IN 1917 WAS CANADA EEN JONGE NATIE MET MINDER DAN ACHT MILJOEN MENSEN
DE EERSTE WERELDOORLOG DUURDE AL DRIE JAAR EN DE TROEPEN GINGEN DOOR HET SLIJK
DE OORLOG KOSTTE MEER LEVENS DAN OOIT TEVOREN EN DE WERVING WERD VERSNELD
MEER DAN 600.000 CANADEZEN WERDEN NAAR DEZE HEL GESTUURD
EEN VAN DE TIEN KWAM NOOIT MEER TERUG
ledereen in orde? - Ja.
Hou je hoofd laag. Kijk me aan. Het komt goed.
Waar komt hij vandaan?
Van het dertiende, bij de grens.
Ik dacht dat die zwarte bij heuvel 60 of zo zaten.
Wat doet hij hier? - Zeker zijn hoofd kwijtgeraakt.
Zijn hoofd kwijtgeraakt...
Zijn ze daar, sergeant? - Ja, blijkbaar wel.
Wie stopt er nou een wapennest in een kerk?
Ze stoppen hem ook wel eens in een bar. Denk daar maar eens over na.
Goed, luister.
Highway jij en Skinner werken je die kant op.
Peters, jij gaat met mij mee.
Wij dekken en wij leiden.
ledereen klaar?
We gaan.
Skinner sleep hem daar weg!
Verdomme. Blijf hier en hou je hoofd laag.
Het komt goed met je, Skinner. Geef me je verband.
Blijf laag! Hou je hoofd laag!
Dit is best grappig, hè. - Verdomme, Skinner!
Het komt goed met je. We halen je hier weg.
Wacht met schieten.
Laat je geweer liggen. Kom achter me staan.
Ik ga naar huis. - Wat doe je?
Laat je handen zien. - Blijf staan.
Nee, hij doet niets. Hij gooit alles weg.
Wacht. Kameraad.
Ik ga naar huis. - Nee!
Schiet!
Kameraad.
We hebben een levende hier.
Het is Highway.
Het is goed nu. Je bent veilig sergeant.
Je bent weer thuis. Veilig.
Ze hebben van die roofvogels daar...
Ze noemen ze torenvalken.
Telkens als ik je aankijk, heb ik het gevoel dat er hier eentje zit.
Je bent een patiënt. Dat gevoel komt wel meer voor.
Bij mij niet. Ik weet je voornaam niet eens.
Die mag ik je niet vertellen. - Weet ik.
Je moet weer gaan slapen. - Ik slaap niet.
Hoe kun je dan die nachtmerries hebben?
Weet ik niet.
Welterusten, sergeant.
Welterusten torenvalk.
Ik moest deze kans pakken om de relatie tussen verlangen en sociale status te onderstrepen.
Je bent gek. - Gek op jou, ja.
David? - Het is McKinnon.
Het is oké.
David ben je daar? - Rustig ademen.
Gaat het weer? Kom mee.
CANADESE AANVAL STOOT OP MOFFEN
Hallo, meneer Harper.
Hallo? - We zijn hier.
Meneer McKinnon. - Je was niet op het werk vanochtend.
Dat is de derde keer deze maand. Sarah vertelde me dat je een aanval had.
Van je astma.
Dat is de waarheid, meneer. - Maar nu gaat het weer goed?
Ik ging naar de rivier. De vochtigheid daar helpt vaak.
Vochtigheid? Goeie.
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen, maar dit baantje...
Het is maar een lokale krant en zal de uitkomst van de oorlog of zo niet veranderen.
Maar het is een goede baan en je vader...
Jullie begrijpen toch allebei dat ik dit voor je vader doe?
Ik laat mezelf wel uit.
Ik verwacht jou morgenochtend te zien.
Ik kan niet voor je blijven liegen. - Dat vraag ik ook niet van je.
Was je bij Cassie? - Wat dan nog?
Vrienden zorgen niet dat vrienden in problemen komen, David.
Wat weet jij nou van vrienden? Je hebt alleen mij en je mag mij niet eens.
Waarom praat je zo?
Als er iemand is die jou niet mag, ben je het zelf, niet ik.
Moet dat een inzicht voorstellen?
Trouwens, haar pa haat mij ook.
Nog steeds geen nieuws? - Nog steeds vermist in actie.
Het is niet makkelijk. Dat kan ik je wel vertellen.
Maar ik ben de burgemeester. Men mag mij niet aarzelend zien.
En onze zoon is intelligent en heeft de capaciteiten, dus we blijven hopen.
Ben je gek? - Ik ben hier om met je vader te praten.
Hallo. Dit is je vriend? David toch?
Ja meneer. Kan ik u even spreken? - Natuurlijk. Kom binnen.
Nee ik wil niet storen. - Doe niet zo mal, kom erin.
Hallo iedereen. Ik wil jullie graag voorstellen aan David...
Ik ben je achternaam vergeten. - Mann, meneer.
Het is een eer jullie te ontmoeten.
Het blijkt dat David een passie voor mijn dochter heeft ontwikkeld.
Papa alsjeblieft.
Een passie? Dan ben je vast nog een student.
David ziet zichzelf in de arbeidersklasse. - Ik werk voor een krant.
Maar hij is geen redacteur. Hij stelt de typemachines in.
Phil...
Maar je bent vast 18 jaar oud en je bent niet in uniform. Waarom?
Het is een medisch iets. Hij doet zijn best.
Dat zal beter moeten als hij het respect van zijn vader wil verdienen.
Dat ben ik van plan. En ik sta open voor suggesties.
Mijn hemel jongen. We zijn in oorlog. Gebruik je verbeelding.
Sorry ik weet niet precies wat ik hoor te zeggen.
Er is geen formule, sergeant. We praten gewoon.
Wil je me vertellen over je oogdominantie?
Ze laten constant het beeld zien van een Canadese soldaat aan een kruis.
Waarom denk je?
Ik slaap niet dus ik weet niet echt hoe ik dat kan beantwoorden.
Tijdens de terugtrekking van 1915 in leperen...
spijkerden Duitse soldaten, de Canadezen tegen een schuurdeur.
Daar was je toch bij?
Ja, ik deed inderdaad mee aan die terugtrekking, maar...
als ze daar de tijd voor hadden dan zijn ze nog beter dan ik al dacht.
Zeg je dat het niet gebeurd is? - Ik zeg dat de artillerie, soldaten...
in ondenkbare posities dreef.
Een man in een loopgraaf ziet wat hij moet zien.
Michael je bent een soldaat met onderscheidingen. - Ja, dat ben ik.
Die medaille heb ik gekregen voor het doodsteken van een jongen in zijn voorhoofd.
Meteen toen je weer kon lopen, ben je vermist geraakt.
Ik ben vermist geraakt omdat ik een medaille heb gekregen...
voor het steken van een stuk ijzer in een jongen zijn voorhoofd.
Dit is opstandig. - Ik begrijp uw situatie sergeant.
We proberen de status van uw ontslag te bepalen.
Uw fysieke wonden zijn grotendeels genezen.
Dr. Walker wil u graag gezond verklaren.
En dan wordt u teruggestuurd naar het slagveld, wordt vervolgd voor desertie...
en waarschijnlijk worden geëxecuteerd.
Ik zal daar toch wel eindigen op de één of andere manier.
Michael, ik probeer je leven te redden. - Dat weet ik.
Ik waardeer het ook, maar...
Ga door.
Het huis waar ik ben opgegroeid...
stond onderaan een heuvel en steeds wanneer één van mijn broers...
Omkwam? - Ja.
De telegramjongen kwam met het bericht de heuvel af en mijn moeder kreeg nooit ander nieuws.
Eerst alle drie mijn jongere broers... en daarna werd ik vermist.
En ze zeggen niet "afwezig zonder verlof".
Ze zeggen "vermist in actie" wat hetzelfde is als dood.
Toen die telegramjongen voor de vierde keer naar beneden kwam...
Het brak haar hart.
Ze is gestorven door een gebroken hart.
Zuster Mann, wilt u de sergeant terug naar de afdeling begeleiden?
Majoor Nigel Bernard van het Canadese leger...
Patiënt T331 sergeant Michael Dunne.
Fysiek is de patiënt dichtbij herstel.
De diagnose blijft echter zenuwverslapping.
Opgemerkt, zoals dr. Walker het omschrijft.
Gezien zijn dienstdossier is de aanbeveling: Terugsturen naar het slagveld...
of mogelijk naar werving ter ondersteuning van onze gaande operaties.
Ik kom om je geluk te wensen.
Waarschijnlijk zie ik je nooit meer, hè?
Ik wil niet weg.
Dat klopt niet. Ik wil niet weg bij jou.
Ik ben niet wat je denkt dat ik ben. - Je weet niet wat ik denk dat je bent.
Je praat in je slaap.
Ik slaap niet. Hoe kan ik dan praten?
Je weet mijn voornaam niet eens. - Nee, dat klopt.
Dat is wel heel moeilijk om te vragen.
Dag zuster Mann. - Dag.
Het is Sarah. - Wat?
Haar naam. Ze heet Sarah.
Bedankt.
Vrijheid sergeant. Dat is ons motto.
Op zijn minst niet wachtend op vooroordelen.
Aan het front stikt het van de saboteurs en provocateurs.
Die woorden klinken Frans of niet. Bondgenoten en zo.
Alles terzijde het belangrijkste nu is werving.
Minimale leeftijd is 18 jaar.
Infanterie, dienst- en medische eenheid. Minimale lengte is 165 cm, borstomtrek 85 cm.
Artillerie... Carmichael, verwijder dit. - Ja, meneer.
Heel belangrijk, Carmichael.
Artillerie, minimale lengte is ongeveer 170 cm. Borstomtrek circa 88 cm.
Voorkeur gaat uit naar ongetrouwde mannen. Doven en blinden moeten worden vermeden.
En astmapatiënten zijn ook ongewild omdat het problemen oplevert met gas.
En mag ik daarover in vertrouwen zeggen...
Ik heb daden van verdorvenheid gezien, Dunne.
Kronstadt. Menselijke verdorvenheid.
Maar gas? Zelfs de meest grove mensen zouden niet zo diep zinken.
Wij gebruiken gas.
Natuurlijk doen we dat. Uit hetzelfde hout gesneden, wij twee.
Strijd is een bekrachtigende ervaring.
lets dat Carmichael nooit zal ervaren. Blind en kapotte benen.
Dat is toch juist, Carmichael? - Meer dan juist.
Bent u in Zuid-Afrika geweest?
Ik heb je dossier bestudeerd, sergeant.
Maar je kunt rustig ademhalen. Ik let op je.
Dames en heren, ik presenteer u een gedecoreerde medaillewinnaar.
Een trots lid van het tiende bataljon van Calgary, uit de eerste Canadese divisie.
Staat u op voor sergeant Michael Dunne.
Ik dacht dat hij groter zou zijn.
In wat voor zin? - In de zin dat hij groter zou zijn.
Alstublieft, u brengt de sergeant in verlegenheid.
Willen alle vrouwen weer gaan zitten.
Dank u.
En alle mannen die te oud zijn om te dienen, wilt u gaan zitten.
En alle jongens die nog niet oud genoeg zijn om te dienen, willen jullie gaan zitten.
En nu vraag ik u te kijken naar de mannen die tussen jullie staan.
En legt u uit aan sergeant Dunne waarom zij hun deel niet bijdragen voor hun koning, land en God.
Kameraad.
Ogen wijd open.
Volgende.
Naam? - David Mann.
Wat is je burgerlijke staat? - Alleenstaand.
Ben je oud genoeg? - Ik heb me al eens eerder aangemeld.
Dat zie ik en volgens dit formulier ben je geweigerd omdat je astma hebt.
Heb je daar nu medische vrijspraak over? - Anders was ik hier niet.
Dit is Duitsland niet. Ik draag geen papieren bij me.
Jij bent in uniform en niet aan het front. Heb je daar papieren voor?
Dat heb ik zeker.
Mijn diagnose is zenuwverslapping. Door een heftige stress reactie op de strijd.
Ik ben mentaal incompetent en dit papier bewijst dat.
Heb je nooit gehoord van vaderlandsliefde?
Zit er een verpleegster bij jou in de familie?
Eentje die in de Stuart Avenue woont? - Misschien.
Zolang ik achter dit bureau zit, ga jij niet naar de oorlog.
Volgende.
Naam?
Hoe voelt dit nou, oorlogsheld?
Je hebt maar één arm. - Triest, hè. Zullen we dan maar dronken worden?
Vergeet die verpleegster nou toch. Het barst hier van de vrouwen die dolgraag...
hun rokjes optrekken. En weet je waarom? - Omdat je hen geld geeft.
Nee omdat ik hen duidelijk maak dat ze te maken hebben met een levensechte oorlogsheld.
Wanneer ben jij een oorlogsheld geworden? - Toen ik mijn arm verloor.
Je verloor je arm in een houtzagerij. - lets wat de dames niet weten...
en wat ik zo mooi vind aan deze oorlog.
Ik heb een ansichtkaart van Highway.
Het schijnt dat die Indiaan weer op de been is, en dat hij heel Londen onveilig maakt.
Dat heb ik ook gehoord.
Goed om jou in een geheel te zien. - Zoiets.
Van het huis vriend. Zeg maar wat je wilt.
Ik wil dat wat je onder de toog hebt liggen. Ik ben zo terug.
Alsjeblieft, Royster. Op Dunne!
Jullie twee zijn zo godallemachtig retorisch.
Die man die net weg is hij staat mij niet toe om in dienst te gaan.
En waarom? Hij is er wel geweest.
Hij heeft Frits doorboord met een bajonet. - Johnny, wat doet die jongen hier?
Tijd om te vertrekken knul. - Ruik ik een mof?
Noem jij mij een mof, jongen? - Noem jij mij een jongen, mof?
Ik ben gewoon een eenarmige man. Waar ben je mee bezig, knul?
Ik probeer alleen maar mijn ziel te redden.
Laat los, Roy.
Ben je gek geworden?
Hij had je gewoon vermoord.
Jij gaat met mij mee.
Bedankt dat u hem naar huis hebt gebracht. - U hoeft mij niet te bedanken, het is...
een goed excuus om u weer te zien.
Toch bedankt.
Hebt u misschien zin om een keer te dansen?
Ik dans niet met soldaten. - Ik raak dit uniform wel kwijt.
Ik dans niet met naakte soldaten.
Ik probeer hier te flirten.
En ik maak het er niet makkelijker op.
Wat als ik uw vader om toestemming vraag?
Dat wordt moeilijk. - Houdt hij niet van uniformen?
Nee, mijn vader is dood, sergeant. Hij is gesneuveld bij Vimy Ridge.
Het spijt me.
Het spijt me echt.
Goedenacht.
Jezus, wat een bocht.
Daar had je zeker veel rum?
Ja, maar ze lengen het aan. - Er zijn er genoeg die dat niet weten.
Ze voeren een show op. - Je bedoelt een strijd?
Jezus, dat klinkt goed.
Het is net alsof...
het moet een hemels gevoel zijn.
En waar zijn die moffen eigenlijk mee bezig?
Ze hebben één van onze jongens gekruisigd. - Dat is nooit gebeurd.
Maar toch. - Nee, het is een leuk verhaal...
maar het is nooit gebeurd. - Maar toch.
Ik volg het.
Heel veel mensen nemen het aan, leggen het weer terzijde maar ik...
elke dag om vijf uur heb ik een krant in mijn handen.
Bij elke stap die jij en Highway nemen, ben ik erbij.
En het is niet alleen de alcohol die spreekt, maar ik ben het wel.
Bent wat?
Mikey, ik ben het echt. - Oké, je bent wat?
Trots.
Ik ben trots op jullie.
En dan nog iets.
Als ik dit stompje niet had dan zou ik tussen jullie in staan op de vuurlinie. In het midden.
Dat zou ik zijn.
Ik weet dat je niet danst met soldaten, maar ga je wel met hen paardrijden?
Heb jij dit erin gekerfd?
Nee, dat heeft Whiskey gedaan.
Ik werkte in de mijnen bij Rocky Mountain House.
De kolen raakten op net toen de oorlog begon.
Dus ik dacht, laat ik mijn handtekening maar zetten en de dood tegemoet treden.
Mag ik u iets vragen sergeant?
Zou je me misschien Michael kunnen noemen?
Was u bij Vimy Ridge?
Ik was bij die slag aanwezig, ja.
Hoe was dat?
Het was koud.
Maar we hebben die heuvel ingenomen en gehouden. Dat is niemand anders gelukt.
De Britten en de Fransen konden het niet, alleen wij, het Canadese korps.
Wees trots op je vader.
Ben ik ook. - En het is trouwens niet zo gewoon.
Wat niet? - Dit gevoel.
Wilt u iets voor me doen?
Ik zou bijna alles voor u doen.
Vertel er iets over. Schets een beeld voor mij.
Ik kan niet zo goed tekenen. - Het hoeft niet heel gedetailleerd.
In dit beeld is er een rivier en een paard, en een man die op dat paard zit.
En samen bevochten ze die rivier.
En alles gebeurt onderaan de heuvels.
De man rijdt naar een plaats die hij dacht te kennen als zijn broekzak.
Maar deze dag is er iets anders aan de hand.
Waarom deze dag?
Er is een vrouw bij hem.
Is die vrouw bang?
Dat moet je aan haar vragen.
En hij?
Dat is het nou juist. Hij kan het niet uitleggen...
wat hij voelt.
Heel lang zoekt hij naar de juiste woorden, maar pas wanneer hij naast haar gaat zitten...
en samen met haar naar de rivier kijkt... - Het is beter als je ophoudt.
Meer dan een hartslag heb ik niet nodig om verliefd te worden.
Maar ik ben niet...
Ik ben ergens gebroken.
Een gebroken hart.
Ik zou gaan denken dat u gek bent dat u van mij houdt.
Dan zou ik een hekel aan u krijgen en u uiteindelijk gaan haten.
Ik kan beter gaan.
Ik heb liever dat u blijft.
Dat weet ik.
Ik blijf hier nog even zitten.
U mag het paard houden.
De soldaat op het moderne slagveld krijgt te maken met veel uitdaglngen.
En dan voornamelijk met artillerie.
De weefselschade ontstaat door granaatscherven die een onregelmatige vorm hebben.
Wonden zijn daardoor gekarteld, of op zijn minst onvoorspelbaar.
In de zachte gedeelten zijn de wonden diep en extreem gapend...
en vullen zij zich met bloed en vocht.
Met de scherven komen ook vreemde stoffen de wond in, waardoor infecties onvermijdelijk zijn.
Heeft jouw vader dit geschreven?
Behoorlijk eng hè?
Ben je bang? - Nee jij wel?
Wil jij wat 'vreemde stoffen' bij mij naar binnen brengen?
Waarom zouden we wachten?
Deze wonden zijn enorme erosies.
Grote gebieden die doodlopende ingangen vormen.
Vol met gescheurde en uitstulpende spieren.
Die gebieden moeten verder uitgehold worden, en kunnen leiden tot gangreen en tetanus.
Samengevat...
Artilleriegranaten en scherven...
amputeren, hollen uit, ontleden of verminken op andere grove wijze het menselijk lichaam.
In het ergste geval zal een voltreffer de persoon totaal vernietigen.
De soldaat zal gewoon verdwijnen.
Dank u.
Sergeant, wilt u hier nog iets aan toevoegen? - Nee, dat is het zo ongeveer wel.
Dus u bent het ermee eens dat artillerie de grootste uitdaging op een slagveld is?
Sergeant, bent u het ermee eens?
Nee, ik ben het er niet mee eens.
De allergrootste uitdaging op een slagveld...
is het droog houden van je lucifers.
"Je lucifers droog houden". Zeer grappig om de lezing in een klucht te zien veranderen.
Heb ik toestemming gegeven om te praten? - Nee dat hebt u niet gedaan.
Zijn de tekeningen van uw machine? - Dat klopt.
Wat was bij u de diagnose ook al weer? - Neurasthenie.
En we weten allebei wat dat betekent.
Uw tekenkunst is voortreffelijk. - U houdt het op zijn kop.
Inderdaad.
Ik zeg niet dat u een lafaard bent maar ik heb u scherp in de gaten gehouden...
en wat ik zie bevalt me niet.
Zoals u ziet heb ik de geheime onderdelen weggelaten. Die krijgt u voor 1 miljoen dollar.
Wat een mooi rond bedrag. En wat doet deze uitvinding precies?
Het beëindigt de oorlog binnen 48 uur.
Prachtig. En hoe precies gaat dat in zijn werk?
Met deze machine kan een individu in precies 15 minuten rond de aarde vliegen.
Schitterend.
U hoort nog van ons. Dank u.
Dank u. - Nee, dank u.
De grond onder onze voeten staat op instorten.
Onze beschaving hangt aan een zijden draadje dus ik ga u even waarschuwend toespreken.
Ga niet ploegen in vreemde akkers.
Het spijt me maar wat heeft dit te maken met droge lucifers?
In godsnaam, we hebben het over de veiligheid van ons land.
We hebben het over een bepaalde dame die Sarah Mann heet...
en om wiens aandacht u, als ik goed geinformeerd ben, staat te springen.
Nog preciezer, we hebben het over haar vader.
Haar vader was een soldaat die bij dezelfde slag aanwezig was als ik.
Het enige verschil is dat hij daar gesneuveld is en ik niet.
Het enige verschil wat u weet?
Martin Mann is geboren in Ingolstadt in Beieren.
Hij ging terug naar zijn geboorteland in 1915 en werd ingedeeld bij het tweede Beierse regiment.
Hij vocht voor de vijand. - Het bloed is bezoedeld, sergeant.
Wij zijn gemachtigd om die moffen in schaapskleren aan te pakken en aanpakken zullen we hen.
Met een ijzeren vuist!
Het spijt me maar ons mandaat is bindend. - U hebt nergens spijt van.
Ik verwacht niet dat een vrouw dit begrijpt maar ons land wemelt van de saboteurs.
In hemelsnaam sinds wanneer is het verplegen van gewonde soldaten een gevaar geworden?
En als ik zo gevaarlijk ben, waarom sluiten jullie mij dan niet op?
Momenteel is opsluiting nog geen optie.
Luister naar hem, luister naar zijn stem. Hoelang woont hij al in dit land?
De duur van mijn verblijf doet niet ter zake.
Ik woon hier mijn hele leven, ik ben Canadees. - Technisch gezien wel...
maar dit is het luchtje dat er aan hangt. Ik ben geboren onder de zon van het Britse rijk...
U Ms Mann, bent geboren onder het wolkendek van Duitsland.
We kunnen verhuizen, opnieuw beginnen.
Of ik kan ander werk gaan zoeken. - Zoals wat?
Weet ik niet. Misschien schoonmaakster. - Schoonmaakster?
Dit is ons thuis.
Dat zijn onze buren.
Een dode man kan je niet haten, David.
Waar is dat fanatieke zusje van mij gebleven? - Praat niet zo. Je klinkt belachelijk.
Ik haat onze vader niet. Hij beschaamt me, dat is het verschil.
Als ik hem kon doden, zou ik het doen.
Hij kan maar één keer gedood worden. - Ik blijf hier niet gewoon zitten.
Waar ga je heen? - Maakt dat wat uit?
Ik ben hier.
Waar is je broertje? - Weet ik niet.
Hij zit misschien bij Cassie of bij het graf van mijn moeder. Dat doet hij vrij vaak.
Ik neem dat paard en ga hem zoeken. Ik denk dat jij hier beter niet kunt blijven.
Ik wil dat je naar mijn huis gaat.
Waarom doe je dit? - Omdat ik daar was waar jouw vader sneuvelde.
Misschien heb ik hem wel gedood. Ik weet dat ik het waarschijnlijk niet was...
maar het zou kunnen.
Neem die deur. Het is Steven Avenue nummer 213. Ik vind je wel.
Dank je.
Kan ik even met u praten?
Mijn neus!
Schmidt. Dode Duitser!
Lutz. Dode Duitser!
Mam.
Ik hou van je. - Je kunt er nu wel mee stoppen.
Kom op, knul, ik wil niet achter je aan rennen.
Idioot! Wat mankeert je?
Waarom dood je me niet gewoon? - Ik wil je niet doden, alleen maar met je praten.
Ik ga me aanmelden. - Wil je zo graag de oorlog in?
Waar dacht je dat ik nu was?
Kijk om je heen.
Alles wat je ziet, alles wat je je voorstelt. Het hele verdomde universum is in oorlog.
En als dat ooit ophield, is dat het einde van de geschiedenis.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik weet alleen dat je ergens een grens moet trekken.
Ik trek de grens bij mijn vader.
Geloof je dat het zo eenvoudig is? - Jij niet dan?
Nee, ik niet.
Grenzen zijn verraderlijk.
Er zijn er zo verschrikkelijk veel.
Grenzen voor je, naast je achter je...
Grenzen die je niet eens ziet tot je ze overschreden hebt.
Wat je ook doet, je hoort er niet.
Begrijp je?
Je hoort niet in deze wereld. Je leeft daar, hebt mannen onder je...
Wat ben ik in Godsnaam aan het doen?
Christus stierf niet voor onze zonden hij stelde alleen een voorbeeld.
Ik begrijp jou niet. - Als je me tegenwerkt zul je dat nooit.
Als je romantiek zoekt, zul je dat niet in de loopgraven vinden.
Sta op, ik ga dat paard zoeken.
Sergeant.
Ik heb je broer gevonden. Hij is bij een vriend van me.
Ik woon hier om de hoek.
Jij kunt het bed nemen. Er is niet in geslapen.
Dit kon wel eens gaan stormen. Jij hebt de morfine gezien.
Toen ik 23 was heb ik de bank in Fort Macleod overvallen.
Ik doe het niet iedere dag. - Ik beroof niet iedere dag banken.
Nadat mijn vader weg was gegaan had ik problemen met slapen...
en er was een voorraad beschikbaar in het ziekenhuis...
Ik kan het niet uitleggen.
Dat hoef je ook niet.
Ik heb geprobeerd wat ik kan om aan mijn verplichtingen te voldoen, maar...
Maar je bent gefrustreerd. Begrijpelijk.
En ik waardeer het jongen... Ik waardeer je opoffering.
Ik kan zien dat mijn dochter een prima man heeft uitgezocht.
Geef deze brief aan de rekruteringsofficier en de weg is vrij.
En daarmee hebben jullie mijn zegen.
Papa.
Deze oorlog verscheurde mijn vader.
Het maakte onze levens...
onmogelijk. Dus ik dwong hem een kant te kiezen.
Het was "zij of wij".
Ik had niet verwacht dat hij zou vertrekken.
Maar ik stuurde hem naar zijn dood.
Nu lijkt het mijn broer te doden.
Dit alles... En waarvoor?
Ik heb een kind gedood.
Ik heb veel mannen gedood, maar ook dit kind.
En zijn blauwe ogen...
waren als water.
Ik had hem niet hoeven doden ik was niet bang of zo...
ik heb hem gewoon gedood.
Ik zal me daarvoor moeten verantwoorden...
hoe dan ook.
Gefeliciteerd jongen. Je bent een echte patriot.
Sorry, maar ik kan me niet voorstellen dat Sergeant Dunne een kandidaat zonder reden afwijst.
Op dit formulier staat astma als reden.
Heb je astma jongen? - Nee meneer.
Zie je, fit als een hoentje. - Maar...
Hou je kop, Carmichael.
Tijdens je ontmoetingen met Sergeant Dunne mankeerde er niets aan zijn gezondheid toch?
En toch is hij niet op zijn plek. Waarom denk je? - Hij vertelde mij dat hij zenuwverslapping had.
Het leger is een vreemd en prachtig beest.
Zenuwverslapping is onze manier van zeggen dat hij een lafaard is.
Ik heb altijd gedacht dat het uiteindelijk om opoffering ging. Ik weet niet waarom.
En nu ben jij er.
Zou je me zoenen als ik het je vroeg?
Vraag me.
Er is maar één regel.
Niet doodgaan.
Wat ben je aan het doen? - Ik ga weg.
Waarheen? - Waar denk je?
Alsjeblieft niet doen. Nee, ik sta het niet toe.
Je bent nog een jongen. Je hebt astma! - Ik ben geen invalide.
Praat alsjeblieft met sergeant Dunne. Hij zal je zeggen dat je niet moet gaan.
Echt? - Hij zal het uitleggen en ze laten je gaan.
Waarom denk je dat ze naar hem zullen luisteren?
Denk je dat hij een held is of zo? Mist hij een arm? Een been? Is hij blind?
Waarom is hij daar niet meer? - Dat weet ik niet.
Hij heeft zenuwverslapping. Weet je wat dat betekent? Dat hij een lafaard is.
Dat is hij niet. - Niet?
Wie dacht je dat mij gerekruteerd heeft?
Ik ga vanwege hem naar de oorlog.
Heren het is een eer u in mijn huis te hebben voor deze plechtige en hoopvolle gelegenheid.
Aan u de eer, majoor.
Heren, de trein neemt onze jongens mee oostwaarts op weg naar glorie.
Moge God hen bijstaan. Op de jongens.
- Op de mannen.
Op de mannen.
Stel je zo een leger samen?
Je zoekt op de bodem naar de zwakken jongeren en zieken en die stuur je?
Mijn broer is nog maar een jongen, hij is niet in orde, hij is niet gezond!
Waarom moet je hem hebben?
Heb je niets te zeggen? Helemaal niets?
Dit komt niet als een verrassing, sergeant.
Ik ben geen verrassing.
Ik sta hier en nu voor je en vraag je: "Wie zal er op mijn broer passen?"
Je had wie dan ook kunnen nemen.
Artillerie gas, draad, ratten...
een klote bajonet, niet één daarvan is te beheersen. Lucifers wel.
Daar kun je invloed op uitoefenen.
Als je midden in een bombardement zit, en je denkt dat een sigaret je rustig kan maken...
je pakt je lucifers en ze zijn nat...
dan stort je wereld in.
Het lijkt of hij uit zijn voegen barst.
En dat is geen grap.
Dat is niet grappig.
U moet dit tekenen.
McRea? - Dat is mijn moeders meisjesnaam.
Ik ga terug. U stuurt me naar het tiende bataljon.
Je gaat proberen die jongen te beschermen.
Je hebt echt zenuwverslapping, hè?
We zijn uit hetzelfde hout gesneden.
Je weet dat ik je zal vinden.
Kom maar.
Ms Mann? - Kom binnen.
Hallo Cassie. - Hoe kan iemand dit doen?
Geen idee.
Waarom ben je aan het pakken?
Ik kan geen baan vinden dus ik kan hier niet blijven.
Ik kan met mijn vader praten. Ik bedoel, je bent bijna familie.
Hoe kom je daar nu bij?
Heb je niets van David gehoord? - Nee.
Ik heb ook niets van hem gehoord, wat vreemd is, aangezien we verloofd zijn.
Zijn jullie verloofd? - Dat is de reden dat hij in dienst ging.
Mijn vader heeft zijn maniertjes en David moest zichzelf bewijzen.
Is dat waarom Dunn hem aannam? - Bedoel je die sergeant?
Die had er niets mee te maken.
Ik begrijp het niet.
Hij wilde David niet toelaten, wat er ook gebeurde.
Ik heb mijn vader een medisch document laten schrijven...
Dus het was niet sergeant Dunne? - Nee.
Het was die andere, die Brit.
O, mijn God.
Pardon, maar ik begrijp niet...
Wat heb je gedaan? - Wat bedoel je?
Je vader wil niet dat David weer thuiskomt.
Hij wil dat hij daar blijft onder een wit kruis om aan te geven waar hij ligt.
Wat bedoel je?
Lieve Sarah...
Ik weet niet of je dit krijgt, en hoe ik dit plaatje duidelijk kan maken maar ik probeer het.
In dit plaatje is een rivier en een paard. En er zit een man op dat paard.
En dit alles speelt zich af in de heuvels.
Als deze man zijn ogen sluit...
ziet hij een vrouw hem zoenen, alsof ze hem wil smoren.
De man weet dat koningen sterven en landen vergaan, maar...
als mensen meer om elkaar gaven, zoals ik om Sarah...
dan zouden ze misschien iets vinden om in te geloven.
Ik moet gaan, maar eerst wil ik je zeggen, vergeet die regel niet.
Niet doodgaan.
DRIE MAANDEN LATER
Laat hem. Cahill, laat hem.
Oké, meld jullie. - Wat zit er in die zak, luitenant?
Zo direct, meld jullie.
Highway. - Cahill.
Godin. - Witchell.
Horne. - Miles.
Johnson. - Mann.
McRea.
Alsjeblieft. Cadeautje van het commando.
Zoiets als het laatste avondmaal.
Raap jullie bij elkaar heren.
Slacht die kip. Ik moet me melden.
Knap gedaan. Heb je geoefend? - Alleen voor het huis.
Moet ik je helpen?
Voor de laatste keer, ik heb je hulp niet nodig.
Hé, MP. Geen ruzie maken.
Attentie!
McRea!
Sergeant McRea, meneer.
De laatste keer dat ik je zag, heette je Michael Dunne.
22 april, Kitcheners' Wood.
820 mannen gingen 174 kwamen terug.
Luitenant Hanson, tweede veldartillerie geen antwoord nodig.
We werden afgeslacht, majoor Bingham.
Dunne had een kogel in zijn dij, maar kroop over een veld van lijken om hulp te halen.
Dat had een medaille moeten zijn.
Onacceptabel, ik wil een 'ja' binnen een uur.
Mr Watchman? Zou u dat gesprekje willen voeren met luitenant Maxwell?
Buiten alstublieft. - Ja, meneer.
Majoor, wilt u naar voren komen?
Het blijkt dat je wat documenten hebt vervalst.
Nogal agressief volgens Dobson-Hughes hier, en hij wil je hoofd.
Wat moet ik doen? - U moet hem overleveren...
Ik vroeg het niet aan u, majoor.
Wat moet ik met je doen, Dunne?
Ik neem aan dat hij gelijk heeft. - Goed, dan zal ik dat doen.
Maar ik geef je niet aan de MP. Ik geef je een peloton.
En u zult stil zijn, majoor.
Maxwell gaat met ons mee naar het hoofdkwartier en Dunne...
Jij neemt het tweede peloton over.
Dit feestje dat we Passchendaele noemen, is drie maanden geleden begonnen...
en het heeft sindsdien geregend, dus het slagveld is als een bord hachee.
En alles is tot stilstand gekomen.
Dus de taak om er beweging in te krijgen komt toe aan de enige afdeling in dit circus...
die daartoe in staat lijken te zijn. En dat zijn wij.
Het Canadese Leger.
Wist je dat de vijand een naam voor ons heeft?
Ze noemen ons "Stormtroopers".
Majoor Bingham. - De aanval heeft twee golven.
Rechts bevrijden brigades van de tweede divisie het dorp Passchendaele.
Links vallen de zwarte duivels van het zevende, met ons als ondersteuning...
aan over de Mosselmarkt weg.
Dit is het front, dit is onze supportlinie en dit is het hoofdkwartier.
We hebben drie doelen.
"Venture boerderij" "Vindictive kruispunt"'...
en heuvel 52. Daar graven we ons in.
Dit zijn je orders.
Vragen? - Nee, meneer.
Maar ik heb er één.
Je was uit dit gekkenhuis. Waarom ben je teruggekomen?
Uit liefde, meneer.
Wat een waardeloze reden. Succes Dunne.
Met alle respect maar ik word gedwongen een formele klacht indienen.
Dit is geen tijd voor persoonlijke wraakoefeningen, majoor.
Voor het geval u het niet weet we zitten diep in de shit en Currie voorspelt 16.000 slachtoffers.
De generaal heeft het nooit mis dus ik heb soldaten nodig.
Ik weet niet zeker of ik u daartoe reken maar ik hou u in de buurt. Misschien groeien uw kansen.
Ik voeg me naar uw superieure opinie.
Ik weet niet wat ik de mannen moet zeggen.
Ik heb hier niet om gevraagd. - Dat weet ik.
Maar wel grappig, als je zover gekomen bent...
Heb je een vuurtje?
Ik heb een dokter nodig. - Dat hebben we allemaal.
Leg hem hier neer, soldaat.
O, mijn God...
We moeten zijn jas uitdoen.
Wat doe je hier?
Dit is waar ik goed in ben. Waar zou ik anders heen moeten?
Overal behalve hier.
Ik heb me vrijwillig gemeld. - Hoe?
Royster heeft me geholpen. - Maar hoe kom je hier terecht?
Het heeft me een maand gekost je te vinden.
Het is goed alles komt in orde.
Hoe gaat het met David? - Hij is in orde, hij is bij mij.
We houden ons rustig. - O, mijn God...
Ze gaan je dwingen om te vertrekken.
Mijn dienst zit er bijna op. - Oké...
In de lunchroom op Kings Cross ik zie je daar.
U moet nu gaan, soldaat.
Alles goed? - Ja.
We zijn gewoon een ondersteuningstroep. We zien geen actie.
Hoe is het met David? - Als ik je mee kon nemen, zou ik het doen...
het is daar niet veilig.
Maar ik beloof je dat ik je broer thuisbreng.
Kijk eens, wat ik heb gedaan om jou terug te laten komen.
Dat is niet jouw schuld, Sarah.
Ik zou hier toch terechtkomen op één of andere manier.
Ik moet gaan.
Wil je dit aan David geven?
En onthou de regel.
Je zult me weer zien.
Oké, dit is het.
Dit is wat? - De loopgraaf.
Waar?
Precies hier.
Strider, Tudor, Cradel, we gaan.
Heb je lucifers? - Ik heb ze je allemaal gegeven.
Wat?
Ik heb ze allemaal aan jou gegeven. - Heb je geen reserve?
Wat is een reservelucifer?
Deze voldoen wel.
Deze zijn ook nat.
Ik snap gewoon niet, hoe je kunt zeggen dat je er niet van houdt, als je er nog nooit bent geweest.
Ik hoef er niet naar toe. Ik ben een Skin en die weten het.
Rot op, jij met je stoned paard waar je op rijdt.
Dit is krankzinnig!
Ja.
Daar heb je voor getekend. - Nee...
Fout. Ik heb getekend om Duitsers te vermoorden.
Nee niet waar. Je hebt getekend om je vader te vermoorden.
Ik draag dit al mee vanaf Calgary je zus wilde dat je dit kreeg.
Wat is er mis met mij?
Ik heb er een zooi van gemaakt.
En mijn eigen zus.
Wat als er iets met mij gebeurt? Wat zal dat van mij maken?
Als dat is wat je zoekt, dan ben je op de verkeerde plek.
Hoe kun je dat zeggen? - Kom op David kijk om je heen.
Zie je dichters in deze puinhoop?
We zijn allemaal bij een slachtpartij en niemand weet precies waarom.
Nee, je zou hier niet zijn als je dat geloofde.
Ik ben alleen maar hier voor je zus.
Luister naar me.
Bossen branden omdat het moet. Oceanen hebben getijden omdat het hoort.
Ik denk niet dat we zo verschillend zijn.
Als je hierheen doorheen wilt, dan moet je zien hoe het is,
Het is iets wat we altijd doen omdat we er goed in zijn.
En we zijn er goed in, omdat we het gewend zijn.
En we zijn er aan gewend omdat we het altijd doen.
Je moet je ergens aan vastklampen.
De wapens komen.
Is iedereen gesynchroniseerd?
De aanval begint nu.
Vuur! - Doel is op 4-800.
Vierde post rapporteert: Zeven duivels in niemandsland.
45 meter, lichte weerstand.
Duitse tegenaanval gerapporteerd.
Geef me het hoofdkwartier van die divisie. Ik wil weten of zij nog iets meer weten...
Licht. Breng wat licht hier.
Ze noemen dit mijn verdomde land.
We hebben een echt probleem.
Geen lucifers? - Ja.
Hoe ziet het uit, denk je? Worden we verslagen?
Ik weet het niet. Het is te vroeg om te zeggen.
Hou je hoofd laag, jongen. - Dekking, granaat!
Mr Watchman? - Waar is de brandweer?
Ik meld me.
Dobson-Hughes, ik heb je ogen nodig.
Kom hier. Niets aan de hand. Het is in orde.
De doelen zijn vormgegeven door twee vlaggen. Het vuur is op 180 meter.
"Venture" en "Vindictive" zijn gevallen. - Geen problemen tot nu toe.
Geen problemen tot nu toe?
Tot zover geen problemen, hè?
We halen je hier snel weg.
Het gaat goed.
Rooksignaal gezien SOS. De duivels op de linkerflank krijgen de tegenaanval.
Geef me het achtste bataljon.
De lijn is dood.
Er is iets mis. - Wat?
Tweede rooksignaal gezien. - Linker flank acht.
Derde SOS teken gezien linkerflank. Het achtste is in gevecht.
Zijn je troepen klaar? Goed, majoor. Jouw beurt. Geef ze van katoen.
Er komt een boodschap deze kant uit.
Oké, dit is het jongens! We gaan erin!
Controleer je wapens.
Je hebt dit niet nodig, dit ook niet.
En die jas heb je ook niet nodig.
Waar ga je naartoe? - Laat me niet alleen.
Laat me alsjeblieft niet achter.
Het is goed. Ik ben hier.
De duivels worden verslagen. De linie breekt.
Herladen!
Verdomme! Waar is de ondersteuning?
Als je voorbij de modder komt, dan is de rest alleen maar mooi toch?
Zou je zo vriendelijk willen zijn om je mond te houden?
Hé, is dat een havik? - Nee, het is een torenvalk.
Wat is in hemelsnaam een torenvalk? - Het is een havik.
We hebben ondersteuning nodig.
Ze komen! - Hier is de ondersteuning!
Ze zijn er! Ondersteuning is er!
Waar is de bevelvoerder? - Dood. Allemaal dood. ledereen is gesneuveld.
Waar ga jij verdomme naar toe?
Ze hebben me verdomme acht uur lang gesloopt.
Je vertrekt niet zonder toestemming! - Het spijt me.
Kom op, je kunt ons hier niet achterlaten.
Jullie zijn met 800, wij zijn gewoon een bataljon van 60 man.
Als je wilt dat ik hier blijf, dan schiet maar op me.
Flikker op.
Waar ga je naar toe? - Wat is er aan de hand?
Hoofdkwartier? De Duivels trekken zich terug. Situatie is kritiek.
Zeer kritiek.
Ze hergroeperen. - Ik zie ze.
Ze gaan een tegenaanval doen. - We hebben niet genoeg wapens.
Ik denk dat we hebben wat we wilden.
We gaan een kijkje nemen! Horne, Miles, rechts van me.
Lewis checkt de flanken.
Zet het neer.
Nog niets gehoord? - Ligt er nog steeds uit.
De Britse derde brigade is blijven steken. De fuseliers zijn onderweg.
Laat ze de hel zien.
De zwarte Duivels hebben zich teruggetrokken. Onze flank ligt snel open.
De hele verdomde linie zal uit elkaar klappen. Volg mij. Ik wil met de duivels praten.
Dat is een bepaling van het doel! - Terugtrekken!
Daar is het tweede teken!
Bedankt.
Help me de heuvel op.
Hier komt de artillerie!
Wat doe je? - Hij zit vast...
Horne?
Blijf zitten!
Volhouden!
Mij kun je niet raken.
Jij verdomde klootzak!
Volhouden! - Ze komen eraan, sergeant!
Kom op...
Nu!
Ze zitten verdomme bovenop ons!
We hebben jullie ondersteuningstroepen gestuurd, 60 man.
Noem je dat een heel bataljon? Jezus...
60 man, het is onmogelijk...
U wordt overlopen en wij worden overlopen.
We moeten terugtrekken. - We trekken ons nog geen centimeter terug!
We trekken niet terug we verliezen geen enkel doel en we verliezen geen enkel wapen.
Maar kolonel als de vijand er door heen breekt, zijn we in gevaar!
Luitenant Hanson, u bent nu mijn tweede paar ogen.
Daar gaan we.
Verdomme het hele bataljon.
Nu! leder van hen. Zorg dat ze meedoen, nu!
Luister! Het stapelt zich op. Dus iedereen die niet bezig is, meld je buiten voor triage.
Schiet!
Schiet verdomme met dat wapen!
Blijf in de linie!
Ze draaien. Door de linie heen.
Ze komen terug. Laden!
Herladen!
Controle! Miles? - Dood.
Cahill? - Dood.
Horne? - Echt dood.
Mann?
David Mann?
Nee. - Duits?
Geen Duitser. Toch wel...
Artillerie!
Wat is hier gebeurd?
Wat doe je, Michael?
Rugdekking! - Rugdekking!
Staak het vuren.
Leg hem neer.
Je bent met mij je hebt het gered.
Het komt goed.
Geef me wat morfine. - Krijgen we hier geen ondersteuning?
Hier sergeant. We hebben wat water nodig.
Heeft er iemand nog munitie? - Ik heb niets meer.
Hier gaan we weer.
We hebben ondersteuning nodig.
Vertel jij ze dat we hier zijn!
Het hele verdomde bataljon is hier.
Recht je rug en help deze mannen.
Het bataljon zit in de linie. En de linie houdt het.
De doelen zijn veilig gesteld.
Het achtste rapporteert dat er nog steeds gewonden zijn.
Laten we plaats maken.
Trouwens, het is ons gelukt. We hebben Passchendaele.
Ik heb een diagnose nodig.
Het gaat goed met hem.
Met David gaat het goed.
Kijk naar je...
Kijk mij eens, helemaal gebroken.
Ik denk dat jij de regel vergeten bent.
Nee ik wil alleen het beeld afmaken...
maar ik denk niet dat ik goed ben in die beelden.
Misschien kan die man haar gewoon schrijven.
Zal hij dat doen?
Ja Sarah.
Hij zal aan een kleine tafel gaan zitten.
En wat hij gaat schrijven, is...
In dit beeld is een rivier...
en er is een paard...
er zit een man op dat paard.
En samen bevochten ze de rivier.
En al deze dingen doen pijn.
Ik denk dat jij de regel vergeet...
Nee ik ga die rivier oversteken. - Michael nee...
Omdat ik van je hou...
Michael...
OP 26 OKTOBER 1917 GING HET CANADESE LEGER HET GEVECHT AAN OM PASSCHENDAELE
BINNEN EEN WEEK VEROVERDEN ZE HET VERWOESTE DORP EN HET KOSTTE 5.000 LEVENS
DE HELE CAMPAGNE DUURDE VIER MAANDEN EN ER VIELEN 600.000 GEWONDEN AAN BEIDE ZIJDEN
Vertaling: -Just4fun-Team.nl Vertaalcrew - Hayo, Jurgen, Madelieffie & RQ! *
Controle: Kuiponok & Madelieffie * Gedownload van www.nlondertitels.com