'De koude die over Castilla-La-Mancha heerst maakt zijn eerste slachtoffer.
Een motorrijder sterft van de kou op de N4
en rijdt nog 90 km door na zijn dood.
Twee agenten proberen hem te doen stoppen.
Aangezien hij niet reageert, zetten ze de achtervolging in.
Ze halen hem in en vragen hem te stoppen.
Op dat moment begrijpen ze dat er iets aan de hand is.'
Ongelooflijk!
Een fantastisch beeld:
een dode jongeman scheurt op de motor
over de ijsvlakte van La Mancha, ge�scorteerd door twee agenten.
Waar ging hij zo vroeg naartoe in die koude?
Iemand ontmoeten die niet kon wachten.
We hebben een verhaal.
Ik houd het. Je weet nooit.
Laat maar, ik ga.
Waarover gaat het?
Ik ben acteur. Ik kom voor Enrique Goded.
Hij is er niet.
Wel waar, ik zie hem.
Op dit ogenblik hebben we niets...
Ik zou hem willen spreken. We waren vrienden op school.
Ik heet Ignacio Rodr�guez.
Goed, kom binnen.
Maar ik denk niet dat hij u zal ontvangen.
Wacht even.
't Is een acteur. Een lastpost.
Ik zei dat we niets hebben, maar hij dringt aan.
Zeg dat ik er niet ben. - Hij zag je.
Ik hem ook. - Hij zou je kennen van op school.
Wie kan dat zijn? - Ignacio Rodr�guez.
Ignacio? Onmogelijk.
Dat zegt hij.
Ignacio!
Ben jij het echt? - Ik ben blij dat je je mij nog herinnert.
Hoe zou ik je kunnen vergeten?
We hebben elkaar al 16 jaar niet gezien.
Is het zo lang? - Min of meer.
Met de baard had ik je niet herkend.
Zonder zou beter zijn. Kom in mijn kantoor.
Een koffie? - Nee, bedankt.
Ik neem er een. - Dan wil ik ook wel.
Mart�n, zorg je voor koffie?
Ga zitten.
Wat brengt je hier?
Ik kom je om werk vragen, ik ben acteur.
Ik heb m'n CV meegebracht.
Het Nieuwe Theater? - Een onafhankelijk theatercollectief.
'El Retablillo de San Crist�bal' van Garc�a Lorca.
'The Diaries of Adam and Eve' van Marc Twain.
Mark Twain, Garc�a Lorca, je gezelschap weigert niets.
Schrijf je niet meer? - Nee, dat is voorbij.
Maar m'n laatste novelle zal je leuk vinden.
'Het Bezoek'...
Eigenlijk, wanneer begin je aan je volgende film?
Je kan op mij rekenen.
We proberen idee�n te vinden.
Ik maak 'n inspiratiecrisis door. - Da's stom.
Lees mijn novelle, je weet nooit...
Waarover gaat het? - De school.
Een deel gaat over onze kindertijd,
het andere niet.
Wanneer de personages volwassen zijn,
wordt het fictie.
Ik heb jullie nog niet voorgesteld: Ignacio, Mart�n.
Aangenaam.
Suiker en melk?
Eigenlijk heet ik niet meer Ignacio, maar Angel.
Hoezo? - Het is mijn artiestennaam.
Als artiest kan je niet Ignacio heten.
Natuurlijk niet. - Angel Andrade.
Iedereen noemt me zo, zelfs m'n moeder.
Geweldig.
Ignacio was... - Angel!
Ignacio was, voor hij Angel noemde, een klasgenoot.
Mart�n is mijn producer. - En de meid.
't Is fijn je teruggezien te hebben. Als ik nieuws heb...
Geef me je nummer. - Heb ik niet. Ik bel jou wel.
Zal ik 'n foto achterlaten? - Prima.
Angel, het was fijn je te zien.
Moet ik weg? - Ja.
Zal ik je helpen... - Nee, 't is aardig van je.
Hoe dan ook, je ziet er goed uit. - Jij ook.
Laat je iets weten over 'Het Bezoek'? - Ik kan niet wachten om 't te lezen.
Dag.
Wat 'n praatjesmaker!
Is hij echt 'n vriend van jou? - Ja.
Maar ik zag hem niet meer na onze schooltijd.
We waren minnaars. Eigenlijk was hij mijn eerste liefde.
Maar hij is veel veranderd.
Ik zou hem niet hebben herkend. - Wil je hem nog 'ns zien?
Ik dacht dat hij je beviel.
Nee. Niets is minder opwindend dan 'n werkloze acteur.
'Het Bezoek'.
Sinds we op tournee zijn met 'De Bom',
wacht ik op dit moment.
We spelen eindelijk in 't dorp waar ik ooit studeerde.
Ik noem de naam niet zodat ik geen reclame maak.
Ik heb de beste herinneringen aan Cinema Olympo dle nu 'n ru�ne is.
Kaart.
Ik ben het beu te verliezen.
Ga dan weg. - Ga weg.
Ze is...
'n amalgaam van eenzaamheid, toeval en van 'cafetaria'.
Het is een grote artieste en een grote vriendin van mij.
En nu, voor u,
het mysterie en de betovering
van de enige echte en onnavolgbare Zahara!
Applaus, verdomme!
We zien mekaar in 't hotel. - Ja, maar...
Paquito, we zien mekaar in 't hotel.
Tijd genoeg, homo!
Monda!
Wacht, schatje!
Wat scheelt er? - Ik kan de motorsleutels niet vinden.
Mag ik je helpen? - Uiteraard.
Nee, ze zijn er niet.
Even kijken...
Hier ook niet.
Ziezo!
Mijn lippen gaan eraan.
Ik heb te veel gedronken.
Komaan zeg! We zullen zien...
Ik ben je lul aan het opeten.
Hij is ingedommeld!
Een jongetje...
Hij heeft geen geld.
Een loterijbiljet. Ik houd het.
Hier. Start hem niet voor de deur. - Hij slaapt met gesloten vuisten.
Knappe kerel, h�? - Niet slecht.
Zelfs slapend ontspant ie zich niet.
Zeg eens, mag ik er wat op zuigen? - Nee, je hebt dingen te doen.
Je bent verzadigd. Kijk naar je lippen. De motor vliegt niet weg.
Vooruit! Verberg hem.
Snel. Afspraak in je kamer voor 7 uur.
Ellende delen we, geluk nooit.
Nu ben je opgewonden, klootzak.
't Is oneerlijk.
Enrique Serrano?
Kom naar boven. - En de motor?
Laat maar, kom. Kom.
Je moet je werkelijk volproppen met drugs en hormonen
om zo onnozel te zijn, homo.
De sleutel. We stelen de motor niet meer.
Maar we hebben hem al geheeld. - Ik leg 't je uit.
We zien mekaar voor de mis.
Gaan we naar school? - Nu meer dan ooit.
Bij jou krijg ik visioenen. - Ik dacht 't wel.
Beste Enrique, ik ben het, Ignacio.
Ik heb gedroomd van dit moment.
Ik ben je niet vergeten, ondanks de jaren.
We moeten mekaar terugzien. Als je weer nuchter bent, uiteraard.
We zullen onze levens vertellen
bij 't eten van 'n broodje bij Maliol, zoals we vroeger deden op school.
Ik ga je leven niet bemoeilijken.
Ik weet dat je getrouwd bent, 'n zoon hebt,
in het volgende dorp woont,
je geen geld hebt en dat ik je graag zou helpen.
Inderdaad, ik heb iets op het oog.
Kortom, ik leg 't je uit in de banketbakkerij.
Ik verwacht je tussen 6 en 7.
Kom!
Ik hou van je.
Ignacio.
Ik mis je.
Heb je alles uitgepakt?
De helft pas?
Hulp nodig? Ik vind het niet erg.
Het is geen goed idee, Mart�n. Toch bedankt.
Zal ik je terugbellen? Ik ben aan het lezen.
Sorry. - Neem het niet verkeerd op.
Ik bel je terug, ok�? - Ja, zelfs als het laat is.
Hier zagen we de eerste films van Sara.
En 'Diamanten op de canap�'.
En Enrique en ik betastten mekaar er voor het eerst.
M'n benen worden al zwak alleen al door eraan te denken.
Ik heb 'n afspraak met Enrique om 6 uur.
Kalm aan. Hij is getrouwd. Vergeet 't niet.
Had eerwaarde Manolo ons niet gescheiden...
Hij zit er voor niets tussen.
Toch wel, voor veel.
Hij heeft 'n schuld tegenover mij en die gaat ie inlossen.
Zo zie ik je niet graag. Heb je nog drugs?
Wat? - Coca�ne en hero�ne.
Geef me 'n beetje. - Hier?
Op dit uur is 't hier uitgestorven. We zijn alleen.
Teef...
Snel. - Een snufje voor Paca.
Nog een.
Ik geloof in alles met een twee: 2 partijtjes, 2 lijntjes, 2 vriendinnen...
'De Twee Amazones', 'Op Reis met Twee'...
Varken!
Kom, we gaan naar school. Vooruit, hoer!
Vooruit, kom.
Kijk, daar heb ik gestudeerd.
Ik kan niet meer. Heb je nog meer? - Zwijg!
Het is begonnen.
't Is eerwaarde Manolo. Hij is verouderd.
Het is geen jong meisje meer.
Zullen we wat plezier maken? - Krabbel je terug, teef?
Nee, maar de kapel is klein. Waar moeten we ons verbergen?
Hij zou ons verjagen zoals Jezus
de marktkramers uit de tempel heeft verjaagd, met zweepslagen.
En dat is dan Jezus...
Stel je voor dat die man, zo onvolmaakt volgens jou...
Ik zeg aan de Almachtige God en aan u, mijn broeders,
dat ik veel heb gezondigd, in gedachten, in woorden,
in daden en uit nalatigheid. Door mijn schuld...
Het is jouw schuld.
Door mijn schuld... - Het is jouw schuld.
Door mijn grote schuld...
Ik smeek de Heilige Maagd Maria,
de engelen, de heiligen, en u, mijn broeders...
Door Jezus Christus, onze Heer.
Amen. - We zullen zien.
De Heer zij met u. - Het zou me goed uitkomen.
Moge God u zegenen, in naam van de Vader,
de Zoon en de Heilige Geest.
Ga in vrede.
Ik hoop het.
Ga naar de slaapzaal en rust wat. - Bedankt, eerwaarde.
Als ik in de sacristie blijf, ga dan maar.
We zien mekaar in 't hotel om te eten...
schoonheid...
Da's leuk.
Goddelijk.
Dag, eerwaarde Manolo.
Wat doet u hier? Dit is de sacristie.
Ik ben de zus van Ignacio, 'n oud-leerling. - Dat verandert niets.
Kent u hem nog? - Hier zijn tal van leerlingen geweest.
Maar niet veel zoals Ignacio.
Ik heb 'n belangrijk bericht van hem. - Dat hij zelf komt.
Hij kan niet...
Hij stierf bij een ongeluk.
Het spijt me.
Ga nu weg, alstublieft.
Ga weg!
Verberg je. - Ik heb alles.
Verberg je, hij komt eraan.
Ignacio...
Wat doe je hier nog?
Zoals u denk ook ik terug aan Ignacio. - Ga weg!
We moeten praten.
Het zal niet lang duren.
Snel, de leerlingen zouden je kunnen zien.
Gaan we in het donker praten?
Ik heb de gewoonte in de duisternis te werken.
Wat wil je?
Een beter leven
en een beter lichaam.
En wat heb ik daarmee te maken?
U kan het financieren.
Ik twijfel eraan dat Ignacio dood is
en dat jij zijn zus bent.
Zelfs niet dat je een vrouw bent.
Sluit u me op?
Ik wil niet dat er plotseling iemand binnenkomt.
Ga je eindelijk zeggen waarom je hier bent?
Goed. Ik kom direct ter zake.
Dit is 'n novelle van Ignacio.
Hij volgde uw raad en is blijven schrijven.
Ik heb 'n vriend, een smeerlap,
die werkt bij 'Diario 16' en die deze novelle wilt publiceren.
Maar ik wou eerst uw mening.
Naast leraar literatuur van Ignacio bent u ook een van de hoofdpersonages.
Lees.
Elke maand werden diegenen
op 't bord, de beste leerlingen,
beloond met 'n dag op 't platteland.
Bij deze gelegenheid
was ook de leraar van literatuur aanwezig,
eerwaarde Manolo.
Moon River
Nooit zal ik je vergeten
Nooit zal ik me laten meesleuren
Door het water
Het onrustige water
Van de rivier van de maan
Dat kronkelt aan mijn voeten
O rivier, o maan
Zeg me waar ik kan vinden
Mijn God, het goed en het kwaad
Zeg het me
Ik wil weten
Wat er zich verbergt
In de duisternis
Zodat eindelijk wordt blootgelegd...
Nee!
Een bloedstraal scheidde m'n voorhoofd.
Ik had het voorgevoel dat mijn leven zo zou zijn:
altijd gescheiden zonder dat ik er iets aan kon doen.
Doe open, eerwaarde. Ik ben het.
Wat is er? - Er is 'n diefstal gepleegd.
Waar? - In de kapel.
Vast en zeker na de mis.
Hebt u niets gezien?
De kelk, 't hostieschaaltje, de karaf, de ampul...
We moeten ze terugvinden.
En geen woord hierover aan de leerlingen. - Goed, eerwaarde.
Niemand mag me storen, behalve u.
Dat is vast eerwaarde Jos�, niet? Ignacio haatte hem.
Slaat hij de leerlingen nog altijd? - Hij heeft Ignacio nooit geslagen.
Dat was 't voorrecht van de directeur.
Kortom, ik wil een miljoen cash.
Anders zal 'Diario 16' de novelle integraal publiceren.
Zoveel heb ik niet en zeker niet cash. - Maar u kan 't geld vinden.
Als u 't goed vindt, ga ik weer. Ik heb alles gezegd.
Lees verder, 't ontroerendste komt nog.
De sleutel. - Wacht.
Na de speeltijd.
Hij is bijna klaar.
Je wilt me chanteren.
Ignacio overschat die tekst, het is obsceen.
Obsceniteit staat goed. U en ik vormen 'n prachtig koppel.
De hoofdredacteur van 'Diario 16' weet 't.
Je bent niet in de positie om me te bedreigen.
Ik zal worden geloofd, jij niet.
De maatschappij is veranderd, het is 1977.
Mijn vrijheid is belangrijker dan uw hypocrisie.
Indien Ignacio mishandeld werd, waarom komt hij dan terug?
Hij had ons kunnen verklikken of van school veranderen.
Hij kwam terug omdat hij verliefd was...
op een van zijn kameraden.
Enrique Serrano. Herinnert u zich hem?
Stoort het als ik nog wat lees?
Er waren tal van feesten op school.
Het belangrijkste was dat
van de verjaardag van de eerwaarde-directeur.
Op die dag waren er toernooien,
vieringen en we hadden recht op 'n speciaal menu.
Volg mij, Ignacio. Vooruit, kom.
Ik ben nog aan het eten. - Je zangtalent zal nog verbeteren.
Ken je de nieuwe tekst al?
Ja, ik kreeg hem van eerwaarde Manolo.
Noem hem eerwaarde-directeur.
Hij is de nieuwe directeur.
Ik weet het. - Antwoord niet.
Wanneer je zingt, kijk je hem in de ogen
alsof er niemand anders in 't klooster is.
Begrepen?
Eerwaarde Jos� zette me in 't klooster.
Ik was gegeneerd tegenover al die priesters.
Ik was nogal bang ondanks hun vriendelijke blik.
Eerwaarde Manolo van zijn kant leek de tranen in de ogen te hebben.
En nu, eerwaarde Manolo,
zal Ignacio u als verjaardagsgeschenk
een van uw lievelingsliedjes zingen.
'Torna a Sorrento'.
De nieuwe tekst, de 'Tuinier', werd geschreven door eerwaarde Manolo,
bijgestaan door uw dienaar.
Wanneer je wilt.
Tuinier, tuinier
Dag en nacht tussen je bloemen
Je doet de kleuren schitteren
Door de vlam van je liefde
Je legt in iedere bloemkelk
De lach van je verlangen
Met de ogen strak naar de hemel gericht
Daar waar je hoop ligt
En je bloemen, tuinier
Met de schitterende bloemkronen
Buiten zichzelf van erkenning
Doen je ruiken zoals zijzelf
Zet je werk voort
Kweek de bloemen
Je gegeven
Door de Heer
Ik dacht dat je niet van me hield. - Het tegengestelde is waar.
Toen ik je aankeek, wendde je de ogen af.
Dat is omdat je me intimideerde.
Nu niet meer?
Kom binnen, kom binnen.
U wenst?
Herkent u me niet meer, moeder-overste?
Heeft de wereld me zo veranderd?
Moeder-overste Soledad!
Wat doet u hier?
Ik ben terug.
Ze is mooi. Sara.
Zoals de nederigste onder de zusters.
In dit huis?
Nooit!
De tijd is voorbij,
niemand zal zich nog herinneren wat ik heb gedaan.
Het is onmogelijk. Het is niet God die u verwerpt.
Ik ben het,
In naam van deze orde.
Wat scheelt er? - Ik kan niet slapen.
Ik ook niet.
Wat we in de bioscoop deden is niet goed.
Mij beviel het. - Mij ook.
Maar ik denk dat het een zonde is. God zal ons straffen.
God? Ik denk het niet. - Waar geloof jij in?
Ik ben hedonist. - Wat is dat?
Genieten van het leven. Ik las het in de encyclopedie.
Wat is er?
Heb je niets gehoord? - Eerwaarde Manolo!
Doe open of ik beuk de deur in.
Heel de school zal het weten.
Ik weet dat jullie er zijn. Ik zag jullie voeten.
Ik hoor jullie ademen.
We hebben niets gedaan.
Ga weg. Ik houd me later met je bezig.
Ik laat hem niet alleen met u.
Hoe durf je?
Ga onmiddellijk weg.
Enrique, ik smeek je,
doe wat hij zegt.
Kom hier.
Wat deden jullie?
Niets.
Niets?
Ik zweer het, eerwaarde. - Waarom hebben jullie je dan opgesloten?
Kom.
We gaan naar de kapel.
De bel!
Waar zit je met je gedachten?
Ik denk dat ik net mijn geloof ben verloren.
Ik geloof niet meer in God
en in de hel.
Nu ik niet meer in de hel geloof, heb ik geen schrik meer.
En zonder schrik ben ik bereid tot alles.
Laat ons het incident vergeten.
Hoe dan ook, ik kan niet kwaad zijn op jou.
Maar beloof mij dat het niet meer zal gebeuren.
En Enrique?
Wat is er met Enrique? - Gaat u hem straffen?
Ik zou hem van school moeten sturen.
Hij heeft je hiertoe aangezet.
Nee, ik was het.
Huil niet.
Hij heeft 'n slechte invloed op jou.
Ik wil alleen het beste voor jou.
Stuur hem niet weg, ik zal doen wat u wilt.
Zwijg...
Ik gaf me voor het eerst in de sacristie om Enrique te redden.
Maar eerwaarde Manolo bedroog me.
En ik heb gezworen dat hij zijn schuld zou aflossen.
Goed. Rechtstaan!
Handen in de nek.
E�n. Twee.
Haast je, de bus gaat vertrekken.
Ik ben blij je terug te zien. Zonder baard ben je beter.
Wat doe je? - Ik lees je novelle voor de tweede keer.
Vond je 'm de eerste keer niet goed? - Ja. Absoluut.
Kijk.
Ik heb wat opmerkingen opgeschreven. Beroepsdeformatie.
't Geeft niet, 't is jouw exemplaar.
Goed, hoe moet ik 't je zeggen?
Dit verhaal zou 'n goede film zijn en ik wil hem op 't scherm brengen.
Echt?
Houd je me niet voor de gek?
Nee, ik maak nooit grapjes over 't werk.
Hoeveel zou je vragen voor de rechten?
Niets. Welke rechten? Nu is het jouw verhaal.
Doe ermee wat je wilt.
Het is je toch echt bevallen, h�?
Toen je zei dat het gebaseerd was op onze jeugd,
zag ik 't niet direct zitten...
maar het heeft me diep getroffen.
Het doet me enorm plezier.
Vergeet niet dat ik acteur ben en dat ik m'n gezelschap beu ben.
Ik heb eraan gedacht.
Ik zie je als Enrique, naakt op het bed,
de brief van Zahara op het kussen...
Enrique Serrano?
Ik zie me eerder als Zahara.
Jij, Zahara? Je bent gek.
Waarom?
Je bent te fors gebouwd, en anders. Mart�n, we hebben ons verhaal.
Ik kan vermageren, 't personage bewerken...
Ik ben in het theater niet anders gewend. Zoals De Niro.
Een fotocopie van 't origineel.
'Het Bezoek'?
Ja, Ignacio en ik doen het scenario.
Jij bent de regisseur en adapteert alles naar jouw inzicht.
Afgesproken, Ignacio.
Angel. Noem me Angel. Anders raak je er nooit aan gewend.
Wil jij rijden?
Ik red 't niet meer.
't Verbaast me niet na alles wat je hebt gedronken.
We moesten iets vieren.
Moesten we 't project niet bespreken? - We hebben 't er nog wel over.
We hebben tijd genoeg.
Herinner je je het?
Wat?
Niets.
Je bent te ver gegaan.
Wat zou ik me moeten herinneren?
Niets.
Hier inslaan.
Is dat allemaal van jou? - Nee, ik heb het gehuurd.
Ik waarschuw je, 't is wel een bende.
Zwemmen? - Voor jou zou dat geen kwaad kunnen.
Hoe is het water?
Het wacht op jou.
Geef je me 'n sigaret?
Voor de rol van Zahara, dat meende je niet, h�?
Toch wel. Ik maak ook geen grapjes over het werk.
Ander onderwerp.
Slaap je hier of ga je terug naar Madrid?
Als je wilt, blijf ik.
Maar, om terug te komen op mijn lichaam,
als ik te dik ben, kan ik vermageren.
Ik ben flexibel, ik zal doen wat je wilt.
Je brengt me in de war, Angel. - Je hebt 't me al gezegd.
Jij had 't ook al over vermageren. We moeten duidelijk zijn en niet zeuren.
Ik kan niet duidelijker zijn.
Ik ben 'n acteur en speel al 3 jaar onzin met dat stomme gezelschap.
Nu heb ik de kans 'n prachtrol te spelen en ik wil die niet missen.
Zahara is niets voor jou.
Niet op 't eerste gezicht. Maar geef me de tijd.
Je bent 'n goede regisseur
en ik ben bereid tot alles. Heb vertrouwen in ons beiden.
Ik heb 't geprobeerd,
maar ik kan je niet vertrouwen.
Waarom niet?
Ik kan je bekijken, maar ik zie Ignacio niet.
Hij hield van 'Cuore Matto' en heel wat andere dingen.
Mijn smaak is veranderd.
Is het dat wat je stoort?
We veranderen met de tijd.
Jij niet.
't Is duidelijk, je bent Ignacio niet.
Wie denk je dat je bent om te beslissen wie ik ben?
Hoe durf je?
Waarom ben ik Ignacio niet?
Omdat ik 'n oud liedje ben vergeten?
Er is meer. - Omdat ik je niet afzuig?
Was ik niet veranderd, dan zou ik dood zijn.
Ik ben dood...
Doodmoe.
Ik ga naar bed.
Wat ga jij doen?
Ik weet niet.
Jij moet het me zeggen.
Wat moet ik je zeggen?
Of ik de rol van Zahara krijg of niet.
Als ik ja zeg, blijf je dan?
Nee.
Maar geen rol, geen film.
Wat doe je hier dan, met je verdomde uitdagingen?
Ga weg.
Wat 'n idee om je te willen terugzien, vuile homo!
'Een vrouw sprong in de dierentuin
in 'n vijver met krokodillen op 't moment dat er veel publiek was.
Toen de eerste krokodil haar aanviel, sloeg ze haar armen om hem heen.
De krokodillen verslonden haar.
Ze heeft niet geschreeuwd. Het duurde maar even.'
Wat 'n vreselijke dood.
En toch...
ze deed zelfs haar mond niet open.
Waaraan denk je?
Aan hongerige krokodillen.
Kom binnen. Daar is de journalist.
Kom je me interviewen?
Nee... of toch wel. - Wat zal 't zijn, schat?
Ik ben geen journalist, ik ben acteur.
Ik heb je hulp nodig bij de voorbereiding van 'n rol.
Welke?
'n Travestiet die Sara Montiel imiteert.
Dat ben ik. Waarom geven ze mij de rol niet?
Omdat jij geen acteur bent. Jij bent gewoon 'n flikker.
Je hebt nooit goede manieren geleerd. Zo ga je niet om met meisjes.
Mijn excuses. Ga je 't me leren?
Wat krijg ik ervoor, lieveling?
Dat is wat ik nog moet leren.
We zien 't later wel.
Ik moet nu optreden.
Alles wat je doet, komt me van pas. - Dat verheugt me.
Ortigueira, 6 km.
Wat drink je? - 'n Biertje.
Excuseer mijn nieuwsgierigheid, maar hoe kom je aan die aansteker?
Je bent niet van hier.
Gepikt van 'n vriend. Zijn familie woont hier.
Je kent hem misschien, hij heet Angel Andrade.
Dat is zijn artiestennaam. - Ik ken hem.
Ach zo? - Ja, heel goed.
Fijn.
Wie is daar?
Enrique, 'n schoolkameraad van Ignacio.
Ga weg of ik bel de politie.
Meneer!
Enrique Goded?
Ik ben de moeder van Ignacio. - Aangenaam, mevrouw.
Kom binnen. - Bedankt.
Excuses voor m'n schoonzus.
Ik heb hartklachten, maar zij is bang. - Dat geeft niet.
Ignacio heeft me veel over jou verteld.
We waren dikke vrienden. - Ik weet 't.
De laatste keer dat hij hier was, schreef hij jou 'n brief.
'n Brief? Die heb ik niet gekregen.
't Is drie jaar geleden.
Hij had je adres niet en hij stuurde hem naar het Ministerie van Cultuur.
In dat geval verwondert 't me niet.
Toen we hem terugkregen, was hij al overleden.
Laten we naar de eetkamer gaan.
Dat is m'n zoon Juan, de jongste.
Hij speelt toneel. Hij heeft z'n naam veranderd.
Hij zegt dat er te veel Juans zijn. Hij wil zelfs dat ik hem Angel noem.
Mag ik de kamer van Ignacio zien?
Eigenlijk had hij niet echt 'n kamer.
Als hij kwam, zat hij op zolder. Wil je even kijken?
We gaan naar boven!
Juan verbrandde alles: de schriften, de kleren...
Alleen die tijdschriften hield hij.
En niets van wat Ignacio schreef?
Spijtig...
Werk jij ook voor 'n uitgeverij?
Welke uitgeverij?
Kort na de dood van Ignacio
kwam er 'n man die jonge schrijvers publiceerde.
Dat beweerde hij althans. Hij wilde de verhalen van Ignacio.
Ze waren hem aangeprezen.
Herinnert u zich de naam van de uitgever?
Hij drong nogal aan. Ik zei hem dat Juan alles had verbrand.
Hij vroeg me zelfs zijn adres. Ik gaf natuurlijk 'n vals adres.
Ik denk dat hij gek was.
Dit is de brief van Ignacio.
Hij werd niet verbrand
omdat ik Juan nooit verteld heb dat de brief werd geretourneerd.
Hartelijk dank, mevrouw.
Wees niet te hard voor m'n Juan.
Hij is 'n brave jongen.
Maar de dood van z'n broer trof 'm diep.
Hij heeft hem gevonden.
Lieve Enrique, eindelijk hoor ik iets over jou.
Ik vernam 't via de pers: je draaide je eerste film.
Underground of niet, wie had dat gedacht?
Ik was de cinefiel.
Je zal blij zijn, ik schrijf nog steeds.
Van deze novelle maak je 'n mooie film.
Eerwaarde Manolo was m'n inspiratiebron.
Je gelooft me vast niet,
maar ik zag hem in Valencia.
Nu ben ik bij m'n moeder, maar ik woon in Valencia.
Ik vernam dat hij geen pastoor meer is.
Hij nam z'n echte naam weer aan: Berenguer.
Hij werkt bij 'n uitgeverij, is getrouwd en heeft 'n zoon.
Ideaal om af te persen.
Ik heb 'Het Bezoek' geschreven, de novelle die hierbij zit.
Lees 'm, alsjeblieft.
Op dit moment
heb ik veel geld nodig en ik ga 't bij die klootzak halen.
Hij is me iets verschuldigd
en hij gaat betalen.
Schrijf me en ik vertel je 't vervolg.
Ik wil alleen iets van je horen. Dit verhaal kan ik alleen met jou delen.
Ik hou van jou. Jouw Ignacio.
Ik ga.
Wat doe jij hier?
Ik kom vergiffenis vragen.
Ik geef je je onderbroek terug. Je was 'm laatst vergeten.
Het spijt me voor wat ik heb gezegd.
Ik neem alles terug.
Als 'Het Bezoek' je nog aanspreekt, draai 't met wie en hoe je 't wilt.
Je bent vermagerd, h�? - Ja, ik ga ervoor.
Maar ik moet nog meer vermageren. Ik neem ook lessen.
Wat?
Opleiding tot travestiet.
Bij de beste imitator van Sara Montiel. Ze werkt in een homoclub.
Ik werk er als barman, dan kan ik de weirdo's observeren.
Je denkt nog steeds aan Zahara.
Ik vraag je 'n kans.
Had jij hem? - Die was je ook vergeten.
Ignacio, we moeten...
Zolang je me geen Angel noemt, neem je me niet ernstig als acteur.
Angel, ik twijfel niet aan je talent,
nu nog minder dan vroeger.
Geef je me dan 'n kans?
De test verliep maandenlang goed.
Goed genoeg om me in de opnamen te storten van 'Het Bezoek',
net zoals de vrouw bij de krokodillen sprong
en ze omhelsde terwijl ze haar verslonden.
Je veranderde 't einde, niet?
't Kan niet goed aflopen zoals in jouw novelle.
Waarom niet?
Zahara kan niet zomaar weggaan.
Dat is veel te riskant voor de priesters. We weten hoe de Kerk het aanpakt.
Dit einde is behoorlijk hard.
Voor jouw rol is 't interessanter.
Denk je dat? - Natuurlijk.
Ik zag 'Het Bezoek' als eerbetoon aan hem.
Hij zei me dat hij 't graag op 't witte doek had gezien.
Ook om 't mysterie van Juan te doorbreken.
Hij liet me hem vaak penetreren, maar enkel fysiek.
De opnamen waren gedaan en 't mysterie van Juan bleef intact.
Tot we op de laatste dag bezoek kregen.
Stilte!
Motor! - We nemen op...
'Het Bezoek': 91, ��n, eerste take.
Zahara, schat! Actie!
De kinderen zijn in de klas, genoeg gepraat. Laat me gaan!
Wilt u mij opsluiten?
Doe open! Ik moet plassen,
sigaretten kopen, drugs nemen...
Zelfs al vind ik 't geld, hoe kan ik weten dat je ophoudt met me te chanteren?
Daar kunt u nooit op rekenen.
Dat is mijn wraak.
Doe open of ik gil.
Ik hield van Ignacio.
Je houdt niet van 'n kind van 10, je valt het lastig, je misbruikt het.
Ik hield van hem.
Doe open, ik word hier vastgehouden!
Ze wil ons aangeven. Ze eist 'n miljoen.
Geef haar ��n peseta en 't eindigt nooit meer.
Ik wist dat we elkaar zouden terugzien, smeerlap!
Kent u haar?
U kende hem beter dan ik. Dit is Ignacio Rodr�guez.
Onmogelijk!
We maken hem af.
Hij is 'n gevaar voor de congregatie.
Hij wil iets zeggen. - Hij wil dat we hem laten gaan.
Als jullie me willen doden,
wil ik biechten.
Biechten? Wat?
Door jou kunnen we niet meer terug.
Blijf kalm. Ik laat 't lichaam verdwijnen.
Hoe? - 't Is beter dat u 't niet weet.
Het was zelfverdediging. Hij zou ons leven geru�neerd hebben.
Ik denk 't ook.
Daarboven zijn er geen getuigen.
God. - Ja, maar Hij staat aan onze kant.
Cut!
't Is afgelopen, mannen.
Deze take was goed.
En de andere?
Bewaar die eerste ook maar.
't Is heel goed.
Gaat 't niet, Angel?
Het gaat wel.
We zien elkaar straks.
Leg dat neer. Wie bent u? - De slechterik in de film.
Eerwaarde Manolo!
Meneer Berenguer.
Ik ben zelfs niet de vader van m'n zoon.
Donder op!
Ik las ergens dat u hier opnamen maakte.
Drink wat melk met honing,
neem 'n aspirine en laat mij met rust.
Ik heb 't druk. Ik heb geen tijd te verliezen.
Zelfs niet om te weten hoe Ignacio stierf?
Of wie hem vermoordde? En als 't hem verging zoals in de film?
Zeg wat u te zeggen hebt en verdwijn.
Ik woonde in Valencia.
Ik werkte bij 'n uitgever die jonge schrijvers publiceerde.
3 jaar geleden ontving ik 'n manuscript, 'Het Bezoek',
van Ignacio Rodr�guez.
'n Telefoontje van M. Rodr�guez, voor 'Schrijvers van morgen'.
Zijn verhaal is niet uitgekozen.
Maar hij wil u absoluut spreken. Hij hangt aan de lijn.
M. Jos� Manuel Berenguer? Ik verkoos eerwaarde Manolo.
Excuseer? U bent de schrijver van 'Het Bezoek'?
Onze commissie heeft u niet uitgekozen. Het spijt me.
Wij moeten eens praten.
Dat denk ik niet. Ik heb er niets aan toe te voegen.
Ik wel.
Ik studeerde aan 't college San Juan.
U was mijn leraar literatuur
en u was dolverliefd op mij.
U pakte mij van achteren beet om mij uw liefde te verklaren.
Dat kan u niet vergeten zijn.
Ik voelde iedere knoop van uw soutane die in mijn ruggengraat drukte.
Bent u 't echt vergeten?
Ik verwacht u bij mij thuis om 7 uur.
't Adres staat op de achterkant, eerwaarde Manolo.
Duw tegen de deur, hij is niet op slot.
't Was niet de Ignacio waarvan we hielden.
Dag, M. Berenguer. Ik ben 't. Ignacio.
Kom binnen.
Ja, ik ben 'n junkie.
Maar ik wil afkicken en u kan mij daarbij helpen.
Ik ken 'n kliniek.
Ik ook. Maar eerst wil ik me laten opknappen.
Ik weet 't, mijn borsten zijn goddelijk, maar de rest...
Ik wil 't er niet over hebben.
Er knap uitzien kost geld, eerwaarde Manolo.
Een miljoen is wel genoeg.
'n Miljoen?
Ja, 'n miljoen cash en ik zwijg als 'n graf.
Je ijlt.
Seksuele intimidatie wordt niet aanvaard, eerwaarde Manolo.
Wat zouden uw vrouw of uw baas ervan zeggen?
Je bent niet in de positie om mij te chanteren.
Ik kan je laten arresteren.
Ok�.
In dat geval informeer ik uw vrouw en de media.
Om chantage te plegen ben je te kwetsbaar.
Ik kan erover meespreken.
Juan, ga naar je kamer.
Ik wil naar de televisie kijken.
Dat kan wachten. Dit betreft zaken.
't Stoort mij niet. - Dat wil ik best geloven.
Hij is m'n broer, hij waakt over mij. 'n Idee van m'n moeder.
Ik ben M. Berenguer.
E�n miljoen en we laten 't verder rusten.
Wil je dat ik hem Juan
of Angel noem?
De chantage is 'n investering geworden.
Ik bezocht de twee broers regelmatig om Juan terug te zien.
En eerwaarde Narciso, de 'nazi'? Hij hield van m'n tekeningen. Kijk maar.
Hier is er nog een. Deze abstracte is prachtig.
En deze...
'Kinderen van Spanje'. - Hier.
Ik hield Ignacio tevreden met kleine bedragen.
Ik hield hem aan 't lijntje.
Iedere dag
verlangde ik meer naar Juan.
Heeft u 't geld? - Ik heb maar 50.000.
U moest mij 'n miljoen brengen. - Nee.
Ik moet op 'n kredietakkoord wachten.
't Is in orde, maar ze moeten eerst m'n borgstelling onderzoeken.
Dat zal nog 3 weken duren.
Dat is te lang. Ik ben 'n junkie. Hebt u dat al gezien?
Tegen die tijd kan ik al dood zijn.
Ga je met vakantie? - Ja.
V��r m'n afkicken wil ik m'n moeder zien.
Ze moet me nog ��n keer zo zien en 't is uw schuld.
Je bent niet eerlijk, ik doe wat ik kan. - Doe dan beter uw best.
Ik ga een week weg. Bij m'n terugkeer wil ik m'n miljoen.
Kijk anders maar goed uit. Ik ben 't wachten zat.
Ik zal ze wat aansporen, maar...
Eerwaarde...
We gaan!
Kan ik je helpen?
Ja, uiteraard. Pak de Olivetti, hij is zwaar.
En draag dat ook.
Houd die taxi even aan.
Tot ziens, eerwaarde. - De koffer, alstublieft.
Mijn halsdoek.
Excuseer, ik zoek m'n halsdoek. Ik liet hem hier liggen.
Verdomme, die is zacht. - Zijde.
Hij is voor jou.
Eigenlijk liet ik hem hier liggen voor jou.
Houd op, man. Ik ben Ignacio niet. - Gelukkig maar.
Hoe laat is 't?
Twaalf uur dertig.
Gaf hij u niets voor mij?
Verdomme. Ik moet mijn lessen betalen.
Studeer je?
Ja, drama. Ik ben acteur.
De klootzak, hij denkt enkel aan zichzelf.
Hij weet dat ik vandaag moet betalen en hij laat geen geld voor me achter.
Natuurlijk heb ik zijn lessen betaald.
Ik had Ignacio niets gezegd,
maar de bank had me twee miljoen geleend.
Het eerste miljoen haalde ik af
en ik vertelde m'n vrouw dat ik 'n congres had in 't buitenland.
Zij geloofde me niet.
Maar ik vermoed dat 't je niet interesseert.
Helemaal niet.
Hoe is hij gestorven?
De week die ik met Juan doorbracht
was de gelukkigste van m'n leven. Ik overstelpte hem met geschenken:
kleren, 'n walkman, 'n Super 8-camera...
Ik genoot meer van de geschenken dan hij.
Doe je hemd uit.
Komaan, uitdoen.
't Is mijn beurt.
Doe je hemd uit en laat me je pik zien.
Als je m'n lul filmt,
dan liever niet m'n gezicht.
Te laat, man.
Het lukt niet.
Geef me het geld. Ik zit zonder, man.
Hoe gaat 't met mama? - Ze had weer 'n aanval, maar 't gaat.
Ik ben hier de zieke.
Geld.
Dat komt. - Ik heb niets meer.
Ik wil dat miljoen zo snel mogelijk. En geen valse voorwendsels meer.
En geen uitstel en cadeautjes meer.
Gaat 't, Juan? Is Ignacio al thuis?
Wat is er nu weer gebeurd?
Zoals gewoonlijk, maar...
Hij heeft m'n pensioen gestolen en ik had 't net ontvangen.
Is dat waar? - Ja, m'n zoon.
Ik zal 't vergoeden.
Hij beloofde 'n kuur te doen.
Geloofde je hem? - Ja, ja.
Deze keer meende hij 't. Hij gaat 't proberen.
Jij moet hem helpen. - Hoe?
Blijf bij hem. Beloof 't me.
Ik beloof 't je.
Zeg, gaf hij je
kaas en chorizo? - Heerlijk!
Dat was niet nodig. In Valencia is er ook eten.
Dat is wat je zo lekker vindt. Ik had ze opzij gelegd.
Die vind je niet in Valencia.
Ik geef je 'n dikke kus.
Ik jou ook. Bel me als er iets is. - Ja, maak je geen zorgen.
Tot ziens.
Waar is Ignacio?
Ik vermoord hem.
't Was een idee van Juan.
Of van mij, ik weet 't niet meer.
We moesten ons van hem ontdoen.
Zoals in jouw film,
maar minder gewelddadig.
Hoe ben je het te weten gekomen?
De novelle van Ignacio loopt anders af.
Terwijl ik 't scenario schreef, vernam ik dat hij dood was.
Heeft Juan 't je gezegd?
Ik ontdekte het zelf.
Zeg mij hoe 't gebeurd is.
Ik had 'n afspraak met Juan In 't Museum van de Papleren Reuzen.
Hij had aan alles gedacht. Meer dan op 't eerste zicht bleek.
Ik koop de drugs en jij geeft ze hem.
Waarom ik? - Ik ben z'n broer, verdomme.
Ik ben geen monster.
Denk je dat 't mij koud laat?
Maar hij verpest ieders leven.
Wat doen we daarna?
We moeten elkaar 'n tijd niet zien.
Waarom?
Je zei dat er geen onderzoek zou zijn.
Je weet maar nooit. We moeten geen argwaan wekken.
Ik ga voor m'n moeder zorgen, ze zal 't nodig hebben.
We laten de zaken bekoelen en daarna gaan we weg.
Heb je 't geld?
Wat doe ik in de tussentijd?
Je werkt, je verdient geld. We zullen 't nodig hebben.
En thuis? 't Wordt onhoudbaar.
Vraag je vrouw vergiffenis en geniet van je zoon.
Zeg haar de waarheid. - Wat?
Zeg haar dat je iemand anders had...
'n vrouw.
Geef me tenminste 't adres van je moeder.
Liever niet. Anders wil je me komen opzoeken.
Waarom lachen die gekken?
Ze lachen om ons.
In ieder geval om mij.
Juan kocht heel zuivere hero�ne. Dodelijk. Hij gaf hem mij.
Ik ging naar Ignacio. Alleen.
Lieve Enrique,
Ik denk dat 't me gelukt Is...
't Is mijn laatste shot.
Hoezo? - Ik stop ermee.
En deze keer voorgoed.
Voor ze m'n gezicht en de rest oplappen, doe ik 'n ontwenningskuur.
Ik heb al 'n aanvraag lopen. - Des te beter.
Je krijgt 't geld morgen. - Dat hoop ik.
Voor de middag, ok�?
In ieder geval schrijf ik twee brieven, een voor je baas en een voor je vrouw.
Ik vertel hen alles wat je voor hen verzweeg tot de dag van vandaag.
Die brieven zijn overbodig. Geef hier.
Eerst het geld. Voor de middag.
Niet slecht, h�?
Wat? - M'n borsten.
Ja, ze zijn geweldig.
Zal ik je helpen?
Ga weg.
Ik doe 't niet in jouw bijzijn.
't Is zover.
Stop daar. In afwachting gaan we naar de bioscoop.
WEEK VAN DE GRIEZELFILM
't Is net alsof de films over ons gaan.
Wat ga je doen?
Ik ga naar huis. - Zal ik met je meegaan?
Nee, liever niet.
Vergeet de brieven voor mijn vrouw en mijn baas niet.
Anders krijgen we problemen. - Ik neem alles mee, geen paniek.
Aangezien we elkaar 'n tijd niet gaan zien,
moet je me 'n paar Super 8-cassettes geven.
Onze vrijpartijtjes zullen me troosten.
Je bent gek. En als je vrouw ze vindt?
Ze moeten verbrand worden.
Ik zorg er wel voor.
We gaan.
Stap even in. - Nee, ik neem 'n taxi.
Dan...
zie ik je niet meer? - 't Is maar voor 'n paar dagen.
Bel me zodra je kan.
Wat scheelt er?
Jij? - Eindelijk!
Ik las in 'n tijdschrift dat je hier was.
Wat heb je hem verteld? - Alles.
Je hebt alleen mij nog, schat. - Je bent gek.
Vergeet niet dat ik twee brieven van m'n broer heb die jou beschuldigen.
We deden 't met z'n twee�n, schat. - Alleen jij staat erin.
Wacht op mij.
Gaat 't? - Laat me met rust.
Als je weer in m'n leven verschijnt, vermoord ik je.
Nu ik je gevonden heb, laat ik je niet gaan.
Wen maar aan 't idee.
M�nica!
Neem je me mee naar 't centrum? - Tuurlijk.
Stap maar voorin.
Wie is dat? - Geen idee, hij zocht Enrique.
Wie is 't?
Ik ben 't.
De sleutels.
Je spullen staan in de salon. Ga ze halen.
De taxi is weg.
Leen me jouw wagen of breng me naar Madrid.
Ik zou 'n taxi willen bestellen.
Avenida del Agua 11.
Enrique Goded, inderdaad.
Ik wilde je alles vertellen na de opnamen. - Wat vertellen?
Dat ik Juan heet,
dat ik de broer van Ignacio ben en dat hij 4 jaar geleden stierf.
Ik wist 't.
Ik weet dat je 't wist. - Hoe kon jij dat weten?
M'n moeder zei me dat je bij ons thuis was geweest.
Ik veronderstelde dat ze je alles vertelde.
Wist je voor de test dat ik 't wist?
En je bleef maar doen alsof?
Wat kon ik doen? Ik heb je niet voorgelogen, je wist alles.
Ik wist zeker niet alles. Je nam de plaats in van je broer.
Hij was dood, maar ik kon niet weten dat jij hem vermoordde.
De taxi is er. - Berenguer vermoordde hem, ik niet.
Ignacio chanteerde hem. - En jij gaf hem je kont.
De taxi wacht op je.
Zo'n broer hebben en leven in 'n dorp, je hebt geen idee wat voor 'n hel 't was.
De taxi wacht op je.
Waarom heb je mij gekozen?
Je zag me nooit als Zahara.
Was 't alleen om te vrijen? - Nee, uit nieuwsgierigheid.
Ik wou weten hoe ver je zou gaan
en hoeveel ik kon verdragen.
Ik kan nog veel verder gaan.
Daar twijfel ik niet aan.
Je hoeft me niets meer uit te leggen. - Hij is niet van mij, maar van Ignacio.
Lieve Enrique, ik denk dat 't me gelukt is...