Materiał przygotował,kompresował i składał Leon 345
Nieźle.
Ale za mało by przeżyć.
Mogę usiąść? Nie mam tyle siły co ty.
Walcz z głową.
Opanuj emocje.
Prosto.
Teraz lepiej.
Ale znowu zginąłeś.
Nie daj się ponieść.
Nikt nie wygrywa leżąc na ziemi.
Chłopi się burzą.
Zawsze to robili, Książę.
Ale teraz to bunt.
Król Freyne chce by syn ujrzał jego zwycięstwo.
Zabijanie biedaków to nie triumf.
To zdrajcy!
Na rozkaz króla - ruszamy!
Ty też możesz jechać, niańko.
- Chciałbym tam być. - Nic z tego.
Zobaczyłbym cię w akcji.
Jesteś najlepszym szermierzem.
Nie przyłożyłbym się do tej rzezi.
Mój ojciec jest królem.
Tak.
Lecz gdy ty nim będziesz, pamiętaj...
o różnicy między bitwą, a rzezią.
Pamiętaj też o Starym Kodeksie,
a będziesz większym królem niż twój ojciec.
Przyrzekam Rycerzu...
Będę wielki.
Freyne!
Teraz, Hewe, teraz!
- Dopadli go! - Einon!
Einon!
Einon, nie!
Dosyć!
Bitwa toczy się tam!
Ojcze?
Umieraj! Jest moja!
Einon! Einon!
Już jestem Einon!
Jestem, Królu.
Pani...
Król Freyne, twój mąż, zabity.
Tutaj!
Połóżcie go na łożu.
Wyjdźcie!
Ty zostań, Bowen.
Wybacz mi, Królowo Aislinn.
Nie ma co wybaczać.
To przez tyranię jego ojca.
Nie można mu pomóc.
Można.
Rycerz musi być mężny.
Jego serce przepełnia odwaga.
Broni swym orężem bezbronnych.
Swą mocą wspiera słabych.
Musisz być przytomny, synu!
Powtarzaj Kodeks.
Swą mocą wspiera słabych.
Mówi tylko prawdę.
Swój gniew...
Kieruje przeciw łotrom.
Brok, zostań tu.
Potężny Panie!
Śpiewasz smutną pieśń!
Świecą dziś gwiazdy?
Nie. Żadna nie rozjaśnia mroku.
Odejdźcie.
Witaj Aislinn, córko Celtów.
Mój lud was miłował i zwał przyjaciółmi.
Ach, syn króla...
okrutnika i zdrajcy.
- Czego chcesz żono smokobójcy? - Jestem już wdową!
Ten chłopiec nie jest taki, jak jego ojciec.
Ten rycerz wpoił w niego Stary Kodeks.
Pomóż mi.
Rana jest głęboka.
Wiesz o co prosisz?
Nauczę go twych zwyczajów.
Będzie dobry i uczciwy jak ty.
Przysięgam.
To on musi przysiądz. Daj mi swój miecz, Rycerzu.
Daj mu miecz.
Nie bój się. On cię uratuje.
Posłuchaj.
Przysięgnij, że tyrania twojego ojca zginęła wraz z nim.
Że twoje rządy będą miłosierne.
Przywrócisz dawne zwyczaje.
Przysięgnij!
Przysięgam.
On nie żyje!
Uspokój się rycerzu Starego Kodeksu.
Zobaczysz cuda starożytnej chwały.
Pół mego serca by twe całym było.
Moja moc pokona twą słabość.
Żyj i pamiętaj o ślubach.
Służyłem ojcu, tylko ze względu na syna.
Złożyłem w nim wszystkie swoje nadzieje.
Wybacz mi chwile zwątpienia.
Rozporządzaj mną. Zrobię co zechcesz.
Mój miecz i talent należą do ciebie.
Przypominaj mu o przysiędze...
Rycerzu Starego Kodeksu.
Brok.
Słucham, Wasza Wysokość?
Odbuduję tę rzymską fortecę.
Sprawię, że stanie się wspanialsza niż była.
Będziesz do tego potrzebował wielu ludzi.
Tak.
Masz rację.
Koniec z buntem.
Podziękuj mi. To mój cios uczynił cię królem.
Nie, Brok, żadnych męczenników.
Śmierć to wyzwolenie, nie kara.
Dobrze mi się przyjrzyj.
To ostatni widok w twoim życiu.
Wypalić mu z oczu tę butę.
Nie! Tylko nie oczy!
Ojcze!
Uciekaj!
Jak śmiesz!
Źle z tobą Einon. Co cię opętało?
To szaleństwo!
- Pamiętasz Kodeks? - Króla on nie dotyczy!
Zapomniałeś o moich naukach?
Kodeks dotyczy wszystkich...
szczególnie króla.
Smoku, kochałem tego chłopca, a ty go odmieniłeś!
Oszukałeś mnie!
Znajdę cię, choćbyś odleciał...
niewiadomo dokąd! Znajdę cię!
Składam dziś nową przysięgę!
Będę polował na smoki do końca życia!
O Avalonie, słodki Avalonie
Szukam cię dnia każdego...
miejsca spoczynku Artura...
i jego Kodeksu Starego.
Gdy święte kamienie odnajdę...
Gorące modły zaniosę.
O Avalonie jasny Avalonie...
żem głupiec, nie sądź mnie.
Nie spieszę tam z próżności, lecz dla doskonałości.
Dla doskonałości!
Merlinie dla doskonałości.
Każdy potrafi krytykować.
- To był smok. - Wiem. Dokąd poleciał?
Tam.
Wracaj, tchórzliwy koniu.
Oto bohaterstwo godne króla Artura i rycerzy okrągłego stołu.
Czegoś takiego jeszcze nie widziałem.
A zatem żyjesz w pustelni...
mnichu.
Tak. Jestem skrybą, nauczycielem, historykiem i poetą.
Brat Gilbert z Glockenspur.
Zawdzięczam swe nędzne życie twojej wielkiej odwadze...
i niewiarygodnemu ostrzu oręża.
Poeci zawsze przesadzają.
Przeczytaj me strofy.
Pomniejszasz swoje zasługi. Skromność to wielka zaleta.
Kodeks zamku Camelot nadal żyje.
Moje czyny nie są, ażtak wielkie. Ale o jednego smoka mniej.
Wspaniały Rycerzu! Jesteśmy ci wdzięczni.
Ja i król Einon.
Od wdzięczności wolę złoto.
- Twoje i króla. - Złoto?
Zgodnie z umową. Smok za mieszek złota.
Honor za złoto?
Honorem się nie najem.
Ani nie podkuję nim konia.
Klecha ma rację.
Rycerz króla musi bronić wasali królestwa.
Nie jestem rycerzem Einon.
Mogłem się domyśleć. Ty przybłędo!
Wynoś się zanim trafisz do lochu!
Wracać do pracy!
Jeśli nie skosicie zboża przed deszczem...
ja skoszę wam głowy!
Zaczekaj rycerzu!
Wysłuchaj mnie!
Odbywam pielgrzymkę. Pojedźmy razem.
Drogi są wolne od myta.
A co z mytem, królu?
To twoje drogi.
Kto ma niech płaci...
kogo nie stać, niech odpracuje. - Genialne...
kryjesz niezły rozum pod tą czapą.
Z drogi błaźnie.
Brok, cenię zarówno łowy na ludzi, jak i na pieniądze.
Kara?
Kara, zabroniłem...
- Zabroniłem ci tu przychodzić. - Jestem nieposłuszną córką.
Napij się.
Wspaniały strzał!
- Chcesz podwoić zakład? - Bardzo chętnie.
Teraz w wiadro?
Nie ruszaj się.
Super!
Podwajamy zakład?
Podwoić, czemu nie?
Mówiłem.
Ruchomy cel.
Wiejska hołota.
Zakłócasz królowi rozrywkę!
Dręczenie starca to nie rozrywka.
Niech Wasza królewska mość go uwolni, błagam.
Jest tu 12 lat. Zamek zbudowano.
Nie może wam już zaszkodzić.
Błagam.
Ojcze!
Śmierć to wyzwolenie a nie kara.
Kara.
Yoo-hoo! Yoo-hoo!
Postanowiłem ułożyć "Balladę o Bowenie"!
- Jak mam ją napisać? - Z dala ode mnie!
Nie dbaj o me bezpieczeństwo!
Pytam o strofę, metrum.
Dodać szczyptę fantazji...
czy podać jedynie zimne fakty?
Jeśli nie będziesz cicho...
sami będziemy zimni jak lód.
Pięknie jest powalać smoki...
ale co z tego, skoro nikt nie słyszy łomotu ich padającego cielska?
- Bracie Gilbercie. - Co?
Pióro jest silniejsze od miecza
Och.
Oto co pozostało z ostatniego smokobójcy...
Na waszym miejscu poszedłbym stąd precz.
Tylko na tyle cię stać?
Łap!
Mam tu całą kolekcję ofiar.
Ja do niej nie wejdę!
To było moje ostatnie ostrzeżenie.
I spojrzał śmierci w twarz.
Wyruszył w groźny mrok...
Gdzie pełzał czarny lęk...
i los czyhał o krok.
To było dobre.
Co ja powiedziałem?
Za wilgotno tu na ogień!
Czemu rycerze muszą zdobywać sławę...
zabijając smoki?
Nie szukam sławy!
I też mam własną kolekcję!
Zabijasz smoki dla pieniędzy?
To uczciwa praca.
Muszę zarabiać na życie.
O tak, trzeba żyć.
Zaczynajmy więc, skoro szukasz zysku.
Pochlebiasz sobie.
To żaden zysk. To przyjemność.
Być może twoje straty przerosną przyjemności!
Bowen! Bowen, tam poleciał!
Nie możesz latać bez końca!
- Ty też nie! - Zwolnij!
Zapraszam do lasu!
Uważaj! Świetnie!
- To musiało boleć.
- Jeszcze raz?
- I jeszcze?
Jak ci się to podoba?
Masz ciężki kawałek chleba.
Może cię gdzieś podrzucić?
O miecz uderza pazur, kieł. O tarczę płomienie, dym.
Tra-ta-ta słychać zgiełk.
Tra-ta-ta-ta co sił.
Kieł, zgiełk i kości nagich biel.
O nie, czyj los dopełni się?
Czyj los dopełni się?
Prawdziwy z ciebie smok. Dawno już tak nie walczyłem.
I więcej już nie powalczysz.
Cholera!
Trochę cię poniosło?
Bynajmniej. Ale jeśli wygrasz stracisz zajęcie.
Nie spocznę póki nie zabiję ostatniego z was.
Ja jestem ostatni!
Chcesz jarmarcznymi sztuczkami ocalić swą łuskowatą skórę.
Chyba niewiele przynosisz do domu?
Wczoraj jednego ubiłem.
To ty zabiłeś Kostropatego? On był przedostatni.
To nie lada wyczyn, rycerzu.
Ile dostałeś złota za tego starca?
Nie twój interes.
Pewnie niewiele. Mnie zabijesz dla rozrywki?
A gdy wybijesz wszystkie smoki...
z czego będziesz żył?
Zamknij się!
Jeśli zamkniesz paszczę, mój miecz wbije się w twój mózg!
Jeśli wbijesz miecz, zamknę paszczę!
W tę księżycową noc zmagają się tytani...
tego dopadnie śmierć...
kto pierwszy błąd popełni.
Lecz czyja krew grunt splami?
Dobry Boże. To Sir Eglamore.
Dziękuję.
Tkwił tam od miesięcy.
Nie siedź mi na języku.
A to dlaczego?
Masz ohydny oddech, a od twojej śliny rdzewieje mi zbroja.
Jak widzisz, między zębami...
gniją mi szczątki rycerzy.
Zaschło mi w gardle.
Przestań!
Nie!
Przepraszam.
Chyba jesteśmy w sytuacji bez wyjścia.
Wytrzymam bez snu trzy dni.
A ja trzy tygodnie.
Przebiję cię nim usnę.
A ja cię połknę. Wspaniale, pozabijamy się nawzajem.
- Co proponujesz? - Rozejm.
Wyjdź mi z paszczy i wtedy porozmawiamy.
Nie mogę ci ufać.
Daję ci słowo.
Słowo smoka nic nie znaczy.
Mogłem się tego spodziewać.
Szybciej! Zabij mnie!
Nigdy nie chciałem cię zabić...
Ani nie chcę byś ty zabił mnie.
Na czym stoimy?
Jeśli wygrasz stracisz zajęcie.
Jeśli wygram ja...
będę musiał czekać na kolejnego śmiałka
Mam dość krycia się w norach...
i przemykania w ciemnościach.
Pozwolę ci wstać.
Jeśli chcesz...
możemy doprowadzić ten głupi pojedynek do końca.
A może wysłuchasz mojej propozycji.
Hmm?
Jakiej propozycji?
Tato, tato patrz!
Smok!
Z drogi!
Przeklęte smoki.
To ty!
Są jak wielkie szczury. Nie można się ich pozbyć.
Chyba, że dostanę dwa mieszki złota. Z góry.
Pokaż się, smoku.
Pokaż się.
Witajcie!
Dwadzieścia osiem, dwadzieścia dziewięć.
Szkoda, że cię nie spotkałem wcześniej.
Na świecie jest dużo złota.
Gdy się nasycisz, nie będziesz mnie już potrzebował.
Jestem rycerzem Starego Kodeksu. Dotrzymuję słowa.
- Tylko później nie żałuj. - Czego?
Takie oszustwo nie przystoi Rycerzowi Starego Kodeksu.
Ograbiać Einona? To przysługa dla ludzkości.
Doprawdy?
Jeśli okradasz możnych cierpią na tym wieśniacy.
To nie moja sprawa.
Mam nadstawiać karku za zwykłych tchórzy?
Nie mieszaj w to moralności.
Mmm, niech i tak będzie.
Rycerzu Starego Kodeksu.
Gdybym chciał się czuć winny, zostałbym zakonnikiem.
Co ty tam wiesz o Starym Kodeksie?
Broń swym orężem bezbronnych.
Twą mocą wspieraj słabych. Mów tylko prawdę.
Zamilcz! Pamiętam.
Nic już nie przywróci tamtych czasów.
Mówisz, jakbyś próbował to zrobić.
Nie udało się.
Nie chcę jużzmieniać świata, chcę w nim żyć.
Tak, to lepsze niżśmierć.
Myślałem, że jej szukasz.
Twoi przyjaciele nie żyją, wszyscy na ciebie polują.
Musisz mi o tym przypominać?
Tak, pragnę śmierci.
Ale boję się jej.
Dlaczego? Co masz do stracenia?
Duszę.
Wykończ go, Brok!
Może dalej walczyć, Matko?
Pole należy do niepokonanego Sir Broka, synu.
Kamieniołomy!
Najpierw błagasz o litość dla ojca...
a potem chcesz go pomścić.
Zaraz do niego dołączysz.
W twoim królestwie nie śmierć jest najgorsza.
Obmyślę coś dla ciebie.
- Zabrać ją. - Nie!
On zabił mojego ojca!
Jużsobie przypomniałem.
Pamiętam cię.
Włosy jak ogień.
To przez ciebie mam tę bliznę.
Prawda?
Jestem ci ją dłużny.
Mogę to zrobić.
Naprawdę.
Wybacz Bowenie. Chyba lubisz wypieczone.
Bardzo nas nienawidziłeś.
Nienawidziłem jednego z was.
Zabijałem smoki by zabić jego. Ale go nie znalazłem.
Ty jesteś ostatni, więc on na pewno już nie żyje.
O, tak.
Powiedz mi...
jak wyglądał ten smok, którego tak nienawidziłeś?
Miał tylko pół serca,
ale zdołał zatruć niewinnego chłopca.
Einon sam zatruł swoje serce!
Skąd to wiesz?
Skąd wiesz, smoku?
Wszystkie smoki o tym wiedziały.
Nadzieja stała się ich zagładą.
Zepsute, niewdzięczne dziecko zmarnowało wielki dar.
Nie! Znałem Einon. Byłem jego nauczycielem.
Nauczyłem go honoru, prawości.
Zdradził cię tak samo...
jak smoka, którego serce złamał.
Kłamiesz smoku!
Nie nazywaj mnie smokiem! Mam imię.
Jakie?
Nie potrafiłbyś go wymówić.
- Spróbujmy. - Brzmi ono...
Następnym razem pchnij celniej.
Przebiję ci serce!
Już to zrobiłaś.
To wyjątkowe serce. Nikt takiego nie ma.
To czarny głaz bez litości
Więc naucz mnie czuć.
Współczuj mi.
Dam ci wszystko.
Nawet władzę.
Jesteś taka piękna.
Dam ci władzę.
Dam nawet tron.
Dziękuję. Już mi przeszło.
Co to było?
Stara rana, która czasami się odzywa.
Wybacz, jeśli moje słowa cię uraziły.
To nie twoja wina.
Nie bój się.
Nie podzielisz mojego losu.
Chcę ci pomóc.
Wyjdziesz tędy daleko, poza mury zamku.
Dziękuję...
Pani.
Czuwałeś przy mnie przez całą noc?
Rozmyślałem.
Tak? O czym?
O wielu sprawach. Głównie o tym, jak cię nazywać.
Chyba znalazłem ci imię.
Mówisz jakbyś znalazł je w niebie.
Tak się stało.
Sięgnąłem nieba.
Widzisz te gwiazdy?
Dobrze je znam.
- Widzisz jaki tworzą rysunek? - Mm-hmm, smoka.
Tak.
Bakałarze nazywają go "DRACO"
To znaczy smok.
I nadal będziesz nazywał mnie Smokiem...
tyle, że w obcym języku.
Masz rację. To głupie.
Nie, byłbym dumny nosząc imię pochodzące od tych gwiazd.
Naprawdę.
Dziękuję ci, Bowenie.
Draco.
Zrzućcie jarzmo tyranii Einona!
Musimy się bronić!
Twój ojciec zwiódł nas tą śpiewką.
Nie chcemy już walczyć.
Skamlasz jak pies Einona.
Ale przynajmniej żyję!
Hej! Po co marnować dobry owoc?
Mówię prawdę.
Prawda? To bardzo inspirujące.
Ale nigdy nie zapewnia zwycięstwa,
możesz przez nią skręcić sobie kark...
jeśli ją masz pod tą warstwą błota.
Uwaga, nadlatuję!
Smok!
To Draco!
W samą porę!
Mmm!
Widzę, że potrzebny wam smokobójca.
Kto zarządza tą wioską?
Brok mieszka o sześć mil stąd.
Ale on tylko opróżnia nam kieszenie.
Nie jestem zachłanny. Mam umiarkowaną cenę.
Albo się zgadzacie, albo smoka macie.
Nie dość, że gnębi was Einon...
To jeszcze ten nędzny rycerz.
Słusznie, nie potrzebujecie mnie.
Sami to załatwicie.
Oczywiście są i inne sposoby.
Może zamiast złota...
dacie mu jedną ze swoich córek.
Podobno smoki uwielbiają ofiary z dziewic.
Nie róbcie tego! Zostawcie mnie!
Urodziłam się tutaj!
Znaliście moich rodziców!
- Co to za dziewczyna? - Nieważne, pozbądź się jej.
- Dlaczego? - Chcą cię przekupić ofiarą.
Kto im to podpowiedział?
- Nieważne. Załatw ją! - Jak?
- Zjedz ją! - Nie żartuj!
A Sir Eglamore, hipokryto?
Gryzłem tylko w samoobronie, nigdy nie połykałem.
Improwizuj.
Dobra, dobra.
Nadchodzi! Szybko!
Piękny głos.
Dziękuję. Smoki uwielbiają śpiewać, gdy są szczęśliwe.
Nie jesteś jak inne smoki.
A ilu nas znałaś?
Ty jesteś pierwszy.
Nie słuchaj bajek trubadurów.
Smok bywa groźny dopiero, gdy się go zaatakuje.
Naprawdę? A co robiłeś w mojej wiosce?
No tak, wioska!
No właśnie! Pamiętasz wioskę?
Daj mu spokój draniu! Uciekaj Draco, zatrzymam go!
Gdzieś ty był?
Przykro mi Bowenie.
Zapomniałem się.
Bowenie, poznaj Karę.
- Powinieneś był ją zjeść. - Och, nie złość się.
Dlaczego?
Zniknąłeś bez śladu. Zamartwiałem się.
Martwiłeś się? O mnie?
Tak, o ciebie!
Ustawiłem już balistę. Cała wieś się gapiła.
Wszyscy wypatrywali za tobą oczy.
Nie wiedziałem, czy się jeszcze pokażesz. No tak..
Zniknął.
Uwaga! On się zbliża!
Proszę, proszę...
To niemożliwe, a jednak.
Mój stary nauczyciel. Nadal uczysz fechtunku?
Udzielić ci kilku lekcji?
Los nie był dla ciebie łaskawy.
- Nie powinieneś ze mną zrywać. - To ty zerwałeś!
A jednak zwracasz mi zgubę.
Ona nie chce wracać.
Decyzja należy do mnie!
Czekam na lekcję.
Wciąż ten sam błąd!
Plecami odwracaj się tylko do trupa!
Jesteś trupem!
Tylko jeszcze o tym nie wiesz!
Nie ruszaj się!
Twój świat i ideały dawno umarły.
To były również twoje ideały!
Nigdy.
Z zapałem recytowałeś sentencje kodeksu!
Rzygałem nimi!
Ale wiedziałem, że chcesz je usłyszeć!
Kłamiesz! Uczyłem cię!
Uczyłeś mnie walczyć, to wszystko!
Niczego więcej nie chciałem.
Nauczyłeś mnie walczyć!
Zrobiłeś to dobrze.
Po co się wtrącałeś?
Panowałem nad sytuacją!
Pokaż mi to.
Rana dobrze się goi.
Masz kojący dotyk.
To tylko kolejna blizna.
I cóż znaczy kolejna blizna?
Dla rycerza. Znałam kiedyś jednego.
Powstrzymał złego króla...
od oślepienia wodza buntu.
On na pewno miał wiele blizn.
- Zmarł z ran dawno temu. - Szkoda.
Brakuje tu takich jak on.
- Tak już jest na tym świecie. - To źle.
Tacy jak ty, powinni prowadzić innych.
Nieść im nadzieję.
Nadzieję? Gromada wieśniaków...
nie poradzi sobie z doświadczonymi wojownikami.
Ostatnio ich zmasakrowali.
- Pamiętam, byłem tam. - Ja też.
Tym buntownikiem był mój ojciec.
Zgromadź ludzi. Tym razem będzie inaczej.
Na co tak patrzysz?
Na siebie, z dawnych lat.
Do zobaczenia w wiosce Draco.
Łatwo ci mówić.
Tym razem ja wezmę pieniądze, a ty zdychaj.
Ten smok nie może nam już porywać świń.
Czekaj!
To oszust!
To ona!
To jest... wędrowna wariatka
Plecie bzdury.
To nie jest wcale smokobójca.
Mylisz się dziecko!
To największy smokobójca na świecie!
Nie będzie większego!
- Brat Gilbert! - Bowen!
Ty żyjesz.
Dzięki wszystkim świętym.
Żyjesz!
Zaufajcie mu.
Sam widziałem jak zabił prawie dwa smoki.
- Prawie?
Nie widziałem śmierci drugiego...
Ale Bowen musiał wygrać skoro tu jest.
Czy nie widzicie? On jest w zmowie ze smokiem.
Potrzymaj to.
Już leci
Toń! Toń!
Tu jest za płytko!
Świetnie, znów ci się udało!
Ale potwór! Większy od poprzedniego!
Dokładnie taki sam.
- Mięso. - Mięso.
Mięso! Mięso!
Co się dzieje?
Mięso!
- Mięso! Mięso! - Mięso!
W nogi!
- Uciekamy! - Uciekamy?
Kara! Kara!
Pokój, bracia!
Bracie Gilbercie!
Wybacz mi Boże!
Kłamca! Kłamca!
Nie ma smoka, nie ma wypłaty.
Mięso. Mięso.
Mięso. Mięso. Mięso.
Wszyscy zginiemy!
Boże, pomóż nam!
Uspokój się bracie.
Po prostu lecimy.
Jeśli chcesz się zabić...
zrób to walcząc z Einonem.
Kara ma rację!
Ale lepiej pomówmy o tym na ziemi.
Draco, co to za piekielna kraina?
Piekielna?
To Avalon, miejsce spoczynku króla Artura.
Tak głosiła przepowiednia...
znalazłem cię, dzielny Arturze.
Odwaga,
męstwo, prawda.
O tak, prawda.
Jestem gotów.
A ty Bowenie?
To Avalon, królestwo Rycerzy Okrągłego Stołu.
- To boski znak. - Znaki nie wygrają bitew.
Ty też nie.
Próbowałeś kiedyś zebrać armię?
Znasz wieśniaków. Są odważni...
gdy rzucają kapustą w kobietę.
Od czegoś trzeba zacząć.
Życzysz nam szczęścia, Draco?
Dawno temu, gdy ludzie pojawili się na Ziemi, a smoki były już wiekowe...
najmądrzejszy z nas pożałował ludzi.
Zebrał wszystkie smoki...
i nakazał im strzec ludzi.
Gdy umierał...
Na niebie pojawiły się te gwiazdy.
Tak powstało Smocze niebo.
Ale nie wszystkie smoki trafiają po śmierci do tego raju.
Musimy na to zasłużyć.
W przeciwnym razie...
nasza dusza znika, jakbyśmy nigdy nie istnieli.
Dlatego podzieliłem się siłą życia z umierającym chłopcem...
chciałem połączyć człowieka ze smokiem...
By znaleźć miejsce wśród mych braci w niebie.
Ale moja ofiara stała się grzechem.
To byłeś ty. Twoje serce bije w piersi Einon.
Tak, połowa mego serca,...
która kosztowała mnie całą duszę.
Znałem jego gwałtowną naturę...
ale wierzyłem, że moje serce go odmieni.
Ależ byłem głupi.
Nie bardziej niż ja.
Marzyłem, że będę służył prawym królom...
szczytnym ideałom
Człowiek żyje marzeniami...
mimo, że już dawno zmieniły się w pył.
Ale już nigdy nie będę tak głupi.
Kara, wyruszę z wami.
Niech tak będzie.
Żegnaj Bowenie.
Męstwo!
Rycerz musi być mężny.
Rycerz musi być mężny!
Jego serce przepełnia odwaga.
Jego serce przepełnia odwaga!
Broni swym orężem bezbronnych.
Broni swym orężem bezbronnych!
Swą mocą wspiera słabych.
Swą mocą wspiera słabych!
Mówi zawsze prawdę.
Mówi zawsze prawdę!
Swój gniew kieruje przeciw łotrom.
Swój gniew kieruje przeciw łotrom!
To szaleństwo.
Mamy iść z tobą i mnichem przeciwko Einonowi?
Nie rozumiesz, teraz możemy wygrać.
Nie, dobrze pamiętam sześć lat w kamieniołomach
Wiem ile przeszedłeś.
- Ale teraz jesteśmy razem... - Tylko głupiec do was przystanie!
Dość tego! Wynoś się stąd!
Zachowaj siłę do walki z Einonem.
- Nie ma żadnej walki. - Ja ją rozpocznę.
A gdzie twoja armia?
Nigdy nie strzelałeś z łuku?
- Ani w gniewie ani dla rozrywki? - Nie.
Napnij go.
Patrz na grot strzały. Wypuść ją.
Szczęście debiutanta. Jeszcze raz.
Spokojnie.
Masz wrodzony talent, bracie.
Spokojnie.
Stań w rozkroku.
Do góry i na dół.
Jedno płynne uderzenie.
To powinno rozłupać czaszkę.
Jak w masło.
- Muszę mieć więcej ludzi. - To wyrzucanie pieniędzy!
To twoi poddani.
Zapoluj na nich z sokołem.
Oskarżasz mnie?
Każdy z nas położy stu z nich.
Mój dzielny Felton, silniejszy od całej armii.
Ty głupcze!
Znam ich dowódcę i potrafię go docenić!
Jego i smoka!
Nie bój się smoka, synu.
Niczego się nie boję!
Niczego!
Rozumiecie?
Oto podarunek od matki.
Najlepsi ze wszystkich.
Najlepsi w czym?
W tępieniu smoków.
Myślisz o jutrzejszym dniu?
Nie sięgam aż tak daleko.
Spójrz na obóz. Co widzisz?
- Co słyszysz? - Nadzieję.
Właśnie.
Pełno tam życia, odwagi i pieśni.
Masz wszystko czego potrzebowałeś.
Ja także.
Ośmielił się podejść pod moje bramy.
Dziś jego kodeks przepadnie raz na zawsze!
Tu jesteśmy bezpieczni!
Buntownicy nie zdobędą zamku.
Do wieczora zmarzną, zmokną...
i wrócą do domów.
Tu jesteśmy bezpieczni Einonie!
Wspomnij ojca!
Wyrżniemy ich jak barany!
Do lasu!
Formować szyk!
Druga linia!
Włócznicy, naprzód!
Rozproszyć się!
Jak w masło.
Pycha kroczy przed upadkiem.
Nadstaw drugi policzek.
Odwrót! Odwrót!
Wycofać się!
Wracać do zamku!
Bracie Gilbercie to Einon! Zatrzymaj go!
Piąte...
przykazanie...
nie...
zabijaj!
Smokobójcy.
Otwierać! To król!
Stop!
Chcę mieć go żywego!
Ma być bezpieczny.
Bezpieczny przez całą wieczność.
O nie..
Idę ratować smoka!
Kto pójdzie ze mną?
Wyjdź z cienia, Aislinn. Nie widzę cię.
- Wiesz po co przyszłam? - Wiem.
Dając mu serce przejąłem wszelkie zło, które go dręczy.
Czuję nawet jego ból.
To nie twoja wina.
Chciałeś trafić do raju.
To nie był jedyny powód.
Nie chciałem, by ludzie popełnili mój błąd...
i pozwolili trwać tyranii.
Jeśli zachowają dawne ideały zrozumieją...
że i w ciemności, można dostrzec światło.
Nic nie widzę. Czy dziś świecą gwiazdy?
Bardzo jasno.
Zakończmy to już.
Wybacz mi!
Wiem dlaczego sprowadziłaś smokobójców.
Wiedziałaś, że z jego śmiercią, umrę i ja.
Popełniłam błąd ratując potwora...
nie zasługującego na ratunek.
Czy tak postępuje matka?
Otworzymy wrota.
Reszta poczeka na zewnątrz.
Ocal smoka, Bowenie.
Szybciej.
Tędy.
Proszę, proszę, co za miła niespodzianka.
Oczekiwałem cię Bowenie. Jest narzeczona i ksiądz...
- Udzieli nam ślubu. - Raczej pogrzebu.
Jednemu z nas na pewno.
Kara, wejście!
Szybciej! Tędy!
Nie wiem, jak się tu dostaliście...
ale ty na pewno mnie stąd wyprowadzisz.
Hewe, dziękuję.
Przytnę ją do twojego rozmiaru.
Dziewczyna.
Bowen!
Jestem nieśmiertelny.
Teraz ty musisz to zrobić Bowenie.
O czym ty mówisz?
Skoro moje serce dało Einonowi życie, zada mu również śmierć.
- Nieprawda! - Sam widziałeś!
Czujemy ten sam ból...
Ale moje serce jest źródłem życia.
Aby Einon zginął, ja muszę umrzeć.
Einon nie żyje.
- Żyje! - To nie ważne.
Nie słyszysz? Rebelianci zdobyli zamek.
Pokonaliśmy Einona. Wygraliśmy.
Trzeba zgładzić Einona...
- dlatego musisz zabić mnie. - Nie.
Przysięgałeś, że będziesz mnie słuchał...
i spełnisz każdy mój rozkaz.
Teraz musisz wypełnić swoje przyrzeczenie.
On tu idzie. Chce cię powstrzymać.
Uderz zanim będzie za późno.
Jesteś ostatnim smokiem.
Mój czas minął. Uderzaj!
Jesteś moim przyjacielem.
Więc zabij mnie jako przyjaciel. Proszę.
- Nie mogę. - No to cię zmuszę!
Walcz smokobójco! Broń się!
Podnieś!
Jeden ruch i ona zginie!
I co teraz, Draco?
Co zrobimy...
bez ciebie?
Kto nas powiedzie?
Patrz w gwiazdy Bowenie.
W gwiazdy.
Gdy Draco złożył w ofierze swoje życie...
Bowen i Kara zaprowadzili wśród ludu sprawiedliwość i braterstwo.
Były to złote lata...
opromieniało je nieziemskie światło.
A gdy przychodził trudniejszy okres...
Gwiazda Smoka świeciła jeszcze jaśniej...
abyśmy wiedzieli, gdzie wznosić wzrok.
Korekta i synchronizacja do wersji HD: medżik aka glemb