.:: GrupaHatak.pl ::.
Poprzednio…
- Dlaczego? - Gala weekend.
Lewy rękaw masz nieco krótszy.
Kuźwa.
Ziomek szuka kelnerów na imprezę.
- Gdzie? - W posiadłości Leona Pratera.
- Wara, kurwa, od mojego syna. - Oczywiście.
Obsługa!
Charley była u mnie w pracy.
Wsiadła ci na syna.
Pora złożyć Charley niezapowiedzianą wizytę.
Opiekuje się mamą.
Zabiłeś moją mamę?
Nie jestem kimś takim.
Trzymaj się z dala od mojego syna.
Muszę pomówić z panem Leonem Praterem.
Zastanawiam się, skąd znacie tego gościa.
- Pana Schmidta? - Nie. To Dexter Morgan.
Pracowałem z nim przez ponad 20 lat w wydziale zabójstw w Miami.
Uznałem, że przy tak szalonym dniu powinniśmy spotkać się w skarbcu.
Dexterze Morgan.
Nie ruszaj się. Dosłownie.
Wiem już, kim jesteś.
To coś pięknego!
Mam przygotowane akta osobowe seryjnych morderców z całego świata.
- A co z Angelem? - Uznajmy go za bilet wstępu.
I po współpracy.
Dexterze Morgan, pierdol się!
Nie!
- To było niesamowite. - Raczej w chuj głupie!
- Zabiłem go. - Tak. Gliniarza.
Nie mam problemu z pozbywaniem się psychopatów,
ale na coś takiego się nie pisałam.
Wiem. Sprawy wymknęły się spod kontroli.
Nie słucha pan?
Zabił pan policjanta.
Podczas gdy wszyscy policjanci z miasta szykują się na pańską galę.
Zajmę się galą. A tamten problem sam się rozwiąże.
Zostawi go pan tam?
A co, mam go wypuścić i przedstawić komendantowi?
Zaprosić do tańca?
W porządku. Rozumiem.
Zasada trzech.
Trzy minuty bez tlenu. Trzy dni bez wody.
Trzy tygodnie bez jedzenia.
Tlenu mu nie zabraknie.
No to trzy dni.
Jakoś to przeżyjemy, prawda? On już niezbyt.
Muszę wracać.
Zostań tu i pilnuj skarbca.
W komodzie masz apteczkę. Potrzebuję cię w formie.
Cholera.
Zabito z niego Angela. Nie mogę zostawić na nim odcisków.
Musi być jakieś inne wyjście.
Tego nie było na mojej liście sposobów śmierci.
Na jego liście pewnie też nie.
Spoczywaj w pokoju, Angel.
Byłeś dobrym gliną…
i jeszcze lepszym człowiekiem.
I znów to zrobiłeś.
Tak się dzieje, gdy starasz się zmienić.
- Mówiłem mu, żeby wracał do domu. - Przecież nie było takiej opcji.
Przez 20 lat miał cię za najlepszego kumpla
i przez dekadę opłakiwał.
A ty okazałeś się psychopatycznym mordercą,
który nie żywił do niego żadnych uczuć.
To dlaczego tak cierpię przez jego śmierć?
Bo nadal słuchasz podrabianego ojca zamiast prawdziwego brata.
Oferowałem ci życie z kimś, kto cię rozumie, a ty mnie zabiłeś.
Dostałeś drugą szansę z klubem Pratera, ale i ją zjebałeś.
I po co? Dla ludzi pokroju Batisty?
Rzekomego przyjaciela,
którego ostatnimi słowami było „pierdol się”?
Cieszę się, że cię zabiłem.
Napisy: Igloo666
„I SPRAWIEDLIWOŚĆ DLA WSZYSTKICH”
Trzy dni?
Powodzenia.
Gdybym miał Rzeźnika w takim pokoju, nie otwierałbym drzwi przez miesiąc.
O ile nie wrzucisz na ruszt Batisty, umrzesz tu z głodu.
A twoje pomarszczone zwłoki staną się głównym trofeum Pratera.
Nie zamierzam tu umierać!
Cholera. Jest tylko jeden sposób na odblokowanie telefonu.
Wybacz, bracie.
Cześć, Angel. Dzwoniła jakaś detektyw z Nowego Jorku.
Co ty tam odpierdalasz? Wracaj do domu, bo się martwię.
Ale tak naprawdę dzwonię, bo nie wytrzymam już dłużej z Masuką.
Jak on mnie wkurwia.
Tęsknię za nimi.
Ale mogę zadzwonić tylko do jednej osoby.
Mówiłeś, że jesteś tutaj, żeby chronić syna.
A teraz ściągasz go do jaskini lwa?
Nie będę mógł chronić Harrisona, jeśli tu umrę.
Czyli chodzi o bycie dobrym ojcem, a nie o strach przed śmiercią?
Jedno nie wyklucza drugiego.
Lepiej zerknę, kto dzwoni.
Co to za Batista?
Taki chujek, co nie chce się odczepić, jak widać na załączonym przykładzie.
Harrison nie może gadać, dupku.
Ma usta pełne mnie.
Jasne.
To twój tata.
Siema, tato.
- Co tam? - Wybacz, ale potrzebuję twojej pomocy.
Dlaczego dzwonisz od Batisty?
- Prater wie, kim jestem. - Przestań.
Dlaczego dzwonisz od Batisty?
- Gdy ostatnio dzwoniłeś z telefonu gliny… - Mówisz o Loganie, wiem. Posłuchaj mnie.
Prater zabił Batistę.
- A ja będę kolejny. - Kurwa.
Jak mogę pomóc?
Cholera.
Siema, Harrison. Co tam?
- Siema. Oferta z galą nadal aktualna? - A jednak skusił cię dobry pieniądz.
Tak. Właśnie byłem na zakupach. Wyślę ci adres.
Super.
A to co?
Akta wszystkich seryjnych od Pratera.
Może będzie tu kod do skarbca.
Prater miałby zostawić tu kartkę z dopiskiem „kod do tajnego skarbca”?
Mogę to rozgryźć. To ośmiocyfrowy kod.
Ale masz tylko jedną próbę.
A jeśli ktoś wpisze zły kod choćby raz…
Zaraz. Charlotte?
- Charley Brown. - Nic dziwnego, że ciągle jest wkurzona.
Prater lubi mieć na oku swoich pracowników.
Lubi mieć na oku każdego.
Cóż to by była za ironia, gdybyś wpadł jako Mroczny Pasażer.
Tak.
Muszę je zniszczyć.
O ile się wydostaniesz.
Coś musi gdzieś być.
Cooper Morris.
Gość, który zabił rodziców Pratera.
I nie tylko.
26 MARCA 1982
A może Prater nie zapisał nigdzie kodu, bo nigdy by go nie zapomniał?
Ten sam dzień i miesiąc.
Gala Pratera jest w rocznicę śmierci jego rodziców.
Gdy Cooper Morris zabił jego rodziców, nieodwracalnie wpłynął na jego życie.
Jest spora szansa na taki kod.
Alarm sprowadzi tu setkę gliniarzy. Obyś był tego pewny.
Pewny? Stawiam na to własne życie.
A co z życiem Harrisona?
Kelnerzy!
Będą tam najważniejsi ludzie z całego Nowego Jorku.
Macie ciągle dolewać wina i na bieżąco zmywać naczynia.
Macie być zawsze pod ręką. Zrozumiano?
Korzystajcie z oczu, uszu i ust.
- Jestem. - Świetnie.
Załatwisz mi lepszy widok?
- Na co czekacie? Ruchy! - Robi się.
Zaczynam pracę.
Dokąd mam iść?
Apartament jest nad wschodnim skrzydłem.
Idę.
GALA NA RZECZ FUNDACJI POLICJI NOWOJORSKIEJ
Pozwól.
Aleś…
- Ładnie dobrany kolor. - Nadal masz nierówne rękawy.
Dokąd teraz?
Widzę tylko kieliszki z szampanem.
Kurwa.
- Teraz tymi schodami? - Nie, nie prowadzą do apartamentu.
Co to za drzwi?
- Do kuchni? - Wejdź tam. Uważaj na Pratera i Charley.
Sprawa się wyda, jeśli cię zauważą.
Pracuję z bogaczami. Nigdy nie zauważają obsługi.
Przepraszam.
- Nawet pan nie wie, jak bardzo. - Leon!
- Widziałem jacht na aukcję. - Przybył z Saint-Barthélemy, burmistrzu.
- A jak wrażenia z golfa w Chelsea Piers? - O rany. Mógłbym sporo opowiedzieć.
- Chyba się zapiszę. - Kurwa!
Dobra, zagrożenie minęło.
Pozostań czujny.
CZĘŚĆ PRYWATNA
Spójrz na lewo od chłodni.
To klatka schodowa?
Kurwa!
Wycofaj się.
Dokąd to?
Szukałem pana. Jeden z kelnerów mocno się zjarał.
Może narobić nam problemów z gośćmi.
Który to?
Stoi tam.
Dzięki.
Ładnie, synu.
Będę musiał wynagrodzić to Lance’owi.
Ależ was wielu!
Witajcie na moim ulubionym wieczorze w roku.
To już dziesiąta coroczna gala na rzecz nowojorskiej policji!
Apartament jest pięć pięter wyżej. Da się wejść schodami?
Tak. Jestem na piątym piętrze.
Dalej jest wejście na dach.
To chyba tutaj.
Zamknięte.
Masz coś do zamka?
Dasz radę otworzyć go tak jak w Iron Lake?
Nie chce złapać.
O cholera!
Harrison Morgan.
Mocno się starasz dla człowieka, którego ponoć praktycznie nie znasz.
Usiądź sobie.
Co teraz, tato?
Daj jej telefon.
Tata chce z panią pogadać.
Charley Brown.
Miło cię widzieć.
- Otwórz skarbiec. - Kuszący pomysł.
Ale wolę zostawić Rzeźnika z Zatoki w zamknięciu.
Spodziewałem się takiej odpowiedzi.
- Co to ma być? - Coś z tajnej skrytki twojego szefa.
Wykonane tuż przed samobójstwem Mii.
Jest tu na ciebie cała teczka.
Dokumenty, billingi, zdjęcia z ukrycia.
Prater od dawna dokumentuje twoją brudną robotę.
A to chujek.
Problem w tym, że na dole jest wielu gliniarzy.
Wielu ma funkcję AirDrop na telefonie. Mogę im wysłać to w sekundę.
Kto zajmie się twoją mamą, jeśli wylądujesz za kratkami?
Oto co proponuję.
Zniszczę wszystko. Usunę też kopie na telefonie Batisty.
Wystarczy, że wypuścisz Harrisona i otworzysz skarbiec.
I już nas nie zobaczysz.
Nie zabiłeś mojej mamy.
SŁABA BATERIA
Oto jak będzie.
Wypuszczę twojego syna.
A potem to ja zniknę.
Ty natomiast tam umrzesz.
Jeśli udostępnisz komuś te pliki, to wiesz, że potrafię odnaleźć każdego.
Może się to stać za miesiąc, za rok albo za dwa lata,
ale zabiję twojego syna…
gdy już skończę go torturować.
Przejrzyj lepiej te akta, a zobaczysz, do czego jestem zdolna.
A teraz wybacz…
ale mam niedokończone sprawy z moim byłym pracodawcą.
Jeśli masz choć trochę rozumu, to radzę ci również zniknąć.
Z nim nie czeka cię nic dobrego.
Harrison, jesteś tam?
Tak.
POZOSTAŁO 2%
Pada mi bateria.
Przełącz na sam dźwięk.
Chyba wiem, jaki jest kod. Wejście jest w piwniczce z winem.
Na ścianie jest klawiatura.
Mamy tylko jedną szansę.
Jeśli się mylę, włączy się alarm.
Wtedy musisz szybko uciekać, zanim pojawi się tu setka gliniarzy.
Zero presji.
Nie musisz tego robić.
Możesz odejść już teraz. Zrozumiem to.
Podaj kod.
0.
3.
2.
6.
1.
9.
8.
- Poczekaj! - Co jest?
OSADZONY NR 82661934
Kod chyba jest inny. Możesz zacząć od nowa?
Jesteś pewny? Bo nie wyczuwam tu pewności.
Usuń wpisany kod i zacznij od nowa.
- Gotowy? - Tak.
8-2-6.
6-1-9-3-4.
Wpisałeś?
Cholera.
Tato?
Kurwa!
Tato? Mam wpisać ten…
Świetna robota!
- Kurwa, co to za miejsce? - Poczekaj tutaj.
Wezmę parę rzeczy. Pilnuj drzwi.
Synu. Uciekaj, póki masz przewagę.
- Chcę ich dorwać. - Najpierw zajmij się Praterem.
Nie podczas gali pełnej policjantów. Muszę mieć kontrolę.
To moje.
Dzięki za torbę, Sal.
- Chodź. - Powiedz, że stąd spadamy.
- Co jest? - Cholera.
- Tato? - Zostawiłem tam coś.
- Co? - Fałszywy odcisk kciuka.
Dodajmy to do listy rzeczy do wyjaśnienia.
Tylko tak mogę wyjść, ale ty możesz wrócić tą samą drogą.
- Przez galę? Zwariowałeś? - Sam mówiłeś, że nikt was nie zauważa.
Nie zostawię cię.
Charley może właśnie informować Pratera. Nie chcę, żebyś tu został.
- Musisz być bezpieczny. - A co z tobą?
Poradzę sobie.
Harrison.
W razie czego chcę, żebyś wiedział, że cieszę się, że mnie nie zabiłeś.
Ja też.
Cudowne przyjęcie.
Kiedy zrobimy sesję z funkcjonariuszami?
- Viv? - Dodam to do grafiku.
Poczekajcie chwilę. Zaraz wrócę.
- Chodźmy do gabinetu. - Wolę tutaj.
Co się dzieje? Nie powinno cię tu być.
Mówisz, jakbym nadal dla ciebie pracowała.
Odchodzę. Koniec z chronieniem cię.
- Nie odchodzisz. - Dlaczego?
Bo masz teczkę z hakami na mnie?
Nie wystarczyło ci zrobienie zakładnika z mojej matki?
Musiałam być twoja.
Skąd o tym wiesz?
Gdzie ten pieprzony odcisk?
Zniknę.
Ty nadal będziesz opłacał opiekę nad moją matką,
a wszystkie nasze tajemnice pozostaną nieujawnione.
Albo…
możemy iść na noże.
Decyduj.
Żegnaj, Leon.
Dobra, rozkręcamy tę imprezę!
Wszyscy dobrze się bawią?
Chyba trzeba otworzyć jeszcze kilka butelek.
Ale pamiętajmy, że dziś nie chodzi o szampana czy kawior.
Chodzi o zbiórkę pieniędzy.
…na pomoc dzielnym funkcjonariuszom, którzy zostali ranni na służbie.
Dlatego dziś wyrównam każdą darowiznę przekazaną do 21.00.
Na początek sam deklaruję wpłacenie miliona dolarów.
No to mamy już dwa miliony!
Ale nie chcę, by uwaga skupiała się ciągle na mnie.
Powitajmy gorąco mojego wspólnika w tych wszystkich knowaniach,
komendanta głównego policji w Nowym Jorku, Franklina McNamarę.
Zapraszam!
Nie mógłbym być bardziej dumny z moich podwładnych…
Panie Prater.
Pokaż mi wszystkie kamery z północnego wejścia do sali balowej.
Wyłącz wszystkie kamery.
- Na pewno chce pan… - Zrób to.
Daj mi swoją broń.
Dawaj.
Witaj, Harrisonie Morgan.
Zapraszam z powrotem.
Dziękuję.
Prater ma sporo drogich zabawek, ale nigdy nie będę jedną z nich.
- Prawie wyszedłem. Gdzie jesteś? - A może jednak wrócisz na górę?
Uwierz.
- Nie chcesz przegapić tej zabawy. - Gdzie mój syn?
Żyje.
Gdzie jest mój syn?
- Powiedz mu, gdzie jesteś. - W jego piwniczce z winem.
Harrison?
Narazicho, tato.
Byłoby o wiele łatwiej, gdyby mi na niczym nie zależało.
Czy taka jest cena kochania kogoś?
Dorwij skurwiela.
Cieszę się, że do nas dołączyłeś.
Obaj mamy na siebie haki.
Wypuść go, a już mnie nie zobaczysz. Nie musisz tego robić.
Tak się składa, że jednak muszę.
Zawsze podziwiałem takich ludzi jak ty.
Ale dziś w końcu poczułem, jak to jest być kimś takim.
To wspaniałe uczucie!
Dzięki, że zapewniłeś mi… Jak to się nazywało?
Ochota? Potrzeba? Wielkie pragnienie?
Żądza.
Żądza. Właśnie.
Zgadza się. W końcu to poczułem.
Samo mówienie o tym sprawia, że serce wali mi jak szalone.
Może takie było moje przeznaczenie.
Ale nie poznałbym go, gdybyś tego we mnie nie wyzwolił.
Dlatego jestem zaszczycony na myśl,
że będziesz świadkiem mojego pierwszego,
właściwego i zaplanowanego zabicia kogoś.
Miłość faktycznie ma cenę.
I tak ona wygląda.
To twoja chwila chwały?
Możesz ją podbić.
Zabij mnie.
Będziesz drapieżnikiem alfa.
Najlepszym z najlepszych.
Człowiekiem, który zabił Rzeźnika z Zatoki.
Zabij mnie i niech Harrison żyje z konsekwencjami.
Tak jak było z tobą i zabójcą twoich rodziców.
Tak, ale ja w odróżnieniu od Morrisa nie mogę zostawić świadka.
Przepraszam, że nie mogłem cię ochronić.
Jeśli zamierzasz spędzić tam noc, przyda ci się… zabezpieczenie.
Nie proś już nikogo, by cię zastrzelił.
Co z nim zrobimy?
Na pewno nie my. Ty masz natychmiast uciekać.
Claudette jest w sali balowej.
Jeśli nas zauważy i znajdzie Batistę, nie będzie to za dobrze wyglądać.
Trzymaj.
Użyj tego odcisku.
- Zjedź windą do garażu. - A jak ty się wydostaniesz?
Zamówię taryfę.
Pomocy!
Co jest? Myślałem, że uwielbiasz tu przebywać.
Błagam, nie zabijaj mnie!
- O Boże! - Nie bój się.
Sam mówiłeś, że śmierć to naturalna i konieczna część życia.
Dam ci wszystko, czego zażądasz!
Życie w luksusach!
Nie trzeba.
A co z twoim synem?
Nie chcesz, by Harrison poszedł na dobrą uczelnię?
Opłacę studia nawet jego wnukom.
Nie wymawiaj jego imienia!
Dobrze, dobrze! O Boże.
Nie doszłoby do tego, gdybyś zabił tamtego gliniarza.
Wybacz, że cię rozczarowałem. Nie zabijam dobrych ludzi.
Seryjny morderca z sumieniem?
Z Kodeksem.
Podarowanym mi przez ojca.
Wiedział, że przeżycia z dzieciństwa popchnęły mnie do tego.
Tak jak za sprawą swoich przeżyć stałeś się kimś takim.
Ale mój ojciec troszczył się o sprawiedliwość.
Nauczył mnie zabijać tylko złych ludzi.
Dlatego zaintrygowało mnie zaproszenie dla Reda.
Twoja kolacyjka…
była bufetem z seryjnych morderców dla zaspokojenia moich żądz.
A potem trafiłem tutaj.
Do podobnie myślących osób.
Czułem się oszołomiony.
- Tylko tego zawsze chciałem. - Wiem.
Miejsca dla takich jak ty, w którym moglibyście być sobą.
Wszyscy tego pragniemy.
No tak, mogłem posłuchać, jak Al, Lowell, Mia i Gareth
mogą tak otwarcie, swobodnie i radośnie opowiadać
o swoich morderstwach.
To było pieprzone olśnienie.
Wiedziałem, że ci się to spodoba.
Ale…
potem pojąłem, że ich ofiarami byli niewinni ludzie.
Czyli jednak się różniliśmy.
ROSZPUNKA
ZABÓJCA SPOD BLIŹNIĄT
MROCZNY PASAŻER
Twoja propozycja była kusząca.
Wielopokoleniową traumę u mojego syna zastąpiłoby wielopokoleniowe bogactwo.
Ale…
ta przygoda coś mi uświadomiła.
Dbanie o sprawiedliwość?
Może to u nas rodzinne.
A nie chodzi o uczucie płynące z zabijania?
Jedno nie wyklucza drugiego.
No dobrze. Proszę o szerokie uśmiechy!
To dotyczy także ciebie.
Rezerwuję uśmiech do uzasadnionych sytuacji.
Długo jeszcze muszę tu stać?
Zaraz jeszcze zdjęcia z Praterem.
- Gdzie on jest? - Burmistrzu Thompson!
Ogłosi pan wyniki zbiórki?
Myślałem, że Leon to zrobi. Nadal nigdzie go nie ma?
- Wracam do domu. - Proszę zostać na scenie.
Zaraz ważne ogłoszenie. Nie chce pani tego przegapić.
Dobry wieczór wszystkim. Proszę zerknąć na nasz zegar.
Za chwilę podamy uzbieraną kwotę.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden…
A zatem łączna kwota, po uwzględnieniu deklaracji Leona Pratera,
to 22,8 miliona dolarów!
Leon, gdzie jesteś?
Prater! Prater! Prater!
HAROLD SHIPMAN DOKTOR ŚMIERĆ
Słyszysz?
Lepiej naciesz się teraz.
Bo zapamiętają cię jako zabójcę gliniarza z obsesją na punkcie seryjnych morderców.
Nie!
Nie trafię do pudełka?
Nie. Nie trafisz.
O Boże!
Wiedziałem, że cię przekonam.
Nikt nie odrzuca takich pieniędzy.
Pudło.
Nadal cię zabiję.
Ale przecież…
Zbieram trofea, by pamiętać.
Ale o tobie chcę zapomnieć.
PAŁKARZ Z CANTON
TOPORNIK Z NOWEGO ORLEANU
NOWOJORSKI ROZPRUWACZ
WYBIELACZ
RONALD DOMINIQUE DUSICIEL Z BAYOU
Wychodzę. Mój czas jest cenny. Chcę przeznaczyć go na sen.
- Odprowadzę cię. - Nie trzeba.
Wezwę taksówkę.
Dziękuję.
Co się dzieje?
Dołączysz do mnie? Czy wolisz stać i się gapić?
Żegnaj.
Tym razem naprawdę.
Ten jacht chyba stał się dostępny.
Pora, by świat zobaczył prawdziwe oblicze Leona Pratera.
To z apartamentu.
Wyłączcie ten pieprzony alarm!
Co to za miejsce?
Trzeba to zgłosić.
Nie ma komu. Wszyscy tu jesteśmy.
Mamy zwłoki.
I spluwę!
Jezu.
Powrót na pokład łodzi jest jak zmartwychwstanie.
Ale tym razem jest inaczej.
Harry nauczył mnie Kodeksu,
abym nie dał się schwytać i panował nad żądzami.
Pratera nadal nie ma?
Nie. Ale proszę zgadnąć, czyje odciski są na broni.
Poczekajcie.
Należał do kapitana Batisty.
ALBERT FISH STRASZYDŁO
Claudette!
Spójrz.
NOWOJORSKI ROZPRUWACZ
Spójrz też na to.
DOM FRANT NOWOJORSKI ROZPRUWACZ
Ale moje żądze zmieniają się.
Gdy powróciłem zza grobu, sądziłem, że pisane mi jest samotne życie.
- Co się dzieje? - Opuszczamy to pieprzone miasto.
- Co? A dokąd jedziemy? - Do domu.
- Do domu? - Wracamy do Amherst.
Kupiłam nasz dawny rodzinny dom.
A co z twoją pracą i twoimi studentami?
Mamy sporo do obgadania.
Ale może nie zostałem stworzony do samotności.
Potrzebuję takich ludzi jak Blessing i jego rodzina.
I tak jak mówił Al – nawet tacy jak ja potrzebują swojego miejsca.
Harry zawsze chciał, żebym polegał na Deb.
Ale już jej nie ma.
Tęsknię za nią.
Ale mam teraz Harrisona. Który może na mnie polegać.
A gdy moje mroczne żądze zaczną brać górę, będę mógł polegać na nim.
Abym mógł być bardziej ludzki.
Bardziej związany z innymi.
Abym mógł pamiętać, dlaczego robię to, co robię.
RĘBACZ, NOCNY POSTRACH, RZEŹNIK Z YONKERS AL WALKER (ROSZPUNKA)
Kiedyś pragnąłem być inny.
Normalny.
Żyć bez Mrocznego Pasażera.
Ale kogo ja oszukuję?
Oto kim jestem.
Oto czym jestem.
Jestem Dexter Morgan.
Jestem dokładnie tym, kim potrzebuję być.
Kim chcecie, abym był.
Napisy: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.
facebook.pl/GrupaHatak