ΑΣ ΜΗ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΠΟΤΕ
Καλύτερα να αρχίσουμε την ιστορία λέγοντας πως έφτασε σε μας.
Μια μέρα πέρυσι τον Αύγουστο ένας άνδρας ήρθε στο Χόλυγουντ...
Θα ήθελα να δω τον κο Ντουάιτ Σάξον.
Τον Σάξον; Κάνει γυρίσματα στο στούντιο 5.
Πως λέγεσαι;
Ισκοβέσκου. Αλλά δεν νομίζω πως με θυμάται.
- Δεν έχεις ραντεβού; - Όχι.
- Κάνει γυρίσματα. - Είναι πολύ σημαντικό.
Δεν τον ενοχλώ τώρα. Γράψε του ή έλα ξανά. Επόμενος.
Είναι όλοι από το Σιάτλ εδώ;
- Βεβαίως. - Τότε θα αρχίσουμε τη ξενάγηση.
Από εδώ παρακαλώ.
Ας αρχίσουμε με τα κτίρια. Μετά τα εργαστήρια, τα σκηνικά κ.λπ.
Μετά στο εστιατόριο που θα σας δείξω μερικούς σταρ.
Δεν μπορείς να αρχίσεις ανάποδα;
- Οράτιε! - Πεινάω.
Ησυχία παρακαλώ. Ξεκινάμε.
- Έτοιμοι; - Μάλιστα. Γράφουμε.
Έτοιμοι; Πάμε. Γύρισμα.
Γειά σου Τζεφ, γιατί δεν τηλεφώνησες;
Είχα δουλειά.
Τόσο πολύ; Έχει ένα χορό απόψε.
Είναι ένα μικρό πάρτι. Η τελευταία μας βραδιά στο Ράντολφ.
Μπορώ να φύγω νωρίς.
Νομίζω πως τα είπαμε αυτά.
Νόμιζα πως θα το χειριζόμασταν έξυπνα.
Τι σημαίνει αυτό; Περάσαμε καλά και καλή τύχη;
Χωρίζουν οι δρόμοι μας; Μην μου πουλάς τα κλισέ.
Μακάρι να σκεφτόμουν κάτι καλύτερο, αλλά δεν μπορώ.
Άκου, είτε θα έρθεις στο σπίτι μου μετά είτε θα κάνω σχέδια μόνη μου.
Σε περιμένω.
Στοπ! Αυτό ήταν καλό.
Δεύτερο και καλό.
- Δεύτερο και καλό. - Το σενάριο;
- Εδώ είναι. - Τι κάνουμε μετά;
- Γεύμα αν με ρωτάς. - Ποιος σε ρώτησε;
Είναι μία. Εντάξει γεύμα.
- Γεύμα μια ώρα παιδιά. - Πάμε.
Κύριε Σάξον; Έχετε ένα λεπτό;
Ναι, τι είναι;
Συναντηθήκαμε στην Γαλλία, στην Νίκαια, θυμάστε;
Ναι, πως είσαι;
Κε Σάξον, χρειάζομαι 500 δολάρια.
- Ορίστε; - 500 δολάρια. Τα έχω ανάγκη.
- Δεν είναι πολλά για φιλοδώρημα; - Δεν είναι ελεημοσύνη.
Έχω να πουλήσω κάτι για αυτά.
- Ναι; Τι; - Μια ιστορία.
Έχουμε ένα τμήμα σεναρίων, και έχουμε πολλά.
Δεν έχετε παρόμοιο.
Άστο στο γραφείο σε ένα φάκελο. Θα είναι εντάξει.
Βλέπετε δεν είμαι συγγραφέας.
Δεν θα σας πουλούσα μια ιστορία αν δεν χρειαζόμουν τα λεφτά.
- Καταλαβαίνω, αλλά άλλη φορά. - Πρέπει τώρα.
Πριν με συλλάβει η αστυνομία.
Η αστυνομία; Τι σε θέλουν;
Αυτό είναι μέρος της ιστορίας.
Σας παρακαλώ δεν έχω πολύ χρόνο.
Εντάξει. Κάθισε.
Φυσικά δεν μπορώ να σας πω τα πραγματικά ονόματα.
- Ναι. - Με λένε Ζορζ Ισκοβέσκου.
Γεννήθηκα στη Ρουμανία αλλά έζησα κυρίως στο Παρίσι και το Μπιαρίτζ.
- Ευχαριστώ. - Στο Λίντο, βλέποντας τα σόου.
Όπου σύχναζαν οι πλούσιοι. Οι πλούσιες γυναίκες.
Ευχαριστώ.
Στα χαρτιά μου γράφει ότι είμαι χορευτής.
Που είναι μάλλον σωστό.
Ήταν καλή ζωή. Εάν είχες καλή φωνή και ήσουν
καλός στο φλερτ. Αλλά ήρθε ο πόλεμος.
Οι πλούσιοι έφυγαν για την Αμερική.
Και χρειάζεσαι βίζα για να πας.
Και υπήρχε ένα σκάνδαλο για εμένα και μια Αμερικανίδα.
Και σκέφτηκα να μην βγάλω βίζα εκεί που με ξέρουν.
Σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερα να βγάλω μια αλλού και έτσι πήγα στο Μεξικό.
Σε μια μικρή πόλη στα σύνορα με την Καλιφόρνια.
Υπάρχει ένας σιδερένιος φράκτης. Μπορείς να δεις την Αμερική.
Αν είσαι Αμερικανός ή έχεις βίζα, περνάς απέναντι.
Ναι, ένα σιδερένιος φράχτης.
Αλλά μην πιστεύεις ότι είναι μόνο 5 μέτρα ψηλός.
Είναι χιλιάδες μέτρα ψηλός.
Ο κεντρικός δρόμος λέγεται Καγιέ Ρουίζ.
Μοιάζει αυτό που θα περίμενες. Μια μικρή πόλη στο λιοπύρι του ήλιου.
Υπομένεις τα πάντα για λίγες μέρες σκέφτηκα.
Υπάρχει ένα προξενείο που μπορείς να αιτηθείς για βίζα.
Ήξερα ότι χρειαζόταν κάποιες διαδικασίες
πριν διασχίσω τα σύνορα αλλά τα χαρτιά μου ήταν εντάξει,
είχα λίγα χρήματα και αυτοπεποίθηση.
Βλέπω ότι θέλετε να μείνετε στην Αμερική μόνιμα.
Μάλιστα κύριε.
Αυτό θα χρειαστεί νούμερο ποσόστωσης.
- Ξέρεις τι είναι; - Όχι.
Κάθε χρόνο επιτρέπονται 150 χιλιάδες μετανάστες.
Αυτό το νούμερο είναι αναλογικό ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες.
Γεννήθηκες στο Βουκουρέστι.
Οπότε ανήκεις στη Ρουμανική ποσόστωση.
Ναι;
Η Ρουμανική ποσόστωση είναι πολύ μικρή και γεμάτη.
Σημαίνει πως πρέπει να περιμένω;
Από 5 έως 8 χρόνια.
Κε Ισκοβέσκου.
...πέντε με οκτώ χρόνια;
Πέντε με οκτώ χρόνια. Σαν ποινή φυλάκισης.
8 φορές από 365 μέρες με τις μύγες και την ζέστη.
Και 8 φορές από 365 νύχτες σ ‘αυτό το μέρος.
Είχα συνηθίσει στο Ριτζ και στο Σαβόι.
Ένα τοπικό ξενοδοχείο λεγόταν "Εσπεράνζα".
Κόστιζε 1 δολάριο τη βραδιά. Και πιο φτηνά με την εβδομάδα.
Αλλά καλύτερα να έκλεινες για ένα χρόνο. Αν έβρισκες κάποιο.
Όλα ήταν κλεισμένα. Στοιβαγμένα με ανθρώπους να περιμένουν.
Ήμουν κάπως τυχερός εκείνη την μέρα.
Υπήρχε μια ανεπάντεχη αναχώρηση...
Κάποιος που τον λέγανε Γουέξλερ.
Τι συμβαίνει;
Ίσως μπορείς να μου προτείνεις κάπου αλλού;
Μια στιγμή.
Σου έχω ένα δωμάτιο. Περίμενε.
Και έτσι ο Γερμανός έφυγε από το δωμάτιο 27, και μπήκα εγώ.
Δεν περίμενα να μείνω για πολύ.
Πίστευα ότι θα έβρισκα μια ευκαιρία.
Πως κάπως θα περνούσα τα σύνορα.
Πέντε μήνες αργότερα ήμουν πάλι στο δωμάτιο 27.
Τα νεύρα μου ήταν τέτοια που ο γάντζος στο ταβάνι έμοιαζε ελκυστικός.
Κύριε Ισκοβέσκου.
- Κύριε Ισκοβέσκου. - Ναι;
Θα μας έδινε μεγάλη χαρά αν ερχόσασταν.
Γιορτάζουμε στο δωμάτιο μας.
Τι γιορτάζετε;
Την ημέρα ανεξαρτησίας. 4η Ιουλίου.
Δεν έχω κάτι να γιορτάσω.
Σερβίρουμε αμερικάνικα φαγητά. Κοκκινιστά φασόλια και ντόνατς.
- Ευχαριστώ. - Με ντόνατς.
Ευχαριστώ θερμά, αλλά όχι.
Πατέρα το παλτό σου.
Θα έρθουν όπου να 'ναι.
- Τι συμβαίνει εδώ; - Ορίστε;
Με λένε Χάμοκ από την υπηρεσία μετανάστευσης.
- Πατέρα. - Τι κάνετε.
- Πως λέγεστε; - Βαν Ντε Λούκεν.
Καθηγητής Βαν Ντε Λούκεν. Και αυτές είναι οι κόρες μου.
- Περιμένετε τη σειρά σας; - Εδώ και 8 μήνες.
Κατάλαβα ότι είστε νέος, αλλιώς θα με ξέρατε.
Έρχομαι 1-2 φορές το χρόνο για να ελέγξω κάποια πράγματα.
Κατάλαβα.
- Κοκκινιστά φασόλια; - Μας αφήνουν να μαγειρεύουμε.
Ίσως δεν επιτρέπεται η σημαία.
- Με λίγο χοιρινό; - Φυσικά.
Πάντα μου άρεσαν τα φασόλια Βοστώνης.
Τότε θα μας κάνετε την τιμή;
Κυρία Κουρτζ. Τι κάνετε;
- Πήρατε λίγο βάρος. - Προσωρινά.
- Δεν είναι υπέροχο; - Συγχαρητήρια. Και στους δυο σας.
Ευχαριστούμε. Το λέμε "εγχείρημα πρώτον".
Κύριε Χάμοκ, πότε φτάσατε εδώ;
Σήμερα μόλις. Σας έψαχνα.
Κανένα νέο για εμένα;
Όχι. Θέλω κούρεμα και ένα σαμπουάν.
Για αυτό με κρατά εδώ. Για να κάνω τα μαλλιά του.
Να φάμε;
Σήμερα την 4η Ιουλίου,
ας ευχαριστήσουμε τον Θεό,
για αυτά που θα λάβουμε.
και καλύτερα,
και την σπουδαία χώρα που θα μας υποδεχτεί,
ο Θεός μας κάνει πραγματικά ευγνώμων.
Και για το Μεξικό πατέρα, που μας φιλοξενεί καθώς περιμένουμε.
Και για το Μεξικό.
Ας μην είμαστε ανυπόμονοι.
Ας θυμόμαστε πάντα τα λόγια στο Άγαλμα της Ελευθερίας:
Ζωή, ελευθερία και επιδίωξη ευτυχίας.
Όχι, εννοείς τα λόγια του Τζέφερσον, στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Εννοούσα το ποίημα στη βάση του αγάλματος.
Τα φασόλια πατέρα.
"Δώστε μου τους κουρασμένους σας, τους φτωχούς σας,
τους μαζωμένους όχλους σας, που λευτεριά λαχταρούν να αναπνεύσουν,
τους κατατρεγμένους που οι οι ακτές σας απέβαλλαν.
Στείλτε αυτούς τους ανέστιους
που οι καταιγίδες ξεσπίτωσαν, σε εμένα.
Κρατώ την φλόγα μου δίπλα στην πόρτα την χρυσή."
Ή μήπως είναι η λαμπερή πόρτα;
Φοβάμαι πως μου την φέρατε εκεί καθηγητά.
- Λοιπόν... - Τώρα μπορούμε να φάμε.
Θα πάτε στην ταυρομαχία κύριε;
Για αυτό ήρθαν;
Πάντα έρχονται όταν έχουν γιορτή απέναντι.
Λίγες φωνές, λίγο γιορτή.
Χρειάζομαι ένα δολάριο. Βάλτο στο λογαριασμό.
Όχι άλλα χρήματα.
Μου χρωστάς δυο μηνιάτικα και 39 δολάρια.
Ευκολότερα θυμάσαι τα 40.
Είπες ότι 25 ήταν επίσης εύκολα.
Αλήθεια; Ευχαριστώ.
Ποιος το έκανε;
Ρώτησα ποιος το έκανε;
- Ήμουν εγώ. - Εννοείς εμένα Τόνυ.
Δεν ήσασταν εσείς μις Μπράουν, ήμουν εγώ.
Δεν είναι καλό αυτό Τόνυ. Έρχεστε για λίγο εδώ;
Τόνυ συμπεριφέρθηκες άσχημα και θα απολογηθείς.
Πέτα το αυτό.
Συγγνώμη πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας παρακαλώ, αφήστε τον να ζητήσει συγγνώμη.
Δεν εκτιμώ το χιούμορ σας.
Ξέρεις πως είναι τα Αμερικανάκια.
Κρατάνε όλη την ενέργεια τους για την 4η Ιουλίου.
Καλύτερα να άφηναν τον ενθουσιασμό τους στην Αμερική,
και σε Αμερικάνικα πόδια.
Ας μην το διεθνοποιήσουμε.
Βλέπετε υπάρχει ένας φράχτης εκεί.
Και εσείς οι Αμερικανοί τον κάνετε πιο φανερό.
Φαντάζομαι δεν σας αρέσουμε πολύ.
Πολύ λίγο.
Να απολογηθώ τώρα, μις Μπράουν;
Μην τολμήσεις!
- Μην πιείς από αυτό. Έχει τρύπα. - Τρύπα;
Φυσικά μπορώ. Θα βάλω τον αντίχειρα μου.
- Τεκίλα. - Ναι.
- Δεν μπορείς να πιείς με τη γόβα. - Άφησε τον.
- Δώσ’ μου τη γόβα μου. - Θα πιώ μ’ αυτή.
Θα με αφήσεις ήσυχο;
- Που πας; - Να ζητήσω ένα τραγούδι.
Παίξε ένα ταγκό.
Ζορζ.
Και τώρα δείτε το χορευτικό μεγαλείο της Ριβιέρας, ο Ζορζ και η Ανίτα.
- Ανίτα! - Και εσύ!
Πάψε να με κοιτάς Ζορζ. Εγώ είμαι.
Πρέπει να είσαι. Ποιος άλλος φορά έκσταση 9.
Είδα το πίσω σου. Δεν μοιάζει με κανένα άλλο.
Εννοείς θέλω κούρεμα;
Είμαι ανόητη. Ακόμη ενθουσιάζομαι όταν σε βλέπω.
Μετά από όλα αυτά τα χρόνια. Μετά το αντίο σου.
Στο καζίνο στις Κάννες. Ένα απότομο αντίο, θυμάμαι.
Πολύ. Ειδικά όταν με χαστούκισες στην αίθουσα του μπακαρά.
Συμπεριφέρθηκες ανόητα. Τα πήγαινες περίφημα,
Είχες τον πλούσιο βαρόνο με το γυάλινο μάτι.
Και εγώ την κα Σουίνι.
- Η γλυκόκοτα η Σούινι. - Υπήρχε πολύ ζουμί σε αυτή την κότα.
Και εσύ έπρεπε να χαλάσεις τα πάντα.
Είπα μόνο: "Εντάξει κυρά ματσό, μόνο επειδή χορεύω και εσύ έχεις λεφτά..."
Ίσως δεν έπρεπε να μιλήσω έτσι σε ένα πελάτη.
Χαίρομαι που σε βλέπω ούτως ή άλλως.
Έλα, ας κάτσουμε εκεί.
Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα από το Λος Άντζελες, με παρέα.
Αυτοί οι μεθύστακες εκεί.
Δεν είμαι η ίδια Ανίτα, Ζορζ.
Ούτε εγώ είμαι ο ίδιος Ζορζ.
Είδες πουθενά το ρολόι μου;
Από το Καρτιέ σε ένα ενεχυροδανειστήριο.
- Αυτό τα λέει όλα. - Ζεις εδώ;
- Περιμένω να περάσω απέναντι. - Ξενοδοχείο Εσπεράνζα.
Πέρασα από εκεί.
Σωστά. Είσαι Αυστραλέζα.
Ο πατέρας μου ήταν Πολωνός και η μητέρα μου Αυστραλέζα.
Πόσο περιμένεις εδώ;
Ότι και αν ήταν δεν μου πήρε πολύ.
Πως μπήκες μέσα;
Γνωρίστε την κ. Σόνεσι. Παντρεύτηκα έναν Αμερικανό.
- Και μετά; - Απλό.
Αν παντρευτείς Αμερικανό, έχεις προτεραιότητα.
Μετά τα χαρτιά σου βγαίνουν σε 4 εβδομάδες.
Εννοείς γίνεσαι Αμερικανός σε 4 εβδομάδες;
Όχι, αλλά μπαίνεις μέσα. Θέλει 3 χρόνια πριν γίνεις πολίτης.
Ανίτα; Που είσαι; Ανίτα;
- Ο άνδρας σου; - Όχι.
Ο Σόνεσι ήταν τζόκεϊ από το Καλιέντε.
Ένα και εξήντα.
Μόλις πέρασα τα σύνορα πήγα σε έναν δικαστή.
Του είπα θέλω έναν άνδρα όχι μια τάπα.
- Το διαζύγιο εγκρίθη. 50 δολάρια. - Πολύ έξυπνο Ανίτα.
Δεν ήμουν και πολύ έξυπνη από τότε.
Είδε κανείς κάποια που να της ταιριάζει αυτό;
- Καλύτερα να πας. - Άστον. Είναι τσιφούτης.
Όλα αυτά τα χρόνια, έκλεινα τα μάτια και σκεφτόμουν εσένα.
Θέλω να τα κρατήσω ανοιχτά ξανά Ζορζ.
Καλύτερα να πηγαίνεις.
- Τι γίνεται εδώ; - Είναι εντάξει, ταύρε μου.
- Τον ξέρεις; - Δώσε μου την γόβα.
- Σε ποιον ταυρομάχο ανήκω; - Δεν θα τους αφήσω να σε κλέψουν.
Τι είπε; Απλά παντρεύεσαι έναν Αμερικανό. Απλό.
Τα 5-8 χρόνια είναι για τους ηλίθιους.
Πάρε μια βέρα γάμου, και πέτα την όταν περάσεις απέναντι.
Πάρε ένα καλό κουστούμι, ένα καλό ξύρισμα, και έτοιμος.
Πως το λένε; Το κυνήγι της ευτυχίας.
Σήμερα είναι η ευκαιρία. Η πόλη είναι γεμάτη Αμερικανούς.
Οι περισσότερες συνοδεύονταν φυσικά.
Αλλά υπήρχαν και κάποιες μόνες.
Αρκετά περιστέρια για έναν καλό σκοπευτή.
Θα το έλεγε κάποιος ψυχρό, υπολογιστικό, το σχέδιο ενός παλιάτσου ίσως.
Αλλά μετά από σκέψη κάποιος θα έλεγε πως οι προθέσεις μου ήταν έντιμες.
Στόχος: Ο Γάμος.
- Μπράβο! - Κυρία μου, καθίστε.
Κλείσε το ράμφος σου.
Μπράβο!
Ήταν ανυπόμονη. Ενθουσιώδης.
Της μίλησα για την Ισπανία, την Σεβίλλη, τις ταυρομαχίες που είδα.
Εντυπωσιάζονταν εύκολα.
Ξέρεις μου αρέσει να σε ακούω όλη τη μέρα.
Αλήθεια. Συνεχώς.
- Ευχαριστώ μαντάμ. - Ειδικά το μαντάμ. Αυτό με τρελαίνει.
Αλήθεια;
- Να το αμάξι μου. - Ίσως πάμε για ένα ποτό;
Ίσως δεν θα έπρεπε.
Μισό λεπτό.
Κλάρενς.
Ίσως μπορούμε, κοιμάται.
- Ποιος; - Ο Κλάρενς.
Δεν αντέχει το αίμα. Λιποθυμάει.
- Ο άνδρας σου; - Ναι.
Ίσως πάμε με το δικό σου;
Συγγνώμη μαντάμ, στην Ευρώπη σεβόμαστε τον γάμο.
- Κλάρενς! - Ναι γλυκιά μου;
Γνώρισα κάποιες άλλες Αμερικανίδες εκείνο το απόγευμα.
Αλλά ο σκοπευτής φαίνεται πως έχασε το ταλέντο του.
Δεν ήταν περιστέρια.
Ήθελαν μόνο λίγο διασκέδαση.
Όταν σοβάρευαν τα πράγματα πετούσαν μακριά.
Ναι, η μέρα πήγε χαμένη.
Θα περνούσε καιρός για την επόμενη γιορτή, που θα έφερνε Αμερικανούς.
Ήμουν πολύ απογοητευμένος. Αλλά καθώς γυρνούσα πίσω...
Και εσένα Σαμ. Σου είπα να καθίσεις με τους άλλους.
Δεν μπορείς να μου πεις πόσο θα πάρει;
Σύντομα.
Αλλά είπες ότι θα τελειώσεις στις 3, και ορκίστηκες για τις 5.
Το ψυγείο είχε τρεις τρύπες.
Αλλά έλυσες όλη την μηχανή.
Πλημμύρησε. Έπρεπε να την στεγνώσουμε.
- Τι είπες; - Ότι μας κάνεις νευρικούς.
Νευρικούς.
Καλησπέρα.
Ακόμη εδώ;
Ξέρω ότι δεν μας θες. Αλλά σου υπόσχομαι ότι θα φύγουμε το συντομότερο.
Όχι σας παρακαλώ.
Είμαι συνυπεύθυνος σ' αυτό.
- Νιώθω άσχημα για αυτό. - Θα έπρεπε.
Έφερα τα παιδιά να δουν μια γιορτή στο Μεξικό. Τα υφάσματα, τα κεραμικά.
Είμαστε σ' αυτό το απαίσιο γκαράζ όλη τη μέρα.
-Δώσ’ μου το καπέλο, θα σε σκοτώσω. - Τα παιδιά είναι νευρικά.
Είναι κανένα από αυτά δικά σου;
Όχι. Είμαι δασκάλα.
Και είμαι υπεύθυνη για αυτά.
Θα ανησυχούν για μας πίσω στο σπίτι.
Ναι, βέβαια. Οι γονείς τους και ο σύζυγος σας;
Δεν έχω σύζυγο.
Και αν δεν γυρίσουμε εγκαίρως, ο κος ΜακΆνταμς ο διευθυντής,
θα πιστεύει ότι πάθαμε κάτι.
Καθώς περιμένεις γιατί δεν του τηλεφωνείς, να τον καθησυχάσεις;
- Λένε δεν υπάρχει τηλέφωνο. - Υπάρχει, στο ξενοδοχείο.
- Ναι; - Ναι απέναντι στο δρόμο.
- Να σας δείξω; - Μπορείς;
Ένα λεπτό παρακαλώ.
Παιδιά, πάω έξω για λίγο καθίστε φρόνιμα.
Πόσο είναι το σύντομα στη γλώσσα σου;
Το σύντομα; 20 λεπτά.
Συνέχισε τότε.
Ορίστε.
Καλύτερα μάζεψε αυτό. Δεν κάνει.
- Σαμ, θέλω να τους προσέχεις. - Ναι μις Μπράουν.
Ρέι, δώσε μου την τσάντα, τα γάντια και το παλτό μου.
- Ναι μις Μπράουν. - Ευχαριστώ.
Είμαι έτοιμη. Κύριε...
- Ζορζ Ισκοβέσκου. - Είμαι η δεσποινίς Μπράουν.
- Ελάτε πάμε. - Ναι έξω.
Φλόρες, θέλουμε να τηλεφωνήσουμε.
- Ποιο νούμερο; - Αζούσα, Καλιφόρνια 30991
Δεν είναι φτηνό. Είναι υπεραστικό.
- Φλόρες... - 30991, Αζούσα.
Αυτά τα δυναμιτάκια το πρωί.
Ίσως πρέπει να ευχαριστήσω τους μαθητές σου.
Ελπίζω να καλέσουν γρήγορα.
Βλέπετε ο κ. ΜακΆνταμς, πάντα τρώει τα νύχια του.
Και φοβάμαι ότι θα έχει φάει τα δάχτυλα τώρα.
Ευχαριστώ δεν καπνίζω.
Το σχολείο δεν το εγκρίνει. Για την αλήθεια δεν μου αρέσει και τόσο.
- Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; - Τι;
Βγάζεις το καπέλο σε παρακαλώ;
- Το καπέλο μου; - Ναι το καπέλο.
Θέλω να σε δω χωρίς αυτό.
- Τι παράξενη παράκληση. - Δεν το εγκρίνει το σχολείο;
Δεν νομίζω ότι υπάρχουν κανονισμοί για αυτό.
Λοιπόν;
Καταπληκτικό.
- Το όνομα σου δεν είναι Μαργκό; - Όχι, είναι Έμυ.
Είχε τα ίδια μαλλιά.
Μόνο που ήταν πάντα ανακατεμένα από τον άνεμο.
...εκείνον το χειμώνα στο Σαν Μόριτζ.
Για ποιον μιλάς;
Νόμιζες ότι ήμουν απότομος όταν μου μίλησες στο δρόμο.
Είναι επειδή είδα μια άλλη γυναίκα στο πρόσωπο σου.
Τη Μαργκό.
Φυσικά αυτά δεν είναι τα μάτια της.
Τα δικά της δεν είναι τόσο όμορφα. Έπρεπε να φύγω.
Έπρεπε να έρθω εδώ στην άκρη του κόσμου.
για να καταλάβω ότι την μισούσα, ότι πάντα την μισούσα.
Λυπάμαι.
Απλά κοιτάξτε με μις Μπράουν.
Συνεχίστε να με κοιτάτε.
Είναι σαν ένα δροσερό αεράκι σε μια πνιγηρή μέρη.
Αζούσα 30991 στο τηλέφωνο.
Ναι.
Ναι; Ποιος είναι;
Ναι, κ. ΜακΆνταμς, τι είναι;
Ω ναι. Ήθελα να σας πω ότι είχαμε ένα ατύχημα.
Όχι ακριβώς ατύχημα απλά...
Ναι, θα οδηγώ προσεχτικά.
Όχι, καθόλου πάνω από 30. Πως είπατε;
Ναι, θα προσέχω τους μεθυσμένους οδηγούς.
Μάλιστα. Ευχαριστώ. Αντίο.
Ευχαριστώ που μπήκατε σε τόσο κόπο.
Καθόλου.
- Το αμάξι πρέπει να είναι έτοιμο. - Ναι.
Θέλω να πληρώσω για το τηλέφωνο...
Όχι, σου είμαι υπόχρεος.
Δεν μπορώ να σε ξεπληρώσω για τις όμορφες αυτές στιγμές.
Σ' ευχαριστώ μις Μπράουν.
Είσαι ο πιο περίεργος άνδρας.
Ίσως ο πιο μοναχικός.
Μις Μπράουν.
Εσύ είσαι ο μικρός διάβολος.
Θα σου δείξω εγώ!
- Τι συμβαίνει; - Με έφτυσε!
Τόνυ! Γιατί το έκανες αυτό;
Χτύπησε το χέρι μου.
- Γιατί; - Γιατί έκλεψε τη φλάντζα.
- Όχι, ούτε που την άγγιξα - Δεν την είδαμε καν.
Δεν την είδαμε. Τι είναι η φλάντζα;
Η φλάντζα. Δεν ξέρεις αγγλικά;
Ο διανομέας.
- Του αμαξιού μας; - Ήταν εκεί, προσπαθήσαμε.
- Είναι σημαντικό; - Δεν δουλεύει το αμάξι χωρίς αυτό.
Αυτό είναι σοβαρό.
- Το πήρε κανείς σας; - Όχι, μις Μπράουν.
- Όχι. - Δεν είμασταν εμείς.
- Έψαξες παντού; - Αν ψάξαμε παντού...
Ναι.
- Μπορείς να το αλλάξεις; - Ναι, πρέπει να περάσουμε τα σύνορα.
- Τότε είναι εντάξει. - 'Αύριο το πρωί στις 8.
Όταν ανοίξει το μαγαζί.
Μα είναι αδύνατον.
Και βέβαια είναι. Η μις Μπράουν θέλει να πάει σπίτι.
Δεν μπορούμε να διανυκτερεύσουμε εδώ.
Το αμάξι δεν θα δουλέψει.
- Ίσως βρούμε άλλο αμάξι. - Όχι, αυτό δεν γίνεται.
Δεν μπορώ να αφήσω το σχολικό εδώ.
Πολύ καλά μις. Φλόρες, θα έχουμε καλεσμένους.
- Καλεσμένους; - Δεν μπορώ να μείνω εδώ.
- Δεν μπορούμε. - Φυσικά και μπορείτε.
- Στο δωμάτιο δίπλα σου; - Αποκλείεται.
- Είναι πιασμένο. Το νοίκιασα απόψε. - Θα βρούμε κάτι.
Δεν θα αφήσω τα παιδιά από τα μάτια μου. Ούτε στιγμή.
Φυσικά και όχι. Μπορείτε να κοιμηθείτε εδώ στο Λόμπι.
Υπάρχουν αρκετές πολυθρόνες και καναπέδες.
- Φέρε μαξιλάρια και κουβέρτες. - Αυτό ακούγεται ωραίο.
- Ποιος θα πληρώσει; - Είναι σημαντικό.
- Ελάτε. - Παιδιά!
Δεν μπορείς να βρεις άλλο αμάξι;
- Όχι τόσο μεγάλο. - Ή φτιάξε ένα.
Φτιάξε ένα...
Έχεις δει ποτέ ένα διανομέα;
- Όχι. - Όχι.
Είναι ένα πραγματάκι, τόσο.
Γυρνά έτσι. Στριφογυρνά έτσι.
Με καλώδια ανάμεσα. Έτσι.
- Μοιάζει όπως.. - Κάπως έτσι;
Ναι, παρόμοια.
Ίσως λίγο μεγαλύτερο.
Γιατί αν ήταν μικρότερο...
Έλα κάτω.
Φαντάζομαι τακτοποιηθήκαμε.
- Καληνύχτα. - Είναι πολύ καλά.
Αυτοί οι τοίχοι δεν θα μοιάζουν άδειοι και μονότονοι.
Γιατί θα είσαι πολύ κοντά μου, αναπνέοντας τον ίδιο αέρα.
Ναι.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
- Όχι παρακαλώ. - Καληνύχτα.
- Δωσ’ μου αυτό. - Το πήρα.
Γειά σου Ζορζ.
Τι κάνεις εδώ;
Η πόρτα σου ήταν ξεκλείδωτη. Ήρθα να πάρω λίγη ζάχαρη.
- Νόμιζα ήσουν με παρέα. - Τον παράτησα Ζορζ.
Ήθελε να μου αγοράσει σκουλαρίκια.
Ξαφνικά δεν άντεχα μαζί του, ούτε λεπτό.
Του πέταξα ένα πιάτο με τσίλι και έφυγα.
- Ήταν συνετό; - Ποιος νοιάζεται;
Ζορζ.
Νοίκιασα το δωμάτιο δίπλα.
Τι θέλεις;
Σε σκεφτόμουν όλη μέρα.
Πως με κρατούσες όταν χορεύαμε.
Και τα μάτια σου που ξελογιάζουν, κρύα, εγωιστικά.
Αγάπησες ποτέ κανέναν;
Θέλω να φύγεις Ανίτα.
Ζορζ.
Σπαταλάς τον χρόνο μου.
Συγγνώμη.
Αν είμασταν στις ΗΠΑ μαζί, θα είμασταν ομάδα.
Δεν θα ξαναχαλούσα τα πράγματα. Θα σε περάσω απέναντι, κάπως.
Υπάρχουν ακόμα σεζόν, στην Ν. Υόρκη και Φλόριδα.
Θα βρω έναν δικηγόρο. Θα βρει άκρη.
Δεν χρειάζομαι δικηγόρο τώρα.
Θα μαζέψω χρήματα.
Έχω μερικά πράγματα να πουλήσω.
Θα σου δώσω ό,τι θέλεις.
- Οτιδήποτε; - Οτιδήποτε.
- Θα πάρω αυτό. - Τι το θες αυτό;
Θα μου ήταν χρήσιμο ένα δαχτυλίδι.
Δυσκολευόταν να κοιμηθεί, η μις Μπράουν.
Και όχι εξαιτίας των παιδιών.
Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά,
και οι λεπτεπίλεπτες αισθήσεις της βρισκόταν σε αμηχανία.
Κατάφερε επιτέλους να κοιμηθεί λίγο.
Μετά γύρω στις 5 άνοιξε τα μάτια της.
Τι είναι;
Τι κάνεις εδώ;
Δεν έχεις δικαίωμα να είσαι εδώ.
Φυσικά και δεν έχω δικαίωμα.
Ούτε να μελετώ το πρόσωπο σου, σαν να διαβάζω ποίημα.
Ούτε να ακούω τον χτύπο της καρδιάς σου.
Ούτε το δικαίωμα να σου πω...
...πως σε αγαπώ πολύ.
Πρέπει να φύγεις.
Τώρα. Σε παρακαλώ.
Δεν πρέπει να φοβάσαι μις Μπράουν. Καθόλου.
Βλέπεις είμαστε σαν...
....δυο τρένα,
που σταμάτησαν για μια στιγμή στον ίδιο σταθμό,
αλλά με διαφορετικούς προορισμούς.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις πορείες μας,
όπως ούτε να καθυστερήσουμε το ξημέρωμα.
Το μόνο που μας συνδέει είναι ένα μικρό κομμάτι από το μοτέρ.
Ήδη ξημερώνει.
Σύντομα θα ξυπνήσουν.
Τα μαγαζιά θα ανοίξουν,
και εσύ θα φύγεις για πάντα.
Πράγματι ξημερώνει, έτσι;
- Σε παρακαλώ μην πλησιάζεις. - Δεν χρειάζεται να φοβάσαι μις Μπράουν.
Όχι έναν νεκρό. Είμαι νεκρός βλέπεις.
Ρώτησα τον εαυτό μου χιλιάδες φορές, γιατί δεν με θάβουν.
Γιατί να συνεχίσω να περπατώ, να μιλώ να αναπνέω.
όταν ήμουν νεκρός.
Ίσως ξέρω τώρα.
Ίσως για να δω την αυγή μια φορά ακόμα.
Να απολαύσω μια γυναικεία φωνή.
Να την νιώσω κοντά, την ζέστη στα χείλη της.
- Μη... - Δεν χρειάζεται να φοβάσαι.
Είναι σαν μια τάξη έτσι;
Οι μαθητές και η δασκάλα.
Με κανόνες συμπεριφοράς,
προγράμματα και πειθαρχία.
Είστε πολύ ευσυνείδητη Μις Μπράουν
Καμία παράβαση σας στους κανόνες.
Όχι ανταρσίες, ή βίαιες επιθυμίες.
Εάν είχες μια στο νηφάλιο μυαλό σου,
θα έπειθες τον εαυτό σου να καθίσει σε μια γωνία, έτσι δεν είναι;
Δεν ξέρω.
Ούτε θα σε έβρισκε η ξαφνική αστραπή που θα φώτιζε τη ζωή σου.
Μια φευγαλέα στιγμή να δράξεις την ευτυχία πριν σκοτεινιάσει πάλι.
Δεν θέλω μόνο αυτό το φιλί.
Είναι όλα τα φιλιά σου, τη ζωή σου.
Κοιτά το χέρι σου μις Μπράουν.
Το αριστερό.
Ναι, είναι δαχτυλίδι γάμου.
Το έβαλα στο χέρι σου καθώς κοιμόσουν.
Ήταν της μητέρας μου.
Βλέπεις πόσο ζωντανό μπορεί να γίνει ένα όνειρο;
Αλλά είσαι σοφή, λογική, και ψύχραιμη.
Δεν χρειάζεται να φοβάσαι μις Μπράουν.
Μην περπατάς τόσο γρήγορα. Σ’ ευχαριστώ πολύ.
Για την μοναξιά σου.
Και άλλοι άνθρωποι είναι μόνοι. Τόσο μόνοι που τα παρατάνε.
Ο κ. ΜακΆνταμς πάντα έλεγε ότι είμαι τρελή αλλά ήξερα βαθιά μέσα μου,
ότι κάποια μέρα, κάποιος, κάπως,
ακόμα και αν η Αζούσα ήταν στο τέλος του κόσμου.
Μιλούσε και μιλούσε...
Έριξα κάποια ψίχουλα έρωτα στην πεινασμένη καρδιά της.
Η παγίδα ήταν έτοιμη. Ποτέ δεν είχε ελπίδα.
Έπρεπε να σηκώσουμε τον δικαστή από το κρεβάτι.
Η τελετή ήταν σύντομη. Ο χώρος μάλλον φτωχός.
Αλλά για την Έμυ Μπράουν έμοιαζε σαν το ιερό ενός καθεδρικού ναού,
με μεγάλες καμπάνες να χτυπούν.
Πάντα περίμενα να παντρευτώ στην υπέροχη εκκλησία της Αζούσα.
Αλήθεια;
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα ήταν τόσο υπέροχα.
Πόσο θα εκπλαγούν πίσω στο σπίτι.
Κυρία Ζορζ Ισκοβέσκου. Ή μήπως είναι Ισκοβέσκο;
Ισκοβέσκου.
Δεν ξέρω καν τι είσαι. Πλούσιος, φτωχός, ζητιάνος, κλέφτης;
Φτωχός τώρα, αλλά έχω σχέδια όταν πάω στην Αμερική.
Κάποιες γνωριμίες για δουλειές.
- Ελπίζω να μαζέψω λίγα χρήματα. - Κατάλαβα.
Φαντάζεσαι την έκπληξη όλων όταν περάσουμε όλοι μας απέναντι;
Δυστυχώς, δεν θα μπορέσω να έρθω αμέσως μαζί σου.
- Όχι; - Όχι, για περίπου 4 εβδομάδες.
Μα γιατί;
Είμαι ξένος. Πρέπει να περιμένω για την βίζα.
4 εβδομάδες... Εννοείς θα μείνεις εδώ και εγώ...
- Μπορείς να έρθεις εσύ. - Ω, πως μπορώ;
Είμαστε όλοι απασχολημένοι με το σχολείο.
Είναι μόνο 4 εβδομάδες.
Ίσως είναι καλύτερα. Θα τους το ξεφουρνίσω μαλακά.
Στα μέρη σου δεν φιλάει ο γαμπρός τη νύφη;
Μα φυσικά αγάπη μου.
Θεέ μου. Τα παιδιά!
- Σταμάτα αμέσως. - Σταμάτα.
Προσπάθησε να με πιάσει.
Μόνο για να τον σκοτώσω σενιοριτα, και να τον κάνω λουκάνικο.
Κοιτάξτε το ξενοδοχείο μου.
Αγόρια ντρέπομαι για εσάς.
Ντρέπομαι πολύ.
Θα πρέπει να σας αναφέρω στον διευθυντή.
- Θα σας κανονίσει. - Αφήστε εμένα.
Άσε το φιλοδώρημα. Απλά άσε με να τους κανονίσω.
- Είναι έτοιμο το αμάξι; - Ναι, είναι έτοιμο.
Αλλά θα ήθελα να το γεμίσω με κροταλίες.
- Πόσο σου χρωστάω; - 10 δολάρια.
Αγόρια, μπείτε στο αμάξι και καθίστε φρόνιμα.
Ναι μις Μπράουν.
Ευχαριστώ. Θα τιμωρήσω τον Τόνυ μόλις γυρίσουμε.
Πως σινιορίτα;
Θα τον βάλω να κάτσει στην γωνία.
Σε σπασμένα γυαλιά. Σε εκλιπαρώ. Σε σπασμένα γυαλιά.
Τηλέφωνο για εσάς.
- Για εμένα; - Χτυπάει όλο το πρωί.
Πρέπει να είναι ο κος ΜακΆνταμς. Τον ξέχασα χθες.
Εμπρός; Είμαι η μις Μπράουν.
Δώστε τον μου παρακαλώ
Γειά σας κε ΜακΆνταμς
Ναι ζούμε.
Απλά το αμάξι δεν ήταν έτοιμο αλλά ερχόμαστε.
Ξεκινώντας τώρα. Όχι, κανένα νέο.
μόνο που...
Κύριε ΜακΆνταμς...
Παντρεύτηκα.
Κύριε ΜακΆνταμς;
Κέντρο!
Παρακαλώ στείλτε κάποιον στο 2ο σχολείο.
Κάτι έπαθε ο κος ΜακΆνταμς.
Ναι. Νομίζω λιποθύμησε.
Ευχαριστώ.
Βλέπεις....
είμασταν κάπως...
αρραβωνιασμένοι.
Μις Μπράουν;
Ζορζ...
Κρίμα που πρέπει να φύγω.
Ό,τι πρέπει να γίνει ας γίνει.
Θα μου γράφεις έτσι;
- Βεβαίως. Φυσικά. - Και εγώ.
Δεν θα είσαι τόσο μόνος πια. Το υπόσχεσαι;
- Ναι. - Ούτε εγώ.
Θα έχω αυτό.
Σε παρακαλώ, Ζορζ.
Θα μου φορέσεις το δαχτυλίδι,
- και θα μου πεις τα λόγια; - Τα λόγια;
Στα πλούτη και στην φτώχια,
στα καλά και στα κακά,
με αυτό το δαχτυλίδι.
σε παντρεύομαι.
Στα πλούτη και στην φτώχια, στα καλά και στα κακά,
με αυτό το δαχτυλίδι, σε παντρεύομαι.
Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
Μην με συνοδεύσεις έξω. Σε παρακαλώ.
Περάστε.
Γεια. Τι έγινε;
Πήγε καλά.
Βρε...βρε. Συγχαρητήρια γαμπρέ.
Πέρασαν 2-3 μέρες αφού η μις Μπράουν, ή καλύτερα η κ. Ισκοβέσκου,
επέστρεψε σπίτι μετά από αυτόν τον περίεργο μήνα μέλιτος,
αυτή τη ζεστή μέρα του Ιουλίου.
- Δεσποινίς. Μεσιέ Μπονμπουά. - Γεια σας.
- Καθηγητά. - Α, ο κος Ισκοβέσκου.
Θα σας ρωτούσα αν μπορώ να δανειστώ την μηχανή σας για ένα γράμμα.
- Ναι. - Αλλά δουλεύετε. Θα έρθω μετά.
Όχι. Σχεδόν τελείωσα.
Σας λέω μόνο ότι η πάνω τελεία δεν δουλεύει.
Από την μάχη της Σαρατόγκα.
- Θα κάνω τις προτάσεις μου μικρές. - Καλώς.
Πιστεύω πως πρέπει να σας συγχαρούμε.
- Αλήθεια; - Η γυναίκα του δικαστή,
μου είπε ότι παντρευτήκατε.
- Ναι αλήθεια. - Οι καλύτερες μας ευχές.
- Ευχαριστώ. - Νομίζω πως είδα την νύφη το πρωί.
- Είναι πολύ έξυπνη. - Το πρωί;
Όχι. Η γυναίκα μου δεν είναι εδώ. Ευχαριστώ.
Αλλά η κυρία δίπλα δεν είναι η γυναίκα σας;
- Θα την φέρω γρήγορα. - Με το πάσο σου.
Είναι η ξαδέλφη μου. Με συγχωρείτε.
Αυτός ο προ-προ πάππους σου, που ζούσε;
- Στην Ναντ. - Στην Ναντ;
Θυμάμαι τα χαρτιά. Ζαν Μπονμπουά, Μπουλανζε, Νάντ.
- Με μεγάλο "Μ" ή μικρό; - Δεν ξέρω.
Αν είναι μικρό είναι μπακάλης.
Αν είναι μεγάλο,
είναι όνομα.
- Που είναι τα χαρτιά σου; - Στον γυρισμό.
- Είναι σημαντικό; - Σημαντικό;
Αγαπητέ μου, ο Μπονμπουά Μπουλανζέ,
ήταν ο γαμπρός του Μαρκήσιου Λαφαγιέτ.
- Ναι; - Αν είναι μεγάλο "Μ",
είσαι ο απόγονος του Λαφαγιέτ.
- Και είμαι Μαρκήσιος; - Καλύτερο από αυτό.
Είσαι επίτιμος πολίτης των Η.Π.Α.
- Επιτ...και μπορώ να πάω απέναντι; - Όποτε θέλεις.
Θεέ μου.
- Πιστοποιητικό γάμου, εσώκλειστο. - Μην βιάζεσαι.
"Και εγώ ως Αμερικανίδα πολίτης," πιστοποιητικό γέννησης, εσώκλειστο,
"κάνω αίτηση για την είσοδο του συζύγου μου."
Έμιλυ Άγκνες Σεσίλια Μπράουν.
Και τόσο νέα!
Κοίτα την ημερομηνία.
Το γράμμα τα είπε όλα.
Πως σου φάνηκε αυτό για τα μάτια;
Ποια μάτια;
"Είναι κάτι που δεν σου είπα αγαπημένε μου,
απλά δεν μπορούσα."
"είπες σου αρέσουν τα μάτια μου."
"Αλλά πρέπει να ξέρεις ότι όταν διαβάζω πολύ,
ή όταν διορθώνω φοράω συχνά γυαλιά."
Σκάσε.
"Τέσσερεις ακόμα εβδομάδες αγάπη.
Η μητέρα κάνει χώρο για εμάς.
Σου στέλνω ένα δείγμα από τις κουρτίνες που θα βάλει...
...αν σου αρέσει."
Πως σου φαίνεται για κουρτίνα Ζορζ;
Είναι όλο ροδανθάκια Ζορζ.
Φτάνει. Πιστεύω πως είναι θαυμάσια.
Δεν θα μπορούσα να βρω καλύτερη.
Με αφήνει ήσυχο έτσι; Της γράφω λίγο,
Της τηλεφωνώ που και που.
- Και μόλις περάσω τα σύνορα... - Θα είμαστε για την Νέα Υόρκη.
Με μια μικρή στάση στην Αζούσα για μισή ώρα.
Αρκετά για να της πω ότι ήταν πολύ καλό για να διαρκέσει.
Ένα θαυμάσιο λάθος που ήταν αδύνατον να αποφευχθεί.
Και ότι ήταν πολύ καλή για κάποιον σαν και εσένα.
Μισή ωρίτσα, Ανίτα.
Θα φύγει σαν μια σταγόνα βροχής.
Γουρούνι.
Ο μεγάλος φάκελος. Πρέπει να είναι ο μεγάλος.
Ηρέμησε. Ήρεμα.
Αυτός είναι.
- Καλημέρα. - Καλημέρα επιθεωρητά.
- Το δωμάτιο της κας Κουρτζ; - Το 25.
Νομίζω έπαθα νευρική κρίση καθηγητά.
- Τι τρέχει; - Ήρθαν τα χαρτιά μου.
- Από την Ουάσιγκτον. - Και λοιπόν;
- Πιστεύει πως δεν έχω ελπίδα. - Φυσικά και όχι.
Πόσο καθόλου;
- Δέκα προς ένα. - Δέκα δικά σου για ένα δικό μου;
Ακριβώς.
- Λοιπόν, άνοιξε το. - Ναι. Το ανοίγω.
Δεν μπορώ. Εσύ άνοιξε το.
Καλημέρα κύριε Χάμοκ.
Τι συμβαίνει κύριε Χάμοκ;
- Για την μετανάστευση; - Ναι.
Άσχημα;
Δεν προλαβαίνουμε να πάμε για να γεννήσω εκεί;
Συνάντησα τον υπεύθυνο γιατρό.
Αλλά είπε ότι είμαι εντάξει.
Δεν είσαι εσύ, είναι αυτός.
Τα πνευμόνια του. Δεν αφήνουν κάποιον μέσα με...
Φυματίωση.
Ήλπιζα ότι θα του το πεις εσύ.
Ναι, σε παρακαλώ όχι τώρα.
Όχι τώρα που ανησυχεί για μένα.
Όποτε νομίζεις.
Κύριε Χάμοκ, σημαίνει ότι...
...δεν θα περάσουμε ποτέ; - Φυσικά και θα περάσετε.
Όταν είναι καλύτερα. Και θα είναι.
- Μπέρτα; - Έλα.
- Μπέρτα, που είσαι; - Εδώ με εμένα κ. Κούρτζ.
Κουβεντιάζουμε λιγάκι.
Ξέρετε συμπαθώ υπερβολικά την γυναίκα σας.
Παππούς, γιαγιά.
Προπάππους, προγιαγιά.
- Εδώ είναι. - Όχι! Όχι, όχι.
Μην το πεις. Μην το πεις.
- Μπονμπουά! Μπονμπουά! - Τι έγινε;
Η Ανίτα είχε μια προκατάληψη. Είπε πως το γράμμα για την Ουάσιγκτον,
χρειαζόταν λίγο σαμπάνια για καλή τύχη.
Ή απλά της άρεσε η σαμπάνια.
Αρχίζουμε με σαμπάνια, και θα είναι σαμπάνια συνεχώς.
Ελπίζω να είναι καλύτερη χρονιά.
Και θα είναι. Μόνο οι πάμπλουτοι θα χαρούν τον Ζορζ και την Ανίτα.
- Θα είμαστε πανάκριβοι φοβάμαι. - Θα είμαστε σαν φοροαπαλλαγή.
- Θα είσαι μια θαυμάσια φοροαπαλλαγή. - Και εσύ.
- Γεια σας κα Σόνεσι. - Γεια.
- Με θυμάστε; - Φυσικά.
Με λένε Χάμοκ.
Εδώ ο κος Ισκοβέσκου.
Ο κος Χάμοκ είναι από την υπηρεσία Μετανάστευσης.
Γιορτάζει κανείς;
Μην φοβάστε, έφερα το δικό μου.
Είναι έκπληξη που σας βλέπω πέρα από τον φράχτη κα Σόνεσι.
Ένα κορίτσι που λαχταρούσε για κάθε αστέρι της Αστεροέσσας.
Και τα 48.
Βλέπετε, η κα Σόνεσι και εγώ είμαστε παλιοί φίλοι.
Ήμουν μπροστά όταν κατεβάσαμε τις μπάρες του φράχτη για αυτήν.
- Τσιγάρο; - Όχι, ευχαριστώ.
- Πόσο θα κάτσεις αυτήν τη φορά; - 2-3 μέρες.
Για να σιγουρευτώ ότι τα η πύλη είναι όρθια.
Πως είναι ο άνδρας σας κα Σόνεσι;
Καλά.
Ήμουν μαζί του την ημέρα που γνώρισε την Αγία Ανίτα.
- Ω συγγνώμη. - Έχει ακόμα τον γύψο;
Στα αλήθεια δεν ξέρω κε Χάμοκ.
Δεν ξέρεις αν ο άνδρας σου είναι σε καροτσάκι;
Πήραμε διαζύγιο. Ένας χρόνος τώρα.
Όχι, μα όχι. Εννοείς τελείωσε;
Αυτό το όμορφο ταίριασμα;
Πραγματικά τον αγαπούσα τότε.
Βέβαια, βέβαια.
Μόνο που όταν σε πέρασε απέναντι, σε χάλασε η μύτη του.
Άμα επιμένετε θα πιώ λίγο από αυτό.
Δεν σας κακολογώ κα Σόνεσι. Τα κατάφερες. Είσαι μέσα.
Μόνο που τελευταία υπάρχει επιδημία γάμων κοντά στα σύνορα.
Αργήσαμε αλλά ανοίξαμε τα μάτια μας.
Δεν αστειευόμαστε πια.
Το τμήμα έχει ένα νέο μότο.
"Είναι έρωτας, ή μετανάστευση;"
Με συγχωρείτε. Πρέπει να πηγαίνω.
Και εγώ το ίδιο.
Όχι, εσύ μείνε. Πρέπει να δω κάποιον.
- Ναι; - Ναι αυτή η γυναίκα με τις κουρτίνες.
- Ήταν χαρά μου κε Χάμοκ. - Καληνύχτα μίστερ.
Κουρτίνες;
Έτσι το λένε στην Ρουμανία.
Έμυ.
- Έμυ; - Ναι, Ζορζ.
- Άνοιξε την πόρτα. - Ένα λεπτό Ζορζ.
Ένα λεπτό.
Μπορείς να περάσεις τώρα.
- Δεν σε περίμενα. - Το ξέρω. Κοίτα.
"ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΕ & ΚΑ ΙΣΚΟΒΕΣΚΟΥ"
Ω Ζορζ! Ζορζ.
Ο κος ΜακΆνταμς είναι τόσο καλός.
Βρήκε αντικαταστάτη, πήρα μια εβδομάδα άδεια,
και το αμάξι του σχολείου. Δεν είναι υπέροχο;
Μήνα του μέλιτος ως δώρο.
Κοίτα τι μου έδωσε η τάξη.
Δεν είναι πανέμορφο;
Και αυτό είναι από την μητέρα. Ήταν του πατέρα.
- Και μ 'αυτό πρωτοξεκίνησα. - Είναι πολύ ευγενικό.
Και αυτό είναι για εσένα. Εννοώ, για εμάς για το ξεκίνημα.
- Τι είναι; - Τα μάζευα για μεταπτυχιακό.
Δεν θα έχω χρόνο για αυτά τώρα.
- Δεν θέλω χρήματα Έμυ. - Σε παρακαλώ.
- Όχι. - Είναι δικά μας.
Κοινή ιδιοκτησία. Είναι ο νόμος στην Καλιφόρνια.
Και αυτό αγόρασα για εμένα.
Βασικά για εσένα γιατί δεν σου άρεσε το άλλο.
Το αγόρασα στην Αζούσα αλλά είναι από το Λος Άντζελες.
Είπε να το φοράω έτσι.
Ίσως λίγο πιο μπροστά, έτσι.
- Σου αρέσει Ζορζ, έτσι; - Ποτέ δεν είδα ένα παρόμοιο.
Σ' ευχαριστώ Ζορζ.
Ας κόψουμε την τούρτα.
Ήταν τρελοκομείο στο σπίτι. Κανείς δεν το πίστευε.
Και οι ερωτήσεις που έκαναν.
Πως έγινε, με ποιον, τι έκανες. Έπρεπε να σκεφτώ πολλές απαντήσεις.
Και πως πρόφεραν το όνομα μας. Ιτσκι Μπίτσκι, Ουίσκι Ουίσκι.
- Πρέπει να βάλεις το χέρι σου. - Πρέπει;
Είδες τι κρέμασαν τα παιδιά στο αμάξι;
Το κάνουν και στην Ρουμανία;
Όλοι με κορόιδευαν στο δρόμο.
Είναι με κόκκινο κρασί.
Ο κος ΜακΆνταμς λέει ότι αξίζει ο γάμος για την τούρτα τουλάχιστον.
Όχι τώρα.
Αγάπη, πρέπει να τους πω να βρουν χώρο. Είμαστε δυο τώρα.
- Δώς΄ μου το κλειδί του αμαξιού. - Ναι αγάπη.
Θα το παρκάρω. Η τροχαία βλέπεις..
- Εντάξει Ζορζ. - Ευχαριστώ.
Είναι το τετράγωνο.
ΝΙΟΠΑΝΤΡΟΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΚΟΣ & ΚΑ ΙΣΚΟΒΕΣΚΟΥ
Εδώ είναι πάλι. Γεια.
- Πως πήγε με τις εμπριμέ κουρτίνες; - Εντάξει.
Φαίνεται πως έχουμε νιόπαντρους στη γειτονιά.
Έτσι φαίνεται.
Κοίτα να δεις...το Εσπεράνζα γίνεται τόπος του μέλιτος
Λοιπόν, έχω κανονίσει μπόουλινγκ στην άλλη μεριά.
- Καληνύχτα κα Σόνεσι. - Καληνύχτα.
Θα σας δω. Καληνύχτα κύριε...
- Πως είπαμε το όνομα; - Ισκοβέσκου.
Ω ναι. Θα τα πούμε.
- Πολύ καλή για αληθινή. - Και θα μείνει και μια εβδομάδα.
Βρήκε την ώρα με τον Χάμοκ στη πόλη.
- Πρέπει να την διώξεις. - Πως;
Η κρύψε την πριν ο Χάμοκ αρχίζει να ρωτά.
- Έχω απαντήσεις για όλα. - Έχεις;
Τότε γιατί δεν είπες ότι παντρεύτηκες Αμερικανίδα;
Και ότι όλα έγιναν γρήγορα; Και τι ξέρει για σένα;
Και δεν είναι περίεργο ο γαμπρός στο μπαρ να φιλά την κα Σόνεσι;
Η οποία παντρεύτηκε και αυτή Αμερικανό για την βίζα;
- Πάψε. Που να την πάω; - Που να ξέρω.
Έχεις το αμάξι. Τίποτα πιο φυσικό από ένα ταξίδι γάμου.
Τι συμβαίνει; Είναι τόσο άσχημη;
Τι έκανες με το γράμμα;
Ορίστε. Στείλτο. Και πάρε χρήματα.
- Πως... - Μην σε νοιάζει.
Χρωστάω 180 στον Φλόρες. Πλήρωσε τον. Και τον ενεχυροδανειστή.
- 500 δολάρια; - Και ό,τι άλλο θες.
Σαν τους παλιούς καιρούς.
Καλή τύχη.
Όχι. Όχι, όχι. Το ξενοδοχείο σου είναι βρώμικο.
Βρώμικο! Κοίτα τις πετσέτες. Και αυτό.
Το αποκαλείς στρώμα;
Νομίζεις ότι θα βάλω τη γυναίκα μου σ' αυτό;
Όχι, δεν θέλω άλλα. Βρώμικο.
Τι τρέχει αγάπη;
Εδώ είναι χάλια. Δεν θα σ ‘αφήσω να μείνεις εδώ.
- Αλήθεια, δεν με πειράζει. - Όχι, πάρε τα πράγματα Έμυ.
Θα σε πάρω άλλου. Είναι για τις κατσαρίδες εδώ.
Δεν είναι μέρος για να αρχίσουμε τις ζωές μας.
- Ζορζ. - Αυτές τις λίγες μέρες που πήρες,
σε παρακαλώ, μην τις πετάς εδώ.
Γρήγορα. Μάζεψε τα πράγματα σου.
Ζορζ, βρέχει.
- Το λατρεύω. - Και εγώ.
- Που θα πάμε; - Οπουδήποτε αγάπη μου.
Θα πάρουμε το δρόμο. Και όπου μας βγάλει.
Ίσως σε μια λίμνη, ή σε ένα παλάτι με όλα τα παράθυρα φωτεινά.
Ίσως σε ένα ψαροχώρι με τα δίχτα απλωμένα από τον άνεμο.
Πρόσεξες ποτέ πως τα αντικείμενα μιλάνε μερικές φορές;
Άκου τους καθαριστήρες.
Μαζί.
- Το ακούς; - Ναι.
Έλεγα να την πάω στον Σάντο Τομάς, 50 μίλια μακριά μόνο.
2-3 ώρες το πολύ.
Αλλά στην νύχτα και με την βροχή πρέπει να πήγα αλλού.
Δεν υπήρχε κανείς γύρω.
Δεν πείραζε. Συνέχισα να οδηγώ.
Η μόνη μου έγνοια ήταν ο κος Χάμοκ. και ότι του ξέφυγα.
Ποιανού είναι η τούρτα;
Την άφησαν εδώ σενιορ, και έφυγαν για ταξίδι του μέλιτος.
Δεν κάνει να χαλάσει.
- Ο κος και η κα Ισκοβέσκου; - Ναι. Και έχει κεράσια.
- Ποια παντρεύτηκε; - Μια Αμερικανίδα.
Την γνώρισε στις 4 Ιουλίου και στις 5 παντρεύτηκαν.
- Φάτε λίγο. - Ναι.
Τόσο ωραία τούρτα.
Φυσικά δεν ήξερα τι συνέβαινε πίσω στο ξενοδοχείο.
Το μόνο που ήξερα ότι το πόδι μου είχε κολλήσει στο γκάζι.
Και τα χέρια μου μούδιαζαν κρατώντας το τιμόνι.
Γύρω στις 11 βγήκε ο ήλιος καθώς φτάναμε σε ένα χωριό.
Τι είναι Έμυ;
Πίστεψα πως το ξυπνητήρι μου τρελάθηκε.
- Που είμαστε Ζορζ; - Πίσω από ένα κάρο.
Που πηγαίνουν;
Είναι η μέρα του αγίου τους, και έχουν κάποια γιορτή.
Ποιος άγιος είναι Ζορζ;
Ο Άγιος των νυφών και των γαμπρών.
- Των γαμπρών και των νυφών. - Ναι, τους ευλογούν στο χωριό.
Αυτό είναι το γλυκύτερο πράγμα που έχω ακούσει.
- Ναι; - Μου το κρατούσες μυστικό συνεχώς.
Ζορζ, είσαι υπέροχος.
Σ' ευχαριστώ Έμυ.
Η πόλη λεγόταν Κολόγια, η Κολόνια δεν ξέρω ακριβώς.
Αλλά όλο το μέρος ήταν γεμάτο με νεαρά ζευγάρια,
γέλιο, επιθυμία κάτω από τον ήχο των καμπανών.
Της αγόρασα ένα μικρό φτηνό σάλι. Οι μαριάτσι έπαιζαν.
Υπήρχε μια αρχαϊκή μαγεία σ' αυτό το μέρος.
Σε σαγήνευε. Και σε παρέσερνε μαζί με όλους τους άλλους.
Το απόγευμα άρχιζε η παρέλαση προς την εκκλησία.
Ζορζ. Δώσε μου σε παρακαλώ 10 σεντς.
- Μόνο 10 σεντς. - Ναι, φυσικά.
Έλα Ζορζ. Έλα σε παρακαλώ. Δεν τους πειράζει.
Όλοι μπορούν να κάνουν μια ευχή.
Είθε ο θεός μαζί σας, γείτονες.
Υπήρχε ένας μύθος για μια ελιά έξω από την εκκλησία.
Αν την κουνούσε ένα παντρεμένο ζευγάρι,
όσες ελιές έπεφταν κάτω, τόσα θα ήταν και τα παιδιά τους.
Πρέπει να είναι η χρυσή επέτειος τους.
Είπε ότι παντρεύτηκαν χθες.
- Τι ρώτησε; - Άν μπορούν να υιοθετήσουν ένα.
Αυτός είναι ο Τζόσουα, σαν τον πατέρα μου.
Και αυτή η Χέλεν.
Γιατί έτσι ήθελα να με λένε. Το μισώ το Έμυ.
Και αυτός... Πως λέγανε τον πατέρα σου;
- Γκρέγκορ. - Γκρέγκορ Ισκοβέσκου τότε.
Η μητέρα ήταν τόσο ανόητη.
Θέλει να αλλάξουμε το όνομα μας. Σε Ίγνκερσολ ή Άιβς.
Και ρώτησα γιατί; Και μου είπε για τα παιδιά σου.
Κανείς δεν θα πήγαινε σε ένα μαγαζί ή σε ένα συμβολαιογράφο με αυτό το όνομα.
Και της είπα: "Ανοησίες."
Θα υπάρξει γιατρός Ισκοβέσκου,
δικηγόρος Ισκοβέσκου, δικαστής, κυβερνήτης Ισκοβέσκου.
Εδώ είναι Αμερική.
Για τους Ροκφέλερες και τους Τζόνσες.
Για τους Μακγκόναλς και τους Φράνκφουρτερς.
Για τους Τζέφερσονς και τους Σλιβίνσκις, κατάλαβες;
Είναι σαν μια λίμνη, νέα και καθαρή.
και ποτέ δεν θα στεγνώσει όταν νέα ρυάκια τη γεμίζουν.
Αλλά η χώρα σου χτίζει φράγματα για να σταματήσει αυτά τα ρυάκια.
Μόνο για να κρατήσει τα απόβλητα έξω.
Στην Αζούσα όταν έμαθαν ότι παντρεύτηκα ξένο,
ήταν μόνο ένας που μίλησε αρνητικά για εσένα.
Και αυτή ήταν η κα Μπίγκελοου, που έχει το μαγαζί τσαγιού.
Είπε: "Είναι μάλλον ένας από αυτούς τους ξένους,
που έρχονται μπατίρηδες μόνο για να αρπάξουν.
Αλλά ο κος ΜακΆνταμς την κατσάδιασε και είπε:
"Να υποθέσω ότι η προ-προ γιαγιά σου, ήταν η ποκαχόντας."
- Αστείο; - Πολύ αστείο.
Απλά ζηλεύει.
Βλέπεις, ο άνδρας της την παράτησε μια εβδομάδα μετά τον γάμο.
Ζορζ; Μιλάς Γαλλικά, έτσι;
- Ναι. - Απλά σκέφτηκα
ότι θα μπορούσες να δουλέψεις διδάσκοντας Γαλλικά.
Αλλά υποθέτω θέλεις να κάνεις κάποια επιχείρηση.
Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες σ ‘αυτό το μέρος.
Η πιο αναπτυσσόμενη πόλη μεταξύ Λος Άντζελες και Σαν Μπερντού.
Οι άνθρωποι πηγαινοέρχονται, χτίζουν, πουλάνε.
Ξέρεις γιατί την λέμε Αζούσα. Τα πάντα από το Α μέχρι το Ζ.
Μάλλον θα πουλούσα οδοντόβουρτσες με αυτήν την προφορά μου.
Ω, δεν ανησυχώ για σένα.
Μόνο για ένα πράγμα.
- Ναι; - Καπνίζεις πολύ.
Ευχαριστώ.
Όχι μπροστά στα παιδιά.
Δεν ξέρω πως ακριβώς να το πω.
Αλλά αυτό το ζεστό απόγευμα του Ιουλίου ήταν σαν,
να φιλούσα το φρέσκο χιόνι.
Ένιωθα το χέρι της στο ώμο μου να τρέμει.
Από την εκκλησία πίσω μας, βγήκε μια ανάσα λιβανιού.
Φυσικά δεν υπήρχε ξενοδοχείο στο χωριό.
Οι περισσότεροι κοιμόντουσαν στο δάσος.
Είχαμε το λεωφορείο, και κάποια πόντσο για να ξαπλώσουμε.
Είχε ξαστεριά, με μεγάλα αστέρια.
Μουρμούριζε κάποια μελωδία, ίσως για να μην ακούσω το καρδιοχτύπι της.
Και το δικό μου ήταν δυνατό.
Λοιπόν. Δεν έχει άλλα Έμυ.
Μου δίνεις την βαλίτσα;
Λοιπόν, αυτό είναι μάλλον το κατώφλι.
Τότε ας είναι. Λοιπόν...
Θα κάνω μόνο ένα λεπτό.
Θα μπορέσεις να δεις αν έκλεισα το γκάζι στη κουζίνα.
Ωραία.
Αγαπώ τον άνδρα μου πάρα πολύ.
Ευχαριστώ Έμυ.
Αγαπούσε τον άνδρα της πάρα πολύ.
Σκεφτόμουν την εικόνα της στην εκκλησία.
Και μετά το δωμάτιο στην Αζούσα, αυτό με τις κουρτίνες.
Και την μέρα που θα της έλεγα ότι όλα τελείωσαν.
Την ημέρα που θα την ξεφορτωνόμουν γιατί δεν ταίριαζε με τα σχέδια μου.
Δεν ήταν αρκετό; Δεν είχα δικαίωμα να την αγγίξω.
Δεν είχα δικαίωμα να την ανακατέψω.
Ήθελα να είναι ακόμα η μις Μπράουν όταν θα την άφηνα.
Για αυτό έκανα το κόλπο με τον ώμο μου.
- Ζορζ; - Ναι, Έμυ.
Απλά βάζω την βαλίτσα μου.
- Τι είναι; - Γρήγορα! Το χειρόφρενο. Τράβα το.
Ω, Ζορζ, τι έγινε; Χτύπησες;
Καθώς έβαζα την βαλίτσα, θα χτύπησα το χειρόφρενο.
- Χτύπησες; - Μόνο τον ώμο μου.
Τον έβγαλα. Το έχω ξαναπάθει.
- Ας βγάλουμε το παλτό σου. - Μη παρακαλώ. Είναι το νεύρο.
- Γύρισε. - Θα βάλω μια κομπρέσα.
Όχι δεν μπορώ να κινηθώ.
Άσε με να κάτσω εδώ με το χέρι όρθιο.
Αν οδηγούσαμε κάπου, να βρούμε έναν γιατρό.
Όχι, σε αυτούς τους δρόμους. Θα είμαι εντάξει.
Κοιμήσου Έμυ, μπορείς;
Αν πονέσει πολύ, χτύπα την κόρνα. Το υπόσχεσαι;
Εντάξει.
Λυπάμαι Ζορζ.
Δεν είναι ατυχία;
Το πρωί πήγαμε στο Ταμπουτάγιο,
όπου υποτίθεται θα έβλεπα έναν γιατρό, και μετά στο Σαν Μιγκέλ.
Ήταν η τρίτη μέρα από τότε που είχαμε φύγει.
Είχε πολύ ζέστη. Πάνω από 38 πιστεύω.
Μιλούσε για την Αμερική,
για τον φράχτη, και πως ο αδελφός της πήγε στο ίδιο σχολείο,
με έναν διάσημο, κάποιον Τζο Ντι Μάτζιο.
Και τι είναι ο οργανισμός κατοικιών, και τι σημαίνει η λέξη "φίνα".
Και αυτό ακριβώς ήταν. Φίνα.
Και να πάλι, κραυγάζει για νερό.
Όχι πια νερό.
- Έχει αρκετό εκεί. - Θαλασσινό;
- Θα το ανεχτεί; - Αν όχι τότε δεν θα έχει καθόλου.
Ζορζ!
Δεν άντεχα. Είναι σαν παγωμένη λεμονάδα.
- Μην γυρνάς Ζορζ. - Εντάξει.
Τα μαλλιά μου είναι μούσκεμα. Φέρε μου το σάλι.
Είμαι σαν παγάκι. Νιώσε το μάγουλο μου.
- Ζορζ. Ο ώμος σου. - Τι με τον ώμο μου;
Ήταν 13 Ιουλίου.
Η τελευταία μέρα άδειας της Έμυ. Αλλά ακόμα δεν είχαμε γυρίσει.
Είναι εδώ. Ο γιατρός της είναι εδώ.
- Τι; - Αργήσαμε; Που είναι το μωρό;
Τι είναι αυτές οι ανοησίες;
- Πρέπει να είστε στο κρεβάτι. - Ούτε καν κάθεται.
Δεν χρειάζεται.
- Τι είναι αυτό Μπέρτα; - Πάω έξω.
- Πας έξω; - Να αγοράσω το δείπνο μας.
Μπέρτα.
Λιποθύμησε γιατρέ. Λιποθύμησε δυο φορές.
Λιποθύμησα εξαιτίας της ζέστης.
Πλησιάζει η ώρα κα Κούρτζ.
- Πρέπει να σας πάμε στο νοσοκομείο. - Ανοησίες γιατρέ.
Έχουμε μια συμφωνία με το μωρό.
Θα γεννηθεί στην Αμερική.
Ναι αλλά τα χαρτιά δεν έρχονται.
Τότε, αν το μωρό περιμένει τότε θα περιμένομε και εμείς.
Λοιπόν, αντίο.
Άμα θέλετε να κάτσετε για καφέ, θα σας κάνει ο Τζόζεφ.
Αντίο, αγάπη μου.
- Λοιπόν; Τι λέτε για λίγο καφέ; - Εντάξει. Ευχαριστώ.
- Συγγνώμη δόκτωρ. - Είναι εντάξει αγόρι μου.
Αυτά είναι τα πιο σύντομα 100 μίλια.
Δεν κάνουμε τον γύρο μια φορά;
Δεν προσποιείσαι ότι έχεις μια μέρα άδεια ακόμη;
13 Ιουλίου. Συνάντηση γονέων στις 8.00
- Ακούγεται βαρετό. - Πρέπει Ζορζ.
Ο κος ΜακΆνταμς θα αγριέψει.
- Πόσο μέχρι την Αζούσα; - 5 ώρες.
Τότε ας αφήσουμε την βαλίτσα σου εδώ.
Γειά σας. Πως είσαστε κα Κουρτζ;
Εδώ η κα Ισκοβέσκου.
- Γειά σας. - Ακούσαμε για εσάς.
Καλή τύχη.
- Σας ευχαριστούμε. - Ευχαριστούμε.
- Γειά σου Φλόρες. - Χαίρομαι που σε βλέπω.
Στείλε αυτό πάνω. Και άσε την κα Ισκοβέσκου μέσα.
Αγάπη, καθώς ετοιμάζεσαι θα ετοιμάσω το αμάξι.
Ζορζ, αν μιλούσα στις αρχές και τους έπειθα να σε αφήσουν
θα σε άφηναν να έρθεις μαζί μου;
Όχι αγάπη. Τρεις ακόμα εβδομάδες.
Κανονισμοί.
Θα τους ρωτούσα πως θα ήταν χωρίς τις γυναίκες τους για 3 εβδομάδες.
Έχω δει τις γυναίκες τους και φοβάμαι ότι θα τους άρεσε.
- Ζορζ. - Ανίτα.
Πίστευα ότι δεν θα γυρίσεις. Πέθαινα να σε δω.
Κοιτούσα το δρόμο για το αμάξι σου.
- Κακά νέα; - Καλά. Δύο προσφορές.
Μια στην Νέα Υόρκη και μια στο Σικάγο.
Και οι δυο τον Οκτώβρη. Θα πάμε στη Νέα Υόρκη.
Και ο Χάμοκ ούτε φωνή. Είναι στην Τιχουάνα.
Ο Φλόρες πληρώθηκε, τα ενέχυρα είναι πίσω,
και αν χρειαστούμε λίγο μετρητό για άμεσα έξοδα,
μην κοιτάς, αλλά πίσω σου είναι ο κος Έλβεσταντ.
Ένας διαμαντέμπορος από την Χάγη. Ήθελε να νοικιάσει όλον τον όροφο.
Θα είναι χρήσιμος για λίγα ρούχα.
Μερικά κουστούμια για εσένα και φορέματα για εμένα.
Πρέπει να είμαστε οι εαυτοί μας πριν την 1η Οκτώβρη.
- Όχι την 1η Οκτώβριου. - Θα το καταφέρουμε.
Θα φύγουμε σύντομα. Υπάρχει χρόνος για να ξεσκουριάσουμε.
- Δεν πάω στην Νέα Υόρκη τώρα. - Ω, η στάση στην Αζούσα.
- Είπες θα πάρει μισή ώρα. - Θα πάρει όσο χρειαστεί.
Μα τα κανονίσαμε.
Ήταν πολύ καλή. Εσύ πολύ κακός.
Θα το κάνω με τον τρόπο μου. Σε πειράζει;
Πως; Με τον αργό τρόπο;
Περιμένοντας τον Νοέμβρη, Δεκέμβρη και μετά Χριστούγεννα;
Καθισμένος με την οικογένεια στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Σου αρέσει το κορίτσι;
Ναι.
Μου αρέσει αρκετά για να μην την ξεπετάξω γρήγορα.
Για να μην την χαστουκίσω μπροστά σε όλους.
Μου αρέσει αρκετά ώστε να το κάνω με λίγο στυλ.
Μου αρέσει αρκετά για να μην φερθώ σαν γουρούνι για μια φορά.
- Αλληλούια. - Αυτό φτάνει.
Έχεις χρήματα για την Ν. Υόρκη. Θα σε βρω όταν μπορώ.
Ευχαριστώ.
Στάσου στο κέντρο της πλατείας και σφύριξε.
Περάστε.
- Κα Ισκοβέσκου; - Ναι;
Παράξενο, δεν περίμενα να μοιάζεις έτσι.
Ξέρεις...όταν κάποιος ακούει για δασκάλα.
Είμαι η Ανίτα.
Υποθέτω ότι ο Ζορζ δεν σου είπε για εμένα.
Όχι. Δεν είπε.
- Βιάζεσαι; - Πρέπει να γυρίσω απόψε.
Καλώς. Αλλά πριν φύγεις θέλω να μου δώσεις κάτι δικό μου.
- Δικό σου; - Ναι. Την βέρα του γάμου μου.
Τι θα έκανα με τη βέρα του γάμου σου;
Την φοράς νομίζω...
Βλέπεις τη δάνεισα στον Ζορζ.
Αυτή;
- Ήταν της μητέρα του. - Δεν είναι υπέροχος;
Ξέρει ακριβώς που να χτυπήσει.
Βλέπεις, τα πάντα ήταν δική μου ιδέα.
Ποια ιδέα;
Για τον γάμο.
Και ας τον παραδεχτούμε. Την εκτέλεσε εξαίσια.
- Σε είδε, ρίχνει τις αντιστάσεις σου. - Τι;
- Θυμάσαι την 4η Ιουλίου; - Ναι;
- Γιατί έμεινες εδώ την νύχτα; - Το αμάξι μου χάλασε.
Χάθηκε ένα κομμάτι.
Το πέταξε στο χαντάκι για να σε κρατήσει εδώ.
Ήθελε μόνο μερικές ώρες.
Δεν ξέρω τι ιστορία σου είπε. Τις αλλάζει.
Αλλά μέχρι να γίνει το αμάξι σου, ήσασταν παντρεμένοι.
Αυτό είναι τρελό. Με παντρεύτηκε επειδή...
Ναι σε παντρεύτηκε.
Για να περάσει εκείνη την πύλη.
Για τον ίδιο λόγο που παντρεύτηκα και εγώ.
Και με το ίδιο δαχτυλίδι.
Κοίτα την χάραξη από μέσα.
"Στην Τουτς για πάντα." Εμπρός, κοίτα το.
- Όχι. - Ίσως θέλεις να σου πω και άλλα.
για τις περιπέτειες του Ζορζ Ισκοβέσκου.
Βγες έξω.
Σε παρακαλώ.
Την πρώτη φορά που άκουσα για τον Ζορζ ήμουν στην Οστάνδη.
Η Λαίδη Γούιτγουντ και η κόρη της είχαν ξετρελαθεί μαζί του.
- Γεια σας κα Κουρτζ. - Τι κάνετε κε Χάμοκ;
- Συμβαίνει κάτι; - Όχι, κάνει τόσο ζέστη.
- Απλά πηγαίνω στη αγορά. - Τι γίνεται στο ξενοδοχείο;
- Γύρισαν οι Ισκοβέσκου; - Ναι, το απόγευμα.
Ωραία.
Τώρα προσέχετε. Ο ήλιος είναι επικίνδυνος.
Ναι.
Σταματήστε κυρία μου.
- Μπορούμε να κάνουμε κάτι; - Ήρθα να δω τον κο Χάμοκ.
- Μόλις πέρασε. - Το ξέρω.
Του μίλησα.
Είπε να τον περιμένω στο γραφείο του.
- Εντάξει τότε. - Ευχαριστώ.
- Γεια χαρά. - Καλησπέρα.
- Αρκετή ζέστη ε; Κε Ισκοβέσκου; - Ναι.
Αγόρασα νέα γραβάτα χθες. Λίγο φανταχτερή δεν νομίζεις;
Πάντα μυρίζει υπέροχα ταμάλες εδώ, έτσι;
- Θέλω να μιλήσω με την κα Ισκοβέσκου. - Επάνω κύριε.
- Φερ'την. - Περίμενε.
Τι είναι κε Χάμοκ;
Απλά θέλω να την ρωτήσω λίγα πράγματα.
Εάν δεν σε πειράζει.
Αν υπάρχουν ερωτήσεις,
- θα χαρώ να τις απαντήσω. - Θέλω να ακούσω εκείνη.
Εσύ απλά κάτσε κάτω και μείνε ήσυχος, κατάλαβες;
- Άντε, φερ' την - Μάλιστα σενιορ.
Ξέρω τι νομίζεις. "Αυτή είναι τσούλα και τον αγαπά."
Είμαι τσουλα, και πραγματικά τον αγαπώ, για χρόνια τώρα, όπως εσύ.
Με την μόνη διαφορά:
Είμαι του είδους του.
Είμαι λάσπη, το ίδιο και αυτός. Ανήκουμε μαζί.
Νομίζεις πως είσαι δασκάλα. Αλλά είσαι ένα κοριτσάκι,
που έμαθε τη ζωή από ένα βιβλίο.
Θα το μάθαινες αυτό το μάθημα, σε 6 εβδομάδες σε 6 μήνες.
Στο λέω σε 6 λεπτά.
Φύγε μακριά! Μπες στο αμάξι σου και μην γυρίσεις πίσω.
Ναι;
- Σας θέλουν κάτω. - Ποιον;
- Την κυρία. - Ποιος την θέλει;
- Ο κος Χάμοκ. - Ποιος;
Είναι από την υπηρεσία, θα σου κάνει ερωτήσεις.
Μην πας. Μην τον δεις.
Θα κατέβω αμέσως. Πάρε τις βαλίτσες μου.
Μην τον προδίδεις. Για ποιο λόγο; Τι θα βγει;
Έμαθα τη ζωή από ένα βιβλίο, το θυμάσαι;
Ξέρεις τι θα κάνω αν κερδίσω το λαχείο;
Θα πάρω ένα χρυσό καθαριστικό αυτιού,
για να καθαρίσω όλες τις βλακείες που ακούω.
- Έμυ; - Θα το χειριστώ εγώ.
Από εδώ κα Ισκοβέσκου.
Καθίστε παρακαλώ.
Δεν θέλω να σας ενοχλήσω με ερωτήσεις, όχι εδω στο Μεξικό.
Μόνο που αν πιστέψουμε ότι ένας Αμερικανός την πατήσει...
Θα σας απαντήσω στις ερωτήσεις σας κε Χάμοκ.
Πόσο γνωρίζατε τον κο Ισκοβέσκου πριν τον γάμο;
Λίγες ώρες.
Δεν είναι λίγο ξαφνικό να παντρευτείς κάποιον έτσι;
Ναι.
Γνωρίζατε ότι περίμενε να μπει στην χώρα;
Ναι.
Και ότι θα μπορούσε να σας παντρευτεί από δόλο;
Θα μπορούσε.
Εντάξει.
Τώρα αν σκάψετε λίγο βαθύτερα κα Ισκοβέσκου,
θα βγουν πολλά πράγματα στην επιφάνεια, όπως...
Όπως ζούσε για παράδειγμα, και ότι είχε πολλές γυναίκες;
Και μια συγκεκριμένη γυναίκα εδώ στο ξενοδοχείο;
- Η χορεύτρια, η παρτενέρ του; - Εντάξει.
Και όταν πήγαιναν στην Αμερική θα ήταν πάλι μαζί;
Οποιοσδήποτε μπορεί να δει την παγίδα με κλειστά μάτια.
Σας ζήτησε να τον παντρευτείτε με σκοπό...
Κάνεις ένα λάθος.
Εγώ του ζήτησα να με παντρευτεί.
Εντάξει. Έπρεπε να σε βάλει να το ζητήσεις.
Μπορείτε να κάνετε εύκολα τα πράγματα για την υπηρεσία.
Βάσει αυτών, μπορείτε να ζητήσετε την ακύρωση του γάμου.
Είναι εύκολο. Αυτό θα κλείσει την πόρτα στα μούτρα του.
- Να ζητήσω τι; - Ακύρωση.
Ακύρωση;
Πως σου φαίνεται αυτό Ζορζ;
Αυτή είναι η Αμερική. Πληρώνεις φόρους αλλά έχεις πολύ προστασία.
Όχι ευχαριστώ. Είναι γλυκό εκ μέρους σας.
Αλλά βλέπετε δεν τρέχει τίποτα.
Μου είπε τα πάντα. Δεν υπήρχε δόλος.
Ψάχνετε συνεχώς για παγίδες και κόλπα. Είναι ένας υπέροχος γάμος.
Λυπάμαι για εσάς, αλλά δεν έχετε τίποτα.
Αγαπιόμαστε πάρα πολύ.
Να με πάρει ο διάβολος χίλιες φορές ξανά και ξανά.
Ίσως είμαι απλά χαζός.
Έμυ;
Ήμουν πάντα πολλά λόγια, μεγάλα, φανταχτερά.
Μόνο ακόμα μια λέξη.
- Ευχαριστώ. - Όχι.
Βλέπεις, είμαι από μια μικρή πόλη.
Δεν έχουμε τέτοια ξενοδοχεία. Τρώμε στα πρατήρια.
Αλλά αφήνουμε και εμείς φιλοδώρημα.
Δεν ήμουν αρκετά ευγνώμων για αυτές τις μέρες.
Ίσως μόνο όταν σε πρωτοείδα.
Δεν θα έπρεπε να είμαι τόσο ματαιόδοξη.
Θα έπρεπε να κοιτάξω το πρόσωπο σου πιο προσεχτικά.
Αντίο.
Ξέχασες την κυρία που σε περιμένει;
- Ποια κυρία; - Από την Αυστρία.
- Είπε ότι... - Τι είπε; Που είναι;
Στο γραφείο.
- Αμερικανίδα; - Ω, γειά σας. Περάστε
Βοήθεια! Βοηθήστε κάποιος.
- Δεν με ακούς που φωνάζω; - Τι συμβαίνει;
Φέρε ένα γιατρό. Βράσε νερό. Φέρε μια μαία.
Φέρτε τον κο Κουρτζ.
Ας φέρουμε ένα ασθενοφόρο να τους πάμε πίσω.
Έτσι λες εσύ. Αυτό το μωρό είναι Αμερικανός πολίτης.
Κέντρο. Κέντρο! Φέρτε ένα γιατρό γρήγορα.
Τι τρέχει Ζορζ; Γιατί δεν μιλάς;
Αν με μισείς τόσο γιατί δεν το λες;
Λοιπόν...άντε χτύπα με. Το προτιμώ αυτό.
Θα σας πω τι τρέχει. Πιστεύετε στα προαισθήματα;
Όταν ένα μαύρο πέπλο σε καλύπτει; Και πως ξέρεις ότι κάτι κακό θα συμβεί;
Στα αφτιά μου έφτανε το τρίξιμο των φρένων,
από λάστιχα που γλιστρούν στον δρόμο.
Τα μάτια μου έβλεπαν το πεντάλ γκαζιού,
που είχε κολλήσει κάτω.
Αλλά δεν ξέρουμε που είναι ο κος Ισκοβέσκου.
Ναι, θα του το πω. Μόλις έρθει.
Ναι, έχω το όνομα.
Άσχημα έτσι;
Σε μια ευθεία. Κανείς δεν ξέρει πως.
Αναποδογύρισε τρεις φορές.
Τι είναι;
- Τι είναι; Τι της συνέβη; - Ζορζ...
- Έγινε κάποιο ατύχημα έτσι; - Ναι.
Άσχημα;
Που είναι;
Την πήγαν στο γενικό νοσοκομείο, στο Λος Άντζελες.
Θα πάρω το αμάξι σου.
Δεν θα σε αφήσουν. Δεν έχεις χαρτιά.
- Φέρε τα κλειδιά. - Τι θα κάνεις;
Θα σε συλλάβουν. Δεν θα ξαναμπείς ποτέ. Μη!
Σε παρακαλώ. Άκου. Ήθελες μόνο μια νόμιμη ευκαιρία.
Την έχεις τώρα. Μην την χαραμίζεις.
Άκουσε με ηλίθιε. Θα σε συλλάβουν!
Δεν έχεις ελπίδα. Ζορζ!
Στην εποχή μας γεννιούνται παντού.
Στα αεροπλάνα, στα αυτοκίνητα...
Σταμάτα! Δεν βλέπεις την πινακίδα;
Υπάρχει μια περιπολία. Μεξικάνικες πινακίδες.
Ο παλιόφιλος μου πατάει στα χωράφια μου.
- Δεν θα πάει μακριά. - Όχι.
Και θα είμαι εκεί για να τον πιάσω. Είναι δικός μου.
Πως πάνε γρήγορα στο Λ. Άντζελες;
Συνέχισε ευθεία και στην πλατεία σταμάτα.
Κάνε δεξιά, και θα σε βγάλει στον 101.
Είδες ένα κουπέ με μεξικάνικες πινακίδες;
- Ναι, φουλάρισε πριν λίγο. - Ευχαριστώ.
Ήταν 5 το πρωί όταν έφτασα στο νοσοκομείο.
Δεν φοβόμουν μέχρι που ανέβηκα τα σκαλοπάτια.
Ναι, φοβόμουν ότι ήταν πολύ αργά για να κάνω κάτι.
- Η κα Ισκοβέσκου παρακαλώ. - Δωμάτιο 735.
- Ο κος Ισκοβέσκου; - Ναι.
Είναι ο Τζον ΜακΆνταμς. Αυτή είναι η κα Μπράουν.
- Πως είναι; - Αναίσθητη.
Ανησυχούμε πολύ. Έπεσε το τιμόνι πάνω της.
- Και δεν παλεύει. - Δεν αναπνέει καλά.
- Μπορώ να μπω; - Βεβαίως.
Είμαι ο άνδρας της.
Έμυ.
Δεν ακούει.
Έμυ, είναι ο Ζορζ.
Έμυ ήρθα.
Είμαι εδώ.
Έμυ ανάπνευσε.
Προσπάθησε αγάπη μου, προσπάθησε πολύ.
Ανάπνευσε.
Αυτό είναι. Ξανά αγάπη μου.
Ξανά.
Ανάπνευσε.
Είναι εντάξει.
Θυμάσαι; Θυμάσαι πως έπεφτε η βροχή εκείνη την νύχτα;
Και οι καθαριστήρες; Και την λέξη που έλεγαν;
Μαζί.
Ανάπνευσε αγάπη μου, είμαστε μαζί.
Μαζί.
Ανάπνευσε.
- Πως σου φαίνεται για παρκάρισμα; - Θρασύ. Αρκετά θρασύ.
Έχει μεξικάνικες πινακίδες.
Δεν έψαχναν ένα μεξικάνικο αμάξι;
Ναι.
Δεν ξέρω πόσο κάθισα εκεί.
Αλλά πρέπει να το είπα αμέτρητες φορές.
"Μαζί, μαζί, μαζί."
Κύριε ΜακΆνταμς;
Καλύτερα να κεράσετε τον φίλο μας εδώ.
Πως είναι;
Συνέρχεται. Ήταν πιο σκληρή απ’ όσο νομίζαμε.
- Θα θέλατε ένα καφέ; - Όχι ευχαριστώ. Θα περιμένω
- Χαμογέλασε μια φορά. - Αλήθεια;
Δεν ξέρω αν στο είπε ποτέ, αλλά για λίγο είχα ελπίδες για την Έμυ.
Δεν μπορούσε να αποφασίσει μεταξύ εμένα και το κολέγιο.
Μάζευε χρήματα για μεταπτυχιακό.
Ναι το ξέρω.
Μετά εμφανίστηκες εσύ, και τα δύο χάθηκαν.
Και το κολέγιο καθηγητών και εγώ.
Ναι. Μάζεψε 500 δολάρια.
Φαίνεται επιβλητικά από εδώ, έτσι;
Είναι η πρώτη Αμερικάνικη πόλη που βλέπω.
Αυτός ο δρόμος οδηγεί κάτω στην παραλία.
Και βλέπεις τους λόφους; Είναι το Χόλυγουντ.
Και εκεί το Μπέβερλυ Χίλς.
Βλέπεις είναι...
Κε Ισκοβέσκου.
Έλειπαν 500 δολάρια για να είμαι πάτσι.
Έτσι όταν ο ΜακΆνταμς είπε "Χολυγουντ,"
θυμήθηκα εσένα και είχα μια ελπίδα ότι...
...αν σου άρεσε η ιστορία...
- Και ο Χάμοκ; - Ναι. Τι μ' αυτόν;
Έλα μίστερ.
Μας έκανες να σε κυνηγούμε σε όλη την Καλιφόρνια.
Σε κάθε δωμάτιο νοσοκομείου, και σε όλο το Χόλυγουντ.
- Και τώρα σε ένα στούντιο. - Μόνο κάτι ακόμα κε Χάμοκ.
Ότι σου είπα, αν το χρησιμοποιήσουν, τα λεφτά θα πάνε σε αυτήν.
Θα σου γράψω το αληθινό της όνομα και τη διεύθυνση της.
- Εμπιστευτικά. - Έλα.
Που τον πηγαίνεις; Φυλακή;
Και να τον αφήσω να τον ταΐζουμε τζάμπα;
Θα τον πετάξω εκεί από όπου ήρθε. Για τα καλά.
Κοίτα...υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω;
Άκου, εσύ διεύθυνε τις ταινίες σου,
και άσε εμένα να διευθύνω την κίνηση στα σύνορα. Εντάξει;
Στο δρόμο μας.
Αυτή είναι η ιστορία όπως την διηγήθηκε ο Ισκοβέσκου.
Αλλά το πραγματικό τέλος ήρθε λίγες εβδομάδες μετά.
- Τι συμβαίνει; - Γεια σας κε Χάμοκ.
- Πίσω για την τελετή; - Ποια τελετή;
Φέρνουν κάποιον σπουδαίο σήμερα.
Έναν επίτιμο πολίτη.
Ποιον;
Έναν γνώριμο σου. Δεν το άκουσες;
Να με πάρει ο διάβολος...
- Αντίο καθηγητά. - Αντίο Μπονμπουά, καλή τύχη.
- Ευχαριστώ. - Κε Φλόρες.
Άνι, Κριστιν.
- Κα Κούρτζ. - Αντίο.
- Αντίο κε Κούρτζ. - Αντίο.
Αντίο Ουάσινγτον Ρουζβελτ Κουρτζ.
Βρε, γύρισε ο επιθεωρητής.
- Γειά σας κε Χάμοκ. - Που είναι ο Ισκοβέσκου.
Ποιος; Ο περίλυπος Ζορζι; Κάπου γύρω υποθέτω.
Δεν κινούμαστε στα ίδια μέρη πια.
- Γνωρίστε τον κο Έλβεσταντ. - Τι κάνετε;
Να σας γνωρίσω το μεγαλύτερο θύμα όλων των εποχών.
Φθινόπωρο, Χειμώνας, Άνοιξη, Καλοκαίρι
Έχει 340,000 δολάρια στο λογαριασμό του.
Είναι κουφός;
Όχι, απλά δεν μιλά λέξη αγγλικά.
Για αυτό με προσέλαβε ως γραμματέα του.
Και το εννοώ το γραμματέας.
Θέλει κάποιον να του δείξει την Αμερική,
να προσέχει τα έξοδα του και τους λογαριασμούς του.
Έτσι δεν είναι μεγάλο αγόρι;
Και στα αλήθεια τελείωσες με τον Ισκοβέσκου;
Αν κρατήσεις για πολύ ένα πυρσό, σβήνει.
Καψάλισα το χέρι μου.
Ίσως αν το δέσω με μερικά βραχιόλια...
Τι νομίζεις μικρό μου ολλανδέζικο τυράκι;
Τι κά-νε-τε;
Είμαι καλά κορόιδο. Εσύ;
- Γειά σας κε Χάμοκ. - Τι κάνεις εδώ; Γράφεις γράμματα;
Ναι. Έρχομαι κάθε μέρα. Πολλά γράμματα.
Στην Αζούσα, στον πρόξενο, στην Ουάσιγκτον, σε εσένα.
Το γράμμα στην Αζούσα ήταν μεγάλο.
Από εδώ μέχρι το πεζοδρόμιο.
Πάνε αεροπορικώς.
Έτσι γλυτώνεις γραμματόσημα. Για ποιόν ήταν αυτό;
Αυτό δεν είναι γράμμα. Είναι αγγελία.
"Ελαφρά αναμορφωμένος χαρακτήρας, αναζητεί αξιοπρεπή δουλειά,
οποιοσδήποτε τον δεχτεί σ' αυτόν τον κόσμο."
"Απαντώνας στην αγγελία σας, σας ενημερώνουμε,
ότι ανοίξαμε μια θέση για σας, εκεί στον φράχτη."
Κάποιος επιθεωρητής αμέλησε να αναφέρει ένα περιστατικό.
Και μην το διατυμπανίζεις όταν μπεις μέσα.
Που;
Στις Η.Π.Α. Σε περιμένει κάποιος στην πύλη με όλα τα χαρτιά σου.
Δεν είσαι ο σύζυγος μιας Αμερικανίδας; Μην την αφήσεις να περιμένει.
Και τι είναι αυτό που μου έλεγε ότι θα φυτρώνατε οι δυο σας ελιές;