ในอนาคตเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์และจักรกลเลือนหาย
ความล้ำของเทคโนโลยีทำให้มนุษย์เพิ่มศักยภาพ...
ได้ด้วยการใช้ชิ้นส่วนไซเบอร์เนติก
แฮนก้า โรโบติคส์จัดตั้งจากทุนรัฐบาล...
พัฒนาหน่วยปฏิบัติการทางทหาร ที่จะทำให้เส้นแบ่งจางลงยิ่งขึ้น
โดยการปลูกถ่ายสมองมนุษย์สู่ร่างสังเคราะห์
พวกเขาจะผสมผสานจุดแข็งของมนุษย์ และหุ่นยนต์เข้าด้วยกัน
"โปรเจกต์ 2-5-7-1"
"ระดับออกซิเจนกำลังลด"
"การทำงานของสมองปกติ"
"การกู้ซีรีบรัมพร้อมดำเนินการ"
"โครงสร้างหุ่นยนต์พร้อมรับการใส่ก้อนสมอง"
"เริ่มต้นสร้างโปรเจกต์ 2-5-7-1"
โกสต์ อิน เดอะ เชลล์
"ตอนนี้ตาเธอจะค่อยๆเปิด"
"นั่นแหละ"
"เธอปลอดภัยแล้ว"
FarangSiam ขอบคุณคุณ มีความสุข!
"ไม่เป็นไร หายใจไปธรรมดาๆ"
"แค่หายใจ"
"หายใจ"
"ดีแล้ว"
"ดีมาก"
"หวัดดีมีร่า"
"ฉันด็อกเตอร์อูเลท์"
เธอจำเหตุการณ์โจมตีได้บ้างไหม
เกิดอะไรขึ้น
ฉันจมน้ำ
น้ำเต็มไปหมด
ใช่แล้ว เธออยู่ในเรือ เรือผู้อพยพ
เรือจมเพราะผู้ก่อการร้าย
ทำไมร่างฉันถึงไร้ความรู้สึก
มีร่า ร่างกายเธอเสียหาย รักษาไม่ได้
มีแต่สมองที่ไม่ตาย
เราสร้างร่างกายให้ใหม่
เป็นเปลือกกายสังเคราะห์
แต่ความคิด จิตใจ...
วิญญาณเธอ...
ยังอยู่ในนั้น
เข้ามา
ให้ยาสลบเธอ
จะได้ผลไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
เธอคือปาฏิหาริย์
เครื่องจักรไม่สามารถเป็นผู้นำ มันทำตามคำสั่งเท่านั้น
เครื่องจักรไม่มีจินตนาการ ห่วงใยหรือการหยั่งรู้
แต่เมื่อมีสมองมนุษย์ในร่างไซเบอร์เนติก
มีร่าจะทำได้ทุกอย่างและมากกว่านั้น
เธอจะเป็นหุ่นยนต์ตัวแรก
ต้องเข้าร่วมเซ็คชั่น 9 ทันทีที่พร้อมปฏิบัติงาน
ขอล่ะ อย่าทำอย่างนั้น
คุณจะลดความเป็นมนุษย์ให้กลายเป็นเครื่องจักร
ผมไม่ได้คิดว่าเธอเป็นเครื่องจักร
เธอเป็นอาวุธ
และอนาคตของบริษัทผม
หนึ่งปีต่อมา
"เพิ่มศักยภาพของความทรงจำเทียมเป็นครั้งแรก"
"วิธีของซีเรนัมรวดเร็วและมีประสิทธิภาพที่สุด"
"ในการพัฒนาความสามารถที่คุณต้องการ"
"แข็งแกร่งกว่าที่เคยมี สัมผัสพลังของคุณด้วยนูม่าโกลฟ"
"นูม่าโกลฟ"
"แข็งแกร่งกว่าที่เคยมี สัมผัสพลังของคุณ..."
"อาชญากรรมไซเบอร์เป็นความผิดอุกฉกรรจ์ โทษขั้นต่ำสุด จำคุก 15 ปี"
"แฮนก้า โรโบติคส์รับประกันความปลอดภัย ส่วนบุคคลและความเที่ยงตรง"
"เจ้าหน้าที่ภาคพื้นอากาศทุกหน่วยโปรดทราบ อาจมีเหตุอาชญากรรมไซเบอร์"
"น่านฟ้าเชื่อมต่อในทุกพื้นที่ถูกปิด"
"เซ็คชั่น 9 ถึงจุดเกิดเหตุแล้ว"
"ย้ำ เจ้าหน้าที่ภาคพื้นอากาศทุกหน่วย..."
ผู้พันรายงาน ประจำที่แล้ว
"กำลังรอรับคำสั่ง"
"วิเคราะห์และรายงาน"
"ผมเป็นมนุษย์ มีข้อบกพร่อง"
แต่ผมยอมรับการเปลี่ยนแปลง...
และการปรับปรุง
ไม่มีอะไรที่ผมทำไม่ได้
ไม่มีเรื่องที่ผมไม่รู้ ผมเป็นได้ทุกอย่าง
ผมมีอะไรให้คุณฟัง
เสียงลูกสาวผม 4 ขวบ
ช่วงที่ฝึกร้องเพลงกล่อมเด็ก เธอหัดพูดฝรั่งเศส
"คุณรู้ไหมว่าเพลงนั้น"
"มีกล่องสะท้อนบนนี้"
มีคนกำลังสแกนการส่งข้อมูล
"หาว่ามันถูกส่งไปไหน"
เป็นคนสำคัญแค่ไหนถึงต้องคุมเข้ม
"เจาะเข้าเครือข่ายความปลอดภัยโรงแรม"
"ท่านรู้อะไรมาบ้าง" ฉันต้องสแกนทั้งโรงแรมนะ
"มีห้องจัดเลี้ยงถูกจอง ในนามประธานาธิบดีสหพันธ์แอฟริกา"
"ดร.ออสมอนด์เป็นตัวแทนแฮนก้า โรโบติคส์จัดเลี้ยง"
"เจอแล้ว ชั้น 43"
มีคนติดต่อทีมประธานาธิบดี มีคนเฝ้าดูเขา
ด็อกเตอร์ออสมอนด์
คุณต้องการอะไรจากเรา
แฮนก้า โรโบติคส์ทำอะไรให้คุณได้อีกมาก
73% ของคนบนโลก ยอมรับยุคที่ไซเบอร์เปลี่ยนชีวิต
คุณอยากล้าหลังเหรอ
คนของผมยอมรับความล้ำของไซเบอร์ เช่นกันกับผม
แต่เรามองไม่ออกถึงความเสี่ยง...
ต่อปัจเจกบุคคล ต่ออัตลักษณ์ เมื่อไปยุ่งกับจิตวิญญาณมนุษย์
ทุกท่านครับ ผมคิดว่าคุณมาผิด...
ห้องโถง ชาย 6 คนเปิดฉากยิง
"เซ็คชั่น 9 ประมาณเวลา?"
- อีกสองนาที ผู้พัน "- นานไป"
ฉันจะลุยละ
"เดี๋ยวก่อน!"
"ผู้พัน หยุดเดี๋ยวนี้!"
ผมเคยได้ยินคำกล่าวนี้จากคู่แข่งของคุณ
ตอนนี้แฮนก้า โรโบติคส์เสนองาน พร้อมสาเกน้ำนมข้าว
ทำอะไรน่ะ
นี่แหละที่ผมพูดถึง
ผู้พัน!
เริ่มต้นทำการแฮ็กสมอง
ช่วยฉัน ได้โปรด อย่าทิ้งให้ฉันตาย
ใครส่งเธอมา
ช่วยฉัน ได้โปรด
ตอบฉันมา
"ร่วมมือกับแฮนก้า โรโบติคส์ แกจะถูกทำลาย"
คุณโอเคไหม
คุณบาดเจ็บ
คุณไม่เหมือนมันหรอก
เฮ้
มันก็แค่หุ่นยนต์
"ผิวคุณควรได้รับสิ่งดีที่สุด คุณก็เช่นกัน ลองครีมทามือของเรา"
"กระทรวงกลาโหม กองบัญชาการเซ็คชั่น 9"
ล้วงลึกออสมอนด์ได้ความไหม
ก็ยังไม่ได้อะไรมาก
เขาเป็นหัวหน้าแผนกหุ่นยนต์ของแฮนก้า
เป็นมนุษย์ แต่ปรับแต่งไซเบอร์
มันแฮ็กเขาได้ไง
หุ่นเกอิชาตัวนี้เจาะถอดรหัสเขาได้
มีบางอย่างแปลกไป
ทำอะไรมา?
ทำไมชอบคิดว่าเขาไปปรับแต่งเพิ่ม
เพราะเขาทำจริง
ตับจักรกลไซเบอร์
กว่าจะเก็บเงินเปลี่ยนได้
ทีนี้หล่ะจะเมาปลิ้นทุกคืน
ปรับแต่งมาเพื่อให้คอแข็งขึ้น?
ยอมรับการปรับแต่งเถอะ โทงุสะ ไม่มีมันก็ไม่มีเรา
ฉันเป็นมนุษย์และแฮปปี้ดีแล้ว ขอบใจ
มีข้อมูลเรื่องหุ่นเกอิชาไหม
แฮนก้าสแกนอยู่
ด็อกเตอร์ดาห์ลินจะได้รับรายงานแต่...
"ผมคุยกับท่านนายกฯ แล้ว"
"ท่านต้องการรายงานเต็มรูปแบบ"
โทงุสะ
หลังเหตุโจมตีเมื่อคืน
นักวิทยาศาสตร์แฮนก้าอีกสามคนโดนฆาตกรรม
ที่ห้องทดลองหลักของบริษัท
สองคนแรกถูกยิง
คนที่สามถูกซ้อมตายโดยหุ่นรับใช้ของเขาเอง
ทุกคนมีร่องรอยโดนแฮ็กสมอง
เหมือนที่หุ่นเกอิชาทำออสมอนด์
ทุกคนเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของแฮนก้า
เหมือนกับออสมอนด์
หลักฐานในที่เกิดเหตุแต่ละแห่ง...
โดยคนที่เรียกตัวเองว่า...
คูเซ่
"ร่วมมือกับแฮนก้า โรโบติคส์ แกจะถูกทำลาย"
"ร่วมมือกับแฮนก้า โรโบติคส์..."
"...แกจะถูกทำลาย"
โทงุสะ
"นายกับลาดริยาไปคุยกับคัตเตอร์ ซีอีโอแฮนก้า"
"ผู้พันกับบาตูไปเอารายงานจากดาห์ลินมา"
"ดูว่าเธอกู้ข้อมูลจากหุ่นเกอิชาได้อะไรบ้าง"
"ผู้พัน!"
"ฉันสั่งเธอแล้วไม่ให้กระโดดลงไป"
ฉันต้องทำ ไม่งั้นมีคนตายมากกว่านี้
"เธอเป็นสมาชิกทีมฉัน เป็นความรับผิดชอบของฉัน"
ฉันจะหาตัวเขา และจะฆ่าเขาซะ
ฉันถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้ ใช่ไหม
"เธอเป็นมากกว่าอาวุธชิ้นหนึ่งนะ"
"เธอมีจิตใจ มีวิญญาณ"
"เมื่อใดที่เห็นความพิเศษของตนเป็นอานิสงส์..."
"เมื่อนั้นเราจะพบกับความสงบ"
"โลคัส โซลัส ปรับแต่งโครงสร้างพันธุกรรม ลูกของคุณอย่างปลอดภัย"
"สร้างครอบครัวที่ดีขึ้น"
เมื่อคืนที่โรงแรมคุณเป็นอะไรไป
เปล่า ฉันสบายดี
แน่เหรอ
- ไงน้องสาว อยากอัพเกรดไหม - หลีกไป
- พี่จัดให้ได้ทุกอย่าง - ถอยไป!
เฮ้ หมิง
"เฮ้ บาตู"
- กระดูกที่นายสั่งไว้ - ขอบใจเพื่อน
ให้หมาน่ะ
นายไม่ค่อยชอบหน้าคน ทำไมห่วงหมานักล่ะ
ไม่รู้สิ ผมชอบหมาจรจัด มันก็ชอบผม
มันชอบเพราะได้อาหาร
คุณมันไร้หัวใจ
ไงเด็กๆ
เฮ้เกเบรียล
นี่ผู้พัน
ผู้พัน นี่เกเบรียล
บ้านฉันเคยเลี้ยงหมา
พูดจริงเหรอ
ผมคิดว่าคุณน่าจะชอบแมวมากกว่า
คุณไม่เคยพูดเรื่องพวกนั้น
อะไร
- อดีตคุณ - ฉันจำไม่ค่อยได้
จำได้บางส่วน เป็นเสี้ยวๆ
แล้วครอบครัวคุณล่ะ
พ่อแม่ฉันตายตอนอพยพมาประเทศนี้ เรือจมที่ท่าเรือ
ฉันเกือบจมน้ำตาย
มันเหมือนกับ...
มีหมอกหนาปิดกั้นความทรงจำ และฉันมองผ่านไปไม่ได้
คุณโชคดีแล้ว
ทุกวันนี้ผมเป็นทุกข์เพราะความทรงจำ
จำไม่ได้ซะดีกว่า
แบบคุณไง
แฮงก้า ทาวเวอร์ส สำนักงานใหญ่แฮนก้า โรโบติคส์
"ยินดีต้อนรับสู่แฮนก้า โรโบติคส์"
"บุคคลภายนอกทุกท่าน โปรดติดบัตรประจำตัวให้เห็นตลอดเวลา"
"แฮงก้า"
ไหนกำและแบมือซิ
"ระบบภายในของเธอเสียหาย"
คราวหน้าก็ออกแบบให้ฉันถึกกว่านี้สิ
- เป็นไงบ้าง - ก็ดี ไม่รู้สึกอะไรเลย
ไม่ใช่เธอ...ถามถึงในหัว
ระบบบกพร่องนิดหน่อย
เดี๋ยวก็หายเองแหละ
- แล้วเธอได้ใช้ยารึเปล่า - ใช้
แต่มันเกิดขึ้นซ้ำๆ เมื่อเช้านี้ก็สองครั้ง
- เป็นเสียงหรือภาพ - ทั้งคู่
ฉันเจอแล้ว
เธอดาวน์โหลดข้อมูลที่ไม่ปลอดภัยเหรอ
- เปล่า ช่วยลบทิ้งให้ที - ยินยอมไหม
ฉันพันตรีมีร่า คิลเลี่ยน ฉันยินยอมให้ลบข้อมูลนี้
เรียบร้อย
- ไม่ใช่เรื่องใหญ่ - มันคืออะไร
ภาพสะท้อนประสาทสัมผัสจากความคิด เงามืด
ไม่แน่ใจ
คุณรู้ได้ไงอันไหนเสีย อันไหนดี
จุดเสียมีลักษณะแตกต่าง...
จากรหัสที่เหลือของเธอ
ฉันเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง
ทั้งหมดที่เธอคิด เธอตัดสินใจ
ความเป็นส่วนตัวคงมีไว้ให้แค่มนุษย์
เธอเป็นมนุษย์
คนอื่นมองเธอเป็นมนุษย์
ทุกคนรอบตัวฉันดูเป็นมนุษย์
มีบางอย่างให้ผูกพัน ขณะที่ฉัน...
ไม่มี
- เหมือนฉันไม่มีอดีต - แน่นอนเธอมีอดีต
อีกหน่อยเธอจะยิ่งผูกพันกับมันและคนอื่นๆ
"กำและแบมือซิ"
คนเรายึดติดความทรงจำ เหมือนมันบอกความเป็นเรา แต่...
มันไม่ใช่เลย
"สิ่งที่เราทำบอกความเป็นเรา"
"คุณกำลังเข้าสู่พื้นที่หวงห้ามของแฮนก้า เฉพาะเจ้าหน้าที่ที่ได้รับอนุญาต"
"โปรดปิดระบบสื่อสารในร่างกาย"
ฉันยุ่งอยู่นะ
ด็อกเตอร์ดาห์ลิน ชันสูตรเสร็จรึยัง
ถ้าคุณไม่ยิงเกอิชาจนพรุน งานคงง่ายขึ้นเยอะ
- ผมไม่ได้ยิงเธอ - ฉันยิงเอง
ใช้เวลาหลายวัน
ฉันต้องทดลองกับแบบจำลองหลายร้อยรอบ
เราไม่มีเวลา
เธอเป็นหุ่นสาวบริการของแฮนก้า
แต่ถูกโปรแกรมใหม่ให้แฮ็กข้อมูลสมอง
ในไดร์ฟเธอมีอะไร
ว่างเปล่า ข้อมูลถูกทำลายช่วงส่งถ่ายข้อมูล
ไร้เบาะแสว่ามันต้องการอะไร
ฮาร์ดแวร์ก็โดนทำลาย
ร่างกายถูกชำแหละ
งั้นฉันต้องดำดิ่งลงไป
รหัสคุณจะไม่ปลอดภัยขณะดำดิ่ง
ฉันรู้
พวกนั้นอาจวางกับดักไว้ ช็อตวงจรแม่เหล็ก ไวรัส
เธอพูดถูก
คุณจะเปิดสมองให้กับคนที่แฮ็กเธอ เหมือนคุณถูกผ่าชำแหละ
ฉันต้องเข้าไปในความทรงจำเธอ ทางนี้เร็วที่สุดที่จะหาตัวคูเซ่
อันตรายเกินไป
และขาดความรับผิดชอบอย่างยิ่ง
แน่ใจนะ
ถ้าเจอรหัสผิดสังเกต ดึงฉันออกมา
ทำไมถึงเป็นคุณที่เหงื่อตก
เริ่มเลย
เปิดการเชื่อมต่อจิตกับผู้พันผ่านไซเบอร์...
และไม่เข้ารหัส
คุณต้องยินยอมให้ดาวน์โหลดข้อมูล
ฉันพันตรีมีร่า คิลเลี่ยน ฉันให้ความยินยอม
"ขอบคุณ"
"ซาวด์ บิซเนส"
ปลดการเชื่อมต่อ
- ดึงเธอออกมา - พยายามอยู่ แต่เธอกำลังถูกแฮ็ก
ดึงออกมาเดี๋ยวนี้
ดึงเลย!
โอเคไหม
ฉันรู้แล้วเขาอยู่ไหน
ผมรู้จักที่นั่น
มันเป็นตลาดค้าอะไหล่เถื่อน
- อาวุธพร้อมนะ? - พร้อม
เป้าหมายห้องใต้ดิน ฉันนำเอง
สื่อสารกันทางจิต
"- หวังว่านายคงฝึกมา - พูดงี้ไม่แฟร์"
ผมขอเวลาเดี๋ยวเดียว...
"ก็ใช้คล่องแล้วแหละ"
"ทหารรับจ้างสองที่ประตู มีอาวุธและปรับแต่ง"
"รับทราบครับ เราพร้อมลุยแล้ว"
"ไนต์คลับอะไรปืนเพียบ"
"ไนต์คลับของยากูซ่า คุณคาดว่าจะเจออะไรล่ะ"
"ผมชอบที่นี่ออกนะ"
"ทำไมฉันไม่แปลกใจเลยล่ะ"
"ฉันจะลองเรียกแขกดูซะหน่อย ดูซิจะเข้าห้องใต้ดินได้ไหม"
คงไม่ได้มาเที่ยวหาเรื่องใช่ไหม
ฉันอยากมาหิ้วสาว กับซดเบียร์
- ให้ช่วยอะไรไหม - ฉันมาหาใครบางคน
เคยมาแล้วเหรอ
เพื่อนฉันเคยผ่าเปลี่ยนอะไหล่ที่นี่ งานมาตรฐานดี
ที่นี่ไม่มีบริการนั้น
งั้นฉันเข้าใจผิด
ไปสนุกกับเราไหม เรามีห้องส่วนตัว
"เข้ามาแล้ว"
"ผมอยู่นี่ คุณเรียกได้ทุกเมื่อ"
- เพื่อนเธอเคยทำงานที่นี่เหรอ - ฉันบอกว่าเพื่อนเคยมาผ่าตัดที่นี่
มนุษย์ใช่ไหม
"เพื่อนเธอน่ะ"
พูดอย่างนั้นหมายความว่าไง
"บาตู"
"ได้ยินฉันไหม"
ใครเป็นคนสร้างงานสวยๆ บนตัวเธอนะ?
งานเทพมาก
"ลาดริยา ปืน"
นี่
"บาตู สัญญาณขาดหาย"
ไม่ต้องห่วงนะน้องสาว
นี่มันห้องส่วนตัวเรา
ฟังนะ
ไม่มีสัญญาณเข้าหรือออก
"ผู้พัน ผมประจำที่แล้ว คุณได้ยินไหม"
เบียร์
"เรียกไปไม่ตอบ ผมเสียใจนะ"
"ลาดริยา ติดต่อผู้พันได้รึยัง"
"ไม่ได้เลย สัญญาณถูกบล็อก"
ฉันมันเป็นพวกเบื่อง่าย
ถ้าเธอไม่อยากพูด
เธอคงจะอยากเต้น
"ผู้พัน เร็วเข้า ตอบผมสิ"
ไหนบอกว่าห้ามหาเรื่องไง
เต้นสิ
พอแล้ว
ความจริงคือ...
ฉันไม่ได้ถูกสร้างมาเต้น
"สัญญาณมาแล้ว ฉันจะไปห้องด้านหลัง"
"คิดถึงนะเนี่ย เดี๋ยวผมตามไป"
"ร่วมมือกับแฮนก้า โรโบติคส์ แกจะถูกทำลาย"
ผู้พัน
บาตูอยู่ที่ไหน
"ในห้องปรับแต่งข้างๆ เขาฟื้นตัวเร็ว"
"เธอรับแรงระเบิดไปเต็มๆ"
ฉันเจอเขาที่นั่น
"มันเหมือนกับ..."
เขารอเจอฉันอยู่
"เราสแกนจุดประสานประสาทเธอ"
ทุกอย่างที่เธอเห็นจะถูกส่งให้เซ็คชั่น 9 เพื่อการประเมิน
แล้วผลการสแกน...
ตรวจพบข้อบกพร่องจำนวนหนึ่ง
มันเริ่มแย่ลงทุกที
"ตั้งแต่เมื่อไหร่"
ตั้งแต่การดำดิ่ง
มีจุดบกพร่องไหนที่มีความหมายกับเธอไหม
ไม่
ไม่มี
เธอเข้าไปในร่างจักรกลที่คูเซ่เข้าไป
มันอาจมีผลร้ายแรงตามมาหลายอย่าง
"เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ดำดิ่งเข้าร่างเกอิชา"
คุณผิดหวังล่ะสิ
เปล่า ฉันเป็นห่วง
เธอไม่ได้ปราศจากจุดอ่อน
"ฉันซ่อมแซมร่างกายได้ แต่ปกป้องจิตใจเธอไม่ได้"
ทำไมล่ะ
คุณเห็นความคิดฉันหมดเพราะงั้น...
คุณควรปกป้องมันได้สิ
เข้าใจความสำคัญของตัวเองซะ มีร่า
เธอคือต้นแบบ สักวันทุกคนจะเป็นเหมือนเธอ
คุณไม่รู้หรอกมันทำให้ฉันโดดเดี่ยวแค่ไหน
ผมมองเห็นคุณนะ รู้ไหม
แล้วตอนนี้ฉันชูกี่นิ้ว?
ตลกละ
พูดมาดีๆ สักคำ
นี่เลือกเองเหรอ
ลูกเล่นมันเยอะ
- ทำเพื่องานตลอด - มีอย่างอื่นให้ทำเหรอ
- เหมาะกับนายดี - เหรอ
มองในความมืดได้ ซูมได้เป็นไมล์
แถมเอ็กซเรย์ได้
ผมมองเห็นเหมือนผู้พันแล้ว
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ชินไปเอง
ขอบคุณที่ช่วยผมไว้
ดีใจที่นายยังอยู่
ผู้พัน
ให้อาหารหมาแทนผมได้ไหม
ผมไม่อยากให้มันกลัวน่ะ
ได้ทุกเมื่อ
คุณขาดเงินทุนเหรอ คุณอะรามากิ
เซ็คชั่น 9 ขาดเครื่องไม้เครื่องมือสำคัญเหรอ
"พวกเรามีทุกอย่างที่เราต้องการแล้ว"
ผู้พันเป็นอาวุธที่มีความซับซ้อนที่สุด ถ้าเกิดเธอเสียหายไป...
ด็อกเตอร์อูเลท์บอกผมว่า...
คุณปล่อยให้เธอดำดิ่งในหุ่นเกอิชาที่ถูกแฮ็ก
คุณทราบดีว่าแฮนก้าสำคัญอย่างที่สุดต่อรัฐบาลนี้
ผู้พันเป็นอนาคตบริษัทผม
ถ้าคุณเอาความปลอดภัยของเธอไปเสี่ยงอีก...
ผมจะสั่งปิดเซ็คชั่นนี้
"ครับผม"
"ท่านคัตเตอร์"
"แต่จะข่มขู่ใครก็ให้รู้บ้าง"
"ผมขึ้นตรงต่อท่านนายกฯ ไม่ใช่แฮนก้า"
"มากับฉันเร็ว"
"สร้างความสวยด้วยตัวคุณเอง ความสวยเพิ่มได้"
เธอเป็นมนุษย์เหรอ
ใช่
ลบเครื่องแต่งหน้าได้ไหม
ให้ฉันเห็นหน้าเธอชัดๆ
รู้สึกยังไงบ้าง
ฉันรู้สึก...
...แตกต่าง
เธอคือตัวอะไร?
"แฟ้มลับ 2-5-7-1"
"แฮนก้า ข้อมูลบุคคล"
มองฉันสิ
บอกสิพวกเขาเอาอะไรไปจากฉัน
ฉันขอโทษ พวกเขาไม่เคยบอกเรา
ตาคู่นี้ขับรถแล้วแปลกๆ
ทำไมต้องใช้ยา
สมองจะได้ไม่ต่อต้านร่างกายนี้
"ผู้พัน บาตู คุณต้องรีบมาที่นี่"
มีอะไรเหรอ
"นักวิทยาศาสตร์แฮนก้าถูกพบเป็นศพอีกคน"
"ดาห์ลิน"
ทราบแล้ว
ผู้พัน ทางนี้
แฟ้มลับ - โปรเจกต์ 2571
นั่นอะไร
เธอเจอสิ่งที่คูเซ่ขโมยไปจากออสมอนด์
รายชื่อทุกคนที่ทำงานในโปรเจกต์ชื่อ 2-5-7-1
ดร.ดาห์ลิน
คนที่เป็นเป้าหมายเขา
แล้วมีใครอีกในรายชื่อ?
ดร.อูเลท์
ตามหาอูเลท์ เดี๋ยวนี้!
เธออยู่ในรถใต้ดิน ไม่มีสัญญาณ
ฉันมองดูเธอและคิดว่า...
"เธอจะให้ฉันจ่ายค่าเรียนไวโอลินด้วย"
อย่าเข้าใจฉันผิด
ฉันรักลูกสาวมากนะ
จริงนะ ลูกฉันเก่งมาก
แต่เวลาเธอซ้อมดนตรี โคตรหนวกหูเลย
เรียนเปียโนแทนไหม
"ราคาพอๆกัน เสียงก็ไม่บาดหูเท่าไหร่"
อย่างน้อยเล่นผิดถูกบ้าง มันก็ฟังดู...
2-5-7-1! บอกฉันมาให้หมดทุกอย่าง
แกพร้อมจะตายเพื่อ 257...
ไป!
คูเซ่อยู่ไหน
- ทำไมเขาถึงอยากฆ่าอูเลท์ - ผมไม่รู้อะไรเลย
พอแล้ว! พอแล้ว!
เราต้องจับเป็นมัน
"ได้โปรด คุณซักฟอกผมจนปรุแล้ว"
คุณจับผิดคน
งั้นบอกมาสิเราจับใครมา
ผมชื่อว่าลี คันนิ่งแฮม
- เอาอาวุธมาจากไหน - ผมไม่รู้
- ใครขนขึ้นรถให้ - ผมไม่รู้เรื่องอาวุธเลย ผมบอกแล้ว
ผมจะไปรับลูกสาว ลูกผมเรียนไวโอลินอยู่
เธอชื่ออะไร
- ลูกนายใช่ไหม - ใช่
เธอน่ารัก
- นี่ลูกสาวนายเหรอ - ใช่
คุณมีลูกไหม
บ้านอยู่ที่ไหน
ผมจำไม่ได้หรอก
ผมว่าเป็นที่สูงๆ มันเป็นตึกใช่ไหม
เป็นที่สูงใช่ไหม
นายไม่มีลูกหรอก
นายไม่มีเมีย นายอยู่ลำพัง
- ตัวคนเดียว - ว่าไงนะ ไม่จริง
เราไปอะพาร์ตเมนต์นาย ไม่มีใครเลย
- ไม่จริง - นายอยู่ที่นั่น
- คนเดียวมาสิบปี - ไม่
นายแค่โกหก
ผมไม่ได้โกหก!
ผมไม่ได้ฆ่าใคร
- ทำไมคุณถึงทำกับผมแบบนี้ - ปิดช่องโฮโลแกรม
ได้โปรด!
ผมไม่ได้ทำอะไรผิด
ทำไมเอาแต่พูดร้ายใส่ผม!
ฉันไม่เข้าใจ เขาจะไม่รู้ได้ไง
การแฮ็กทำให้เกิดสูญญากาศ คูเซ่ล้างความทรงจำเขา
และใส่ความทรงจำใหม่เข้าไปแทนที่
อย่างน้อยเขาก็เชื่อว่าเขามีลูกสาว
มันจะต่างกันตรงไหน
จินตนาการ ความเป็นจริง
ความฝัน ความทรงจำ
มันก็เหมือนกันหมด
เป็นแค่คลื่นรบกวน
เขามาแล้ว
เขาอยู่ในนั้น
แต่ช่องนี้ปลอดภัย เขาแฮ็กไม่ได้ ผู้พัน
เครื่องจับเท็จแน่
เขาต้องแฮ็กเข้ามาทางนั้น
เราควรอัพลิ้งค์กับเครื่องจักร แกะรอยรหัสหาตำแหน่งเขา
เอาเลย
อย่าเข้าไป อันตรายเกินไป
ผู้พัน
"เรายังไม่รู้ว่าเขาทำอะไรได้อีก"
สัญญาณไม่คงที่ คุณล็อกเข้าไปได้ไหม
คงได้
ต้องให้ไว สัญญาณจะหายแล้ว
เชื่อมต่อแล้ว
นายเป็นใคร
"มานี่สิ"
"ฉันขี้อาย"
"ฉันไม่ได้สวยงาม..."
"เหมือนเธอ"
บอกฉันว่านายเป็นใคร
"ฉันได้เกิดมากกว่าหนึ่งครั้ง"
"ฉันจึงมีมากกว่าหนึ่งชื่อ"
ฉันจะหาตัวแก
"ยังก่อน"
"ยังไม่เสร็จงาน"
เครื่องกำลังค้นหาตำแหน่งเขา
พบตำแหน่งแล้ว
ผมอยากเจอลูก
ไม่ ได้โปรด ผมรู้
เจอเขาแล้ว
ไปกันเถอะ
อาวุธพร้อม
- ไป - ตามมา
"หมอบลง! หมอบลง!"
วางลงซะ...วางลงซะ!
ระเบิด!
"ผู้พัน"
"ตอบด้วย"
"ฉันรู้แล้วทำไมเราหาเขาไม่เจอ"
"เขาใช้สมองมนุษย์สร้างเครือข่ายขึ้นมา"
"เรากำลังไปที่ตำแหน่งคุณ"
บอกมานายเป็นใคร
"ฉันคือสิ่งที่เธอตามล่าเพื่อทำลาย"
ในชีวิตนี้ฉันชื่อว่า...
คูเซ่
นายจะทำอะไรฉัน
ฉันเชื่อมต่อเธอเข้ากับเครือข่ายที่ฉันสร้างขึ้นเอง
เมื่อฉันสิ้นชีวิตนี้...
วิญญาณของฉันจะรอดและคืนชีพได้
นายต้องการอะไรจากฉัน
ฉันเริ่ม...
หลงใหลในตัวเธอ
การได้อ่านรหัสเธอ
ตอนเธออยู่ในร่างเกอิชา
ฉันไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน แต่ก็รู้สึก...
คุ้นเคยมาก
เราเป็นเหมือนกัน
เราไม่เหมือนกัน
นายฆ่าคนบริสุทธิ์
บริสุทธิ์ เธอเรียกพวกเขาแบบนั้นเหรอ
ฉันเป็นอย่างที่พวกเขาสร้างมา
ใครสร้างนาย
พวกมันบอกเธอว่ายังไง
เธอเป็นคนแรกเหรอ
ได้รับการกู้สมองคนแรกเหรอ
เธอน่ะเกิดขึ้นจาก...
ความล้มเหลวของฉัน
นายพูดเรื่องอะไรกัน
ฉันยังรู้สึกตัวอยู่ตอนที่ถูกแยกร่างและโยนทิ้ง...
เหมือนกับขยะ
ฉันนอนอยู่บนโต๊ะนั่น
ฟังด็อกเตอร์พวกนั้นพูดว่าจิตใจฉัน ไม่เชื่อมเข้ากับกายจักรกล...
ที่พวกเขาสร้างขึ้น
พวกเขาว่าโปรเจกต์ 2-5-7-1...
ล้มเหลว
และพวกเขาต้องเดินหน้า...
สร้างเธอ
เธอนี้ช่างสวยงาม
พวกเขาพัฒนาเราดีขึ้นมาก
หลังจากที่สร้างฉัน
พวกเขาคิดว่าเราจะเป็นส่วนหนึ่ง ในวิวัฒนาการของพวกเขา
แต่พวกเขากลับสร้างเรา...
ให้กลายพันธุ์เอง
เกินหน้าพวกเขา
นายเรียกมันว่า"วิวัฒนาการเหรอ"
การฆ่าทุกคนที่สร้างนาย
เธอไม่ได้ฟังฉันเลยนี่
นายเป็นฆาตกร
พวกนั้นพยายามจะฆ่าฉันก่อน
มันเป็นการป้องกันตัว
ป้อง...ป้องกันตัว!
จะมีคนตายอีก...
จนกว่ามันจะบอกว่า...
เอาอะไรไปจากฉัน!
ฉันจะไม่ยอมให้เกิดขึ้น
เธออยากฆ่าฉันเหรอ
เธอก็เหมือนคนอื่นๆ
ลงมือเลย
ทำสิ่งที่เธอถูกโปรแกรมมาให้ทำ
นั่นอะไร
นั่นอะไร!
ฉันจำไม่ได้ แต่ก็ถูกมันหลอกหลอน
เธอก็เห็นมันเหรอ
โทงุสะ
อย่าใช้ยาที่พวกนั้นให้เธอ
พวกเขาใช้มันเพื่อกดความจำเธอ
ร่างจักรกลเป็นของพวกเขา แต่วิญญาณไม่ใช่
วิญญาณเป็นของเธอ
จงจำมันเอาไว้
แล้วเธออาจจำได้ทุกอย่าง
ออกมาห่างๆ เธอ นอนไปกับพื้นเดี๋ยวนี้!
ผู้พัน!
โธ่ มีร่า
โอ้พระเจ้า เธอปลอดภัย
เธอหายไปตั้งหลายชั่วโมง
ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
อะไร
เธอทำฉันกลัวนะ
ใจเย็นๆ
เคยมีไซบอร์กกี่ตัวก่อนหน้าฉัน?
ความซับซ้อนในการใส่สมองในร่างกลแบบเธอ ไม่เคยสำเร็จมาก่อน
มันเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องมีล้มเหลวบ้าง
มีกี่ตัว?
หลายสิบอยู่
มีกี่ตัว?
มีความล้มเหลวก่อนหน้าเธอ 98 ราย
คุณฆ่าคนบริสุทธิ์ 98 คน
เปล่า ฉันไม่ได้ฆ่าใคร
เธอจะไม่มายืนตรงนี้ เธอจะเกิดไม่ได้ ถ้าไม่มีการทดลองเหล่านั้น
"การทดลองเหรอ"
- สำหรับคุณ ฉันเป็นแค่นั้น - ไม่นะ!
ไม่ มีร่า
ก็ต้องมีการเสียสละบ้าง
เอาร่างคนมาจากไหน
เอาฉันมาจากไหน
คุณคัตเตอร์เอาพวกเขามาให้เรา
ฉันไม่เคยตั้งคำถาม
ท่าเรือ!
พ่อแม่ฉัน
เรื่องที่ท่านจมน้ำตาย
เกิดขึ้นจริงรึเปล่า
ไม่
เราใส่ความทรงจำปลอมให้เธอ
คัตเตอร์อยากให้เธอเคียดแค้น
เพื่อสู้กับผู้ก่อการร้าย ฉันไม่ได้เห็นด้วย
มันโหดเหี้ยม แต่งานฉันมันสำคัญและ...
เธอก็กำเนิดมา
เธอสวยงามเหลือเกิน
ฉันไม่มีอะไรที่เป็นจริงสักอย่าง
ฉันเจอเขาแล้ว
ฉันบอกเธอแล้วให้ระวังตัว
ตลอดเวลาคุณรู้ว่าเขาเป็นใคร
คุณสร้างเขาเอง
เขามีเอ่อ...
จิตใจที่รุนแรงและไม่มั่นคง
การเชื่อมต่อต่างๆ รับมันไม่ไหว
- ฉันพยายามช่วยเขาแล้ว - ไม่
คุณปล่อยให้เขาตาย
"ไม่พบร่องรอยคูเซ่เลยครับ กำลังตรวจเช็กโซนเหนือ"
"ได้ข่าวผู้พันรึยัง"
"เธอหายตัวไปจากเรดาร์ ไม่มีข่าว"
"รับทราบครับ"
"ผมรู้ว่าจะหาเธอได้ที่ไหน"
ฉันไม่ได้ขอให้นายมา
คุณไม่เคยขอ
แต่ผมมาเสมอ
พวกเขาส่งนายมาจับฉันเหรอ
ผมแค่มาตกปลา เห็นปลาบ้างไหมล่ะ
นายเป็นพนักงาน ต้องทำตามคำสั่ง ถ้าพวกเขาสั่งให้นายฆ่าฉัน
เลิกพูดเหลวไหล คุณจะทำผมอารมณ์เสีย
ใต้น้ำเป็นไงบ้าง
มืดและเย็นยะเยือก
เหมือนห่างไปเป็นล้านไมล์
ไม่มีเสียง
ไม่มีการส่งถ่ายข้อมูล
มัน...
ไม่มีอะไรเลย
- ฉันรู้สึกกลัว - แล้วลงไปทำไม
ความรู้สึกมันจริง
ทำไมคุณไม่หยุดเขาล่ะ
ฉันไม่รู้จะไว้ใจใครอีกแล้ว
ไว้ใจผมใช่ไหม
มันแน่อยู่แล้ว
ซึ่งฉันไม่ชอบหรอก
พาฉันกลับเข้าฝั่งที
มีข้อมูลที่ฉันอยากรู้
ได้
ด็อกเตอร์อูเลท์
"คุณบอกอะไรเธอ"
เธอรู้แล้ว
"ผมจะจับตัวเธอมา"
แฮนก้าซิเคียวริตี้เรียกกองบัญชาการ
เจอตัวผู้พันแล้ว
ทำไมใช้ยาสลบกับเธอ
เธอถูกผู้ก่อการร้ายเปลี่ยนความคิด
แต่ข้อนี้คุณก็รู้อยู่แล้ว
คุณควรแจ้งผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอมาหาคุณ
แต่คุณกลับบอกข้อมูลกับเธอ
- ทำไมคุณคิดว่าคุณมีสิทธิ์สั่งฉัน - โปรเจกต์ 2-5-7-1 เกือบจะสำเร็จแล้ว
ถึงเวลาทดลองตัวต่อไปแล้ว
2-5-7-1 ไม่ใช่ความล้มเหลว ฉันจะลบข้อมูลทั้งหมดและโปรแกรมเธอใหม่
- เธอจะจำเขาไม่ได้เลย - ไม่ ไม่ๆๆ
คุณดาวน์โหลดข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับผู้ก่อการร้าย
แล้วผมจะสั่งคุณทำลายเธอ
- อะไรนะ - สร้างตัวใหม่ที่ดีขึ้น
- ลบทุกอย่างเหรอ - คุณก็เคยลบมาก่อน
- เธอเป็นของฉัน - ไม่
เธอคือสัญญาจ้าง...จากผม
เราทำสำเร็จ
เธอเป็นมากกว่ามนุษย์ มากกว่าปัญญาประดิษฐ์
เราเปลี่ยนตัวตนทั้งหมดของเธอได้ แต่วิญญาณเธอยังอยู่!
วิญญาณเธอทำให้เราล้มเหลว
เราไม่สามารถควบคุมเธอ เธอไม่ใช่ทรัพย์สินมีค่าอีกต่อไป
คุณควรจะเป็นคนกำจัดเธอ
คุณจะทำอะไรฉัน
ฉันจะสแกนจุดประสานประสาท
อัพโหลดการจับกุมคูเซ่
เพื่อหาว่าคูเซ่บอกอะไรเธอบ้าง
คุณรู้ว่าเขาบอกอะไรฉัน
ความจริง
คุณจะลบทุกอย่างทิ้งใช่ไหม
ไม่
ลบไปเลย ฉันจะได้จำคุณ...
...ไม่ได้
ฉันพันตรีมีร่า คิลเลี่ยน
และฉันไม่ยินยอมให้คุณลบข้อมูลนี้
ฉันไม่ยินยอม
เราไม่เคยต้องขอคำยินยอมของเธอ
ไม่ว่าเธอหรือใคร
คุณกำลังจะฆ่าฉัน
ใช่ไหม
มีร่า
ได้ยินฉันไหม
มีร่า
นี่คืออดีตของเธอ อดีตที่แท้จริง เอาไป
- ยาม! - เร็วเข้า เร็วเข้า
เร็วสิ ไป!
ไป!
"อันตรายมีผู้บุกรุกที่ชั้น 25"
"เริ่มต้นขั้นตอนการปิดล็อกทุกด้าน"
"กรุณาไปห้องนิรภัยที่คุณได้รับคำสั่ง ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ"
นั่นแหละปัญหาของจิตใจมนุษย์
"ผมอยากดูผลสแกนของเธอ"
เธอฆ่า ดร.อูเลท์
ห้ามคุณติดต่อกับเธออีก ทีมซิเคียวริตี้แฮนก้าจะตามล่าเอง
- คำสั่งของพวกเขาคืออะไร - กำจัดทันทีที่เห็น
จะฆ่าเธอเหรอ คุณสร้างเธอมา
- สั่งคุณจ่าใจเย็นๆ ซิ - ผู้พันไม่มีทางทำร้าย ดร.อูเลท์
เธอไม่ใช่ผู้พันคนเดิมอีกแล้ว
สมาชิกเซ็คชั่น 9 ถูกผู้ก่อการร้ายตั้งโปรแกรมใหม่
เรื่องนี้แพร่งพรายไป หน่วยคุณโดนยุบแน่
"คุณฆ่าเธอ..."
"เท่ากับฆ่าพวกเรา"
ผมจะลองเก็บไปคิดดู
เอาไงต่อดี
อะพาร์ตเมนต์อะวาลอน - 1912
โอ้ เจ้าพัมกิ้น!
อ้าว คุณมายังไงล่ะนี่
มันชอบคุณ
ฉันมาหาเอ่อ...
เข้ามาสิ
มาๆ เข้ามา
คุณจะดื่มอะไรดี ชาไหม
ได้ค่ะ
นั่นห้องของโมโตโกะ
ลูกสาวฉันตายไปเมื่อปีก่อน
เสียใจด้วย
เธอหนีไปน่ะ
เป็นพวกเด็กมีปัญหา
เราทะเลาะกัน
แต่ฉันว่าทุกคนก็เคยทะเลาะกับพ่อแม่ใช่ไหม
มานั่งก่อนสิ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
ฉันก็ไม่รู้
รัฐมนตรีส่งอัฐิเธอมาให้ฉัน
พวกเขาบอกว่าเธอฆ่าตัวตาย
แต่โมโตโกะ...ไม่หรอก ไม่
ฉันไม่เชื่อหรอกนะ
เธอมีความสุข...
อยู่ในเขตไร้กฎหมายกับเพื่อนๆ
เธอเคยเขียนแถลงการณ์ อธิบายว่า...
เทคโนโลยี...
ทำลายโลกนี้ได้ยังไง
อยู่มาวันหนึ่ง...
มีตำรวจมา...
พวกเขาก็หนีไป
มันก็แปลกนะ
เวลาเห็นเด็กสาวคนอื่นฉันนึกว่าเห็นเธอตลอด
ตามท้องถนน ในความฝัน
เหมือนกับเธอยังอยู่ที่นี่
เธอ...
ไม่เคยกลัวอะไร!
และห้าว
คุณทำให้ฉันคิดถึงลูกสาว
ฉันขอโทษ
ฉันทำให้คิดถึงเธอยังไงเหรอ
สายตาที่คุณมองฉัน
คุณเป็นใคร
ฉันไม่รู้
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว!
แล้วคุณจะมาหาฉันอีกไหม
ฉันจะมา
"อะรามากิ"
"ฟังฉันนะ"
ฉันไม่ได้อยู่ในเหตุระเบิด
พ่อแม่ฉัน...
ทุกอย่างเป็นข้อมูลที่พวกเขาป้อนใส่ความคิดฉัน
"ยังมีคนอื่นๆ ต้องหลบหนีเหมือนฉัน"
"ถูกมองเป็นขยะที่ต้องกำจัด"
"คูเซ่เป็นหนึ่งในนั้น เขาถึงได้กลับมา"
ล้างแค้นแฮนก้า
"เธอพิสูจน์ได้ไหม"
"ด็อกเตอร์อูเลท์พิสูจน์ได้"
"อูเลท์ตายไปแล้ว"
"คัตเตอร์บอกเธอเป็นคนฆ่าด็อกเตอร์อูเลท์"
เชื่อมฉันเข้าระบบ ให้คูเซ่เจอตัวฉัน
"คัตเตอร์ก็จะเจอเธอด้วย"
"ฉันรู้ แต่ฉันต้องจบเรื่องนี้"
"ฉันจะไปพบนายกรัฐมนตรี คัตเตอร์จะต้องรับผิดชอบสิ่งที่เขาทำ"
"เราต้องหยุดเขา"
ไวรัสแพร่กระจายแล้ว
"เจ้าหน้าที่ทุกคนใช้โหมดสื่อสารทางจิตเดี๋ยวนี้!"
"อย่าส่งกระต่าย..."
"มาฆ่าหมาจิ้งจอก"
"พวกมันรู้ทันเราแล้ว"
"ย้ำอีกครั้ง"
"พวกมันรู้ทันเราแล้ว"
"เราพบตำแหน่งผู้พันบนจอแล้ว เธออยู่ในเขตไร้กฎหมาย"
"อีกห้านาทีเครื่องบินไป"
รถถังแมงมุมอยู่ในพื้นที่ไหม
"ครับผม กำลังรอคำสั่งท่านครับ"
ฮิเดโอะ
โมโตโกะ
"มันคือของจริง"
สถานที่นี้
ฉันจำที่พวกมันทำกับเราได้แล้ว
คัตเตอร์กับคนของมัน นี่คือสถานที่ที่มันพาเรามา
เราเคยนอนอยู่ตรงนี้
เราเหมือนครอบครัวเดียวกัน
เราทุกคนต้องหลบหนี
ไม่เหลืออะไรเลย
นอกจากกันและกัน
พวกเขาเอามันไปจากเรา
"ฮิเดโอะ โมโตโกะ"
คุณชื่อฮิเดโอะ
โมโตโกะ
นั่นคือชื่อของเธอ
โมโตโกะ
มากับฉัน
เข้าเครือข่ายของฉัน
เราจะต้องเหนือกว่าพวกมัน
และร่วมมือกันล้างแค้นสิ่งที่มันทำกับเรา
มา...
กับฉัน
ฉันจะควบคุมต่อเอง
"ระบบอาวุธควบคุมด้วยตัวเอง"
"รถถังแมงมุมเริ่มทำงานแล้ว"
นั่นคัตเตอร์ เขาเจอเราแล้ว!
"ล็อกเป้า"
ไม่!
"เป้าหมายถูกทำลายแล้ว"
แกเกือบทำได้
ไอ้ตัวประหลาด
"ศูนย์ควบคุมมอเตอร์เสียหาย"
ทีมสไนเปอร์มารึยัง
"เรากำลังเข้าใกล้เป้าหมายครับ"
มากับฉัน
ไม่มีที่สำหรับเราที่นี่
ไม่
ฉันไม่พร้อมจะไปไหน
นี่เป็นที่ของฉัน
ฉันจะอยู่ที่นั่นกับเธอ...
ในวิญญาณของเธอ
"เห็นเป้าหมายแล้ว"
"มัวรออะไรอยู่ล่ะ"
ลงมือ!
ไม่!
ยิงพวกมันเข้าไป!
"ไซโต้ เจอตัวผู้พันรึยัง เธอปลอดภัยไหม"
"เธอจะปลอดภัย"
เฮ้
พูดมาดีๆ สักคำ
คุณชื่ออะไร
อะรามากิบอกว่าคุณมีชื่อเก่า
โมโตโกะ
ผู้พันยังอยู่ในนั้นใช่ไหม
อยู่สิ
"ท่านคัตเตอร์"
"ผมรับคำสั่งจากนายกรัฐมนตรี"
"คุณถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมและก่ออาชญากรรมต่อรัฐ"
ฉันนึกแล้วอาจจะเป็นนาย
"เป็นการไม่ฉลาดที่จะขัดขืน"
ได้โปรด
ผู้พัน
"ฉันอยู่กับคัตเตอร์"
"เธอมีอะไรจะฝากบอกเขาไหม"
บอกเขานี่แหละความยุติธรรม
ฉันถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้
"เธออนุญาตให้ฉันลงมือใช่ไหม"
ฉันคือผู้พัน
และฉันอนุญาต
"โมโตโกะ คุซานางิ"
คุณไม่ต้องมาที่นี่อีกแล้ว
ฉันรู้
"จิตใจฉันเป็นมนุษย์"
"แม้ร่างกายมาจากการผลิต"
"ฉันเป็นคนแรกของเผ่าพันธุ์ แต่..."
"ฉันจะไม่ใช่คนสุดท้าย"
"เรายึดมั่นกับความทรงจำราวกับมันคือเรา"
"แต่สิ่งที่เราทำต่างหากที่เป็นเรา"
"วิญญาณของฉันรอดมาเพื่อเตือนไซบอร์กรุ่นต่อไป..."
"ความเป็นมนุษย์คือคุณค่าของเรา"
"ฉันรู้ว่าฉันเป็นใคร"
"และมาทำอะไรที่นี่"
"ผู้พัน..."
"จู่โจมเป้าหมาย"
"เธอได้รับอนุญาต"