- Weź się, kurde, w końcu ogarnij.
Miałeś ciężkie chwile, ale musisz się otrząsnąć.
Bo jesteś utalentowany, bystry i, cholera, dobry.
Cała przeklęta Ameryka uważa cię za skarb, czaisz?
Jesteś pieprzony BoJack Horseman.
Zjeżdżaj z mojego trawnika.
A ja myślałem, że podjechaliśmy do Maca.
To ile ja wczoraj wypiłem?
Wczoraj? Od dwóch tygodni tak tankujesz.
Od czasu zaręczyn Diane z Peanutbutterem.
Zaręczyli się? Muszę się napić.
Nie! Koniec z chlaniem. Przestałeś to kontrolować.
Princess Carolyn! Poznałem Johna Stamosa.
To nie jest John Stamos!
- Razem z Johnem przekłuliśmy sobie uszy. - To nie są uszy!
Princess Carolyn, John Stamos umarł.
Czemu? Boże, czemu? Czemu zabrałeś Johna Stamosa?
- Czyli nie jest tak źle. - Zapomniałam dodać, że byłeś goły.
Stamos!
No i to nie było tu, tylko w moim biurze.
Chcieliśmy tylko popływać nocą w rzece, ale nurt okazał się za silny.
- Ale nie prowadziłem na gazie? - Nie, Todd był twoim nadwornym szoferem.
- Ale potem też kazałeś mu się napić. - Proszę cheeseburgera z frytkami.
Zamierzam postawić cię z powrotem na nogi.
Musisz tylko olać Diane i zająć się czymś innym.
Tony, cześć. Zrobiłbyś coś dla mnie? Przyjedź z ekipą do domu Horsemana.
- Możesz być za godzinę? Super. - Co się wydarzyło?
- Zostałeś twarzą niemieckiego burbona. - Co to jest?
To Berlin burgen burbon.
Mam kaca czy to ty nawijasz jak mapet?
Szukają gwiazdora, który powie, jak bardzo lubi pić.
Urodziłeś się dla tej roli. Musisz tylko uśmiechać się i stać w miarę prosto.
To chyba za dużo roboty.
Twoje dramaty zajmują 80% mojego czasu, ale za to dają 0% zarobku.
Zagrasz w tej reklamie.
O 7.00 rano śniadanie z Lennym Turteltaubem.
Muszę spadać. Pilnuj go, Todd, żeby się nie wpakował w kłopoty.
Hurra! Odpowiedzialno...
Wierzysz w te wszystkie rzeczy, które mi mówiłaś?
O tym, że jestem bystry, utalentowany, dobry?
BoJack, jestem agentką. Wierzę we wszystko, co mówię.
Hej, gdzie mój cheeseburger? Czekam już chyba z godzinę.
Lenny Turteltaub, ty chuda suko, jak leci?
Spieszy mi się, więc załatwmy to migiem.
Mam super wieści w sprawie nowego filmu. Dostałem...
Muszę. Halo?
Chciałem ci podziękować, że załatwiłaś mi tego dżoba
i wyciągnęłaś mnie z tej standardowej BoJackowej spirali
gardzenia sobą i nadużywania różnych cieczy.
No wiem. Muszę kończyć.
Widzisz we mnie coś, czego inni nie widzą.
- Tak, jestem super. Kończę. - A ja nigdy...
- Jestem na ważnym śniadaniu. - Też kończę.
- Przepraszam. Co to za wieści? - Mamy Braffa.
Ty przepiękny jełopie. Załatwiłeś wreszcie Zacha Braffa?
Nikt inny nie ma takich jaj,
żeby dygnąć film o ostatnich dniach Ewy Braun.
Nie pieprz, lala.
- Proszę. - Dzięki.
Wszystko się pięknie składa.
Braff reżyseruje, zagra moja Cate Blanchett,
a wyprodukuje wielki Lenny Turteltaub. I już mamy dopięty film.
Kotku, już długo siedzę w tej branży, wiesz? Bardzo długo.
Kiedyś rzekłem staremu Robertowi Downeyowi:
„Film jest dopięty, gdy dopięte są umowy".
Jestem najlepszym agentem w branży. Na luzie dopnę te umowy jednym ruchem łap.
To powiem ci to, co powiedziałem młodemu Busterowi Keatonowi: „Co?".
POWODZENIA, ZWOLNIENI!
- Laura! Co się dzieje? - Jest fuzja.
- Bez jaj. A z kim? - FME.
Wywalili kilka osób, a kilka z FME się wprowadza.
To wszystko tak nagle i niespodziewanie, i bardzo nieprzyjemnie.
Psia mać. Nie mów mi, że nową agentką jest...
- Vanessa Gekko. - Ta śliska, śluzowata, oziębła gadzina!
- Co tam, koteczku? - Gekko...
- Tak, to ja. - Co u ciebie?
Ale poranek. Dowiedziałam się w chwili, kiedy już drugą godzinę ćwiczyłam pilates.
- Wyobrażasz sobie? - Nie.
Tak się podjarałam, że wróciłam do domu, bzyknęłam męża, z którym jestem 15 lat,
zrobiłam śniadanie trzem cudownym córkom, poczytałam im,
odwiozłam do elitarnej szkoły,
i jak najszybciej tu przyjechałam. Ile lat mają twoje dzieci?
- Na szczęście nie mam dzieci. - Przyjdzie na to czas. Jesteś ciągle...
- Nieważne. - Princess Carolyn.
Widzę, że poznałaś... naszą nową koleżankę.
- Vanessę Gekko, sir. - Przecież wiem.
Jestem podekscytowany tą fuzją.
- Ja też. - Ja bardziej.
I słusznie. Przynajmniej tak myślę, że słusznie.
Ciężko się połapać, kto dzisiaj dostał awans, a kogo właśnie wylałem.
Ty chyba przeżyłaś. Albo nie. Kto wie.
- Czego chcesz, Todd? - Mam dobre i złe wieści.
Zła wieść to że w zasadzie nie mam dobrych wieści.
A druga zła wieść to że BoJack przepadł.
- Gdzie? Zdjęcia są u niego w chacie. - Po prostu zniknął.
Nawet nie wiem, dlaczego zwiał. Ten burbon jest taki aksamitny.
Po każdym łyku... czysta radość.
- To było fantastyczne. - Serio?
- Powtórzysz to w smokingu? - Muszę spadać. To moja szansa.
Spokojnie. Nie walnie mi sodówa.
Kto pozwolił temu dupkowi siadać na moim krześle?
Jestem twoją agentką i chcę 10%!
- Cześć, piękna. - Co ty tu robisz?
Miałeś grać w reklamówce.
Wiem. Ale siedziałem tam, piłem burbon...
- Nie dali ci herbaty? - Dali, ale podmieniłem na burbon.
I kminię: co ja się tak wkurzyłem, że Diane jest zaręczona?
Przecież to na ciebie zawsze mogę liczyć.
Więc wypiłem jeszcze więcej i przyjechałem wyznać, co czuję.
- A, to o to ci chodzi. - Princess Carolyn, co my w ogóle robimy?
- To jasne, że się kochamy. - Wcale mnie nie kochasz,
tylko kochasz Diane. Właściwie jej też nie.
Tak sądzisz, bo płacisz jej za słuchanie twoich smętów.
Te zaręczyny to najlepsze, co mogło się zdarzyć.
Zrozumiałem, że powinienem być z tobą.
Mówisz to zawsze, kiedy dzieje się coś złego.
Brak nominacji do nagrody People to najlepsze, co się mogło zdarzyć.
Zrozumiałem, że...
Wpadka z workiem kokainy to najlepsze, co mogło się zdarzyć.
Zaciążenie tej dziwki to najlepsze, co mogło się zdarzyć.
Okichanie Marisy Tomei to najlepsze...
Zawsze kiedy masz jakąś krzywą akcję, przybiegasz i ja mam cię pocieszać.
Ale tym razem nie ma szans.
Nie mogę być i agentką i twoją dziewczyną. Wiesz, że to się nie udaje.
- Dzwoni Lenny Turteltaub. - Muszę odebrać.
Dobra, ale pamiętaj. Jeszcze cię zdobędę i jeszcze mnie pokochasz.
- Błagam nie. Hej! - Wtopa, Carolyn.
Braff wykorzystał fuzję, żeby się zawinąć.
- Flak. - Jego nowa agentka chce podwoić stawkę.
Jak to powiedziałem młodemu Lionelowi Barrymore'owi: „Goń psa".
Ale bez reżysera Ewa Braun jest trupem jak Ewa Braun.
To znajdź kogoś.
- A co z tymi braćmi...? - Halo?
- Ty za dużo pracujesz, bejbe. - To była ważna rozmowa!
- Ważna rozmowa. - Ja wcale nie jestem robotem.
- Princess Carolyn, co my w ogóle robimy? - Ja pracuję, a ty wychodzisz.
Zanim wyjdę, chciałem ci jeszcze dać sexy gadżet na pamiątkę.
Skoro nie możemy być ciągle razem, mimo że o tym marzę,
daję ci kartonowego BoJacka.
Ma wbudowany czujnik ruchu
i cytuje Jerry'ego Maguire'a, twój ukochany film.
- Potrzebuję cię. - No i jak? Czarujące, co?
Wystarczyło mi twoje „cześć".
Nie mam dla ciebie czasu. Muszę szukać reżysera.
A może poszukasz jakiegoś chyżego ogiera? Zwiała.
Na przyszłość: nie proponuj Spielbergowi nazistowskiej komedii romantycznej.
Były pewne przetasowania w dziale zarządzania zasobami.
Co masz na myśli?
Dzielisz pokój z Vanessą, dopóki nie dostanie własnego.
- To chyba żart. - Oraz...
- Od teraz Vanessa jest moją agentką. - Co?
Mówiłaś, że nie możesz być jednym i drugim, więc cię zwalniam.
- Teraz możemy być razem. - Ja tylko dam ci zarobić.
Ale ekstra wyszło. Mogę się z tobą umawiać i mieć lepszą agentkę. Wszyscy zadowoleni.
Jestem agentem sportowców.
Czy ty wciąż gonisz za szczęściem? Stwórz swoje własne szczęście.
- Bardzo Guten Burbon. - Cięcie, było super.
Serio? Wiesz, bo ja tu próbuję pracować i jakoś wczuć się w rolę,
ale rozpraszają mnie te gapiące się roboty z migającymi czerwonymi gałami.
To są kamery, Todd. Kręcimy reklamówkę.
A chcesz, żeby była dobra? Więc wypieprzać mi z tym!
Ja jestem twarzą tej marki. To ja stoję za tym.
I chcę na wypasie zareklamować ten Berlin burgen biben burbon.
Czy to chrzczone alko nie smakuje jak prawdziwe?
Chcesz BoJacka, to go bierz.
Oto reżyserzy, którzy nie chcą z nim pracować
i studia, które go nie zatrudnią...
Ale ekstra. To nudne, kiedy na moich klientów jest taki popyt,
- że praca sama ich znajduje. - To BoJack będzie świetną rozrywką.
Bo nikt go nie chce zatrudnić.
Witam, chcielibyśmy rozmawiać z agentką BoJacka Horsemana.
Mamy do zaproponowania niezwykle lukratywną propozycję biznesową.
- To żart? - Ja jestem jego agentką.
Tą propozycją jest... maleńki szantażyk.
Zapraszam.
Nie muszę mówić, że szkoda by było, gdyby te zdjęcia wyszły na jaw.
Na szczęście łatwo tego uniknąć, płacąc mnie i mojemu wspólnikowi
kwotę w wysokości 150 dolarów.
- Na łeb. - Tylko sięgnę po portfel.
Ale kalifornijskie prawo zakazuje robienia zdjęć
na prywatnych posesjach bez zezwolenia.
- Mieliście je, tak? - Że co?
A wyłudzenie jest przestępstwem przeciwko mieniu.
To cztery lata więzienia. A jak do tego dodać zabójstwo Tupaca...
- To nie my! - Nie zwalisz tego na nas.
- Trzeba w końcu znaleźć winnych. - Przepraszamy za najście.
Nas tu nigdy nie było.
Ale jazda. Ej, Laura, wyślij im kosz owoców i orzechów.
- Jasne. - Od kiedy pracujesz z Laurą?
- Od teraz. - Witam, panie Witherspoon.
Wiesz, że ludzka głowa waży cztery kilo?
Fascynujące. Przykro mi, że gnieciecie się w jednym pokoju,
dopóki nie dojdziemy do tego, kto gdzie ma iść i kto wylatuje.
A w tym czasie pomoże wam stażysta,
jedna z wschodzących gwiazd naszej firmy, Charley Witherspoon.
Dzień dobry. Przepraszam. Mam strasznie lepkie dłonie.
Cholera! Kompletna porażka...
Charley był redaktorem pisma Harvard Lampoon.
Weźmie go Princess Carolyn, a ja przejmę Laurę.
Wspaniały pomysł, szefie.
Dzwoni telefon! Dzwoni telefon! Co robić? Co robić?
- Odbiorę u siebie, Charley. Halo? - Twój klient jest nieobliczalny.
- Ale BoJack już nie jest moim klientem. - Nie BoJack. Todd.
Chyba ktoś mu nalał alkoholu do szklanki.
O wy ściemniacze. Burbon to hrabstwo w Stanach.
Nie możecie robić burbona w Niemczech.
To tak jakby robić hondy gdzieś poza Japonią.
Zaraz tam będę.
Weź się w końcu ogarnij.
Jesteś zwycięzcą. Jesteś Toddem... Chwila.
16:30, spotkanie z ekipą Ewy Braun.
Flak. Jesteś pieprzony Todd... Jak ty się nazywasz?
- Chavez. - Nazywasz się Chavez?
- Tak, a co? - Nigdy nie traktowałam cię jak Chaveza.
- Lecę. - Nie skończyłaś mnie pocieszać.
Teraz muszę ogarnąć film. Trzymaj się.
- Gotowi na hasło? - Co się tu dzieje?
Kobieta kochająca kogoś, kto nienawidził wszystkich.
- I samo się pisze. - To jakieś jaja.
Hej, gdzie byłaś? Szukaliśmy cię wszędzie.
Rozmowy w sprawie Ewy Braun beze mnie?
Przepraszam, ale nie wiedziałam, jakie macie tu zwyczaje,
a oni strasznie rwali się do rozmów.
- Już kończymy. - Cate to moja klientka.
To może przyjdę i zdam ci relację?
- Czy to jest Quentin Tarantulino? - No, ja go załatwiłam.
Zawsze chciał robić komedie romantyczne.
- Ewa Braun to nie komedia romantyczna. - Pa.
Żyjemy w świecie cynizmu. W świecie cynizmu.
On ma rację. O, przekręciłem.
Przegapiłam ważne spotkanie,
bo Todd był zbyt napruty, żeby grać,
bo ty wlałeś mu do rekwizytu prawdziwy alkohol.
Niszczysz moje życie.
- Chodź ze mną na kolację. - O nie.
No chodź. Tylko ty, ja i butelka pinot. Pewnie więcej niż jedna.
I przystawki. I jeszcze zakąski. Mam knajpę, więc możemy poszaleć.
- Muszę pracować. - Nie musisz pracować. Ty chcesz pracować.
A dlaczego nie chcesz być szczęśliwa?
Przy pisaniu wspomnień bardzo dużo rozmyślam o przeszłości.
Chciałbym być dla ciebie lepszym przyjacielem. I kochankiem.
Dzięki. Kochanek to dziwne słowo, ale dzięki.
A może zwiejemy z tej zatęchłej budy? Skoczymy na lody?
Może pojedziemy nad ocean pobrodzić w wodzie.
Świetny pomysł. Pójdę tylko przypudrować wąsy.
Idę po auto, widzimy się na zewnątrz. Wracaj migiem, kociaku.
Nie patrz za długo w lustro, bo się zakochasz. Zwiała.
Czego znowu, Gekko?
Chciałam pogadać w cztery oczy, ale wyszłaś wcześniej z pracy.
- Wyszłam o 20.30. O co chodzi? - Dobrze mi się dziś gadało z Cate.
Mamy tyle wspólnych tematów.
A skoro tak zasuwam przy Ewie Braun,
- to dziwne, że jej nie reprezentuję. - Nie, nie, nie.
Obie jesteśmy pracującymi mamami, więc wiem, co jest dla niej ważne.
Więc od dziś jest u mnie. Bycie matką pomaga w karierze?
Już mnie nic nie powstrzyma.
To niesprawiedliwe. O Cate wiem wszystko.
Ulubiony kolor : czerwony, Miasto sufrażystek,
- a Spajsetka: Baby. - Wiem to, co muszę wiedzieć,
czyli że jest piękną Angielką i zarobię na niej kupę siana.
- Jest z Australii, ty kretynko. - Gdybyś coś chciała, jestem w pracy. Pa.
- Telefon. - Charley, połącz mnie z Cate Blanchette.
Że z kim? Okej, ja nie... Sorki, ja nie...
- Lepkie! - Wiesz co? Nieważne.
Jak Vanessa Gekko tak strasznie jej chce, to niech bierze.
Poradzę sobie. Bo będę szczęśliwa. Dzisiaj chcę być szczęśliwa.
- Halo? Chyba cię wyciszyłem. - Dobranoc, Charley.
Kurde mol.
- Herb! Co tam u ciebie, stary? - Zniszczyłeś jeszcze jakieś życie?
- Słucham? - Odsłuchałem wiadomość, trepie.
Chcesz mi coś powiedzieć? To zbieraj dupę do Malibu i powiedz mi to w twarz.
Jutro jeszcze będę żył. A potem, kto wie.
Sorry, że mi to tyle zajęło. Ale chciałam zrobić się na bóstwo, kochanku.
Hej, właśnie dostałem... dziwny telefon.
To tak samo jak ja. Pieprzyć ich, prawda?
- Tak... - Jedziemy na te lody?
- Princess Carolyn, co my robimy? - Jedziemy na lody.
To był jednak błąd. Zachowywałem się jak debil.
Przez ten telefon spojrzałem prawdzie w oczy.
Masz rację. Nie kocham cię. Ty nie kochasz mnie.
Jesteśmy parą ludzi, którzy próbują ciut mniej się nienawidzić.
I pewnie tak już będzie do końca. I pewnie zawsze tak było.
No, niezły zwrot akcji.
Wiesz, co jest najgorsze? Że wiedziałam, że tak się skończy.
- A i tak się tym bez sensu podniecałam. - Więc zgadzamy się, że to twoja wina?
- To do zobaczenia. - Nawet mnie nie odwieziesz?
Sorry, ale potrzebuję być teraz sam.
No proszę, no proszę, tak się kończy, kiedy kręcą cię gniadosze. Taxi!
Weź się, kurde, w końcu ogarnij.
Wczoraj się troszeczkę zakochałaś i teraz masz złamane serce.
W sumie dobrze ci tak. Od dziś jesteś nastawioną na karierę kobietą bez serca.
Pracujesz, jesteś świetna i nie tracisz czasu na pierdoły.
Od teraz jesteś robotem.
- Halo? - Chcę, żebyś wiedział, że daję radę.
Ludzie tak mówią, kiedy nie dają rady.
- Zraniłem twoje uczucia? - Jestem agentką, nie mam uczuć.
To fajnie, że dzwonisz. Miałaś rację, powinienem wrócić do pracy.
- Możesz mi coś skołować? - Już nie jestem twoją agentką, więc nie.
No tak, więc... przekaż to komuś.
Debil!
Jadę do Malibu zobaczyć się z Herbem,
który ma raka. Jak pewnie wiesz, to masakra.
I mnie nienawidzi, więc wolałbym dostać jakieś dobre wieści.
O kurde, jedziesz do Herba? To musisz być strasznie...
Nie. Olewam. Zero zainteresowania.
Lubisz skopywanie dup? Bo właśnie to będziemy dzisiaj robić.
Dzisiaj rano krawat mi wpadł do kserokopiarki.
To super, Charley.
Jak się szybko przewraca kartki, krawat wygląda, jakby chodził.
Cześć, Vanessa. Twój klient BoJack chce pracy. Powodzenia.
A, ten... Dzisiaj przyszła Gwyneth.
Chciałam pokazać, że jest dla mnie najważniejsza,
więc na jej oczach podarłam kontrakt BoJacka.
Dopiero wczoraj go przejęłaś.
Trzeba się pozbyć pana Housemana czy jak ten koń się nazywa.
Facet nie generuje żadnych zysków,
za to pochłania wam zdecydowanie za dużo czasu.
Jestem z Arizony, Jerry. Studiowałem tam.
Todd, jak wyłączyć ten szajs? Todd!
- Co? Nie mogę teraz! - Nieważne, chyba już rozkminiłem.
Skoro już zostałem w pokoju sam, to sobie poćwiczę na puzonie.
Nie jest w najlepszej kondycji. Nie możemy go skreślić.
Nasza najlepsza agentka nie załatwiła mu angażu.
Najlepsza agentka załatwiła mu angaż wczoraj.
A do końca dnia obsadzi go w fabule.
Jak chcesz go obsadzić w fabule, to super, zrób to.
Jeśli nie, umywamy od niego ręce.
Charley! Wiem, że NBC kupiło twój numer z chodzącym krawatem. Moje gratulacje.
Dziękuję ci, tato.
Cześć, Marty. Mówi Princess Carolyn.
Nie chciałbyś pracować z BoJackiem Horsemanem?
Że co? Gardzisz nim? Że co? Jest beztalenciem?
Że co? Nie chcesz z nim pracować?
Że co? Chcesz, żeby zdechł w pożarze magazynu fabryki gówna,
dusząc się fetorem palonych ekskrementów?
Daj mi znać, jak zmienisz zdanie.
BoJack, co ja z tobą zrobię?
Nie kumam, dlaczego to dla niego robisz.
Typ jest martwy dla branży. Będziesz nieszczęśliwa, jeśli go nie spławisz.
- Pomóż mi pomóc tobie. - Tak jest! No jasne!
Cameron Crowe, ty chuda suko.
Wiesz, że Jerry Maguire to mój ukochany film?
Twoje kino jest takie ludzkie. Imponujące, jak na wronę.
Może i przypominam wronę, ale tak naprawdę jestem krukiem. Ale to częsta pomyłka.
- Kim byś nie był... - Krukiem.
przyniosłam ci to.
"Miasto sufrażystek. Opowieść o dojrzewaniu, muzyce rockowej,
byciu nastolatkiem w latach 80. i kupowaniu zoo"?
- Dlaczego ja o niej nie wiem? - Tylko ty możesz zrobić z tego film.
To ukochana książka Cate Blanchette. Na bank rzuci wszystko, żeby w tym zagrać.
- Na pewno zakra. - Okej, wiem. Tak, właśnie.
Tak robią wrony. A ja jestem krukiem.
Cate? Słuchaj mnie, robisz poważny błąd.
Przecież marzyłaś o roli w Ewie Braun. Cate? Halo? Cate!
Co się stało? Czy Cate olała twój filmik o Holokauście,
żeby zagrać w moim filmiku Camerona Crowe'a?
Może pojedziesz do domu wypłakać się kochającemu mężowi i dzieciom?
Która z was zajmowała się obsadą do Ewy Braun?
- Niestety ja, sir. - W tej sprawie potwornie dałaś ciała.
Czy cię zwalniam? Nie do końca. Czy wciąż możesz tu pracować? Nie.
- Przyszedł Lenny Turteltaub. - Dzięki, Laura.
Robię sobie film z Cate Blanchette,
za chwilę słyszę, że ona kręci z Crowe'em.
Jak rzekłem Edowi Porterowi na premierze Napadu na ekspres:
„Zaraz wjedzie na mnie pociąg!". Co jest, kurde, grane?
Nie wiem. Ewa Braun była projektem Vanessy.
Krew w piach. Tarantulino wsadza mi w dupę ręce do łokcia,
bo tak się jara komedią romantyczną.
Wiesz, co się nadaje na taką komedię?
Pamiętasz gościa, co ukradł D z napisu Hollywood,
- żeby się oświadczyć? - Niezły materiał na film.
Ale kto to by nam zagrał? Może ktoś już zapomniany.
Wiesz, jak Quentin bardzo lubi odgrzewać martwe kariery. Taki już jest.
- W takim razie wiesz, kto by się nadawał? - Pokaż mi szmal!
- No? - Mam niusa.
Wróciłeś do mojej stajni i dostałeś główną rolę w komedii romantycznej.
- I kto jest najlepszą agentką? - Co?
Przeszłam dzisiaj gehennę, ale było warto, bo załatwiłam ci robotę.
- Ciebie to nie jara? - Nie.
- Sam nie wiem. Chyba mam to gdzieś. - Mówiłeś, że chcesz znowu grać.
- To się nie liczy. Nic się nie liczy. - Co się działo w Malibu?
Muszę kończyć.
- Masz coś dla mnie? - Nie, dzięki. Idź do domu.
- Widzimy się jutro. - A ty nie wychodzisz?
A dokąd mam stąd pójść?
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Dziękuję.
Masz 40 lat.
Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.