ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 85
ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΦΡΑΝΚΟΥΑ ΟΖΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ
Αφού έφτιαξε το «Με τη Χάρη του Θεού», που ήταν μάλλον φορολογικό,
ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια η περιοδεία προώθησης μας,
Ένιωσα σαν να κάνω κάτι λίγο πιο ελαφρύ.
Βρήκα ένα βιβλίο Διάβαζα ως έφηβος
που ονομάζεται "Dance on My Grave".
Το ξαναδιάβασα και σκέφτηκα
αυτό ακριβώς χρειαζόμουν: μια καλοκαιρινή ταινία,
κάτι λαμπερό για την εφηβεία.
Με πήγε πίσω στις πρώτες μου εμπειρίες--φιλιά,
ανακαλύπτοντας άλλα σώματα, τα πρώτα συναισθήματα επιθυμίας.
Είχαμε οκτώ εβδομάδες των καλοκαιρινών διακοπών--
Ιούλιος και Αύγουστος-- πριν επιστρέψω στο σχολείο.
S0 είχαμε οκτώ εβδομάδες για να το ζήσουμε πλήρως οι πρώτες μας ιστορίες αγάπης.
Αυτό που ήθελα να δείξω είναι ότι είναι μια ταινία για την αγάπη,
για τις ιδέες που έχουμε για την αγάπη και η αντιπαράθεση
μεταξύ ενός μάλλον ιδεαλιστικό όραμα της αγάπης
και μια πιο καθαρή, πιο ρεαλιστικό,
και ακόμη πιο κυνικός.
Το σοκ μεταξύ αυτά τα δύο οράματα αγάπης
έδωσε στην ιστορία τη δύναμή της.
Τα κεντρικά θέματα της ταινίας
είναι εξαιρετικά σύγχρονα. Πρόκειται για γοητεία,
και αυτή η ιστορία αγάπης είναι πραγματικά καθολική.
Θα μπορούσε σίγουρα συμβαίνουν στις μέρες μας.
Η αγάπη που νιώθουν δύο άνθρωποι είναι αυτό που έχει σημασία.
Αν είναι μεταξύ δύο γυναικών ή δύο άντρες, ή όχι,
δεν κάνει διαφορά
και η γενιά μας το καταλαβαίνει αυτό.
- Εντελώς. - Καταλαβαίνουμε και θέλουμε να πιστεύουμε.
Προηγούμενες γενιές δεν καταλαβαίνω πραγματικά
ή έχουν πρόβλημα με αυτό.
S0 Νομίζω ότι το σκηνικό της ταινίας στη δεκαετία του '80 είναι... φοβερό!
- Φέρνει τους πάντες κοντά. - Απολύτως. Είναι δυνατό.
Τι μου άρεσε στην ιστορία είναι ότι είναι φτιαγμένο σαν παζλ.
Υπάρχουν πολλά επίπεδα πραγματικότητας,
αρκετές χρονικές γραμμές, οπότε ήταν ενδιαφέρον να τα συνδυάσω όλα.
Αυτή η δομή φαινόταν ενδιαφέρουσα
γιατί δημιούργησε κάποιου είδους σασπένς.
Οι θεατές έπρεπε να ρωτήσουν ερωτήσεις για τον εαυτό τους
και φανταζόταν πράγματα αυτό θα μπορούσε να είναι θετικό
και μερικές φορές πιο τραγικό.
Πρέπει να μιλήσουμε για το τι έκανες.
Δεν θέλω.
Δεν είμαι εδώ για να σε κρίνω αλλά να προσπαθήσω να καταλάβω.
Ο δικαστής πρέπει να ξέρει γιατί φέρατε έτσι
και πρέπει να τους πω τη γνώμη μου.
N0. Δεν είναι δικιά σου δουλειά.
Με είχαν προειδοποιήσει για τον Φραγκουά, και νομίζω ότι ήσουν κι εσύ.
Κάνει δύο-τρεις λήψεις, κορυφές. S0 πρέπει να είσαι αντιδραστικός.
S0 Ήμουν έτοιμος,
ήταν έτοιμος, γιατί είχαμε έκανε πολλή δουλειά εκ των προτέρων.
Εμεις πρεπει. Δεν μπορείς να εμφανιστείς στα γυρίσματα μη γνωρίζοντας τίποτα.
Πήρε λίγο χρόνο για τη χημεία
να συμβεί πραγματικά.
Έγιναν κοντά αμέσως,
αλλά έπρεπε να δουλέψω μαζί τους,
για να διαβάσετε μαζί τους, έτσι μπορούμε να πιστέψουμε
τι συνέβαινε ανάμεσά τους.
Η χημεία έπρεπε να είναι εκεί
γιατί όλη η ταινία βασίζεται εξ ολοκλήρου σε αυτό.
- S0 είναι... - Πανεμορφη.
- Και αυτό θα κρύψει το άσχημο πρόσωπό σου. - Μαλάκα.
Πρέπει να αποδώσουμε στον Καίσαρα τα πράγματα που είναι του Καίσαρα:
Ο Φραγκουά έχει το μάτι για αυτά τα πράγματα.
Είμαστε απλά γυμνοί στην παραλία, λέγοντας τις γραμμές μας
αλλά είναι αυτός που περιμένει για τα σωστά χρώματα,
το σωστό φως, η καλύτερη στιγμή για να γδυθώ,
το τέλειο πλάνο όταν με κοιτάζει
και η τέλεια λήψη όταν τον κοιτάζω να με κοιτάζει.
Είσαι καλός κολυμβητής;
Ετσι νομίζω.
Ρωτάω γιατί ο Άλεξ είναι ο βασιλιάς των ναυαγίων.
Το άγχος που νιώθουμε αρχικά, δουλεύοντας με έναν τόσο σπουδαίο σκηνοθέτη,
γρήγορα εξαφανίζεται χάρη στην εγγύτητα
δημιουργεί στα γυρίσματα.
Δούλευε με τους ίδιους ανθρώπους,
οι ίδιοι προϊστάμενοι τμημάτων, για 20 χρόνια,
γιατί είναι πιστός και επειδή το απολαμβάνει.
Αυτό από μόνο του μας έκανε να νιώσουμε σαν οικογένεια.
Με την Pascaline Chavanne, που κάνει ενδυματολογία,
και τον Benoit Barouh για το σχεδιασμό παραγωγής, προσπαθήσαμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστές
ενώ δίνει στην ταινία το δικό της στυλ.
Όταν γυρνάς τον χρόνο πίσω για μια ταινία,
είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε και βρείτε "τοτέμ",
πράγματα από εκείνη την εποχή που σε πάει πίσω,
που φέρνουν αναμνήσεις.
Πράγματα που αντιπροσωπεύουν εκείνη την εποχή.
Για την ενδυματολογία,
θυμηθήκαμε ότι χρησιμοποιούσαμε για όλους να φορούν τζιν:
είχαμε ένα τζιν μπουφάν,
ένα τζιν παντελόνι και μια μπαντάνα γύρω από το λαιμό.
Προσπαθήσαμε να φέρουμε μέσα αυτές οι μικρές λεπτομέρειες.
Δεν είναι 100% ρεαλιστικό,
απλά κοιτάξαμε για το σωστό στυλ για εκείνη την εποχή.
Ο αρχικός τίτλος ήταν "Καλοκαίρι του 84". Νόμιζα ότι ήταν πιο σέξι,
και ήταν ένας φόρος τιμής στον Robert Mulligan ταινία "Καλοκαίρι του '42".
Αυτό που συνέβη είναι ότι χρησιμοποίησα το τραγούδι
"Ln Between Days", του The Cure, που αγαπώ απόλυτα,
και όταν υποτίθεται ότι οι παραγωγοί για να αγοράσετε τα δικαιώματα για το τραγούδι,
Ρόμπερτ Σμιθ, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος,
Ο απάντησε, "Μακάρι να μπορούσα να σε πουλήσω τα δικαιώματα του τραγουδιού,
αλλά βγήκε τον Ιούλιο του '85 και Η ταινία σου λέγεται «Καλοκαίρι του 84».
S0 Έγραψα μια προσωπική επιστολή στον Ρόμπερτ Σμιθ,
λέγοντάς του ότι το τραγούδι ήταν τόσο σημαντικό για μένα,
Ήμουν έτοιμος να αλλάξω τον τίτλο
και ονομάστε την ταινία «Καλοκαίρι του 85».
Δέχτηκε και ιδού: "Καλοκαίρι του 85"
γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ χρησιμοποιώντας ένα άλλο τραγούδι.
Τι είναι σημαντικό όταν κάνεις μια καλοκαιρινή ταινία
είναι να δείχνεις σώματα, αισθησιασμό.
Λοιπόν αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα εδώ επέστρεφε στην ταινία.
Τώρα γυρίζουμε ψηφιακά
και η επιστροφή στην ταινία μας θυμίζει του αισθησιασμού του.
Το σώμα και το δέρμα φαίνονται διαφορετικά.
Ο κόκκος, η εικόνα φαίνονται διαφορετικά και προσπάθησα να δείξω
κάποιου είδους εξιδανίκευση της δεκαετίας του '80.
Μετά από όσα περάσαμε,
με τον Covid και το lockdown,
είναι λίγο σαν να ξανακερδίζεις τον χαμένο Παράδεισο.
Θα μπορούσαμε να κάνουμε πράγματα τότε που δεν μπορούμε να κάνουμε τώρα.
Ήθελα να τον κοιτάξω, να τον αγγίξω
και ήθελα να με αγγίξει.
Ήθελα να είμαι μαζί του όλη την ώρα,
για τρία εκατομμύρια, εξακόσια είκοσι οκτώ χιλιάδες, οκτακόσια δευτερόλεπτα.
Χάρηκα που δούλευα με αυτές τις δύο ηθοποιούς:
με τη Valeria Bruni Tedeschi, με την οποία είχα έχει ήδη δουλέψει, και με την Isabelle Nanty.
Οι χαρακτήρες τους ως μητέρες είναι πολύ σημαντικά στην ιστορία.
Παίζουν σημαντικούς ρόλους.
Έχουν πολύ διαφορετικές σχέσεις με τους αντίστοιχους γιους τους,
αλλά είναι και οι δύο πολύ μητρικές, και ίσως λίγο τοξικό.
Η Valeria ήταν τέλεια για να παίξει η κτητική, εξωστρεφής Εβραία μητέρα,
ενώ η Isabelle Nanty έπαιζε το πρωί της εργατικής τάξης
ποιος είναι πολύ πιο συγκρατημένος και λίγο κατάθλιψη.
Αυτοί οι δύο χαρακτήρες συμπλήρωσαν τον καθένα άλλα και μάλιστα καθρεφτίζονται μεταξύ τους.
Όταν είδα για πρώτη φορά τη Βαλέρια κατά τη διάρκεια των προβών, σκέφτηκα,
«Αυτό εξηγεί τον χαρακτήρα μου,
γι' αυτό τα πράγματα πήγαν στραβά σε κάποιο σημείο."
Η Βαλέρια είναι σαν μια όμορφη καταιγίδα
πρέπει να πέσεις και να ακολουθήσεις.
Μας άρεσε να δουλεύουμε μαζί της.
Ναι, μεταφέρεσαι στη θάλασσα και παραδίνεσαι.
- Αν το πολεμήσεις, πεθαίνεις. - Πεθαίνεις.
Ή απλώς ακολουθείτε και αποδεχτείτε.
Ακολουθείς και συνειδητοποιείς είναι σαν να χορεύεις.
Κοίτα τον καημένο, θα πιάσει το θάνατό του.
Πάμε να κάνουμε μπάνιο.
- Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα ζεστό μπάνιο. - Πάμε.
Οι φίλοι του Ντέιβιντ κάνουν μπάνιο όταν το σκάφος τους ανατρέπεται.
Θα νόμιζες ότι το κάνουν επίτηδες. Ελα!
Ίσως τους αρέσει το μπάνιο μου.
Έρχεται ο Άλεξ από εργατική οικογένεια
και ο Ντέιβιντ είναι μέρος της ανώτερης μεσαίας τάξης του Tréport
που κατέχουν επιχειρήσεις.
Υπάρχει μια υποκείμενη ταξική σύγκρουση
στην ιστορία
και συν τοις άλλοις, Ο Ντέιβιντ πέρασε πραγματικές τραγωδίες.
Ο Άλεξ έχει αφελή,
αθώο όραμα ζωής.
Ο Ντέιβιντ είχε πολλά σεξουαλικές σχέσεις
και βίωσε τον θάνατο, με το θάνατο του πατέρα του.
Η αντιπαράθεσή τους
τρέφεται από τις διαφορές τους.
Πριν γνωρίσεις τον Ντέιβιντ, έμεινε στο δωμάτιό του,
διαβάζοντας βιβλία.
Είναι αρκετά εσωστρεφής
μέχρι να έρθει ο Ντέιβιντ και τον βοηθά να ανοιχτεί.
Συμβαίνει σε όλη την ταινία.
Μου αρέσουν πολλά πράγματα.
- Σωστά. - Βλέπετε, μου αρέσει αυτό, για παράδειγμα,
- αλλά τα πράγματα δεν μου φαίνονται καλά. - Ξέρω τι θα κάνω.
Σίγουρα? Με δουλεύεις?
- Θα ενθουσιαζόμουν ακόμη περισσότερο. - Εσύ διάνοια!
Πάρ'το μακριά μου!
Πάμε να σε φροντίσουμε.
Ο Ντέιβιντ είναι ένας χαρακτήρας που καταβροχθίζει τη ζωή.
Είναι σαν τους χαρακτήρες
στις ταινίες της δεκαετίας του '60,
όπως ο Τζέιμς Ντιν, που του αρέσει η ταχύτητα,
που κάνει καλά πράγματα και ποιος κάνει κακά πράγματα.
Είναι σαν χαρακτήρας του Κοκτό, ένας έκπτωτος άγγελος.
Είναι ένας χαρακτήρας
που κινείται μέσα στην ταινία
με αισθησιασμό αλλά και επικίνδυνα.
Αυτό είναι και οι άλλοι χαρακτήρες αγάπη για αυτόν,
είτε είναι το αγγλικό κορίτσι ή ο Άλεξ.
Είναι σαν μετεωρίτης περνώντας μέσα από την πόλη.
Είπα, «Δεν το καταλαβαίνω, Φραγκουά, Δεν ξέρω τι θέλεις"
και έστειλε ένα μήνυμα λέγοντας: «Απλά να είσαι σκορπιός».
S0 Το σκέφτηκα πολύ και τελικά κατάλαβα:
ένας σκορπιός μπορεί να είναι συναρπαστικός, μπορείτε να το παρακολουθήσετε για ώρες
ενώ ξεχνάει έχει μια δηλητηριώδη ουρά.
S0 ο χαρακτήρας είναι έτσι.
Έπρεπε να είμαι απολύτως συναρπαστικός,
Έπρεπε να είμαι μαγνητικός από τη στιγμή που με γνώρισες.
- Γνωριζόμαστε μόλις λίγες ώρες. - Γιατί να χάνουμε χρόνο;
Δεν θα ζήσουμε για πάντα.
Σίγουρος. χρειάζομαι χρόνο να συνηθίσεις τα πράγματα.
Εντάξει, θα σιωπήσω.
Μου άρεσε να λέω την ιστορία από την άποψη του Άλεξ για σένα,
με την αφέλεια του, την αθωότητά του,
και τον τρόπο που εξιδανικεύει τους άλλους.
Ονειρεύεται να έχει φίλο,
μιλάει για αυτόν, τότε μόλις τον γνώρισε,
συνειδητοποιεί τον φίλο των ονείρων του
μπορεί να μην είναι αυτό που περίμενε.
Είναι αυτή η απογοήτευση που κάνει την ιστορία τόσο δυνατή.
Η ταινία περιστρέφεται γύρω από αυτό το ερώτημα:
δημιουργούμε τους ανθρώπους που αγαπάμε
ή τα βλέπουμε για τι είναι;
Όταν αγαπάμε κάποιον,
τα ελαττώματά τους γίνονται όμορφα για εμάς.
Είναι ενδιαφέρον να συλλάβει εκείνη τη βίαιη αντιπαράθεση
βιώνει κάθε έφηβος όταν αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα,
είτε είναι στο "Young and Beautiful"
ή ακόμα και στο "στο σπίτι."
Αυτοί οι χαρακτήρες
πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη σκληρότητα του κόσμου.
Πώς το επιβιώνουν;
Πώς τα καταφέρνουν να πάει πέρα ​​από αυτό;