ik zit vast ik zit vast ik zit vast
Het is goed. Kom op.
Sam, neem de deken mee. -Okי. Sorry.
Vangen, AJ. -Kom, kinderen.
Laten we mama gaan helpen.
Pak de deken even, anders vermoordt mama me.
Hebben jullie m'n vrouw gezien? -Nee, sorry.
Nancy.
Het is prachtig, hט?
Wel erg afgelegen. Net scheen de zon nog.
Het is precies wat ik zocht. -Mr Lopez, ik had moeten bellen.
Het bereik hier... Misschien is het m'n telefoon.
Kan ik Mr en Mrs Owen rondleiden? -Hallo, aangenaam.
Natuurlijk, kijk maar rond. Ik kan helaas niet blijven.
Geeft niet. Misschien is het beter als u er niet bij bent.
Het is nogal een bende. Vooral de keuken.
Ik zeg wel dat u gasten heeft gehad. -Erg rommelige gasten.
Maak u geen zorgen.
Kunnen we straks afspreken voor de lunch?
Om over het huis te praten en zo. -Ja, natuurlijk.
Brent's, om 2 uur? -Prima.
Okי, tot dan.
Ik hoop dat het u bevalt. -Ik laat het u van binnen zien.
De politie bevestigt dat er een jonge vrouw is vermoord in Jefferson County.
Dit is de vierde in drie jaar tijd.
Ander nieuws: de Rockies hebben opnieuw verloren...
toen ze werden weggevaagd door de Mets.
Hallo, Pat. -Dag, Paul.
Weet je dat ייn gevangene de staat 36.000 dollar per jaar kost?
Het staat in de krant. Een leraar verdient minder.
Heb je een lijstje? -Er komen nog wat dingen bij.
Wil je afrekenen?
Ik betaal Hank wel als hij het woensdag komt brengen.
Ga je nog jagen? -Ik ben net terug.
Nog iets geschoten? -Ja, een gans. Een mooie.
Hי, Marty.
Heb je m'n berichten niet ontvangen? Ik heb ingesproken.
Het bereik is hier slecht. Heb je het script ontvangen?
Ja, ik heb het teruggestuurd met commentaar.
Waarom? We zouden ermee doorgaan.
Je hebt niks gedaan met hun opmerkingen.
Als ik het ze zo stuur, lezen ze nooit meer iets van je.
Soms moet je water bij de wijn doen. Laat zien dat je functioneert.
Maar dat doe ik. -Niet binnen het systeem.
Ik weet dat je het geld nodig hebt. -Ja, maar niet koste wat het kost.
Goeie tekst, maar je moet je rekeningen betalen. Dus verman je.
Ik moet ophangen. Dag. -Marty?
Wat heeft die kerel?
Kom op.
Jezus Christus.
Verdomme, man.
De 46-jarige Nancy Burrows is het vierde slachtoffer.
Hallo, Paul. Wil je aan de bar zitten? -Nee, daar.
Mr Lopez. -Sorry dat ik te laat ben.
Geen probleem. De Owens hebben geen interesse.
Wilt u nog wel trakteren? -Natuurlijk.
Zo hou ik u gemotiveerd.
Ik kan helaas niet lang blijven. Ik heb nog een afspraak.
Als u vijf minuten eerder was gekomen...
Zelfs geen kop koffie? -Heb ik al op.
Alleen koffie. Judy.
Ik geef toe dat ik onder de indruk ben. Ik ken verder geen schrijvers.
Dat moet u niet zijn. Ik ken er ook geen.
Waarom zegt u dat? -Ik heb lang niet geschreven.
Niks goeds tenminste. Ik kom niet op gang.
Hoelang? -Twee jaar. Meer nog.
Maar laten we over onroerend goed en de verkoop van m'n huis praten.
De Owens zijn niet geןnteresseerd. Wat is de volgende stap?
Ik weet het niet. Dat hoor ik niet te zeggen.
U bent tenminste eerlijk.
Ik doe dit nog niet zo lang. Is dat te merken?
U ben m'n eerste. -Uw eerste wat?
M'n eerste slachtoffer. -O, dat geeft niet.
Er komt vast iemand binnen een paar weken. Hoelang redt u het nog?
Een paar weken.
Denkt u dat het lang gaat duren?
In deze tijd van het jaar is hier bijna niemand. De zomer is beter.
De zomer? -Met de toeristen en...
Dat was jij daarnet, hט?
Wat? Kent u hem?
Een incidentje onderweg. Gewoon een slechte chauffeur.
Ik dacht dat ik het huis makkelijk kwijt kon, zo dicht bij Denver.
Uw huis moet opgeknapt worden. En zo dicht bij Denver is het niet.
Het is twee uur rijden naar de buitenwijken.
Ga met me uit eten. -Mr Lopez, ik...
Nee, ik heet Pablo. Maar Paul is beter.
We hebben elkaar nu een keer of drie ontmoet.
Maar elke keer is het slecht nieuws.
Ik kan vanavond niet. Maar zaterdag misschien?
Prima. Acht uur?
Dag, Paul.
Judy. -Ja, ik kom.
Dat was een slimme zet van je.
Ja, dat had ik niet moeten doen.
Ik ontmoette een vriend van me in zulke tenten...
tot zo'n klootzak als jij hem van de weg reed.
Kan het wat zachter? Ik kijk tv. -Rot op.
Sorry, vergeet het verder. -Ik vergeet het niet.
Alles in orde, jongens.
Hoe kan ik je bedanken...
Het spijt me, Judy.
Kan gebeuren. Het geeft niet.
Wat een idioot.
Sorry, man. -Zit er niet over in.
Dank je.
Waar moet je heen? -Zet me maar af waar het jou uitkomt.
Ik ben Paul. -Jack.
Jaag je?
Ja, ik heb vanmorgen een gans geschoten.
Wat doe je? -Ik ben schrijver.
Echt? Boeken? -Ja, lang geleden.
Zal wel zwaar werk zijn.
Zeg, mag ik je wat vragen? -Ja hoor.
Wat zei je daarnet tegen die vent? -Wat ik zei?
Ja, hij was doodsbang.
Ik zei dat ik rustig wilde lunchen.
Vertel je me nog waar je heen gaat? -Ik geniet van de weg.
Vind je het fijn om zo te leven? -Er gaat niets boven.
Hoe hou je jezelf in leven?
Ik doe wat ik moet doen. En dan ga ik verder.
Is er niks wat je mist? -Ja, een warme douche.
Flinke storm, hט?
Behoorlijk. Elektriciteit en telefoon waren uitgevallen.
We hebben net weer stroom.
Ik wil je niet langs de weg afzetten met het weer dat eraan komt.
Het weer. Ze zitten er altijd naast.
Ik woon hier dichtbij en ik heb een logeerkamer.
Daar kun je slapen. En je kunt douchen.
Je bent met niks verschuldigd.
Het is het minste dat ik kan doen. Zonder jou lag ik nu in 't ziekenhuis.
Bedankt.
We zijn er. Bevalt het je? -Ja, het is mooi.
Je hebt zeker veel boeken verkocht. -Het ging wel aardig.
Ik help je wel. -Pak die tas.
Mooie buit. -Ik schiet goed, al zeg ik het zelf.
Het is kapot. Je moet voorzichtig zijn.
Sorry, de meid is vrij.
Heb je een meid?
Nee, niet meer. Ze werkt nu waarschijnlijk voor m'n ex.
Is dat een grap?
Ik zal je je kamer laten zien. O, verdomme.
M'n vrouw liet me luiken voor alle ramen zetten. Ze was bang.
Waarvoor? -Geen idee. Geןsoleerd zijn.
Okי, hier is het. De badkamer is daar. Er is een douche.
Er liggen lakens en handdoeken in de kast.
Dank je, Paul. -Maak het je gemakkelijk.
Shit.
Je hebt opgeruimd.
Heb je honger?
Goedemorgen. -Morgen. Het water is ijskoud.
Ja, daardoor voel je dat je leeft. -Je kunt jezelf ook knijpen.
Bedankt voor het ontbijt.
Die deur heeft een nieuw kozijn nodig. Ik heb wat hout gevonden.
Maar ik kan het niet maken voor ik vanmiddag wegga.
Je hoeft niks te maken. -Ik wil het.
Ik ga weg. Ik verkoop de boel. -Waarom zou je?
Ik kan het me niet veroorloven. M'n werk verkoopt niet.
En er is niets wat me hier houdt. Niet zonder m'n vrouw.
Ik kan je helpen. -Nee.
Zoveel werk is het niet. Het kost me drie dagen, misschien iets langer.
Jack, ik kan je niet betalen. -Zit er niet over in.
Ik kook wel. Afgesproken?
Je vrouw?
Dat was de laatste foto van haar voor ze me verliet.
Ik moet het hier ook maar schoonmaken. -Nee, het bevalt me zo. Dank je.
Heb je die geschreven?
El Ultimo Hombre. -De laatste man.
Okי.
De telefoon doet het nog niet. Geen internet.
Wat zou het? Dat heb je niet nodig.
Ik dacht dat een schrijver graag afgezonderd leeft.
Je weet wel, de eenzaamheid. Lekker doorwerken, geen afleiding.
Het ironische is dat we altijd afleiding zoeken.
Uitstel. Schrijvers kunnen niet zonder.
Deze stoofpot is uitstekend. -Dank je.
Morgen begin ik aan de schuur.
Hij moet geschilderd worden en ik moet wat dakpannen vervangen.
Dat lukt je nooit in drie dagen.
Ik zei toch dat het wat langer kon gaan duren?
Het gaat me niet aan, maar verdienen schrijvers niet goed?
Dat hangt van de schrijver af. -Wat voor schrijver ben jij?
M'n eerste roman werd uitgegeven toen ik 25 was...
m'n eerste bestseller voor m'n dertigste.
De critici vonden me goed, er werd over me gesproken...
en een Amerikaanse literaire agent zocht me op in Madrid.
De studio's wilden een paar van m'n boeken verfilmen.
Ik tekende het contract, hij verkocht m'n boek...
en ik zou het filmscript schrijven.
Maar opeens vergaten ze de overeenkomst...
en lieten het door een ander schrijven.
Dus ze schopten je uit je eigen film?
Erger kan het niet worden, hט? -Jawel.
Het ergste was dat ze de film uiteindelijk maakten...
en het enige dat er van m'n boek overbleef was de titel.
Ik trouwde met de vrouw van m'n dromen, ik had geld...
een appartement aan de Wilshire Corridor...
massa's behoeftige vrienden... En ik raakte alles kwijt.
Zelfs de vrouw.
We zijn allemaal vrije mensen. We kiezen wat we willen.
Je hebt dit jezelf aangedaan. -Het enige dat ik koos was dit huis.
Ik zei tegen m'n vrouw dat ik afzondering nodig had om te schrijven.
Dat was mijn offer. Schrijven is altijd een offer.
In de meeste films die ik zie, zijn de personages wat ze zijn.
Personages in een film. Niets is zoals het leven echt is.
Dat spreek ik niet tegen.
Misschien komt het doordat ik veel reis.
Ik kijk naar wat er om me heen gebeurt. Ik kijk naar mensen.
Ik ben geen kluizenaar. -Dat zal het wel zijn dan.
Ik zou graag een van je scripts willen lezen. Als je geen bezwaar hebt.
Ja? -Ja, ik zal...
Dit is m'n laatste.
Een wanhopige poging om iets te verkopen. Niemand wil het.
Volgens m'n agent is het rotzooi.
Onder de klok. Volgens mij heb ik die titel eerder gehoord.
Zelfs de titel.
Weet je wat? Ik zal je de mening van de gewone man vertellen.
Die is toch wel iets waard? -Meer dan die van m'n agent.
Veel plezier ermee.
Goedemiddag. Hoe was je middagdutje? -Niet goed.
Delias kristianiae, de zwarte vlinder. Uit Indonesiכ.
Heel zeldzaam en moeilijk te vangen. Ironisch eigenlijk.
Ironisch?
Ja, ik heb hem in de gevangenis laten zetten.
Zocht je deze? Ik moest de schuur openmaken.
Ga je vandaag werken?
Nee, ik ben niet in de stemming. Ik moet dit huis verkopen.
Moeilijk om te werken als je geldzorgen hebt.
Je moet jezelf een dienst bewijzen. -Wat dan?
Dat weet je wel. Je moet stoppen met drinken. Radicaal stoppen.
Je kan een groot schrijver zijn, maar je verhalen zijn niet goed genoeg.
En dat komt door de drank.
Volgens mij heb je een goed idee nodig om je carriטre op gang te krijgen.
Ik heb wel een idee. -Natuurlijk.
Serieus, je moet het horen.
Al is het alsof God een raad aanneemt van een kleine priester.
Ik luister.
Okי, vertel ons verhaal. -Welk verhaal?
Ons verhaal. Okי, het gaat zo.
Een schrijver reist naar de VS, op zoek naar inspiratie...
koopt een mooi huis op een afgelegen plek.
En hij heeft wat succes. Maar het is van korte duur.
Hij kan niet meer schrijven en drinkt. Hij is alcoholist geworden.
En hij leeft als een kluizenaar om z'n verval te verbergen.
De schrijver gaat naar een cafetaria.
Hij heeft een afspraak met een mooi meisje.
Maar het zit hem niet mee.
Een boze vrachtwagenchauffeur zoekt moeilijkheden, jaagt het meisje weg...
en maakt ruzie met de schrijver.
De schrijver staat op het punt afgetuigd te worden...
maar dan komt een onbekende tussenbeide en helpt hem.
Hij rijdt naar huis, nog een beetje van z'n stuk...
en ziet de onbekende langs de weg lopen.
Dus hij stopt en geeft hem een lift.
Ze raken in gesprek en de schrijver biedt de onbekende wat werk aan...
want hij heeft met hem te doen.
Maar hij is wel ongerust, want die vent kan iedereen wel zijn.
Als ze bij z'n huis komen, heeft de schrijver al spijt van z'n aanbod.
Nee, dat is niet waar. -Paul, het is maar een verhaal.
Ja. Het is een goed begin. Ga door. -Jij bent de schrijver.
Schrijf jij het. Maar je moet er wel voor gaan.
Okי, goed. -Wanneer denk je dat je klaar bent?
Wie zei dat je het script mocht lezen? -Waarom niet?
Omdat ik er nog aan werk. Dat heet werk in uitvoering.
Dat is niet het probleem.
Dit verhaal, zoals het gebeurt, is te makkelijk.
Te makkelijk? Het is precies wat er gebeurd is.
O ja? Weet je dat zeker?
Die Jack waar je over schrijft is gewoon een vent in een cafetaria.
Maar wat weten we echt van hem? Wat weten we?
Misschien speelde hij onder ייn hoedje met die vrachtwagenchauffeur.
Misschien hadden ze het van te voren beraamd, Jack en de chauffeur.
Hij zei: Als hij binnenkomt, zoek je ruzie met hem.
Dan kom ik, red hem en hij is me eeuwig dankbaar.
En op het parkeerterrein fluistert Jack hem in het oor:
Bedankt, jongen. Nu heb ik hem.
En Jack gaat op weg.
En als de schrijver naar huis rijdt, wat doet hij dan?
Hij wil aardig zijn en biedt hem werk aan.
Als Jack een soort verstandhouding met de vrachtwagenchauffeur had...
zou dat heel interessant zijn.
Jij bent de schrijver.
Misschien moet de chauffeur weer in het verhaal komen. Tegen het eind.
Ik heb een betere afloop in gedachte.
Moeilijk om een woord te zeggen, hט?
Daar schiet je script tekort.
Dat was de enige manier om het je te laten zien.
De vrouw in je script die op de vlucht is...
staat op het punt gekeeld te worden. En je laat haar smeken.
Als ze reageerde zoals jij net deed, zou het realistisch zijn.
Ik wilde je iets laten zien wat echt was.
Sorry dat ik je liet schrikken.
vermissing tiener nog een mysterie
Jack?
Wat is er?
Hoorde je die schreeuw? -Schreeuw?
Ja, daarnet. Hoorde je het niet? -Nee.
Het was een vrouw. Heb jij het niet gehoord?
Bedoel je dat?
Verwacht je iemand?
De kruidenier. Ze komen elke week m'n vaste bestelling brengen.
Paul, niet te ver.
Wat doe je? Het is verdomme de bezorger. Doe dat weg.
Hallo. -Dag, Mr Lopez.
Werkt Hank niet vandaag? -Nee. Hier zijn uw boodschappen.
Pat zei dat u misschien een cheque had.
Ik kan nu niet betalen. Dat heb ik hem gezegd.
Een later gedateerde cheque mag ook. -Ik heb hem nu niet, sorry.
Ik wil geen problemen op m'n eerste... -Welnee.
Ik ken Pat al heel lang. Het zit wel goed.
Zet daar maar neer.
Dank je. -Okי, tot ziens.
Paul.
Waar ga je heen?
We hadden een overeenkomst. Die kom je niet na.
Je richtte een geweer op me, Jack. Ik weet verdomme niet wat je wil.
Luister naar me. -Nee, luister jij naar mij.
Je richt een geweer op me, omdat er iemand voor de deur staat?
Ik ben een beetje paranoןde. Waar ga je heen?
Waar ik verdomme zin in heb.
En die vrouw die schreeuwde? Heb ik me dat ingebeeld?
Je stelt me teleur. Je grijpt alles aan om niet te werken.
Ik nodig je uit en ik ben een gevangene in m'n eigen huis.
Kijk nou wat je me laat doen, Paul.
Dwing me niet om je pijn te doen. Doe het niet.
Dwing me niet om je pijn te doen.
Ik weet niet wat je bedoelt met die schreeuwende vrouw.
En onbekenden maken me zenuwachtig.
Zou jij ook hebben als je net uit de gevangenis kwam.
Ze zoeken je, hט?
Maakt niet uit. Ik ga nooit meer terug.
Ga slapen, Paul. Je hebt morgen veel werk te doen.
Shit.
In de film pak je twee draadjes onder het stuur...
je houdt ze tegen elkaar en de motor start.
Wat zit er in de tas? We hebben een overeenkomst.
Wat wil je dat ik zeg?
Okי, ik wilde gaan drinken. Alleen.
Daarom zit je vast, Paul.
Kom mee.
Kom. Pak je tas.
Haal de drank uit de tas.
Je hoeft niet bang voor me te zijn. Ik ben hier om je te helpen.
Ik wil dat je hem kapot gooit tegen die muur. Gooi hem kapot.
Kom op, aan het werk.
Laura? -Ik probeer je al dagen te bellen.
Misschien wil je me niet meer als makelaar...
maar je hebt me mee uit gevraagd. Misschien begreep ik het verkeerd...
Stap in je auto. We moeten weg. -Wat is er?
Er is hier nog iemand. Geef me je sleutels. Stap in.
Wat is er aan de hand? -Dat vertel ik je later.
Later? Vertel me wat er is. Waar ga je heen?
Ik leg het je later wel uit.
Eruit. Eruit.
Doe wat hij zegt.
Schiet op. Nu jij, Paul. -Rustig, Jack.
Stap uit, vlug.
Lopen jij. -Rustig, Jack.
Zet de auto van de handrem en duw hem in de vijver. Help hem.
Vooruit, sneller.
Schiet op, naar het huis.
Laat mij maar.
Marion? -De oppas.
Laat me gaan. Alsjeblieft, ik heb een kind.
Zie je hoe verward mensen worden als hun toekomst onzeker is?
Ze denken altijd het ergste. Jij ook, Paul.
Jij denkt ook altijd het ergste.
Wat doet de sheriff hier? -Geen idee.
Kom op.
Jullie zijn slim genoeg om niks te proberen, hט?
Paul?
Hallo, deputy Carcano. Wat kan ik voor je doen?
Laat je gereedschap niet buiten liggen. Zo gaat het roesten.
Ja, dat moet ik nog doen. Ik hebt het druk.
Heb je deze vrouw misschien gezien? Michelle Emerson.
Nee, het spijt me. Ik heb haar niet gezien.
Ze werkt bij de post. Ze moest hier een pakje bezorgen uit Los Angeles.
Hier? -Ja.
Wacht. Ik verwachtte wel iets van m'n agent.
Maar ik heb het niet ontvangen. En ik heb haar nooit gezien
Heb je ergens een brievenbus staan waar ze het kan hebben achtergelaten?
Nee, het wordt altijd hier aan huis bezorgd.
Toch bedankt. Als je iets ziet, weet je me te vinden.
Carcano.
Liggen.
Sta op.
Kom hier. Dat raam.
Erin, schiet op.
Vergrendel het.
Blijf daar. -Wie schiet er?
Heeft hij die agent vermoord? -Heel goed, Paul.
Je laat eindelijk wat fantasie zien.
Hij heeft ons nodig als de politie terugkomt.
Nou, ik heb ook fantasie.
Hij gaat ons vermoorden.
Kom hier.
Hij heeft die agent vermoord.
Hij heeft verdomme die agent vermoord. -Alsjeblieft, hou op.
Ik moet nadenken, okי?
Hoe oud is je kind?
Twee.
Ik kan er nu niet aan denken.
Luister, we komen er wel uit. -We kunnen hier niet blijven zitten.
Wacht. Hoor je dat?
Drie kilometer verderop is een spoorlijn.
Er komt elk half uur een trein langs.
Hij zit op het dak. -Wat doet hij?
Wat doet hij?
Dit is onze kans. We moeten nu gaan.
Je moet zo hard rennen als je kunt.
Naar het bos en dan direct naar de trein. En niet omkijken.
Vooruit, vooruit.
Kom op.
Kom op. De trein is achter deze heuvel.
Kom op.
Ik kan niet meer. M'n enkel. -Je kunt het wel.
We zijn er bijna.
Is het nou uit met die verdomde spelletjes, Paul?
Terug naar het huis.
Gaat het?
Waar is hij? -Beneden, geloof ik.
Waarom is hij hier?
Ik heb hem opgepikt toen ik naar huis reed.
Kom beneden.
Ik ga niet naar beneden.
Niet daar. Daar.
Je was niet loyaal, Paul. Je vergat onze overeenkomst.
Onze overeenkomst?
Je bent knettergek, weet je dat?
Je hebt de sheriff vermoord en nu begin je over onze overeenkomst?
Je bent hier drie dagen.
Eerst zet je me een mes op m'n keel en dan een geweer tegen m'n hoofd.
Misschien ben ik ook gek.
Want waarom ik je er niet meteen uit heb gegooid is me een raadsel.
Je snapt het nog steeds niet, hט?
Ik ben degene die het verhaal schrijft. Je kreeg je kans...
tot je op het geniale idee kwam om de deur open te doen.
Het is jouw schuld dat de sheriff dood is.
Nee, ik heb niemand vermoord. Dat heb jij gedaan.
Dit is verdomme waanzin.
Wat doe je hier nog?
Ze zullen het huis bestormen en dan ga jij terug naar de gevangenis.
Hoe vind je die afloop, Jack?
Weet je, dat gebeurt allemaal alleen als ik het zeg.
En als ik beslis om ze binnen te laten en me te laten doodschieten...
mag jij het verhaal schrijven.
Je moet haar laten gaan.
Hoe heet ze? -Laura.
Dank je. Laura.
Hoe vind je het om een echte moord te zien, niet in de film?
Je snijdt iemand de strot af, hij valt. Dood, in een paar seconden.
Ik heb geen interesse. Je bent gestoord.
Je verdient de kost...
Laat haar los.
Blijf staan. -Je durft het toch niet, Paul.
Nee, hou op.
Jack.
Laat haar verdomme gaan, Jack.
Waar is ze?
Wat heb je met haar gedaan?
Klootzak.
Welke acteur zou mij moeten spelen?
Een maniak.
Je zou me zonder aarzelen hebben vermoord.
Dat bevalt me wel.
Wat moeten die scalpels in je rugzak? Die snuisterijen?
Een dagboek, is het dat? Wat betekent dat, Jack?
Dat je geen manieren hebt. In de spullen van je gast snuffelen.
Er is niks ergers dan verraad.
Ik ga ons verhaal afmaken, Paul. Jij bent er niet toe in staat.
Je hebt eindelijk een beetje fantasie gevonden.
Wat heb je gedaan, Jack?
Waar is je mes?
Gooi het daarheen.
Het is geen probleem. Niemand weet dat ze hier is.
We ruimen het lichaam op alsof er niets is gebeurd.
Aan de slag. Laten we het afhandelen.
Blijf staan. Dit eindigt zoals ik het wil.
Er is maar ייn afloop mogelijk, Paul.
We ruimen de boel op voor de politie ontdekt wat we hebben gedaan.
Wij hebben niks gedaan. Jij deed het, in je eentje.
En ik wil dat de politie dat ontdekt. -Je wilt dat...
Ik weet het als de voorzienigheid me een teken geeft.
Want ik heb er zo weinig gekregen.
Kom hier.
Handen op je hoofd. Op de grond.
Ik ben je dankbaar, Jack.
Dat zou je nu niet zeggen, maar dat ben ik echt. Weet je waarom?
Omdat God je gestuurd heeft.
Een zwerver die de politie amper een stap voor kan blijven.
Vluchtend en moordend.
Weerloze vrouwen, afgeslacht in de duisternis van de bossen.
Maar het toeval wil dat ik degene ben die je tegenhoudt.
Ik heb die vrouwen niet vermoord. -Je hoeft mij niet te overtuigen.
Weet je waarom ik nooit ben gepakt?
Als de voorzienigheid me een teken geeft...
herken ik dat onmiddellijk.
Een vrouw in haar auto, wachtend tot haar vriend uit z'n werk komt.
Hij is laat.
Ze doet haar raam open om een sigaret te roken.
Haar hand hangt naar buiten en stelt de buitenspiegel bij.
Het is zo duidelijk.
Of een huisvrouw in het bos, net lang genoeg weg bij haar gezin.
Net lang genoeg om te weten...
dat de voorzienigheid me op dit moment toelacht.
Maar...
je moet ervoor openstaan.
De zwerver aan de kant van de weg. Laat hem niet weglopen.
Pik hem op, maak hem klaar voor z'n rol.
Ik moet zeggen dat je me er wel voor hebt laten werken.
Denk je dat je meer weet dan ik over de realiteit?
Ik ben maar een schrijver, hט?
Ik zal je de realiteit laten zien. Jij hebt hem opgebouwd.
Sta op.
Okי Jack, zo eindigt het verhaal.
Handen op je oren.
Gaat het? -Ja.
Nu heb ik hem. -Okי, pak hem.
Vooral de keuken. -Ik zeg wel dat u gasten heeft gehad.
Ik heb verdomme ook fantasie.
Hij zit op het dak.
Dit is onze kans. We moeten nu gaan.
Heb je hem op vingerafdrukken onderzocht?
Hallo, baas. -Goed gedaan.
Hoe is het nou? -Goed.
Gaat het? -Ja.
Ik ben trots op je. Je hebt je goed gehouden.
Jack is een beetje gek, maar hij is mijn jongen.
Okי, jongens. Wegwezen.
Hier, geniet ervan.
Het wordt voorlopig je laatste.
We zitten al drie jaar achter je aan.
Als we een plaats delict vonden, waren we steeds te laat.
En zelfs dan liet je niks voor ons achter.
Tot dusver.
We zitten hier open en bloot, Paul. Geen geheimen meer.
Misschien herinner je je dit.
...waarom ik nooit ben gepakt?
Als de voorzienigheid me een teken geeft...
herken ik dat onmiddellijk.
Een vrouw in haar auto, wachtend tot haar vriend uit z'n werk komt.
Ik kon niet voorkomen dat je Nancy Burrows vermoordde.
Dat zal ik meenemen in m'n graf.
Vier slachtoffers.
We hebben alle lichamen gevonden, behalve het eerste.
Je vrouw, Renיe.
Waar heb je haar begraven?
Hoe kan ik dat zeggen? Ik heb haar niet gezien...
sinds ze bij me weg is.
Kom op, vertel me waar je je vrouw hebt begraven.
De jury zal het beschouwen als een gebaar van goede wil.
Dat zal je helpen als de strafmaat wordt bepaald.
Zorg dat Renיe's familie het kan afsluiten. Dat verdienen ze toch wel?
Ik weet niet waar je het over hebt, wie je ook mag zijn.
Okי.
We gaan je veroordelen voor elke moord die je hebt gepleegd.
Je gaat mij veroordelen? -Ja.
Waarmee dan?
Alles in die tas is bezoedeld. Je hebt het hier geplant.
Je hebt zo hard een zondebok nodig. Het is gewoon zielig.
Je komt naar m'n huis met een rugzak vol bewijsstukken van de lichamen...
en probeert het mij in de schoenen te schuiven?
En de tape? Denk je dat dat m'n bekentenis is?
Ik citeerde m'n script. Het was de dialoog van een personage.
'Method writing', als je het zo wilt noemen.
Dat was toch wat we deden, jij en ik...
toen je een mes op m'n keel hield?
Als je zo verdomd zeker van je zaak bent...
waarom zanik je mij dan aan m'n kop over het lichaam van m'n vrouw?
Je richtte een geweer op me. Ik was een gijzelaar in m'n eigen huis.
Wat wou je nou bereiken met die flauwekul?
Zijn jullie knettergek geworden?
Ga je het zo spelen, Paul? Okי.
Een onschuldige zou zeggen: Ik heb het niet gedaan.
De duikers hebben niks gevonden in de vijver.
En de honden vonden ook niks.
Verdomme.
Laat ze doorgaan met zoeken.
Het ziet er niet goed uit. Bewijzen die jij volgens hem hebt geplant.
En die tape, daarvan zegt hij dat het een verhaal was.
Dat maakt z'n ontkenning geloofwaardig.
Zijn woord tegen het mijne? -Je hoeft mij niet te overtuigen.
Je hebt hier te hard aan gewerkt om het te laten mislukken.
Maar zonder bekentenis zijn we de lul. -Verdomme.
Jack, de baas gaat hem in hechtenis nemen. Je moet ook komen.
Bekijk deze foto eens.
Mijn god. -Ja.
Betere tijden, hט?
Je mooie vrouw, bij jullie rustieke toevluchtsoord.
Maar er ontbreekt iets.
Vertel eens, Paul...
als ik onder je vijver zou gaan graven, echt onder je vijver...
zou ik dan je vrouw vinden?
Okי, Jack. Je kansen voor het proces zijn verbeterd. Absoluut.
Kan ik onder vier ogen met je praten?
Ga even weg, jongens.
Ik ben een en al oor.
Je hebt geen idee wat voor pijn ik van binnen voel.
Luister. Laat me uitspreken.
Ik wil je een deal voorstellen.
Een volledige bekentenis.
Ik vertel je elk detail.
De resten van alle slachtoffers...
elke plaats delict, alles. Ik heb een uitstekend geheugen.
Ik pak de hele zaak mooi voor je in met een lint erom. Maar geen naald.
Sluit me op in een gesticht of wat dan ook, maar geen naald.
Ik verdien het om met deze pijn te leven.
Je hebt je kans gehad. Ik ben klaar.
Nee, luister. Je bent me dit verschuldigd.
Het was mijn beslissing om je op te pikken op de weg.
Het was de hele tijd mijn idee, mijn verhaal.
Was het echt genoeg voor je? Volgens mij wel. Ik gaf je dit allemaal.
Maar je bent me mijn afloop schuldig.
Ik vind mijn afloop beter.
ik zit vast ik zit vast ik zit vast