Vertaal jongen. Wat zei zij?
Sorry? - Kan ik een geluidstest krijgen?
Kun je iets in de microfoon zeggen?
Eén, twee, drie...
Gaat u daar zitten?
Tenzij u wilt dat ik mij verplaats. - Nee, dat is goed.
Wat als de recente krachtsinspanningen van Amerika...
om de Latijns Amerikaanse mensen te helpen succesvol zijn?
Als de heersende klasse toestemt in hervorming van land...
en hervorming van belasting, als de levensstandaard verhoogd kon worden...
zou de boodschap van de Cubaanse revolutie dan zijn macht niet verliezen?
Batista bezet Cuba
Maart 1952
MEXICO CITY Juli 1955
Doe wat je wil, maar neem de Amerikanen niet in de maling.
Het is echt simpel. Wat we alleen maar moeten doen...
is een staatsgreep organiseren.
Wat heeft Batista gedaan? Hij leidde een staats- greep, en nam de macht in één dag over.
De hoofdzaak is, om de macht te hebben. De rest is onzin.
Het gaat niet om de macht over te nemen, maar om te weten wat je er mee moet doen.
Dat klopt.
Die staatsgreep moet gebaseerd zijn op principes.
Laten we eten. Fidel is laat.
Argentinië! Kun je mij een hand geven?
Het gaat er niet om, concessies te maken, maar om voorwaarden op te stellen.
Het spijt mij dat ik laat ben. - Het werd tijd!
Goedenavond. Sorry dat ik laat ben.
Dit is Ernesto.
De Argentijnse dokter. - Fijn om kennis met je te maken.
Mijn genoegen. - Laten we eten!
Twintig procent van alle Cubanen zijn permanent werkeloos.
1,6 procent van de landeigenaren beheren 46 procent van het land.
De helft van de bevolking heeft geen elektriciteit.
Meer dan de helft woont in Bohios.
Sorry, wat is een "bohío"?
Wat is een hut in Argentinië?
Een krot.
37 procent kan niet lezen of schrijven.
Het sterftecijfer onder baby's schiet door het dak.
En nog meer...
terwijl de misdadigers van de dictatuur...
iedereen neerschieten die hen tegenspreekt...
stelen de meeste corrupte beambten...
honderden van miljoenen dollars uit de gemeenschapsschatkist...
en deponeren dat bij Amerikaanse en Europese banken.
In alle Latijns Amerikaanse landen gaat dat zo.
Tijdens de laatste paar jaar...
is het evenwicht tussen de betalingen van de U.S. en Cuba...
in het voordeel van de U.S. met één biljoen dollar.
Wat betekent dit?
Dat dit arme Caribische eiland...
helpt om de economie te ondersteunen...
van het meest ontwikkelde land in de wereld.
Zoals Martí altijd zei, als de U.S. Spanje uit Cuba haalt...
dan moeten wij de U.S. uitschakelen.
Heb jij een boot?
Geld?
Nog niet.
Gevechtsvliegtuigen?
We hebben er dertig Mexico binnengesmokkeld. We krijgen er nog meer.
Denk jij dat ik gek ben?
Een beetje.
Nou...
een beetje gek zijn is goed.
Fidel had er buitengewoon vertrouwen in...
dat als we naar Cuba vertrokken waren...
dat we het daar zouden gaan maken.
En als we het dan in Cuba gemaakt hadden, dat we dan zouden gaan vechten.
En dat als we zouden gaan vechten...
dat we dan zouden winnen.
En zo gebeurde dat, in November 1956...
vertrokken we naar Mexico...
in een lekkende boot...
met 82 man aan boord.
En van die 82...
zouden er maar 12 overleven om van de overwinning te getuigen.
NEW YORK DECEMBER 1964
Moordenaar!
Ga uit Cuba weg, Che! Moordenaar!
MARCH 1957 640 kilometer van Havana
Vanaf dit punt, hebben we tien moeilijke dagen ervaren.
De enige manier waarop ik kon lopen was door mij overeind te houden aan bomen...
of door op mijn geweer te steunen.
En alsof dat nog niet genoeg was, reisde ik met een soldaat...
die in paniek raakte, iedere keer als ik door mijn astma...
moest hoesten.
Er komen soldaten aan! Er zijn er een heleboel!
Ze gaan ons vermoorden! We moeten ons verstoppen!
Dat is Epifanio's huis!
Doe de deur dicht.
Waar is Fidel?
Ik heet Ernesto Guevara. Hoe heet jij?
Jorge Sotús, waarom?
Ik heb opdracht van Fidel om jou en jouw mannen...
te begeleiden, en jullie naar hem toe te brengen.
Waar kom jij vandaan?
Argentinië.
Ik vertrouw niemand. Ik ben de enige die deze troepen leidt.
Frank País zei dat ik deze mannen persoonlijk bij Fidel af moest leveren.
Luister! We stoppen vijf minuten.
Iedereen gaan zitten.
Hé, wat is er aan de hand?
Fidel komt er aan! - Ga het aan de dokter vertelen.
Sta op, kom op! - Fidel komt er aan.
Sta op.
Kom op! Pak je geweer.
Eindelijk!
Goed om je te zien. Is alles goed met jou?
Dit is Epifanio.
Raúl - Hoe is het met jou?
Heel goed.
Camilo.
Hoe was jouw vakantie? - Vakantie, Welke vakantie?
Almeida.
Hallo, Ramiro.
Hallo, Vilma. - Goed om je te zien.
Vilo.
Hoe gaat het met je, Che? - Hallo, Celia.
Bedankt.
Luister.
Fidel wil met jou praten, over wat er met Sotús is gebeurd.
Laat hem spreken.
Als jij iets zegt, kan dat als een verdediging klinken...
en daar houdt hij niet van.
Ik heb jou de leiding gegeven over de versterking.
Ik heb niets tegen Jorge Sotús...
maar hoe kan jij iemand met geen ervaring...
de leiding over de troepen geven?
Jij hebt nog steeds dat complex over dat je een buitenlander bent, dat is zinloos.
Je hebt met ons getraind...
jij bent meegegaan in de boot met ons, je bent gewond geraakt bij het gevecht met ons.
Jij bent als een Cubaan en net zo revolutionair als iedereen hier.
Wij vormen drie rijen.
Raúl zal de eerste leiden.
Almeida zal de leiding over de tweede hebben.
En Jorge Sotús heeft het commando over de derde.
Ik heb al mijn studies afgemaakt, van de middelbare school...
toen heb ik twee jaar als technicus gewerkt.
Toen heb ik melk rondgebracht in de buurt. Ik heb ook als bokser gewerkt.
En in een circus, als goochelaar onder andere.
In een circus? Hoe oud ben jij?
Twintig.
Wie heeft die aan jou gegeven? - De enige echte Celia Sánchez!
Hij lijkt op John Wayne.
Een cowboy uit het wilde westen. - De kleine cowboy.
Dat is het: "De kleine cowboy"!
Het leger blijft op en neer over de weg gaan, Fidel.
Het zou erg makkelijk zijn om een paar patrouilles te achtervolgen.
We moeten geduld hebben. - Daar ben ik het mee eens. Het is makkelijk.
We zouden het vlug en veilig kunnen doen. - Nee, luister even.
Als we één van de trucks aanvallen...
zou het leger zeggen, dat het een ongeluk op de weg was.
Maar als we een volledige aanval lanceren op de Uvero barrakken...
is het onmogelijk om de overwinning te negeren.
Dat zal een grote psychologise impact hebben. Begrijp je?
28 Mei, 1957
Sotús is niet op zijn positie...
maar hij kan niet bewegen omdat het donker wordt.
Ik weet het niet van de anderen. Het is moeilijk om te zien, omdat...
Verdomme, ik heb gemist!
Ga liggen!
Er waakt een heilige over mij. Hij beschermt mij tegen alles.
Is alles goed met jou?
Het is mijn arm en mijn been. - Blijf rustig.
Val niet in slaap.
In oorlog en in vrede...
wijst Tolstoy er op dat militaire wetenschap veronderstelt...
dat grotere legers, met meer manschappen...
grotere kracht bewerkstelligen.
Aan de andere kant, alleen onduidelijk, herkennen zij ook...
dat tijdens een militair gevecht, de uiteindelijke sterkte van een leger...
ook zijn ware psychologische capaciteit vermenigvuldigd wordt met een onbekende factor.
Een onbekende factor.
Deze factor is niets anders dan de moed van de troepen...
gemeten aan de meer of mindere vechtlust...
en het verlangen om gevaar te trotseren.
Mannen met het verlangen om te vechten.
Die ook begrijpen waarom ze vechten...
het maakt niet uit tegen wie ze vechten...
of het onder militaire genieën is...
of die van normale intelligentie...
vechten met knuppels of machinegeweren die 30 banden per minuut afvuren...
deze mannen...
zullen zichzelf in de beste positie plaatsen...
en dus zullen zij winnen.
Steek deze aan. Kom op.
Wat gaan we nu doen?
Neem de barakken in.
Kom op!
Pak dit aan, klootzakken!
Vanaf die tijd...
begon Batista zijn Sierra Maestra kazernes te sluiten.
Fidel had gelijk.
Het was precies zoals José Martí zei...
wie er de Sierra Maestra verovert...
verovert Cuba.
Aan onze kant zijn er zes kameraden dood, en zeventien zijn er gewond.
Van de zeventien, kunnen er zes lopen.
Hoe is het met Almeida? - Goed, hij wordt behandeld.
Haal de gevangenen. Ze gaan met ons mee.
Sorry, dokter. Ik heb geen ervaring met dit soort situaties.
Er is daar een man, en hij stikt.
Goed, jongens. We moeten hier weg. Kom op, ze komen er aan.
Laten we gaan, jongens.
Laat dat liggen.
Het is goed met jou. Help hem.
Che, we moeten nu weg.
Klootzak, laat dat liggen.
We moeten gaan. Kom op.
Israel Pardo's boerderij is niet ver weg.
Ernesto kan de gewonden daar mee naar toe nemen. - Nee
Als zij weer herstellen...
kunnen wij jou later weer ontmoeten.
Dat kan erg gevaarlijk zijn.
Ze gaan deze omgeving nu met nieuwe troepen overspoelen.
We hebben geen keuze.
Laten we er over nadenken.
Hoe dan ook, geef ze de beste wapens.
Een echte revolutionair gaat daar waar hij het meeste nodig is...
het mag dan geen direct gevecht zijn...
soms gaat het over andermans taken doen...
eten vinden...
gewonden verzorgen, kameraden kilometers lang dragen...
en dan voor ze zorgen, totdat ze weer voor zichzelf kunnen zorgen.
Dit betekent het.
Was het tijdens deze periode dat u ontdekte waar u tegen aan het vechten was?
Ik wist ook toen ik aan het vechten was...
Maar ik kan jou zeggen...
dat het tijdens de mars van de gewonden was...
in Juni 1957...
dat ik de vechter ben geworden die ik vandaag de dag ben.
En als dat dan gebeurt, dan laat het jou maar één weg gaan.
Dan lijkt het er op dat u nooit op kunt houden met een revolutionair te zijn?
Ik ben niet van plan om met pensioen te gaan.
Het is geïnfecteerd.
We moeten het onbedekt laten.
Moet ik in mijn blote kont rondlopen?
Laten we wat guavas plukken voordat we teruggaan.
Stop hier, maatje.
Wat doen jullie twee daar?
We komen uit de buurt. - Hoe heet jij?
Israel. - Israel wat?
Israel Pardo.
Hoe heet hij? - Hij is mijn broer, Guile.
Ernesto Guevara. - Hebben wij jou laten schrikken?
Bedrog.
Goed, man, goed.
We moeten hem naar een ziekenhuis brengen.
Geef mij een slok.
Kunnen we iemand vertrouwen, om hem daaruit te halen.
Moeilijk.
Soldaten vertellen de mensen dat de rebellen hen vermoorden en hun eten stelen.
Mijn moeder komt hier vandaan en mijn vader komt uit Haïti.
Toen hij mijn moeder ontmoette...
zijn we naar een boerderij verhuisd dat behoorde aan Juanito Echevarría.
Hij gaf ons een stuk land om koffie te verbouwen.
Maar we hebben het schoon moeten maken, en hebben er zaadjes geplant.
En we moeten hem een derde van onze oogst geven.
En op en dag besloot Juanito om ons eruit te trappen.
Toen mijn vader wist dat hij weg moest gaan...
stond hij voor Juanito Echevarría en zei:
"Ik ga als jij dat wilt, maar jij moet betalen...
jij moet betalen voor de vier jaar dat ik hier gewerkt heb."
Weet jij...
wat Juanito Echevarría ons betaald heeft voor vier jaar werk?
Honderd peso’s.
Mijn oude vader heeft honderd peso’s gekregen voor vier jaar.
Wees voorzichtig.
Dit is de kogel die ik uit jouw lichaam verwijderd heb.
Jij bent een kampioen.
Ik word nu beter. - Ja.
Misschien een beetje poeder.
En dan komt...
Als ik niet werk, eet ik niet En kom jij in de bijstand.
Ga weer terug naar Cuba om te werken.
Wat heeft de U.N. voor zin als jouw lot bepaald wordt door de O.A.S...
een organisatie die jou uitbuit, en waar wij geen banden meer mee hebben?
Sorry, commandant. Hebt u mij vanavond nodig?
Kleine jongen, niemand is zo nodig, of onmisbaar in dit leven.
Denk niet dat jij onmisbaar bent.
Ga, doe wat jij moet doen.
Ik ga een klein onderzoek bij jou doen...
ik begin met jouw oren.
Is dat goed?
Teveel werk, en niet genoeg te eten.
Maria, probeer vlees te eten, wanneer je dat ook maar kan.
Goed? - Bedankt, dokter.
Laten we gaan, Laura. - Tot ziens.
Mama, die man is een leugenaar. Hij zegt tegen iedereen hetzelfde.
Waar doet het pijn? - Niets doet echt pijn.
Ik ben u alleen maar op komen zoeken, omdat ik nog nooit eerder een dokter heb gezien.
Nou, dat heb je er nu één gezien. Ik ben hier voor jou.
Excuseer mij.
Mag ik jouw veldfles hebben, zodat ik het kan vullen.
Dank je, Guile.
Luister, dokter.
Ik wil met jullie mee.
Eerst moet je leren om te lezen en te schrijven, man.
Ik kan leren.
Heel goed, Guile.
Maar ik kan je nog steeds niet meenemen, omdat ik geen geweer voor je heb.
Maar dat kan mij niet schelen, ik wil helpen.
We hebben jouw hulp hier nodig.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Waar kom je vandaan? - Van Bayamo.
Jullie allemaal?
Als je bewapend bent, kan je blijven.
Als je dat niet bent, moet je nu weggaan.
Esteban, kom hier.
Man, heb ik jou niet gezegd dat je alleen mannen met wapens mee moest brengen.
Als we aangevallen worden, hoe moeten zij zich dan verdomme verdedigen?
Heb jij gedronken?
Nee.
Waar heb jij dat vandaan?
Ik heb het gevonden.
Luister, hoe heet jij?
Cuervo.
Hoe oud ben jij?
Twintig.
Ze hebben jou een enorm jachtgeweer gegeven.
Ze moeten jou leuk vinden.
Als ze mij leuk vonden, lieten ze mij mijn geweer houden...
en niet dit stomme jachtgeweer.
Dan zouden ze mij leider van een colonne hebben gemaakt...
en dan zouden we nu aan het vechten zijn in plaats van deze bergen over te steken.
Met uw toestemming, dokter...
we hebben vanavond op wacht gestaan maar we zijn nooit afgelost.
We zijn tot zes uur vanmorgen gebleven.
We hebben nooit ontdekt waar ze zijn.
We hebben geprobeerd de regels te volgen, maar het is niet makkelijk.
Hé, Joel!
Heb jij de wacht gisteravond niet georganiseerd.
Ja, sir. Waarom?
Omar en Carlos hebben vier uur op wacht gestaan, en zijn nooit afgelost.
Die jongens zijn stomme klootzakken.
Nee, jij bent de enige stomme klootzak hier.
Ik? Waarom?
Ernesto, ze hadden uit moeten zoeken waar de aflossingsploeg sliep.
Dat is niet mijn schuld. - Wat dacht jij verdomme?
Dat was jouw verantwoording.
Jij hebt de wacht georganiseerd. Jij had de aflossingsploeg moeten garanderen.
Verdomme! - Ja, sir.
Vanavond ga jij vier uur op wacht staan.
Blijf je concentreren!
Het is klaar, Che.
Esteban is weggegaan om Cuervo bij de wachtpost te ontmoeten.
Hoe laat is hij weggegaan? - Een half uur geleden.
Die klootzakken zijn weg.
Bandera, kom hier.
Esteban en Cuervo zijn er vandoor. We moeten ze allebei vinden.
We zijn van Fidel's groep.
We zijn op zoek naar eten en geld.
Je kan het geld in deze zak doen.
De commandant hier wil met jouw dochter praten.
We hebben overal gezocht...
maar niets.
Goed.
Natuurlijk is het imperialisme verslaan mogelijk...
als je de bron niet herkent als de Verenigde Staten van Amerika.
In een kapitalistisch systeem leven mensen in een onzichtbare kooi.
Bijvoorbeeld ze accepteren de mythe van 'de selfmade man'.
Maar ze begrijpen niet...
dat kansen voor de meerderheid...
besloten worden door krachten compleet zonder individuele controle.
Dit is lelijk.
Ik wil ten alle tijde de voorhoede, 100 meter voor ons uit.
We zouden hen moeten begraven.
Omdat u het koninkrijk bent, de macht en de glorie, voor eeuwig en eeuwig.
Amen.
De lokale bevolking zegt dat er een vreselijk gevecht is in de Estrada Palma militaire basis.
Ze zeggen dat Raúl gewond is, en dat het leger naar ons op weg is.
Vergeet het. We zijn omsingeld.
De enige weg hieruit is...
door te steken naar El Turquino.
Ik ben klaar om de berg in te nemen.
Dat was een goed feestje.
Vilo.
Hij zegt dat hij met jou wil praten. - Het spijt mij.
Het probleem is dat één van jouw mannen die beweert dat hij Lalo Sardiñas is...
daar beneden is, met een groep rebellen...
en als een patrouille arriveert...
gaan ze mijn hut verbranden, en vermoorden ze mijn familie.
En dat kan niet gebeuren. Echt niet.
Aangenaam u te ontmoeten. Ik ben Ernesto Guevara.
Hoe heet u? - Emilio Cabrera.
Emilio, maak je geen zorgen. Niemand gaat iets aanraken.
Vilo, zeg de mensen dat ze zich klaarmaken...
ze staan op het punt om Fidel Castro te ontmoeten.
Nee, luister nu naar mij.
Raúl was niet echt gewond. Wij waren degene die het leger omsingelden.
En die klootzakken ontsnapte.
Jongen!
Kom op, klootzak. Geef mij een hand.
Hoe gaat het met jou?
Hier.
Welkom.
Waar heb jij die boeren vandaan? - Dat zijn mijn troepen, man.
Ze doen het wel goed.
Ik zeg dat niet hardop, omdat ze dan misschien verbeelding krijgen.
We hebben jou gemist.
Koffie?
Fidel vroeg mij, waarom ik jouw luitenant nog niet ontmoet had.
Ik heb hem gezegd, omdat jij niet lezen en schrijven kan.
Nou, ik wil het leren.
Maar ik heb iemand nodig die mij dat leert.
Haal dan een pen, en een paar schriften...
en stop dat in jouw rugzak.
Kijk, Che.
Ik wilde jou aan deze nieuwe rekruut voorstellen.
Dokter Martínez Páez.
Aangenaam kennis te maken.
Ik heb hier een cadeau.
Van nu af aan...
hou ik op een medicus te zijn, en word ik een guerrilla.
Wat, geef jij jouw baan op?
Ja, sir.
Wie zijn zij? - Chibás en Pazos.
Zij tekenen een overeenkomst.
Wat voor een overeenkomst?
Een politiek verbond.
Tijdens de eerste fase van de revolutie...
was er toen geen conflikt tussen Fidel en de 'Urban movement'?
Ik zou zeggen dat het enige conflict dat wij hebben gehad...
was met Batista en zijn bondgenoten...
Zegt u nu, dat u geen conflict had met de 'Urban Movement'?
Wij hadden een andere tactiek.
Zij wilden Batista verdrijven, door middel van een gewone aanval...
en wij wilden het regime laten vallen door middel van een gewapend gevecht.
Zoals u kunt zien...
bleek onze methode wat betreft het afzetten van Batista effectief.
Goed, heren.
De voorlopige regering, ten eerste...
zullen wij alle politieke gevangenen, burgers en militairen bevrijden.
Ten tweede, het zal vrijheid van informatie voor de radio en de pers verschaffen...
en individuele politieke en individuele rechten zoals vastgesteld in de grondwet van 1940.
De voorlopige regering...
zal ook voorschriften oprichten, voor de Agrarische hervorming...
dat zal leiden tot verdeling van gemeenschappelijke grond.
Een goede reis.
Excuseer mij, Fidel.
Ik kan niet begrijpen hoe jij deze clowns kunt ontvangen...
en nog minder, hoe jij een overeenkomst met hen af kunt sluiten.
Ze vechten tegen dezelfde vijand als wij.
Nee, jij vecht, zij onderhandelen.
Zij hebben een hele hoop volgelingen, Ernesto.
Mensen waar ik mijn rug niet naar toe kan keren.
Laten we zien hoe het gaat.
Maar ik weet zeker, dat als wij de oorlog winnen...
dat deze jongens de sleutel zullen overhandigen aan de U.S.
Luister, als deze oorlog gewonnen is, overhandigt niemand een sleutel aan iemand.
Dat zal ik jou garanderen.
Kom hier, ik wil dat jij iets voor mij tekent.
Het is een condoleance brief voor Frank País.
Ze hebben zijn broer vermoord in Santiago.
Hebben ze zijn broer vermoord?
Teken als "Commandant."
Ik zal een nieuwe troep formeren aan de oostzijde van Mount Turquino.
Jij zal drie kapiteins hebben...
Lalo Sardiñas...
Ramiro Valdés...
en Ciro Redondo.
Jij zal Mosquera's troepen uit moeten putten...
ze constant lastig moeten vallen. Laat hun geen moment met rust.
Laat ze zelfs geen adem halen.
Je kunt hen geen rust gunnen.
Ik wil dat jij een basis opricht bij El Hombrito.
Begrepen?
Niemand kan een gewonde kameraad bij het slagveld achterlaten.
Goed?
Als één van jullie, tijdens het gevecht of ergens anders, wapens achterlaat...
moeten jullie die alleen gaan halen.
En als iemand tijdens wacht in slaap valt, krijgt hij drie dagen lang geen eten.
Is dat begrepen?
Dank je, Ciro.
Ik wil nog iets anders zeggen...
om mijzelf duidelijk te maken.
Wij respecteren de boeren...
dus niemand mag hun oogst aanraken...
of hen problemen bezorgen...
en ook hun families niet.
Als iemand dat doet...
zal hij gestraft worden, volgens de revolutionaire code.
Luis!
Kom hier.
Alsjeblieft. Zorg ervoor, alsof het jouw vriendin is.
Bedankt, commandant.
Hebt u hulp nodig, commandant?
Nee.
Gustavo. - Ja, commandant.
Pak jouw wiskundeschrift, en ga wat werken.
Ik ben uitgeput, commandant.
Wat is de belangrijkste kwaliteit die een revolutionair moet bezitten?
Liefde.
Laat mij jullie iets vertellen, met het risico dat ik belachelijk klink.
Een ware revolutionair wordt geleid door grote gevoelens van liefde...
liefde, en menselijkheid...
gerechtigheid...
en waarheid.
Het is onmogelijk een idee te hebben van een authentieke revolutionair...
zonder deze ene kwaliteit.
Beweeg je niet, klootzak!
Sta stil. Niet schieten.
Ik ben een dokter.
Che, ze schieten met mortieren.
Hoeveel mannen heb jij in jouw troepen?
Honderdveertig.
Onder wiens commando?
Merob Sosa.
Mortieren! - Laten we gaan.
Vertel het me. - Ramiro.
Ga terug en blijf schieten totdat Lalo Sardiñas z'n groep door is.
We zullen daar, op de heuvel, een tweede defensieve linie...
opstellen. Twee honderd meter verder.
Tot later. - Vooruit, mannen.
Dat is Gustavo.
Nee, Roberto.
Bent u optimistisch over de normalisering...
van de relatie tussen Cuba en de Verenigde Staten?
Vrienden?
Het zou zeer moeilijk zijn, het zou zeer lang duren.
Daarmee bedoel ik de regering van de U.S...
omdat wij niets tegen Amerikanen hebben.
Er is geen spoortje haat in ons land voor Amerikanen.
Commandant, er mist een pagina.
Hoe is dit mogelijk? - De veertiende.
Op deze bladzijde. Het is er uitgescheurd.
Excuseer me, commandant.
Er is een klein probleem.
Wat heeft hij gezegd? - Er is een bomdreigement in de U.N.
Ze hebben het station een half uur geleden gebeld, Commandant.
Hector, jij samen met Pedro en de Cubaanse delegatie in de tweede auto...
en ik ga met de eerste auto.
Ik vind dat ik met jou moet gaan.
Ik vroeg jouw mening niet.
Commandant, met alle respect...
maar ik kwam hier om u te beschermen.
En ik wil dat u mij tenminste die kans geeft.
Op die manier sterven we samen als... - Niemand gaat er sterven.
Verrader!
Ga weg, verrader. Moordenaar.
Je hebt niet enkel je wapen achtergelaten...
en het gebied geterroriseerd, gestolen van de armen...
in naam van de revolutie...
maar er werden ook, door jouw verraad...
boeren gemarteld en vermoord door Batista z'n leger.
Waarom, Esteban?
De straf voor verraad is de dood.
En jij...
schepte op met je macht als een boodschapper voor het rebellenleger...
en je vertelde dat je Commandant Almeida was.
Je hebt Juan Carlos Estévez z'n dochter vermoord,...
een tiener,...
en ook dat verdient de doodstraf.
Breng hem naar hier.
Zou je een slokje rum willen?
Roberto, geeft hem een slok.
Heb je een laatste wens?
Laat me bekennen aan Vader Chávez.
We kunnen je niet naar de priester brengen. Hij is ver weg, we hebben geen tijd.
Iets anders? - Geef me dan nog een slok.
Geef hem er nog één.
Klaar.
Richt.
Laat iedereen weten dat ik vroeg om m'n laatste bekentenis.
Vuur!
Mr. President, mede afgevaardigden.
De wereld heeft een groot deel ontwikkeld in deze politieke omgeving...
maar boven alles heeft het Amerikaanse imperialisme...
mensen laten geloven dat vredig samenleven...
het exclusieve recht is van de werelds meest krachtige natie.
Cuba, m'n medeafgevaardigden, vrij en soeverein...
zonder ketens proberen het met iedereen...
zonder buitenlandse investeringen in z'n gebied...
Vrij van militaire bazen die politieke statussen bepalen...
kunnen tegenover dit congres staan...
en demonstreren de juistheid van de schreeuw waarmee het aangenomen is.
Vrij gebied van Amerika!
De Verenigde Staten...
intervenieert in Latijns Amerika, beweren dat ze vrijheid verdedigen.
Op een dag gaat dit congres zich voldoende ontwikkelen...
om gelijke rechten te eisen voor zwarten...
en Latijns Amerikaanse die wonen in dit land...
nadat ze na ontwaken uit een lange...
wrede slaap, waartoe ze onderworpen zijn.
We moeten hier zeggen...
dat het een erkende waarheid is.
En dit is een waarheid die we altijd hebben getoond aan de wereld.
Executies? Ja, wij hebben geëxecuteerd.
We executeren, en wij blijven dat doen als het nodig is.
Ons gevecht is tot de dood.
Dat zijn de omstandigheden waarin we leven...
door de misleiding van het Amerikaanse Imperialisme.
Goedemorgen.
Hoe gaat het, dokter? - Goed.
En m'n broer? - Zeer goed.
Hoe heet jij? - Hij is Enrique, m'n broer.
Wij komen uit Remedios.
We werkten voor 'de beweging van de 26ste Juli'.
M'n broer en ik, probeerden met een groep...
de boerderij te verbranden in de kazernes van de stad.
Maar één van de soldaten herkende m'n broer...
dus kwamen we naar hier om Fidel te zoeken.
Hoe heet jij? - Rogelio Acevedo.
Hoe oud ben je, Rogelio? - Zestien.
En jij? - Veertien.
Zestien en veertien.
Ik kan jou niet toelaten, je bent te jong.
Waarom ben jij hier? - Zelfde reden als jij.
Is dat zo? Zeer goed.
Kan je lezen en schrijven?
Nee.
Degene die kunnen lezen en schrijven, steek je hand op.
Dus je weet hoe je moet lezen en schrijven?
Ja, Commandant. Ik ben door de zesde klas gekomen.
We zitten hier niet midden in de bergen om alleen met wapens te schieten.
Een land dat niet weet hoe je moet lezen en schrijven...
is makkelijk om te misleiden.
Aangezien geen van jullie wapens heeft...
zal ik er maar acht van jullie uitkiezen. De rest van jullie zal moeten vertrekken.
Dit is geen makkie, we zijn hier om te vechten.
We zullen dagenlang niet eten. We zullen moeten slapen op de grond in de regen...
we wagen ons leven hier.
is dat duidelijk?
Ja - Is dat helemaal duidelijk?
Zeker weten? - Ja.
Mooi. Jij wordt leraar.
En de rest leert van haar. Jullie kwamen hier om te vechten en te leren.
En jullie?
Kom op jongens, jullie moeten gaan. - Nee.
Wat nou nee. Jullie moeten gaan.
Ik schiet mezelf nog liever neer dan dat ik terugmoet naar Remedios.
Ik ook.
Mijn god.
Luisteren jullie? - Laten we gaan man.
We moeten gaan.
Kom op.
Wacht.
Dat kan je niet doen, man.
Sta op! Je houdt de rest op!
Hou mijn wapen vast. - Laten we gaan.
De volgende letter is...
Nee, kijk.
Hier, geel.
Pardon, Che. Hij zegt dat hij met je moet praten.
Wat is er aan de hand?
Commandant, Camilo scheldt me steeds uit als hij me ziet.
Voor wat? - Iets ergs wat ik niet leuk vind.
Ga Camilo halen. Zoals wat?
ik wil niet tot overlast zijn, maar ik ben een man waar men respect voor moet tonen.
Iedereen lacht me uit en maakt grappen over me.
Ik begrijp niet helemaal wat hij zegt, maar ik vind het niet leuk.
Wat is er aan de hand Commandant?
Albertico.
Wat is het verhaal?
Oké, vriend, vertel me wat camilo tegen je zegt.
Hij noemt me een "vanilla piss".
Ventriloquist, man, buikspreker.
Dat is geen slecht woord. - Het klinkt slecht. Ik vind het niet leuk.
Een buikspreker praat zonder zijn mond te bewegen.
Waarom noem je me zo? - Ja, Camilo, waarom?
Omdat hij een goede boodschapper is en hij...
komt altijd met nieuwe informatie, en...
hij doet me denken aan een pop van een buikspreker die zo doet.
Albertico, het is geen slecht woord.
Het is geen belediging man. Ik zeg het vriendschappelijk.
Hij is een goede boodschapper. - Echt?
Nee, het is waar. Hij doet dingen altijd erg goed, hij is er altijd.
Ja, dat is waar.
Zin om te voetballen, Che?
Vandaag is een prima dag om de guerrillastrijders te verlaten.
Een volgende kans zoals deze zal misschien nooit komen.
Laten we kijken.
Iedereen die deze beweging wenst te verlaten, doet een stap naar voren.
Ga daar staan.
Kom op, de verlaters en de eikels!
Blijf daar.
Ik ga niet weg omdat ik bang ben. Ik heb pijn en...
Je bent een domkop. Hou je bek.
Mijn moeder is ziek. - Je bent een idioot!
Jullie moeten alles teruggeven wat van onze beweging is.
Jullie zijn een stel lafaards.
Jullie hebben dertig minuten om hier weg te komen.
Als we jullie vinden, de weglopers, Isreal, Roberto, maak ze dan af.
Eikel, ga je niet met hen weg?
Nog zo'n homo.
Iemand anders?
Dus, je hebt eindelijk het lef?
We kunnen hier wel blijven staan.
Je hebt je al waardig gedragen...
maar geen kans dat jij je zal aan kunnen passen aan deze oorlog.
Oké, ik zal een uitzondering maken.
Ik laat je jouw spullen meenemen, ik zal je een gids geven...
en ieder van jullie 10 peso’s.
Commandant.
Ik geloof dat u me alvast moet vergeven...
aangezien ik weet dat het u niet zal bevallen wat ik nu ga zeggen.
Als we ons bij de troepen zouden voegen, zouden we niet vernederd terugkomen.
We hebben liever, en ik spreek voor ons beiden...
dat we doodgaan op deze berg dan dat we terugkomen als mislukkelingen.
We zullen tot het uiterste gaan, ook al zal dat ons het leven kosten.
Dit is onze laatste strohalm.
Terwijl de sterkere zwakker worden en weggaan...
des te moediger worden deze snotneuzen.
Zit hier enige logica in?
Degenen die belangrijk zijn, zijn niet degenen die weggaan, maar degenen die blijven...
en degenen die ons zullen steunen in de toekomst.
Luister naar me.
Comandanten Raúl en Almeida zullen met mij meegaan.
Ze zullen met hun troepen de tweede en derde gevechtslinie vormen.
Camilo...
zal Sardiñas vervangen als jullie nieuwe aanvoerder.
Verdomme.
Kijk wat de revolutie ons gebracht heeft.
Individualisme, de afzijdige actie van één persoon in een sociale omgeving...
moet verdwijnen uit Cuba.
Maar zijn mensen zo gemaakt, is het niet de menselijke natuur?
Het is erg makkelijk om te zeggen dat in het kapitalisme...
de individueel de optie heeft om tevreden te stellen...
of om de ware menselijke aard te tonen.
Een kind heeft een speeltje en wil er twee...
het kind krijgt twee speeltjes en wil er vier.
Dat is de menselijke aard, nietwaar?
maar wanneer een hele samenleving zich zo gedraagt...
of wanneer het de minder bedeelde onderdrukt...
is dat de menselijke aard?
Dit is net als wanneer je iets moet doen.
En handelt u niet als een individueel?
Is Fidel geen individualist?
Natuurlijk zijn we individuelen...
die onze verantwoordelijkheid hebben geaccepteerd...
om in de naam van de samenleving te leiden.
Lang leve vrij Cuba!
Hebben ze veel tijd om te reageren?
Ieder heeft tien minuten.
Vanaf het podium? - Nee, de vloer.
En mijn tegenbewijs? - Tien minuten.
Ook vanaf de grond? - Nee, vanaf het podium.
Mijn regering heeft er niets mee te maken...
met het feit dat ze iedere dag...
om de illusies van de Cubaanse bevolking te versterken...
de vorming van binnenvallende brigades verkondigen...
die bewapend met geweren...
en kleinere wapens een leger confronteert dat...
volgens hun leiders...
over de meest moderne chemische wapens beschikt.
Absoluut onwaar zijn...
de beschuldigingen...
dat er genocide gepleegd zou worden in Venezuela.
Het is simpelweg absurd...
dat een Cubaanse vertegenwoordiger...
een oordeel velt over de soevereiniteit van Venezuela.
Het unieke erfdeel van de Venezolaanse bevolking...
een werkelijk vrij volk...
welke een democratische regering heeft...
met verkiezingen die bekend zijn over de gehele wereld.
De tragedie van de Cubaanse revolutie...
komt door het niet weten hoe men deze geweldige beweging moest institutionaliseren...
tot een bedrijf met rechten in Amerika.
De grootste tekortkoming van hun leiders...
is dat zij blind zijn van ijdelheid...
wat hen ervan weerhoudt om de voorbeelden uit het verleden te observeren...
die typisch Amerikaans zijn.
Net als de Mexicaanse revolutie in 1910.
Ik heb zelf mijn jeugd doorgebracht in Cuba...
en misschien voel ik zelfs meer als Che Guevara...
dat er genoeg geleden is...
en er genoeg pijn is geweest voor de Cubaanse bevolking.
In mijn korte antwoord op uw wispelturige tussenkomst in de Panamakwestie...
zou ik graag als laatste willen zeggen tegen u...
"verdedig mij niet, vriend".
1 Januari, 1958
Vilo!
Breng de zieken naar de schuilplaats!
Naar de schuilplaats!
Niet rennen, niet rennen.
Schiet op!
Kom op.
Naar binnen!
Eén, twee, drie.
Polo. Neem de gevangenen mee naar jouw huis en hou ze daar vast.
Polo. Zorg ervoor dat ze niet mishandeld worden, zowel geestelijk als lichamelijk.
Begrepen Roberto? - Natuurlijk
Kom op, lopen!
Che!
Ze hebben Ciro vermoord.
We konden zijn lichaam niet mee terug nemen.
Kan ik een even met u spreken, meneer?
Ze waren erg goed georganiseerd.
Beter dan we verwacht hadden? - Veel beter.
Ze hebben een school, ziekenhuis, een kerncentrale.
Ze moeten hier al maanden zitten.
Wat wil je dat ik hiermee doe?
Verbrand het.
Ik wil dat je naar Minas del Frío gaat...
en daar een trainingskamp opzet.
Waarom?
Ik wil dat jij persoonlijk verantwoordelijk bent voor de nieuwe rekruten.
En mijn troepen dan?
Ramiro neemt jouw plaats in.
Je weet dat we nog dagen verwijderd zijn van een aanval.
Ik begrijp het niet. - Dit is belangrijker.
Het is logisch.
Wie kan het beter dan jij?
Zeg het me. Niemand man.
Luister, als dit voorbij is...
heeft Cuba en de revolutie je nog harder nodig.
Na het verlies van El Hombrito...
heeft Fidel u uw colonne van u afgenomen...
en heeft hij u heengezonden om nieuwe rekruten te trainen.
Voelde u dat als een degradatie? - Nee. Dacht u dat op dat moment?
Zelfs als ik een andere mening had...
zelfs als ik dacht dat ik gedegradeerd werd...
wist ik dat Fidel zijn redenen had, daar kan je zeker van zijn.
En op hetzelfde tijdstip...
probeerde vele andere dat op meer vrediger manier te doen.
Daarom was Fidel voor de aanval.
Maar hij was altijd duidelijk over het feit dat...
alleen wij de vijand konden verslaan.
Op dat tijdstip...
deelden een grote groep rebellen Fidels mening niet...
dat Agrarische hervorming, een principe van de revolutie was.
Wat was het keerpunt?
Hoe kon hij hun uiteindelijk van mening veranderen?
Na de mislukking van de algemene staking van 9 april...
was er geen twijfel meer.
De beweging van de 26e Juli was de enige groep die Batista kon verslaan.
Dat is wat een leider doet. Hij overtuigt mensen er van zijn visie te delen.
Bent u een leider? Kunt u mensen uw visie laten delen?
Zeg haar dat zij mij één ding zeker bewezen heeft...
dat is, dat ik liever tegenover een soldaat sta, dan een journalist.
Zij zien ons rebellen als opruiers...
mensen die prestige willen verwerven door Batista's leven te compliceren.
Maar zo zien wij onszelf niet.
Wij zien onszelf als een klein leger, dat een groter leger wordt...
Fidel moet de opperbevelhebber zijn van de hele opstand.
Maar we moeten het met tact voorstellen.
Onze relatie met de Communistische Partij maakt mensen nog steeds nerveus.
We hebben fondsen opgezet in naam van Fidel als leider van onze revolutie.
Buiten Cuba, is hij de enige herkenbare figuur die wij hebben.
Niemand zegt het in het openbaar, dat zij het verkloot hebben.
Maar wat duidelijk is in Sierra Maestra...
is dat Batista verslaan, niet het einde betekent van de dictatuur.
We moeten ook Batista's leger afzetten...
om nog een andere staatsgreep te voorkomen.
Onder het bevel van de Sovjet Unie te staan...
is niet veel beter dan onder het bevel van de Verenigde Staten.
Latour, jij denkt nog steeds als een koloniaal.
Cuba zal onder niemand zijn bevel staan.
Cuba is voor de Cubanen.
Ik doe alles wat ik kan met de Stalinisten van de PSP...
maar ik denk niet dat dit het waard zal zijn.
En dat begrijpen wij, Faustino.
Precies, wij willen er altijd Stalinisten...
bij betrekken?
Van nu af aan, zal de coördinatie van 'de plains militias'...
in de behoefte voorzien van de guerrilla’s in Sierra Maestra.
Fidel Castro zal bevelhebber worden van de gewapende strijdmachten.
Lang leve de revolutie.
3 Mei, 1958
Ik wil jou feliciteren, Fidel...
want vandaag ben jij het pad ingeslagen van de grootste mannen van Amerika.
Een pad dat...
de wereld zal bewijzen...
dat het mogelijk is de kracht te verkrijgen door een gewapende strijd...
ondersteunt door de bevolking.
Ik ben het niet alleen, Ernesto.
We zijn het allemaal.
Dit was niet mogelijk, als ik in mijn eentje zou zijn.
Ik wil dat jij een nieuw front organiseert.
Als we met dit offensief begonnen zijn...
wil ik de oorlog weg hebben bij Sierra Maestra en in de open vlakte.
Je zal al de rebellen partijen moeten verenigen.
We moeten de controle verkrijgen over Las Villas Province, door het eiland in tweeën te verdelen.
Camilo gaat in dezelfde richting, en hij leidt zijn eigen colonne.
Er zal geen overwinning zijn in Havana...
zonder overwinning in Las Villas.
Het zal moeilijk zijn, om alle groepen te laten samenwerken, Ernesto.
Dus ik hoop dat jij jouw politieke vaardigheden hebt geslepen.
En nog iets anders.
Ik weet dat jij erg roekeloos bent...
maar jij kunt jezelf niet altijd in de frontlinies plaatsen.
Je bent te belangrijk voor ons.
Dat is een opdracht.
Ik wil reageren op de afgevaardigde van de delegatie van Nicaragua...
hoewel ik zijn argument over de nadruk er op leggen niet begreep.
Ik geloof dat hij refereerde aan Cuba...
Argentinië en een beetje aan Rusland of de Sovjet Unie.
In elk geval...
hoop ik dat de delegatie van Nicaragua...
geen Noord Amerikaans accent in mijn speech heeft gevonden...
omdat dit erg gevaarlijk zou zijn.
Maar één ding is zeker, wij plegen geen moorden...
zoals die er op dit moment gepleegd worden...
door de politieke politie van Venezuela die de DIGEPOL genoemd worden...
als ik niet verkeerd ingelicht ben.
Deze politiemacht heeft een serie van barbaarse handelingen gepleegd...
executies, dat is te zeggen: moorden.
De delegatie van Panama...
die zo vriendelijk is geweest om 'Che' tegen mij te zeggen...
zo word ik genoemd door de Cubanen...
begon te praten over de Mexicaanse revolutie.
Terwijl Cuba sprak...
over het Noord Amerikaanse bloedbad in Panama...
ging de delegatie van Panama in deze stemming...
door met praten, zonder op enige wijze te refereren aan...
dat Amerikaanse bloedbad waarvoor...
de regering van Panama...
de relaties verbroken heeft met de Verenigde Staten.
We gaan door naar Mr. Stevenson. Hij is hier helaas niet aanwezig.
Mr. Stevenson beweert weer dat er geen schending van de wet is...
dat nog vliegtuigen nog boten hier vandaan vertrekken en, natuurlijk...
dat aanvallen van piraten gewoon gebeuren. Die komen zomaar uit het niets.
Volgens de eisen van het imperialisme...
heeft onze Minister President vijf punten verklaard...
om vrede te bereiken op de Caribische eilanden.
En deze zijn...
Ten eerste:
Het stopzetten van de economische blokkade en alle vormen van commerciële druk...
opgelegd door de Verenigde Staten over de hele wereld tegen ons land.
Ten tweede:
Het stopzetten van alle revolutionaire activiteiten, zoals...
het versturen van wapens en explosieven...
in de lucht en over water...
het organiseren van invasies door huurlingen...
infiltratie van spionnen en saboteurs...
en alle acties die uitgevoerd worden vanuit Amerika...
of landen die daaraan deelnemen.
Ten derde:
Stop alle ongeoorloofde aanvallen vanaf basis die gelegen zijn...
in de Verenigde Staten en Puerto Rico.
Ten vierde:
Stop alle schending van het luchtruim en territoriale wateren...
die uitgevoerd worden door vliegtuigen van de U.S. en door oorlogsschepen.
Ten vijfde:
Terugtrekken uit de Guantánamo marine basis...
en teruggeven van Cubaans grondgebied dat bezet is door de U.S.
Deze grote massa van mensdom heeft gezegd "genoeg!" en is naar voren gestapt.
De mars van de giganten zal niet stoppen tenzij ware onafhankelijkheid bereikt is...
waar zo velen onnodig voor gestorven zijn.
Dit alles is, mijn mede afgevaardigden...
de nieuwe houding van het Amerikaanse continent...
een houding gevangen door een standpunt...
dat iedere dag door de mensen geschreeuwd wordt...
als een uitdrukking van ons onbetwistbare besluit om te vechten...
die de aanvallen verlammen van onze gewapende indringers...
een schreeuw die meetelt ter ondersteuning aan alle arbeidersklassen over de hele wereld...
en speciaal het socialistische kamp waar de Sovjet Unie de leiding heeft.
Deze schreeuw is "Geboorteland of dood!".
Che!
Dat is Las Villas, achter de wolken.
16 Oktober, 1958
Camilo arriveerde een paar weken geleden en we hebben ons onder zijn commando gesteld.
Heel goed. - Je hebt onze voorraden ontvangen.
Ja, bedankt. van alle groepen die in de omgeving opereren...
was de Communistische Partij de enige die hulp zond.
Ik ben niet verbaasd, commandant.
De meeste van deze groepen hebben het te druk met vechten tegen elkaar.
Maanden geleden, verbrak Menoyo het bestand, en creëerde een tweede front.
Sinds die tijd, heeft iedereen zijn eigen gebied gevormd.
Er is openlijke vijandigheid tussen de twee partijen.
Waar blijft hier het verdrag van de 26ste Juli?
Kortgeleden heeft Menoyo, Víctor Bordón ontmoet.
Ik denk dat beide groepen...
op de rand van een gewapende confrontatie staan.
We zijn klaar om samen te werken met de beweging van de 26ste Juli...
in alle militaire tactieken.
We zijn zelfs akkoord gegaan met Agrarische hervorming...
zolang als het redelijk gedaan wordt...
en geld opbrengt.
Landeigenaren moeten onder druk komen te staan...
om hun nutteloze grond aan de boeren te verkopen.
Maar het moet verkocht worden tegen een vastgestelde prijs.
Ben jij degene die de prijs zal vaststellen?
Hoe kan een boer zonder geld land kopen?
Maar, wat wil je? Het hen gewoon geven?
Zodat ze het kunnen vernietigen, net zoals ze dat in Mexico hebben gedaan?
De eigenaar van het land is degene die het bewerkt.
Commandant...
u hebt toestemming om Agrarische reformatie in de regio in werking te stellen...
maar het tweede front zal doorgaan met het innen van de belasting op het land.
Menoyo, de regio behoort aan ons allemaal, Wat we hier moeten doen, is vechten.
Het enige waar het verdrag niet in voorziet...
is in welke transactie dan ook met Menoyo's tweede Front.
We zullen nooit zaken doen met dat stelletje bandieten.
We moeten alle legergarnizoenen in de omgeving aanvallen.
Maar je kan de Güinía de Miranda niet aanvallen. Dat is onze zone.
We hebben meer ervaring, en meer wapens dan jij.
Geloof jij dat de Amerikanen blijven zitten en toekijken hoe dit gebeurt?
Nee man, luister.
We moeten dingen niet openlijk doen.
Dus jij bent één van diegene die denkt een revolutie te bewerkstelligen...
achter de rug van de Amerikanen om.
Nee, man. Een echte revolutie kan niet verborgen worden gehouden.
Ik kan meer doen met de honderd geweren die ik heb...
dan jij met jouw kleine bazooka kunt.
En al de ballen die jouw troepen misschien hebben.
Kijk, Peña, de dag dat ik wapens tegen mijn kameraden moet oppakken...
is de dag dat ik met vechten zal ophouden.
Als jij Güinía de Miranda niet binnen vijf dagen overmeestert, doen wij dat zelf.
Ik ben commandant Ernesto Guevara.
Hij is Commandant Ramiro Valdés.
En hij is Kapitein Victor Bordón.
Ik wil alleen drie dingen zeggen.
Ten eerste:
Van nu af aan, ben ik de enige...
die de leiding heeft over de regio van Las Villas.
Ten tweede:
We handhaven strikte discipline.
En ten derde:
De gevechten zullen heviger worden.
Wie er niet klaar voor is, om zichzelf op te offeren voor zijn geboorteland...
kan zijn geweer op de grond laten liggen...
en de colonne meteen...
verlaten.
Vuur.
Geef het aan mij, verdomme.
Geboorteland of de dood!
Ben je klaar?
Dank je.
Zeg tegen Oltuski dat het geld goed gebruikt zal worden.
Dat zullen we doen.
Excuseer mij.
De politie is op zoek naar mij in Santa Clara en wil mij arresteren.
Ik moet hier blijven. Ik ga nergens naar toe.
Nou, je kan blijven en op de ziekenzaal werken...
omdat, wij het niet toelaten dat mensen alleen maar rond hangen.
Ik wil dat je weet dat gedurende de laatste twee jaar...
ik gewerkt heb bij de clandestiene beweging.
Ik heb wapens gepakt, bommen, en vluchtelingen overal in de provincie.
Ik denk dat dit mij het recht geeft om een guerrilla te zijn.
Wij zijn begonnen met belasting op te leggen...
aan sommige van de grootste grondeigenaren.
Ik heb iemand nodig die dat geld gaat innen.
Je kan ermee beginnen en daarna zie wij wel verder.
Bedankt.
Ramiro.
Deze meid, wil de belastingen innen.
We werken eindelijk met verschillende groepen samen.
Het was net een golf.
Als wij in de dorpen aankwamen, ontvingen de mensen ons met open armen.
En velen van hen sloten zich zelfs bij ons aan.
En u bezette heel veel steden, in minder dan een week...
Wordt dat niet de 'Lightning campaig' genoemd?
Waar, maar in werkelijkheid, had de oorlog...
een teamgeest ontwikkeld...
gedurende bijna 100 jaar.
Als mensen hun regering haten, dan is het niet zo moeilijk om de stad in te nemen.
Een machine geweer, 180 geweren...
en 9.000 patronen.
Víctor, we hebben jou nodig om de Cabaiguán brug op te blazen.
De Cabaiguán brug? Nu?
Ja. Nu.
Hoe ging het?
Ik kon het geld niet innen.
In Placetas, is de politie ook naar mij op zoek.
Rogelio!
Breng de mensen terug naar het kamp.
Wacht even. Met alle respect...
ik ken deze steden als mijn broekzak. Laat mij jouw gids zijn.
Ik heb al één gids.
Maak je geen zorgen. Ik weet dat je bij ons blijft.
Doe niet zo. Rustig blijven, meisje.
Maak je geen zorgen.
Ken jij een zekere Cabaiguán?
En zeg tegen Millián dat hij die mensen gereed maakt.
Wij gaan Garrison aanvallen.
Perfect.
Che.
Wij moeten jou een tetanus injectie geven.
Nee, het kan een astma aanval veroorzaken.
Geef mij een paracetamol.
Commandant, dit is de maagd van Caridad del Cobre...
de beschermheilige van Cuba om te helpen bij uw aankomst in Havana.
Ik hoop dat ons helpt te arriveren in Placetas.
Tot ziens!
Hoe gaat het met u? Doet het pijn? - Een klein beetje, maar dat is onvermijdelijk.
Hier, voor je arm.
Dank u.
Lang leve de revolutie!
Verdomme, Argentine. Heb jij je poot gebroken?
Wat is er met jou gebeurd?
Ik heb net met Fidel gesproken. - En?
Santiago, heeft zich bijna overgegeven.
Santa Clara is het enige wat tussen Havana en ons staat.
Batista, moet alles neerleggen hij moet naar Santa Clara.
Daarom...
als jij Remedios pakt dan pak ik Yaguajay...
dan kunnen wij samen Santa Clara pakken.
Geef mij licht.
Ik weet wat ik ga doen als we dit winnen.
Ik zet jou in een kooi...
reis door het land en vraag entreegeld.
Wij worden rijk, man!
Hoe ben jij bij de beweging terecht gekomen?
Noul, ik was op school toen Fidel de Moncada kazernes aanviel.
Toen ik zijn verdedigings verklaring las 'De geschiedenis zal mij vergeven'...
wist ik dat hij de enige was die Batista kon neerhalen.
En dat hij dit strijdend zou doen, daar hield ik van.
Steunt jouw familie je? - Ja zeker.
Mijn neef werd vermoord.
De wreedheid van het leger is toegenomen na de algemene staking.
Ik denk dat ze bang zijn geworden...
toen ze zoveel mensen tegenover zich zagen.
Jij lijkt niet op een Communist.
En hoe zien Communisten er uit dan?
Nou, niet zoals jij.
Wij verschijnen in alle kleuren.
Denk je in Cuba te blijven na het succes van de revolutie?
Mijn vrouw en dochter zijn in Mexico.
Dat moet ik in gedachten houden.
Ja, zeker.
Ik ben luitenant Pérez Valencia.
De rebellenleger...
is niet wat jij je hebt voorgesteld.
Lever je wapens in en niemand zal gewond raken.
Blijf in de lucht, over.
Santa Clara heeft geen versterking gestuurd
Het is een verloren zaak voor deze mensen.
Attentie, Che, attentie. Che, attentie, Che.
Luister, kan jij dit probleem oplossen en volg...
de instructies, de instructies die je gaf aan de man die ik stuurde...
zeg mij als je het begrepen hebt, begrepen, heb je mij begrepen.
Over, Che.
Camilo, ik hoor jou perfect...
jouw record is gebroken, je moet het verbeteren. Over.
Hoelang blijf jij in Yaguajay? Over.
Drie dagen, misschien één. Over.
Des te langer jij daar blijft...
des te moeilijker het hier wordt, Camilo. Over.
Durf niet de stad in te gaan zonder mij, heb je mij gehoord?
Camilo, het is eerlijk om de glorie te delen soms. Over.
De glorie delen is goed, maar met een Argentijn...
doe mij dat niet aan.
Over en uit, Che.
Het is goed om je hier in Santa Clara, te hebben, kolonel Casillas.
De stedelijke strijdkrachten staan tot uw beschikking.
Kunnen die strijdkrachten mij ook koffie bezorgen?
De beste bonen ter wereld, kolonel.
Ga zitten.
Camilo Cienfuegos wilde dat u op hem zou wachten, maar u bleef maar doorgaan.
Waarom?
Santa Clara was alles wat ze over hadden.
Het enige dat Havana verbond aan het land als geheel.
Hoewel wij dagen niet meer hadden geslapen...
en het leger schakelde ons uit met negen tegen één...
leek, op dat punt, veilig wachten tot Camilo naar ons toe kwam...
meer gevaarlijker.
Mensen van Santa Clara...
hier spreekt Commandant Guevara.
De vijand wil dat wij in angst leven...
maar zij zijn het die angst moeten hebben.
De situatie van het militaire regime wordt steeds slechter iedere dag...
omdat hun soldaten niet willen vechten.
Santa Clara...
als er ooit een tijd is geweest om te strijden...
voor onze vrijheid, dan is die tijd nu.
Dat moment is gekomen.
Ik wil een luchtaanval...
rondom de hele buurt.
Martel die bastaarden!
Hij is dood.
Bedek hem met dat laken.
Ik heb meer hulp nodig.
Aleida. - De situatie is kritiek.
Praat met, Camajuani en vraag om meer dokters.
Ja?
Commandant, het is Rogelio die belt vanuit het station.
Praat met mij, Rogelio.
Commandant, we hebben het treinstation gepakt.
Is het veilig?
Goed.
Ga met 16 mannen naar de treinrails tussen Toscano en San Pedro...
en wacht daar.
Goed.
De tank is ons aan het naaien...
Het machine geweer laat ons niet dichterbij komen.
Voor Guile en Ramiro.
Wat is de hoogste positie? - De kerk aan het einde van de straat.
Dan moet jij de kerk nemen, jij moet de kerk nemen.
Ja zeker, Commandant.
Ga.
Raak het hard.
Hoeveel huizen moeten wij oversteken?
Vijf.
Kleine cowboy, het is teveel.
Raak het hard. Verdomme. Wij moeten het nu afbreken!
Ga liggen, kleine cowboy, anders word je geraakt.
Blijf hier.
Aleida!
Wat ben je verdomme aan het doen? - De SIM is op het dak van het hotel.
Ze hebben kleine cowboy geraakt.
Tamayo. Wat is er gebeurd?
Ze hebben kleine cowboy, Commandant.
Wat is er met hem gebeurd?
We zijn op een dak geklommen voor een goede positie...
en toen, werd hij in het hoofd geschoten. Ze hebben hem gedood.
Breng hem naar de dokterspost.
Tamayo.
Jij hebt nu de leiding over de zelfmoordaanslagen.
Blijf de muren afbreken totdat je de kerk bereikt.
Zij moeten hiervoor betalen.
De rebellen hebben de stad omsingeld...
en onze tanks kunnen niet door de barricades heen.
Haal Havana aan de telefoon.
Zeg dat ze mannen naar Cienfuegos vliegen.
We gaan deze stad beveiligen buurt voor buurt...
en straat na straat.
Stuur een bataljon.
Waar gaan wij heen?
Ik wil niet meer vechten. Ik ben er moe van.
Laat mij gaan.
Nog iemand anders die wil gaan?
Staak het vuren!
Zeg jouw mannen dat ze hun wapens neer moeten leggen.
Ik ga niet onderhandelen met een ondergeschikte.
Je bent je wapen vergeten.
Geef mij dat wapen. - Nee. Doe je riem af.
Ik zei, ik ga niet onderhandelen met een ondergeschikte.
Dat is goed. Dit is geen onderhandeling.
Commandant.
Ik geef u mijn woord van eer als u ons laat terugkeren naar Havana...
dan zullen we geen schot meer lossen.
Ik geloof uw erewoord.
Maar ik kan niet toestaan dat deze kogels nog meer Cubanen doden. Hier of ergens anders.
Je hebt 16 minuten om je mannen zich over te laten geven.
Zo niet, ben jij verantwoordelijk voor elk bloedvergieten.
Stuur deze doos naar Camilo in Yaguajay.
Aleida, kom hier.
Bel ze even op.
We gaan akkoord met een wapenstilstand om onze doden en gewonden te halen.
Ik raad je aan om jezelf over te geven. - Over mijn lijk.
Wat is er met je? Waar ga je naar toe?
Je kolonel wil vechten tot de dood.
We willen niet dat er nog meer Cubanen sterven.
Sta jullie wapens af...
en jullie zullen blijven leven.
Lever je wapens in!
Nu!
Nou.
De Kolonel en ik...
gaan op een speciale missie om onze doelen te controleren.
Hou het verzet totdat ik terugkom, is dat duidelijk?
Wat u zegt, Kolonel.
Schiet iedereen neer die probeert te vluchten.
Wie is dit?
Dat is Sánchez, de politie commandant.
We hebben martelinstrumenten in het station gevonden.
Weet je, ik heb een idee om het hotel in te nemen.
Vertel.
Laat het aan mij over.
Niet schieten, niet schieten, we geven ons over!
Lever jullie wapens in!
Kom op, opschieten!
Camilo heeft Yaguajay te pakken en hij en zijn troepen komen onze kant op.
We hebben het net gehoord op nieuws.
Het lijkt erop dat Batista het land verlaten heeft.
Ja, meneer. Nu meteen.
Generaal Cantillo belt vanuit Havana.
Oké, ga weg.
Ja, Generaal?
Ik onderhandel rechtstreeks met de ambassadeur van de V.S..
Ik heb nu de leiding over het leger, namens Fidel Castro.
Je krijgt toestemming om te onderhandelen voor een wapenstilstand, geen overgave.
Je mag je onder geen enkele omstandigheid overgeven.
Zoals u wilt, generaal.
Commandant!
Ik moet met Guevara praten.
Ik heb met Fidel Castro gesproken. Er is geen deal met generaal Cantillo.
Dit is een revolutie, geen staatsgreep.
Het is of onvoorwaardelijke overgave of we overmeesteren het garnizoen...
met geweld.
En u zult verantwoordelijk zijn voor het bloedvergieten.
Wees je bewust van de mogelijkheid dat de Amerikaanse overheid militairen...
in Cuba zal inzetten.
Als dat gebeurt, zal het een nog grotere misdaad zijn...
omdat je een buitenlandse invasie ondersteunt.
In dat geval, is je enige overgebleven mogelijkheid...
jezelf neerschieten omdat je verraad hebt gepleegd.
Mr. Guevara, daar moet ik met mijn overste over praten.
Het is negentien over tien.
Om 11 uur, zal ik de orders geven om aan te vallen.
Meneer, mag ik terug naar mijn familie? - Nee.
Maar we hebben de revolutie al gewonnen!
We hebben de oorlog net gewonnen de revolutie begint nu.
Pak al je spullen, morgen gaan we naar Havana.
Aleida, jij ook.
Ik heb een gids nodig.
Maar ik ken Havana niet zo goed. - Ik ook niet.
Deze man wil gedag zeggen.
Bedankt voor alles dat je hebt gedaan voor Cuba.
Niet ik, iedereen. Iedereen.
Wees gereed. Morgen gaan we naar Havana.
Hij zei me dat hij naar Havana ging om mee te doen...
in een militaire junta...
welke de problemen van het Cubaanse volk zou oplossen.
Ik zei hem dat moordenaars als hij geen problemen meer zouden oplossen.
Toen ik hem zei dat ik hem ook meenam, piste hij in zijn broek.
Hij smeekte me om hem naar een andere hoofdcommissaris te brengen.
Wat wil je dat ik met deze vent doe?
Hou hem vast als oorlogsgevangene. Hij zal veroordeeld worden.
Commandant, plaats hem onder speciale controle.
Natuurlijk.
Hoerenzoon! - Bandiet!
Ik kan niets zien, dan draai ik me om...
en zie ik Roberto in de jeep, met de granaat in zijn handen...
en de pin er nog steeds in.
Je maakt een grapje.
Dus hij kijkt naar me, lachend, alsof ik dom ben.
Maar, ik zweer je, toen hij uit de jeep kwam...
stond hij op, gedroeg zich als een stoere vent...
hij had de granaat nog steeds in zijn hand...
net als dit.
Hij kon nauwelijks lopen omdat zijn knieën hevig trilden...
en plotseling...
gingen zijn ogen omhoog en...
viel hij flauw met de granaat nog steeds in zijn handen en de pin er nog in.
Dat is een goeie!
Wie heeft er een vuurtje?
Ik niet.
Hé, deze was van mij!
Mannen. - En toen?
Ik ga naar de hoofdstad. Bedankt voor alles.
Ik zie je in Havana. - natuurlijk.
Ernesto.
Hou je haaks. - Oké, Che.
Maak je niet druk, vriend.
En toen?
Ga je met ons mee?
Ja. Op één voorwaarde.
En dat is?
Als we in Cuba klaar zijn...
laat je mij de revolutie naar heel Latijns Amerika brengen.
Jij bent ook een beetje gek.
Het is iets dat ik nog niemand heb zien doen, kijk.
De rijst is het belangrijkste, als je...
Commandant, hebt u mijn hulp nodig vanavond?
Zoon, je wordt nog m'n dood!
Ben je boos om wat ik tegen je zei gisteravond?
Het spijt me, ik weet niet wat me bezielde.
Nee, zoon, je bent geliefd, zoals ze dat zeggen in Cuba.
Welterusten, Commandant. - Doe wat je moet doen.
Hoe voelt het om een symbool te zijn?
Een symbool van wat? - Een symbool van de revolutie'
Ik kan je een ding vertellen. We waren ons erg bewust...
dat wij de hoop vertegenwoordigden van de niet vrij gekochte Amerikanen.
En alle ogen...
de onderdrukkers... net als de onderdrukte...
waren op ons gericht.
Hoe oud was u in januari 1959?
Ik was dertig.
Ik zie je in Havana!
Het is Rogelio.
Zeg dat hij moet stoppen.
Rogelio.
Wat? - Rogelio.
Zeg dat hij moet stoppen.
Wat ga je met die auto doen?
Ik ga ermee naar Havana.
Wie heeft je daar toestemming voor gegeven?
Ik heb het gestolen. Het was van een scherpschutter, man.
Hou op met "man" tegen me te zeggen, Rogelio.
Ook al was het van Batista, deze auto is gewoon niet van jou.
Keer terug naar Santa Clara en geef het ze terug.
En dan ga je met de bus, jeep of te voet naar Havana!
Ik ga liever te voet dan in een gestolen auto naar Havana. We gaan!
JANUARY 2, 1959 229 KM van HAVANA
Ongelofelijk.