Od wieków boska magia Świętego Kryształu
błogosławiła nasz świat i jego ludzi.
Jednakże sama obietnica jego mocy sprowadziła wojnę na nasze ziemie.
Lucis, królestwo pokoju i wielkiej magii, było bezpieczne dzięki mocy kryształu.
Natomiast Niflheim, wojskowe imperium z olbrzymią maszynerią,
stanowiło wielką siłę dzięki swej Magitek.
Od lat trwała wojna między tymi krajami.
LUCIS W ODWROCIE
W miarę upływu lat Niflheim zajmował kolejne ziemie
dzięki swej niezrównanej technologii.
W ramach obrony Lucis zbudował magiczny mur,
którego moc pochodziła z samego magicznego kryształu.
Samo miasto królewskie, Insomnia, ostatni bastion obronny Lucis,
od lat była dla Niflheim nie do zdobycia.
W środku szalejącej wojny
książę Noctis z Lucis przybył do Tenebrae
w poszukiwaniu remedium na poważną dolegliwość.
Odbył długą podróż wraz z ojcem, królem Regisem.
Matka, brat i ja, władcy Tenebrae,
przywitaliśmy ich z radością.
I wtedy właśnie zapłonęły ognie. Jednocześnie i wszędzie.
W okamgnieniu całe Tenebrae stanęło w ogniu.
Ravus!
Matko!
Generał Glauca.
To Niflheim zaatakowało gości z Lucis.
Noctis!
Błagam. Pomocy!
Królu Regis!
Lunafreya....
Luna!
Od tamtych wypadków po dzień dzisiejszy
Tenebrae pozostawało w żelaznym uścisku Niflheim,
zaciekłego wroga Lucis.
Upłynęło dwanaście lat...
Król Regis zebrał wielkich wojowników do walki z imperialną zagładą.
Nazywano ich Kingsglaive. Walczyli niestrudzenie przeciw Niflheim
dzięki magicznej mocy swego władcy.
Wszystkie oddziały, zabezpieczyć Mur.
Jeśli go przerwą, już po nas.
Co się dzieje, Crowe?
Crowe! Podaj status.
Jesteśmy prawie na miejscu.
Nie!
Chcę wsparcia. Wschodni mur upada. Pelna, możesz mnie wspomóc?
Lucis nie płaci nam, uchodźcom,
dosyć za to wszystko.
Czy to w porządku?
Nyx, jestem dłużnikiem.
Ty i wszyscy pozostali.
Trzeba wsparcia na wschodniej flance. Nyx, gdzie jesteś?
W drodze.
Pelna, wycofaj się i przegrupuj z całą resztą.
Tylko spoko z tą magią, bohaterze.
W domu czekają na twój powrót.
Bo warto poczekać.
Efekciarz.
Uważaj, Libertus. Nadchodzą następni.
Długo już nie wytrzymamy.
Crowe!
Tak!
Glaives, wycofać się. Powtarzam, Glaives mają się wycofać!
Wypuścić demona.
Nie damy rady demonowi. Zarządzam pełen odwrót.
Wracajcie żywi. To rozkaz.
Za dom i ojczyznę.
Oddziały do punktu ewakuacji. Nadchodzi pomoc.
Nyx! Musimy się stąd wydostać.
- Nyx! Mamy rozkaz! - Jasne.
Ratunku!
Nyx!
Co za idiota.
Nyx!
Crowe. Musimy uciekać.
Chyba sobie żartujesz.
Przecież wiesz, że nie dam rady.
A wolałbyś spacer?
No, dawaj. Jak Galahd Canyon u nas.
Libertus!
Luche, zdaj raport.
Zdaje się, że siły imperium się wycofują, sir.
Chyba mam kolejny dług.
Dopiszę do listy.
Staraj się trochę odpocząć, co?
Złamałeś rozkaz, by się wycofać.
Za dom i ojczyznę, prawda, sir?
Póki mi starczy sił, ten właśnie rozkaz wykonuję.
Nie oszukuj się, Nyx Ulric.
Cała twoja siła pochodzi wyłącznie od króla.
Bez niego jesteś niczym.
Czekaj na rozkazy nowego przydziału.
Tak, Wasza Wysokość.
I to mimo prawie pewnego zwycięstwa.
Nagły i niewytłumaczalny odwrót.
W dalszym ciągu jesteśmy zagrożeni, Wasza Wysokość.
Nie wiemy, kiedy uderzą ponownie.
Wasza Wysokość, wiadomość z Bramy Zachodniej.
Człowiek podający się za wysłannika imperium prosi o audiencję.
Posłaniec Niflheim oczekuje na przyjęcie, Wasza Wysokość.
Witam wszystkich.
Witam!
Dzień dobry panu...
i państwu też.
Miło tu być, moi drodzy.
Czy Niflheim w swej śmiałości
posunęło się do przysłania kanclerza jako posłańca?
I do tego bez straży?
To zaszczyt dla mnie, że rozpoznał mnie sam wielki król Regis.
Muszę zadośćuczynić protokołowi i jednak się formalnie przedstawić.
Ardyn Izunia, kanclerz Niflheim...
kłania się nisko.
Przybywam, panie, w tym...
obiecującym dniu, by zaoferować pokój.
Pokój?
Jak zapewne wiadomo,
nasz ostatni manewr nie był strategicznym odwrotem.
Nazwijmy go...
imperialnym gestem dobrej woli.
Podobnie jak wy, niczego bardziej nie pragniemy,
jak szybkiego zakończenia tej bezsensownej wojny.
Czyżby?
Tak zaiste jest.
Wymagamy tylko jednej zgody.
Zostawcie sobie tę wspaniałą Insomnię.
Natomiast Lucis musi poddać pozostałe ziemie pod władanie Niflheim.
Insomnia!
Perła w koronie królestwa.
Jakże mogłem zapomnieć.
Jest jeszcze jedna, drobna rzecz.
Dotyczy twego syna, panie.
Zachwycający książę Noctis z Lucis...
i powabna księżniczka Lunafreya z Tenebrae...
Mają się pobrać.
Zdajesz się poirytowany, Wasza Wysokość.
Zapewniam, panie, że księżniczka nadal darzy cię najwyższym szacunkiem,
jak to czyniła przez ostatnie długich 12 lat.
Nie wiem, czy ktoś ci o tym mówił,
ale niesubordynacja nie jest tu mile widziana.
Pomóż sam sobie i rozejrzyj się wkoło.
Tak wygląda sto lat pokoju.
Ten trwały pokój zapewnia nam Mur i tylko Mur.
Nie potrzebujemy tu żadnych imigrantów,
którzy podskakują i odgrywają bohaterów.
Hej! Ciężka służba na bramie?
Ty palancie. Przez ciebie się tam dostał.
- Niemiłe powitanie bohatera. - Strój też nie bardzo.
Pasuje mi do koloru oczu.
Co ty tu wsadziłeś?
Smakuje jak odchody chocobo.
Zamknij paszczę!
Tu nie Galahd. Tutejszym bardzo smakuje.
Miło słyszeć, że sprzedajesz nasze dziedzictwo za parę moniaków.
Libertus, a podziękowałeś Nyxowi za uratowanie życia?
Daj spokój, Crowe. Nyx i ja za dobrze się znamy.
On pomaga mnie, a ja jemu. Zawsze tak było.
Zdaje się, że coś jeszcze ci pomogło?
Wezmę każdą pomoc.
Za dom!
- I ojczyznę. - I ojczyznę.
Nyx, strażniku na bramie. Jak nowa funkcja?
Niesamowita. Bardzo by się wam spodobało.
Strażnicy są uroczy.
Jasne.
Wiemy, że nienawidzą obcych jeszcze bardziej od innych.
Są tak znudzeni, że nic innego nie pozostaje im robić.
Nuda to nic złego.
Przynajmniej oznacza pokój.
Mogę jeszcze walczyć ze sto lat, żeby Galahd zaznał nudy.
Walcz sobie, ile wlezie.
Tylko jeszcze nie umieraj.
Dalej mam wobec ciebie dług.
I to duży.
Gdzie byśmy dziś byli bez naszego bohatera?
Przestań tak gadać przynajmniej wtedy, jak pijemy, co?
Daliśmy łupnia tym z Niflheim, co? Uciekali z podkulonymi ogonami.
Wcale nie uciekali przed nami. Oni się nami bawili.
Nie psuj zabawy, Luche. Przecież wiemy, co się stało.
A wiecie, że po wszystkim wysłali posłańca do Cytadeli?
Po co? Żeby zaproponować poddanie?
- Raczej żądać naszego. - Co?
Zażądać? W życiu!
Nie? Rozważ to sobie.
Imperium sprawia, że Lucis ledwo dyszy.
To świetny moment na listę żądań.
Przegrywamy tę wojnę, Wasza Wysokość.
Lucis nie może już tylko polegać na Kingsglaive.
Przyjęcie rozejmu może być dla nas najlepszą opcją.
Mówisz o rzeczach spoza Nowego Muru.
Nie potrzebujemy rozejmu, póki on nadal stoi.
A gdyby sytuacja się pogorszyła, mamy jeszcze Stary Mur.
Tak, ale ten rozejm może zakończyć walkę.
Jeśli osiągniemy kompromis...
Kompromis nie jest rzeczą mądrą.
Nie znamy prawdziwych intencji Niflheim.
Nie oszukujmy się jednak. Mury nie są nie do zdobycia.
Mamy bardzo ograniczony wybór.
Nowy Mur czerpie swą moc z samego tronu.
Mogę mu ją zapewnić jeszcze kilka lat, o ile tego wymaga królestwo.
Niemniej kanclerz powiedział choć jedną rzecz prawdziwą.
Jesteśmy starzy, a Stary Mur...
Nie mam władzy nad Starym Murem przy takim osłabieniu...
Nie mam też siły na nową ofensywę, która mogłaby zmienić losy wojny.
Więc dokonajmy wyboru, Wasza Wysokość.
Co naprawdę mamy chronić?
Pomóż matce!
Ciekawe, że tobie się to nigdy nie zdarza.
Coś mi nie pasuje.
Znamy niby tę odwieczną sztukę, sekret rodziny królewskiej i tak dalej.
Libertus! Nyx!
Chodźcie, musicie to zobaczyć.
W stolicy sprawy nabrały tempa.
Rząd Lucis ogłosił pełną akceptację
warunków pokoju, który niektórzy nazywają jednostronnym,
zaproponowanego przez kanclerza Izunię z Niflheim.
Rozejm zakłada przekazanie całej zwierzchności na ziemiami Lucis
na rzecz imperium z wyjątkiem samej Insomnii.
W zamian Niflheim gwarantuje bezpieczeństwo Insomnii i jej obywateli,
a także zaniechanie wszelkich aktów agresji,
co oznacza ostateczny kres tej długiej i wyczerpującej wojny.
Czyli wszystkie nasze działania poszły na darmo.
Żołnierze Glaives. Zbierzcie się w pokoju narad.
Już.
Król przemówił i wszyscy go słyszeliście.
Wszystkie ziemie na zewnątrz Muru mają zostać przekazane imperium.
Nie ocaleje ani region?
- Nic. - Przecież twój dom też tam jest!
Tak jest.
Po co król miałby to robić?
By zakończyć tę przeklętą wojnę.
- Crowe. - Na rozkaz!
Gotuj się do wyjazdu. Masz przeniknąć do Tenebrae.
Do Tenebrae?
Szczegóły misji są tajne.
Zgłoś się do mnie na odprawę za 30 minut.
A ty, Nyx...
Zdejmuję cię z Bramy Zachodniej.
Zostałeś przydzielony do straży pałacowej.
To wszystko.
Czyli o tym mówiłeś, Luche?
Sami słyszeliście kapitana.
- Nie nasza decyzja. - Nie nasza decyzja?
Przecież tam są nasze domy! Nasi ludzie!
Mamy się zgodzić i ich porzucić?
Jeśli nie pójdziemy na zgodę,
imperium sprowadzi piekło na Insomnię.
- No to im oddamy! - Spokojnie, spokojnie.
On nie jest wrogiem.
Nic nie kapujecie?
Jesteśmy dla nich niczym.
Jak szczury, co tu weszły spoza Muru.
Jasne, że się przydaliśmy,
gdy się przekonali, że potrafimy użyć ich magię.
No to wybrali właśnie nas spoza wszystkich szczurów
i pozwolili nam trochę skubnąć tej magicznej mocy królewskiej.
Ale jak tylko skończyła się wojna,
każą nam wracać do ścieków.
Także i tobie, bohaterze.
Jak tak tęsknisz za domem, Libertus, to może wróć tam razem z Nyxem?
Niflheim na pewno was przyjmie z otwartymi ramionami.
Ty też tam masz dom.
A może już zapomniałeś?
Do diabła!
Nie pozwolę, żeby to się tak skończyło.
Podobno ludzie są zadowoleni, Wasza Wysokość.
Prawie wszyscy cieszą się na pokój.
Jeśli sam nie słyszałeś ich głosów,
jak możesz uważać, że wiesz, co noszą w sercach?
Co z misją do Tenebrae, Wasza Wysokość?
Czy tak tajna akcja ma sens?
Jeśli ją odkryją, sprowokuje jedynie imperium.
Imperium pozostaje naszym wrogiem do czasu podpisania traktatu.
Póki pozostajemy w stanie wojny,
Jego Wysokość zamierza nadal wyprzedzać ich o krok.
Oczywiście.
Szpilka do włosów? Nie sądziłem, że takie rzeczy cię rajcują.
Nie dla mnie. To podarek dla księżniczki.
Ale nikomu nie mówcie. To tajemnica.
Czas na mnie.
Uważaj tam na siebie.
Wiem, że masz tego dość, ale jesteś dla mnie...
Jak siostra. Tak, mam tego dość.
Ale wróć w jednym kawałku, co?
Mówi gość w dwóch kawałkach.
Byłe terytorium Tenebrae
Lady Lunafreya, zostawiłam tylne wrota otwarte.
Dziękuję.
Naprawdę musisz iść?
Tak.
A więc idź szybko.
Nie pamiętam wydania ci pozwolenia na opuszczenie kwatery, Lunafreya.
Ravus.
Masz nie opuszczać tego pomieszczenia do czasu podróży do Lucis.
To dla twego dobra.
Dla mego dobra?
O co tu naprawdę chodzi?
Jaki interes ma imperium w moim wyjściu za mąż za Noctisa?
Zaproponowali pokój, a twój ślub jest jak gałąź oliwna.
I mam w to uwierzyć?
Nie interesuje mnie, w co wierzysz.
Natomiast interesuje mnie to, że się wymykasz,
by donieść zabójcy naszej matki o jakimś spisku, który wyśniłaś.
Mylisz się nienawidząc króla Regisa.
Niflheim zabiło matkę, a nie on.
Zabili ją, a z ciebie zrobili sobie sługę.
Zrobione.
Miasto opanowała radość w nadziei na nadchodzący rozejm.
Jako że pozostało jedynie trzy dni do podpisania i wejścia w życie pokoju,
tłumy mieszkańców wyległy na ulice, by zademonstrować...
LUCIS ZARZĄDZA ODWRÓT NIFLHEIM ATAKUJE GALAHD
3 DNI DO PODPISANIA TRAKTATU
Lucis potrzebuje waszej siły, młodzi wojownicy.
Nie chcemy tutaj żadnych imigrantów.
KRÓL WYSYŁA "KINGSGLAIVE" DO GALAHD
Cała twoja siła pochodzi wyłącznie od króla.
- Bez niego jesteś niczym. - Nyx, pomóż matce.
Selena, na ziemię.
I rzesze imperialnych dyplomatów, którzy pojawili się w mieście.
Księżniczka? Jesteś pewien?
Tak, Wasza Wysokość.
Była jedną z ostatnich wśród przedstawicieli imperium.
Wsiadaj.
Jestem w drodze na służbę, sir.
Nowe rozkazy.
Szybciej. Mamy przejąć księżniczkę.
Niezła fura, sir.
Należy do księcia.
Wywieźliśmy go poza miasto.
A czy on nie musi planować ślubu, sir?
Przestań z tym "sir".
Król ma swój własny plan.
Książę Noctis i księżniczka Lunafreya mają się spotkać z dala od Insomnii.
To co ona tu robi?
Komplikuje sprawy.
Wysłaliśmy Crowe po księżniczkę, żeby ją wywieźć z Tenebrae.
Dalej próbujemy ustalić, co się tam stało.
Wiem, co sądzisz o tej wojnie, ale co sądzisz o tym pokoju?
Cieszy cię utrata domu?
Decyzja króla. To on mnie przyjął. Jestem jego dłużnikiem.
Miałem szczęście. Wielu z Galahd go nie zaznało.
I oni mnie potrzebują.
Czy zamierzasz tam wrócić?
Na co się niby przydasz bez królewskiej magii?
No tak, stale chcesz kogoś ratować.
Ja to rozumiem, naprawdę. Ale to nie wygrywa wojen.
To nie tylko moje chcenie.
I nie tylko ja.
Powinieneś się martwić Libertusem.
On wróci na pewno, jeśli się pogorszy.
A najgorsze dopiero przyjdzie.
BRAMA ZACHODNIA 4 km ZJAZD 15
Czy masz pojęcie, kogo zatrzymujesz?
Natychmiast otwieraj bramę, jeśli jeszcze chcesz mieć tę pracę.
- Rozkazy króla. - Na pewno chcesz ryzykować
incydent dyplomatyczny? Szczególnie teraz?
Stanowię osobistą eskortę Lady Lunafreya Nox Fleuret,
księżniczki byłej Tenebrae i...
I ukochanej przyszłej panny młodej naszego królestwa.
Witamy w suwerennej jurysdykcji. Teraz my się wszystkim zajmiemy.
- Przepraszam, kapitanie Drautos. - Odwieźć Jej Wysokość do zamku.
Nie miałem pojęcia, iż... Nie zostałem poinfor...
- Przepraszam. Dziękuję. - Nie, musicie...
Ja muszę... Muszę wpierw porozmawiać ze swymi zwierzchnikami.
Wasza Wysokość.
Jej Królewska Mość, księżniczka Lunafreya z Tenebrae.
Wiele czasu upłynęło, Wasza Wysokość.
Tak.
Zbyt wiele.
Księcia Noctisa tu nie ma, prawda?
Nie, skarbie. Nie ma go.
Za stary już jestem, by prowadzić tę wojnę.
Nie mam wyboru. Muszę zaakceptować traktat imperium.
A jednak...
miałem nadzieję, że ślub odbędzie się gdzie indziej, w bezpiecznym miejscu.
Wysłałem nawet żołnierza tobie na spotkanie, ale...
Jeszcze nie jest za późno.
Dam ci inną eskortę.
Proszę, jedź do mego syna.
Nie.
Gdziekolwiek się udam, imperium pójdzie moim śladem.
A to tylko postawi księcia w większym niebezpieczeństwie.
Mam chronić księcia i dopilnować, by spełniło się jego przeznaczenie.
Te 12 lat tego nie zmieniło.
A co z twoim przeznaczeniem?
Moje obowiązki to moje przeznaczenie, Wasza Wysokość.
Jestem gotowa przyjąć wszystko, co mi przyniesie los.
No i co sądzisz?
Wszystkie te ziemie będą wkrótce należeć do imperium.
Uważasz, że będzie lepiej, jak Niflheim będzie rozdawać karty?
Ani trochę.
Bo nieważne, kto rozdaje karty.
Jak rozdają je spoza Muru,
nic się tu nie poprawi.
Chodź tu.
Dobrze.
To przecież ręka!
Jak rozumiem, spotkanie było wielkim szczęściem?
Ona cały czas była zakładniczką w Niflheim?
Jest symbolem pokoju. Tyle mi powiedziano.
Coś to nie bardzo pasuje.
Zdaje się, że jest czymś znacznie więcej.
Masz rozkaz ją ochraniać.
Nie patrzeć, nie słuchać i nie myśleć.
Zrozumiano?
Drautos.
Tak, zdaj raport.
Zjeżdżaj mi z drogi. Macie tam moją znajomą, do cholery.
Nie wolno tu wchodzić do zakończenia badań.
Jakich badań? Co się dzieje, do diabła?
Spokojnie.
Ci dranie od razu przywieźli tu Crowe.
A teraz nawet nie pozwalają mi jej zobaczyć.
Zaczekaj.
Rzeczy osobiste Crowe.
Zrób z nimi, co chcesz.
Na jaką naprawdę misję ją wysłali?
Żadne z naszych nie umiera przy prostym eskortowaniu.
Zadbam, by podpisanie rozejmu nie przeszkodziło w dochodzeniu.
Była świetnym żołnierzem.
Ktoś musi odpowiedzieć za jej śmierć.
Co za życie, co?
Dorastała jako sierota.
Uciekła ze swojej wioski.
Dotąd pamiętam, jak ją pierwszy raz zobaczyłem.
Taka mała chudzinka...
cała w kurzu.
Bez przyjaciela na całym świecie.
Ale te oczy...
Cholera!
Miała coś w oczach.
Należało jej się od życia więcej.
I dałbym jej to, gdyby tylko...
Libertus, zaczekaj.
Crowe umarła jako jedna z naszych.
Możesz oddać jej szacunek, walcząc jak jeden z naszych.
Czasem jesteś durniejszy nawet ode mnie.
Nic nie łapiesz?
To Lucis zabiło Crowe.
Wracaj do zamku.
I powiedz królowi, że nie będzie pokoju przez oddanie słabych na pożarcie.
Teraz rozpocznę swoją własną wojnę.
Do zobaczenia, bohaterze.
Spinka do włosów?
Nie sądziłem, że takie rzeczy cię rajcują.
Nie dla mnie. To podarek dla księżniczki.
Wigilia ceremonii podpisania
Wspaniałe przyjęcie, królu Regis.
Zaszczyciłeś całe Niflheim.
To dla nas zaszczyt, cesarzu Aldercapt.
Daleką drogę przebyłeś, by nas zaszczycić swą obecnością.
To najmniej, co mogłem zrobić.
Jutro nastąpi historyczny dzień dla naszych narodów.
A twa Insomnia to prawdziwy cud.
Moje miasta bledną przy porównaniu.
Tak bardzo bym chciał, by ta wizyta przyniosła wiele dobrego.
Witaj.
Chyba nas nie przedstawiono sobie w sposób właściwy wczoraj.
To będzie raczej musiało poczekać, Wasza Wysokość. Jestem na służbie.
Jeśli ty mnie pilnujesz, to jest bezpiecznie.
Mogę spytać, jak się nazywasz?
Nyx. Nyx Ulric.
Chciałabym cię jeszcze o coś spytać, Nyx Ulric.
Król Regis powiedział, że posłał jednego z waszych, by mnie odnaleźć.
Chciałabym osobiście podziękować.
Gdzie mogę znaleźć tego dzielnego żołnierza?
Och, nie wiedziałam...
- Tak mi przykro. - Trudno.
Proszę.
To ze sobą wiozła.
Dla Waszej Wysokości.
Dla mnie?
Proszę ją zachować.
Pewnie by tego chciała.
Będę ją zawsze nosiła.
Dziękuję.
Czy ty w ogóle wiesz, co oznacza ten pokój?
To znaczy, że przepadły nasze domy...
Wszystkie...
Na zawsze.
Słyszałem, że mogę tu znaleźć przeciwników traktatu.
Jestem we właściwym miejscu?
Tak jest.
Powitajcie człowieka, który zajmuje się stale
lojalną służbą naszemu dobremu królowi.
"Zajmował się".
To już przeszłość.
Mam już dość słuchania kłamstw tego drania.
Może i zasiada na tronie, ale to żaden król...
Przynajmniej nie dla mnie.
No to witamy...
w ruchu oporu, bracie.
Mam nadzieję, że przyszedłeś rozmawiać.
Co chcecie wiedzieć?
Błagam...
gdziekolwiek jest Noctis, zapewnij mu bezpieczeństwo.
O to jedno proszę.
Do jakiego boga się modlisz?
Ty, niewolnico przeznaczenia i losu.
Zaniechaj modlitw.
Bogowie nie słuchają.
Generale Glauca, dlaczego tu jesteś?
Jesteś zbyt bystra, by wierzyć w ten pokój.
Szkoda, że nie zobaczyłaś Noctisa. Masz spełnić inny cel.
- Nie jestem tu dla Niflheim. - Nie.
Jesteś tu dla mnie.
Dla ciebie?
Nie rozumiem.
Zrozumiesz, gdy nadejdzie jutro.
Dzień ceremonii podpisania
Reprezentacja Niflheim opuściła hotel.
Za niecałe trzy godziny nastąpi ceremonia.
Wzmocnić straż w Cytadeli.
Nyx, czy księżniczka jest z tobą?
Nie.
Jestem na służbie przy Cytadeli.
Obca reprezentacja wyruszyła już na ceremonię.
A jej z nimi nie było.
- Namiary? - Zaraz prześlę koordynaty.
Możesz ustalić dokładne miejsce?
Jasne, ale to chyba szukanie wiatru w polu.
Pewnie masz teraz trochę czasu, co?
Chyba tak, choć nie wiem, czy to dobrze.
Przebywa jakieś 30 kilometrów na południe od Insomnii.
Poza Murem.
Co tam w ogóle robiła Crowe?
Nie, posłali ją, żeby...
Zrób jeszcze coś dla mnie, Pelna.
Rzuć te koordynaty na radar i powiedz, co wskazuje.
Robi się. Uważasz, że to coś poważnego?
Tak, nie można tego odpuścić.
- Przepraszam, przepraszam. - Hej, hej, hej.
- Jeden moment. - Zatrzymaj się.
Słuchajcie, to nie jest zwykłe pilnowanie.
To serce naszego miasta, dom naszego króla.
Nie wolno dopuścić do zakłócenia uroczystości.
Każde zagrożenie likwidować szybko i bezgłośnie.
Zrozumiano?
Tak jest.
Do dowództwa. Jest pan tam, kapitanie?
Pilna sprawa.
Do diabła, Drautos.
Trafiłeś, Nyx. Cała flotylla statków powietrznych jest w tym miejscu.
- Niflheim. - Tak, i do tego wygląda,
jakby szykowali się na wojnę.
- Gdzie kapitan? - Chyba przy Cytadeli.
Nie odpowiada na swojej częstotliwości.
Pewnie bardzo zajęty eskortowaniem.
Pelna, jeszcze jedna rzecz. Przygotuj naszych do akcji.
O czym ty gadasz?
Chcesz wyruszyć bez rozkazu kapitana?
Zaufaj mi. Przygotuj ich.
Zaraz, a co mam powiedzieć...?
Zatrzymaj się, żołnierzu.
Ceremonia zacznie się za niecałe dwie godziny.
Musimy się przygotować.
Niech tak będzie.
Wasza Wysokość.
Jeden z twoich żołnierzy, panie.
Domaga się audiencji.
"Domaga się"?
- Wasza Wysokość. - Stać.
Proszę wydać rozkaz wymarszu.
To ty.
Flota powietrzna Niflheim gotowa do ataku 30 km na południe.
Flota imperialna.
I mają księżniczkę.
Clarus, niech wartownicy staną przy komnacie traktatowej.
Będzie to postrzegane jako brak wiary w pokój.
Którego wszyscy pragniemy.
Dopilnuj tego.
Być może będziemy musieli zatrzymać cesarza Aldercapta.
Aresztować go?
To byłoby coś więcej niż deklaracja wojny.
Nadal jesteśmy w stanie wojny, Clarus.
Teraz ty, Nyx Ulric.
Jak szybko mogą wyruszyć żołnierze?
Po twoim słowie, panie, natychmiast.
No to ruszajcie.
Uratujcie Lunę.
A jeśli to tylko odwrócenie uwagi?
Mało prawdopodobne.
Na pokładzie jest księżniczka Tenebrae.
Mamy dwa zadania.
Uratować ją.
I powstrzymać statki powietrzne wroga przed atakiem na Insomnię.
Rozdzielamy się na drużyny.
Przeniknąć i wydostać.
Nyx, ty dowodzisz. Idziemy za tobą.
My, żołnierze Glaive, stanowimy jedno, z kapitanem lub bez niego.
Za dom.
I ojczyznę.
Za niecałe 20 minut zostanie podpisany historyczny traktat.
Dostałem od króla rozkaz wymarszu.
Ja się zajmę sprawami w mieście.
Macie swoją misję i nie będzie wam łatwo.
Macie dwa zadania.
Zabezpieczyć zakładniczkę i powstrzymać atak wroga.
Uważajcie na siebie.
Jedna z naszych już poległa za tę księżniczkę.
Niflheim łatwo jej nie odda.
Drużyna Dwa.
Rany.
Pośpiesz się, Nyx!
Pomocy!
Tutaj.
Zaraz wchodzę na pokład.
Nie wdawać się w walkę bez rozkazu.
Rozpoczyna się ceremonia.
Zobaczmy, jak rozegra to Niflheim.
Kingsglaive dostali się do statków powietrznych.
Czyli wszystko zgodnie z planem.
Tu Ulric. Potwierdzam. Sześć statków Niflheim gotowych do ataku na Insomnię.
Nyx, to nie wygląda na flotyllę wojenną.
Chyba ją znaleźliśmy. Widzę drzwi pod strażą.
Dwa wrogie cele. Co mam robić?
Zachowaj pozycję.
Jestem na miejscu. Możliwość spotkania z wrogiem.
Zabezpiecz zakładniczkę.
To może oznaczać walkę.
Zrób to po cichu i sprawnie.
Pelna, możesz atakować. Byle po cichu.
No to idę.
Proszę wybaczyć opóźnienie.
Pewien nieprzewidziany kłopot.
Mam nadzieję, że nic istotnego.
Prosta kradzież i nic więcej.
Zuchwały złodziej, co od króla kradnie.
Być może magiczne mury i bramy zamku nie zapewniają pełnego bezpieczeństwa.
Być może.
Ale nic to. To, co zostało zabrane, wkrótce zostanie odzyskane.
Imponujące.
Panie, jesteś wzorem królewskiego spokoju.
Ale muszę spytać jednak...
Skąd ta pewność?
Ponieważ to nie zwyczajny drobiazg.
Ma własną wolę.
I może się wydostać z rąk złodzieja.
To brzmi jak wspaniała sprawa.
Nie teraz, do diabła.
To dla mnie? Nie trzeba było.
Cel potwierdzony. Jest cała.
Glaives odzyskali księżniczkę, Wasza Wysokość.
Czyś odnalazł swego złodzieja, panie?
Tak.
A co ukradziono, pozostało nienaruszone.
Radosne to wieści.
Ulżyło mi.
Powiedz, panie...
jak surowo karzesz
przestępstwo kradzieży w swoim imperium?
Jak najsurowiej.
Aczkolwiek istnieje jeden...
wyjątek.
Zaraz się tu zacznie dziać.
Pelna, uciekaj stąd. To pułapka.
- A jaki to wyjątek? - Ciekawe i stare prawo,
na które nadal zezwalam na pograniczu.
Złodziej, który ucieknie ścigającemu
nie odpowiada za swe wykroczenie.
To jak ostrzeżenie dla ofiary.
Nigdy nie okazuj słabości, bo rezygnujesz ze sprawiedliwości.
Ależ nie, dobry królu.
Zupełnie nie tak.
Traktat jest już przygotowany.
Zaczyna się odliczanie do tej historycznej chwili.
To ostrzeżenie dla samej ręki sprawiedliwości,
by nigdy nikomu nie odpuszczała.
Drużyna Jeden, zabezpieczyć miejsce.
Drużyna Dwa, pozostać na miejscach.
Pelna.
Jedna księżniczka Tenebrae, bezpieczna i...
Idziemy.
Kryształ. Chodzi im o kryształ.
Coś się dzieje pod pokładem.
Ten statek nie da rady dolecieć do Insom...
Ty...
Co się dzieje?
Atakują Insomnię.
Kto cię tu sprowadził, pani?
- Generał Glauca. - Jako przynętę.
Nasze przybycie tu stanowiło część ich planu.
Cel zabezpieczony. Prośba o zgodę na wycofanie się.
Zgoda. Idź do...
Kryształ na nic ci się nie przyda.
Ani tobie...
kiedy go już zabiorę z tego przeklętego miasta.
I wcale nie chodzi mi o kryształ.
Mur. Zniknął.
Wycofać się. To pułapka.
Co się dzieje, do diabła?
Zdrajcy.
Co w ciebie wstąpiło?
Szybciej, trzeba uciekać, póki się da.
Nie, Clarus.
Ucieczka nie jest już możliwa.
Generał Glauca.
Dasz radę? Do góry?
Luche!
Co wyprawiasz?
Chyba sobie żartuje.
Uczą pilotażu w akademii królewskiej?
Daj mi to.
Dawno już nie walczyłem u twego boku, stary przyjacielu.
Prawda...
Ale teraz to już nie twoja walka.
Jeśli chcesz odejść, zrób to teraz.
Mam porzucić swego króla? Nie sądzę.
Poza tym nasza magia to ty.
Jeśli ty polegniesz, padnie i Lucis.
No to ruszajmy do boju...
stary przyjacielu.
Musisz mnie zabrać do króla Regisa.
Oszalałaś, pani? Insomnia to teraz pole bitwy.
Mam obowiązki. Nie mogę ich zaniedbać.
- Już to słyszałem. - Więc wiesz, że trzeba się śpieszyć.
A niby po co? Żeby ponieść śmierć?
Śmierć mi nie straszna.
Dosyć już grania mężnej księżniczki.
Módl się, żeby to wytrzymało podróż.
Clarus.
Ośmielę się stwierdzić, że poszło zgodnie z planem.
- Nie? - Tak się stało.
Zniszczyliśmy Mur.
Pozostaje nam tylko zniszczyć miasto.
Czy możemy się więc już oddalić?
Wkrótce zajdzie słońce.
Nie musimy być tutaj, by doświadczyć horrorów nocy.
Kryształ.
Za szybko. Musimy wylądować.
- Potrzebuję minuty. - Nie ma czasu. Zrobię to sama.
Masz pod tą kiecką skrzydła? Nie da się wykorzystać magii.
Nie wszystkie cuda wymagają magii.
Nie boję się śmierci.
Boję się, że nic nie zrobię i stracę wszystko.
Na litość...
Możesz podziękować magii za ten cud, Wasza Wysokość.
Nadchodzi dzień sądu.
Początek nowej ery.
Masz już kryształ. Czego jeszcze możesz ode mnie chcieć?
Pierścień Lucii.
Straciłem matkę, kraj i przywileje urodzenia.
Niflheim był wszystkim, co mi pozostało.
A wszystko, by to zdobyć.
Pierścień należy teraz do mnie.
Wysłuchajcie mnie, królowie, bo ja jest Ravus Nox Fleuret...
i nikt nie jest godzien waszej mocy bardziej ode mnie.
Nie. Dlaczego?
Dlaczego mi odmawiacie?
Uwaga.
Szybko, tędy.
To droga do ukrytego przejścia.
Idźcie tam.
Po wydostaniu się udajcie się do Altissii.
Tam czeka na ciebie Noctis.
- Wasza Wysokość. - Wiedziałeś, że tak się stanie...
Tak, ale to był jedyny sposób, by ocalić Noctisa przed nimi.
Czy tak postępuje nasz król?
Poświęca życie dzieci Lucis, by uratować życie swego dziecka?
By uratować świat.
Dowieź Lunę bezpiecznie do Altissii.
I nie jest to rozkaz króla do swego podwładnego.
To błaganie zwykłego człowieka. Zapewnij jej bezpieczeństwo, Nyx Ulric.
Dla przyszłości wszystkich.
Przyszłości?
Proszę.
Weź go.
Czas, żeby poszedł w inne ręce.
Nie, proszę, przestań.
- Wracaj. - Proszę, nie zostawiaj nas.
Wiem, że twoja matka chciałaby dokładnie tego samego.
Byście z Noctisem żyli szczęśliwie.
Cierpiałaś niewolę przez te lata, bo cię zawiodłem.
Więcej tego nie zrobię.
Już nigdy twego losu nie będą wyznaczać zamknięte drzwi.
Królu Regis...
Teraz w tobie cała nadzieja, Nyx Ulric. Niech cię Bóg prowadzi.
Oto król Lucis...
który zapewniał spokój w swych drogocennych murach.
Gdzie teraz twój spokój, królu?
Zapewnię ci spokój jednym cięciem stali.
Dalej.
Nie, musimy stąd uciekać.
Tego chciał twój król.
Lady Lunafreya uciekła z pierścieniem.
Odszukać ją natychmiast.
Nie może wydostać się z miasta.
- Ulric do dowództwa. Kapitanie, odbiór. - Zdjęcia ściganych
pojawiły się na pobliskiej kamerze.
Oto obrazy sześciu podejrzanych.
Jednym z nich jest uciekinier z Galahd, Libertus Ostium,
były żołnierz królewskiej Kingsglaive.
Wstawaj. Chodź ze mną.
Pomogę ci. Będzie dobrze.
Nic ci nie będzie.
Już jest dobrze.
Jesteśmy wolni.
Teraz jesteśmy wolni.
Wolni? Co znaczy "jesteśmy wolni"?
Obiecało nam to imperium.
Cała ta dzielnica jest nasza.
Wszystkich uciekinierów.
To nasz nowy dom.
- Imperium? Zbrataliście się z Niflheim? - Masz.
Weź to. Skontaktuj się z innymi.
Jesteś bohaterem naszej rewolucji.
Do diabła.
Ten gość nie rozumie, że nie ma szans.
- Potrafisz prowadzić? - Spróbuję.
Zaraz wracam.
Tym razem ci się nie uda, bohaterze.
Daj mi kierownicę. Idź.
Nie masz już magii.
Zauważyłaś, co? Pewnie odeszła wraz z królem.
Paskudzisz mi miasto, żołnierzu. Mówiłem, żebyś nie odgrywał bohatera.
Zostaw mi ten pojazd.
I królewskiego pasażera.
Szybciej.
Może nie wszystkie cuda wymagają magii.
Super.
Coś ty zrobiła, żeby ich tak wkurzyć?
Nie o mnie chodzi, ale o pierścień.
A co w nim takiego szczególnego? Tylko mi nie mów znów o przyszłości.
Kto nosi ten pierścień, jest jednym ze starymi władcami
- i posiada wielką moc. - Jaką moc?
Tę zakazaną. Dawno temu zamkniętą w tym pierścieniu.
Stary Mur. Myślałem, że to tylko bajki.
Zapewniam cię, że nie.
Jednak moc ta zostaje dana tylko tym, którzy są jej godni.
Czyli ten gościu, który próbował go założyć,
nie został uznany godnym.
To był mój brat.
Te 12 lat zmieniło Ravusa.
Żył przeszłością i zgubiła go żądza władzy.
Jak oni nas odnaleźli?
Spinka do włosów. Namierzają ją. Daj mi ją.
Kiedyś miałem małą siostrę. Zabito ją przy nadejściu imperium.
Nie zdołałem jej uratować.
Byłem wtedy tak bezsilny jak teraz.
Nie potrafiłem jej zapewnić przyszłości.
Prawdziwa moc nie należy do tych, którzy jej pożądają.
Należy do tych, którzy na nią zasługują.
Twoja siostra na pewno chciała i tobie zapewnić przyszłość.
Każdy tego chce dla swej rodziny.
Nie jesteś oszczędna w słowach, co?
Tu jestem.
Słyszysz mnie? Powtarzam, mówi Drautos.
Słyszysz mnie? Odbiór.
Co za wyczucie czasu, kapitanie.
Jeśli przodkowie Lucis istnieją,
to zdają się nie mieć nic przeciw zniszczeniu swojego miasta.
Masz się zjawić i przegrupować. Zrozumiano?
Nie będzie to łatwe, kapitanie.
Podcięto mi skrzydła, o ile ci nie wiadomo.
Ulric. Wszystko w porządku?
Jeszcze żyję, jeśli to jakaś odpowiedź.
Idź do sektora D najszybciej jak możesz.
Wyślę tam po ciebie drużynę.
A nie dałoby się spotkać przy bramie?
Wolałbym się wydostać z tego miasta.
Ludzie imperium obstawili wyjścia. Nie da się prześlizgnąć.
Spotkajmy się w sektorze D.
Nie kontaktuj się z nikim przez radio. I przybądź jak najszybciej.
No to mamy randkę, sir.
Teraz już nie ma odwrotu.
Raport z sytuacji.
Ulric zabił kilku dobrych ludzi.
- Co z pierścieniem? - Jeszcze go nie mamy.
Mówi Glauca. Król Regis nie żyje.
Pierścień jest w drodze do sektora D.
Musimy zdobyć pierścień, by zrealizować nasz cel.
Jeśli Ulric czy księżniczka będą przeszkadzać, zdjąć ich.
By odzyskać nasz dom i ojczyznę.
"Dom i ojczyznę"?
Libertus, zgłoś się.
Gdzie jesteś? Wszystko w porządku?
Wszystko dobrze.
Wracam do bazy.
Masz się udać do skrzyżowania przy sektorze D.
Tam się spotkasz z drużyną i przeczeszecie to miejsce.
Jesteśmy o krok od zrealizowania naszej rewolucji.
Niech śmierć Pruvii nie pójdzie na darmo.
Czekamy na ciebie, bohaterze.
- Nie ruszaj się, póki nie powiem. - Dobrze.
Mówi Ulric.
Mam księżniczkę.
Jest cała i zdrowa.
- Nie! - Uciekaj.
Niełatwo się poddajesz, Nyx, to ci muszę przyznać.
Uciekaj. Już.
Jeszcze się ruszasz po tym strzale?
Crowe tylko wrzeszczała, kiedy rozerwało jej wnętrze.
- Dlaczego to zrobiłeś? - Bo Kingsglaive to dla nich nic.
Byliśmy tylko mięsem armatnim dla starego króla,
umierającym za Insomnię,
kiedy nasze domy zagarniano i niszczono.
To Niflheim zabrał nam dom.
Zabrał nam wszystko!
I nic tego nie zmieni.
Nigdy nie byłeś zbyt bystry.
Mogłeś mieć świetlaną przyszłość w tym imperium.
Nie ma dokąd uciekać, księżniczko.
Pierścień.
Daj mi go.
Tylu zginęło dla tak prostej rzeczy.
I dlaczego? Po co?
Po moc.
Niewysłowioną moc, poza kontrolą kogoś takiego jak ty.
Moc...
Kapitanie.
Nyx.
To koniec. Wypuścili demony.
Już po Lucis.
Oddaj pierścień.
Może coś powiesz tym królom, księżniczko?
Masz przecież spełnić swe przeznaczenie, prawda?
Poza tym, czy nikt ci nie powiedział,
że to ja robię tu za bohatera?
Objawcie się, królowie Lucis.
Wzywasz strażników przyszłości tego świata, śmiertelniku.
Jeśli chcesz naszej mocy, musisz wpierw poddać się naszemu osądowi.
Ile jeszcze będziecie czekać, gdy Insomnia stoi w płomieniach?
Stara czy nowa, jakakolwiek.
Przywołajcie Mur.
Ty nam nie rozkazujesz.
Nie masz nawet w sobie krwi królewskiej.
Nie naszym zadaniem obrona twego miasta.
Człowiek to durna istota,
trzymająca się przeszłości i bojąca przyszłości.
Marnująca siłę na dni przeszłe.
A jakiej przyszłości jesteście strażnikami?
Co za krótkowzroczność.
Nigdy się ponad to nie wzniesiesz.
Moment.
Widziałem, co ta mężna dusza gotowa uczynić.
I on stara się zapewnić przyszłość.
Wasza Wysokość.
Zgoda, młody królu. Zbadamy wartość twego wojownika.
Ale nasze łaski nie są za darmo.
Kosztują życie. Jego lub jej.
Nie.
Do diabła z waszą mocą.
Mnie na niej nie zależy.
Chcę wam powiedzieć, że żadni z was królowie.
Oceniliśmy, czyś godzien. Werdykt brzmi nie.
A więc płoń.
Zaraz stracicie swój drogocenny pierścień.
Ale jeszcze możecie go uratować.
Targujesz się o swe życie.
Nie, nie.
Me życie nic nie jest warte.
Ale przyszłość dla tych, którzy jej pragną...
jest warta wszystko.
Czyli nie boisz się, nawet jeśli ta przyszłość jest przeklęta.
Jeśli to odczucie prawdziwe, może jesteś godzien.
Udzielimy ci swej mocy.
Pamiętaj, że skończy się wraz ze wschodem słońca.
A ceną jest twoje życie.
Ciężkie stawiacie warunki.
Gdzie mam podpisać?
I to mi się podoba.
Nyx...
- Przepraszam. - Nie ma za co.
Uratowałeś mnie.
Teraz ja jestem dłużnikiem.
Dla odmiany.
Musisz jeszcze coś dla mnie zrobić.
Poznaj Lunafreyę Nox Fleuret, przyszłą pannę młodą księcia.
Ona ma w rękach przyszłość tego świata.
Chroń ją i wywieź z Insomnii.
Prawie zapomniałem. Proszę to wziąć.
I przekazać księciu Noctisowi wyrazy mego szacunku.
Libertus zajmie się teraz tobą, pani.
Bezpiecznej podróży, Wasza Wysokość.
- A co się stanie z tobą? - Co wyprawiasz, do licha?
Wypełniam rozkazy króla.
Przekażę pierścień Noctisowi.
Przyszłość będzie bezpieczna. Przysięgam.
Chcesz sobie drogę wyrąbać pięścią? Zatrzymaj go.
- Teraz jesteśmy kwita. - Nie.
Wyrównamy rachunki po twoim powrocie do Galahd.
Ja i pozostali będziemy na ciebie czekać.
Liczę na ciebie...
bohaterze.
- Zapnij pasy, księżniczko. - Moje życie w twoich rękach.
Powraca moc starych władców Lucis.
Nic to. Już brakuje ci czasu.
Dla ciebie trochę go znajdę.
Czego masz nadzieję dokonać?
Jeden człowiek przeciw imperium.
Przeciw demonom.
Jak ocalisz Insomnię, skoro nie ma już muru?
Nic nie rozumiesz. Nie walczę, by ocalić Insomnię.
Czyli to jest moc Starego Muru.
Cudowne. Po prostu cudowne.
Dlaczego to zrobiłeś?
Dla Lucis. Dla Niflheim.
Nieważne dla kogo walczymy, ale o co.
Walczymy za nasze domy. Do nich jesteśmy przywiązani.
Czegoś takiego nie widuje się co dzień.
Co za żałosne marnotrawstwo.
Te piękne ulice miasta wszystkie w ruinie.
- Powrócę do Niflheim. - Tak szybko?
Kryształ należy do nas.
Dokończ to...
i upewnij się, że znikną demony.
Wedle rozkazu.
Co za żałosne marnotrawstwo.
Jak możesz służyć imperium?
Po wszystkim, co zrobili.
Nie winię ich za to, że wzięli, co im dano.
Winię człowieka, który dał.
Człowieka, który krył się za murem
i porzucił nas, by ocalić swój tron i swego syna.
Oddaj mi pierścień, a nasze domy znów będą wolne.
Tak obiecało imperium.
Ta obietnica wcale nie gwarantuje żadnej przyszłości.
Nie bądź głupcem.
Uratuj swych przyjaciół.
Przynieś spokój swej martwej siostrze.
Po co walczysz, jeśli nie po to?
Proszę się trzymać. Będą wyboje.
Drautos.
Weź kierownicę.
Do dechy!
- Libertus! - Trzymaj nogę na gazie.
Wszystko w porządku?
Będę na ciebie czekał, bohaterze.
I co teraz z tą królewską mocą?
Dali ci ciężar, którego nie jesteś w stanie udźwignąć.
Już kiedyś ci powiedziałem,
że samą chęcią nie wygrywa się wojen.
Broniłem honoru domu. Walczyłem i zabijałem dla znienawidzonego króla.
A on i tak mnie zdradził.
Wszystkich nas zdradził.
Wszyscy walczyliśmy o to samo.
Ale ty za długo patrzysz w przeszłość.
Nie widzisz przyszłości.
Tego się spodziewałem.
W przeciwieństwie do ciebie, czerpię lekcje z przeszłości.
I jesteś jej niewolnikiem.
Przeszłość to duma człowieka.
Nie.
Ja jestem dumny z kształtowania przyszłości.
Zdaje się, że będę jego wielkim dłużnikiem.
Już prawie jesteśmy.
Prawie.
Król Regis zrobił, co zrobił dla przyszłości.
Dzięki niemu...
istnieje nadzieja dla naszego domu.
Nadzieja...
Z nią można odejść.
Rządź mądrze, młody królu.
Musimy jechać.
Tu też nie jest bezpiecznie.
Hej.
Nie martw się Nyxem.
Da sobie radę.
Chodźmy.
Nie.
Tu musimy się rozstać.
Co?
Nie mogę podróżować w tajemnicy w obecności tak wielkiego bohatera.
I ja też muszę dotrzymać słowa Nyxowi.
Mam nadzieję, że wkrótce się zobaczycie.
Tak.
Ja też.
Dziękuję, Libertusie.
Hej, królowo!
Zawsze powitamy chętnie w Galahd ciebie i króla.
Ja i Nyx będziemy na ciebie czekać.
Trochę czasu minęło.
Pamiętasz, kiedy ostatnio widziałeś Lady Lunafreyę?
Jakieś 12 lat temu.
Czyli co? Miałeś 8 lat?
- Byliście dziećmi. - Oby za wiele nie oczekiwała.
A czemu nie? Tylko spokojnie.
Staraj się zachować, kiedy ją spotkasz.
- Czeka na młodego, pięknego księcia. - To się wie.
Szkoda gadać.
Ale przecież chodzi tu o twoje wesele, Noc.
O to też.
Uspokój się wreszcie.
Co?
Ja chyba wiem.