NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Oparto na faktach.
Niektóre sceny, postaci i wydarzenia
zostały wymyślone.
Na ziemię!
Raz!
Kto gadał z policją?
Pewnie ta suka z targu. Proszę, Quica!
Dziękuję za przyjęcie zaproszenia.
Przepraszam za ten kaptur.
Względy bezpieczeństwa.
- Mam nadzieję, że pan rozumie. - Rozumiem.
Napije się pan czegoś? Kawy? Wody?
Nie, dziękuję.
Zaczynajmy.
- Żałuje pan, że trafił do więzienia? - Absolutnie.
Najmniej żałuję, że uciekłem.
Siły specjalne otworzyły ogień.
Nie chciałem ryzykować życiem.
Ale...
Mam nadzieję, że prezydent mnie zrozumie.
Jestem gotów wrócić do więzienia w Antioquii.
W pełnej pokorze.
Ale wcześniej muszę sprawdzić warunki,
bo łatwo byłoby podłożyć bombę
na moje powitanie.
Okazuje się, że mój problem stał się problemem politycznym.
Chyba jestem bardzo ważny
dla ponownego wyboru prezydenta USA.
Po raz pierwszy
zapewnimy amerykańskim siłom zbrojnym odpowiednie środki.
Narkotykowych bossów czeka kara śmierci.
AMBASADA USA
Zawsze będę gotów zapłacić za błędy i przyjmę skromną celę,
jeśli uszanuje się moje prawa
i zagwarantuje, że nie zostanę nigdzie przeniesiony.
Przyznaje pan, że w przeszłości popełniał przestępstwa
i zlecił zabójstwo człowieka?
Na takie pytanie można odpowiedzieć tylko księdzu.
W konfesjonale.
- Jak się masz? - Co się stało?
Zabili chyba sześć czy siedem dziewczyn.
Kto zrobiłby coś tak strasznego?
Czy z natury jest pan gwałtowny i hardy?
Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że mam poczucie humoru.
Uważam się za szczęśliwego.
Zawsze byłem optymistą.
Zawsze w coś wierzyłem.
Śpiewam pod prysznicem.
Jak zakończy się historia Pabla Escobara?
Nie wiadomo. Mam tylko nadzieję, że dobrze.
Chciałbym umrzeć z przyczyn naturalnych.
W roku 3047.
Uważaj na tego gościa.
Właśnie.
Rozbij budkę telefoniczną.
Łap rurę.
Wiem, tato.
Musisz ją zdobyć.
To kobieta?
Mam walczyć z kobietą?
- Nazywa się Nora. - Jak?
Przepraszam, szefie, muszę prosić na moment.
Jak to...?
Co z laboratoriami?
Ciężko znaleźć laboratoria Moncady.
Do tych, które znaleźliśmy, nie można się dostać.
Wszędzie kręci się policja.
Straciliśmy czterech ludzi.
Sukinsyny.
Co z Judy Moncada?
Nie możemy jej znaleźć. Ani Don Berny.
Znajdźcie ją.
Tak jest.
Co u was, chłopcy?
W porządku, szefie.
- Jak się masz, Limón? - Dobrze.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
- Spokojnie? - Tak, dziękuję.
Dobrze.
Nauczę cię czegoś.
Nie ma nic gorszego od kapusia.
Pogrąży cię, jeśli pozwolisz mu żyć.
- Rozumiesz? - Tak, szefie.
Daj mi chwilę.
Szefie, to Fernando.
- Mów, Fernando. - Wywiad poskutkował, Don Pablo.
Chcą się ze mną spotkać.
Słyszałeś, bracie?
- Musimy dokończyć robotę. - Dokończyliśmy.
Została jeszcze jedna.
Zabiłeś wszystkie dziwki.
Nie mówię o dziwkach, bracie.
Dlaczego ona?
- Zrobiła, czego chcieliśmy. - Ktoś dał znać policji.
To te pieprzone dziwki.
Ufam jej.
Ty tak, ja nie.
Chodźmy.
Nie będę powtarzał. Musimy jeszcze coś zrobić.
Dzień dobry.
Mam spotkanie z prezydentem.
Jestem Fernando Duque.
Nie z prezydentem, panie Duque.
Jak to?
- Z wiceministrem? - Nie.
Z moich informacji wynika, że z prokuratorem generalnym.
Przepraszam, panie Duque.
Panie Duque.
Uważam, że wszyscy mają prawo do sprawiedliwego procesu.
Pablo Escobar ma takie same prawa jak inni Kolumbijczycy.
Jeśli popełnił przestępstwo, musi zostać osądzony.
Nie można go tropić i zabić jak zwierzę.
Panie De Greiff,
to fascynujące, co pan mówi.
Ale nie...
Nie działam pod presją Amerykanów...
jak Gaviria, panie Duque.
To oznacza...
że rozważa pan pójście na układ z Pablem.
Mówię tylko, że Kolumbia...
zbyt długo prowadzi wojnę.
Oczywiście.
Amerykanie wprowadzają nowych ludzi.
Inne twarze, ten sam motyw.
Wykorzystują nas do swojego programu politycznego.
Możliwe.
Ale potrzebna nam pomoc.
Jankesów nie ma zbyt wielu,
tyle co w Holguín i ambasadzie.
A Pablo Escobar zyskuje coraz więcej sojuszników.
Wszyscy w Medellín mu pomagają.
- To będzie trudna obława. - Pomówmy o Medellín.
Pułkownik Pinzón otoczył Escobara.
Uda nam się?
Infolinia. Przyjmuję zgłoszenie.
Agencie Peña?
Pedały!
Prokuratorze De Greiff.
Podobno spotkał się pan z panem Fernandem Duque.
Zgadza się.
Prezydent jasno powiedział,
by nie kontaktować się z ludźmi Escobara.
Ja nie pracuję dla prezydenta.
Pracuję dla narodu kolumbijskiego.
Podobnie jak ja i prezydent.
Wszyscy pracujemy wspólnie przeciwko Escobarowi.
- To nie pojedyncza wojna... - Boi się pan,
że czegoś się dowiem, jeśli z nim porozmawiam?
- Słucham? - Muszę o coś spytać.
Czemu był pan tamtej nocy w La Catedral?
Czemu konieczna była obecność wiceministra sprawiedliwości
przy transporcie więźnia?
Bo to nie był zwykły więzień.
To Pablo Escobar.
Wypełniałem rozkazy prezydenta.
Nie sądzę, że to prawda.
Czy coś pan insynuuje?
- Oskarża mnie pan o coś? - O nic pana nie oskarżam.
Na razie.
Ale rozpocznę śledztwo.
Jeśli chodzi o zarzuty...
możliwe, że pomógł pan Escobarowi uciec.
Wie pan co, prokuratorze?
Wal się pan.
- Co tu robimy? - Załatwiamy sprawę.
- Jaką sprawę? - Dla Don Pabla.
Cześć.
Witam panów. W czym mogę pomóc?
Mam odebrać paczkę na nazwisko Alvarez.
Zaraz przyniosę.
Proszę.
Bracie, odpuśćmy tej dziewczynie. Ona nie wróci.
Boisz się, Limón?
Zamknij gębę i rób, co każę.
Panie Alvarez!
Najlepszy kibel świata. Sranie z klasą.
Bracie!
To jest to.
Dobra.
Zapakujcie do samochodu. Musimy coś załatwić.
Wydłubię jej gały i każę zeżreć suce.
- Jaki numer? - Trzy. Mówiłem ci.
Sukinsyn. Mówiłeś, że tu będzie.
Nie wiem, ale chyba tutaj mieszka.
Nie ma jej. Zrobisz to jutro.
Wrócimy później.
Pieprzyć to.
Tędy, bracie.
Mam coś.
Suka. Wyrwę jej język i wsadzę jej w dupę.
Mówiłem, że jej nie ma. Pewnie już od dawna.
- To jakiś żart. - Nie ma jej.
Wrócimy później.
Jeśli prezydent nie pójdzie na ugodę,
to niczego nie ugraliśmy.
Pablo, to bardzo dobra opcja.
Zdecydowanie.
Jeśli pozwolisz mi negocjować z De Greiffem
- i doprowadzić do niezgody... - Fernando.
Nie za to ci płacę.
Płacisz mi za opracowywanie strategii i to właśnie robię.
Pablo, musisz to zrozumieć.
Sytuacja, w jakiej jest teraz Gaviria...
To, co stało się w La Catedral, było dla niego poniżającą porażką.
Dlatego uważa teraz, że pojmanie cię to jedyne wyjście.
Nie rozważa nawet
możliwości rozmowy z nami.
Ale De Greiff chce rozmawiać.
I wolno mu zawierać ugody.
W porządku.
Spróbujmy.
Nie uwierzysz, ale prokurator generalny
popiera legalizację narkotyków.
- Bez kitu. - To prawda.
Zaufaj mi, Pablo, krok po kroku, cierpliwie, a z czasem...
Tylko czasu nam brakuje, Fernando.
Fernando, wybacz nam.
- Oczywiście. - Dziękuję.
- Blackie. - Tak jest.
Dziękuję bardzo, Fernando.
- Dziękuję. - Proszę.
Przepraszam.
Co się dzieje?
Nie możemy tak żyć, Pablo.
Uciekając i ukrywając się,
z nadzieją na negocjacje.
Gaviria będzie negocjował, Tata.
Jest zbyt inteligentny i zbyt słaby, żeby odmówić.
Jak zachowujesz spokój?
Jeśli Gaviria nie chce cię w więzieniu, to wiadomo, czego chce.
Pora opuścić Kolumbię.
Mieliśmy zostać tu na zawsze, ale sytuacja się zmieniła.
Nic się nie zmieniło.
Kochany, mamy wszystko, czego nam trzeba.
Zabierzmy dzieci i wyjedźmy gdzieś.
Gdzie nie będziemy się ukrywali.
Nie spędzimy reszty życia w ukryciu.
Obiecuję ci.
Ortiz, nie spuszczaj go z oczu.
La Quica kupił kibel.
Nie byle jaki.
Taki sam, jaki Pablo miał w La Catedral. Kohler.
Musimy mieć coś więcej.
- Co jeszcze? - Gdzie go widziano?
Jechał ulicą San Isidro.
Kochanie, kiedy przyjdziesz? Jestem zupełnie sama.
Nie teraz. Jest zbyt niebezpiecznie.
Mówiłeś, że przyjdziesz.
Niech trochę się uspokoi. Wtedy się zabawimy.
Mogę się mylić...
Podczas ostatniego nalotu pani ludzie pojmali
prezydenta USA, George'a Busha.
Decyzję podjęto po wielu zgłoszeniach na infolinię.
To głos Velasco.
Pani Messino, uważa pani, że moi ludzie pracują dla was.
Myli się pani. Nie pracujemy dla was.
To ja decyduję o naszej współpracy. Czy to jasne?
Wiem, jak skończył ktoś, kto z wami współpracował.
Pułkownik Carrillo.
Zesłano go do Hiszpanii.
Pułkowniku, dzwoni generał Silva.
Przepraszam.
Generale?
Ruszać się! Policja idzie!
Przygotujcie samochody i gotówkę. Są już blisko!
Szefie!
Proszę wybaczyć, to pilne.
Szefie.
To policja.
Zbliżają się. Musimy uciekać.
Pablo.
Sukinsyny.
Jadą z obu stron.
- Co się stało? - Musimy uciekać.
To policja.
- Idź po samochód. Czekaj za domem. - Dobrze, szefie.
Idź po dzieci. Musimy uciekać.
Tędy. Szybko.
Szybko. Tędy, tunelem.
Otoczyć dom!
Nie ma ich.
Pułkowniku, nikogo nie ma w domu.
Cholera.
Akcja odwołana.
Proszę wejść.
Sypialnie...
na prawo.
Wszystko w porządku, Tata.
Nie, Pablo. Nie tym razem.
Kochanie, skoro Pablo mówi, że wszystko jest w porządku...
Nie mówiłam do ciebie.
Mówiłam do mojego męża.
Mało brakowało, Pablo.
Co będzie jutro?
Dzieci mają patrzeć, jak cię zabijają?
Nikt nie umrze, Tata.
Pracuję nad tym.
Jak, Pablo?
Powiedz mi.
Negocjujesz?
Wczoraj prawie cię zabili za negocjacje.
Chcesz to naprawić, to napraw na dobre.
Nie martw się.
Gotowe.
Szefie, wszystko gotowe. Jaki rozkaz?
Zróbcie to.
Tak jest.
- Co jest? - Gotowe.
W porządku.
Jesteśmy gotowi.
Chodź.
Gazu!
Zrób to.
Zimna, pieprzony pedale!
Zabij go! Już!