NA POCZĄTKU XX WIEKU WIELKA BRYTANIA BYŁA POTĘŻNYM IMPERIUM,
OBEJMUJĄCYM DWIE TRZECIE POWIERZCHNI ZIEMI.
ALE NAJBARDZIEJ NIEUJARZMIONA OKAZAŁA SIĘ KOLONIA
POŁOŻONA PO SĄSIEDZKU - IRLANDIA.
PRZEZ 700 LAT IRLANDCZYCY OPIARALI SIĘ NAJEŹDŹCOM,
WZNIECAJĄC NIEUDANE REBELIE.
BUNT Z 1916 ROKU PRZERODZIŁ SIĘ W WOJNĘ PARTYZANCKĄ,
KTÓRA NA ZAWSZE ZACHWIAŁA BRYTYJSKIM PANOWANIEM.
MÓZGIEM TEJ WOJNY BYŁ MICHAEL COLLINS.
JEGO ŻYCIE I ŚMIERĆ SĄ OBRAZEM EPOKI TRIUMFU, TERRORU I TRAGEDII.
OTO JEGO DZIEJE.
Musisz go pamiętać takim, jaki był.
Krążył po Dublinie w garniturze w prążki,
choć za jego głowę płacono 1 O tysięcy funtów.
Mówił: "Nie będę się ukrywał, bo właśnie tego oczekują".
Zawsze robił zaskakujące rzeczy.
Nikt się nie spodziewał, że wypędzi stąd Anglików.
Bez ludzi, którzy potrafią sprostać wymaganiom swoich czasów,
życie wydaje się niemożliwe.
Teraz on nie żyje.
Ale życie jest możliwe.
Dzięki niemu.
Ognia!
Wstrzymać ogień!
Naprzód!
Bliżej!
DUBLIN - 1916 POWSTANIE WIELKANOCNE
Ręce w górze, chcę widzieć waszą broń.
Sformować potrójną kolumnę.
Połóżcie broń na ziemi i cofnijcie się powoli.
Trzy kroki w tył!
To koniec, Harry.
Znów przegraliśmy.
Naprzód marsz!
Szybciej!
Ruszaj się, irlandzki gnojku!
Otworzyć bramę!
Dalej! Ruszać się.
No już!
Zrobić przejście.
Wskażcie prowodyrów tej farsy.
Pearse.
Zabójcze spojrzenie.
McDonagh.
Thomas Clarke.
Connolly.
Wstawaj, irlandzka świnio.
Spokojnie, Michael. Poczekaj.
Jak długo?
Do następnego razu.
Nie gapić się!
Eamon de Valera.
Co będzie następnym razem?
Odrzucimy ich zasady, Harry.
Ustanowimy własne.
Ognia!
Fakt, że urodziłem się
w Ameryce,
może ocali mi skórę.
W każdym razie,
jestem gotów na spotkanie 2 losem.
Republika Irlandzka
nie jest już tylko snem.
Ognia!
Każdego dnia pieczętują ją
własną krwią
ci, którzy powołali ją do życia.
Ognia!
A każdy rozstrzelany
przysparza nam
kolejnych zwolenników.
Ognia!
Nie mogą nas więzić wiecznie.
Od dnia uwolnienia,
Michaelu,
musimy postępować tak,
jakby Republika była faktem.
Pokonamy Imperium Brytyjskie,
ignorując jego istnienie.
Ognia!
MAJ 1918
Wypuszczają nas, a my robimy, co w naszej mocy, by znów nas zamknęli.
Nie uważasz, że to paradoks?
Paradoks.
Sprzeczność.
Niewzruszona siła napotyka na niewzruszony opór.
Hej.
Spójrz, Harry.
- Czyż to nie uroczy obrazek? - Co?
Powinniśmy założyć rodzinę.
My dwaj?
I on.
- Kto? - Chodź.
Proszę.
Dziękuję.
Jak się masz, Michael?
Długo ten gość tu sterczy?
Tyle co my.
Jakieś pół godziny.
Skąd wiedzieli, że przyjedziemy?
Wiedzą, co jemy na śniadanie.
- Więc pokonamy ich tą samą bronią. - Jaką?
Dowiemy się, co oni jedzą.
Szlag.
Dzień targowy.
Dokąd idziesz?
Co jedliście na śniadanie?
Trafiliśmy na korek.
Cofnijcie się, to wyjedziemy
i dalej będziecie mogli nas śledzić.
Poczekajmy chwilę, zaraz się odblokuje.
Jak wolicie.
Niech was nie zniechęca fakt,
że nasz kandydat
gnije w angielskim więzieniu!
Ja też siedziałem jeszcze tydzień temu.
Mogą nas pozamykać, mogą nas rozstrzelać!
Mogą nawet wcielić nas do wojska!
Mogą z nas robić mięso armatnie nad Sommą!
Ale...
Mamy w rękach potężną broń.
Nie znajdziecie jej w żadnym arsenale Imperium!
Tą bronią jest nasz opór!
Nie ugniemy się przed obcą władzą!
Nie uznamy żadnej obcej instytucji!
Nasi przyjaciele z policji chcą mnie uciszyć.
- Nie mów tak! - Przestań!
Uwięzić mnie, może zastrzelić, kto wie?
Ale prześlijcie im wiadomość!
Gdy mnie uciszą, kto zajmie moje miejsce?
Kto zajmie moje miejsce?
My!
Nie słyszę!
Kto zajmie moje miejsce?
Was też uciszą?
Z drogi!
Wynieście go stąd!
Jak masz na imię?
Kitty.
Gdzie jest Harry?
Na dole.
Czym oberwałeś?
Czymś twardym.
- Nic ci nie będzie. - Jesteś pielęgniarką, Kitty?
Jestem nikim.
Córką mojego ojca.
- A kim jest twój ojciec? - On nie żyje.
Za godzinę kolacja.
Wspaniale.
Przyszła do mnie wczorajszej nocy
Weszła cichutko
Bardzo cichutko
Bezszelestnie
Położyła mi rękę na ramieniu
I powiedziała:
Kochany, już wkrótce
Nadejdzie dzień naszego wesela
Wspaniale, Kitty. Brawo.
Brawo.
Mick wygłosi kolejną mowę.
Co ty pleciesz, Boland, dubliński głupku?
Nic nie wiesz o śpiewaniu.
Racja, wieśniaku z West Cork.
Jesteś ekspertem.
Teraz twoja kolej.
Daj spokój, Harry-
Ona ma głos jak anioł, a ja beczę jak kozioł.
Chcecie, żeby Mick zaśpiewał?
- Tak. - Harry, proszę, przestań.
Ja mam decydujący głos. Głosuję na Michaela.
- Mick, pokaż, co potrafisz. - Chcemy cię posłuchać.
Śmiało, Mick. Śpiewaj.
Słoń mu nadepnął na ucho.
Cisza.
Pamiętam, jak w ponury, grudniowy dzień
Przyszedł dziedzic z szeryfem, by wypędzić nas hen
Przeklęci najeźdźcy mój dom podpalili zgliszcza zostawili
Kielich goryczy wypiłem
I Skibbereen opuściłem
Jest jeszcze 12 zwrotek.
Prosiłeś, żebym cię obudziła.
W West Cork był facet, który oświadczył się pięciu siostrom,
po kolei.
Domyślam się, że wszystkie odmówiły.
Gdy zmarł ich ojciec, oświadczył się matce.
Próbujesz mi coś powiedzieć?
Przygotowywałem grunt pod oświadczyny.
Ale to trudne, gdy obok leży irlandzki partyzant.
- Jemu też się podobasz. - Skąd wiesz?
Przestań.
- Ale on chrapie, niestety. - Nieprawda.
Wybór należy do ciebie, Kitty.
- Mogę odrzucić obu. - Święte słowa.
Na domiar złego sypia w spodniach.
Łajdak.
Wybacz brutalowi.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nie pozwalaj sobie.
Czyja śnię?
Chyba tak.
Będziemy niewidzialną armią.
Nasze mundury to ubrania zwykłych przechodniów i chłopów.
Będziemy uderzać znienacka
i znikać w tłumie.
Czym mamy walczyć?
A co macie?
Pokażcie.
Spójrz, Harry.
To rupieć. Potrzebujecie czegoś lepszego.
- Gdzie jest posterunek policji? - Trzy kilometry stąd.
Tam jest arsenał.
Jak mamy go zdobyć? Nie mamy nabojów!
Oni o tym nie wiedzą.
Co to jest?
- Kawałek torfu. - Nie. To broń.
Kurewsko groźna.
Nie wierzycie?
A teraz?
Dobry wieczór, chłopcy.
Ręce do góry.
- Rzućcie broń! - No już!
Nie będziecie za to odpowiedzialni.
OGŁOSZENIA POLICYJNE
Zabierzcie tę torbę.
To jak worek św. Mikołaja.
Utworzycie lotne brygady. Będziecie żyli na ulicy
i walczyli na własnych warunkach.
- Jak masz na imię? - Pat
- Kto dyktuje warunki? - My.
Za pomocą jednego macie zdobyć dziesięć.
Rozliczać się z każdego naboju. Zrozumiano?
Tak.
Baczność!
- Zrozumiano? - Tak jest!
Zrobię z was wojsko, kurwa.
- Spóźniłem się? - Jeszcze nie.
Nie chcę, żeby ci gamonie czekali.
Zawsze na posterunku.
- Mick, Harry, chcę wam coś... - Nie teraz.
Za tobą.
Jezu.
Pięć minut.
Hej, ty.
Siadaj.
Napij się.
Co to ma znaczyć?
O co chodzi?
Od tygodni depczesz mi po piętach.
Jesteś cholernie gorliwym tajniakiem.
Mam coś dla ciebie.
Nie radzę!
Zawsze jesteś taki narwany?
Nazwiska i adresy wszystkich ministrów.
Zgarną ich dzisiejszej nocy.
Nielegalne zgromadzenie.
Jawny opór wobec rządu Jego Królewskiej Mości.
Skąd to masz?
Sam powiedziałeś, że jestem gorliwy.
Dlaczego miałbym ci zaufać?
Logicznie myśląc, nie powinieneś.
Ale, jak powiedziałeś, od tygodni depczę ci po piętach
i robię notatki z twoich wystąpień.
Powiedzmy, że masz dar przekonywania.
Pracujesz dla okupanta.
Wiem.
Jak to ująłeś?
"Naszą jedyną bronią jest opór".
Męczy mnie to przedstawienie.
Nowicjusz zdominował posiedzenie gabinetu.
Powtórzę jeszcze raz:
minister przekracza swoje kompetencje, jak zwykle.
Co leży w moich kompetencjach?
Wywiad.
Bzdura.
Przemyt broni, grabieże i sianie zamętu.
Póki nie uzbroimy naszych chłopców, nic się nie zmieni.
Ale jako szef wywiadu informuję was,
że dziś w nocy zostaniemy aresztowani.
Skąd ta wiedza?
Nie przekraczaj kompetencji, Cathal.
Nazwiska, adresy i bliscy wszystkich ministrów.
Wiedzą o nas więcej niż nasze matki.
Skąd mamy pewność, że to prawda?
Nie mamy. Ale istnieje ryzyko.
Niech nikt nie nocuje dziś w domu.
Nie zgadzam się.
Nocujmy u siebie.
Jeśli zadrwiono z pana Collinsa, wyśpimy się porządnie.
Jeśli nie, aresztują gabinet.
Podniesie się wielka wrzawa. Może świat ją usłyszy.
Dev, nie mówisz poważnie.
Dość już gniliśmy w angielskich więzieniach.
Mówię poważnie, Michaelu.
Pierdolę.
- Nie przeklinaj. - Pierdolę to wszystko.
Matko Boska.
Zjedź na bok.
Chryste, tajniak mówił prawdę.
Jazda.
To nielegalne aresztowanie przez nielegalne siły okupacyjne!
Jezu Chryste.
Najbezpieczniejszy dom w Dublinie.
Posłuży nam za nocleg.
Więc...
Co pan minister myśli?
Jaki minister?
Zostało nas dwóch.
Zmieniam ci funkcję, Harry.
Będziesz ministrem od siania zamętu.
A ty?
Też.
Plus dodatkowa teka.
Unikanie paki.
Przepraszam.
- Na pewno chcesz to usłyszeć? - Żartujesz.
Jak się macie?
- Mówiłem ci, że on chrapie. - Jezu.
Mick, co słychać?
Pamiętasz Kitty?
Jasne. A ty, Kitty, pamiętasz mnie?
Mgliście.
W porządku.
Wiem, kiedy jestem niemile widziany.
Do zobaczenia.
- Dobranoc. - Dobranoc, panie Boland.
Chcę się o nią bić.
Odwal się.
Za wysokie progi dla takiego wieśniaka.
Założymy się?
Chodź no, Boland!
Dam ci popalić!
Wyluzuj.
Zostaw mnie!
Joe, przetnij zakład!
Daj ucho!
Ty świnio!
Odpieprz się ode mnie!
W co ty grasz, Broy?
- W nic. - Dlaczego dałeś mi tę listę?
Dlaczego nie zrobiliście z niej użytku?
Rząd myśli, że bardziej się przyda w więzieniu.
Najwyraźniej jesteś innego zdania.
Posłuchaj.
Wiem tylko, że jesteś tajniakiem,
a tajniacy i szpicle przeżerają nas od środka.
Mógłbyś robić to samo.
Spryciarz z ciebie, tajniaku.
Nie wierzysz mi, co?
Jeszcze się waham.
Co mam zrobić, żeby cię przekonać?
Pokaż mi akta z Zamku.
Nie dam rady ich wynieść.
Nie?
To wprowadź mnie do środka.
Jezu, mówisz poważnie?
Myślisz, że żartuję?
Kto wie, jak wyglądam?
Tylko ja-.
Wejdę jako informator.
Około północy.
Nie uda nam się.
Wszystko jest możliwe, jeśli gorąco pragniesz.
Kto tak powiedział?
- Ty. - Nie.
On.
Piotruś Pan.
Jak leci?
- Piękny wieczór. - Całkiem niezły.
Jest tu Broy?
- Kto? - Detektyw Ned Broy.
Kazał mi wpaść, gdybym się czegoś dowiedział.
Uszanowanie.
Inspektor Broy?
W głębi korytarza.
- Kto tam? - John Grace.
Zapraszam, panie Grace.
Mam nowiny o tym łajdaku Collinsie.
- Nie boisz się? - Cały się trzęsę.
Nie.
Użyj tego.
Przepraszam.
Katalog.
Akta IRB w Anglii, Szkocji, Ameryce.
Ochotnicy.
Sinn Féin, tu też Sinn Féin.
Znów IRB.
Muszę cię tu zamknąć.
Nie rób hałasu.
Jasne.
Jak cię przyłapią, nie znamy się.
Wiem.
Słodki Jezu.
JOE O'REILLY TAJNE
HARRY BOLAND TAJNE
MICHAEL COLLINS TAJNE
Chryste, tylko tego brakowało.
Obudź się, ty pijaku.
- No już! - On świętował, Tom.
Narodziny dziecka.
Naprawdę? Chłopiec czy dziewczynka?
Dziewczynka.
Napij się, Tom.
Praca nie zając.
- Koniec na dzisiaj? - Tak.
Zostało trochę. Szkoda marnować.
Weź ze sobą.
Chodź, doprowadzę cię do ładu. Czas do domu.
- Przyniosłeś śniadanie? - Idź już, Mick.
Za chwilę.
Przeciągasz strunę.
Znajdziesz zaufaną maszynistkę?
Po co ci?
Chcę mieć kopię nowych dokumentów.
Rozejrzę się. Idź już.
Możecie nas zetrzeć w proch w tydzień.
Jak myślisz, dlaczego do ciebie przyszedłem?
Jeśli nie uderzymy pierwsi, zrobi się gorąco.
Jak gorąco?
Bardzo.
Te akta są niewiele warte bez ludzi, którzy je stworzyli.
Trudna sprawa.
Dasz radę?
Po dzisiejszej nocy nic mi nie straszne.
Chodź.
Jezu Chryste, Mick, gdzie się podziewałeś?
P racowałe m .
Gdzie?
Chcę mieć akta wszystkich członków brytyjskiej administracji.
Przejrzyjcie wszystko. Książki, gazety, kronikę towarzyską.
Chcę nazwiska, adresy, kluby,
wjakich bankach mają konta, co jadają na śniadanie.
Uzupełniajcie je na bieżąco, co tydzień.
- Tom! - Tak.
Daj mi 12 najlepszych ludzi z sekcji dublińskiej.
Młodych, samotnych.
- Po co? - Chcę mieć 12 apostołów.
Nie dyskutuj, do cholery.
Joe, podyktuję list.
Gdzie się podziewałeś?
"Do wszystkich zainteresowanych.
"Niniejszym ogłaszamy, że każda forma współpracy
"z okupantem będzie karana śmiercią.
"Zostaliście uprzedzeni".
Podpisano: "Irlandzka Armia Republikańska".
Mówisz poważnie?
Obawiam się, że tak.
Roześlij wszystkim tajniakom.
Widziałem ich akta. Wiedzą o nas więcej niż my sami.
Spójrz.
To my.
- Skąd to masz? - Wiesz, co jest ich siłą?
Informatorzy.
Bez nich brytyjski system runie.
Gdyby każdy, kto pracuje dla Zamku,
wiedział, że za kolaborację czeka go kula w łeb,
nie wyściubiłby nosa z domu.
Dlatego mówię poważnie.
Jest tylko jeden problem.
Jaki?
Musimy spełnić groźbę.
Tak.
Więc...
Udźwigniesz to?
Ty też dostałeś?
To żart.
Irlandzkie gnojki nie będą mi grozić.
Podaj jakieś nazwisko, Ned.
Po co?
Przypieczemy gościa jak prosię.
Tu jest jedno.
Cullen.
Grozicie nam, irlandzkie świnie?
To my wam grozimy!
Co to znaczy?
To znaczy, że macie stąd spieprzać.
Co?
Zrezygnować z pracy?
I z takich rozrywek?
Jeszcze ci zagramy, Hoey.
A ty będziesz cienko śpiewał.
Niech ich szlag!
Odbierz!
Tak?
Kto to jest John Grace?
Daj słuchawkę.
Ned?
Wypuścili go.
Tommy.
- Tom. - Hoey.
Wiem. Chodź.
Każdy, kto zna dzieje Irlandii, wie, że takie organizacje jak nasza
upadały przez płatnych szpicli i donosicieli.
Chcę, żeby teraz było inaczej.
Waszym zadaniem jest sabotaż pracy wywiadowców.
Ma być zbyt ryzykowna, by się opłacała.
- Co? I
Rozesłaliśmy ostrzeżenie.
Jeśli są tak głupi, by zostać na Zamku,
zginą.
Zastrzelicie ich.
To nie będzie przyjemne zajęcie.
Jeśli ktoś ma skrupuły, tam są drzwi.
Co?
Przejdziemy przez nie żywi?
Tak, Vinny.
Mówię poważnie. Nikogo nie będę zmuszał.
- Niech Bóg zlituje się nad twoją duszą. - Co?
WIĘZIENIE LINCOLN - ANGLIA
Chcę ci podziękować.
Za co, ojcze?
Za wspólne poranne modlitwy.
Nie będę udawał, że podzielam twoje poglądy.
Ale doceniam twoją prawość.
A Ja twoją, ojcze.
Póki modlitwa wznosi się ponad takie sprawy,
jest nadzieja.
Z pewnością.
Niech to szlag! Nalot.
Uciekajcie! Wszyscy!
Szybko! Spierdalajmy!
Przepraszam panią. Gdzie jest wyjście?
Świetnie.
Daj mi Mail.
To za piątkową robotę.
O Boże!
Łapać tych dwóch!
Zatrzymać ich!
Nie znalazłeś nic lepszego, Joe?
Tylko na jakiś czas, przysięgam.
Mick.
Następnym razem będzie rzeźnia?
Piszą o nas na pierwszej stronie.
Co takiego?
"Dubliński detektyw podziurawiony kulami".
"Podziurawiony"?
Po co dziurawić ludzi jak sito?
Wystarczyła jedna kula.
Chciałem mieć pewność.
Zapamiętajcie raz na zawsze: naboje nie rosną na drzewach.
- Gdzie nie rosną? - Na drzewach.
Spadajcie.
- Od szefa. - Kiedy przyszło?
- Dziś rano. - Chłopcy.
Dobra robota. Ale oszczędzajcie naboje.
Chodźmy.
To na pewno od Deva?
Genialne.
Spójrz.
Potrzebuję ciszy i spokoju.
Pragnę ich tak bardzo, że mógłbym za nie umrzeć.
Raczej zabić.
Nie. To ostateczność.
Nie uderza cię, jak jesteś w tym dobry?
W Czym?
W krwawych Jatkach.
Ty też jesteś niezły.
Ty jesteś więcej niż dobry.
Dajesz im popalić.
To jeszcze nic.
Twierdzisz, że będzie gorzej?
Posuniemy się dalej?
Tak.
Wiesz, co czuję?
Nienawidzę ich.
Nie za rasę czy brutalność.
Nienawidzę ich za to, że nie dali nam wyboru.
Nienawidzę tego, kto włożył broń w ręce Vinny'ego Byrne'a.
Wiem, że toja, i nienawidzę się za to.
Nienawidzę ich za to, że narzucili nam nienawiść.
Zrobię wszystko, by położyć temu kres.
Hej, kawalerze.
- Masz ochotę się zabawić? - Nie dzisiaj.
Spokojnie, sukinsynu.
WIĘZIENIE KRÓLEWSKIE LINCOLN
Dev, za dwie minuty kolejny obchód.
Kurewski zamek.
Nie przeklinaj.
Ten cholerny klucz się złamał.
Otworzę moim.
Nic: z tego. Utknął w pieprzonej dziurce.
To nie powód, żeby przeklinać.
Spróbuję wypchnąć.
Dalej, Mick.
Nojuż.
Śmiało, Dev. Pchaj.
Mam go!
Na wszelki wypadek.
Masz szczęście.
A to co?
Futro mojej ciotki. Udawaj dziwkę.
Z przyjemnością.
Biegiem.
Szkoda, że nie mam wysokich obcasów.
Daj mi to.
Jazda!
Spadaj!
Do twarzy ci w futrze.
Pewnych rzeczy nie powinno się robić nawet dla ojczyzny.
Na przykład stać pod latarnią?
Niektórzy umierają za Irlandię, a Dev się dla niej zeszmacił.
Ustanowiłem historyczny precedens.
Odwiozę cię do domu, Kathleen.
Widzę, że nieźle się bawiliście pod moją nieobecność.
Tak, tylko igraszki i swawole, szefie.
Wiem.
Czytam gazety.
DE VALERA UCIEKŁ Z WIĘZIENIA TRZEJ LIDERZY ZNIKNĘLI
LIVERPOOL - ANGLIA
Matko święta, jesteśmy sławni.
Nie my, tylko on.
Lepiej, żeby przeczekał tydzień. Taki nos rzuca się w oczy.
Potem cały Dublin będzie świętował.
- Rozmawiał z tobą? - O czym?
- Wybiera się do Ameryki. - Co?
Chce, żebym z nim jechał.
Dev! Nie możesz mi tego zrobić!
Chcę prosić Amerykanów o wsparcie.
Chcę, żeby prezydent Wilson uznał Republikę Irlandzką.
Żeby międzynarodowa opinia publiczna
wywarła presję na brytyjski rząd.
Do nich przemawia tylko jeden argument. Wiesz jaki.
Mamy robotę w domu.
Mamy robotę tam, gdzie powiem.
Ajako prezydent Republiki Irlandzkiej
chcę uzyskać poparcie prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Więc: jedź do Ameryki, krzyżyk na drogę. Ale zostaw mi Bolanda!
- Co wyjątkowego jest w Harrym? - Znam moich ludzi.
- Jest mi potrzebny. - Do czego?
Nie mogę prowadzić wojny bez Harry'ego Bolanda!
Beze mnie się obszedłeś.
Chryste, chyba cały Dublin tu przyszedł.
Spójrz na minę Smitha.
Jest tak blisko, a nie może go dopaść.
Spokojna głowa. Spróbuje.
Nie tutaj.
Nie, ale trzeba go ukryć.
Harry, wstawaj. Szybko.
- Dev, rusz się. - Szefie.
Powodzenia.
- Otwierać! - Precz z mojego domu!
Na górę!
Szybko!
Dev, pamiętaj o jednym.
Zawsze będziesz moim szefem.
Ruszaj!
Jazda.
Ponieważ wy, dublińczycy, nie możecie dopaść tego Collinsa,
my się tym zajmiemy.
Akta IRB, Anglia, Szkocja, Ameryka.
Ochotnicy, Sinn Féin, tu też Sinn Féin.
Mam gdzieś akta!
Daj mi spis wszystkich jego znajomych.
Mają siedzieć w pace. Jeszcze dzisiaj!
To nie jest proste.
Ależ tak, panie Broy.
Uprościmy to.
Wprowadzam nowy porządek. Od zaraz!
Miłego dnia, panie Broy.
Potrzeba tu metod z Belfastu.
Paszport. W podróży nazywasz się Harry Clyne.
Dobrze.
Akt urodzenia,
pieniądze i tak dalej.
Proszę.
Dzięki, Mick.
Niech go szlag!
Mówiłem mu, że bez ciebie nie dam rady.
Jak myślisz, dlaczego mnie wybrał?
Bał się zostawić nas razem.
Moglibyśmy stworzyć tę Republikę, o którą chce prosić świat.
Kto wie.
Ściągają na Zamek ludzi z Belfastu.
Będzie gorąco.
Bardziej niż myślimy.
Nie pozwól, by cię dopadli. Słyszysz?
Nie daj się.
Nie szukają bandyty, który jeździ rowerem w garniturze w paski.
Pieprzę to. Dotąd szło gładko.
Może szczęście mnie nie opuści, a rower nie złapie kapcia.
Chodź tutaj.
- Przyjdziesz na dworzec? - Tak.
Spotkasz tam kogoś.
Tak? Ciekawe kogo.
Będzie potrzebowała opieki pod moją nieobecność.
Gotowe.
- On mnie opuszcza, Mick. - Myślałem, że mnie.
Przestańcie oboje. Nikogo nie opuszczam.
To prawda, że Amerykanki noszą spodnie?
Prawda. Bezwstydne gorszycielki.
Słyszeliście?
W West Clare widziano motyla.
- Zielono biało żółtego. - Boże.
Chłopcy mówią, że to znak.
Na pewno.
- Poważnie. - Wiesz, jaki jest problem z motylami?
-Jaki? - Zyją tylko jeden dzień.
Ale co to za dzień, Mick.
- Tu jest pusto. - Co za dzień.
Zostawiam was. Tu masz bilet.
Ostrożnie.
- Wszystko będzie dobrze. - Tak.
Modlę się o to.
Do zobaczenia, Mick.
Nie chcę odjeżdżać.
- Do widzenia. - Pa.
- Będziesz pisała? - Tak.
Obiecujesz?
Do zobaczenia.
Dokumenty, proszę.
Panowie.
Człowiek nie może w spokoju pożegnać się z żoną?
Wybacz, Kitty.
W moich stronach nazywają to wyuzdaniem.
Obiecałem Harry'emu, że będę się tobą opiekował.
Chodź.
DOBOROWE ODDZIAŁY SIŁ KRÓLEWSKICH
PRZYBYWAJĄ DO IRLANDII,
ŻEBY UWOLNIĆ TEN ZNĘKANY KRAJ
OD PLAGI TERRORU
Trzymać szyk!
Co jest, do diabła?
Sektor po sektorze.
Liczy się czas.
Szybciej skończymy, wcześniej wrócimy do domu.
Każdy świstek, panowie.
Każdy świstek.
Czarno brunatna swołocz!
Odpieprz się!
Codziennie to samo gówno!
Głupia irlandzka krowa!
Pieprzyć to...
Uwielbiam pociągi. A ty, Ned?
Co w nich widzisz?
Przywodzą mi na myśl miejsca, których nigdy nie zobaczę.
To elita tajnych służb brytyjskich.
Dobierana przez Churchilla.
Daj mi wszystko, co masz.
Bez adresów?
Nie ujawnili.
Mają konkretne zadanie?
Unieszkodliwić ciebie i twoich chłopaków.
Nie pociągnę długo, Mick.
To mnie wykańcza.
Mnie też, Ned. Ale nie mów nikomu.
Czy ten Collins nie ma twarzy?
Nie jest człowiekiem z krwi i kości?
Proszę pana.
Nie masz nic lepszego?
Obawiam się, że nie.
Dziękuję, Boy. Możesz odejść.
Broy.
Tak. Broy.
Mogę prosić o ogień?
Dzięki.
Więc to był pan Soames. Ilu jeszcze?
Dziewiętnastu.
Tom, ruszaj.
Ja się tym zajmę, Liam. Tom.
Jak się masz, Charlie?
- To jest Rosie. - Miło mi. Usiądźmy.
Opowiedz o Soamesie, Rosie.
Codziennie daje mi napiwek.
Nie tak jak inni.
O której wstaje?
Przychodzę o 9:00.
Myje się za parawanem, więc go nie widzę.
Opróżniam kosz i zabieram bieliznę.
Daje mi napiwek zza parawanu.
Nie powinnaś brać, Rosie.
To dżentelmen, Charlie.
A ty jesteś damą, Rosie. Nie mądrz się.
Dziękuję, panie Collins.
Pokaż, co znalazłaś w koszu na śmieci.
Dzięki.
Chodź.
LISTA AGENTÓW DUBLIŃSKIEGO ZAMKU
Niech cię Bóg błogosławi, Rosie.
Mamy ich.
To wytrawni gracze.
Macie tylko jedną szansę.
Albo oni, albo my.
Uderzymy o świcie. Kto chce odejść,
niech zrobi to teraz.
Śmiało, chłopcy.
Wiem, że wiele przeszliście.
To żaden wstyd odejść.
Dziękuję.
Unikajcie stałych miejsc.
Vaughana, Core's Street, CIeary'ego.
Jeśli kogoś złapią, będzie po nas.
Zrozumiano?
- Tom. - Ruszajmy.
- Co? - Mam dla ciebie wiadomość od Kitty.
- Gdzie ona jest? Szlag! - U Vaughana.
Zbieraj się, Kitty.
- Mógłbyś się przywitać. - Cześć.
- Co ty wyprawiasz? - Harry zostawił cię pod moją opieką.
Nie słyszałeś o zwykłej uprzejmości?
Nie.
Nie możesz tu zostać.
- Dlaczego? - Nie pytaj.
Chodź.
Jeśli zjawi się któryś z naszych, powiedz, żeby tu nie nocował.
- A gdzie? - Nigdzie. Bądź czujny.
"Dosyć ma dzień swojej biedy", prawda, Boy?
Tak jest.
A może Broy?
Broy.
Dobranoc panu.
Idź za nim.
Nie szarp mnie.
Powiedziałam, żebyś mnie nie szarpał!
Kitty, proszę.
Proszę.
Jestem w hotelu Gresham.
Nie wiem. Nie, nie, wszystko w porządku.
Zadzwoń, jak coś się wydarzy.
Wejść!
- Gdzie postawić, panie Grace? - Tutaj.
-Trzymaj. - Dziękuję.
Wychodzę, Mick.
Nie możesz. Jak myślisz, dlaczego cię tu przyprowadziłem?
Nie wiem!
U Vaughana nie jest bezpiecznie.
Nie dzisiejszej nocy.
Matko Boska!
Co było w tych papierach?
Słowa. Tylko słowa.
Co się dzieje?
Lepiej, żebyś nie wiedziała.
Mam prawo zgadywać?
Miałaś wieści od Harry'ego?
Tak.
Napisał.
Często pisze.
Gdy was poznałam w Graham, byłeś...
Ale to on do mnie napisał.
Dlaczego, Mick?
Harry to człowiek pióra.
A ty?
Puśćcie mnie!
Wiem, dokąd mnie prowadzicie!
Sam pójdę!
Obiecaj mi coś, Kitty.
Co tylko zechcesz.
Obiecaj, że się do mnie nie przywiążesz.
Obiecuję.
Z Irlandczykami jest taki kłopot, że śpiewają przy byle okazji.
Za to nie chcą mówić.
Róbcie, co trzeba.
Wysłałeś chłopców na akcję?
Masz to wypisane na twarzy.
Każdy ich krok
jest jak walentynki.
Jak bukiet kwiatów.
Dołączyłeś liścik miłosny
do tych kwiatów?
Co tam jest napisane?
Strzelaj!
No już!
Jezu!
W nogi!
Szybko!
"Zostawcie nas w spokoju".
Tylko tyle?
Niezbyt romantycznie.
Odsuń się od niej.
Oszczędź mojej żonie tego widoku.
Wyprowadź ją.
Zejdź...
Nie jestem jego żoną!
Czas na modlitwę.
Wiesz, co to znaczy, Kitty?
"Dajcie nam naszą przyszłość. Dość mamy waszej przeszłości".
Pan jest moim pasterzem.
"Oddajcie nam nasz kraj,
"byśmy mogli w nim żyć, rozwijać się,
"kochać".
Więc: jest tam miłość, Mick.
Zaczekaj, Rosie.
Zmieniasz pościel?
Uciekajmy!
A więc, Mick,
kwiaty rozdane.
Myślisz, że zrozumieli?
Są ofiary?
Ogłuchliście?
Broy.
Pieprzony Ned Broy!
Co ty mówisz? Nie brał udziału w akcji.
Zgarnęli go u Vaughana.
Co on tam robił?
Matko Boska!
Sheamus!
O Boże.
Nie mogę dłużej ryzykować, Mick.
Kto ustąpi pierwszy, Joe?
My czy oni?
Ofiara czy kat?
Wygiądasz jak gangster.
A ty jak duch!
Witaj w domu, Harry!
Jak się masz, Mick?
- Świetnie. - Dajesz radę?
Jesteś tam teraz sławny.
Gdzie?
Tam, durniu.
Jak było w Ameryce?
Wspaniale.
Dev nie rozmawiał z prezydentem, prawda?
Tak myślałem.
Jak się masz?
Świetnie.
Witaj w domu, szefie.
Wielkolud przesyła pozdrowienia.
COLLINS NADAL NA WOLNOŚCI
Przekonamy się, kto jest wielkoludem.
Przepraszam za spóźnienie.
Jak zapewne wiecie,
otrzymaliśmy pewne sygnały od Brytyjczyków.
Rysuje się nikła szansa,
Że Przystąpią do rozmów.
Ale nasi stratedzy
pozwolili, żeby brytyjska prasa nazywała nas mordercami.
Jeśli mamy negocjować jako legalny rząd,
nasi żołnierze muszą walczyć jak legalna armia.
Co masz na myśli, Dev?
Akcje na wielką skalę.
Jak w 1916 roku?
Heroiczna etyka porażki
ludzi prowadzonych na rzeź.
Oszczędźmy im fatygi i sami palnijmy sobie w łeb.
Jak śmiesz!
Jak doprowadziliśmy do tego,
że w ogóle rozważają negocjacje?
Rzuciliśmy ich na kolana w jedyny możliwy sposób!
Nazywają nas mordercami.
Wojna jest morderstwem! Brutalnym, krwawym mordem!
Gdybyś tu był przez ostatni rok, wiedziałbyś o tym!
Proponuję szturm
na siedzibę administracji brytyjskiej w Irlandii.
Na Izbę Handlową.
Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz.
Jakie straty?
Sześciu zabitych, 70 zatrzymanych. Totalna klęska.
Chryste, znowu! Biegiem.
A broń?
- Nie wracaj. - Potrzebujemy broni!
Zostaw!
Sukinsyn.
Damy radę, Mick.
Ty sukinsynu!
Nie!
Nic nie możemy zrobić, Mick.
Zupełnie nic.
Jak długo wytrzymamy?
Cztery tygodnie. Ale zachowaj to dla siebie.
Tak krótko?
Chyba że będziemy strzelać z łuków.
Nie dowcipkuj, Michael.
W zeszłym tygodniu straciliśmy prawie 80 ludzi.
Powiedz mu, Harry.
Chodźcie.
Zagramy w piłkę.
Podaj do...
Ma rację, szefie.
Kłamałem, Harry.
W Jakiej sprawie?
Wątpię, czy wytrzymamy tydzień.
Dobry Jezu. Wiedzą o tym?
Nikt nie wie.
Dev negocjuje.
Dlatego on też nie wie.
To bardzo ważne, żeby nie wiedział.
Świat musi myśleć, że jesteśmy niezwyciężeni.
Może wtedy będziemy się liczyć.
Jezu Chryste.
Kitty przyjechała.
Słyszałem.
Co?
Przyjechała do mnie czy do ciebie?
Może do obu.
Zawieź ją do Kingstown. Niech odetchnie morskim powietrzem.
Może ty ją zawieziesz?
Nie, ty to zrób.
- Nie, ty. - Nie, ty.
W Donnybrook biegła dziś klacz o imieniu "Republika Irlandzka".
lle płacili?
- Pięćdziesiąt do jednego. - Nieźle, co?
Naprawdę?
To jakby oni mieli sto tysięcy żołnierzy, a my tylko dwa.
Optymistyczne szacunki.
Optymistyczne czy nie, ona wygrała.
- Żartujesz? - Co?
Za 10 szylingów płacili 25 funtów. Plus 7 funtów i 10 szylingów za miejsce.
- Racja. - Moja wygrana wyniosła...
-33 funty i 10 szylingów. - Umiecie liczyć.
Niech Republika Irlandzka
-postawi nam kolację. - Ale numer.
Znam dobre miejsce.
No, rewolwerowcy, który z was poprosi mnie do tańca?
- Ja, ja, ja, proszę. - Nie, ja.
- Orzeł, Harry, reszka, Mick. - Zgoda.
- Kitty, uczynisz mi ten zaszczyt? - Ten gangster znów wygrał.
Podepcze ci buty, Kitty.
Zamknij się.
Nie powinienem był wyjeżdżać, prawda?
Dlaczego?
Miałem dużą przewagę.
A teraz gdzie jestem?
To nie wyścig, Harry.
A zatem jak to widzisz?
Ty bez niego, on bez ciebie.
Nie wyobrażam sobie tego.
Wyścig na trzech nogach.
Jezu Chryste. Wszędzie cię szukam, Mick.
Na litość boską, Joe. Chcę spędzić wieczór jak człowiek!
Przetrząsnęliśmy całe miasto! Słyszałeś już?
Nic nie słyszałem!
Czy choć raz ta cholerna Republika może mnie zostawić w spokoju?
Mick, to koniec!
Jaki koniec? O czym mówisz?
Skończone.
Poprosili o rozejm.
Skończyło się?
- Koniec koszmaru? - Tak.
Wygraliśmy?
Lloyd George wywiesił białą flagę?
Rzuciliśmy Imperium Brytyjskie na kolana?
Tak.
Dlaczego od razu nie powiedziałeś?
Jak się nazywał ten koń?
Udało się! Mamy rozejm!
Co?
To jakiś żart.
Nie. Nie ma mowy.
Nie jestem politykiem. Nie pojadę do Londynu.
Jesteś naszą najmocniejszą kartą.
Nazywają mnie zabójcą i mordercą.
Wyobrażacie sobie, że Churchill uściśnie mi dłoń?
Wysondowaliśmy go, nie było sprzeciwu.
Ty jedź, Dev.
Jesteś mężem stanu.
Wiesz, jak daleko możesz się posunąć. Znają cię.
W tym rzecz. Ciebie nie znają.
Nie rób mi tego, Dev.
Nie mam dobrej gadki. Jestem burakiem z West Cork.
Proszę!
Staniesz na czele delegacji
i wynegocjujesz pierwszy w dziejach traktat
między Irlandią a Anglią.
Ostatecznego arbitra musimy trzymać w rezerwie.
Czyli ciebie.
Naród irlandzki.
I mnie jako prezydenta Republiki.
Dlaczego mnie tam wysyła, Harry?
Bo napędziłeś im potężnego stracha.
Oszczędź mi tych bzdur.
Jesteś naszą najmocniejszą kartą.
- Co on knuje? - Co?
- O czym mówisz? - Mam jeden atut.
Przez te wszystkie lata nikt nie wiedział, jak wyglądam.
Który z was to Michael Collins?
On.
Ten tutaj. Do zobaczenia, Mick.
Ten niski.
Mick!
Kitty!
Mick!
"Jako wasz plenipotent
"do zabezpieczenia niniejszego dokumentu,
"zwanego dalej Listem..."
Co?
"Nie zdołali nas pokonać militarnie,
"więc próbują dokonać tego werbalnie.
"Język angielski nie jest drętwą mową.
"Jak ci ludzie mogli stworzyć imperium?"
'Harry - Co?
Przestań.
Dlaczego?
Nie chcę cię skrzywdzić.
Jak mogłabyś mnie skrzywdzić?
Kocham go.
Przykro mi.
Musiałam ci powiedzieć.
Jemu też powiedziałaś?
Nie.
I może nigdy nie powiem.
Mówię tobie, bo nie chcę cię skrzywdzić.
Dostałem kosza.
Szczęściarz z tego Micka.
SYGNATARIUSZE TRAKTATU
NOCNE OBRADY PORTRETY NEGOCJATORÓW
Dałem z siebie wszystko, Kitty, ale wiem, że to nie wystarczy.
CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Mamy Wolne Państwo Irlandzkie zamiast Republiki.
Mamy własny rząd.
Ale musimy przysiąc wierność Koronie.
Status hrabstw północnych będzie zrewidowany,
na razie jednak pozostaną częścią Imperium Brytyjskiego.
Ten traktat to tylko pierwszy krok.
Mam nadzieję, że będzie tak postrzegany.
Jak się masz?
Mick.
Czy to prawda?
To najlepsze, co mogliśmy osiągnąć, Harry.
Mick.
Oddaliśmy im Północ, podzieliliśmy kraj.
Naprawdę oczekujesz, że złożymy przysięgę wierności Koronie?
Nie zgadzają się na Republikę. Nie rozumieją tego pojęcia.
- Dlatego Dev wysłał mnie. - Mick.
O czym ty mówisz?
Wiedział, że nie zgodzą się na Republikę.
Chciał, żeby ktoś inny przywiózł złą wiadomość.
Mamy Wolne Państwo Irlandzkie i własny rząd,
narzędzia do stworzenia republiki, jakiej chcemy.
Inaczej będzie wojna.
Nie będę się bił o słowa.
A jeśli jednak wojna, Mick?
Przyjąłeś warunki bez mojej zgody!
- Nic lepszego nie mogliśmy osiągnąć. - To twoja opinia!
Co więcej, Dev, wysłałeś mnie tam,
bo wiedziałeś, że tak będzie.
- Czcze insynuacje. - Nie, to prawda.
Inaczej pojechałbyś sam.
Wiem, że nie mamy Republiki,
ale mamy swobodę jej tworzenia. Pokojowo.
A najwyższy czas na pokój.
Co ty możesz wiedzieć na temat pokoju?
Wysyłając mnie do Londynu,
powiedziałeś, że będziemy negocjować w imieniu rządu,
Dáil i narodu irlandzkiego.
Jeśli oni odrzucą traktat, ja też odrzucę.
A jeśli go przyjmą, ja też przyjmę.
Chcę wiedzieć, czy zrobisz to samo.
Wstąpisz na piwo?
Nie stój tu...
Czytał gazety. Chodź.
Powiedz coś.
Znam was obu od czterech lat.
Razem spaliście, razem żyliście, razem walczyliście.
Ale wojna się skończyła.
A jeśli się właśnie zaczyna?
Chryste.
Lepiej wrócę do Longford.
Niech pan coś powie.
Ma pan coś do powiedzenia?
Panie Collins?
Proszę o ciszę!
Zostaliśmy wybrani przez naród irlandzki.
Czy okłamywaliśmy Irlandczyków,
obiecując im Republikę?
W listach poprzedzających negocjacje
ani razu nie padło żądanie uznania Republiki Irlandzkiej!
Gdyby padło, wiedzielibyśmy, że zostanie odrzucone!
Pan Collins proponuje nam
przysięgę wierności obcemu królowi i podział kraju...
Zdrajca!
Rezygnację z północnej części kraju!
Pan Collins, człowiek, który wygrał niedawną wojnę,
opisał ten traktat
jako krok ku ostatecznej wolności!
Pan Griffith...
Pan Griffith nazwał pana Collinsa człowiekiem, który wygrał wojnę!
Porządek obrad, panie przewodniczący.
Dyskutujemy o traktacie czy o mnie?
Ministrowi nie w smak moje słowa!
Nie boję się krytyki!
Panie Collins, w armii pełnił pan funkcję
dowódcy jednego z pododdziałów.
Nikt nie szukał...
Nikt nie szukał rozgłosu tak jak pan!
Dalej, Cathal!
Prasa wyniosła tego człowieka do pozycji, jakiej nigdy nie zajmował.
Zrobiła z niego romantyczną postać,
mitycznego bohatera, którym nigdy nie był.
Człowiek, o którym mówię, to Michael Collins.
Apeluję do wszystkich obecnych.
Zróbcie ze mnie kozła ofiarnego. Nazwijcie mnie zdrajcą, jeśli chcecie.
Ale proszę, uratujmy kraj.
Alternatywą dla tego traktatu jest wojna,
jakiej nikt z was nawet sobie nie wyobraża.
Jeśli ceną za wolność,
ceną za pokój, jest oczernianie mojego imienia,
chętnie ją zapłacę-
Dziękuję.
Panie i panowie, wynik głosowania to 64 do 57.
Większością siedmiu głosów
przyjęliśmy traktat.
Chcę złożyć deklarację.
Żeby usłyszano Ją
w kraju i na świecie.
Oto ona:
Naród irlandzki ustanowił Republikę.
Obalić ją może tylko
naród irlandzki.
Na znak protestu
przeciwko ratyfikacji tego traktatu,
który pieczętuje śmierć Republiki,
ja i moi posłowie opuścimy tę Izbę.
Zdrajcy!
Wszyscy jesteście zdrajcami!
Tylko nie ty, Harry.
Wygrałeś.
Zawsze pan wygrywa, panie Collins.
Rzadko, panno Kiernan.
Bardzo rzadko.
Jak ja cię nienawidzę.
Witaj W klubie.
16 STYCZNIA 1922
PODCZAS GDY KRAJ PRZYGOTOWUJE SIĘ DO REFERENDUM W SPRAWIE TRAKTATU,
ARMIA WOLNEGO PAŃSTWA IRLANDZKIEGO PRZEJMUJE DUBLIŃSKI ZAMEK.
Spóźnił się pan siedem minut, panie Collins.
Kazaliście nam czekać 700 lat.
Cóż to jest siedem minut!
Miejmy to za sobą.
Baczność! Prezentuj broń!
Tylko po to tyle zamieszania?
Co teraz?
Będę musiał włożyć ten kapelusz?
W tył zwrot!
Ten traktat zalewa drogę do Republiki
krwią Irlandczyków!
Jeśli tylko wojna domowa
może nam dać wolność, niechaj wybuchnie!
Ochotnicy będą musieli brodzić w irlandzkiej krwi,
we krwi niektórych członków rządu,
aby wywalczyć wolność dla Irlandii!
Po siedmiuset latach!
Kitty!
Pozwól mu mówić!
Kitty, odejdź stąd.
Zostawcie go w spokoju!
Serce mi zamarło, Kitty.
Lubię brzmienie twojego głosu, Mick.
Nie zaakceptują traktatu.
Bez względu na wynik referendum.
Słyszałeś, co powiedział de Valera.
Brodziłem w morzu krwi.
Jak myślisz, o czyjej krwi mówił? O twojej.
Wyjdziesz za mnie? Tak?
Tak.
Naprawdę?
Tak po prostu?
Tak.
MIAŻDŻĄCA PRZEWAGA ZWOLENNIKÓW TRAKTATU
Mail!
7 LIPCA 1922
LUDNOŚĆ OPOWIEDZIAŁA SIĘ ZA TRAKTATEM.
DE VALERA I JEGO ZWOLENNICY ODMAWIAJĄ UZNANIA WYNIKU REFERENDUM.
Kto ci to dał, gówniarzu?
Co tu się dzieje, Rory?
-Zajmujemy gmach sądu 'Ty głupcze!
Licz się ze słowami.
Chcesz rozpętać wojnę domową?
- Bronimy Repub... - Daj spokój!
Te dzieciaki nie widziały broni!
- Wyszkolimy ich. - Tak ja was?
- Kto wydał rozkaz? - Komitet Ochotników.
Dev w nim jest?
To jego robota?
Wracajcie do domów, do matek!
Chryste.
Wiesz, co to znaczy, Liam?
Stało się. Nastąpił rozłam w armii.
- Kto w tym siedzi? - Mellows, Lynch,
Tom Barry, Oscar Traynor.
Nie zapalaj, Kitty.
Dlaczego?
Facet z bronią czai się pod płotem.
Jezu Chryste.
Kitty.
- Przecież mnie nie zastrzelą. - Kitty!
Dlaczego mi to robisz?
Mogą do nas strzelać, ale nas nie zabiją.
- Co ty wygadujesz? - To niemożliwe.
Zamierzam patrzeć, jak się starzejesz.
Już jestem stary.
Jak ci siwieją włosy.
W mojej rodzinie raczej łysieją.
Więc będziesz łysy.
Przeżyję to.
Nie zamierzam tego znosić.
Nie będę walczył z towarzyszami broni!
Przeważająca większość narodu
opowiedziała się za traktatem!
Okupują gmach sądu, połowę O'Connor Street, Limerick, Cork.
- To anarchia! - Lepsza anarchia niż wojna domowa!
- Churchill zaproponował nam artylerię! - Niech sam sobie brudzi ręce!
Może tak zrobi, Michaelu.
Może tak zrobi.
Harry.
Zatrzymaj Się-
- To niebezpieczne. - Rób, co mówię.
Harry, porozmawiaj ze mną.
Mam dość bzdur, Mick.
Ja też.
Chodźmy na górę.
To prawda, co słyszałem?
Co takiego?
Zaręczyliście się?
Za to też mam przeprosić?
Nie, nie.
Cieszę się waszym szczęściem.
Bujasz. Jakoś tego nie widać.
Może i nie, ale się staram.
Rozumiesz? Staram się.
Tęsknię za dawnymi czasami.
Ja też.
Podobno jesteś teraz prawą ręką Deva.
Tak sądzę.
Razem byliśmy zbyt niebezpieczni.
Powiedzieć ci coś zabawnego, Harry?
Pierwszy raz w życiu się boję.
Wielkolud się boi?
Przykro mi to mówić, Mick, ale masz powód.
Nie zrozumiałeś mnie.
Dlaczego?
Powiedziałeś kiedyś, że jestem dobry w krwawych Jatkach.
To prawda.
Nie miałem litości dla Angoli. Właśnie tego się boję,
bo gdy raz zacznę, nic mnie nie zatrzyma.
Więc nie zaczynaj.
Podrzyj traktat.
To jedyne, co mamy.
Więc niech się zacznie.
Co?
Walka.
To oni walczą, nie my.
Powiedziałeś, co miałeś do powiedzenia. Idź już, Mick.
Wysłuchaj mnie, proszę. Nie wiesz, co mówisz!
- Nie chcę z tobą rozmawiać! - Harry, na litość boską!
- Strzelaj, mały! - Odłóż broń!
- Oszczędzisz nam fatygi. - Odłóż broń!
Odłóż broń.
Głuchy jesteś? Kazałem ci odłożyć broń!
Wynoś się.
- Teraz. - Ognia!
'Ognial 'ognial
Jak ci się podoba nowy szef, Joe?
Tutaj.
Sprawdź z drugiej strony.
Co się stało?
Mick! Mick!
Duża grupa przedarła się do katakumb.
Podobno jest z nimi Harry.
- Jedźmy! - Mick, to niebezpieczne!
Nie damy rady!
Stop!
Szybciej.
Spokojnie! To wielkolud!
Co się stało?
Kto ci zamknął oczy?
Próbował przepłynąć rzekę.
Zauważyłem go i kropnąłem.
Nie ciebie pytam, tylko jego.
Kogo?
Jego, do cholery!
- Ale on nie żyje. - Ty go zabiłeś, dupku!
Kropnąłeś go, wypierdku Wolnego Państwa!
- Powinieneś go chronić! - Był jednym z nich!
Nie, synku! Nie rozumiesz.
Był jednym z nas.
Nojuż!
Wracać na stanowiska.
Mick.
W gazetach piszą, że przed śmiercią spytał:
"Już dopadli Micka Collinsa?"
To nieprawda, Mick.
Wiesz o tym.
Nic: już nie wiem.
Powiedz Devowi, że Mick chce pogadać. Tylko tyle.
Nie w Dublinie.
A gdzie?
W West Cork?
Może da się to zrobić.
Nie wyjedzie stamtąd żywy.
Nie stamtąd pochodzi?
To gniazdo bandytów.
Sam ich wyszkolił.
Możliwe. Ale nie zna nowych chłopaków.
Będzie musiał poznać.
Panowie.
Która godzina?
Siódma. Siedziałeś tu całą noc?
Jakie wieści?
Chcą spotkania w Cork.
Cork? Szlag!
Co o tym myślisz?
Tylko z Cork ich nie wykurzyliśmy.
W zeszłym tygodniu była strzelanina.
Nie zabiją mnie w rodzinnych stronach.
Jak ci się podoba nowy szef, Joe?
Miło będzie wrócić do domu.
- Byłbyś szalony, gdybyś pojechał. - Jestem szalony.
Zabierzemy się z konwojem.
W drogę-
Mick.
- Co? - Na kaszel.
Weź czystą chusteczkę.
Mick!
Przestań wreszcie! Gdaczesz jak stara kwoka!
Słodki Jezu!
Jeśli ty jedziesz, to ja też.
Tutaj się wszystko zaczęło, Joe.
Partyzanckie opowieści przy kominku.
To jest twój dom?
Był. Angole go spalili.
Witaj. Co cię sprowadza, Mick?
Wojna domowa.
Chodźmy, ja stawiam.
Chcesz nam wcisnąć ten pieprzony traktat?
Gówno wciskam. Stawiam.
Kolejka dla wszystkich.
Joe, przynieś cztery piwa.
To on?
Chyba tak.
Chyba chce się spotkać.
Michael.
Mogę mu zaufać?
A komu dziś można ufać, szefie?
Dobrze pamiętam,
jak w 1848 roku walczyłem z towarzyszami u boku.
To...
Ścigali mnie po okolicy obcej królowej najemnicy.
Kielich goryczy wypiłem
I Skibbereen opuściłem
Powiedz to mnie, dzieciaku.
Odłóż to, Joe.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Kim jestem?
Sukinsynem, który chce pogadać z Devem.
A kim jest Dev?
Kim ty jesteś?
Gdybym znał tego Deva, co miałbym mu przekazać?
Że Harry Boland nie żyje i że to wystarczy.
Że Mick Collins prosi, by zakończył tę krwawą jatkę.
Że jest mi przykro, iż nie wywalczyłem Republiki.
Ale nikt nie dałby rady!
Zawsze był moim szefem.
Poszedłbym za nim do piekła.
I może to zrobiłem.
Ale nie ma sensu dłużej walczyć.
Musimy się nauczyć budować z tego, co mamy.
Przekaż mu to.
Gdzie cię znajdzie?
Tutaj.
Słyszałeś?
Jezu, Mick.
Niech Bóg nam wybaczy, Harry.
Mam mu zanieść odpowiedź?
Przyjechał szmat drogi.
Niegrzecznie byłoby nie odpowiedzieć.
I co?
Spotka się z tobą jutro.
Dlaczego nie teraz?
Ma zszargane nerwy.
Béal na mBláth, farma na lewo od Bandon.
W południe.
Hej, mały, jak masz na imię?
Smarkacz.
Béal na mBláth?
Szybciej!
Zaprosić ich wszystkich na wesele?
Może to załatwi sprawę.
To będzie wspaniały ślub, Mick.
Zaprosimy cały kraj. Dyplomacja matrymonialna.
Dev będzie drużbą. Lloyd George, i Winston Churchill druhnami.
- Co się dzieje? - Dlaczego stajemy?
Dlaczego stajemy?
Blokada.
Usuńcie to!
Usuńcie te cholerne działa!
Szybciej!
Ruszać się!
Długo jeszcze?
Dwie minuty.
Chcą mnie zabić. Na ziemię!
Strzelaj!
Daj mi to! Odsuń się!
Nie! Jezu! Mick!
Mick.
Mów do mnie.
Nie, Mick, nie odchodź!
Nie rób mi tego, Mick!
Mick!
Nie rób nam tego, Mick! Proszę!
Panno Kiernan?
Panno Kiernan!
Przykro mi.
Właśnie się dowiedziałem.
Tak mi przykro.
Nie!
Dlatego zginął, Kitty.
Wiedział, że ryzykuje, kiedy tam jechał.
Ale wierzył, że warto.
Zrobił to dla nas.
Dla każdego zasrańca w tym kraju, bez względu na poglądy.
Wiesz, co by powiedział, gdyby cię teraz zobaczył?
"Rusz swój niewymowny tyłek
"i umaluj twarz".
On by to powiedział lepiej, Joe.
"Nie żałuj, Kitty". Tak by powiedział.
MICHAEL COLLINS ZGINĄŁ W WIEKU 31 LAT.
POGRZEB ODBYŁ SIĘ W DUBLINIE. WZIĘŁO W NIM UDZIAŁ PÓL MILIONA OSÓB.
OBIE STRONY KONFLIKTU, BRYTYJSKA I IRLANDZKA,
POLĄCZYŁY SIĘ WÓWCZAS W ŻAŁOBIE.
W SWYM KRÓTKIM ŻYCIU ZASZACHOWAŁ IMPERIUM BRYTYJSKIE,
WYNEGOCJOWAŁ PIERWSZY TRAKTAT PRZYZNAJĄCY IRLANDII NIEPODLEGŁOŚĆ
I SKIEROWAŁ KRAJ NA DROGĘ KU DEMOKRACJI.
PARADOKS ZRZĄDZIŁ, ŻE ZGINĄŁ PODCZAS PRÓBY
USUNIĘCIA BRONI Z IRLANDZKIEJ POLITYKI.
"JESTEM PRZEKONANY, ŻE Z CZASEM
"HISTORIA UZNA WIELKOŚĆ MICHAELA COLLINSA,
"I STANIE SIĘ TO MOIM KOSZTEM".
EAMON DE VALERA, PREZYDENT IRLANDII, 1966