"แจ๊ส ฟอร์ ทู"
(ฮันแทอี รับบทโดย จีโฮกึน)
(ยุนเซฮอน รับบทโดย จินควอน)
(ซอโดยุน รับบทโดย ซงฮันคยอม)
(ซงจูฮา รับบทโดย คิมจองฮา)
"แจ๊ส ฟอร์ ทู"
(ตอนที่ 5 ฝนพรำ)
อะ...อะไรเนี่ย
ยุนเซฮอนเหรอ
นายมาที่นี่ได้ไง
นายเป็นไรไป
นาย...
อย่าเล่น
นายไหวไหม
อย่าเล่น...
เปียโน
พูดแบบนี้อีกแล้ว
ฉันจะเล่นเปียโน
งั้นก็ต่อหน้าฉัน...
เล่นแค่ต่อหน้าฉัน
นี่ ฮันแทอี
เป็นอะไรไป ตื่นขึ้นมานะ
นี่
โอ๊ย หนักอะไรแบบนี้
ยา...ยานอนหลับเหรอ
นี่ ฮันแทอี นี่ ตื่นสิ
นายกินไปกี่เม็ดกันเนี่ย
นี่ ฮันแทอี นี่ ๆ
อะไรเนี่ย
ฉันก็คิดว่า...
ฉันไปนะ
(เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของแจ๊ส)
ใครล่ะเนี่ย
เพื่อนเหรอ
จะว่าเป็นพี่น้อง ก็ไม่ค่อยคล้ายกันนะ
นี่ ไม่ได้นอนหรอกเหรอ
นี่ ปล่อยฉันนะ
มันเจ็บ
ฝันอะไรกันนะ
พ่อฆ่าฉันตายแน่
จะกระโดดลงไปเหรอ
พี่
ยังไงนี่ก็เป็นแค่ฝัน
ต่อให้ตกลงไป ก็แค่ตื่นจากฝันนั่นแหละ
ทำไมทำแบบนั้นเหรอ
ลมแรงดีจัง
เดี๋ยวฝนจะตกแน่เลย
ทำไมถึงจากไปโดยไม่บอกอะไร
ฟังดูสิ
เป็นท่อนที่ฉันชอบที่สุดเลย
เป็นแบบนี้ตลอดเลย
ยุนเซฮอนเหรอ
หลับอยู่งั้นเหรอ
เพลงนี้มัน...
ยุนเซฮอน
ทำไมยิ่งผลักนายออกไป
นายก็ยิ่งเบียดเข้ามาล่ะ
ฉันสะเพร่าเองหรือยังไง
ตอนนี้ฉันไม่รู้อะไรแล้ว
ถ้ามีนายอยู่ด้วย...
เหมือนฉันจะหลับสนิทได้เลย
จูฮี
พี่โดยุน
มีเรื่องอะไรเหรอ
ขอโทษที่เรียกมากะทันหันนะคะ
ไม่เป็นไรหรอก จังหวะมันไม่ได้แย่
- คะ - ฮะ
อ้อ ก็ประมาณนั้นแหละ
เรียกมาทำไมเหรอ
อ๋อ คือว่า...
มีอะไรเหรอ
ที่จริงคืนนั้นฉันเห็นค่ะ
เห็นอะไร
ที่พี่...
- โดนพี่เขา... - จูฮี เรื่องนั้น...
ต่อยน่ะค่ะ
อ๋อ เรื่องนั้นเอง
ไม่เป็นไรหรอก
ขอโทษนะคะ พี่
ความจริงฉันอยากคุยกับรุ่นพี่แทอี
แต่คิดว่าพี่เขาคงไม่ชอบ เลยโทรหาพี่แทนค่ะ
ฉันไม่รู้เบอร์รุ่นพี่เซฮอนด้วย
เรื่องอะไรเหรอ
ฉันอยากขอโทษแทนพี่ชายค่ะ
ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก
ไม่ใช่ความผิดเธอเลย
เรื่องมันเริ่มต้นเพราะฉันนี่คะ
ฉันไม่คิดว่าจะบานปลายขนาดนี้ด้วย
เพราะฉันดันชอบรุ่นพี่แทอี
อย่าเก็บไปใส่ใจเลย
ลืม ๆ ไปเถอะ
ถึงยังไงก็ฝากบอกรุ่นพี่แทอีด้วยนะคะ
ว่าฉันขอโทษ
เข้าใจแล้ว ฉันจะบอกให้นะ
ตรงที่โดนต่อยโอเคไหมคะ
โอเคดี ดูนี่สิ
หายดีแล้ว ดูไม่ออกแล้วด้วย
แล้วหมัดพี่เธอก็ไม่หนักเท่าที่คิดนะ
ปวกเปียกสุด ๆ
กลับมาแล้วครับ
นี่มันกี่โมงแล้ว
ขอโทษครับ
อธิบายมา มัวทำอะไรจนถึงป่านนี้
ผมซ้อมดนตรีกับเพื่อน
ทำไมไม่ขออนุญาตก่อน
- ผมลืมไปครับ - ลืมเหรอ
นั่นคือคำแก้ตัว ของคนโต ๆ กันแล้วเหรอ
ยุนเซฮอน มองฉันดี ๆ สิ
ฉันคิดผิดไปหรือไง
- อยากเรียนที่บ้านอีกรอบไหม - ไม่เอาครับ
ผมจะตั้งใจเต็มที่ครับ พ่อ
ฉันไม่เคยขอให้ทำเท่าพี่แกเลย
ขอแค่จนกว่าแก จะเข้ามหาลัยที่ต้องการได้...
ช่วยโฟกัสหน่อย
ครับ
ซ้อมให้เรียบร้อย
ตายจริง คุณชาย ไม่ได้เจอนานแค่ไหนแล้วครับเนี่ย
นายเป็นคนบอกรหัสเหรอ
ก็เปลี่ยนบ้างเถอะ
ต้องให้โดนยกเค้าถึงจะได้สติเหรอ
เกี่ยวอะไรกับนาย
ว่าแต่ สีหน้านายดูดีขึ้นนะ
แล้วทำไมหน้านายเป็นสภาพนั้น
เดี๋ยวเถอะ ได้พักไม่กี่วันแล้วเป็นบ้าเหรอ
ฮันนี่ หลับเหรอ
ว่าไง โดยุน
นายไม่สบายเหรอ
เปล่า แค่เพลีย ๆ น่ะ
การหักโหมติดต่อกันได้ด้วยเหรอ
ติดจากแทอีเหรอ
นายลืมไว้
อ้อ
ลืมไปสนิทเลย
ขอบใจนะ
อะไรอะ ทำไมนะ
อะไรเนี่ย พวกนาย
อะไร
ระหว่างที่ฉันไม่อยู่ ดูสนิทกันขึ้นนะ
บอกมาเดี๋ยวนี้
เมื่อวานพวกนายทำอะไรกัน
- จะเริ่มเรียนแล้วนะ - บอกมานะ
- ทุกคนนั่งประจำที่ - บอกมา บอกมาเลยนะ
นายบอกมาเลย
ทำอะไรกันเหรอ
พวกเธอเตรียมแสดงวงเรียบร้อยดีใช่ไหม
- ครับ/ค่ะ - ไม่ครับ
ใครบอกว่าไม่
รู้ใช่ไหมว่าส่งรายชื่อได้ถึงวันนี้
- ครับ - ค่ะ
หัวหน้ากลุ่มเขียนตำแหน่งแต่ละคน กับชื่อเพลงมาด้วยนะ
- ครับ - ค่ะ
โอเค เปิดหนังสือ ไปที่หน้ายี่สิบเก้านะ
เรื่องกฎการประสานเสียง
(ห้องซ้อม 1)
แกไม่ได้ไปทำอะไรแปลก ๆ ใช่ไหม
มันเริ่มต้นจากฉันนี่
จะมาหงอยตั้งแต่ซ้อมวันแรกไม่ได้
สู้เขา ยุนเซฮอน
แจ๊สเป็นแบบนี้เหรอ
เป็นไงบ้าง หัวหน้า
หัวหน้า ฉันเป็นหัวหน้ากลุ่มเหรอ
ก็นายชวนเล่นแจ๊สนี่ นายก็เป็นหัวหน้าสิ
แบบนี้ก็ได้เหรอ
จับอารมณ์ไม่ได้เลย
ไม่รู้จังหวะเลยอะ
วันนี้เพิ่งวันแรกเอง ซ้อมต่อไปก็จะดีขึ้น
วันนี้ต้องส่งรายชื่อแล้วนะ
ที่ขาดอีกคนจะทำไงดี
จุนกยู รู้จักเพื่อนคนไหนอีกไหม
นายไม่รู้จักอยู่แล้ว
พวกที่สมาชิกเยอะ แบ่งให้เราสักคนสิ
แทอีล่ะ
ฮันแทอีเหรอ เขาไม่เอาด้วยนี่
ฉันจะลองไปคุยเอง
จะโอเคเหรอ
ไม่ทำ
ทำไมล่ะ
ก็ไม่อยากทำไง
นายก็ชอบแจ๊สไม่ใช่เหรอ
ไหนว่ารู้จักแจ๊สดีไง
ที่บ้านก็มีอัลบั้มแจ๊สตั้งเยอะ
นี่
ค้นบ้านคนอื่นเป็นงานอดิเรกเหรอ
ทำไมต้องพูดแรงแบบนั้นด้วย
ก็คิดว่านายชอบแจ๊ส ถึงชวนทำด้วยกันไง
ไม่ทำ บอกว่าไม่ทำไง
เหตุผลคืออะไร
เหตุผลเหรอ
มันต้องมีเหตุผลสิ
ไม่ชอบประเภทเพลงเหรอ
มันไร้สาระเลยไม่ทำไง ทำไม
ไร้สาระเหรอ
ฉันไม่สนใจแจ๊สอะไรนั่น
พวกนายเล่นกันเองเฮอะ
นายก็ชอบแจ๊สไม่ใช่เหรอ
ฉันเคยชอบแจ๊สเหรอ
ไม่สิ ทำไมฉันถึงเกลียดขึ้นมาล่ะ
ทรัมเป็ตมีไว้เป่า ไม่ได้มีไว้เช็ดนะ
ตั้งแต่ตอนไหนกัน
แทอี
เลิกถ่ายได้แล้ว
พอได้แล้วไง
โห เท่จังเลย
โอ้โห ๆๆ เท่จริง ๆ
คุณแทจุน มองกล้องหน่อยครับ
บอกให้หยุดไง
ให้ตายสิ อย่าถ่ายสิ
ทำไมล่ะ พี่ก็ถ่ายนี่
ไม่เอาแบบนี้สิ
ไม่ได้ถ่ายนะ
เล่นเลยครับ เล่นต่อเลยครับ
ดูตรงนี้สิ
(ใบรายชื่อกลุ่มสอบปฏิบัติดนตรี เอกดนตรี)
(ห้องพักครู)
ครูครับ
ว่าไง เซฮอน
อ๋อ
ทำได้ดีมาก เพิ่งย้ายมาใหม่ คงจับกลุ่มลำบากน่าดู
ครับ
จังหวะคือโดยุนกับจุนกยู...
โอ๊ะ แทอีก็จะทำด้วยเหรอ
ครับ
คาดไม่ถึงเลย
ครูกำลังเป็นห่วง เพราะแทอีชอบไม่ร่วมแสดงวง
ดีจังเลย ขอให้ซ้อมราบรื่นนะ
ครับ ขอบคุณครับ
เป็นยังไงบ้าง ครูว่าไง
บอกว่าขอให้ซ้อมราบรื่น
ฮะ แทอีบอกว่าจะทำเหรอ
อย่าบอกนะว่านาย...
แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ
ฉันยอมให้การสอบนี้พังไม่ได้
ก็เลยใส่ชื่อ ทั้ง ๆ ที่เขาปฏิเสธอะนะ
ฮันนี่ ฉันคิดว่านาย เป็นพวกใจเสาะซะอีก
แต่กับอะไรแบบนี้ใจกล้าจังนะ
ก่อนอื่นก็ซ้อมแค่พวกเราก่อนเถอะ
อืม
ไม่เป็นไร ๆ
ไม่ต้องเอาหัวโขกกำแพง
แล้วเราก็เริ่มซ้อมโดยไม่มีแทอี
ถึงทุกอย่างจะไม่ง่าย
แต่พวกเราก็เล่นดีขึ้นเรื่อย ๆ
กับแทอี...
ก็คุยกับเขาเหมือนแต่ก่อนไม่ได้
ระหว่างที่ได้แต่ลังเล
เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
มีอะไร
ขอคุยด้วยหน่อยสิ
มันวันพรุ่งนี้แล้ว
ก็ไม่ได้ขออะไรยากเลยนี่
จะรั้นเอาให้ได้เลยงั้นสิ
แค่มาวันแสดงก็พอ
นายไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
แค่เอาเครื่องดนตรีมาพอ
มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ
ฮะ
เล่นวงแบบนี้มันมีความหมายอะไร
ความหมายเหรอ
ฉันคิดผิดไปหรือไง
อยากเรียนที่บ้านอีกรอบไหม
นายรู้เหรอ...
ว่าการหายใจไม่ทั่วท้อง ตอนอยู่บ้านเป็นยังไง
ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย แต่ก็ทำเป็นรู้ตลอด
อย่ามาทำตัวอวดรู้
ขายหน้าจริง
ช่างเถอะ
ไม่ต้องการแล้ว ไม่ต้องการนายแล้ว
ไม่มีนาย พวกเราก็ทำได้ดี
จะวิ่งหนีแบบนั้นไปตลอดชีวิตก็เชิญ
เซฮอน
อืม
เราแย่แล้วเหรอ
ก็แสดงสามคนตามที่ซ้อมนั่นแหละ
ไม่มีทางเลือกนี่
แทอี...ไม่มาเหรอ
ขอโทษนะ จุนกยู
เป็นเพราะฉันเอง
จะยังไงก็ต้องลองดู
เราสามคนมาทำให้เต็มที่เถอะ
ทำได้ดีมากจ๊ะ
ต่อไป กลุ่มสอง
ไปกัน
เอาวะ
เงียบ ๆ
ทำไมมีแค่สามคน
แทอีไปไหน
เขามาไม่ได้ครับ
ขอโทษครับ
(ใบประเมินสอบปฏิบัติดนตรี)
รู้ใช่ไหมว่ามีคะแนนทีมเวิร์คด้วย
ครับ
เริ่มเลย
เขาโผล่มาได้ไง
เห็นโวยวายใหญ่โตว่าจะไม่ทำ
แล้วมาทำไม
ฉันกลัวสอบตกก็เลยมา ทำไม
ฟอร์มเยอะจริง ๆ
วันนี้จะยอมให้ละกัน
ซอโดยุน มาช่วยเก็บเครื่องดนตรีหน่อย
ครับ จะไปเดี๋ยวนี้
ไว้คุยกันนะ
นี่
เอ่อ แบบว่า...
มีอะไรจะพูดเหรอ
เมื่อกี้ฉันเล่นพลาด
ก็ปกติของนายนี่
เพราะเราไม่เคยซ้อมด้วยกัน สักครั้งต่างหาก
ไหนว่าหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ทำ
มาทำไมล่ะ
ไม่ใช่เรื่องของนาย
เหตุผลส่วนตัว
ฉันก็ไม่ได้สนใจหรอก
ทำมาเป็นแอ็คเท่
มาเพราะอยากได้คะแนนล่ะสิ
พูดจบหรือยัง
นายนี่มัน...
ก็ไม่เลวนี่
ฮะ
การเล่นของนายไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ค่ะ คุณพ่อ
นึกว่าเซฮอนจะเก่งแต่คลาสสิกซะอีก
แต่เขาเล่นแจ๊สดีมากเลยค่ะ
กลับมาแล้วครับ
ยุนเซฮอน
- นี่คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง - ใจเย็นก่อนครับ พ่อ
คิดว่าฉันส่งไปเรียน เพื่อให้ทำเรื่องพรรค์นี้เหรอ
เซฮอน รีบขอโทษเร็วเข้า
อะไรนะ วงเปียโนควอเต็ตงั้นเหรอ
แกคิดว่าฉันโง่หรือไง
แกไม่มีสิทธิ์อยู่บ้านหลังนี้
พูดจบหรือยังครับ
อะไรนะ
ยุนเซฮอน
พ่อนั่นแหละครับ ที่ไม่มีสิทธิ์
ไอ้นี่...
เพราะแบบนี้...
แม่ถึงหนีไปไงครับ
เซฮอน
พ่อครับ
ปล่อยไป
ปล่อยเขาไป
นี่
มานั่งตากฝนทำไม
เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
อะไรเนี่ย ร้องไห้เหรอ
ถ้าไม่ใช่ที่นี่...
ฉันก็ไม่มีที่ไปแล้ว
ขอโทษนะ
เข้าไปกันเถอะ ลุกขึ้น
"แจ๊ส ฟอร์ ทู"
- นอนกัน - นอนด้วยกันเหรอ
อือ ทำไม
ว่าแต่ ทำไมเกลียดแจ๊สล่ะ
นายหมกหมุ่นอะไรขนาดนั้น
ผมเข้าใจความรู้สึกพี่แล้ว
จะไม่ทำเป็นรู้จักแล้วครับ
คลาสสิกมันถูกกำหนดไว้แล้วนี่
เป็นทางที่ต้องเดิน
เวลาเล่นแจ๊ส มันเป็นอิสระ
พี่เขา...คิดว่าเขาอ่อนแอเหรอครับ
บอกให้ทำให้มันกลับเป็นเหมือนเดิมไง
เห็นนายแล้วนึกถึงใครบางคน