พาผมไปทีครับ
ที่ที่รุ่นพี่อยากไปน่ะ
ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตาม
ดวงตาและความอบอุ่นของเธอ มันช่างใสซื่อบริสุทธิ์
จนทำเอาผม...
ฝันอย่างจริงจัง ที่จะหนีตามกันไปราวกับเป็นเด็กๆ
ไปยังที่ที่ไกลแสนไกล
ที่จะไม่มีใครมาตำหนิเรา
เพียงแค่อยากบอกเธอว่าชอบเท่านั้น
คงไม่มาสินะ
"ครั้งที่สองจะยิ่งรัก"
"ตอนที่ 2"
ทำลงไปจนได้
หัวหน้าบรรณาธิการ
เอ่อ
ช่วยเปลี่ยนผู้ดูแล อาจารย์อิวานากะเถอะครับ
หือ มีเรื่องอะไรเหรอ
ฝ่ายนั้นน่าจะไม่ชอบผมน่ะครับ
ไม่สิ ต้องบอกว่า นิสัยเราเข้ากันไม่ได้
อ้อ ถ้าเรื่องนั้น อาจารย์อิวานากะเพิ่งโทรมาเอง
เอ๊ะ
ไม่มีบรรณาธิการคนไหน...
จะดีไปกว่ามิยาตะคุงแล้ว
ต้องขอรบกวนเขาต่อไปด้วย
ว่างั้นแน่ะ
เขาถูกใจนายน่าดูเลย
อ้าว
สีหน้าดูไม่ค่อยดีนะ
นอนไม่พอละมั้งครับ
เอาเถอะ
ไหวไหมเนี่ย
อาจารย์อิวานากะเป็นนักเขียน ที่ช่วยเรียกยอดขายให้เราได้
ฝากดูแลเขาต่อไปให้ดีด้วยนะ
- ครับ - อืม
หมายความว่าไงเนี่ย
ก็คุยกันรู้เรื่องแล้วนี่ ว่าจะขอถอนตัว
แถมยังมาจูบกันอีก
ก็ต้องไม่โอเคอยู่แล้วสิ
(บิสเนสนาว)
บ้าเอ๊ย
ทำหน้าตาสบายใจเฉิบนักนะ
ส่วนฉันเนี่ยพอคุยกับ ใบหน้าหล่อๆ นี่แล้ว
ดันทำตัวไม่ถูกเลย
(มีข้อความใหม่)
(สัปดาห์นี้ จะเจอกันได้เมื่อไหร่เหรอ)
ฉันมีชีวิตของฉัน
มีงาน มีชีวิตเป็นของตัวเอง
ฉันไม่ใช่เด็กม.ปลายอีกแล้ว
จะไม่เล่นไปตามเกมของคุณหรอกนะ
(อิวานากะ ทาคาชิ ในการนัดพูดคุยครั้งหน้า)
(ในการนัดพูดคุยครั้งหน้า)
ในการนัดพูดคุยครั้งหน้า
รบกวนให้มาเจอกันโดยตรงนะครับ
อย่าเรียกมาทุกครั้ง ด้วยเรื่องที่ส่งเมลเอาก็ได้จะได้ไหม
คุณมิยาตะ
ขอบคุณที่เหนื่อยนะครับ
มีแขกมากะทันหัน อิวานากะเลยจะมาสาย
กรุณารอสักครู่ได้ไหมครับ
ครับ
เชิญครับ
ขอบคุณครับ
ขอรับไว้นะครับ
เอ่อ คือว่า...
คุณชิราอิชิทำงาน ที่มหาวิทยาลัยมานานหรือยังครับ
ตั้งแต่เป็นนักศึกษาเลยครับ
ตอนที่ผมหมดหวังและเครียดกับการหางาน
ก็ได้อาจารย์อิวานากะมาช่วยไว้
เขาเป็นผู้มีพระคุณของผมครับ
อย่างนั้นเองเหรอครับ
คุณมิยาตะรู้จักกับ อาจารย์อิวานากะมานานแล้วสินะครับ
รู้ด้วยสินะครับ
ได้ยินมาจากอาจารย์น่ะครับ
ว่าคุณเป็นรุ่นน้องตอนม.ปลาย
อ่า ใช่ครับ
แต่พอดีผมย้ายบ้านไปกลางคันน่ะ
ได้ยินว่าคุณน่ารักมากทีเดียว
ไม่ครับ ไม่จริงเลย
ออกจะธรรมดาครับ
ธรรมดามาก
แต่อาจารย์อิวานากะน่ะเป็นคนดังเลย
ว่างั้นแหละครับ
คุณมิยาตะ
ครับ
ไอ้ขี้อ่อย
อย่ามายุ่งกับอาจารย์น่า
เอ๊ะ
อย่าเที่ยวเพ้อฝันที่เขาพูดดีด้วย
แล้วทำตัวกระดี๊กระด๊านักสิ
คงจะรู้ตัวดีใช่ไหม
ว่าเป็นแค่บรรณาธิการน่ะ
อาจารย์ใกล้จะมาแล้วครับ
ขอตัวนะครับ
ขะ...
ขี้อ่อยเหรอ
ฉันเนี่ยนะ
ขี้อ่อย
ไหงต้องด่ากันแรงขนาดนั้นด้วยเนี่ย
ไง
ขอโทษที่สายนะ
งั้นก็มาเริ่มกันเลยไหม
ต้นเหตุมันก็คือแกไม่ใช่หรือไง
ต้องขอเปลี่ยนตัวผู้ดูแลให้ได้
- มิยาตะคุง - ต้องขอเปลี่ยนตัว...
ตามทันแล้ว
มีอะไรครับ
เราหารือกันเสร็จแล้ว
เอ้า ลืมของน่ะ
อ๊ะ...
ขอโทษด้วยครับ
ให้ตายเถอะ
ดูทำหน้าเข้าสิ
หน้าเหรอ
ถึงจะทำหน้าเหมือนอยากให้จูบก็เถอะ
แต่เราอยู่ที่โรงเรียนกัน ผมทำให้สมหวังไม่ได้หรอกนะ
ช่วยเลิกล้อเล่นสักทีเถอะครับ
ผมไม่อยากโดนเข้าใจผิดแล้ว ช่วยหยุดสักทีเถอะ
ผมไม่อยากโดนด่าว่าขี้อ่อยแล้ว
ขี้อ่อย มิยาตะคุงน่ะเหรอ
เขาว่างั้นน่ะครับ
อย่าบอกนะว่า...
ชิราอิชิคุงเหรอ
ใช่ครับ
อ่า งั้นเหรอเนี่ย
ขอโทษเรื่องนั้นด้วยนะ
เขาไม่ใช่คนรักผมด้วยซ้ำ เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่านะ
ก็ทำกันไปแล้วใช่ไหมล่ะ
เขาต้องเข้าใจผิดอยู่แล้วสิ
เรื่องมันตั้งนานแล้วน่า
มิยาตะคุง นี่
ฉันโดนปั่นหัวมามากพอแล้ว
สิ่งที่ฉันควรคิดในตอนนี้
คือการทำให้ชีวิต ที่สร้างมามันสมบูรณ์ขึ้นอีก
(ทุกเรื่องเกี่ยวกับการขอแต่งาน)
(แหวนหมั้น)
ฉันเคยคิดว่าสักวัน
คงจะได้ลงเอยกับแฟน
แต่คบกันมาสามปีจนอายุ 30
ตอนนี้น่าจะถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว
แปลกจังนะ
ที่พามาร้านสไตล์นี้
คิดว่านานๆ ทีมาบ้างก็ดีน่ะ
อืม...
อาโกะจัง
ช่วยแต่งงานกับ...
ฮิโระคุง
เอ๊ะ
ถึงเขาจะชอบพูดกันว่า ความรักกับการแต่งงานมันไม่เกี่ยวกัน
แต่ฉันอยากจะแต่งงานด้วยความรัก
ที่ผ่านมาขอบคุณนะ
ฉันเคยชอบเธอ
(แต่งงานกับฉันนะ)
ขอโทษที่ให้รอนะ
ถึงผมจะดีใจที่ติดต่อมาหาก็เถอะ
แต่จะคุยเรื่องอะไรล่ะ
ทุกอย่างเป็น ความผิดรุ่นพี่นั่นแหละครับ
ขอแต่งงานเหรอ
แหม ดีใจจังเลย
นั่นเงินเดือนสามเดือนเลย
อืม
โดนทิ้งซะแล้ว
อืม
ตั้งแต่ได้กลับมาเจอรุ่นพี่
อะไรๆ มันก็แปลกไป
ชีวิตผมวุ่นวายไปหมดแล้ว
คุณจะรับผิดชอบยังไง
ผมจะรับผิดชอบเอง
คบกับผมไหม
มิยาตะคุง
เลิกแกล้งกันสักทีเถอะครับ
ต้องเยาะเย้ยผมสักเท่าไหร่ ถึงจะพอใจครับ
คบกันเหรอ
พอตอบตกลงแล้วก็จะหัวเราะเยาะกัน เหมือนตอนนั้นละสิ
คราวนี้พนันไว้กับ ผู้ช่วยคนนั้นหรือไง
ขอโทษนะ
ผมทำให้เธอเจ็บปวดถึงขนาดนั้นเลยสินะ
ผมพูดทุกอย่างที่อยากพูดไปแล้ว
ขอตัวครับ
เรื่องคบกันน่ะ
แน่นอนว่าไม่ครับ
ช่วยเข้าใจด้วยนะครับ
โดนหักอกซะแล้ว
ไม่เป็นไร งานเองก็ยังเหมือนปกติ
เราอยู่ด้วยตัวคนเดียวได้
ผมจะรับผิดชอบเอง
คบกับผมไหม
หรือว่าเขาจะจริงจังกันนะ
ไม่ๆ เป็นไปไม่ได้
คงจะแกล้งกันอีกนั่นแหละ
อย่างเขาไม่มีทางจริงจังหรอก
อาจารย์
หืม
ไม่ได้หรอกนะ
ทำไมล่ะครับ
ไหนอาจารย์บอกว่าตอนนี้โสดไง
ผมเคยบอกแล้วนี่ ว่าจะไม่ทำอะไรแบบนั้นกับเธออีกแล้ว
ผมจะลืมเรื่องเมื่อกี้ไปซะ เธอกลับไปเถอะ
ผมยอมเป็นเด็กเลี้ยงก็ได้
ผมอยากให้อาจารย์กอดผม
ผมจะไม่เรียกร้องขอเป็นคนรักหรอก
แค่เรียกผมตอนที่คุณต้องการก็พอแล้ว
ก็คือยอมเป็นคู่นอนงั้นเหรอ
ครับ
ผมไม่เคยต้องการอะไรแบบนั้นหรอกนะ
ตอนที่เคยมีความสัมพันธ์กัน
ผมก็ไม่ได้เห็นเธอเป็นคู่นอนเลย
ผมชอบอาจารย์ครับ
ชอบมาตลอดเลยครับ
ตลอดชีวิตนี้...
ตอนนั้นผมเห็นใจในความทุ่มเทของเธอ
แต่ตอนนี้ผมสำนึกผิดแล้วละ
ขอโทษนะ
อีกอย่าง
แค่เพราะผมไม่ยอมเป็นของเธอ
ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะไป หยาบคายใส่มิยาตะคุงได้นะ
ถ้าทำอีกผมไม่ยกโทษให้หรอกนะ
พักนี้อาจารย์แปลกไปนะครับ
เป็นเพราะเขางั้นเหรอ
ไม่เกี่ยวกับเธอหรอกนะ
กลับไปซะเถอะ
ตั้งแต่ได้กลับมาเจอรุ่นพี่
อะไรๆ มันก็แปลกไป
ที่ว่าแปลกไปน่ะ
เป็นคำพูดของทางนี้ต่างหากล่ะ
แต่ว่า...
ในเมื่อพวกเราไม่ใช่เด็กกันแล้ว
ก็คงจะไม่ว้าวุ่นใจ ด้วยเรื่องแค่นี้หรอกนะ
อย่าแอคท่าจะได้ไหมครับ
มันสวยออกนะ
มาตรงนี้สิ
นี่เป็นส่วนหนึ่งของ การนัดพูดคุยใช่ไหมครับ
แน่นอนสิ
หัวข้อแรกของบทความลงเว็บ
ผมมาเก็บข้อมูลเรื่อง "เศรษฐศาสตร์กับสถานที่เดต" ด้วยไง
เรามาจับมือกันบ้างไหม
หา
ไม่ได้ล้อเล่นแท้ๆ นะ
ธีมสำหรับบทความลงนิตยสาร รอบหน้าจะเอายังไงเหรอ
นั่นสินะครับ
"ค่าเงินเยนอ่อนไปฮันนีมูนที่ไหนดี"
ไม่ก็ "เงินเฟ้อไม่ดีจริงหรือ"
พวกนี้เป็นไงครับ
อือ ก็ได้ทั้งคู่เลยนะ
ผมคิดว่าธีมที่อ่านง่าย และมีเนื้อหาที่กว้างขึ้นน่าจะดีครับ
ต้องขอบคุณหน้าตาของอาจารย์
เราเลยสร้างฐานลูกค้าใหม่ๆ ได้
เหรอ
แล้วเธอล่ะ ชอบหน้าตาผมบ้างไหม
นี่ ตอบมาสิ
ชอบสิครับ
ชอบมาตั้งแต่ม.ปลายแล้ว
ผมคิดว่าคุณหน้าตาดูดีมากครับ
จริงๆ นะ
ผมคิดว่ามีดีแค่หน้าตาเลย
มีดีแค่หน้าตาน่ะ
สนุกดีเนอะ
พอสักทีเถอะครับ
ผมไม่อยากโดนอาจารย์ปั่นหัวนะครับ
ผมอยากโดนเธอปั่นหัวนะ
รอบหน้าก็อย่างที่คุยกันไว้นะครับ
เอาน่าๆ
หลังจากนี้มีเวลาไหม
ไปเดินเล่นกันเถอะ
พอได้แล้วมั้งครับ
เธอน่ะ
มีเรื่องที่อยากถามผมไม่ใช่เหรอ
ผมมีเรื่องที่อยากบอกเธอน่ะ
เมื่อก่อน
เราเคยไปตรงแม่น้ำ ที่บ้านเกิดด้วยกันเนอะ
จริงด้วยนะครับ
เป็นประวัติศาสตร์อันดำมืดเลย
ผมลืมเธอในตอนนั้นไม่ลงเลยนะ
รีบๆ ลืมไปซะเดี๋ยวนี้เลยครับ
อืม...
ริมฝีปากเธอนุ่มมากเลยละ
ตอนนั้น...
ผมพนันกับเพื่อนไว้จริงๆ ว่าเธอจะมาเพื่อหนีตามกันไปไหม
จริงด้วยสินะครับ
ก็รุ่นพี่เป็นคนไร้หัวใจนี่นะ
แต่ว่า
ที่ผมคิดว่าเธอน่าหลงใหล มันเป็นความจริงนะ
ตอนนั้น...
ผมช็อกนิดหน่อยที่เธอไม่มา
ผมทำเป็นลืมความผิดของตัวเองไป
ไว้เราไปจนถึงที่ไหนสักแห่ง ที่ไกลแสนไกลแล้ว
ผมมีเรื่องมากมายเลยที่อยากจะบอกเธอ
เธอล่ะ
มีเรื่องที่อยากถามผมอยู่ใช่ไหม
รุ่นพี่ลงพนันฝั่งไหนเหรอครับ
ผมจะมา
หรือไม่มา
ไม่มาน่ะ
ผมคงกลัว...
ที่จะเจ็บปวดกับการตั้งความหวัง
ขอโทษนะ
ตอนนั้นผมเองก็ยังเด็ก
เพราะงั้น
มาเริ่มใหม่กันเถอะ
ในเมื่อเราเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว
มันจะต้องไปได้สวยแน่
จะดีเหรอ
จะดีเหรอเรา
แบบนี้จะดีจริงๆ เหรอ...
หลอกผมไม่ได้หรอกครับ
เพราะผมเป็นผู้ใหญ่แล้วไงล่ะ
ลุงวัยเลขสามสองคน
เริ่มใหม่ไปจะได้อะไรขึ้นมา
จะไปได้สวยเนี่ยนะ
ก็รู้ๆ กันอยู่ว่า ชีวิตมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ความรักที่ทำให้ ตื่นเต้นชั่วครั้งชั่วคราวน่ะ
ผมไม่ต้องการมันแล้ว
อย่าคิดว่าเอาหน้าตาดูดีๆ นั่น มาทำเป็นตีหน้าเศร้าตัดพ้อ
แล้วผมจะเชื่อมันไปซะทุกอย่าง
แล้วก็เดดไลน์น่ะ
คือวันพุธหน้าตอนสามโมงนะครับ
ขอตัวนะครับ
โดนหักอกอีกแล้ว
ฮึดขึ้นมาเลยแฮะ
ผมต่างหากล่ะที่อยากให้เธอรับผิดชอบ
พอเธอที่ยังอยู่ในใจผม ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
ผมก็ห้ามความรู้สึก ที่มีต่อเธอไม่ได้อีกแล้ว
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(ตัวอย่างตอนต่อไป)
นั่นเป็นความสัมพันธ์ ของผมกับอาจารย์ไม่ใช่เหรอครับ
ที่เราเป็นคนรักกันน่ะเหรอ
เห็นเขาว่าติดต่อ อาจารย์อิวานากะไม่ได้แน่ะ
ทำไมต้องมายุ่งกับผมด้วยครับ
เราไม่ใช่เด็กม.ปลายกันแล้ว ตอนนี้ยังหยุดทันนะครับ
เพราะเป็นผู้ใหญ่นี่แหละ ถึงยิ่งหยุดไม่ได้