- One, two. - One, two.
Sige. Ayan, patamaan mo nang malakas.
Sablay.
Sige na, ulitin mo. Patamaan mo nang malakas!
Sablay.
Sige.
Sablay.
Ano ka ba? Pulutin mo na! Patamaan mo!
Teka, Young-mi.
Subukan mo ngang baligtarin. Baligtarin mo.
Sige na. Patamaan mo.
Pasado.
Ang galing-galing mo.
- Okay! Ayos! - Nagawa mo!
- Ang galing mo. Tara na. - Salamat naman!
Ready, lakad!
- One, two! - One, two!
Ayokong manood. Kinakabahan ako.
- One, two! - One, two!
Sige.
Eto na.
Ayan.
- Sorry! - Okay lang 'yan.
Sige, pupulutin na natin.
One...
- Two! - Two!
One, two!
Sige, paatras naman.
One, two!
Makakatipid tayo ng oras kung maglalakad tayo nang paatras.
Mas mabilis silang maglakad kung paatras.
Sige.
Eto na. Sige na naman.
Yong-sik, ganito ang gawin mo.
Isipin mo na 'yong bato, mukha no'ng mokong na nanggantso sa 'yo.
Sinira ng animal na 'yon ang buhay ko!
Pasado.
Ayos!
Kakayanin nila.
One, two!
Tanda! Ano ka ba...
Sabi mo, noong Korean War,
mga bala ang gamit mo sa Gong-gi.
Ma, isipin mo na lang na 'yang bato,
mukha ng kabit ni Papa.
Walang-hiyang makati ang puki!
- Pasado. - Nagawa niya! Lakad na!
Salamat, Papa!
Sige na. Handa na kayo?
- One, two! - One, two!
- Bilis! One, two! - One, two!
One, two!
Ipulupot mo muna sa bakal sa taas, tapos ipulupot mo mula sa ilalim.
Alam ko.
Sablay.
Wag kang tumingin sa timer. May oras pa.
Nagawa mo na ba talaga 'to dati?
Wag mo 'kong kausapin.
Hinay-hinay lang.
- Hinay-hinay. - Patahimikin mo nga 'to!
Grabe, ang tagal naman.
Dapat ganito, e...
Mga diyos ng langit at lupa, kaawaan ninyo ako.
Mga...
Inabandona na tayo ng mga diyos.
- Ano na ang gagawin natin? - Di puwedeng ganito.
Inabandona na nila tayo.
Mamamatay ba ako rito?
Umayos ka.
Mamamatay na tayong lahat...
Kung susuko ka, uunahan ko ang mga diyos mo sa pagpatay sa 'yo.
Bilis na.
Bilis!
Pasado.
- Bilis! - Sige na!
- One, two! - One, two!
Bilis!
Sa Sipa, dapat limang beses mong masipa ang pato.
Wag kayong manood.
- Ano? - Sige na.
- Oo, sige. - Kayo din.
Wag kayong manood! Tumalikod kayo!
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Apat.
- Lima! - Lima!
Pasado.
- One, two! - One, two!
SQUID GAME 2
EPISODE 5 ISA PANG LARO
Gago!
...dalawa, tatlo, apat, lima!
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima!
Mga natitirang team, maghanda na kayo.
Medyo nakakadismaya na walang nanonood, 'no?
Uy, takot ka ba?
Hindi po!
Tahimik saka mas madaling mag-focus kung walang nanonood.
Kayo d'yan!
Kita tayo sa finish line! Lahat pagtatagumpayan!
Oo naman! Magkikita tayo sa finish line!
- Oo, salamat! - Kita tayo mamaya! Laban lang!
- Kaya n'yo 'yan! - Laban lang!
Sige. Mag-ready na tayo.
Naniniwala ako sa inyo.
Kasama din natin ang dating winner.
- One, two! - One, two!
Nandito na kami.
- Pasado. - Nagawa mo!
Ready, go!
- One, two! - One, two!
Okay.
Sir, isang tira lang! Kaya mo 'yan!
Noong nagbe-baseball pa ako, mabagal nga akong bumato,
pero magaling naman ako magkontrol ng bola.
- Ayun, o! - Pasado.
Ready, go!
- One, two! - One, two!
Sabi na nga ba, sir. Kaya mo!
Relax lang tayo!
- One, two! - One, two!
Sige.
Dae-ho, kalma lang. Kahit sumablay ka...
Pasado.
Ang galing mo! Dae-ho, ikaw na!
- Sige na, tara na. - Tara na!
Ready, go!
- One, two! - One, two!
- Marami pa tayong oras! - One, two!
- One, two!
- Buntis ka. Magdahan-dahan ka lang. - One, two!
- One, two!
Player 001, wag kang magmadali. Hinay-hinay lang.
Grabe, lahat yata makukuha natin sa isang subok lang.
Ayos lang 'yan, may oras pa tayo.
Sige, pulutin na natin. Ready, go.
- One, two! - Boring kung di tayo magkakaproblema.
Tama. Di tayo mag-i-improve kung di tayo mabibigo, di ba?
Paatras naman. Ready, go.
- One, two! - One, two!
- Naku. - Sige.
Ayos lang 'yan. Relax ka lang.
Tumabi ka muna.
Sablay.
- Sorry. - Hindi, ano...
Kunin na natin.
Sige, tara na.
One, two!
Lagi ka ba talagang naglalaro nito dati?
- One, two! - Ang angas, e. Hinagis mo sa likod.
- One, two! - One, two!
Tayo na. Nagpapahinga ka pa ba?
Abante na. Ready, go!
One, two!
Teka.
Bitawan n'yo 'ko.
- One, two! - Bakit ba ako nagkakaganito? Ano ba?
- Kalma lang, okay? - One, two!
- One, two!
Wag mong madaliin. Wag!
- Buwisit. - Sablay.
- May oras pa tayo. - Ano ba ang problema sa akin, ha?
Ang tanga-tanga mo! Wala ka talagang magawang tama!
Hindi ka namin sinisisi!
Sige na. Hingang malalim, ha?
Subukan mong alalahanin 'yong panahon na naglalaro ka ng trumpo.
Hingang malalim.
Hingang malalim. Kalma lang.
Okay lang 'yan.
Wag kang magmadali, okay? Kalma lang.
Ayan.
Pasado.
Tara na! Ready, go!
- One, two! - One, two!
Kumusta ka?
- One, two! - One, two!
- Okay ka lang? - One, two!
- One, two!
Sige, tabi.
Isa, dalawa, tatlo, apat...
Nagawa mo!
- Pasado. - Tara na!
Ready, go!
- One, two! Bilis! - One, two!
- One, two!
- Malapit na!
- One, two! - One, two!
- Nagawa natin! - Ang galing n'yo!
Na-eliminate na ang mga sumusunod na player.
Player 135, 239,
263, 415...
Pucha naman, ang daming natira.
Hoy.
Tingin mo, ilan na lang ang natira?
Ha?
Ano sa tingin mo?
Ilang peste pa ba ang natitira?
Mga 200 siguro.
Paano mo nalaman?
AI ka ba?
Bilangin mo.
Ngayon na po?
- A, sige. - Oo.
Ba't gusto mong bilangin?
Tanga ka ba?
Sasabihin din naman ng mga nakamaskara mamaya-maya.
Isara mo'ng bibig mo, kingina ka.
Stop it.
- Pangalan mo nga ulit? - Min-su po.
Ilang taon?
Twenty-seven.
E di, 1997 ka ipinanganak. Ba't parang boss ang trato mo sa kanya?
Magkaedad lang kayo, a.
- Di ba, Nam-su? - Nam-gyu.
- Nam-gyu nga. Tama, di ba? - Oo.
Magkaedad kayo. Dapat friends kayo.
Magiging mas maayos ang teamwork natin pag gano'n. Okay?
Ilang taon ka?
1998 ako pinanganak.
Ikaw?
1996.
O, ayan, ayos na.
Si Gyeong-su ang pinakabata. Kayo, pareho ang edad. Ate ka nila.
Nam-su.
Tawagin mo siyang "ate".
Sige na.
Ate.
Puwedeng magtanong?
Oo naman.
Paano mo nalamang mas madali baligtarin kung kabilang side ang gagamitin?
Noong bata pa ako,
lagi kong kalaro sa ddakji ang mga kaibigan ko.
'Yon ang secret trick ko.
Kaya pala.
Puwede din ba akong magtanong?
Opo.
Bakit ayaw mong manood kami noong naglaro ka ng sipa, ha?
A.
E, kasi...
Mahiyain ka ba?
Hindi gano'n. Ano...
Hindi pa kasi tapos.
Ang ano?
Ma, tama na ang tanong. Nagiging tsismosa ka na.
Okay lang.
May ipapa-opera pa ako, e.
Ayoko lang na tingnan ako ng mga tao.
Anong ipapa-opera?
A, kaya pala may ganyan ka?
Oo nga. Sabi na, sobrang laki...
Ma, ano ba? Pasensiya ka na.
Aba.
May mga nakaligtas pa?
'Yong team no'ng sira.
'Tang ina. Malaki ang ibababa ng premyo dahil sa kanila.
- Nakaligtas din 'yong maliit babae. - Sino?
'Yong maliit na babae.
Di yata sila natutuwa na makita tayo.
Mabait ang aleng 'yon.
Miss ko na ang nanay ko.
Tapos na ang trabaho para ngayong araw.
Lahat ng sundalo, bumalik na kayo sa kuwarto ninyo.
Akala ko sobrang pangit mo, pero may itsura ka din pala.
Ang ganda ng mga taga-North Korea.
Ano'ng ginagawa n'yo? Lumalabag kayo sa patakaran.
Patakaran mo'ng mukha mo.
Dapat di ka nakialam kung di ka naman tutulong.
Ire-report ko 'to.
Kanino? Sa officer?
Hanggang kailan ka kaya niya poprotektahan?
Pinabayaan ka na niya.
Gusto mo bang ipaliwanag ko nang mabuti?
Itong sitwasyon mo ngayon?
Buwisit ka. Lintik na komunista.
Gusto mong sirain ko 'yang mukha mo?
O mas gusto mong putulin ko ang daliri mo para di ka na makagamit ng baril?
Huling babala mo na 'to.
Kung makikialam ka ulit sa amin,
puputulin ko ang lahat ng daliri mo at susunugin ko sa incinerator.
Tapos maglalaro tayo nang konti.
Pasensiya na kayo kanina.
- Hindi, okay lang 'yon. - Wag mong sabihin 'yan.
Kung di dahil sa 'yo, di ko magagawa 'yong huling sipa.
Ayos ka lang ba, 222?
Opo.
Salamat po na isinama n'yo ako sa team n'yo.
Tinamaan niya 'yong ddakji at napabaligtad sa unang subok.
Ang galing no'n.
Ang galing niya kahit buntis siya.
Masuwerte tayo na nasa team natin siya.
E, 'yong sa Biseokchigi? Isang tira lang, napatumba mo.
Underhand pitch pa. Bam!
Para kang si Kim Byung-hyun.
Ikaw, puro Gong-gi lang ba ang nilalaro mo dati, ha?
Halos di ko makita ang kamay mo. Parang martial arts movie.
Two generations na ako lang ang lalaki, kaya sa mga ate ko lang ako pinapalaro.
Pero pinasali nila sa Marines ang pinakaiingatan nilang anak?
Gusto kasi ng tatay ko na maging mas lalaki ako.
Lumaban siya sa Vietnam War.
- Nakakabilib naman siya. - Oo nga.
Marine din ba siya?
Oo, ano, sir. Sorry. Sandali lang po, ha.
Paano kung sabihin natin sa isa't isa ang mga pangalan natin?
Di ko pa rin alam ang mga pangalan n'yo, mga sir. Ang sa 'yo din, Miss.
Mauuna ako. Ako nga pala si Kang Dae-ho.
Ang "Dae", "malaki". Ang "ho", "tigre".
"Malaking tigre." Astig.
Ako si Park Jung-bae.
"Marangal" at "doble".
Gusto nila na doble ang pagiging marangal ko.
Ako si Kim Jun-hee.
Pero di ko alam ang ibig sabihin no'n.
Jun-hee. Pagkalabas mo dito, magpadoktor ka kaagad.
Grabe ang stress mo. Dapat magpa-check up ka.
Sige po.
Ako si Oh Young-il.
-"Young-il"? - Oo.
Katunog ng "zero one". Parang ng number ko.
Madali lang tandaan.
Oo nga! Kapareho ng pangalan mo ang number mo.
Ay, Gi-hun. Ano pala ang apelyido mo?
Seong Gi-hun ang pangalan ko.
- A. - Seong Gi-hun.
"Apelyido" ang ibig sabihin ng "Seong".
Binabati ko kayong lahat dahil nakapasa kayo sa pangalawang game.
Heto na ang resulta.
Sa pangalawang game, 110 na player ang natanggal.
20.1 billion won na ang naipong premyo.
May 255 na player pang natitira,
kaya 78,823,530 won ang parte ng bawat isa sa inyo.
Teka, ano?
Hindi pa umaabot ng 100 million? Ni hindi pa 80 million.
110 lang ang namatay? 'Yon na?
Tama ba ang bilang n'yo?
'Yon na? Ang dami ng binaril n'yo, a!
- Kulang ang bilang n'yo! - Bilangin n'yo ulit!
Leche. Dalawang beses na akong muntik mamatay,
tapos gano'n lang ang makukuha ko?
Mas malaki pa d'yan ang makukuha ko kung nagpabugbog na lang ako.
Naiintindihan ko ang pagkadismaya ninyo.
Pero laging bukas ang pintuan kung gusto ninyong maghanap
ng ibang oportunidad.
Magbobotohan na kayo kung itutuloy pa ninyo ang game o hindi.
Kung itutuloy ninyo para makakuha ng mas malaking premyo o titigil na kayo
ay nasa sa inyo.
Malaya kayong gamitin
ang karapatan ninyong bumoto sa paraang gusto ninyo.
- Yong-sik. - O?
Kung uuwi tayo ngayon,
kumain tayo ng kimchi stew.
- Magluluto ako, 'yong may aged kimchi. - Maraming baboy?
Nagutom ako bigla.
Hindi lang tayo basta pinagtagpo dito.
Kapag nakalabas na tayo, kumain kayo sa bahay namin.
Magsa-samgyupsal tayo.
Okay lang po ba 'yon?
Siyempre naman!
Maliit lang ang bahay namin, pero kasya naman ang apat sa hapag-kainan.
Puwede pa kayong mahiga. Kahit makitulog pa nga, e.
Ate.
Sasama ka ba?
Saan ba kayo nakatira?
Ako, sa Bongcheon-dong.
Talaga po? Ako po sa Sillim-dong.
Grabe, halos magkapitbahay pala tayo!
Ikaw, Hyun-ju? Sa Seoul ka ba nakatira?
Sa Gwangmyeong.
Aba! 30 minutes lang ang layo mo.
Nakakagulat. Magkakalapit lang pala tayo.
Siguro, may espesyal na koneksiyon tayo. Ang galing.
Wag kayong mag-alala.
Gusto ko na ding tumigil.
Dapat puntahan ko na ang asawa ko sa ospital.
Sir, sinasabi ko sa 'yo. Makakaalis na tayo ngayon.
Buwisit.
Ang Marine, alam kung kailan lalaban at kung kailan aatras.
Hindi ba, sir?
Oo, tama ka.
Hindi invincible ang Marines.
Dapat umuwi na tayo.
Dapat tapusin na natin ang game.
Tutulungan ko kayo pag nakalabas na tayo.
Hinihingi ko ang tiwala at suporta ninyo sa botohan.
Mga sir at miss, huddle tayo ulit.
- 1, 2, 3. Lahat pagtatagumpayan! - Lahat pagtatagumpayan!
Si Player 001 naman ngayon ang unang boboto.
Player 001, bumoto ka na.
Player 006.
Player 007.
Excuse me.
Yong-sik.
Wag kang gagawa ng kalokohan.
Kung pagsasamahin natin ang premyo natin,
higit 150 million na 'yon.
Mababayaran na natin ang utang natin.
Magagamit pa natin ang matitira para magbukas ng tindahan o kung ano. Ha?
Bilis na! Nagri-ritwal ka pa ba?
Tahimik!
Wag mo kaming tatraydurin. Ha?
- Ito. - Player 048.
Nagkasundo tayo na maglalaro tayo ng isa pang game, di ba?
Oo.
Player 125.
Player 126.
Makikiraan.
- Uy, kayo! - Nasisiraan na ba kayo?
Gusto n'yo pa ring tumuloy kahit marami na kayong nakitang namatay?
Sigurado ba kayong makakaligtas kayo?
Dapat tumigil na tayo. Lahat tayo, mamamatay kung itutuloy pa 'to.
Mag-isip kayo.
Iuwi n'yo na ang pera.
Dapat mabuhay muna kayo.
Kung mamamatay kayo, katapusan na talaga 'yon.
Tingin mo, ano'ng magagawa namin sa 70 million won?
Di ko alam kung magkano ang utang mo, pero sa karamihan dito,
kulang pa 'yon sa ten percent ng utang nila.
Hindi ba?
Simula pa lang, wala na kaming pagpipilian!
Walang silbi ang gano'ng halaga!
- Tama siya! - Tama!
'Yong gano'ng pera, di magtatagal sa akin.
Twenty-five million pagkatapos ng unang game,
78 million na ngayon!
Isang game lang, sobra pa sa triple ang nadagdag!
Kung maglalaro tayo ng isa pang game,
malamang aabot sa 240 million ang premyo!
Pero ayoko na po.
Sige na naman po.
Pauwiin n'yo na ako.
Gusto ko na...
Gusto ko na talagang umuwi.
Ayokong mamatay.
Ano kasi...
Bata ka pa. May tsansa ka pa.
Pero ako, wala.
Sige na po.
Kami ng pamilya ko, wala nang kinabukasan.
Nalugi ang negosyo ko. Higit 500 million na ang utang ko.
Dapat kahit kalahati man lang no'n makuha ko dito
kung gusto ko talagang makapagsimula ulit.
Kung mamatay ka?
Pag namatay ka, di man lang makukuha ng pamilya mo ang katawan mo.
Katapusan mo na talaga 'yon at ng pamilya mo!
- Di mo ba nakikita? - Wag kang matakot!
Ddakji. Red Light, Green Light. Trumpo!
Di naman mahirap ang games.
O.
May 255 players pa. Higit pa sa kalahati ang nakaligtas!
Umabot na tayo dito, kaya subukan pa natin!
Maganda 'yang sinabi mo, iho.
Tama!
Magaling tayo sa games at umabot tayo dito!
Maglaro tayo ng isa pang game!
Isa pa at huli na 'yon. Isang game na lang!
Oo, isa pang game!
Isa pang game!
- Isa pang game! - Isa pang game!
Ang resulta: 139 ang O, 116 ang X.
Alinsunod sa boto ng mayorya, tutuloy tayo sa pangatlong game bukas.
Salamat.
Ate.
Di ka ba takot?
Takot sa ano?
Na maglaro pa.
Natatakot.
E, ba't mo gustong tumuloy?
Kasi kung lalabas ako,
mas nakakatakot ang haharapin ko sa labas.
Wag mo 'kong tawaging "ate".
Mas bata ako sa 'yo. Wag mong sabihin sa mga lokong 'yon.
Mama, galit ka ba?
Wag mo 'kong matawag-tawag na "Mama", gago ka.
Mama, sorry na. Di puwedeng gano'n lang ang maiuwi ko.
Ano'ng sinasabi mo?
Mas malaki nang konti ang utang ko.
Magkano?
Mga 100 million.
Nanghiram ako sa mga loan shark at sa pasugalan.
Kung di ko sila mababayaran sa susunod na buwan,
mapapahamak ako.
Sabi nila, kukunin nila ang mga mata, atay, at kidney ko.
Alam kong gagawin talaga nila 'yon.
Kaya nga hindi ako makauwi.
Isang game na lang.
Pagkatapos, pangako, boboto na ako na itigil.
Isang game na lang, mababayaran ko na lahat ng utang ko.
Magsisimula ulit tayo. Okay?
Yong-sik. "Isang game na lang"?
"Magsisimula ulit"?
Paano kung may mamatay sa atin bago mangyari 'yon?
Alam ko...
na magiging ayos ka lang kung wala ako.
Pero kung may mangyari sa 'yo...
wala na akong dahilan para mabuhay pa.
Bakit n'yo naman sinasabi 'yan?
Dalawa tayong mananalo at makakaligtas dito.
Sir!
Sir Jung-bae!
Hay...
Sir, bumalik na kayo dito.
- Hindi, ayos na ako dito. - Hay, ano ka ba?
- Pero... Uy. - Sige na.
E di, dapat mas lumayo ka.
Di ako mapakali na nakaupo ka do'n. Para kang basang sisiw.
Pasensiya na.
Jun-hee, Young-il. Pasensiya na.
Gi-hun, pasensiya na.
Nanghiram ako ng emergency cash,
at hina-harass ng mga naniningil ang asawa't anak ko.
Kung maglalaro ako ng isa pang game,
mababayaran ko na ang utang ko.
- Kaya... - Jung-bae.
Sa lahat ng nandito, ikaw dapat ang di gumawa no'n.
Di mo pinapangatawanan ang pangalan mo.
Pero kung titingnan ang resulta, kahit pa di pabor ang boto mo,
lamang pa din sila.
Di ba? Kaya di lang ako ang may kasalanan.
Oo na. Ang totoo...
naiintindihan kita, sir.
Kulang din 'yong pera para sa 'kin, kaya no'ng bumoto ako,
naisip ko din na sana may isa pang game.
Talaga?
Gets ko na nga.
Salamat sa pag-unawa.
Bumoto akong ituloy kasi kumpiyansa ako.
Ang galing natin bilang team, di ba?
Kung magtutulungan ulit tayo, siguradong magiging okay tayo. Jun Hee.
Makakaligtas tayo sa susunod na game.
"Sa susunod na game?"
Sa susunod na game,
baka kailanganin nating patayin ang isa't isa.
Gi-hun, sobra ka naman.
Wala na tayong magagawa. Mag-isip na lang tayo ng maganda.
Dapat kumain tayo, mag-isip ng maganda, at gawin natin ulit ang lahat.
Eto, Jun-hee. Sa 'yo na 'to. Kapit ka lang hanggang sa susunod na game.
- Wag na, okay lang po. - Kunin mo na.
Di ako umiinom ng purong gatas.
Salamat po.
Sa 'yo na din 'tong tinapay ko. Dapat lang sa 'kin na di kumain.
Puwedeng akin na lang ang gatas n'yo?
Di lang naman ako, a.
O, tingnan mo. Kita mo? Di lang naman ako ang bumoto na ituloy...
Hyun-ju, bakit mo ginawa 'yon?
Usapan natin, magtitipon-tipon tayo sa bahay ko.
Bakit nagbago ang isip mo?
Wala ka naman yatang utang dahil sa sugal kagaya ng sa anak ko.
Dahil ba sa pagpapa-opera mo? Masyado bang magastos?
Di mo kailangang sabihin kung ayaw mo.
Anak ko nga mismo, di ko makontrol,
kaya sino ba ako para pagsabihan ka?
Ano...
Okay naman ang lahat hanggang inamin ko kung sino talaga ako.
May iba kung makatingin sa 'kin,
pero di naman ako nagkaproblema talaga.
Pero...
mula no'ng sinabi ko na gusto kong mabuhay bilang babae,
na magta-transition ako,
nagbago na ang lahat.
Grabe ang iyak ng mama ko.
Di na ako kinausap ng papa ko.
Natanggal ako sa trabaho. Iniwan ako ng lahat ng kaibigan ko.
Di pa tapos ang treatment at pagpapa-opera ko,
pero di naman ako kumikita, kaya lumaki nang lumaki ang utang ko.
Kahit pa naramdaman kong malaya na ako...
ang buhay ko...
naging mas mahirap.
Naku po.
Ano ba ang trabaho mo dati?
Nasa army ako.
Magkakapera ka dito, tapos ano? May plano ka ba?
Lilipat ako sa Thailand.
Thailand?
Gusto ko lang maglaro ng isa pa. Kung mananalo ako...
tatapusin ko ang pag-transition ko at bibili ako ng maliit na bahay.
Magbabagong-buhay ako do'n.
Nakapunta na ako sa Thailand dati.
Maraming katulad ni Hyun-ju do'n.
Mas maalindog sila at mas maganda pa kaysa sa karamihan ng babae.
Makikita mo sila kahit saan. Di ba?
Oo. Balita ko, ang gaganda daw nila.
Maganda ka din naman, Ate.
Ewan kung masasabi kong "maganda",
pero medyo matagal na kitang kasama.
Sa akin, okay ka naman.
Ma, sabi mo, nakakapangilabot siya.
Uy.
Traydor ka.
Paano ka nakakaihi kahit ganito ang nangyayari?
Tapusin mo na.
Magkaka-impeksiyon ka kung di mo tatapusin.
Gusto mo ba talagang umuwi?
Ano ba ang magagawa mo sa 70 million?
Kulang pa nga 'yon pambayad sa 'kin.
Kailangan mong ibalik ang pera ko,
plus babayaran mo ang damage na dinulot mo sa soul ko.
Ilang beses ko bang sasabihin, ha?
Tumaas nga ang value ng coin.
Nalugi ka kasi naghintay ka na mas tumaas pa.
Ako ang magdedesisyon kung gusto kong umuwi.
Nakakabanas ang bunganga ng tarantadong 'to.
Punitin ko na lang kaya ang bunganga nito?
Freedom ba sabi mo?
- Wala ka no'n. - Kingina.
Alipin kita hanggang makabayad ka.
My slave.
Kaya dapat maglaro ka sa games hanggang sa huli.
Malay mo?
Masolo mo pa ang premyo.
Mababawi ko na ang pera ko
Mababawi mo na ang kaligayahan mo
Kung ako lang ang mananalo, ibig sabihin, patay ka na no'n.
Ba't kita babayaran kung patay ka na?
Paano mo naaalala ang lyrics mo kung ganyan ka kabobo?
Ay, oo nga pala.
Nakalimutan mo ang lyrics no'ng finale na sa isang show.
Gago ka. Gusto mo bang mamatay?
Hindi pa nga ako nakakain.
I'm watching you.
Pinagkakaisahan ka pa rin ba ng mga 'yon?
Kung gawin nila ulit 'yon, lumapit ka lang sa 'min.
Ayos lang ako.
Papatayin na ang ilaw sa loob ng sampung minuto.
- Maghanda na kayong matulog. - Akin na.
Sa ilalim.
Kailangan pa ba talaga 'to?
Ayokong matulog d'yan sa ilalim.
Pag pinatay na ang ilaw, baka may umatake sa 'tin.
Ha? Sino naman?
Tataas ang premyo kung magpapatayan tayo.
Parte 'yon ng game nila.
Gi-hun, sobra na yata ang ginagawa mo.
Kahit pa totoo 'yon, di gagawin ng mga tao 'yon.
Sa nakaraang game,
dose-dosena ang nagpapatayan kada gabi.
Dito mismo.
Di mo alam
kung paano nagbabago ang tao...
sa lugar na 'to.
Naiintindihan ko.
Hindi ko alam. Pasensiya na.
Kapag patay na ang ilaw, salitan tayo sa pagbabantay.
Ako ang mauuna.
Kayo na ang bahala sa salitan.
Saan ka pupunta?
Sa banyo.
Kalagitnaan ng gabi ka lagi nagbabanyo.
Gusto mong samahan kita?
Wag na. Ba't ka naman sasama sa banyo ng mga babae?
Okay ka lang ba kung ikaw lang?
Medyo natatakot ako sa mga nandito.
Ito, o.
Aba.
- Ano... - Makinig ka.
Ito ang binyeo na binigay ng lola mo sa akin.
Dinala ko dito para proteksiyon kung may mangyari man.
Kung may mang-aaway sa 'kin, gagamitin ko...
Oo nga naman.
Ikaw si Madam Jang Geum-ja, na nakaligtas sa Korean War.
Ang galing mo, ma'am.
Mr. Seong.
Kailangan kong magbanyo.
Delikado kung ikaw lang.
Puwede kitang samahan.
Kailangan naming magbanyo.
Hindi puwede. Bawal pumasok o lumabas ng ganitong oras.
Sige na po.
Masama ang pakiramdam ko.
Hindi. Bawal pumasok o lumabas ng ganitong oras.
Ano...
Manong Tatsulok.
Kahit kakaiba ang maskara mo, tao ka pa rin, di ba?
Baka may kapatid ka na kagaya niya at nanay na kagaya ko sa labas.
Kung kailangang magbanyo ng mga babae,
dahil 'yon sa mga dahilan na di nila puwedeng sabihin.
Kung di mo naiintindihan 'yon,
dapat di mo tawaging tao ang sarili mo.
Hindi talaga.
Makinig ka.
Sisenta na ako. May problema ako sa pantog.
Kailangan kong mag-diaper,
pero di ko naman puwedeng dalhin ang mga kailangan ko dito.
Gusto mo ba talagang maihi ako dito?
Isipin mong ako ang nanay mo, Manong Tatsulok.
Di mo naman gagawin sa nanay mo 'to.
Nandito ako dahil sa utang ng anak ko.
Puwede bang kahit makaihi man lang ako kung gusto ko?
Ano ba ang ginawa ko sa dati kong buhay...
Salamat.
Puwedeng sumama?
Okay lang. Babae siya. Hyun-ju ang pangalan niya.
Okay lang. Tara na.
Bilis.
Salamat, Manong Tatsulok.
Humawak ka sa 'kin kung kailangan mo ng tulong.
Okay lang po ako.
Nakakalungkot na nandito ka na ganyan ang kondisyon mo.
Nag-aalala siguro nang sobra ang nanay at tatay mo.
Wala po ako no'n.
Wala akong mga magulang.
Ganito, ha.
Kung kailangan mo ng tulong sa kahit ano,
magsabi ka lang.
Okay lang po ako.
Teka. May sakit ba siya?
Buntis siya.
Malapit na yata siyang manganak.
Gi-hun. Gising na ako.
Dapat matulog ka na.
Di naman ako gano'n kapagod.
Matulog ka pa.
Pasensiya na.
Wag na nating pag-usapan.
Alam ko namang di mo kasalanan.
Hindi, di tungkol do'n.
Pasensiya na kung di kita pinahiram no'ng pumunta ka sa pub ko dati.
Kung natulungan sana kita, buhay pa ang nanay mo ngayon.
Pero walang-wala talaga ako no'n, e.
Alam ko.
Wala naman akong hinanakit dahil do'n.
Kaya ka ba sumali dati? Ipambabayad mo sa pagpapagamot sa nanay mo?
Bakit ka naman bumalik?
Kung ako ikaw, kakalimutan ko na ang lahat.
Magsisimula ako ng bagong buhay.
Kung...
Kung mamatay ako sa harap mo,
tapos...
mapanalunan mo ang lahat ng pera,
ano ang mararamdaman mo?
Ano ka ba, wag kang ganyan. Malalampasan natin 'to nang magkasama.
Kaya ako bumalik.
Para makaligtas tayong lahat.
Para matapos ang game na 'to.
Pero...
hindi ko na alam.
Di ko na alam kung ano pa ang magagawa ko dito.
Sinira ko ang plano mo sa pagpindot ko ng boton na 'yon.
Sinabi ko na, di mo nga kasalanan.
Naaalala mo no'ng nag-strike tayo?
Nando'n tayo sa factory, tapos pinalabas tayo ng management.
Sabi nila, kung sino daw ang boluntaryong lumabas,
papatawarin at mas malaki ang severance na matatanggap.
Paano ko makakalimutan?
Aalis na sana ako noong ako ang bantay sa gabi.
Hulaan mo kung bakit hindi.
Natutulog ka sa tabi ko.
Nagsasalita ka habang tulog.
"Ma, gutom ako. Pagkain po."
Umiiyak ka habang tulog.
- Umiyak ako? - Oo.
- Humihingi ako ng pagkain? - Oo.
Di ka umalis dahil sa 'kin?
Oo. Pinanood kita.
Naisip ko,
"Hay, tingnan mo nga 'tong kawawang kumag na 'to.
Pag nagising 'to at makita niyang wala ako,
mag-iiiyak 'to.
Kahit magbanyo, di niya kakayaning gawing mag-isa."
Kaya naisip ko na wag kang iwan.
- Puro ka kalokohan. - Hindi, sumpa sa ngalan ng nanay mo.
Bakit sa nanay ko? Sa nanay mo ka sumumpa.
Kahit kaninong nanay pa 'yan, totoo 'yon.
Natanggal ako at naging ganito dahil di ako umalis.
Ako lagi ang sinisisi mo sa masasamang nangyayari.
Sa pagkatalo mo sa karera ng kabayo, sa pagkalugi ng chicken shop mo.
Ano pa? Pati ba sa kasal mo?
Hindi, nagpakasal ako kasi gusto ko. Nakipag-divorce ako dahil sa 'yo.
Ikaw ang dahilan ng divorce mo.
Kasi lagi mo ako niyayayang uminom.
Ikaw din ang nagdala sa 'kin sa karerahan ng kabayo.
Sige na. Tama na.
Bumalik na ang Seong Gi-hun na kilala ko.
Para ka kasing ibang tao kung umasta.
Gi-hun.
Pagkatapos ng susunod na game, umuwi na tayo, ha?
Uminom tayo ng soju gaya ng dati.
Libre mo, ha.
Di talaga nagbabago ang mga tao.
Seong Gi-hun, ang kuripot na taga-Ssangmun-dong.
Pinakakuripot sa lahat.
Hari ng mga kuripot.
"Kuripot na taga-Ssangmun-dong." May naaalala ako.
Nando'n pa ba siya?
Oo.
Iha?
Ayos ka lang ba?
Ayos ka lang ba d'yan?
May problema ba?
Naku po. Ano'ng problema?
May masakit ba? Masakit ba ang tiyan mo?
Naku. Palabas na siguro ang anak mo.
Sabihin mo kung saan masakit.
Natatakot po ako.
Ayos lang 'yan.
Magiging ayos lang ang lahat.
Magiging ayos lang kayo ng baby mo.
Wag kang mag-alala.
Ingat din kayo, Team 2.
Kung may makita kayong kahina-hinala, sabihan n'yo kami kaagad.
- Opo, sir. - Opo, sir.
Captain Park, mag-ingat kayo.
Sa norte maghahanap ang Team 2.
Kami sa southwest.
Okay.
Dapat mahanap natin 'yon sa loob ng apat na araw.
Wag kang mag-alala.
Tagarito din si Captain Ko. Kabisado niya ang lugar.
Pang-isang linggo din ang gasolina at pagkain namin.
- Subukan natin. - Sige.
May soju din ho kayo?
Manghuhuli ako ng isda gamit 'to. Puwede n'yong hiwain para sa 'tin.
Akala mo ba mangingisda tayo?
Maging alerto ka hanggang mahanap natin 'yong isla.
Wala naman tayong magagawa kapag gumabi na.
Ano ang gagawin natin buong gabi?
Kakanta ka ba at sasayaw?
Sige, maglayag na tayo!
May bonus ang unang team na makakahanap! Good luck!
- Tara na! - Good luck!
Malapit nang magsimula ang pangatlong game.
Mga player, bumangon na kayo at maghanda.
Inuulit ko.
Malapit nang magsimula ang pangatlong game.
Mga player, bumangon na kayo at maghanda.
Uy. Puwedeng makahingi?
Wag mo nang subukan.
Kapag tumira ka n'yan, di ka na magiging normal ulit.
Pag nakalabas ka dito, wag ka nang sasama sa kanila.
E, bakit ka sumama sa kanila?
Kasi mas madaling paikutin ang mga tangang gaya nila.
E, ako? Bakit ka nakipag-team sa 'kin?
Kasi...
naisip ko na di mo 'ko lolokohin.
Ano?
Uuwi na 'ko pag umabot na sa 200 million ang premyo.
Di ko alam ang sitwasyon mo, pero mag-isip ka nang mabuti.
Di ka tatagal dito.
Lahat ng sundalo, pumunta na kayo sa mga station ninyo.
- Wow. - Yeah!
Young-mi.
Sorry.
Ayos lang po.
Mananalo tayong lahat sa game, at sama-sama tayong lalabas.
Welcome sa pangatlong game.
Ang lalaruin ninyo ngayon ay Mingle.
Inuulit ko.
Ang lalaruin ninyo ngayon ay Mingle.
Uy, magmi-mingle tayo.
Di ba parang ang saya?
Mga player, pumunta kayo sa platform sa gitna.
Kapag nagsimula na ang game,
iikot ang platform at may maririnig kayong numero.
Dapat bumuo kayo ng team na ganoon kadami ang miyembro,
pumasok kayo sa mga kuwarto, at isara ang pinto sa loob ng 30 segundo.
A, ganito pala.
Naglalaro kami ng kagaya nito sa school trip namin.
Oo. Imbes na magyakapan, papasok tayo sa mga kuwarto.
Alam ko ang game na 'to.
Paano ba natin lalaruin? May strategy ba?
Kung four ang number, puwedeng tayo-tayo ulit.
Kung two, dalawa tayo.
Kung mas marami sa five, kukuha tayo ng ibang kasama.
E, paano kung mas konti sa five?
Kung three o four?
Malalaman na lang natin.
Wag tayong mag-panic anuman ang mangyari. Relax lang tayo.
- Magtiwala tayo sa isa't isa. - Magkakasama tayong makakalabas. Sige na.
One, two, three.
- Go! - Lahat pagtatagumpayan!
Simulan na ang laro.
Paikot-ikot
Umikot tayo at sumayaw
Magpapalakpakan tayo at magkakantahan
La-la-la-la, sumayaw nang masaya
Ring-a, ring-a, ring-a Ring-a, ring-a-ring
Maghahawak-kamay tayo
At masayang magtatatalon-talon
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso