(กลางทศวรรษที่ 70 เมืองคุนชอน)
ขออย่าให้เรือล่ม อย่าให้มีอุปสรรค
อย่าให้มีใครเจ็บ
ขอให้เราเก็บหอยได้เยอะๆ
- ปลาตาเดียวเหรอ - ปลาตาเดียว!
ดึงขึ้นเลย
ตรงนี้
เฮ้ย จินกู ไปช่วยมันหน่อย
- ฉันเองๆ - ทางนี้ เร็วๆ
เกี่ยวดีๆ นะ
ได้แล้ว
โอ้โฮ ปลาตาเดียว
ไอ้โง่เอ๊ย
มาโทษฉันทำไม
ถ้าพี่เกี่ยวปลาแน่นๆ คงไม่หลุดจากตะขอหรอก
หัวเราะอะไรวะ
มันว่ายหนีไปแล้ว ขึ้นมาเถอะ
ไป!
(เรือมังกรผยอง)
โอ๊ย
มันเน่าหมดเลยนี่นา
นั่นสิ
เสียเวลาจริงๆ
ขายไม่ได้หรอก
ไม่ได้อะไรเลย
หอยตายทั้งนั้น
แล้วจะเอาไปทำอะไรได้
จะขายได้สักเท่าไหร่
ไอ้โรงงานบ้าพวกนั้น เมื่อไหร่จะมีคนเผามันซะ
ทำไมไม่เผาเองล่ะ
อย่ามัวเสียเวลา
ไปหาเหล้าดื่มดีกว่า
น่านน้ำที่อยู่ติดโรงงานเคมี
มีแต่ปลาตาย ท้องหงายขึ้นอืด
แถมรัฐก็ไม่เคยมาเก็บค่าปรับ
พวกเรานี่สิ ตีรถเปล่าไปกลับโซล
แทบไม่เหลือเงินจ่ายค่าน้ำมัน
พูดก็พูดเถอะ
ทำไมพี่ไม่ทำอย่างที่ฉันบอก
ทำอะไรวะ
เรื่องนั้นไง
ดำน้ำเก็บลังสินค้าที่โยนลงก้นทะเล
ลูกค้าของเราหลายคนรวยเพราะงานนี้แหละ
ไปงมขึ้นมาโดยไม่รู้ว่าคืออะไรเนี่ยนะ
คิดมากน่า คนเราเข้าตาจน จะสนอะไรกับกฎหมาย
อย่าไปทำอะไรฝ่าฝืนคำสั่งรัฐบาลเลย
อะไร
เห็นวิทยุญี่ปุ่นนั่นไหม มันเข้าประเทศเรามาได้ไง
ไหนจะกระปุกวาสลีนนั่นอีก
เราต้องหาเลี้ยงปากท้องไม่ใช่เหรอ
ปากท้อง…
เพื่อปากท้อง เราจะยอมทุกอย่างเลยเหรอ
โยนมาเลย เร็วๆ
เฮ้ย
หนึ่ง สอง…
นี่คือเจ้าหน้าที่ศุลกากรคุนชอน เรามาตรวจสอบสินค้านำเข้า
สิ่งของใดไม่นำมาสำแดง ให้ถือเป็นของหนีภาษี
(ใบขนสินค้าขาเข้า)
เรียบร้อย
ทุกคนตั้งใจฟัง
งานนี้ไม่ยากอะไรเลย งมลังขึ้นมาแทนหอย
ปกติคลื่นแรงขนาดนี้เลยเหรอ
งานนี้แกได้เงินเท่าไหร่
พวกเราออกแรง ส่วนแกก็รอรับเงินง่ายๆ งั้นเหรอ
ฉันเป็นริดสีดวง ฉันทำไม่ได้
ลองจิงจูฉ่ายสิ ริดสีดวงจะได้หาย
ถึงแล้ว พร้อมนะทุกคน
ลุยกันเลย
ขึ้นมาแล้ว
ได้ของมาแล้ว
ว้าว มาแล้วๆ
- รอเดี๋ยว - โอเค
- เอ้า หมุนขึ้นมา - เร็วเข้า
ชุนจา ได้มาหมดไหม
- ยกเลย - ผมดึงเองพ่อ
- เอาเลย - ขึ้นมาแล้ว
- ดึงขึ้นมา - นั่นแหละ จับไว้
เฮ้ย จางโดริ ระวังหน่อย
เบาๆ นะโว้ย อย่าทำแตก
เอาละ ต้องระวังหน่อย
- ยกขึ้นมา - เร็วเข้า
ระวังหน่อยโว้ย
- อย่าทำแตก - โอเค
- เฮ้ย - เร่งมือ
- ฉันยกเอง ปล่อยๆ - ยกไปข้างใน
- จินกู ได้กี่ลังแล้ว - สิบหก
- สิบหกเหรอ - ใช่
เหลืออีกสี่ เร่งมือหน่อย
ขึ้นมาๆ
เก่งมาก อ๊กช็อกอี
มากันครบหรือยัง ไม่เหลือลังใต้น้ำแล้วนะ
ครบ 20 ใบแล้ว
กลับกันได้
(ฮ่องกง ไต้หวัน ญี่ปุ่น)
(ท่าเรือคุนชอน)
(ตลาดนัมแดมุน)
(สินค้าหนีภาษีบุกห้องนั่งเล่น)
(มังกรผยองชิปปิง)
อีกไม่นานเราก็จะจมกองเงินกองทอง
อย่าพูดอะไรเพ้อเจ้อ
ลูกพี่ เรื่องงานที่บอกวันก่อนจะเอาไง
งานนั้นหาเรื่องซวยชัดๆ
อย่าเสี่ยงจะดีกว่า
โลภมากจะพาชีวิตฉิบหาย
เสร็จธุระก็ไปได้แล้ว
เดี๋ยวสิพี่
หาตำแหน่งในบริษัทให้ผมด้วยสิ
แม่ง
(ร้านน้ำชาจงโร)
- หวัดดีพี่ชุนจา - อาอยู่ไหน
วันนี้แกมาแต่เช้า
บุน…
ทองเหรอ
ทองแท่งเหรอ
รู้ไหมว่าฉันลำบากใจแค่ไหนที่เรียกพวกเธอมา
ฉันขอร้องพ่อเธอมาเป็นเดือนแล้ว เขาไม่ยอมท่าเดียว
พรรคพวกของฉันที่โซล
จะเลิกซื้อของจากคุนชอน ถ้าพวกเราปฏิเสธอีกรอบ
ฉันมืดแปดด้านแล้วเนี่ย
แต่ยังไง เราก็ต้องให้พ่ออนุญาตก่อนอยู่ดี
พูดตรงๆ เลยนะ
ฉันเป็นคนยกระดับคุณภาพชีวิต ของชาวบ้านในคุนชอน
แต่ไม่มีใครสำนึกบุญคุณฉันเลย
ถ้าเรารับงานนี้ จะได้ส่วนแบ่งเท่าไหร่
ลักลอบขนทองไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ
เธอก็รู้ว่าพ่อโมโหร้าย เธอจะรับมือพ่อยังไง
ใสซื่อจริงๆ นะเธอ
ถ้าทุกคนปิดปากเงียบ ใครมันจะไปรู้
ตอนนี้เธออย่าเพิ่งพูดอะไรกับพ่อเด็ดขาด
ไม่เชื่อใจฉันหรือไง
เราต้องรีบรวย แล้วย้ายไปอยู่โซลด้วยกัน
ไม่ต้องมาจับ
เท่าที่ได้ยินมา ค้าทองได้กำไรดีนะพี่
อะไร ทองอะไร
อะไร
ทองอะไร
ก็ทองนั่นไง
- อยากโดนอิฐทุบกบาลเหรอ - มีเรื่องอะไรกันอีก
อย่ามาเสือกงานของพวกฉัน
ยังไม่มีการตกลงอะไรทั้งนั้น
เงียบไว้ ห้ามบอกเรื่องนี้กับใคร
ครับ
- เฮ้ย! - ครับ
ทำงานก็ห่วยอยู่แล้ว อย่างน้อยก็ควรหัดหุบปาก
ตอนย้ายมาที่นี่ แกบอกว่าอยากเป็นกะลาสี
ไปขึ้นเรือเดินสมุทร แล้วท่องทะเลโน่น
อย่าเสียเวลากับเรื่องที่แกทำไม่เป็น
- อย่าไปขู่เด็กมันเลย - ทำไมจะขู่ไม่ได้
ไร้น้ำยาฉิบหาย!
ฉันเห็นนะว่าแกแอบจิ๊กบุหรี่นอกไป!
บุหรี่นอกเหรอ
ผมไม่ได้จิ๊กไปนะ คือ…
หยุดแก้ตัวได้แล้ว
เอ้า ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ๆ ใส่บ้าง
- ไม่ต้องหรอกครับ - เอาไปเถอะน่า
- ผมรับไว้ไม่ได้ - สภาพแบบนี้ทำเราขายขี้หน้า
เฮ้ย ชุนจา รอด้วย
ไปโอ๋อะไรมันนักหนา น้องชายตัวเองก็มี
อย่างน้อยจินกูยังมีพ่อ แต่ไอ้เด็กนั่นตัวคนเดียว
ให้ท้ายกันแบบนี้ มันเลยไม่เอาไหนสักอย่าง
อย่าเอาเด็กหัวกระเซิงข้างถนนมาเลี้ยงดู
- ดูตัวเองเสียบ้างเถอะ - หัวฉันสะอาดโว้ย ไม่เหมือนกัน
- อะไรน่ะ - พ่อ…
ฉันไม่เคยสนหรอกว่าคนอื่นจะคิดยังไง
ตั้งแต่ทำงานนี้ ฉันนอนไม่หลับเลยสักคืน
ถึงจะเหนื่อยยากยังไง ต่อไปฉันจะหาเลี้ยงชีพด้วยการจับปลา
อาเตรียมขนส่งล็อตหน้าให้เราแล้วนะ
ถ้าพ่อมายกเลิกตอนนี้ อาซวยแน่
ทำไมมันถึงบอกแก ไม่มาบอกฉัน
เขาไม่ได้บอกฉัน ฉันได้ยินเขาบอกจินซุก
เขาอยากเลี้ยงบะหมี่พวกเรา วันนี้เลยพาพวกเราเข้าเมือง
เดี๋ยวฉันจัดการเอง นับแต่นี้เราจะไม่ขนของหนีภาษีอีก
พ่อเป็นบ้าอะไรขึ้นมา
พ่อกลุ้มใจมานานแล้ว บ่นว่าอยากเลิกๆ ตลอดเวลา
แล้วขนของรอบนี้จะเอาไง
ต้องรีบโทรบอกอา แล้วหาทางออก
แต่ถ้าพวกเขาทิ้งลังลงทะเลแล้ว ยังไงพ่อเธอก็ต้องไปเก็บ
ฉันว่าเราอย่าทำเลย
เราจะถลำลึกมากเกินไปแล้ว
เธอเกิดมามีพ่อและมีเรือ
ฉันรับจ้างทำความสะอาดบ้านตั้งแต่อายุ 14 รู้ดีว่าความจนคือบาปติดตัว
ถ้าเกิดมาจน ยังไงก็เป็นคนผิด ถึงแม้เธอจะบริสุทธิ์
ฉันจะไปคุยกับอาเอง อย่าพูดเรื่องทองให้พ่อเธอรู้เป็นอันขาด
หนักแน่นไว้ เข้าใจไหม
นี่!
ฉันจะบอกพ่อว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย
ขึ้นมากันแล้ว
ทำไมหนักจังเลย ข้างในเป็นทองก้อนหรือเปล่าเนี่ย
หย่อนเชือกลงมา
ติดหรือยัง
เอาละ ยกขึ้นไป
ยกสูงๆ
งมขึ้นมาหมดแล้ว
เฮ้ย โยนเชือกลงมา
- เคเบิลเหรอ - ไม่เอา เอาเชือกโว้ย
เร็วเข้า
- ทางนี้ - ทำไมผ้าคลุมขาดล่ะ
ยกเลย
มันติด ออกแรงอีก
- อีกเหรอ - เออ
- ยกสูงอีกเหรอ - เฮ้ย สูงไปแล้ว
ไอ้ฉิบหาย!
อะไรวะ นั่นทองใช่หรือเปล่า
พวกแกสองคนทำอะไรลงไป
ไอ้โง่เอ๊ย!
- ชุนจา! - กลับมาก่อน
ทุกคนอย่าขยับ นี่เป็นเจ้าหน้าที่ศุลกากร
ห้ามเคลื่อนย้ายอะไรทั้งสิ้น
เอาจินซุกกับชุนจาขึ้นมาก่อน
ผมมองไม่เห็นพวกเขาเลย
บอกพวกมันว่าไม่ต้องเก็บแล้ว
รีบขึ้นเรือมาเร็วๆ
อย่าขยับนะครับ กรุณาปฏิบัติตามคำสั่ง
โยนของลงทะเลให้หมด
พี่!
- จินกู ดึงสมอเรือ - โอเค
เร็วเข้า
จินซุก ทิ้งของพวกนี้ก่อน
อย่าทำอะไรทั้งนั้น
อย่าโยนหลักฐานทิ้ง
นี่
เข้าไปตรงกลาง
รีบ…
เฮ้ย สมอเรือ!
พ่อ สมอติดหิน เราต้องตัดเชือก
ไม่ ดึงขึ้นมา ออกแรงช่วยกัน
จับแน่นๆ แล้วดึง
- ดึง - ดึง
ดึง!
ดึงเลย
จินกู!
- จินกู! - จินกู!
พ่อ!
ไต้ก๋ง!
เรือมังกรผยอง! ดับเครื่องยนต์เดี๋ยวนี้
ไม่นะ จินกู!
พ่อ! พ่อ!
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ว่ายมาเร็วเข้า
ไม่นะ
อย่านะจินซุก เธอช่วยไม่ไหวแน่
อย่า!
- พ่อ! - อย่าลงไป
แล้วจินกูล่ะ ไม่นะ
ไม่!
เธอจะตายตามไปอีกคน
เป็นไงบ้าง หน้าเธอซูบลงมาก
ทุกคนสบายดีกันไหม
พอติดคุกครบหกเดือน ที่บ้านเราก็มีแต่ความวุ่นวาย
ไม่รู้ว่าชุนจาเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง
แต่คนลือกันว่า มันเป็นคนส่งข่าวให้เจ้าหน้าที่จับเรา
ไม่งั้นจู่ๆ ศุลกากรจะโผล่มาได้ไง
ชุนจายังไม่ตาย
มีคนเห็นเธอที่สถานีขนส่ง อยู่กับพวกศุลกากร
ลือกันว่างานนี้เธอได้รางวัลนำจับด้วย
พอได้เงินปุ๊บ ก็เผ่นหนีไปโซลเลย
จริง
ตั้งแต่มันมาอยู่หมู่บ้านเรา ฉันไม่เคยชอบขี้หน้ามันเลย
เราช่วยให้มันตั้งตัวได้แท้ๆ ดูมันตอบแทนพวกเราสิ
เธอกับไต้ก๋งเอ็นดูมันเหมือนคนในครอบครัว
นังคนเนรคุณ
หน้าพี่ไปโดนอะไรมา
ไม่ต้องห่วงเรื่องไต้ก๋งกับจินกูนะ
ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว ทำป้ายหน้าศพให้แล้วด้วย
ขอบใจนะ
พี่อยากได้อะไรไหม
เอาอาหารเผื่อไว้แลกของในคุกไหม
ไปตามหาตัวนังชุนจาให้เจอ
(สองปีต่อมา)
(เมียงดง กรุงโซล)
ทำไมมาช้านักล่ะ
- เจ๊ขา - เออ
เขามาถึงแล้ว
โอเค
ทำไมข้าวของเกะกะขนาดนี้
- มาแล้วๆ - ว้าว มาแล้ว
ดูสิจ๊ะ
เธอซื้อของพวกนี้มาจากเมืองนอก
ดูนี่สิ
แบบนี้ญี่ปุ่นก็ไม่มีขายหรอก อยากจับดูไหม
หน้าหนาวที่อิตาลี พวกผู้หญิง จะสวมตัวนี้ไว้ข้างนอก
และข้างในก็ใส่แค่กกน.
เจ๊ อย่าเอาออกมาโชว์สิ
ฉันอุตส่าห์ไม่ให้แพตตี คิมใส่โชว์ในคอนเสิร์ต
ไหนๆ ก็จะขายอยู่แล้ว โชว์หน่อยไม่ได้เหรอ
รู้ไหมว่ามันแพงขนาดไหน
ฉันได้ยินนะคะ มิสโช
ทำไมดูถูกกันแบบนั้น
ทำเหมือนพวกเราไม่มีปัญญาซื้องั้นแหละ
ฉันไม่ได้ตั้งใจค่ะ ถ้าพวกคุณอยากจะดูเฉยๆ…
ว้ายตายแล้ว มิงค์นี่ห้ามเลย ไม่งั้นฉันซวยแน่
แล้วจะเอามาด้วยทำไม
มาทำให้ลูกค้าฉันเสียหน้า
มิสโชคะ ใครจองไว้เหรอ พวกเขาจ่ายเงินไว้ล่วงหน้าเหรอ
ของเมียท่านประธานช็องค่ะ เขายังไม่ได้จ่ายเงินหรอก
ลูกค้าวีไอพีของคุณ คือเมียท่านประธานช็องหรอกเหรอ
ไม่เห็นหัวฉันแบบนี้ มันน่าน้อยใจ
เอาละๆ ไปแก้ตัวกับคุณนายท่านเองละกัน
เจ๊ขา ตำรวจมา! ตำรวจมา!
ตายละวา
ชุนจา หนีเร็ว!
ถอดเสื้อนอกออกเร็ว แสดงเป็นคนงานเย็บผ้าก่อน
นี่!
บอกกี่ครั้งแล้ว อย่าบังอาจมาค้าขายในถิ่นเรา
พวกเราลงทุนลงแรงค้าขายมายาวนาน
หล่อนมาชุบมือเปิบขโมยลูกค้าแบบนี้ จรรยาบรรณน่ะมีไหม
เรามันคนละชั้นกันโว้ย
จับฉันมัดทำไม ประสาทหรือไง
เอามีดกรีดหน้ามันสักหน่อยเถอะ
หรือเชือดข้อมือ มันจะได้ค้าขายไม่ได้
ฉันตัดสูทให้ลูกชายผบ.ตร.นะ
ถ้าไม่แก้มัด ก็เชือดคอให้ฉันตายตอนนี้เลย
เฮ้ย มานี่หน่อย
จ่าควอนมา บอกว่าอย่าแตะต้องอีนี่
แม่งเอ๊ย
เวรละ
รู้จักฉันไหม
แม้แต่สายลับหน้าใหม่ก็ยังรู้จักจ่า… เอ่อ คุณควอน
คงเคยได้ยินสินะ คนที่เจอฉันตัวเป็นๆ จะลงเอยยังไง
ถ้าไม่ตาย ก็พิการ…
หรือกลายเป็นลูกน้องคุณ
ไม่ใช่แค่มาขโมยลูกค้าคนอื่น
เธอยังหลอกเอาสินค้าไปขาย โดยไม่จ่ายเงินด้วย
รวมๆ แล้ว ค่าเสียหายก็ประมาณ 18 ล้านวอน
โธ่พี่ชาย 18 ล้านเลยเหรอ
ฉันไม่ชอบให้ใครพูดแทรก
อีกอย่าง…
เหี่ยวปูนนี้ มีหน้ามาเรียกฉัน "พี่ชาย"
จ่ายค่าเสียหายให้ครบ ถึงจะไปได้หรือไม่ก็…
ฉันจะตัดมือตัดเท้าแก จะได้ไม่สร้างปัญหาอีก
เข้าใจไหมจ๊ะ
พ่อค้าของเถื่อนเบอร์หนึ่งแห่งเกาหลี
มาขูดรีดปลาซิวปลาสร้อยอย่างฉันน่ะเหรอ
ไม่ยอมจ่ายสินะ
คุณควอนคะ ได้โปรด
จู่ๆ มาเรียกเงินจากคนตัวเล็กอย่างฉัน ไม่แฟร์เลย
คุณควอน อย่าไปฟังคนพูดเรื่องฉันเลย
แต่ได้โปรดฟังจากปากฉันเองเถอะ
ฉันพูดความจริงทุกวันด้วยความสัตย์จริง
คุณเป็นนักธุรกิจ อย่าใจไม้ไส้ระกำนักเลย
คุณควอน เราคนค้าขายเหมือนกัน เราไม่ใช่พวกนักเลงนะ
แม่งเอ๊ย! จ่ายก็ได้วะ
หลายคนอยากเก็บสิ่งนี้ไว้
แล้วก็เสียสิ่งนี้ไปแทน
สินค้าคุณโดนสกัดที่ท่าปูซาน
ที่มารีดเลือดกับคนอย่างฉัน เพราะคุณเอาสินค้ามาขายไม่ได้
ทุกคนรู้ว่าที่นั่นกวดขันเรื่องสินค้าหนีภาษีกว่าที่อื่น
จนท.จ่ายรางวัลนำจับให้คนที่มาแจ้งเบาะแสด้วย
คุณก็เลยโดนหักหลังเป็นประจำไง
อยากให้ผมปิดปากอีนี่ไหมครับ
ไม่ต้อง
พูดต่อไปซิ
ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง
สมัยอยู่เวียดนาม เวลาฉันจับคอมมิวนิสต์
ฉันฟังภาษาพวกมันไม่ออกหรอก แต่ฉันจับได้เสมอว่าคนไหนโกหก
ทหารอเมริกันทึ่งมาก เลยใช้งานฉันบ่อยๆ
ฉันรู้จุดขนถ่ายสินค้าที่ไม่โดนจับ
มีที่แบบนั้นด้วยเหรอ
คุนชอน
คุนชอนเหรอ
ฉันเคยดำน้ำงมของหนีภาษีมาก่อน
ไม่มีปัญหา
ผ่านได้
หยุดก่อน
บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ารับสินบน
บ้าบอไปกันใหญ่
- ใส่กี่ชั้นละนั่น - หัวหน้าครับ
ถ้าเผลอตกทะเล จมไม่มีผุดแน่นอน
- ซูบก! - ครับ
บุกโกดังเรียบร้อยดีไหม
น่าจะต้องตรวจภายในครับ
เฮ้ย!
- นั่นละ - ออกมาแล้วๆ
เงียบๆ!
ออกมาแล้ว
ไม่มีอะไรหรอกครับ เสียเวลาค้นเปล่าๆ
เราจะกลับก็ต่อเมื่อค้นเสร็จ
ตรงนี้เปลี่ยนพื้นใหม่นี่หว่า
เปลี่ยนเพราะป้องกันหนู หนูมันเยอะ
เหม็นจะตาย ปิดเถอะ
เฮ้ย เร็วๆ หน่อย
เกี่ยวตะขอแล้ว
- ดึงเลย - ดึงเลย
ระวังหน่อยนะ
ช้าๆ สิ เดี๋ยวหล่นใส่หัวพวกเรา
ด็อกซอน!
ห่าเอ๊ย ของแตกบ้างหรือเปล่า
ของหล่น ทำไมไม่รับไว้วะ
ไอ้ชาติหมา!
เห็นไหมว่ามีคนเจ็บ
สินค้าจะมีค่ากี่แสนล้าน ชีวิตคนก็ต้องมาก่อน
เออๆ
ช่วยเก็บของด้วยละกัน เดี๋ยวคนมาเห็น
เป็นอะไรหรือเปล่า
อย่าเดินย่ำจนเห็นรอยเท้าสิ
กาแฟเข้มไปไหม ชงบางๆ หน่อย
อย่ามัวแต่อู้ ทำงานเข้า
บอกว่าอย่าให้มีรอยเท้า
เด็กสมัยนี้ใช้ไม่ได้จริงๆ
ยินดีต้อนรับค่า
เดี๋ยวๆ ตัวจริงใช่ไหมนี่
ว้าย พี่ยังไม่ตายโหงอีกเหรอ
โอ้โฮ ไม่เจอมากี่ปีแล้วนะ
พี่ชุนจา พี่หายไปไหนมา
ร้านจงโรโฉมใหม่เหรอ
สุดท้ายก็เซ้งร้านได้สำเร็จสินะ เก่งแบบนี้ ต้องเรียกคุณนายแล้ว
เหนื่อยเหลือเกินค่ะ กว่าจะเก็บเงินซื้อร้านนี้ได้
ฉันต้องไปอ่อยผัวชาวบ้านเป็นสิบๆ
โดนพวกเมียหลวงจิกหัวไม่รู้กี่รอบ
พี่ดูสิ ผมหายไปกระจุกนึงเลย
เธอผมบางอยู่แล้วด้วยแหละ
ผมฉันแค่ชี้ฟูนิดหน่อย
ไม่ได้บางนะ
ว่าแต่พี่เถอะ ลมอะไรหอบลงมาถึงนี่
รู้ด้วยเหรอว่าฉันมาจากทิศไหน
ราศีจับแบบนี้ ต้องลงมาจากโซลแน่นอน
อย่ามาตบตาคุณนายร้านน้ำชาอย่างฉันซะให้ยาก
เออนี่ ได้ยินคนเขาลือเรื่องพี่กันบ้างหรือเปล่า
แหม ฉันก็มีหูเหมือนกันนะ
คนแถวนี้ยังงมลังสินค้าจากทะเลอยู่หรือเปล่า
แหม ไม่พูดพล่ามทำเพลงเลยเนอะ
ฉันได้งานล็อตใหญ่มาจากโซล
แต่ฉันตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน เลยไม่อยากไว้ใจใครง่ายๆ
เธอเป็นคนแรกที่ฉันนึกถึงเลยนะ บุน
ถ้าอย่างนั้น
พี่ก็ต้องโปรยทานมาให้ฉันบ้างนะ
พูดเหมือนไม่รู้จักคนอย่างชุนจา
ตอนนี้ใครคุมเรือพ่อของจินซุกอยู่เหรอ
ให้แค่นี้เหรอ พวกนายกดขี่พวกเราเกินไป
- พวกเราเป็นคนลงไปงมสินค้าขึ้นมานะ - ก็ลูกพี่ให้มาเท่านี้นี่หว่า
อย่างน้อยก็จ่ายให้มันคุ้มกับที่เราลงแรงหน่อย
เราช่วยอะไรไม่ได้หรอก เราเป็นแค่คนกลาง
ไม่ให้ค่าหมอค่ายาเลยเหรอ
ก็สินค้ามันพัง
ยังมาขอค่ายา ไม่หักค่าเสียหายก็บุญโขแล้ว
เฮ้ย!
โอ๊ย!
วุ่นวายอะไรกันเนี่ย
กูบอกพวกมึงแล้วใช่ไหม
ให้เกียรติสุภาพสตรีเขาหน่อย
- กูบอกไม่จำ ไอ้สมองหมา - ขอโทษครับลูกพี่
อยากกินตีนหรือไง
พี่ เดี๋ยวก่อน!
บอกแล้วไง ถ้าไอ้พวกนั้นมันหยาบคาย ก็ให้มาคุยกับผม
อืม
เดี๋ยวสิพี่ รอก่อน
เดี๋ยวผมจัดการให้ อย่าเพิ่งโมโห
เอาไปกินเนื้อย่างนะ
ดูหน้าสิ ไม่มีน้ำมีนวลเลย
ไม่เคยจำที่พ่อฉันเคยสอนเลยเหรอ
จะมีเมตตากับคน ให้ทำอย่างเสมอภาค
ยืนมองอะไรวะ เข้าไปข้างใน
(ไนต์คลับ โรงแรมคุนชอน)
เดี๋ยวนี้ดูโก้เชียวนะ ไม่เหลือคราบไอ้หนุ่มตังเก
ขุดเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาทำไม
ได้ข่าวว่าตอนนี้นายเป็นลูกพี่ในคุนชอน
ฉันไม่อยู่เดี๋ยวเดียว แหม เป็นใหญ่เป็นโต
พี่หายไปสามปี กลับมาต้องการอะไร
ที่นี่ไม่มีใครต้อนรับพี่หรอก รีบดื่มแล้วไปๆ ซะ
เคยได้ยินชื่อ "จ่าควอน" ไหม
จบสงครามเวียดนาม เขาก็เริ่มค้าของเถื่อน ในปูซานใหญ่ที่สุดในวงการแล้ว
เขาอยากเปิดเส้นทางขนสินค้าที่คุนชอน
ถ้าเกิดเราเปิดเส้นทางให้เขา
แล้วเขารวบทุกอย่างไปกินจนหมดล่ะ
ระดับเจ้าพ่อค้าของเถื่อนแห่งเกาหลี
ไม่มาเสียเวลากับเมืองเล็กเท่าขี้มูก อย่างคุนชอนหรอก
ฟังพูดเข้าสิ พี่หมายความว่าไง
คิดว่าเมืองเรามันเล็กเหมือนก้อนขี้มูกเหรอ
แล้วก้อนขี้มูกอย่างฉันจะไปไว้ใจพี่ได้ไง
ใครขอให้ไว้ใจ กับจ่าควอนนายก็ห้ามไว้ใจ
แต่ถ้ากิจการไปได้สวย สักวันเราจะยิ่งใหญ่กว่าปูซาน
ไว้ฉันจะโทรไป
ไหนๆ ก็ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
ถือเป็นของขวัญเล็กน้อย
เก็บเงินของนายไว้เถอะ
จิ๊กบุหรี่นอกมาให้ฉันสักหน่อยก็พอ
(กองทัพสหรัฐ)
ลองแกะดู
เจ้านายครับ โทรทางไกลจากคุนชอน
ฉันคุยกับขาใหญ่ในคุนชอนแล้ว
ลูกพี่ที่นี่เคยเป็นลูกไล่ฉันมาก่อน
ข้อเสนอมันว่ายังไง
สินค้าที่ขึ้นจากท่าเรือคุนชอน ขอ 20%
50% สำหรับของที่กระจายผ่านทะเลตะวันตก
และเรือที่เข้าร่วมสามารถขนสินค้าอื่นได้ด้วย
หมายความว่า มันไม่ยอมร่วมมือกับเรางั้นสิ
แต่ที่นี่ คุณไม่ต้องจ่ายใต้โต๊ะให้ศุลกากรเลยนะ
มีที่ไหนดีกว่าคุนชอนอีกบ้างล่ะ
หาเวลาแวะมาเที่ยว แล้วดูให้เห็นกับตาสิคะ
เริ่มส่งสินค้าไปคุนชอน
ตายแล้ว ศุลกากรสุดหล่อของฉัน
คิดถึงจังเลย หายไปไหนมาตั้งนาน
ไม่แวะมาเยี่ยมกันเลยนะ
ทำไมถึงชอบฉันขนาดนี้
- มองหน้าฉันสิคะ - จ้าๆ
- คิดถึงกันไหมเนี่ย - คิดถึงสิ
- จริงเหรอ - ทำไมรุกจัง
พูดออกมาดังๆ สิคะ
- พี่ขา - จ๋าจ้ะ
- มองหน้าฉันสิ - จ้าๆ
เอากางเกงในเปื้อนขี้มาให้ซัก ยังมาต่อราคา
เราไม่ซักก็ได้
งั้นก็ทิ้งผ้าไว้ แล้วหยุดยั่วโมโหพวกเราซะที
โยนผ้าไว้เลย
ขอทานพวกนี้เรื่องมากจริงๆ อุตส่าห์เอางานมาให้ทำ
เฮ้ย เมื่อกี้พูดอะไรนะ
- ทำไม - จินซุก!
- ช่างเถอะ ปล่อยมันไป - เอาน่า
ตายแล้วๆ ทุกคน ข่าวใหญ่
นังชุนจากลับมาเหยียบคุนชอน
ทำไมจู่ๆ นังนั่นถึงโผล่หัวมาได้
ฉันเพิ่งเห็นมันคุยอยู่กับไอ้จางโดริ
พวกมันสองคนนัดคุยอะไรกัน
มาหาเรื่องอะไรอีกล่ะ
แห่มาทำไม ห้ามเข้าข้างในนะ
อีเจ๊พวกนี้แม่ง!
เฮ้ย!
ทักทายเพื่อนเก่าได้โหดแท้
ใช่แกจริงๆ ใช่ไหม
ไม่รู้จักฉันเลยหรือไง
นี่เหรอประโยคแรกที่พูด
กับคนซึ่งติดคุกโดยไม่รู้ว่าแกหนีไปซุกหัวอยู่ไหน
งั้นทำไมไม่ถามสารทุกข์สุกดิบฉันล่ะ
ก็ดูชีวิตไฉไลดีนี่ ทำสีผมซะด้วย
(แผนที่ท่าเรือคุนชอน - วิทยุ)
ที่ผ่านมา ฉันทำไม่รู้ไม่เห็นเรื่องธุรกิจของแก
แต่ถ้าแกลากอีนี่มาเหยียบคุนชอนอีก แม้แต่ก้าวเดียว ฉันฆ่าแกแน่
ห้ามใครไปทำงานกับพวกมัน ถ้าฉันไม่อนุญาต จำไว้
ไม่มีเจ๊ๆ พวกนั้น ธุรกิจเราก็เป็นหมัน
พี่ต้องสมานรอยร้าวกับเพื่อนซี้ก่อนแล้วล่ะ
จินซุกดูแข็งกร้าวขึ้นมาก
บอกตรงๆ
ทีแรกฉันคิดว่าที่นี่จะเป็นเมืองบ้านนอก
แต่มันมีทั้งโรงหนัง ไนต์คลับ ครบทุกอย่าง
ช่วงไหนตลาดกลางคืนคนแน่นๆ
เราไม่ได้ส่งของไปโซลเลย เพราะขายหมดตั้งแต่ที่นี่
แต่มันจะไม่เป็นอย่างนั้นแล้ว
เพราะก่อนนี้เราไม่มีคนอย่างจ่าควอนไงคะ
รายละเอียดเรือวันพรุ่งนี้ และรูปถ่ายบรรยากาศของท่าเรือ
ลองดูสักหน่อยก็ดีค่ะ ก่อนนัดคุยกันพรุ่งนี้
ว่าแต่ พวกคุณมากันแค่สองคนเหรอ
เรายังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะลงทุนทำธุรกิจที่นี่
ไม่อยากลากคนอื่นมาให้วุ่นวาย
เด๋อเหมือนพวกบ้านนอก
ทุกคนที่นี่ก็บ้านนอกกันหมด
พวกเขาเลยตั้งความหวังกับคุณอยู่ไม่น้อย
ตอนอยู่เวียดนาม มีเราแค่สองคน ที่ออกไปฆ่าคอมมิวนิสต์
เมืองเล็กๆ แค่นี้ไม่คณนามือเขาหรอก
ถึงว่าสิ
พวกคุณเก่งกาจ เพราะผ่านสงครามมานี่เอง
เขาเสียดวงตาที่นั่นด้วยหรือเปล่า
ถ้าไม่ได้ฉัน เขาคงบอดทั้งสองข้างไปแล้ว
เพราะอย่างนี้ ผู้คนถึงได้ยกย่องคุณสินะ
แต่ขออะไรสักอย่างสิ
ตอนไปเจอจางโดริพรุ่งนี้
คุณช่วยให้ความร่วมมือกับฉันหน่อย
ช่วยอะไร
อย่างที่บอก เดี๋ยวคุณก็เข้าใจว่าฉันหมายถึงอะไร
ถ้าฉันพูดอะไร ก็เออๆ ออๆ ไปกับฉันด้วย
ช่วยเล่นตามน้ำสักหน่อยละกัน
คุณชุนจา
ถึงเราจะได้นั่งคุยกันใกล้ชิด
แต่ความสัมพันธ์ของเรา ไม่ได้อยู่ในระนาบเดียวกันนะ
มันเป็นแนวดิ่ง เข้าใจใช่ไหม
เข้าใจสิคะ
แบบนี้หมายถึงแบนราบ
แบบนี้คือลึกซึ้ง
ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง
คงไม่ถึงขั้นต้องขึ้นเตียงด้วยกันหรอก ถึงจะลึกซึ้งได้
เชื่อได้ไหม หัวใจของเธอเชื่อได้ไหม
คงไม่ใช่เมฆลอยมา แล้วพัดผ่านไป
เชื่อได้ไหม สายตาเธอเชื่อได้ไหม
คงไม่หลบเร้นกาย เหมือนดวงอาทิตย์หลังเมฆา
คำว่ารักที่บอกกัน ฟังแล้วรื่นหัวใจ…
แม่ง!
- กินกันเลย เรียบร้อยแล้ว - ได้เลยๆ
ทุกคนนั่งลง
- จ่าควอน - อืม
นั่งลงเร็วๆ
นี่ครับ
ผมรินเหล้าให้นะ
ก็ได้
เขาเป็นเด็กเมือง ไม่ค่อยคุ้นกับคลื่นลม
เอานี่
- อีกเป๊กให้พี่ชุนจา - ได้จ้า
- ดื่ม - ดื่ม
ชุ่มคอ
ปลาจวดดิบ ลองสักชิ้นสิ
ชิ้นส่วนนี้อร่อยที่สุด เคยกินกระเพาะปลาดิบหรือเปล่า
ช่วยเพิ่มพลังอึด ลองสิๆ
โอ๊ยตาย เลอะหมด…
- อะไรกันเนี่ย - แย่เลย
ดันมาเลอะตรงเป้ากางเกงพอดี
ขอโทษจริงๆ นะคะ ไม่น่าเลย
ไม่ยักรู้ว่าพวกคุณสนิทสนมกันขนาดนี้
ลูกพี่จางคะ เราคุยเฉพาะเรื่องงาน อย่าล้ำเส้นนะคะ
แหม เขาเห็นก็คงมองออก
เอาละ มาถึงแล้ว หยุดเรือได้
ดับเครื่องยนต์!
เรือขนสินค้าขาเข้าจะโยนลังสินค้าตรงจุดนี้
แถวนี้ไม่เหลือปลาให้จับแล้ว ตั้งแต่มีโรงงานมาตั้ง
พวกเรือประมงเลยต้องแล่นออกไปไกลๆ
ไม่มีเรืออยู่แถวนี้แน่ ตอนนักดำน้ำเอาลังสินค้าขึ้นมา
น้ำทะเลก็ใส มองเห็นลังสินค้าได้ง่าย
ถามจริงๆ ลูกพี่จาง คุณจัดการปัญหานั้นเรียบร้อยแล้วแน่นะ
- ปัญหาอะไร - เรื่องนักดำน้ำไงคะ
นักดำน้ำทำไม
จะโยนสินค้าลงทะเลทำไม ถ้าไม่มีคนลงไปงมขึ้นมา
เหอ
ก็นักดำน้ำไม่ยอมทำงานกับคุณ พวกเขามีเรื่องกับคุณไม่ใช่เหรอ
เดี๋ยวนะ ไม่มีนักดำน้ำเหรอ
เปล่าๆ
ที่จริงแล้ว เมื่อสามปีก่อน พี่ชุนจา…
อะไร! สามปีที่ไหนกัน
ไม่กี่วันก่อนนี่เอง จินซุกพาพรรคพวกมา
แล้วปฏิเสธจะไม่ยอมทำงานให้คุณ
เรื่องนี้แหละที่ฉันห่วง
ฉันก็กำลังพูดเรื่องนี้นะแหละ
จะมาเถียงเรื่องอะไรเล็กๆ น้อยๆ
บอกมาตรงๆ ว่าเรามีนักดำน้ำหรือเปล่า
- มีปัญหาจริง แต่ไม่ใช่ปัญหาของผม… - อะไรกันคะลูกพี่
คุณควอนอุตส่าห์ลงมาถึงที่นี่ ตั้งใจมาทำธุรกิจ อย่างตรงไปตรงมา
ทำไมคุณถึงไม่ตรงไปตรงมาบ้าง
ก็ตรงไปตรงมาอยู่นี่ไง
คุณเอาเปรียบพวกเขามานาน พวกเขาเลยไม่ไว้ใจคุณ
แม่งโบ้ยมาให้กูซะงั้น!
ยังไงไม่รู้แหละ แต่เราต้องรีบจัดการเรื่องนี้
งานจะล่มตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม
นี่พร้อมจะหาเรื่องกันแล้วเหรอ
เปล่าๆ เฮ้ย นั่งลงสิวะ
กูบอกให้นั่งลง!
- นั่งลงสิยะ ไอ้พวกงั่ง - ต่อหน้าแขก สำรวมหน่อย
ฉันไม่เอะใจมาก่อนเลยค่ะ
ว่าพวกนักดำน้ำกับลูกพี่จางมีปัญหากันมาก่อน
ไหนพูดอีกทีซิ
ไม่มีนักดำน้ำพวกนั้น ธุรกิจเราก็เป็นหมัน
ลูกพี่พูดกับฉันเองนะ
- ฉันพูดผิดหรือยังไง - จะบ้าตาย
คุณควอน ฟังผมนะ ไอ้เรื่องนักดำน้ำน่ะ…
- ปัญหานั่นน่ะ… - แต่…
ช่วยจัดการให้เรียบร้อย ก่อนผมเอาสินค้าลงเรือ
แน่นอนอยู่แล้ว
ปล่อยปัญหาพวกนั้นให้ฉันจัดการเถอะค่ะ ฉันแก้ได้
ถ้าคุณยอมข้อเสนอที่ฉันกับพวกเขาตกลงกัน
เล่นตุกติกอะไรอีกวะเนี่ย
ฟังนะ ผมต้องการให้ทุกอย่าง เรียบร้อยก่อนเริ่มงาน
ฟังผมก่อนสิครับ
ถ้าชุนจาแก้ปัญหานี้ได้
ผมว่าคุณก็ควรยอมรับข้อเสนอของเธอ
กูละเชื่อเลย…
เชื่อได้ไหม หัวใจของเธอเชื่อได้ไหม
(แผนการเดินทาง กรกฎาคม ปี 1977)
คงไม่ใช่เมฆลอยมา แล้วพัดผ่านไป
เชื่อได้ไหม สายตาของเธอเชื่อได้ไหม
คงไม่หลบเร้นกาย เหมือนดวงอาทิตย์หลังเมฆา
คำว่ารักที่บอกกัน…
อะไรน่ะ
ไม่ใช่นะ ไส้อยู่ตรงโน้น
เดี๋ยวก่อนๆ
อย่าโกยทิ้ง เอามานี่ๆ
เก็บไว้ให้อ๊กช็อก มันเอาไปต้มน้ำแกงให้ลูกๆ
- เอาไปให้ลูกกินเนี่ยนะ - เออ
มันมาโน่นแล้ว
เอาละ กลับเถอะ มืดจนมองอะไรไม่เห็นแล้ว
ไปเถอะๆ
เฮ้อ เบื่อฉิบหาย
พี่ ฉันรู้นะว่าพี่คิดอะไรอยู่ แต่พี่ก็รู้ว่าฉันลำบาก
ผัวฉันแขนขาดไปเมื่อปีก่อน
เหนื่อยแทบตาย แค่ให้ลูกได้มีอะไรกิน
ฉันไม่ไปทำงานกับจางโดริหรอก
แต่พี่ปล่อยให้ฉันไปดำน้ำกับไต้ก๋งคิมเถอะนะ
หยุดร้องซะที
ฉันไม่อยากคุยด้วย กลับไปซะ
เธอเชื่อเรื่องที่คนลือเกี่ยวกับฉันงั้นเหรอ
ข่าวลือเหรอ
แกหนีรอดไปได้คนเดียว
ใครจะเป็นคนไปบอกข่าวศุลกากรได้ ถ้าไม่ใช่แก
รู้ไหมก่อนมาถึงคุนชอน ฉันตระเวนรับจ้างทำความสะอาดบ้าน
ตอนอายุ 17 เจ้าของบ้านคนหนึ่งพยายามข่มขืนฉัน
ฉันเลยเผลอคว้ามีดแทงมัน แล้วหนีมา
ถ้าฉันโดนจับบนเรือเมื่อสามปีก่อน ฉันจบเห่แน่
นี่น่ะเหรอข้ออ้างที่อุตส่าห์เตรียมมาสามปี
ถ้าตอนนั้นเธอรู้ว่าฉันแทงคนแล้วหนีมา
เธอจะยอมคุยกับคนชั่วๆ อย่างฉันหรือเปล่า
แกเคยไปเยี่ยมสุสานพ่อกับจินกูบ้างไหม
จางโดริยึดเรือพ่อของเธอไปทำเอง
ไม่คิดจะเอาคืนมาบ้างเหรอ จะทนทำงานแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
- มาทำงานกับฉันดีกว่า - พูดมาก รำคาญ!
ฉันอยากเอามีดแทงแกให้ตายเสียตรงนี้เลย
แต่ฉันก็ไม่อยากทำอะไรสิ้นคิดแบบแก
ฉันยังจำกลิ่นเลือดของพ่อและจินกูได้ไม่ลืม
ฉันไปทำกรรมอะไรกับแกไว้นักหนา
หยุดมาข่มขู่ แล้วไสหัวกลับไปซะ
ฉันไม่อยากเข้าคุกเพราะฆ่าคนชั่วๆ อย่างแก
ฉันจะรอเธอที่ร้านน้ำชาของบุนนะ
อ๊กช็อกอยู่ไหน มันเกิดขึ้นได้ไง
ตายแล้ว อ๊กช็อก
ทำไมถึงต้องว่ายน้ำออกไปไกลขนาดนั้น
อ๊กช็อก
เกิดอะไรขึ้น
มันโดนฉลามกัด
ต่อให้จนตรอกขนาดไหน ก็ไม่ควรไปดำตรงที่มีฉลาม
เรียกรถพยาบาลหรือยัง
รถพยาบาล!
อ๊กช็อก!
แบกไปดีกว่า
ช่วยกันหน่อย
อย่าเป็นอะไรนะ อ๊กช็อก…
(ศูนย์การแพทย์คุนชอน)
ผ่าตัดไม่ถึงตายหรอก
อย่างน้อยๆ ก็ยังเหลือขาอีกข้างไว้ทำมาหากิน
ขาจะช่วยอะไร เงินสิช่วยได้
ค่าผ่าตัดแพงมหาโหด
ค้างค่าเล่าเรียนลูกมาสองเดือนแล้ว
ผัวก็แขนขาด มันดันมาขาขาดไปอีกคน
ทะเลไม่ปรานีกับพวกเราเลย
ถ้าเราตกลงทำงานนี้ด้วยกัน
ฉันจะลองคุยกับคุณควอน ขอค่ารักษาอ๊กช็อกมาให้ก่อน
ฉันไม่ทำหรอก ถ้ายังโดนจางโดริกดค่าแรง
ฉันก็ไม่ยอม
ถ้าสินค้าแพง ค่าจ้างก็ต้องสูงตาม
ฉันจะเปิดลังสินค้าดูก่อนทุกรอบ
ฉันรับรองว่าเธอจะได้มากกว่าที่ผ่านๆ มาแน่
พวกเราจะทำก็ต่อเมื่อได้ค่ารักษามาก่อนเท่านั้น
และ…
ทุกครั้งที่เธอ จางโดริ และคุณควอนประชุมกัน ต้องมีฉันนั่งอยู่ด้วยเสมอ
ฉันจะไม่ยอมโดนหักหลังอีกเป็นอันขาด
ขำเหรอ
อย่าแม้แต่จะคิดว่าฉันจะไว้ใจเธอ
โอ้โฮ
กางเกงขาวน่ะเหรอ ที่แกเจอในร้านน้ำชา
ครับ ผมได้กลิ่นไม่ชอบมาพากล
มันดำน้ำหนีไปเมื่อสามปีก่อน มันชื่อชุนจา
แสดงว่าจมูกผมยังใช้การได้
แต่จะมัวดมอยู่ทำไม ในเมื่อมีของใหญ่ให้แดก
- เห็นคนที่ใส่ผ้าปิดตาข้างนึงนั่นไหม - ครับ
พ่อค้าของเถื่อนคนไหนที่มีไอ้บอดเป็นลูกน้อง
หลังรอดชีวิตจากเวียดนาม
จ่าควอนคนดังก็มาให้เราจับถึงที่
บอกแล้วไงว่าไม่มี
เอามาวางตรงนี้
อย่าทำของแตกนะ
ของเยอะนะเนี่ย
ระวังหน่อย
ไม่เคยเจอใครทำผิดกฎมากมายขนาดนี้เลย
- เออ ซูบก - ครับ
อัยการโกอยู่ที่สำนักงานหรือเปล่านะ
- โธ่ป๋า - อยู่ครับ
อย่าถึงขั้นนั้นเลย
ทำไมจู่ๆ มาตรวจล่ะคะ
จู่ๆ ตรงไหน ฉันก็ทำงานตามปกติ
เธอทำผิดกฎหมายทำไมล่ะ
ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างฉันไม่รู้เรื่องกฎหมายหรอก
คนเอาของมาขาย เราก็จ่ายเงินซื้อ แค่นั้นเอง
ซื้อของเถื่อนเป็นการเลี่ยงภาษี
รู้ไหมว่าโทษหนักขนาดไหน
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าเป็นของหนีภาษี
ฉันคิดว่าเป็นสินค้านำเข้าจากโซล
งั้นก็ได้
เอาละๆ
ถ้าป๋าปล่อยฉันไปครั้งนี้ ฉันจะยอมทำทุกอย่างที่ขอ
ชุนจากลับมาป้วนเปี้ยนแถวนี้ใช่ไหม
อะไรนะคะ
ซูบกเห็นมันหลายหนแล้ว
เธอทำงานเหนื่อยยาก กว่าจะเก็บเงินเซ้งร้านน้ำชาได้
ถ้าต้องหมดตัวและเข้าคุก ก็คงน่าเสียดาย
ฉันก็แค่แอบได้ยินมาว่า…
วันที่ 7 มั้งคะ
พวกนักดำน้ำจะงมสินค้าขึ้นมาตรงเกาะเต่า
วันที่ 7 ที่เกาะเต่า
กี่โมง
(เช้ามืด วันที่ 7 สิงหาคม)
ข่าวบอกว่าพวกมันจะงมสินค้าตอนเที่ยง
ทำไมเรามาล่วงหน้าตั้งสองชั่วโมงล่ะครับ
ต้องเตรียมรับมือ เผื่อมีอะไรเปลี่ยนแปลง
พวกเขาออกไปงมสินค้าแล้ว
คนของเรากำลังมารับสินค้าใช่ไหม
(เริ่มปฏิบัติการ เที่ยงตรง)
- หัวหน้าครับ มันมากันแล้ว - มาแล้วเหรอ
เตรียมพร้อม!
โอเค พร้อมนะ ไปได้
ทุกคนอย่าขยับ! นี่เป็นเจ้าหน้าที่ศุลกากร
ห้ามแตะต้องสินค้าเด็ดขาด ชูมือขึ้นสูงๆ
ชูมือขึ้น!
พวกมันจับตามองพวกเราอยู่
(สี่วันก่อนปฏิบัติการ)
เจ้าหน้าที่ศุลกากรคนที่มาเกาะแกะเธอ
มันสะกดรอยตามฉันมาสักพักแล้ว
เมื่อวานตอนพวกเรานัดคุยกับจ่าควอน
ฉันก็เห็นมันที่หน้าร้าน มากับหัวหน้าเขต
ปกติไอ้พวกศุลกากร
ถ้ามันจะจับเรือลักลอบขนสินค้า มันจะปล่อยข่าว
เพื่อขู่ให้พวกเราไม่กล้าลงมือ
พวกมันต้องมาเค้นเอาข่าวจากเธอแน่
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง บอกข่าวกับพวกมัน ตามที่ฉันเตี๊ยมไว้
ฉันก็แค่แอบได้ยินมาว่า…
วันที่ 7 มั้งคะ
พวกนักดำน้ำจะงมสินค้าขึ้นมาตรงเกาะเต่า
วันที่ 7 ที่เกาะเต่าเหรอ
กี่โมง
ราวๆ เที่ยงมั้งคะ…
12.00 คือเที่ยงวันใช่ไหมคะ
พวกมันพยายามจะจับเราให้ได้
แต่เราจะไปงมสินค้าก่อนล่วงหน้าสามชั่วโมง
(เก้าโมง วันที่ 7 สิงหาคม)
(สิบโมง)
ข่าวบอกว่าพวกมันจะงมสินค้าตอนเที่ยง
ทำไมเรามาล่วงหน้าตั้งสองชั่วโมงล่ะครับ
ต้องเตรียมรับมือ เผื่อมีอะไรเปลี่ยนแปลง
เราจะหลอกปั่นหัวศุลกากรใช่ไหม
เราก็ต้องบอกจ่าควอนกับจางโดริด้วยสิ
รู้กันแค่สามคนก็พอ
(บัญชีออมทรัพย์ โชชุนจา)
ทรัพย์สินทั้งหมดของฉัน
ชีวิตของฉันอยู่ในมือเธอแล้ว
ฉันไม่หักหลังเธอแน่
ห่างจากจุดทิ้งสินค้าไปราว 50 เมตร
ฉันจะทิ้งของชิ้นหนึ่งแยกออกมา
ห้ามให้คนของจางโดริรู้เด็ดขาด
มันเป็นของที่ฉันจ่ายเงินซื้อมาเอง
เลยแบ่งให้พวกจางโดริไม่ได้
และไม่อยู่ในสัญญาที่ตกลงกันไว้
กระเป๋าใบนั้นจะมีผ้าพันคอแบบนี้ผูกอยู่
เอาไปซ่อนไว้ห่างๆ
แล้วค่อยไปงมเอามาให้ฉัน ตกลงไหม
เฮ้ย เร่งมือหน่อย
เหลืออีกเท่าไหร่
ลังใบสุดท้ายมาแล้ว
หย่อนเชือกลง
ชิ้นสุดท้ายแล้ว
- ครบหรือยัง - ครบแล้ว
งั้นกลับได้
อย่าแตะต้องสินค้านะ ชูมือขึ้นสูงๆ
ทุกคนชูมือขึ้น
ไม่มีอะไรเลย
(เรือมหาโชค)
เปิดตรงนี้ด้วย
เทของในสวิงออกมาให้หมด
ไม่ใช่อันนี้ ลองดูอันโน้น
(เมื่อวานนี้)
วันที่ 7 นะ
เที่ยงตรง เกาะเต่า โอเคนะ
ไม่มีอะไรเลยครับ
พอเถอะ ไม่มีเลย
(เรือมังกรผยอง)
ทีวีสองเครื่อง
ระวังหัวนะ
เงินมาก่อน แล้วของค่อยไป
เอาที่เหลือมาด้วยเลย
ทำไมเมื่อเช้าถึงเปลี่ยนเวลานัด
นัดกันไว้ตอนเที่ยงไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่รู้
จู่ๆ ชุนจาเกิดเปลี่ยนใจ
แม่ง
ว้าว เธอฉลาดกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
รอบหน้าถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือ
ขอแรงหน่อยแล้วกัน
คุณควอนคะ
ถือว่าฉันเป็นคนในครอบครัวได้หรือยัง
คงได้เจอกัน ในสักวันข้างหน้า
เราจะได้เจอกัน แม้วันนี้ต้องบอกลา
หวูดเรือส่งเสียง ลอยไปไกลแสนไกล…
มันต้องอย่างนี้สิ
แด่อนาคตอันรุ่งโรจน์ของเรา ทุกคนเชิญดื่ม
ฉันรินให้เอง
แก้วนี้สำหรับพ่อของฉัน
แก้วนี้สำหรับจินกู
แก้วนี้สำหรับฉันที่มานั่งโง่ๆ ดูทุกคนเมา
พี่ จะรีบไปไหนเล่า
อย่างอแงแบบนี้สิ
เอาแต่ใจตัวเองอยู่เรื่อยเลย
อย่าไปสนใจเธอเลยนะ ฉันจัดการเอง ดื่มกันต่อเถอะ
เธอเข้าสังคมไม่เก่งมาตั้งแต่ไหนแต่ไร
นายเคยอยู่ในกองทัพหรือเปล่า
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดเวลาอยู่ในสนามรบ
คือตอนที่ปืนของเราเล็งมาที่ตัวเราเอง
การทำธุรกิจ นายต้องทำให้ลูกทีมมีความสุข
โดนหักหลังเลวร้ายที่สุด
โธ่โว้ย
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะกล้าสอนฉันเรื่องนี้
เปลี่ยนแปลงเวลานัดกะทันหัน
แบบนี้เราจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ เหรอครับ จ่าควอน
- นั่งไขว่ห้างต่อหน้าฉันเลยเหรอ - แม่ง
เอามือออกจากกระเป๋าด้วย
มือไม่ได้อยู่ในกระเป๋าซะหน่อย
รอบหน้าเราต้องทำงานที่ใหญ่กว่านี้
เตือนลูกน้องว่าอย่าเที่ยวเพ่นพ่านจนมีพิรุธ
ดูแลเด็กตัวเองบ้าง
อย่าทำเหมือนตัวเองอ่อนหัด
ไม่อาบน้ำเหรอคะ
เธอรู้จักจางโดริดีแค่ไหน
แค่ไหนยังไงคะ
รู้จักผู้ชายที่อยู่ในรูปไหม
นี่มัน…
เธอคิดว่าศุลกากรมันได้เบาะแส
เพราะพวกมันสะกดรอยตามเธอเหรอ
ไอ้จางโดริเป็นหนอนบ่อนไส้
ตอนเธอเปลี่ยนเวลานัด จนทำให้มันดิ้นเป็นไส้เดือน
เป็นเพราะเธอรู้อะไรมาหรือเปล่า
คุณควอน…
นี่คุณสงสัยฉันเหรอ
สงสัยเธอไปก็เท่านั้น
เอาเป็นว่า
เราจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนแผนนิดหน่อย
อย่าทำให้ฉันผิดหวัง
เธอกับพวกนักดำน้ำก็ทำตามที่บอกละกัน
แล้วจางโดริล่ะคะ
คงมีชีวิตอยู่ไม่ถึงเรือรอบหน้าหรอก
มันคิดว่าตัวเองเป็นใคร พูดจาเหยียดหยามกูอยู่ได้
เฮ้ย
ไอ้ควอนมันก็แค่วางแผน คนออกแรงคือพวกเรา
แต่มันดันได้ส่วนแบ่งเยอะกว่าพวกเรา
ทำอย่างกับพวกเราเป็นขี้ข้ามัน
เฮ้ย หรือเรากำจัดมัน แล้วฮุบทุกอย่างเป็นของเราดี
ผมว่าจ่าควอนมีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง
แล้วกูไม่มีหรือไง
พี่! พี่ซัดจ่าควอนไปเลยสิ เขาดูอ้อนแอ้นจะตายไป
ฟังนะ ต่อให้ฉันมีมือข้างเดียว ฉันก็สามารถหวดก้นมันได้ตลอดคืน
จะต้องให้อธิบายอีกสักกี่รอบ
ไปย่างปลาหมึกมาเพิ่ม
ไอ้ห่านี่
หลบสิ
แดกคนเดียวไม่แบ่งคนอื่น
พวกมึงฟังนะ
ลองไปตระเวนตามเมืองใกล้ๆ
เกณฑ์พวกหมัดหนักๆ ทุกคนที่รู้จักมา
ยุนยอง หรือใครก็ได้
โอ๊ย!
กูทนไม่ไหวแล้วโว้ย
- ซูบก - ครับ
เก็บแฟ้มบนโต๊ะ แล้วก็กลับบ้านไปเถอะ
ครับ
(คดีลักลอบขนสินค้าหนีภาษี)
เธอมีเบาะแสสำคัญอะไรมาบอกเหรอ
คุณรู้ใช่ไหมว่าชุนจากลับมาที่คุนชอนแล้ว
รู้สิ เพราะมันนั่นแหละ ทำฉันขายขี้หน้า
เธอกำลังลงเล่นน้ำในเวิ้งเดียวกับมันสินะ
อย่าดีกว่า อย่างน้อยก็นึกถึงเกียรติของพ่อเธอบ้าง
หัวหน้าคะ
คนที่แจ้งจับเรือของฉันเมื่อสามปีก่อน ใช่ชุนจาหรือเปล่า
จะต้องให้บอกอีกสักกี่รอบ
ฉันเปิดเผยสายข่าวไม่ได้ มันผิดกฎหมาย
มารู้ตอนนี้ จะมีประโยชน์อะไร
เร็วๆ นี้กำลังจะมีงานใหญ่
เธอมาให้เบาะแส หรือว่าจะมามอบตัวล่ะ
เฮ้ย
เจ้าของทองคำกำลังล่าหัวฉันอยู่นะ
- ก็ศุลกากร… - ใครไปบอกข่าวเจ้าหน้าที่วะ
เฮ้ย เธอหนีมาได้ไง
อาสงสัยฉันเหรอ
ฉันเกือบเอาชีวิตไม่รอดนะ
ใครรู้เรื่องขนทองอีกบ้าง
ฉันไม่ได้บอกพ่อของจินซุก ก็มีแค่อา ฉัน จินซุก…
จางโดริ
จางโดริเหรอ
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันได้เจออา
แล้วอาก็บอกว่า เขาจะไปเจอจางโดริ
ไอ้ชาติหมา! มึงทำแบบนี้ได้ไง
ปล่อยกูนะ ไอ้ชาติชั่ว! ปล่อยกู!
ทำไมมาบอกฉันตอนนี้
ถ้าไม่มีรูปมายืนยัน เธอจะเชื่อฉันเหรอ
มันเคยหักหลังฉันก็จริง
แต่แกก็รู้ว่าเมื่อสามปีก่อน สภาพมันเป็นยังไง
เวลาอยู่ต่อหน้าฉัน มันหงอจะตาย
นั่นแหละประเด็น
มันหงอจะตาย ตอนอยู่ต่อหน้าเธอ
อะไรทำให้มันเปลี่ยนไปขนาดนี้
ก็ดูสิว่ามันอยู่กับใคร
ไม่เคยมีข่าวศุลกากรจับทองหนีภาษีเลย จริงไหม
แต่ทองที่เราทำหล่นใต้ทะเลหายเรียบ
ต้องมีคนวางแผนหลอกศุลกากร และเก็บทองไว้คนเดียว
คิดว่าไงล่ะ
- มาแล้วเหรอ เข้ามาเร็วๆ - ทูนหัว
- มีคนเห็นหรือเปล่า - ไม่มีหรอกน่า
ดูนี่สิ
- แต่นแต๊น - โห ของแพงซะด้วย
เหนื่อยมากนะ กว่าจะได้มา
ดื่มระหว่างปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้
- อย่าใจร้อนสิ - ใครจะอดใจไหว
ที่รักจ๋า
ฉันรักเธอจังเลย
- ทูนหัว เสียงเอะอะอะไรข้างนอก - อะไรวะ
ดูสิ เร็วเข้า
- มีคนมาเหรอ - อะไรกัน
รอเดี๋ยวนะ หรือว่าไฟไหม้
ไม่มีๆ ไม่มีไฟไหม้ ผมไม่เห็นควันเลย
(คดีลักลอบขนสินค้าหนีภาษี)
นี่ไงพี่
ชื่อจริงของจางโดริคือจางมันซ็อก
มันกับหัวหน้าอีช่วยกันวางแผน
มันสมรู้ร่วมคิดกัน นี่ไงล่ะหลักฐาน
ฉันแอบได้ยินพวกศุลกากรพูดกัน
ว่าปีก่อนหัวหน้าอีซื้อบ้านที่โซลโดยใช้ชื่อเมีย
ข่าวเด็ดแบบนี้ต้องมีอะไรดื่มแกล้ม
ฉันน่าจะมีวิสกี้เหลืออยู่นะ
ฉันขอโทษ
ก็แหง
ฉันเป็นคนแรกที่น่าสงสัยที่สุด
แต่เธอมาสงสัยฉันได้ลงคอ
พอรู้ว่าฉันหนีไปได้ เธอคงคิดในใจว่าอีนี่แน่ๆ
เคยคิดบ้างไหมว่าฉันจะเป็นตายร้ายดียังไง
ถามจริงเถอะ
ไม่รู้จักกันเลยใช่ไหม
ฉันขอโทษ
จินซุก
เธอคิดว่าฉันกลับมาที่นี่ทำไมเหรอ
ฉันเพิ่งไปเจอหัวหน้าอีมา
ไปทำไม เอาเรื่องฉันไปบอกมันเหรอ
ให้ตายเถอะ จินซุก…
นี่
นี่!
อย่ามัวคิดถึงแต่ตัวเอง
คิดถึงใจฉันบ้าง
นับแต่นี้เป็นต้นไป
เราจะหาทางเอาคืน ไอ้สารเลวจางโดริและหัวหน้าอี
นี่คือเป้าหมายเดียวของเธอ
บุน!
แต่นแตนแต๊น
อย่างแรก เราต้องพยายามเสี้ยม ให้จ่าควอนกับจางโดริแตกคอกัน
ฉันจะจัดการจ่าควอนเอง
บุน เธอคอยหยอดข่าวให้หัวหน้าอีเรื่อยๆ
จินซุก ทำให้จางโดริมั่นใจว่าเธอจงรักภักดี
คอยแหย่เนียนๆ ว่า จ่าควอนกับฉันกำลังงุบงิบวางแผน
ถ้าเราร่วมมือกัน ทำให้พวกมันไม่ไว้ใจกัน
งานนี้เราไม่มีทางแพ้
ห้ามใครรู้เรื่องที่พวกเรารู้ในวันนี้เด็ดขาด
และพยายามจับตาดูพวกมันอยู่ห่างๆ ก็พอ
ถ้าพวกเราทำอะไรกระโตกกระตาก แผนก็จะล่ม
แต่ถ้าเรานิ่งได้ เราจะชนะ
เรือขนของที่ฉันเคยบอก ออกจากฮ่องกงมาแล้ว
พรุ่งนี้เที่ยงคืน พวกเขาจะโยนของลงตรงนี้
อีกอย่าง คนของฉันกำลังมาจากโซลและปูซาน
ฉันจะจัดการแก๊งจางโดริ ก่อนเรือจะมาถึง
แต่คุณควอนคะ มันมีอุปสรรค
ตรงนั้นเป็นแหล่งฉลามชุม เราดำลงไปไม่ได้หรอก
ไม่นานมานี้ นักดำน้ำคนนึงเพิ่งโดนฉลามกัดขาขาด
เธอก็ไม่ต้องลงน้ำสิ กังวลอะไร
หัวหน้า…
ขอโทษครับ
ทำไมผู้หญิงโง่ๆ อย่างเธอ ถึงริอ่านขโมยเอกสารราชการ
ชุนจาสั่งมาใช่ไหม
อยากไปขายน้ำชาในคุกหรือยังไง
แอบเป็นเมียน้อยชาวบ้านไปเรื่อยๆ ไม่ชอบ ใฝ่ต่ำอยากเป็นโจร
สารภาพมาว่าใครมีเอี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง
เล่นไอ้บอดก่อนเลย
เปิดประตูสิโว้ย
ไอ้ควอน ไอ้หน้าตัวเมีย
ไอ้ควอน ไอ้ชาติหมา
กลัวกูเหรอ
ฆ่ามันเลย
ฆ่ามัน!
จะหนีไปไหน
กลับมาก่อนสิวะ
ไอ้สาร…
เชี่ย!
เล่นแม่งเลย
ฆ่ามัน!
มึงเสร็จแน่ ชุนจา…
เดี๋ยวๆ
เดี๋ยวทำไม รอแม่มึงเหรอ
300 ล้านวอน…
เพชรราคา 300 ล้านวอนกำลังถูกขนมาทางเรือ
งั้นมึงตามกูมา
หัวหน้าคะ ไม่ยุติธรรมเลย
ฉันต้องทำเพราะจางโดริมันมาข่มขู่
เธอเป็นคนสั่งให้มันทำเหรอ
หัวหน้า เดี๋ยวค่ะ
ชุนจาอยู่ไหน
เราต้องหยุดชุนจา
อะไร
จางโดริรู้เรื่องเพชรที่กำลังขนมาทางเรือแล้ว
มันบอกว่าจะฆ่าทุกคน
เพชรอะไร
มันบอกว่าจะฆ่าจ่าควอน ฆ่าชุนจา และหัวหน้าด้วย แล้วเก็บเพชรไว้คนเดียว
เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
มันบอกว่าถ้าครั้งนี้ฉันยอมช่วยมัน
มันจะยกเรือของพ่อคืนให้ฉัน
มันบังคับว่าห้ามนักดำน้ำทุกคนปริปาก
บอกว่าจะใช้เงิน 300 ล้าน สร้างทุกอย่างขึ้นใหม่อีกครั้ง
สามร้อยล้านเหรอ
มันเรียกนักเลงจากทะเลตะวันตกมา แล้วบุกไปเล่นงานจ่าควอน
ตอนนี้จ่าควอนอาจตายไปแล้วก็ได้
แล้วก็พูดอะไรสักอย่างที่ฉันก็ไม่เข้าใจ
บอกว่าจะหลุดออกจากปลอกคอหัวหน้าซะที
นี่หัวหน้าศุลกากรเขต อีจางชุน
อัยการโคอยู่ไหม
- เฮ้ย! - ครับลูกพี่
เรียกพวกผู้หญิงมารวมตัวกันหน่อย
เอาละ พอแล้วๆ
พอได้แล้ว มันไม่ตายหรอก
มานั่งรวมกัน
เร็วเข้า ได้ยินไหม
ปล่อยคนอื่นไปเถอะ
ฉันคนเดียวก็ดำลงไปเอาเพชรได้
ไม่ใช่แค่เพชรน่ะสิ
เราต้องการของที่เหลือด้วย
เราดำน้ำตรงนั้นไม่ได้หรอก มีแต่ฉลาม
- อย่าเถียงกู! - ไอ้ห่านี่!
มึงจะเอาเหรอ!
ทุกคนเตรียมประจำที่ก่อน
มารวมตัวกันตรงนี้
- สวัสดีครับ - ท่านศุลกากร
ขอบคุณที่ออกมาช่วยกัน
ทำงานล่วงเวลาเหรอ
รอตรงนี้แหละ
พวกแกถูกล้อมไว้หมดแล้ว
ข้อหาฆาตกรรมควอนพิลซัมและเชกัพซิก ในโรงแรมคุนชอน
ขอจับกุมจางมันซ็อกและพรรคพวก
ออกมามอบตัวซะดีๆ
ใครเป็นคนเก็บกวาดวะ
ว่าไง
ทำไมมองหน้ากูล่ะ
ใครชวนพวกกูมา คนนั้นก็ต้องเก็บกวาดสิวะ
กูต้องไปลากคอนังพวกนี้มาไง
ถ้ากูเป็นหัวหน้า กูก็ควรไปคนแรกน่ะถูกแล้ว
คิดว่าพวกกูมาเล่นสนุกกันหรือไง
โดนมีดปักหลังกันทุกคน
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำไมพวกมึง…
ใครออกมาคนสุดท้ายวะ
หา! ใคร!
อย่าขยับ
สู้ก่อน ค่อยว่ากัน
อย่าพังเข้ามานะโว้ย
สกัดพวกมันไว้
ปิดฝั่งนั้น
ออกไปห่างๆ
ปล่อยกู!
รู้ไหมกูเป็นใคร ไอ้พวกเวร
- จับไปให้หมด - ครับ
อย่านะ พวกเราถูกจับมาเป็นตัวประกัน
- อย่าขยับ! - ปล่อย
- หยุดทุบกูซะที - บอกให้ปล่อย
จับได้แล้วก็เอาตัวมาเลย อย่าชักช้า!
ปล่อยกู!
เอาตัวออกมาให้หมด เฮ้ย ใส่กุญแจมือด้วย
- กูบอกให้ปล่อย - มานี่ๆ
ขยับรถไถหน่อยสิวะ
ไปเร็วๆ
- ฉันไม่ผิดนะ พวกมันชวนฉันมา… - หุบปากได้แล้ว
อยากตายหรือไงวะ
เร็วเข้า
ท่านอัยการโคเป็นคนสั่งมาใช่ไหม
ใช่
ผมขอสอบปากคำมันก่อน
เสร็จแล้วจะรีบส่งตัวให้
โรเล็กซ์นะครับ โรเล็กซ์
กลับกันก่อน
ขอบคุณนะครับ
บอกรหัสตู้เซฟมา
หน้าไปโดนอะไรมา
บอกมาสิวะ
ลูกพี่เป็นอะไรเนี่ย
ลูกพี่งั้นเหรอ ไอ้ห่า!
ไอ้ชาติชั่วเนรคุณ บอกรหัสมาเร็วๆ
(คืนก่อนหน้านี้)
จางโดริเคยบอกว่า เขาใช้วันเกิดฉันตั้งรหัสตู้เซฟ
ผู้ชายยอมทำทุกอย่างจริงๆ เพื่อเอาผู้หญิงขึ้นเตียง
นี่อะไร
มันอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย
เหอ เฮ้ย!
มันไปอยู่ในนั้นได้ไงวะ
ที่รักคะ ฉันสมควรตาย
แต่ฉันจำใจทำ
หัวหน้าอีขู่ว่าจะจับฉันเข้าคุก
ฉันกลัวมาก ก็เลยบอกเขาไป
บอกอะไรวะ
บอกว่าแกสั่งไง
แกสั่งให้มันไปขโมยแฟ้มคดี
ลูกพี่ก็เป็นไปด้วยอีกคนเหรอ
เรียกฉันว่าลูกพี่ต่อหน้าอีพวกนี้อีกรอบ
ฉันจะฉีกเนื้อแกออกมาเป็นชิ้นๆ
ทำไมไม่บอกฉันเรื่องเพชร
เฮ้ย มันจบแล้ว บอกเขาไปให้หมด
วันนี้อีนังพวกนี้มันเล่นอะไรกันวะ
หุบปากซะที ได้ยินไหม
แกถึงขั้นฆ่าคนตาย แสดงว่าเดิมพันต้องสูงมาก
ผมเพิ่งรู้เรื่องเพชรวันนี้นี่เอง
หลังจัดการไอ้ควอนเสร็จ ผมก็รีบโทรหาลูกพี่…
เอ่อ หัวหน้า แต่หัวหน้าไม่อยู่
ชุนจา แกรู้ทุกอย่าง บอกหัวหน้าไปสิ
ลูกพี่! ซวยละ
ผมเข้าใจละ นังพวกนี้รู้เรื่องของเราแล้ว
มันเลยปั่นหัวให้เราเล่นงานกันเอง
บอกว่าอย่าเรียกฉันว่า "ลูกพี่" อีก
ลังสินค้าถูกโยนลงน้ำแล้ว
แกแน่ใจเรื่องเพชรนะ
แน่ใจ ราคาทั้งหมด 300 ล้านวอน
แต่จ่าควอนทิ้งสินค้าในจุดที่อันตรายเกินไป เราลงไปงมไม่ได้
ทิ้งตรงไหน
ก็ตรงที่อ๊กช็อกโดนฉลามกัด
โจรค้าของเถื่อนประสาอะไรวะ กลัวฉลาม…
ไปขึ้นเรือกันทั้งหมดนี่แหละ
- ซูบก - ครับ
มานี่
- ฟังนะ - ครับ
อย่าเพิ่งไปไหนนะ มากับฉันก่อน
คราวนี้เราจะไม่ยอมเสียหน้าอีก
อย่าเพิ่งรายงานเรื่องนี้ รอให้เราได้ของกลางก่อน
แล้วค่อยคิดว่าจะเอายังไงต่อ
ครับ
ดีมาก
ปืนลูกซองจากสินค้าเที่ยวก่อนที่แกแอบจิ๊กไว้
เก็บไว้ที่ไหน
แม่ง
พวกแกใช้ถังดำน้ำเป็นใช่ไหม
ตอนพวกเราดำน้ำคราวก่อน ลูกพี่ก็มาด้วย
รู้ไหมว่าฉันเอาของพวกนี้มาทำไม
ฉันอุตส่าห์ช่วยให้แกสร้างเนื้อสร้างตัว
แกต้องตอบแทนบุญคุญฉันบ้าง
ถึงที่ทำงานของพวกแกแล้ว เตรียมลงมือได้
โอ้โฮ แตะไกปืนเบาๆ มันก็ยิงกระสุนเลยว่ะ
ชุนจา!
- ไขกุญแจมือพวกมัน - หา
หรือนายจะดำลงไปเฝ้านังพวกนั้น
ครับๆ ทุกคนยืนขึ้น
มาทางนี้
ไหวนะทุกคน
ไปทางโน้น
ดีมากๆ
ซูบก นายรอที่นี่
ทุกคนเข้าไปข้างใน
พวกแกลงไปประกบดูนังพวกนั้น
พอมันเอาของขึ้นมาแล้ว ก็เก็บพวกมันซะ
รู้ไหมว่าเงิน 300 ล้าน เยอะแค่ไหน
เยอะขนาดซื้อบ้านใหญ่ในโซลได้ 50 หลัง
ถ้าพวกแกหนีกลับ ต้องติดคุกหัวโตแน่
หรือจะช่วยเก็บกวาดที่นี่ จะได้มีเงินไปซื้อบ้าน
ยืนเซ่ออยู่ทำไม เข้าไปเอาถังดำน้ำสิ
- เร็วเข้าๆ - เฮ้ยๆ แกจะไปไหน
ไปจัดการงานของแกโน่น
อย่ามัวชักช้า
ว้าย!
เอาละคุณนาย ได้เวลาออกเหงื่อบ้างแล้ว
ผู้ชายอาบเหงื่อต่างน้ำกว่าจะหาเงินมาได้
ผู้หญิงร่านๆ ก็มาโกยเอาไปจนหมด
เก่งพอๆ กับเลี่ยงภาษีเลยนะ
เร็วสิ ช่วยกันคนละไม้คนละมือ
ยกเท้ามันเดี๋ยวนี้
ยก!
หนึ่ง สอง…
เวลาน้อยแล้ว ของอื่นทิ้งไว้ เอาแต่เพชรอย่างเดียว
และอย่าให้นังพวกนั้นเหลือรอดขึ้นมา
แม่งเอ๊ย
ทำไมยังโผล่ขึ้นมาอยู่ได้
เวรเอ๊ย
จะฆ่าผู้หญิงได้ลงคอเชียวเหรอ
อย่าเสียงดังสิวะ ไม่มีสมาธิเล็งปืน
พลาดอีกแล้วเห็นไหม เพราะเธอคนเดียว
จะฆ่าฉันด้วยใช่ไหม
ว่าจะเก็บไว้ช่วยชงกาแฟ
ตายซะเถอะ ไอ้สัตว์นรก!
อีเวร!
- ทุกคนขึ้นกันไปแล้ว - ทางนี้
ชุนจา! จินซุก!
เร็วเข้า
ว่ายไปที่เรือ เร็วเข้า
กระเป๋าล่ะ
ช่างมันเถอะ ฉลามมาแล้วนะ
เหลือแค่เราละ รีบเถอะ
- ฉลาม! มันมาแล้ว - เร็วๆ สิ
จินซุก! ชุนจา!
- เร็วเข้า - เธอขึ้นก่อน
มันไปแล้ว
รอดมาได้ไงวะเนี่ย
เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
เธอวิ่งชนหัวหน้าอีตกลงทะเล เสียสละเยี่ยงวีรสตรี
ก๋ากั่นจริงๆ ว่ายน้ำก็ไม่เป็น
ไอ้ชาติหมา!
แกได้เพชรไปแล้วนี่ จบงานกันได้เสียที
จบงานเหรอ พูดอะไรบ้าๆ
กูเกือบโดนฉลามแดก ก็เพราะมึง!
โดดลงไปให้หมด
เร็วสิวะ
มีฉลามไม่เห็นหรือไง
กูบอกให้โดด ได้ยินไหม
ไอ้ชาติหมา
สมอเวรนี่ก็ติดหินได้ทุกรอบ
เชี่ยเอ๊ย!
พี่ ผมขอโทษ
ผมผิดไปแล้ว
พี่ก็รู้จักผมดี
ทั้งหมดเป็นแผนของหัวหน้าอี
มันชั่วช้าที่สุดแล้ว
พี่เป็นคนดีนะ
พี่ไม่ใช่คนใจร้าย
หุบปากซะที หนวกหูฉิบหาย
พี่มีกินมีใช้ ก็เพราะฉันนะ
เราต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกันไม่ใช่เหรอ
พี่!
ชุนจา ฟังฉันก่อน
ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง
ไม่ไปขับเรือเหรอ
พวกพี่จะไปไหนกัน
กลับมาก่อน
ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย!
ลุยเลย ไต้ก๋ง
อีพวกปลาเน่า!
กูจะฆ่าพวกมึงให้หมด
ไอ้เหี้ย มึงจะอะไรกับกูนักหนาเนี่ย
เพชร!
(ควอนพิลซัม รับเป็นผู้ป่วยใน 17 ส.ค. 1977)