - Ranisz mnie.
Naprawdę nie wiem, czemu przez tyle lat obchodziło mnie twoje zdanie.
- Zwariuję przez nią. - Chodź tu.
Nie odbieraj.
Oddzwonisz jutro.
To nie wszystko, spędził dzieciństwo w szkole z internatem.
Kiedy miał 13 lat, rodzice odesłali go z domu,
bo miał sprawę w sądzie za zamkniętymi drzwiami.
Nie ma dostępu do akt, ale musiał zrobił coś złego.
Potem rzucił studia.
Co ważniejsze, jego byłe nie chcą o nim mówić.
Coś jest nie tak.
- Jak się tego dowiedziałaś? - Wynajęłam detektywa.
- Co? - Znalazłam go w Internecie.
- Ile kosztował? - Próbuję chronić twoją córkę.
Czy to ważne ile?
To, co zrobiłaś,
jest haniebne.
To ogromne naruszenie prywatności.
A gdybyś ktoś nas w ten sposób sprawdzał?
Analizował nasze życiorysy?
Naszą ucieczkę do Stanów po narodzinach Pallavi.
Dobry Boże.
Jeśli jego rodzice się dowiedzą...
Jego rodzice dobrze wiedzą, kim jest.
Czyli kim?
Czy ty mnie w ogóle słuchałeś?
Zastanów się.
Znasz kogoś, kto chodził do szkoły z internatem?
Kogoś, kto miał zbyt wielką władzę i fortunę?
Kto tak zranił swoje byłe, że nie chcą o nim mówić?
Przypomina ci to kogoś?
To powierzchowne podobieństwo.
To nie znaczy, że Sandeep jest taki jak tamten.
Rozmawiałem z nim przez telefon.
- To miły chłopak. - Wiem.
Wszyscy mówili, że był miły.
Moi przyjaciele, rodzice.
Usha, posłuchaj.
Twojej córki nie spotka to, co spotkało ciebie.
Nie pozwoli nikomu się wykorzystać.
Nie jest taka. Nauczyliśmy jej się nie dawać.
Masz rację.
Jest inna niż ja.
Więc odpuść, proszę.
Muszę ją ostrzec.
Usha, nawet nie próbuj.
Słucha cię. Twoje zdanie jest dla niej święte.
Nie obchodzi jej moje zdanie.
„Nie obchodzi”?
Dlatego codziennie z tobą rozmawia?
Bo ją nie obchodzi?
Czy ty siebie słyszysz?
Jest przeklęta.
Człowiek na moście rzucił klątwę ukrytego zła
na mój ciężarny brzuch, przez co ona teraz cierpi.
- Muszę ją uratować. - To szaleństwo.
Czy możemy...
Możemy pójść do lekarza?
Masz paranoję, Usha.
To urojenia.
- Co jest, tato? - Cześć, Pallu.
Obudziłem cię, skarbie?
Nie.
Spokojnie, nie spałam.
- Co się dzieje? - Dzwonię w sprawie matki.
Wiem, co powiesz, ale naprawdę to ona zaczęła.
Nie rozumiesz. Ona jest chora.
Chora?
Ma okropne migreny. Ma...
lęki. Nie wychodzi z domu. Nie jest...
Więc jeśli coś ci powie,
to nie bierz tego do serca, dobrze?
Przechodzi przez trudny okres, rozumiesz?
Tato, co się dzieje? Zmartwiłeś mnie.
Dobrze, słuchaj.
Kilka lat przed naszym ślubem
twoja matka była w związku
z kolegą ze studiów i...
- I? - To był bardzo...
- zły związek. - Jak bardzo?
To był niebezpieczny człowiek.
Nie tolerował odrzucenia.
Więc twoja matka musiała od niego uciec.
Kurde.
Kurde, tato. Czemu nigdy mi nie powiedzieliście?
Nie było powodu.
To tylko jakiś chłopak, którego...
To nic takiego.
Mówię ci to tylko po to, żebyś zrozumiała.
Co zrozumiała?
Prześladuje ją?
Nie, skarbie. Nie żyje.
Zginął po naszym ślubie, tuż przed twoimi narodzinami.
Co on zrobił mamie?
Nie znam szczegółów. Ale...
nigdy po tym nie doszła do siebie.
Psychicznie. Emocjonalnie.
O Boże.
Tak mi przykro.
Biedna mama. To wszystko wyjaśnia.
- Tak, więc... - Boże.
Teraz wszystko ma sens. Ale tato...
czemu tak się martwi Sandeepem?
Myśli, że wszyscy mężczyźni są źli?
Napijesz się kawy?
To Sandeep?
Tak. Właśnie przyszedł.
Właśnie przyszedł? Akurat teraz?
Za kogo ty mnie masz?
Jesteś młodą Amerykanką. Nie idziesz do zakonu.
- Nie udawaj. - Nie mówmy...
Możemy o tym nie mówić?
Czekaj, mogę z nim porozmawiać?
Pewnie, chwila.
Mój tata.
- Zrobię kawę. - Dobrze.
Dzień dobry, wuju.
Dzień dobry, chłopcze. Jak się masz?
Świetnie, wuju. Właściwie to cieszę się, że zadzwoniłeś.
Moi rodzice się zgadzają. Chcę się oświadczyć.
Wspaniale. Bardzo się cieszę.
- Dziękuję, wuju. - Właściwie to
Usha bardzo chce cię poznać. Może być teraz?
- Pewnie. - To Sandeep.
Chce z tobą porozmawiać.
- Prosił o ciebie. - Jestem w ręczniku.
Nie zrozumie, jeśli odmówisz.
Przecież cię nie widzi. Weź słuchawkę.
Halo? Sandeep?
Dzień dobry, ciociu. Jak się masz?
Dobrze.
- A ty? - Dobrze.
- Dobrze cię słyszeć. - Tak?
- Pallavi przez przerwy o tobie mówi. - Tak.
O tobie oczywiście też.
Jestem trochę zajęta, więc...
Oczywiście, nie zatrzymuję.
Cieszę się, że się poznaliśmy.
Jakby to było przeznaczenie, prawda?
- Co masz na myśli? - Nasz związek.
Mój z Pallavi, oczywiście.
Może to staroświeckie, ale wierzę w przeznaczenie.
To chyba nas łączy, prawda?
Tak.
Dziękuję, że wynająłeś Pallavi mieszkanie.
Pisanie zawsze było jej marzeniem.
Jesteś zbyt hojny.
To drobiazg, ciociu.
Robię to wszystko dla jej dobra.
Halo?
Ciociu? Halo?
Muszę kończyć, Sandeep. Do usłyszenia.
Co jest?
Co robisz?
Usha?
Usha, co...
Co się dzieje?
Usha?
Gdzie się podziała ta kob... Usha?
Gdzie jesteś, kochanie?
Usha?
- Cześć, Krishnan. Co się stało? - Przepraszam, że cię budzę.
Dzwoniła do ciebie Usha? Wyszła bez telefonu.
Nie wychodzi z domu od dwóch miesięcy.
Więc czemu wyszła teraz? Dokąd mogła pójść?
Co się dzieje?
Musiałam zadać mu kilka pytań.
Komu?
Nie żyje. Odszedł trzydzieści lat temu.
Nie jestem pewna.
Więc to wielkie, publiczne śledztwo,
pogrzeb, o którym wszędzie pisano, to wszystko się nie wydarzyło?
Nie, myślę, że umarł. Ale nigdy nie odszedł.
Chodźmy...
- Chodźmy do domu. - Miałeś rację.
- Z czym? - Z Pallavi.
Nie jest taka, jak ja. Jest bystra i niezależna.
Więc czemu temu wzorzec się powtarza?
Jest tylko jedna odpowiedź.
Wrócił jako Sandeep.
Wcielił się w Sandeepa.
- Co ty mówisz? - Powiedział przez telefon,
że wszystko, co robi, jest dla dobra Pallavi.
Ten człowiek powtarzał mi to na każdym kroku.
- „To wszystko dla twojego dobra”. - To nic nie znaczy.
Wiesz, co zrobiłam wczoraj?
Sprawdziłam układ gwiazd w dniu jego urodzin.
Wyszło czarno na białym.
Sandeep urodził się dziewięć miesięcy po Pallavi.
Dziewięć miesięcy po tym, jak ten człowiek spadł z tego mostu.
Chodź tu. Już dobrze.
Znajdziemy ci pomoc, kochanie.
Jedźmy już do domu, dobrze? Chodź.
Myślisz, że zwariowałam.
Nie, obwiniam siebie.
Za co?
Trzeba było nie wracać do Delhi.
Moja kariera nie jest tego warta. Możemy wyjechać nawet jutro.
Poważnie.
Zostawmy to miasto i złe wspomnienia.
To ci szkodzi.
To nie złe wspomnienia, tylko karma.
Karma zawsze wraca.
Możemy uciec na kraniec świata, a on i tak nas dogoni.
Dokończyć to, co zaczął.
Chodź.
- Cześć, mamo. - Cześć.
Spałaś?
Nie. Jestem u Sandeepa.
Przepraszam, że się nie odzywałam.
Nie szkodzi. Jak się czujesz?
- Dobrze, a ty? - Na pewno?
Możesz mi wszystko powiedzieć.
Wiem.
Wiesz, że to działa w dwie strony?
Co?
Tata powiedział mi o chłopaku, którego miałaś przed ślubem.
Co ci powiedział?
Że byłaś w przemocowym związku. To prawda?
Twój chłopak cię bił?
Tak.
Mamo.
Nawet nie wiesz, jak mi przykro.
Dlatego ci nie powiedziałam. Po co cię obciążać?
Obciążać? To żaden ciężar.
Chcę wiedzieć o tobie wszystko.
Przecież mnie znasz.
Między nami nic się nie zmieniło, prawda?
Wszystko się zmieniło.
Co? Czemu?
Masz...
Masz obsesję na punkcie idealnego męża dla mnie,
bo chcesz mnie uchronić od takich przeżyć.
- Oczywiście, że tak. - I wszystko jasne.
Znalazłam Sandeepa bez twojej pomocy.
Jesteś przerażona, choć nie ma powodu.
Sandeep jest dla mnie bardzo dobry.
To dobrze.
Mówi, że robi wszystko dla twojego dobra.
Więc czemu się nie cieszysz?
Proszę. Nie chcę cię stracić.
- Stracić? - Tak.
Jeśli nie zaakceptuję Sandeepa, wybierzesz jego kosztem mnie?
Mamo...
Zaręczyliśmy się.
Wczoraj się oświadczył.
Czemu mi to tak cholernie utrudniasz
bez żadnego powodu?
Zerwij z nim.
- Co? - Nalegam.
Rozkazuję ci jako matka, jeśli mnie kochasz.
Mamo! Opamiętaj się.
Wiem, że masz trudny okres,
ale nie możesz karać mnie za nic.
- Sandeep nic ci nie zrobił. - Wynajęłam detektywa.
- Co? - Wiesz,
że w wieku 13 lat miał niejawny proces?
- Nie możesz robić takich rzeczy. - Co on ukrywa?
O Boże. Niczego nie ukrywa.
Wybił szybę w aucie faceta,
z którym bił się o dziewczynę.
Był młody i głupi, rodzice utajnili proces.
Wszystko mi opowiedział. Zadowolona?
Więc jest wybuchowy?
Przesadzasz.
Czemu wyleciał z pierwszych studiów?
Nie wyleciał. Zrezygnował. Chciał założyć firmę.
I jeszcze te dziewczyny.
Detektyw rozmawiał z przynajmniej pięcioma.
Żadna nie powiedziała o nim dobrego słowa.
W ogóle nie chciały rozmawiać.
- Brzmisz jak wariatka. - „Wariatka”?
Kurde, przepraszam. Nie miałam tego na myśli.
Co twoi znajomi o nim sądzą?
Sonia i Kelly?
- Uwielbiają go. - A co myślą o tym,
że płaci twój czynsz i że rzuciłaś pracę?
- Nie powiedziałaś im. - Czy to ważne?
Bierzemy ślub.
To ważne, bo ciągle usprawiedliwiasz was oboje!
Proszę cię o zaufanie i posłuszeństwo.
Rozkazuję ci padnąć.
Mamo, potrzebujesz pomocy.
Próbuję ocalić ci życie!
Co?
Mamo.
Nie możesz milczeć po czymś takim.
Ja...
Mamo? Halo?
Jesteś tam?
Mamo?
Halo?
Jesteś tam?
Wiesz, skąd mam bliznę na czole?
- Tak. - On mi ją zostawił.
Mój były chłopak.
Mówiłaś, że miałaś wypadek samochodowy przed moim urodzeniem.
Nie. Uderzył moją głową o betonową barierkę.
Pracowałam jako nauczycielka w Delhi.
Byłam szczęśliwa i pierwszy raz od długiego czasu
patrzyłam w przyszłość z nadzieją.
Myślałam, że się go pozbyłam.
Tata i ja byliśmy małżeństwem od dwóch lat.
Kiedy dowiedział się, że ułożyłam sobie życie,
zaczął wydzwaniać i mnie śledzić.
Nie pozwalał mi o sobie zapomnieć.
Wszędzie widziałam jego samochód.
Czekał na mnie, gdy wychodziłam z pracy.
Miałam nadzieję, że o mnie zapomni.
Nie mówiłam twojemu ojcu, jak poważna jest sytuacja.
Zaczęłam chodzić na skróty, robić zmyłki,
żeby tylko go zgubić.
Ale nie chciał się poddać.
Gdy to się stało, byłam w ósmym miesiącu ciąży z tobą.
Śledził mnie autem do mostu Yamuna.
- Kochanie. - Nie zbliżaj się.
Ładnie cię proszę.
Chodź ze mną!
Nie wyrywaj się!
Zrozumiałam, że mnie zabije.
Co gorsze, zabije ciebie.
Nie wiem, jak to zrobiłam.
Uwolniłam się i zepchnęłam go z mostu.
Woda była mętna, a on nie umiał pływać.
Potem uciekłam.
Na szczęście zatrzymał się rikszarz
i zawiózł mnie do szpitala.
Nawet nie wiedziałam, że zaczynam rodzić.
To cud, że przeżyłaś.
Byłaś wcześniakiem, ale zdrowym.
Policja nigdy nie oskarżyła nikogo o jego śmierć.
Mamo...
czy ty...
mówisz poważnie?
Nie zmyślasz?
Po co miałabym zmyślać?
Zabiłaś człowieka?
Tak.
Policja się nie dowiedziała?
Nawet o mnie nie pomyśleli.
Miał długi i wielu wrogów.
W noc jego śmierci leżałam na porodówce.
A tata...
Tata wie o wszystkim.
Nigdy słowem nie wspomniałaś...
Jak bym mogła?
Nie chciałam o tym myśleć, a co dopiero mówić.
Mówię ci tylko dlatego, że muszę,
bo inaczej byś mnie nie posłuchała.
Co masz na myśli?
Zauważyłaś, że Sandeep urodził się
- dziewięć miesięcy po tobie? - Usha.
Nie rozumiem.
- Co to ma do rzeczy? - On wrócił, Pallu.
- Odrodził się jako Sandeep. - Usha.
Daj...
Usha.
Proszę.
- Usha, proszę. - Śmiejesz się?
Przestań.
Bo...
mój umysł zaraz się rozpadnie.
Nie, to...
To potworne.
Rozumiesz, co właśnie powiedziałam?
Sandeep powiedział, że wszystko robi dla twojego dobra.
Dokładnie to powtarzał mój były, gdy mnie skrzywdził.
Powtarzał mi to, kiedy mnie bił.
Nie wiem, co powiedzieć, mamo.
Byłaś u lekarza?
Nic mi nie dolega.
Brzmisz, jakbyś wierzyła w to, co mówisz.
Mamo, proszę, idź do lekarza. Dobrze?
Nie chcę cię stracić.
Zrobię, co tylko zechcesz,
jeśli tylko zostawisz Sandeepa, zanim będzie za późno.
- Nie, mamo. - Nie. Nie chcesz mnie stracić.
Ale co, jeśli ja ciebie stracę?
Jesteś całym moim życiem.
Proszę, weź głęboki wdech.
Będzie dobrze.
Wiem, że przeżyłaś niewyobrażalny koszmar.
Ale posłuchaj.
Posłuchaj mnie. Sandeep jest moim spełnieniem marzeń.
Pytałaś, czy go kocham.
Kocham.
Kochamy się.
Daje mi szczęście.
Słyszysz mnie, mamo? Jest obok.
Porozmawiasz z nim?
Pallu.
Po prostu z nim pogadaj, dobrze?
Kiepsko przyjęła oświadczyny.
Dzień dobry, ciociu.
Wiem, że to poważny krok.
I wiem, jak jesteście sobie bliskie.
Za nic nie chciałbym tego zniszczyć.
Więc...
Jeszcze nie rozmawiałem o tym z Pallavi, ale...
Nie czuję się dobrze, żeniąc się
bez twojego błogosławieństwa.
Czy to ci pomoże?
Tak.
Bardzo chciałbym spotkać cię na żywo.
Mam pokój gościnny, możesz przyjechać w każdej chwili.
Razem z wujem.
Kocham waszą córkę i nigdzie się nie wybieram.
Dobrze.
Do widzenia.
- W porządku? - Przepraszam.
Przepraszam.
Dziękuję.
Przez te wszystkie lata wyrzucałem sobie,
że nie byłem przy tobie, kiedy cię śledził.
Pozwoliłem sprawom zajść za daleko.
To moja wina.
Więc rozumiem...
że cokolwiek powiem, ty...
Nie masz powodu mi wierzyć. Przyjmuję to.
Kochanie...
nie myślę tak.
Ale czy Pallavi dała ci powód, żeby jej nie ufać, nie akceptować?
Nie.
Wychowałaś wspaniałą córkę.
Znalazła wspaniałego chłopaka.
Ocaliłaś ją.
Ocaliłaś siebie i nas wszystkich.
Dzięki temu
jesteś bezpieczna.
Teraz i zawsze.
Już nie czuję się bezpieczna.
Wiem, skarbie.
Nie musisz już oglądać się za siebie.
Nie mogę...
Za kilka godzin są urodziny Pallu.
Racja.
Zadzwonimy do niej wieczorem, jak się obudzi.
Odbiorę cię punkt czwarta.
Doktor Mehta ma najlepsze opinie.
- Będę gotowa. - Dobrze.
Możesz to wyrzucić?
Co?
Jesteś pewna?
Sam mówiłeś.
Nic mi nie grozi.
Muszę zapomnieć.
Nic ci nie grozi.
Dobrze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
ZARĘCZYNY Z SANDEEPEM PATELEM
Próbował dać mi biżuterię.
Pallu, dzięki Bogu. Posłuchaj.
Ładne kolczyki jej kupiłem?
Widziałem, że polubiłaś zdjęcie.
Więc musiały ci się podobać.
Nic dziwnego, są w twoim guście, prawda?
Pamiętam, że nigdy ich nie zdejmowałaś.
Upinałaś włosy do góry,
żeby wszyscy je widzieli.
Żebym widział, jak bardzo ci się podobają.
Jak bardzo doceniasz prezent ode mnie.
Czego chcesz?
Mówiłem ci.
Bardzo chcę cię spotkać...
na żywo.
Możemy zostać rodziną.
Niesamowite.
Pallavi ma twoją naturę, twojego...
ducha.
Dlatego zagadnąłem ją w kawiarni.
Zobaczyłem jej twarz...
i nie mogłem się oprzeć,
chociaż nie wiedziałem czemu.
Dopiero gdy usłyszałem twój głos,
wszystko ułożyło się w całość.
Wtedy sobie przypomniałem...
wszystko.
Nie rób jej krzywdy.
Nie, masz moje słowo.
Zaopiekuję się Pallavi.
Póki śmierć nas nie rozłączy...
jak mówi przysięga.
Daj mi ją go telefonu.
Dam.
W końcu.
Zabawa dopiero się zaczyna.
Usha? Gotowa?
Ona ma pełno pacjentów...
Odbierz, Pallu.
Odbierz ten cholerny telefon. No, Pallavi.
Cześć, tu Pallavi. Wiesz, co robić.
Pallavi, nie wiem, kiedy to odsłuchasz,
ale proszę, oddzwoń. To pilne.
Tu Usha. Zostaw wiadomość.
Jeśli mnie słyszysz, proszę, oddzwoń.
Może pan jechać szybciej?
Tu Usha. Zostaw wiadomość.
Usha, posłuchaj. Zastanów się, co robisz.
Martwię się o ciebie. Napisz, cokolwiek.
Kocham cię bez względu na wszystko.
Pallu?
Pallavi?
Jesteś tu? Pallavi?
Kochanie.
Gdzie ona jest?
Przyjechałaś.
Zmieniłaś się.
Oboje się zmieniliśmy.
Rakesh...
to sprawa między tobą a mną. Zostaw ją w spokoju.
To tak nie działa.
Nie ty decydujesz, jak to się skończy.
Nie tym razem.
Czego chcesz?
Zawsze pragnąłem tylko jednego.
Ciebie.
Na zawsze.
Czemu nie możesz odpuścić?
Bo jesteś moja.
Nie rozumiesz?
Gdzie Pallavi?
Bądź grzeczna, to cię do niej zaprowadzę.
Zjemy kolację.
Pokażesz Pallavi,
że jestem twoim wymarzonym zięciem.
Dobrze.
- Kolacja. - Świetnie.
Widzisz, jakie to proste?
Wiesz, że wszystko robię dla twojego dobra.
Powtórz.
No, dalej.
Robisz wszystko dla mojego dobra.
Pallavi wreszcie będzie szczęśliwa,
wiedząc, że jest córką, jakiej zawsze chciałaś.
Przecież tak jest.
Nie dopóki nie wyjdzie za mąż, prawda?
Dasz jej błogosławieństwo?
Tak.
Dam.
Dasz.
Znam cię, Usha. Pamiętasz?
Kłamiesz. Nie okłamuj mnie.
Chyba nie chcesz stracić córki?
Do kogo zadzwonisz?
Wszyscy mają cię za wariatkę.
Krishnan mi uwierzy.
Twój żałosny mąż?
Wiesz, że ci nie wierzy.
Bo go nie kochasz i on to wie.
Mylisz się.
Nauczyłaś Pallavi rezygnacji, wychodząc za niego.
Chciałaś, by bez miłości poślubiła dobrego mężczyznę.
Byłoby znacznie trudniej,
gdyby nie zrezygnowała z miłości.
Nawet ja nie umiem jej udawać.
Naprawdę nie chcę jej zabić.
Pojadę z tobą.
Dam jej moje błogosławieństwo.
Dobrze.
Zatrzymaj go,
jeśli wierzysz, że pomoże.
Wiesz...
Nigdy nie wierzyłem w te głupie przesądy.
Ironia losu, co?
Pani przodem.
Jeśli uznam, że próbujesz na nią wpłynąć,
jeśli zauważę cień nieposłuszeństwa,
zabiję ją na miejscu.
Rozumiesz?
Idziemy?
Cześć.
Mama?
Pallu.
- Jesteś. - Ty tu jesteś.
Co tu robisz?
Wiedziałeś?
Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję.
O mój...
Właściwie to Sandeep kupił mi bilet.
O kurczę. Tak się cieszę.
Wezmę bagaże. Chodź.
Sandeep gotuje dzisiaj kolację. Twoje ulubione danie, mirch ki sabzi.
Wszystko zaplanowałeś, co?
Pewnie, że tak. Chciał mnie dobrze ugościć.
Widzisz? Wiedziałam, że gdy się spotkacie, wszystko się ułoży.
Patrzę, a Danny stoi
- cały w soczewicy i idli. - O, Boże.
Odwraca się, patrzy na mnie
i ma połowę brwi spalonych do skóry.
Tragedia.
Całą noc zmywaliśmy sambar z sufitu.
Nigdy nie dawaj białemu szybkowaru.
Tak.
Nie.
Siedź, ciociu, proszę. Jesteś gościem.
- Dziękuję. - Odpocznij, mamo.
Miałaś długi lot.
Mówiłem twojej mamie,
że może z nami zostać, ile chce.
- Co sądzisz? - Pewnie.
Jeśli chcesz z nią pogadać, to proszę. Jestem gotów.
Mamo, więc...
- Nie miałam okazji ci powiedzieć... - W porządku.
Wprowadzam się do Sandeepa i wiem, że jeszcze się nie pobraliśmy.
Cieszę się twoim szczęściem.
- Naprawdę? - No pewnie, skarbie.
Ale przecież byłaś...
Myliłam się.
Kim jesteś i co zrobiłaś z moją mamą?
- Powinnaś robić, co zapragniesz. - Skończyłyście?
Chcecie dokładkę, zanim to schowam?
Kolacja była pyszna, Sandeep.
Dziękuję.
Według twojego przepisu, mamo. Bardzo ostre. Poznałaś?
Musieliśmy dokupić mielonego chili, bo nie starczyło.
Poznałam. Smakowało dokładnie jak moje.
- Prawda, Sandeep? - Tak.
To znaczy, twoje pewnie jest dużo lepsze.
Czemu przyleciałaś sama?
Sandeep nie mówił?
Czego?
Nie chciałem zepsuć niespodzianki.
No tak. Tata musiał pracować,
więc kazał mi polecieć samej.
Serio? Nie znosisz latać sama.
- W porządku? - Tak.
Niezdara ze mnie.
Ale to takie miłe, że Sandeep kupił bilet tacie.
- To było bardzo miłe. - Pewnie.
Szkoda, że nie mógł.
Taki miły człowiek, nie chciał przyjąć drogiego prezentu.
Może nie jesteśmy bogaci, ale tatę stać na bilet.
Więc to nie mógł być powód...
Ale był, Pallu, znasz go.
Nie szkodzi. Nie zostanę długo.
- Co? Czemu? - Macie dużo na głowie.
Będziesz się przeprowadzać.
Nie chcę wam przeszkadzać.
Kurde.
Gniewasz się na mnie, nie? Pewnie, że tak.
Nie, Pallu. Czemu to powtarzasz?
Bo myślałam...
- Spodziewałam się kłótni. - Skąd.
Przepraszam, że tak nalegałam, żebyś wyszła za mąż.
I że przeze mnie czułaś się przegrana.
Dla mnie nigdy nie będziesz przegrana. Ufam ci.
- Proszę, zaufaj sobie. - Musisz być wykończona, ciociu.
Nie? Chodź się położyć.
- Dobra. - Dobra.
Pogadamy jutro.
Powinnaś odpocząć.
Dobrze.
Gdzie pokój gościnny?
- Pokażę. - Oczywiście,
- jest na górze po prawej. - Zaprowadzę cię.
Nie, zostań.
Pozmywamy. Damy ci chwilkę, ciociu, dobrze?
Najpierw pozmywamy i wtedy pójdziemy.
- Zaprowadzę cię. - Nie. Dobrze?
Chcesz iść na górę? To idziemy. Nie ma sprawy.
Chodźmy na górę. Chcesz?
No to już. Nie, proszę.
- Wniosę ci walizkę. - Co się dzieje?
Czemu tak dziwnie się zachowujecie?
To nic takiego. Chodźmy na górę. No, już. Ja wezmę bagaż.
Idziemy.
Skąd je masz?
Dostałam na studiach.
Chyba wiem już, co się dzieje.
Są identyczne.
Posłuchaj, Usha. Widzę, co się tutaj dzieje.
Wiesz.
Już wiesz czemu.
Potrzebujesz pomocy. Pallavi mi powiedziała.
Pomożemy ci, dobrze? Dla twojego dobra.
Zawsze dla mojego dobra, nie?
Zamknij się!
Znasz moją matkę?
Sandeep, znasz moją matkę?
Padnij.
Mamo!
Jesteś ranna.
- Dobrze. - Nie!
Puść ją.
Puszczaj.
To twoja wina.
- Ostrzegałem. - Proszę.
Kochanie...
spójrz na mnie.
Jestem przy tobie.
Spójrz na mnie.
Tylko na mnie...
kochanie.
Moje oczy!
- Już dobrze. - Jebana suko!
Nie uciekniesz.
Zawsze cię znajdę.
Nie będę już uciekać.
Kochanie.
Mamo.
Mamo, nie odchodź.
Mamo.
- Jestem przy tobie. - Pallu.
Mamo.
Zostań ze mną.
Kochanie.
Jesteś moja. Nie rozumiesz?
Kochanie.
- Jesteś moja. - Proszę, zaufaj sobie.
Przepraszam, że panią budzę.
Nie szkodzi.
Dzwonił pani mąż. Jest na lotnisku.
- Zaraz tu będzie. - Dziękuję.
Pallavi ucieszy się na jego widok.
Pallavi. Jak w tej piosence?
Brawo. Zna pan Hindi?
Trochę.
Dzień dobry.
Proszę odpoczywać.
Dziękujemy.
- Pallu. - Cześć.
Dobrze się czujesz?
To moja wina.
Nie.
Nie chciałam...
Nie słuchałam cię i nie wierzyłam ci, chociaż powinnam.
To nie twoja wina.
- Już po wszystkim. - Nieprawda.
Co, jeśli się obudzi i znów zacznie ścigać
ciebie albo mnie?
- Albo umrze i... - I co wtedy?
A nawet jeśli?
Co, jeśli wróci?
Chodź tu.
Nie boli cię?
Tak dobrze?
Przypuśćmy, że będzie wracał.
Co powiesz swojej córce?
- Nie wiem. - Zawsze będą tacy mężczyźni.
Więc nauczysz swoją córkę,
a ona swoją, że to nie ich wina.
I razem stawicie mu czoła.
Tak, jak my.
Wiesz, że on zna Hindi?
Skąd możesz to wiedzieć?
Jestem twoją matką.
- Boli, jak się śmieję. - O, nie.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Pokój 305, potrzebna reanimacja.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła