mata sonna kao wo shite
Άντε πάλι, μ' αυτό το βλέμμα στο πρόσωπο,
kuchibiru kamishimete
δαγκώνεις τα χείλια.
yowasa wo kakushiteru kedo
Κρύβεις την αδύναμη πλευρά σου.
sono hitomi no oku
αλλά βαθιά μέσα στα μάτια σου,
uzukumaru kimi ga
ξέρω ότι δειλιάζεις.
honto no kokoro nara
Αν είχες μια καρδιά αληθινή,
omotte, naite, hito yonde, fuwande
θα νοιαζόσουν, έκλαιγες ή θα καλούσες κάποιον και θ' ανησυχούσες.
nande itai no mottenda
Γιατί κρατάς όλον τον πόνο μέσα σου;
boku ni sotto azukete yo
Μοιράσου λίγο μαζί μου.
sugu ja muri to omou no naraba
Αν σου είναι δύσκολο αμέσςω,
sukoshi zutsu de ii
προσπάθησε σιγά-σιγά, λίγο-λίγο.
tsubasa no nai bokura kitto
Δεν έχουμε φτερά,
tobenai toki mitsuketeru dake
αλλά μόνο να μην πετάμε ξέρουμε.
koe no kagiri kimi wo yobu yo
Θα σε καλώ με τα όρια της φωνής μου,
mayowanai you ni
ώστε ποτέ να μην χαθείς.
fuwari kokoro maiagare
Πέταξε ψηλά στον ουρανό με την ευγενική καρδιά σου,
ano kaze ni nosete issei erose
καβάλησε τον άνεμο και άρπαξέ τα όλα μεμιάς.
Το Βιβλίο των Φίλων του Νάτσουμε
Γιατί ψαχουλεύεις τα πράγματα της Ρέικο;
Ψάχνεις για κάτι;
Όχι, όχι ακριβώς.
Απλώς κοιτάω.
Απλώς κοιτάς;
Ως συνήθως, δεν έχω ιδέα τι κάνεις.
Έχεις κάτι επάνω σου.
Σπόρους.
Γύρω από το στόμα σου.
Δυο.
Μη σε νοιάζουν αυτά, απλώς είναι εκεί.
Δεν σε καταλαβαίνω.
Όταν επιστρέφω τα ονόματα στα Στοιχειά,
οι αναμνήσεις τις Ρέικο γίνονται δικές μου σκέψεις
και ρέουν μέσα μου.
Και λίγο-λίγο, η Ρέικο...
Είναι ένα βιβλίο δανεισμένο από βιβλιοθήκη.
Φαίνεται πως ξέχασε να το επιστρέψει, όμως.
Ένα εισιτήριο;
Εισιτήριο με χρώμα καρδιάς
Νάτσουμε!
Άκου με, Νάτσουμε!
Ποιος νομίζεις ότι έχει άδικο;
Αυτός εδώ λέει ότι στο κίτσουνε ούντον, τρως πρώτα το κίτσουνε!
Μπορείς να το πιστέψεις;
Μα, φυσικά! Αυτό πρέπει να τρως πρώτο!
Τι είναι αυτά που λες;
Το κίτσουνε πρέπει να το βάζεις στον πάτο της σούπας και να το τρως τελευταίο!
Έτσι δεν πρέπει, Νάτσουμε;
Όχι! Πρέπει να τρως το κίτσουνε προτού απορροφήσει μέρος της σούπας!
Σωστά, Νάτσουμε;
Λ-Λοιπόν, νομίζω ότι το ίδιο κάνει όπως και να 'χει.
Όχι!
Το κίτσουνε πρέπει να το τρως τελευταίο!
Πρώτο πρέπει!
Λοιπόν, προτού συνεχίσετε να τσακώνεστε, πιστεύω ότι δεν λέγεται καν «κίτσουνε».
Αυτό δεν έχει σημασία!
Συγγνώμη.
- Τελευταίο!
- Πρώτο!
Έι, σταματήστε!
Τελειώσαμε!
Ναι, συμφωνώ!
Ε-Έι!
Τι ανόητος καυγάς.
Ορίστε. Σου έπεσε αυτό, έτσι;
Αυτό είναι ένα παλαιό εισιτήριο, σωστά;
Τι είναι;
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Γιατί το έχεις εσύ, τότε;
Φαίνεται πως κρύβει κάποιου είδους ιστορία.
Δεν είναι αυτό.
Το βρήκα και το μάζεψα στον δρόμο για το σχολείο σήμερα το πρωί.
Δεν ξέρεις να λες ψέματα.
Σου είπα, δεν είναι τίποτα.
Θα μου πεις τις λεπτομέρειες αργότερα.
Νάτσουμε.
Δεν υπάρχει λόγος να κρύβεσαι.
Α, όχι, δεν κρυβόμουν.
Πού πηγαίνεις;
Πού;
Σπίτι.
Πηγαίνεις στον σταθμό που γράφει πάνω στο εισιτήριο, σωστά;
Θα έρθω μαζί σου.
Πού είπαμε ότι ήταν ο σταθμός;
Δεν μπόρεσα να δω το όνομα καθαρά και το ξέχασα.
Είναι κοντά;
Γιατί θες να πας τόσο πολύ, Σάσαντα;
Α... να...
Σωστά! Μετά από τη δοκιμασία θάρρους τις προάλλες, πάντα ήθελα να δω ένα από κοντά!
Τι;
Τι; Δεν είναι προφανές;
Έι, κοίτα! Το λεωφορείο έφτασε.
Έλα τώρα, ας ανεβούμε.
Έι, σου έπεσε κάτι.
Εκείνο.
Τι μου έπεσε;
Τίποτα δεν μου έπεσε.
Κοίτα πιο προσεχτικά.
Κοιτάω.
Εκεί είναι.
Πού;
Ε-Έι, περίμενε!
Περίμενε!
Κι έφυγε...
Και τι είπες πως μου έπε-
Εξαφανίστηκε...
Επιτέλους έφτασες. Άργησες, ξέρεις.
Δάσκαλε Νιάνκο.
Αυτό το μέρος δεν χρησιμοποιείται πλέον.
Ναι.
Λένε πως είναι εγκαταλελειμμένο καιρό τώρα.
Πολύ έρημο μέρος, ε;
Ναι.
Υποθέτω ότι η Κιριγκάνουμα είναι εκεί πέρα.
Αλλά και πάλι, γιατί η Ρέικο-
Ένα Στοιχειό...
Πώς μπορεί και κοιμάται με τόση ζέστη;
Ρ-Ρέικο...
Η Ρέικο! Επιτέλους ήρθες!
Όχι, εγώ...
Έι, λάθος κάνεις!
Αυτός δεν είναι η Ρέικο!
Δεν είσαι;
Είσαι όντως η Ρέικο!
Όχι, δεν είμαι η Ρέικο!
Κάνε κάτι, Δάσκαλε!
Είναι άσκοπο να προσπαθήσεις να τον λογικέψεις τώρα.
Δεν είναι κακός, οπότε απλώς παίξ' το πως είσαι.
Τ-Τι κάνεις-
Ρέικο!
Δάσκαλε!
Κατάλαβα...
Ώστε η Ρέικο πέθανε.
Χαίρομαι που καταλαβαίνεις.
Είναι ο εγγονός της, στην τελική.
Δεν είναι παράξενο η μυρωδιά τους να μοιάζει.
Δεν χρειάζεται να με μυρίζεις.
Λοιπόν, τριχόμπαλα, είπες ότι περίμενες για τη Ρέικο.
Μήπως είχατε δώσει κάποια υπόσχεση ή κάτι τέτοιο;
Ναι, είπε ότι θα πήγαινε μαζί μου.
Μαζί;
Πού;
Στην Κιριγκάνουμα.
Η Ρέικο ήταν να πάει μαζί σου στην Κιριγκάνουμα;
Ναι, στην Κιριγκάνουμα.
Μα, γιατί;
Λοιπόν, ο Μίκουρι είχε αρχίσει να στραβομουτσουνιάζει
και είπε «Δεν σε συγχωρώ!».
Και μετά η Ρέικο είπε «Όχι!» και «Τα λέμε.».
Υποθέτω ότι είναι αδύνατον να μας εξηγήσει.
Μάλλον είναι κι αυτός γραμμένος στο Βιβλίο των Φίλων.
Αν επιστρέψεις το όνομά του, είμαι σίγουρος ότι οι αναμνήσεις θα τα εξηγήσουν όλα.
Κατάλαβα.
Ποιο είναι το όνομά σου;
Το όνομά μου;
Είμαι ο Σάντο.
Σάντο.
Εσύ που είσαι προστάτης μου, αποκάλυψε το όνομά σου.
Ώστε τσακωθήκατε.
Ναι.
Αν και ο Μίκουρι ήταν που νευρίασε.
Κι εσύ συμπαθείς αυτό το Στοιχειό, τον Μίκουρι, σωστά;
Αγαπώ τον Μίκουρι!
Αλλά ο Μίκουρι είπε ότι με μισεί,
και ότι δεν θέλει να με ξαναδεί ποτέ.
Μήπως έκανες κάτι άσχημο;
Ώστε δεν θυμάσαι;
Τότε, γιατί ο Μίκουρι θύμωσε μαζί σου;
Μάλλον καταλαβαίνω γιατί νευρίασε ο Μίκουρι.
Τι να κάνω, Ρέικο;
Πού είναι αυτός τώρα;
Στην Κιριγκάνουμα.
Κιριγκάνουμα;
Εκείνο το μέρος κοντά στον επόμενο σταθμό;
Ναι.
Εντάξει.
Θα έρθω μαζί σου, λοιπόν.
Άσ' το σε μένα!
Ο ήλιος άρχισε να δύει,
οπότε ας συναντηθούμε εδώ αύριο ξανά.
Σ' ευχαριστώ, Ρέικο!
Αυτό με γαργαλάει!
Έι, Σάντο!
Αλλά δεν κράτησε την υπόσχεσή της.
Είμαι σίγουρος ότι υπήρχε λόγος που δεν μπόρεσε να έρθει.
Έχεις σκοπό να πας;
Ίσως δεν περιμένει πλέον.
Δεν θα μάθουμε αν δεν πάμε.
Εγώ θα πάω.
Θέλω να ολοκληρώσω αυτό που η Ρέικο άφησε στη μέση.
Ο ήλιος όμως δύει τώρα.
Θα έρθω αύριο μετά το σχολείο.
Αύριο;
Εντάξει, θα πάμε τώρα.
Είσαι ανόητος, που δίνεις υποσχέσεις χωρίς να το σκεφτείς σοβαρά.
Δεν περνάνε πολλά λεωφορεία από την Κιριγκάνουμα.
Πόση ώρα νομίζεις θα μας πάρει για να περπατήσουμε ως εκεί;
Ο ήλιος θα έχει δύσει ως τότε.
Φαίνεται πως άδικα χάνω τον χρόνο μου προσπαθώντας να σε μεταπείσω.
Το Βιβλίο των Φίλων του Νάτσουμε
Έι, Σάντο.
Αφού η Ρέικο δεν εμφανίστηκε, γιατί δεν πήγαινες μόνος σου;
Γιατί περίμενες όλον αυτόν τον καιρό;
Επειδή έδωσα μια υπόσχεση!
Χαζομάρα μου που ρώτησα.
Άρχισε να πιάνει ψύχρα.
Οι αέρηδες του βουνού φυσάνε προς τα εδώ.
Έι, Σάντο.
Έι!
Λοιπόν, τέτοιου είδους χαρακτήρες μοιάζουν και θελκτικοί αλλά και ενοχλητικοί.
Σάντο.
Τι θα του πεις, όταν συναντήσεις τον Μίκουρι;
Τι; Δεν το έχεις σκεφτεί ακόμη;
Αν θέλεις να επανορθώσεις, θα πρέπει να πεις κάτι.
Να πω κάτι;
Ίσως καλύτερα να μη συναντηθούνε.
Μπορεί να δημιουργήσει μπελάδες η επιστροφή του.
Ναι, αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Σάντο.
Σκέψου τι θα του πεις μέχρι να φτάσουμε εκεί.
Εντάξει!
Ορίστε!
Δεν το θέλω!
Αυτό...
Ένας σεισμός;
Αισθάνομαι μοχθηρία.
Μοχθηρία;
Σάντο!
Ασυγχώρητο! Ασυγχώρητο!
Νάτσουμε!
Δάσκαλε!
Κρατήσου!
Δάσκαλε, τι ήταν αυτό;
Κυνηγούσε τον Σάντο.
Γιατί;
Ο Μίκουρι φαίνεται πως καταλήφθηκε από πνεύματα της γης.
Πνεύματα της γης;
Τρέφονται με μίσος και θυμό.
Μίκουρι!
Τόσο πολύ μισούσε ο Μίκουρι τον Σάντο;
Καλύτερα να μην πάμε να τον δούμε.
Τι θέλεις να κάνουμε, Νάτσουμε;
Μίκουρι!
Πάμε.
Δεν θα φταίω εγώ για ό,τι συμβεί.
Εμπρός, Δάσκαλε Νιάνκο!
Παλιοανόητε!
Είναι κρύο.
Λες κι έπαψε να είναι καλοκαίρι.
Δεν είναι αέρηδες από το βουνό.
Πρέπει να είναι εξαιτίας της μοχθηρίας.
Μίκουρι! Βγες έξω!
Μίκουρι!
Πρέπει να μιλήσουμε!
Σάντο, πώς είναι εμφανισιακά ο Μίκουρι;
Εμ...
Είναι μικρός.
Μικρός;
Πόσο μικρός;
Είναι τόσο μικρός;
Τόσο μικρός;
Δεν είναι ώρα τώρα γι' αστεία.
Κάτι είναι εδώ, Νάτσουμε!
Πρόσεχε!
Εμφανίσου!
Ένα γατόψαρο;
Μίκουρι...
Αυτός είναι ο Μίκουρι;
Είναι τεράστιος!
Τι κάνουμε τώρα, Νάτσουμε;
Θέλεις να του μιλήσεις;
Ποιος νομίζεις πως είμαι;
Δάσκαλε!
Είσαι η Νάτσουμε Ρέικο, δεν είσαι;
Σ' ευχαριστώ που ήρθες.
Δώσε μου το Βιβλίο των Φίλων.
Κατάλαβα. Το Βιβλίο των Φίλων είναι εκεί.
Τι κάνεις;
Αυτό είναι της Ρέικο!
Δώσ' το μου, ανόητε!
Μίκουρι!
Μίκουρι! Εγώ είμαι! Ο Σάντο!
Συγγνώμη! Σε παρακαλώ, σύνελθε!
Γύρνα πίσω, Μίκουρι! Σε παρακαλώ!
Σάντο...
Δώσε μου το Βιβλίο των Φίλων!
Όχι! Δεν σ' το δίνω!
Δώσ' το!
Το έκανε.
Είσαι καλά, Νάτσουμε;
Ναι.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Πού είναι ο Μίκουρι;
Είναι λυπηρό, αλλά εξαφανίστηκε μαζί με τα πνεύματα της γης στο βάθος του βάλτου.
Σάντο...
Ώχου, τι συμβαίνει;
Σάντο! Τι κάνεις;
Μίκουρι!
Έι, τι κάνεις, βρε ανόητε; Άσε με!
Έι, σταμάτα!
Μίκουρι!
Σταμάτα!
Είναι ανατριχιαστικό, άσε με!
Είπα «άσε με»!
Μαλώσατε εξαιτίας της Ρέικο;
Ναι, εξαιτίας της Νάτσουμε Ρέικο.
Τι εννοείς με αυτό;
Το όνομά του.
Αυτός έδωσε το πολύτιμο όνομά του στη Ρέικο.
Γι' αυτό θύμωσα.
Δεν έχεις καθόλου υπερηφάνεια ως Πνεύμα, βρε μεγάλε ανόητε;
Δεν ήθελα ούτε να ξαναδώ το πρόσωπό σου!
Και μετά εμφανίζεσαι λες και δεν είναι τίποτα!
Άχρηστε, ανόητε!
Συγγνώμη!
Έι, δεν χρειάζεται να μιλάς έτσι.
Ανησυχούσε για σένα όλον αυτόν τον καιρό επειδή σε συμπαθεί.
Γι' αυτό είναι ανόητος!
Αν έχεις σκοπό να απολογηθείς, τότε άντε χάσου!
Μονίμως ξεχνιέσαι!
Συγγνώμη!
Έι, Μίκουρι.
Παρατήρησε, Νάτσουμε.
Έι, ακούς, τριχόμπαλα;
Σε σένα μιλάω!
Συγγνώμη!
Τα βρήκαν εδώ και πολλή ώρα.
Μίκουρι, πάμε πίσω στα βουνά!
Θα πήγαινα και χωρίς να μου το πεις, ανόητε!
Σ' ευχαριστώ πολύ, Νάτσουμε!
Ανόητε! Μη σκύβεις το κεφάλι σου σ' έναν άνθρωπο!
Μα, αφού μου επέστρεψε το όνομά μου.
Ευχαριστώ!
Σου είπα να μη σκύβεις το κεφάλι, ανόητε!
Τι; Πάλι τα ίδια;
Το βάζω απλώς στη θέση του.
Είπες ότι η Ρέικο δεν κράτησε την υπόσχεσή της επειδή είχε κάποιον ειδικό λόγο, σωστά;
Μην την υπερεκτιμάς.
Μάλλον θα το ξέχασε.
Τέτοιου είδους άνθρωπος ήταν.
Αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια.
Και το βιβλίο, τότε;
Δεν είναι εδώ επειδή ξέχασε να το επιστρέψει;
Αυτά είναι...
Α, φαίνεται πως ξέχασε μπόλικα πράγματα.
Θα πρέπει να είχε μερικούς πολύ «ειδικούς» λόγους.
Ρέικο...
Καλημέρα.
Κ-Καλημέρα.
Έι, για κοίτα αυτό.
Τα βρήκαν.
Και τότε, τι ήταν όλο αυτό χθες;
Δεν το καταλαβαίνω.
Ναι.
Μάλλον τα βρήκαν επειδή είναι φίλοι.
Πολύ σωστά!
Πώς ήταν χθες;
Α, ναι. Τώρα θυμάμαι.
Συγγνώμη, πάρε αυτό για μια στιγμή.
Νάτσουμε;
Σάσαντα.
Έφαγες τη γαρίδα στο φιδέ με τέμπουρα πρώτη ή τελευταία;
Ποιο από τα δύο;
Δεν έχει σημασία!
Φίλοι, ε;
Γιο.
Σ' ευχαριστώ για χθες.
Έδειχνες να χρειάζεσαι βοήθεια.
hi no tsukurishi zora ni
Εκείνη τη μέρα που ο ουρανός πήρε φωτιά,
sashikomu hitosuji no hi
και ακτίνες φωτός τρυπούσαν τα σύννεφα,
yuudachi no ameagari ni
η απογευματινή βροχή έπαψε.
kizuku natsu no nioi
Μύρισα το άρωμα του καλοκαιριού,
hishimeku hikari ga terasu
και τα λαμπερά φώτα που με πλημμύρισαν.
omoi ni mimi wo sumaseba
Αν έστρεφα το αυτί μου στις σκέψεις μου,
kikoeshi tomo no omokage
θα άκουγα τα ίχνη των αγαπημένων φίλων μου.
natsu yuuzora kawarirazu
Ο απογευματινός ουρανός του καλοκαιριού
azayaka na sugisarishi hibi
και οι έντονες μέρες που περνούσαν μοιάζανε,
kokoro no mama warai atta
και γέλασα· ήταν ακριβώς
ano natsu no omoide yo
η ανάμνησή μου του καλοκαιριού.
Το σπουργίτι και ο πυθμένας της λίμνης
Στο επόμενο
Το Βιβλίο των Φίλων του Νάτσουμε
Ένα χωριό βυθισμένο από το νερό του φράγματος αποκαλύπτεται.
Τα Στοιχειά που ζουν εκεί έρχονται για να τους επιστραφούν τα ονόματα.
Έι, εσείς! Μην κολλάτε στον Νάτσουμε!
Υπάρχει κάποιος που θέλω να δω.
Θα σας είμαι βάρος για λίγο.
Κάποιος που θες να δεις;