GÖLGELi TOPRAKLAR
Çeviri: BitterMoon
- Nasıl gitti, Tom? - Onları yendim.
Baştan sona, öndeydim.
Lydia, bu akşam sorun arandı, Christopher.
Julian'dan haber var mı? Umarım iyidir, öyle değil mi?
Julian mı? Evet, çok iyi. Sanırım Londra'ya döndü.
- '45 sipariş etmiştim. - Özür dilerim.
Jack? Jack.
- Jack, bu ne sürpriz! - Ne demek, sürpriz?
Dışarıda, zanaatını icra etmiyor musun?
Ne zanaatı bu, Christopher?
Seni; orijinalliği şüpheli...
...kutsal emanetler satan ortaçağ satıcılarına benzetiyorum.
Sızlanma, Christopher. Jack, Romalı değil. Ben ona kefilim.
Metaforik konuşuyorum Harry. Jack'in zanaatı, zor sorulara...
...kolay cevaplar üretip, ihtiyacı karşılamak.
Ne diyor?
Jack'in, zor sorulara, kolay cevapları olduğunu söylüyor.
Niyetim, kardeşinizin kitapları hakkında bir şeyler öğrenmek.
Gerçekten, hiç çocuk tanıyor mu?
- Jack mi? Sanmıyorum. - Nasıl oluyor da bunu başarıyor?
Barker, bu Charmontagne '45 değil.
Bildiğim kadarıyla öyle, efendim.
- Bir saniye, efendim. - Hayır, Nick, hayır.
Marcus'la aynı görüşte değilsin. Sen, Marcus'la çelişiyorsun.
Ama Marcus benimle aynı fikirde olduğunu söylüyor. Marc?
Marcus, kendi düşünsel sürecini kavramaktan aciz.
Ayrıca, korkunç yalanlar söylüyor.
Çok şaşırdım, Jack. Anlaşılan, hiç gerçek bir çocuk tanımıyorsun.
- Bunlar boş laf. - Eminim Ruppert, derin fikirlerinden...
...bir ikisini bizimle paylaşır.
Jack, benim şarabımı unuttun.
- Orada. - Teşekkürler, Barker.
Benim çocuk tanımadığımı kim söylüyor? Sen mi?
- Warnie. - Kardeşim bir zamanlar çocuktu, Ruppert...
...ve pek mümkün görünmese bile, ben de öyleydim.
Yarın perşembe, Jack.
Evet. Hafta neredeyse bitti ve daha mektuplarımın yarısını bitiremedim.
- Cevaplamak zorunda değilsin. - Değilim, biliyorum.
- Onları çok az yüreklendiriyor. - Evet.
"Mr. C.S. Lewis, mektubunuz için teşekkürler...
...fakat cevap olarak, söylenecek hiçbir şey yok."
Çok sisli bir gece olacak, Warnie.
Çok fazla yıldız var. Beni serseme çeviriyor.
BU, GERÇEK BİR ÖYKÜDÜR
Bir gece içkisi?
Sanmıyorum.
- İşte, al. - Yarın Londra'dayım.
Kime ders vereceksin? Malûlen emeklilere mi?
- Kilise dulları? - Hıristiyan Öğretmenler Derneği.
- İyi geceler, Jack. - İyi geceler, Warnie.
Bahçe, yüksek bir duvarla çevrili.
Bahçenin içinde, bir çeşme.
Çeşmenin içinde, iki kristal taş.
Kristallerin içinde, bir yansıma, gül bahçesi.
Güllerin orta yerinde, bir mükemmel gonca.
Guillaume de Lorris, goncayı, tabii ki...
...bir simge olarak kullanıyor.
Fakat neyin simgesi?
- Aşk? - Ne çeşit bir aşk?
El değmemiş?
- Açılmamış, gonca gibi? - Evet. Başka?
- Mükemmel aşk. - Onu mükemmel yapan ne?
- Haydi, uyanın. - Aşkın kusursuz örneği mi?
Nedir o? Olmazsa olmaz özelliği nedir?
- Er... - Erişilmezliği.
En şiddetli haz, sahip olmakta değil...
...arzu etmekte yatar.
Tükenmeyen zevk, sonsuz mutluluk, ancak...
...en büyük arzunuz, ulaşamayacağınız bir yerdeyse, sizindir.
- O neydi, Mr. Whistler? - Hiçbir şey, Mr. Lewis.
Benimle aynı fikirde değilseniz, söyleyin.
Tartışın benimle. Üstesinden gelirim.
Aynı anda iki tarafta birden tartışamam, biliyorsunuz.
Bunu yapabilsem bile, kazanmam kaçınılmaz olur.
Neden buradaki biralar her zaman soğuk? Soğuk bira!
Mideyi üşütür. Tadını alamazsın.
Gardıropla ilgili bir şikayetim var.
Şikayet mi? Çocuklar onu seviyor.
Jack'in lanet çocuk odasıyla ilgili başka konuşma yapmayacağım.
Hayır. Dinle.
Kitabında evi, karısı olmayan bir profesörün evi olarak...
...tarif ediyorsun. Buna rağmen...
...küçük kız, sihirli gardıroba girdiğinde...
...içinin kürklerle dolu olduğunu görüyor.
- Bu çok iyi, Eddie. - Çok basit.
Onlar, profesörün yaşlı annesine ait. Basit.
Aha. Sihirli dünyaya ulaşmak için...
...çocuk, bir annenin kürkünü itmek zorunda.
Bunu kabul edemem. Burada, sizin ucuz Freudçuluğunuzdan eser yok.
Fakat tasvirler Hıristiyan, hiç şüphesiz.
Hayır, Harry. Ne ise o. Sadece kendisi.
Bu, bu... Bu sadece sihir.
Sihir. Bakın.
Size göstereyim. Çocuk gardıroba giriyor.
Kabanlar, kalın ve ağır.
- Kürklere ne oldu? - Kürk önemli değil.
Çocuğun itmesi gerekiyor.
Öyle baskı yapıyorlar ki, neredeyse nefessiz kalacak.
Ve aniden, beyaz bir ışık...
...kuru, soğuk bir hava...
...ağaçlar, kar.
Tamamen tezat, anlıyor musunuz?
Bu, sihirli bir dünyaya geçişin kapısı.
Saat kaç oldu?
Tanrım, trenim.
Her neyse, peki...
...yarın görüşürüz. Hoşça kalın.
- Güle güle, Jack. Görüşürüz. - Güle güle, Mr. Lewis.
Dün, bir mektup aldım...
...neredeyse bir yıl önce, 4 Aralık 1951'de...
...gerçekleşmiş bir olaya değiniyordu.
Mektup arkadaşım, unutamamış.
Acaba içimizde hatırlayan var mı?
O gece...
...Chatham Kraliyet Deniz Akademisi...
...öğrencilerini taşıyan otobüs, bir direğe çarptı ve...
...24 öğrenci öldü.
Hatırladınız mı?
Mektupta, bazı basit ama...
...önemli sorular soruluyor.
O Aralık gecesi, Tanrı neredeydi?
Bunu neden durdurmadı?
Tanrı, iyi olmak zorunda değil mi?
Bizi sevmesi gerekmiyor mu?
Tanrı, bizim acı çekmemizi mi istiyor?
Ya bu sorunun cevabı evetse?
Bakın, Tanrı'nın özellikle bizim mutlu olmamızı istediğinden emin değilim.
Bence, O bizim sevmemizi ve sevilmemizi istiyor.
Bizim büyümemizi istiyor.
Sizlere diyorum ki, Tanrı bizleri sevdiği için...
...bizlere acı çekme yeteneği bahşetmiş.
Başka bir deyişle, acı; Tanrı'nın, sağır bir dünyayı...
...uyandırmak için, kullandığı megafonudur.
Gördüğünüz gibi, bizler; heykeltıraşın şekil vererek...
...insan formuna dönüştürdüğü taş parçalarıyız.
Çekiç darbeleri bizi ne kadar çok acıtırsa...
...bizler o kadar mükemmel oluruz.
Çok teşekkür ederim.
Kadının birinin, benimle ilgili bir hayali varmış.
Ben de onu hayal eder miyim diye sormak için yazmış.
Dün gece ilginç bir rüya gördüm.
Mrs. Gresham'dan bir mektup daha.
- Ama hatırlayamıyorum. - Yahudi Komünist Hıristiyan Amerikalı.
Eğer hatırlamıyorsam, ilginç olduğunu nasıl biliyorum diye sorabilirsin.
- Ona cevap veremezsin. - Onun mektuplarını seviyorum.
Bazen epey keskin olabiliyor.
Şunu dinle, Warnie.
"Siz, sözcüklerle çocuk yakalayan...
... bir avcı mı, yoksa onları büyüleyen bir sihirbaz mısınız, karar veremiyorum."
Mektupları çok sıra dışı.
Sanki beni tanıyormuş gibi yazıyor.
Sanırım, kitaplarımda benden bir şeyler var, öyle değil mi?
Bence, bu tam Amerikan tarzı.
Amerikalılarda, çekingenlikten eser yok.
Ah! İngiltere'ye geliyormuş.
Oxford'a geliyor. Bizimle tanışmak istiyor.
Yani, buraya gelemiyor.
Elbette hayır. Fakat, otelinde bir çaya davet ediyor.
Çay tehlikesiz. Otel de tehlikesiz.
Öte yandan, kendisi deli olabilir.
Hayır, sanmıyorum. Şiir yazıyor.
Şiir mi?
Havlayacak.
Çok uysal olmayacaksın, değil mi Jack?
Merak etme, Warnie.
Senin gardırobunla ilgili bir deneme yazıyor, olacak.
Seni yazarken izlemek için gelebilir miyim, diye soracak.
"Bir köşede otururum, fark bile etmezsiniz" diyecek.
Yalnızca bir çay, Warnie.
Bir saatlik kibar bir sohbetin ardından, eve döneriz...
...ve her şey, eskiden olduğu gibi devam eder.
Biraz sandviç alacak mıyız?
Acaba, gevrek çay kekleri var mı?
Affedersiniz. Yazar Mr. C.S. Lewis'le buluşmak için geldim.
Evet, madam.
- Nasıl biri olduğunu biliyor musunuz? - Hayır, madam.
O da benim nasıl biri olduğumu bilmiyor.
Evet, madam.
Bir fikriniz var mı?
Hayır, madam.
Burada Lewis diye biri var mı?
- Mrs. Gresham? Memnun oldum. - Ben de.
- Bu kardeşim, Warnie. - Binbaşı Lewis.
Lütfen oturun.
Bizi bulmayı başardınız.
Evet, rehber kullandım, kolay oldu.
Hiç de, C.S. Lewis gibi görünmüyorsunuz.
Sizi hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm, bunu Oxford'un geri kalanlarına söylemeyin.
Hayır, ben... Yani siz öyle değilsiniz.
Sizin, meşhur diyebileceğiniz türden biri değilim, Mrs. Gresham.
Öyle mi? Yani...
...kitaplar yazıyorsunuz, konuşmalar ve bir sürü şey yapıyorsunuz...
...ve insanlar etrafınızı sarmıyor mu?
Oh, sevgili bayan.
Henüz tanıştık ve sizin benim içimi okudunuz.
- Söyleyin, çay içer misiniz? - Çay mı? Elbette.
- İngiltere'deyiz, değil mi? - Aynen öyle. Garson?
Aslında, bakın, ben...
...sizinle tanışmanın şaşkınlığı içindeyim ve biraz gerginim...
...böyle olduğum zaman da ben biraz...
Bilmiyorum.
Bu çok çocukça. Eminim birazdan atlatırım.
Çok çabuk olmasın, lütfen...
...çünkü ben kendi adıma adil dövüşten hoşlanırım.
- Öyle mi? - Evet.
Şaşırmış gibisiniz.
Bu harika. Siz de adil dövüşü seviyorsunuz.
Ama?
En son ne zaman kaybettiniz?
- 1925'ten beri Morland'dayım. - Burası çok güzel.
Kaç yıllık?
Okul yaklaşık 500 yıl önce kurulmuş.
Binalar o kadar eski değil, kuşkusuz.
Benim odam orada. Bu yeni olan bina.
- Yeni, demek? - 1733.
Kocanız ne iş yapıyor, Mrs. Gresham?
Bill mi? Bill yazardır.
Ve siz de öyle, değil mi? Jack söyledi.
- Ona Jack mi diyorsunuz? - Clive ismini hiç sevmedim.
Pekâlâ, eğer siz bir Jack'seniz...
- Ne oldu? - Hiç, Jack olarak gayet iyisiniz.
Teşekkürler.
Şey, Yahudi, ama Yahudi-Yahudi değil. Eğer takip edebilirseniz.
Yani, ben bir Hıristiyanım. Ama iyi bir ateist olarak yetiştirildim.
- Bir ateist mi? - Şaşırmayın.
Şaşırmadım. Bir zamanlar ben de ateisttim.
Öyle mi? Yani ikimiz de hükümsüz ateistleriz.
Evet ama ben hiç komünist olmadım.
- Neden? - Ne demek, "neden"?
Bana göre, 38 yılı öncesinde, iki seçeneğiniz vardı...
...ya faşist olup, dünyayı fethedecektiniz...
...ya da komünist olup, dünyayı kurtaracaktınız.
Öyle mi?
O zamanlar benim başka meşguliyetlerim vardı, sanırım.
Oh, işte kurtarılmayı hak eden bir dünya.
Mayısın ilk günü, şafakta...
...kilise korosunun öğrencileri, burada, doğan güneşe şarkı söylerler.
Büyük bir kalabalık topladıkları söylenir.
Ne söylüyorlar?
Onları dinlemek için, hiç o kadar erken kalkmadım.
Neden? Yani, bana çok hoşmuş gibi geldi.
Şey, pek manzara seyretme meraklısı değilim.
Peki, ne yaparsınız? Etrafta, kapalı gözlerle mi dolaşırsınız?
Biliyor musunuz, Mrs. Gresham...
...neredeyse, size ne diyeceğimi bilemiyorum.
Yüce Tanrım.
İngiltere'de ne kadar kalmayı planlıyorsunuz?
Aralık sonuna kadar.
- Yeniden Oxford'da olma ihtimaliniz var mı? - Öyle bir planım yok.
Ne dersiniz? Sizce, beraber ev yapımı çay içme şansımız var mı?
- Bunu ayarlayabilirim. - Önceden haber vermek şartıyla, tabii.
Oğlumu da getirebilir miyim?
Douglas, sizin Narnia kitaplarınızın büyük hayranı. Sizinle tanışmayı çok ister.
- Evet, elbette. - Sizi önceden haberdar ederim.
Sizinle tanışmak büyük zevkti. Her şey için teşekkürler.
- Şey, yakında görüşmek üzere. - Evet. Binbaşı.
Birisi, trenin ayrılmasını mı bekliyor?
Bilmiyorum.
Karakter ve fikir. Yumurta ve tavuk.
Hangisi, hangisinden çıkar?
Aristo'nun çözümü, basit ve radikaldir.
"Olayın örgüsü, karakterdir.
"Psikolojiyi unutun. İnsanın kafasındakileri unutun.
Onları hareketleriyle yargılayın." der.
Örneğin, Mr. Whistler uyuyor.
Bu hareketten ben, onun benim söylediklerimle ilgilenmediğini çıkarıyorum.
Bu durumda, bilmece, onun neden burada olduğu.
Yani, Mr. Whistler'in hareketinden bir olay örgüsü oluşturduk.
Geliyor, uyuyor.
Şimdi, Aristo burada 'neden' sorusunu değil...
...bundan sonra Mr. Whistler'in ne yapacağı sorusunu sorardı.
Günaydın, Mr. Whistler.
Ne benim dersim zorunlu, ne de sandalyeler çok rahat.
- Size önerim... - Tamam. Gidiyorum.
Teşekkürler.
Geliyor, uyuyor, gidiyor.
Olayın kurgusu genişliyor.
Sorun yok, Warnie. Noel'den sonra, New York'a geri dönüyor.
Fazla kalmayacak olanlara karşı, daima daha dostça davranırız.
Acaba, kocası onun İngiltere'de, böyle gezip tozmasına ne diyor?
- Orta çağda değiliz, Warnie. - Seni, şiirlerinden birini...
...dinlemeye zorlayacak. Sen de, on kere kafa sallayacaksın.
Sonra, sana soracak; "Nasıl buldunuz, Mr. Lewis?"
Ve sen, afallayacaksın.
Şöyle diyeceğim; "Mrs. Gresham, bunu ancak siz yazabilirdiniz."
Kahretsin!
- Bir sent ve dokuz peni tutuyor, madam. - Üstü kalsın.
Merhaba. Sen Douglas olmalısın.
- Siz o musunuz? - Hayır. Ben kardeşiyim.
Demek bizi buldunuz.
- Şey, aslında şoför buldu. - Gelin.
İşte geldik.
İşte oldu.
Bu o. Haydi git.
Sonunda buradasınız.
- Merhaba. - Güzel.
- Merhaba. Affedersiniz. Ellerim... - Gerçekten çok memnun olduk.
Douglas bugünü nasıl iple çekti, bilemezsiniz.
Demek sen Douglas'sın.
Rica et. Ona, Narnia kitabını imzalayabileceğinizi söyledim.
- Mahsuru var mı? - Hayır, elbette yok.
Evet.
Evet. "Douglas'a", öyle mi?
Douglas. Evet.
Tavan aranız var mı, diye soruyor. Bunları ona kendin sorabilirsin.
Evet, var.
Ne yazıyor, tatlım?
- "Sihir, hiç sona ermez." - Eğer öyleyse, bunu iste.
Teşekkürler, Mrs. Young. Teşekkürler.
Tavan aranızı görmeyi çok isterim.
O zaman göreceksin.
Gel bakalım, genç adam. Gidelim ve bulalım.
Teşekkürler, Binbaşı Lewis.
Jack, sizin şiirlerinizi dinlemeyi özellikle umut ediyordu.
Şimdi anahtarı bulalım.
Merak etmeyin. Şiirlerimle, masum yabancıları cezalandırmıyorum.
Artık yabancı olmadığımızı umuyorum.
Şu söz verdiğimiz çayı içmeye ne dersiniz?
Evet, lütfen.
- Süt alırsınız, değil mi? - Evet.
Hayır, şiirlerinizle ilgileniyorum.
Neyi bilmek istiyorsunuz?
Uzunluklarını mı? Kafiye düzenini mi?
- Ana temasını mı? - Çok haklısınız, tabii ki.
- Şeker alır mısınız? - Evet.
Hayır, çok haklısınız.
Bana, şiirlerinizin kendisini sunmak inceliğini göstermez misiniz?
Emin değilim.
Onlar hakkında acımasız olmayacağım.
Ne yapacaksınız? Sessiz mi kalacaksınız, yalan mı söyleyeceksiniz?
Birini dinledikten sonra, karar vereceğim.
Pekâlâ. Ulusal Şiir Ödülünü Robert Frost'la beraber kazanmıştım.
Etkilendim.
Öyle kalmanızı umalım. Şu işi de, bir an önce bitirelim.
İlk yazdıklarımdan birini okuyayım. Böylece bitsin.
Bunu 22 yaşındayken yazmıştım. İspanya İç Savaşı.
Adı; "Madrid'de Kar."
"Usulca, öyle rasgele.
Sevgiyle, hafif hafif.
Zalim gökten, savaşması zor bir şey düşüyor yere.
İnsanoğlu, donarken...
Affedersiniz.
İnsanoğlu, donmadan, sağlam gözle bak bir kez...
...şefkatli bir şey düşüyor gökten."
- Utandırıcı, ha? - Hayır, etkileyici buldum.
- Etkileyici. - Evet.
Etkileyici... bu iyi. Hak ettiğinin üzerinde.
Ne zaman Madrid'e gittiğimi sorabilirsiniz. Cevabım, hiçbir zaman.
- Kişisel deneyim, her şey değildir. - Katılmıyorum.
Bence, kişisel deneyim her şeydir.
Öyleyse, okumak zaman kaybı mı?
Hayır, zaman kaybı değil, ama okumak güvenlidir, değil mi?
Kitaplar, canımızı acıtmak için değildir.
- İnsan neden canının acımasını istesin? - Ancak o zaman öğreniriz.
Bir şey can acıttı diye, bu onu daha doğru ya da daha önemli yapmaz.
Hayır, sanırım kılmaz.
Acı, amaçsızdır ya da...
...etkisizdir demiyorum, ama acının manasını bulmak...
...başka bir şey olmalı.
Acı bir araçtır.
- Eğer isterseniz, acı Tanrı'nın... - Sağır dünyayı uyandırdığı megafonudur.
Beni mahcup ettiniz.
Yazılarımı çok iyi biliyorsunuz.
Neredeyse hepsini okudum.
Sanırım, daha tanışmadan, sizi çok iyi tanıyordum.
Fakat kişisel deneyiminiz yoktu.
Mr.Lewis, ben...
Size Mr. Lewis demeyi bırakmalıyım.
Kendimi çocuk gibi hissediyorum. Size Jack diyebilir miyim?
Evet, tabii ki.
Jack, ben Joy.
Tamam, merhaba Joy.
Yani, Jack...
...gerçekten büyük bir acı yaşadın mı?
Hiç vazgeçmiyorsun, değil mi?
İşte, geldik.
Buraya, hiç kimse geliyor mu?
Artık değil.
İçeri gel.
İşte burası. Bu, Warnie'nin masası.
Bu da benimki.
Burası pek düzenli değil, korkarım.
Düzeni kafanda sağlıyorsun, öyle değil mi?
Evet.
Bu çok güzel.
Gerçek bir yer mi?
Sanırım. Altın Vadi diye bir yer, öyle biliyorum.
- Herefordshire'da bir yer. - Özel bir yer mi?
Bir bakıma. Ben küçükken çocuk odamızın duvarında asılıydı.
O zaman gerçek bir yer olduğunu bilmiyordum.
Cennetten bir manzara zannederdim.
Vaadedilmiş topraklar.
Bir gün, yolda bir virajı döneceğim ya da bir tepeyi aşacağım...
...ve oraya ulaşacağım sanırdım.
Gerçekten büyük bir acı yaşadım, biliyor musun?
İlk sefer, en kötüsüdür.
Annem öldüğü zamandı.
- Kaç yaşındaydın? - Dokuz.
- Acıyı hissedebileceğin bir yaş. - Evet.
Dünyamın sonu gelmişti.
Gözyaşları içindeki babamı...
..evin her yerindeki sesleri...
...kapının açılıp kapanışını hatırlıyorum.
Çok büyük, uzun, tenha koridorları olan bir evdi.
Dişimin ağrıdığını hatırlıyorum, annemin yanıma gelmesini istemiştim.
Gelmesi için bağırdım, fakat o gelmedi.
Ölümden sonra, onunla tekrar karşılaşacağına inandın mı?
Çocukken, hiçbir şey için bir inancım olduğunu sanmıyorum.
O gitmişti, hepsi bu kadardı.
Ve sen hâlâ koridordan gelen ayak seslerini dinliyorsun.
Fakat, onlar gelmiyor.
Evet.
- Karanlık basmadan, bahçeyi görmelisin. - Evet, çok isterim.
- Ceket almalısın. - Ceketim burada.
- Bir göl var! Orman ve bir göl. - Harika.
Aslında, killi bir su birikintisi, eski tuğla işleri için.
- Artık o size emanet. - Dikkatli ol, Douglas.
Güneş serenin ucundan batıyor.
- Evi özlüyor mu? - Kesinlikle.
Yani, Noel'de evde olmayı istiyor...
...fakat, şey, işler onun istediği gibi olmuyor.
Noel'de ne yapıyorsunuz?
Şanslı bir İngiliz Oteli, umuyorum.
Yani, kocan başının çaresine bakacak, öyle mi?
Evet. Bunda çok başarılıdır.
Göl, evden çok daha yaşlı, elbette.
Shelley'nin burada kâğıttan gemiler yüzdürdüğü söylenir.
Hiç şüphesiz, şiirlerinin ilk eskizleridir.
Noel'i bir otelde geçirmeniz fikrini pek sevmedim.
Neden buraya gelmiyorsunuz?
Çok memnun oluruz.
Evin her yanını yakıp yıkan bir çift yanki istemezsiniz.
Warnie'yle de konuşurum, şüphesiz, ama...
Neden içeri girmiyoruz?
Kendi adıma, arkadaşlığınızdan çok memnun olurum.
Ayrıca, etrafta çocuklar olunca, Noel çok daha anlamlı olur.
Bir de ağaç edinmemiz gerekecek elbette.
En çok kızdığım şey, iyi niyet olasılığıdır.
Hiç bir arkadaşıma karşı iyi niyet beslemiyorum.
- Ben kötü hisler beslerim. - Bu yıl farklı olacak...
...daha neşeli, hiç şüphem yok. Festival mevsimi.
Maalesef; Noel, hatırladığım kadarıyla, kaybedilmiş bir davadır.
- Çünkü bizler, sihrimizi kaybettik. - Lanet olası sihir, yetsin artık.
Sen insanlara; zavallı ve muhtaçlara bakmak istediğini söylersin...
...ve doğal olarak, onlar bunu kaçırmazlar.
Muhtaç gelir, senin mirasına konuverir.
"No Room At The Inn," filmini hatırladın mı? Anneyle çocuğu?
Jack onları bize davet etti.
Kimleri?
Anneyle çocuğu.
Mrs. Gresham ve oğlu...
...Noel'i bizimle geçirecekler.
Jack, beni şaşırtmayı başardın.
Mrs. Gresham kim?
Bir arkadaş, Amerikalı.
Bir yazar.
İnsanların, Noel'de misafirleri olur, değil mi?
Merhaba, Jack. Mutlu Noeller.
Oxford.
Burası Oxford istasyonu.
Sizinle sohbet güzeldi. İyi yolculuklar, iyi Noeller.
- Mutlu Noeller. - Size de.
- Hayır, anne. - Ağır olmadığından emin misin?
Anne, o insanlar trende neden şarkı söylüyorlardı?
- Merhaba. - Burada olduğunu bilmiyordum.
Bak, burada kim var, Douglas.
- Yolculuğunuz iyi geçti mi? - Evet.
- Oxford'a hoş geldiniz. - Teşekkürler.
- Gelebilmenize çok sevindik. - Evet.
Bu taraftan gelin.
Douglas, buraya.
Ve Joy...
...buraya.
Ve...
...burası da banyo.
- Evet, hepsi bu kadar. - Çok iyi.
Tamam, sizi yalnız bırakalım da yerleşin.
Harika. Neden benimle gelmiyorsun, Douglas?
Daha sonrası için ne düşünüyorsun, Warnie? Bir fincan çay mı?
Evet, bir fincan çayla, çok fazla yanlış yapamazsın.
- Joy? - Teşekkürler.
Bu arada, üniversitenin başkanı, bu akşam...
...bir Noel partisi düzenliyor...
...ve korkarım, benim orada bir süreliğine de olsa görünmem gerek.
Benimle gelmek ister misin, diye sorsam?
Douglas'la mı?
- Douglas? - Teşekkürler.
Jack, sorun değil. Biz erken yatarız. Siz de, bizsiz gidersiniz.
Ne yazık. Hoşlanacağını düşünmüştüm.
Mrs. Young'dan rica edebiliriz. Fazla geç kalmayız.
Benim için sorun yok.
İyice düşüncesiz olmaya başladım. Daha yeni geldiniz.
Sıcak su torbanı ister misin?
İşte, burada, şık kılıfı içinde.
Tamam, onu yakınında tut.
Sence neden, bütün evi ısıtmıyorlar?
Şey, bilmiyorum.
Burası çok ilginç bir ülke...
...ama sahipleri çok dost canlısı.
Okuduğun bölümü bitirip, duanı ettin mi?
Yanağına kocaman bir öpücük kondurdum.
- İyi geceler. - İyi geceler.
- İyi akşamlar, Binbaşı Lewis. - İyi akşamlar, Roberts.
- Mr. Lew... - İyi akşamlar, Roberts.
İyi akşamlar.
Gel ve üniversite hocalarıyla tanış.
- Onu nereden buldu, Tanrı aşkına? - Ona mektup yazıyordu.
Ah! Mektup arkadaşı.
Merhaba.
İngiltere'ye ilk ziyaretiniz mi, Mrs. Gresham?
Evet, ilk gelişim ama uzun zamandır gelmek istiyordum.
- Sizi İngiltere'ye getiren neydi? - Bir kitap yazıyorum...
...ve burada bir yayımcı bulmayı umuyorum.
Christopher, buradasın.
Evet, Jack, buradayım.
Lütfen, sana Mrs. Gresham'ı tanıştırmama izin ver.
- Profesör Christopher Riley. - Profesör Riley.
- Memnun oldum. - Ben de.
Kitabınızla ne başarı... elde ettiniz?
Doğrusu, henüz görülmeye hazır değil.
Bunun sizi durdurmasına izin vermeyin, Mrs. Gresham.
Jack'ı durdurmaz.
Affedersiniz?
Sizin Amerika Birleşik Devletleri'nden olduğunuzu düşünmekte haklıyım, değil mi?
- Evet, doğru. - Belki bir konu hakkında...
...merakımı tatmin edebilirsiniz.
Ben Amerikalıları, ata binen, kaba konuşan, mantığıyla davranan...
...insanlar olarak biliyorum. Ama Jack bana...
...kendi çocuk öykülerinin orada çok sattığını söyledi.
- Onları kim alıyor olabilir? - Şey, Profesör Riley...
...biz, hepimiz kovboy değiliz.
Siz, hiç Jack'in çocuk kitaplarından birini okudunuz mu?
Jack, ana temalarını bana yüksek sesle okuyor.
Onun, arkadaşlığı test etme yöntemlerinden biri bu.
Bence, onlar oldukça büyüleyici.
Tebrikler, Jack. Bir ruh eşi bulmuşa benziyorsun.
Bizim ruhumuz olmadığına inanıyorsun, sanmıştım.
Şey, evet. Ben ruhun, çok kadınsı bir aksesuar olduğuna inanırım...
...anima; erkek versiyonu olan animus'tan çok farklıdır.
Bu benim; cinsiyetler arasındaki şaşırtıcı farkı, açıklama biçimim.
Erkekler zekaya sahiptir...
...kadınlar ise ruha.
Sizin de dediğiniz gibi, Profesör Riley...
...ben Birleşik Devletler'denim...
...ve farklı kültürler, farklı konuşma tarzına sahiptir.
Biraz açar mısınız? Saldırgan olmaya mı çalışıyorsunuz yoksa sadece aptal olmaya mı?
Gel, seni bazı arkadaşlarımla tanıştırayım.
Affedersiniz. Üzgünüm.
Merhaba.
Biz küçükken, çocuk odamızda dururdu.
Eğer, artık ona ihtiyacınız yoksa, atmalısınız.
Gördüğün gibi, eşyaları atmakta usta değilim.
Bizim evimizde, tavan arası yok.
Evde olmayı isterdin, değil mi?
Evde, Noel'de, hep hindi yeriz.
Bizde de hindi var.
Kızılcık soslu mu?
- Ah! - Babam, kızılcık sosunu çok sever.
Öyle mi?
Ve karı.
Anneni mi, babanı mı daha çok seviyorsun, Douglas?
Bu, annem...
...ve bu da babam.
Fakat, babam biraz gürültücüdür...
...ben değilim.
Nasıl gürültücü?
Bağırmak gibi. Bağırmaktan nefret ederim.
Evet, ben de.
Bunun küçük bir gardırop olduğunu biliyordum.
Mrs. Young...
...kızılcık sosu yapma şansımız olabilir mi, acaba?
Kızılcık sosu mu? O da nedir?
Şey, sanırım, kızılcıkla yapılan bir çeşit sos.
Evet, Mr. Lewis, eğer bana kızılcık bulabilirseniz, onun sosunu yaparım.
Evet, sanırım, Mrs. Young bizi gururlandırdı, Warnie.
Mutlu Noeller.
Kocanın şerefine kadeh kaldırmak ister misin, Joy?
- Elbette. Bill'e! - Bill'e!
Amerika'ya telefon açabilir miyiz?
- Evet, olabilir. İster misin? - Böyle iyi.
- Çok geçmeden evde olacağız. - İsterseniz, bizce mahsuru yok.
- Ben istiyorum. - Bu çok pahalı, Douglas.
- Hadi, yapma. Sakıncası yok. - Yeni bir şeyin heyecanına kapılıyor.
Hiç de değil. Babamla konuşmak istiyorum.
Pekâlâ, konuşamazsın. Konu kapanmıştır.
Sevimsiz şey, şu telefonlar. Ring, ring, ring.
Yaptığın işi bırak, koş, acele et.
Ring, ring, ring.
Hiçbir anlamı yok.
- Her şey yolunda mı? - Her şey yolunda.
Douglas, yatağa gitmek konusunda hiç itiraz etmez.
Görünen o ki, hiç bir konuda itiraz etmiyor.
...telefon hariç, belki.
Doğru. Alabilir miyim?
Elbette.
Warnie de, kendini yatağa attı.
Bazen, biraz aşırıya kaçıyor.
- Dikkatini çekmiştir, sanırım. - Evet.
- İşaretleri biliyorum. - Oh, işaretler mi var?
İyi, yaşlı Warnie.
Biliyorsun, değil mi?
Neyi biliyorum?
Şey, benim, Noel gecesi, oğlunun babasını aramasına...
...izin vermeyen annelerden olduğumu düşünmemelisin.
Oh, şu mesele. Şey, benim üstüme...
Sadece, bu... Bu öyle değil...
Göründüğü gibi değil.
- Anlıyorum. - Sormadığın için teşekkürler.
Neyi sormadığım için?
Bu kadın, kocası yanında olmadan, İngiltere'de ne yapıyor?
Ah, şu.
Ben- ben kaçtım.
Her zaman bir hatadır, değil mi?
Yani, sonunda her şeyle yüzleşmek zorundasındır.
Evi terk ettim çünkü Bill, başka bir kadına aşık oldu.
Hep romantik takılır...
...birine aşık olursan, onunla evlenirsin. Ben iki numarayım.
Ondan boşanmamı istedi ki, üç numarayla evlenebilsin.
Anlıyorum.
Bill alkoliktir.
Kontrol dışı bir sadakatsiz.
Ve bazen şiddete eğilimlidir, sanırım onu yıllardır sevmiyorum.
- Şiddet mi uyguluyor? - Yalnızca sarhoşken...
...ve kesinlikle ne yaptığının bilincinde değil.
Bütün bunlar beni yıprattı.
İşin gerçeği bu.
Joy, bak, eğer benim yapabileceğim bir şey varsa...
Var.
Arkadaşım olabilirsin.
Olduğumu umuyorum.
Bin bakalım, genç adam.
- Bunu ben alayım, efendim. - Evet, hoşça kal, Warnie.
- Bizi misafir ettiğiniz için teşekkürler. - Hiç de değil.
Sizi özleyeceğiz.
Güle güle, Joy.
Demek, yarın dönüyorlar?
Evet.
Tanrı'nın bizim mutlu olmamızı istediğinden emin değilim.
Bence, o bizim sevmemizi...
...ve sevilmemizi istiyor.
Yetişkin olmamızı istiyor.
Çocuksu oyuncaklarımız, bize bütün mutlulukları...
...getirecek sanıyoruz...
...ve çocuk odalarımız, bütün bir dünya sanki.
Fakat bir şey, bizi çocuk odalarımızdan...
...diğerlerinin dünyasına fırlatıyor...
...ve bu şey, bize acı veriyor.
Onu özlüyorsun, değil mi?
Şey, şimdi her yer daha sessiz, değil mi?
Evet. Ben fazla konuşkan sayılmam.
Senin bir çok erdeminden biri, Warnie.
- Geri gelecek mi? - Hayır.
- Teşekkürler. - Çok teşekkür ederim.
- İsmin neydi? - James, efendim.
- İşte, James. - Teşekkürler, efendim.
- Bunu benim için imzalar mısınız? - Evet.
Teşekkürler.
Yılın bu zamanını hep sıkıcı bulmuşumdur.
Sıkıcı mı? Ne için Jack?
Henüz tüm yapraklar dökülmedi, yürüdüğün her yer çamur.
Sisli sabahlar kayboldu.
Güneşli sabahlar henüz gelmedi.
Bana kar fırtınalarını ve donmuş boruları ver, ama yılın bu zamanını verme.
Dünyanın, bu bekleme odasını verme.
Bana söylesene, Christopher. Bunu nasıl kotaracağım?
Tatmin olduğunu söyleyebilir misin?
Ben nasılsam öyleyim.
Dünya da nasılsa öyle.
Benim tatmin olma tarzım, aksi halde yapılacak pek bir şey yok.
Hiç ziyan olduğun hissine kapıldın mı?
Elbette.
İyi akşamlar.
Umarım rahatsız etmiyorumdur.
Girebilir miyim?
Evet.
Geçen gün Blackwell'deydim...
...ve seni bir kitap kiralarken gördüm.
Hayır, çalarken. Onu çaldım. Buradaki kitapların çoğunu çaldım.
Okunması için yazılmışlar. En azından ben onları okudum...
...bir çok insan yaptığından fazla bir şey bu.
Yani, sen bizlerden farklı bir biçimde okuyorsun, öyle mi?
Evet, öyle.
Ben geceleri okuyorum.
Benim tek sorunum, konsantre olabilmek. Bazen bütün gece.
Yeni bir kitaba başladığım zaman ellerim titriyor.
Gözlerim yerinden oynuyor... O da benim hissettiğim gibi hissediyor mu?
O da benim gördüklerimi görüyor mu?
Babam söylerdi... O da sizin gibi öğretmendi.
Şey, pek sizin gibi değil.
O, yalnızca, bir köy öğretmeniydi.
Baban ne söylerdi?
"Yalnız olmadığımızı anlamak için okuruz."
Sana biraz borç para versem, faydası olur muydu?
Eğer yardım isteseydim, olurdu.
Anlıyorum. Hoşça kal.
Bizler, heykeltıraşın, yontarak...
...insan formu verdiği, taş bloklarıyız.
O'nun çekicinin darbeleri canımızı ne kadar çok acıtırsa...
...bizler o kadar mükemmel oluruz.
Çok teşekkür ederim. Teşekkürler.
Mr. Lewis, ne diyebilirim?
Mr. Lewis, sizi rahatsız etmek istemezdim.
Tebrikler.
- Harika bir eser. - Mr. Lewis, ben Ohio'danım.
Ohio mu? Evet. Ne hoş.
Ben önden gidiyorum. Bize katılacaksınız, değil mi?
Evet, katılacağım. Teşekkür ederim.
Olağanüstü bir konuşma. Teşekkürler.
Merhaba, Jack.
- Burada ne yapıyorsun? - Konuşmanı dinlemeye geldim.
- Oh, evet, ama... - Londra'da mı ne yapıyorum?
Douglas ve ben artık burada yaşıyoruz.
- Sahiden mi? - Bill'i mi ne yaptım?
Biz boşandık, fakat böylesi hepimiz için daha iyi oldu.
Evet. Neden yazmadın?
Ne için? İznini istemek için mi?
- Hayır. - Rahatsız mı oldun?
Ben mi? Hayır. Neden rahatsız olayım?
Öyleyse, her şey yolunda?
Evet.
Fakat, şey...
Ben, gerçekten seni burada görünce çok şaşırdım.
Ne yani, ölmemiştim ki. Sadece Amerika'daydım.
Elbette. Tabi.
Evet, ama, şey, yani, ben...
Ben seni düşünüyordum. Evet. Seni çok fazla düşünüyordum.
- Yardımcı olabilir miyim? - Hayır, sorun yok.
Sadece bir arkadaşımla konuşuyorum.
Evet, ben...
...seni düşünüyordum, sen birden karşımdaydın.
Hayır, ben karşındayım. Şimdiki zaman.
- Şimdi ve gergin. - Çok özür dilerim...
...fakat komite, Mr. Lewis'le görüşmek için bekliyor.
Pekâlâ. Bir dakikaya kadar geliyorum.
Peki. Nerede olduğunu bana bildir.
Tabii ki.
Hoşça kal.
Umarım, doğru şeyi yapmışımdır.
Hepimiz, buradayız.
Yani, temelli buraya yerleşmiş, öyle mi?
Yakın bir gelecek için.
- Oğluyla beraber mi? - Evet.
Onu sık sık görecek misin?
Çok sık olacağını sanmıyorum. Tekrar Londra'ya gittiğimde uğrarım belki.
Buraya gelip, beni yeniden görmen çok hoş, Jack.
- Ne kadar meşgul olduğunu biliyorum. - Hayır, hiç de değil.
Londra'ya gelmeyi dört gözle bekliyordum.
Oxford'a gelip, bizi ziyaret etmelisin.
- Biraz şeri ister misin? - Evet.
Evet. Belki, Douglas'ın ilk sömestri bittiğinde.
- İşte. - Teşekkürler.
Warnie'yi yeniden görmeyi çok isterim.
Douglas'ın puzzle'ını, yoldan çekebilirsin.
- Pekâlâ. - Warnie'ye benden selam söyle.
Ona söyle, başına dert olmayacağıma söz veriyorum.
Neden başına dert olasın ki?
Şey, Jack, açıklayamayacağım.
Neyi açıklamayacaksın?
- Sen niye bana öyle bakıyorsun? - Nasıl?
Sanki, sana yalan söylüyormuşum gibi. Yani, söylediklerim konusunda.
Hayır, biliyorum. Sadece, her şeyi anlatmak istemiyorsun, değil mi?
Pek de öyle denemez. Çok uzun sürer.
- Bölümü bitirdin mi? - Neredeyse.
- Henüz değil. - Pekâlâ. Sadece, birazcık daha.
- Saçların kuruyuncaya kadar. - Tamam. İyi geceler, Jack.
- İyi geceler, Douglas. - Bekle. Bir öpücük ver.
- İyi geceler. - İyi geceler, anne.
Tatlı rüyalar.
Yemeğe bir göz atacağım.
Benden ne tür şeyler söylememi bekliyorsun?
Pekâlâ, Jack, seninle arkadaş kalmak istiyorum...
...bu yüzden, eğer bunu senin için zorlaştıran bir şey varsa, bilmeliyim.
Anlıyorum.
Ayrıca, nerede olduğumuzu, bizim de bilmemiz gerek.
İnsanların neler konuştuğunu bilemezsin, öyle değil mi?
İnsanlar sonuç çıkarıyor.
İki insanın sadece arkadaş olmasına izin verilmemesi...
...bazen beni, anlıyor musun... çok kızdırıyor.
Yani, bizim gibi.
Bizim gibi. Arkadaşlık, basit bir şeydir, demek istemiyorum.
Aslına bakarsan; bence, insan hayatındaki en kıymetli armağan.
Fakat?
Fakat, bu dostluk, olmadığı yerlere çekilip...
...sulandırılmamalı.
- Örneğin? - Örneğin...
...şey, bir örnek vermek gerekirse, romantik aşk.
Bu arkadaşlık da, kendi çapında, aşkın bir çeşidi değil...
...demek istemiyorum.
- Gördün mü? Anlayacağını biliyordum. - Daha da fazlasını anlıyorum.
- Şunu açabilir misin? - Elbette.
Sen bekar bir erkeksin, bense boşanmış bir kadın.
Bazıları, senin bana karşı romantik hisler taşıdığını düşünebilir.
Sen böyle hisler taşımıyorsun, bunu açığa çıkarmak istiyorsun...
..çünkü beni önemsiyorsun ve incinmemi istemiyorsun.
Seni doğru anlamış mıyım?
- Ne söyleyeceğimi bilemiyorum. - Bir şey söylemek zorunda değilsin.
Ben söyledim. O kadar zor değilmiş, değil mi?
Ben bunu böyle... her neyse.
Adını koyduk, hepsi bu.
Evet.
Artık benden korkman gerekmiyor, değil mi?
Tanrım. Senden hiçbir zaman korkmadım.
Neden öyle bakıyorsun... Senden hiç korkmadım.
Jack...
...yaptığın her şey için sana minnettarım.
Eminim, sana yardım için yapabileceğim ve bana söylemediğin...
...daha önemli şeyler vardır.
İyi niyetini istismar etmek istemiyorum.
Çekinecek bir şey yok.
Bana çok yardımcı olabileceğin bir konu var.
Ben düşündüm de... Oh, Jack.
Bu benim için çok zor.
Eğer senin için zor olacaksa, sadece hayır de, olur mu?
Sadece hayır. Yani, suçluluk duyma, bahane uydurma ve kaçma.
Evet, sanırım bir şekilde, üstesinden gelirim.
Sana söylemem gereken bir şey var, Warnie.
Evet.
Şey...
Joy'la evlenmeye karar verdim.
- Öyle mi? - Hımm.
Yapılacak en doğru şey gibi görünüyor.
Öyle mi?
Endişelenecek bir durum yok.
Bunu kabul edişimin nedeni, onu İngiliz vatandaşlığına geçirmek...
...böylece, İngiltere'de yaşamaya devam edebilecek.
- Onunla evlenerek mi? - Evet. Teknik olarak.
Joy'la formaliteden bir evlilik mi yapacaksın?
Yani, gerçek bir evlilik...
...Tanrı huzurunda yapılır, belediye memurları önünde değil.
Joy, kendi adını kullanacak, eskisi gibi hayatlarımıza devam edeceğiz.
Evlilik hayatına girmeden önce...
...etmek üzere olduğunuz yeminin, bazı mecburi ve...
...kutsal özelliklerini hatırlatmak durumundayım.
Şimdi Mr. Lewis, benden sonra tekrarlayın.
"Burada mevcut bulunan, bu insanların tanıklığında...
...beyan ederim ki; ben Clive Staples Lewis...
Helen Joy Gresham'ı, nikâhlı karım olarak...
...alıyor ve kabul ediyorum."
Joy Gresham, benden sonra tekrarlayın.
"Burada mevcut bulunan, bu insanların tanıklığında...
...beyan ederim ki; ben Helen Joy Gresham...
Clive Staples Lewis'i, nikâhlı kocam olarak...
...alıyor ve kabul ediyorum."
Yüzüğünüz var mı?
- Hayır. - Hayır.
- Pekâlâ. Hepsi bu kadar. - Sizlere, bir içki ısmarlayabilir miyim?
Üzgünüm, Joy. 12:22 trenine yetişmeliyim.
- Peki, o zaman gidebilirsin, Jack. - Hoşça kal, Warnie.
- Güle güle, Jack. - Hoşça kal, Joy.
Birlikte bir içki içmekten memnun olurum, Joy.
Çok naziksin, Warnie.
Yolun aşağısında bir bar gördüğümü sanıyorum, bakalım mı?
Tamam.
- Gidelim. - İşte gidiyoruz.
Yüce Tanrım.
Bu fazlasıyla, alışılmamış bir deneyimdi.
Evet. Jack'i bağışlamalısın.
Şimdiye kadar, onu bir parça tanımayı başardım.
Onu daha iyi anladığımı sanıyorum.
Her şeyden önce, ona çok minnettarım.
Bana kimsenin bilmeyeceğini söyledi.
Şey, aslında bana dediği; sanki, hiç olmamış gibi olacağı.
Büyük bir hata, Jack. Pişman olacaksın.
Neden pişman olacağım, Chris?
Tanrının terk ettiği bu yerde, bütün yaz kalmaktan dolayı.
- Törenin ertesi günü, gidiyorum. - Nereye, Chris?
- Tuscany'ye. Nereye olacak? - Aslında, oradan başka her yere.
- Biraz peynir al. - Biz, Loire'ye kamp yapmaya...
...gidiyoruz.
Kamp mı?
- Sanırım bu yıl, misafir getireceğim. - Getirebilirsin, elbette.
Laura sağken, torunları kampa götürmüştük.
- Jack, misafir mi getirecek? - Evet.
- Törene. - Tavsiyemi dinle.
Çadırın dışında uyu ve sigara iç.
- Neden? - Sivrisinekler.
Onunla tanıştın. Joy Gresham.
- Evet, elbette. - Amerikalı olan değil, değil mi?
- Evet, Amerikalı olan. - Oxford'a geri mi geldi?
Teşekkürler. Hayır, hayır.
O, Londra'da.
Töreni görmek istiyor.
Bu giysiyle seni çok farklı hissettim.
Bu, bir çeşit üniforma, aslında.
Jack'in iş elbisesi.
Jack, buraya gel.
- Buraya gel. - Ne var?