Załadowane?
Prawie.
Czemu sądzi pan, że to najlepsze wyjście?
Bo mój posrany kuzyn... zabił psa!
I ukradł brykę!
Która jest aktualnie w naszym posiadaniu.
Poświęcamy wszystko... dla samochodu?
To nie jest byle wóz.
Należy do Johna Wicka!
- Czemu go nie zwrócimy? - Bo on zabił mego kuzyna!
Mojego brata!
I wielu moich ludzi!
Z powodu bryki.
I psiaka.
Myślisz, że teraz przestanie?
To tylko jeden facet. Wyeliminujmy go.
John Wick...
to człowiek skupiony...
oddany...
i cholernie zdeterminowany!
- Zabił w barze trzech ludzi... - Ołówkiem. Słyszałem.
...zasranym ołówkiem. Kto by tego dokonał?
Pamiętaj...
że to, co o nim słyszałeś...
zostało, mówiąc delikatnie, wykastrowane!
Masz mój samochód.
Baba Jaga.
Pokój.
Czy ktoś taki jak ty, wie, co to znaczy?
A dlaczego nie?
Pokój.
Korzystaj z emerytury...
panie Wick.
JOHN WICK 2
Cześć, stary.
Dobry pies.
- Co robisz? - Patrzę.
- A ty? - Czekam.
Urocze gniazdko!
Cześć, Aurelio!
Co jest? Myślałem, że kochasz ten wóz.
Dasz radę?
Silnik się rozpada.
Podwozie trzeszczy.
Wał napędowy padł.
I jeszcze zarysowałeś szybę.
Ale co tam!
Da się zrobić!
- Dzięki, że go znalazłeś. - Wystarczyło kilka telefonów.
Daj znać, gdy się uporasz.
Będzie gotowy na Gwiazdkę... 2030 r.
- Cześć, John! - Santino.
Mogę wejść?
Oczywiście.
- Kawa? - Dziękuję.
- Miło cię widzieć. - Wzajemnie.
Zmartwiła mnie wiadomość o twojej żonie.
Dzięki.
- A pies? Jak się nazywa? - Nijak.
Posłuchaj...
Będę z tobą szczery. Nie chciałem tu przychodzić.
Proszę, nie. Proszę, byś tego nie robił.
Przykro mi.
Nie da się...
odejść i powrócić bez reperkusji.
Robię to z ciężkim sercem.
Gdyby nie moja pomoc
podczas tamtego trudnego zadania...
nie siedziałbyś tu teraz.
Zdobyłeś to dzięki mnie. Część tego jest moja.
- Więc sobie ją weź. - Mam wziąć?
Signum to nie byle co.
Przekazując je drugiej osobie,
wiążemy jej duszę przysięgą krwi.
Znajdź kogoś innego.
Posłuchaj. Co to jest?
Pamiętasz? To twoja krew.
Przyszedłeś do mnie. Pomogłem ci.
Jeśli tego nie zrobisz... to wiesz, co cię czeka.
Nie jestem już tamtym człowiekiem.
Zawsze nim będziesz.
Nie pomogę ci.
Wybacz.
Tak.
Masz rację. Ty mi nie pomożesz.
Ale on tak. Do zobaczenia, John.
Masz piękny dom.
Cześć.
Dobry wieczór, John.
Cześć, Jimmy.
Wyciek gazu?
Tak.
Znowu pracujesz?
Na razie, Jimmy.
Chodź, piesku.
Dobranoc, John.
Cholera!
- Chcę się widzieć z menadżerem. - Miło, że pan znowu przyszedł.
- Mam pana zaanonsować? - Tak, proszę.
Zostań.
Idzie do pana pan Wick.
Doskonałe.
Puść je w obieg.
Gdzie on jest?
Dziękuję, przyjacielu. Wspaniale się spisałeś.
O co chodzi, Jonathanie?
Spalił mi dom.
Nie przyjąłeś jego signum. Mogło być gorzej.
Czemu dałeś swoje signum komuś takiemu jak Santino D'Antonio?
Tylko w ten sposób mogłem się wycofać.
Wycofać, powiadasz?
I czego się spodziewałeś?
Myślałeś, że ten dzień nigdy nie nadejdzie?
Co masz dla niego zrobić?
Nie spytałem. Po prostu odmówiłem.
Oto dwie kardynalne zasady.
Nie zabijać w Hotelu Continental i zawsze honorować signum.
Ja mogę za ich złamanie najwyżej ekskomunikować.
Ale Rada Najwyższa
surowo karze wszelkie uchybienie tradycji.
Nie mam wyboru?
Nie honorujesz signum, umierasz. Zabijesz jego posiadacza, umierasz.
Uciekasz, umierasz.
Sam się na to zgodziłeś.
Zrób to, o co cię prosi... i będziesz wolny.
Jeśli potem zechcesz go dopaść,
spalić mu dom, proszę bardzo. Ale do tego czasu...
Zasady.
Właśnie. Zasady.
To one czynią nas ludźmi.
Przyjmujecie psy?
Nasz hotel nie prowadzi takich usług.
Jednakże ja
chętnie zaopiekowałbym się pańskim psem.
- Wielkie dzięki. - Jak ma na imię?
Nijak.
Dobry pies. Zostań.
To była kolekcja mego ojca.
Widzę tu coś więcej niż tylko olej na płótnie.
Dają mi ukojenie.
Proszę.
Nie chciałem tego zrobić.
Gdybyś pozostał na emeryturze, uszanowałbym to.
I co teraz?
Myślisz o tym, prawda?
Liczysz wyjścia... strażników...
Zdążysz mnie dopaść?
Ciekawe, jak byś to zrobił?
Długopisem tej kobiety?
Jego laską?
Okularami?
Rękami.
To ekscytujące. A jednak wiesz, że nic z tego.
Powiedziałem ci, że potrzebuję tamtego faceta.
Masz już to spojrzenie.
Potrzebuję Widma. Potrzebuję Johna Wicka.
Powiedz, czego chcesz.
Żebyś zabił moją siostrę.
Dlaczego?
W Radzie Najwyższej jest 12 miejsc.
Camorra, mafia, ndrangheta.
Chińczycy, Rosjanie.
Gdy mój ojciec zmarł...
przekazał swoje miejsce jej.
Teraz ona reprezentuje camorrę.
A ja się zastanawiam...
co mógłbym osiągnąć na jej miejscu.
Chcesz, żebym zabił...
Giannę D'Antonio?
Ja nie mogę tego zrobić. To moja krew. Kocham ją.
To niewykonalne.
Pojechała do Rzymu. Na swoją koronację.
- Wykorzystasz katakumby... - Nieważne, gdzie ona jest.
Właśnie dlatego potrzebuję ducha. Johna Wicka.
Ciebie.
Zrób to dla mnie, to tradycji stanie się zadość.
Co ty na to?
Zawsze oszczędny w słowach.
50903.5
Udanych łowów, panie Wick.
Witamy w Hotelu Continental.
Czym mogę służyć?
Chciałbym pokój.
Jonathan!
Julius.
- Cześć. - Miło cię widzieć.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłeś w Rzymie.
Podobno przeszedłeś na emeryturę.
Owszem.
Odpowiedz mi tylko na jedno pytanie.
Chodzi o papieża?
Nie.
W porządku.
To jeden z naszych najlepszych pokoi.
Dzięki.
Udanego pobytu.
Pan Wick.
- Jest sommelier? - Nigdy nie opuszcza stanowiska.
Dzień dobry, panie Wick.
- Kopę lat. - Mam ochotę na degustację.
Z radością coś panu pokażę.
Dzień dobry, panie Wick!
Witamy w Rzymie! Potrzebuje pan nowego garnituru?
Gustował pan w szczepach niemieckich.
Ale szczerze polecam nowe wyroby austriackie.
Glock .34 i .26.
Oto plan rezydencji D'Antonio.
Tu są starożytne ruiny.
Chodzi o przyjęcie oficjalne czy imprezę towarzyską?
- Towarzyską. - To będzie dzień czy wieczór?
Potrzebuję dwóch garniturów.
Profilowany uchwyt. Lejek, przyspieszający zmianę magazynka.
Oraz wykonany na zamówienie porting.
Co jeszcze?
Potrzebuję coś solidnego. Precyzyjnego.
Solidny. Precyzyjny.
To plany świątyni oraz katakumb.
- Styl? - Włoski.
- Guziki? - Dwa.
- Spodnie? - Zwężane.
- Podszewka? - Taktyczna.
AR-15.
11,5 cala.
Udoskonalony zamek i suwadło.
Luneta Trijicon, sześciokrotne powiększenie.
A to plany współczesne.
Są tu trzy bramy.
Dyski silikonowo-węglowe. Ceramiczne matryce.
Najnowocześniejszy materiał kuloodporny.
Wszywamy go między tkaninę a podszewkę.
Zerowa penetracja. Jakkolwiek...
solidnie boli.
Co pan poleca na koniec nocy?
Coś dużego, z charakterem.
Sugerowałbym benelli M4.
Specjalny zamek, suwadło i czółenko.
Kratkowany uchwyt, dłoń może się spocić.
Włoska klasyka.
A deser?
Wyszukane sztućce. Świeżo naostrzone.
Doskonale.
- Superekspres? - Tak.
- Gdzie dostarczyć? - Do hotelu.
- Przesłać do pokoju? - Tak. Dziękuję.
Panie Wick?
Życzę miłej zabawy.
FORTUNA SPRZYJA ODWAŻNYM
Przepraszam.
Pan Akoni czeka.
Chwileczkę.
Panie Akoni?
Dobrze się pan bawi?
Dziękuję, że zgodziła się pani na spotkanie.
Usiądźmy.
Pani D'Antonio nie może pani zabierać mojej własności.
Niczego nie zabrałam.
Pańscy ludzie sami oddali nam te tereny.
- Przyłożono im nóż do gardła. - To frazeologia. Poza tym...
Nóż był przeznaczony dla ich dzieci.
Oni mieli tylko patrzeć.
Co było pańskie, należy teraz do nas, panie Akoni.
Proszę już iść.
Miłej zabawy.
Warto się rozerwać.
Idź zabawić gości. Ja poprawię makijaż.
Co ja bym bez ciebie zrobiła, Cassian?
John.
Gianna.
Nie tak dawno temu uważałam, że jesteśmy przyjaciółmi.
Ja wciąż tak sądzę.
A jednak tu jesteś.
Posłaniec śmierci.
Co cię sprowadziło?
Signum.
Kto ci je wręczył?
Twój brat.
Posłuchaj...
Wycofałeś się właśnie dzięki temu signum?
Jak miała na imię ta kobieta... której śmierć odbiera mi życie?
Helen.
Czy Helen była warta...
ceny, którą będziesz musiał zapłacić?
Powiem ci...
co się wydarzy po mojej śmierci.
Santino będzie się ubiegał o moje miejsce w Radzie.
Przejmie Nowy Jork.
I to ty dasz mu go na tacy.
Co by pomyślała o tym twoja Helen?
Co by pomyślała o tobie?
Czemu to robisz?
Żyłam po swojemu...
i tak umrę.
Boisz się potępienia?
Tak.
Wiesz...
zawsze myślałam, że uniknę śmierci.
Że zdołam ją przewidzieć.
Że umknę takim jak ty.
John?
Cassian.
Pracujesz?
Tak. A ty?
Też.
Udana noc?
Niestety.
Żałuję.
Za nim!
Ścigasz podejrzanych?
Tylko jednego.
Chyba słabo się bawisz.
Panowie!
Muszę wam przypominać,
że w Hotelu Continental nie załatwia się interesów?
Nie.
Zapraszam do baru.
Uspokoicie się.
Gin, prawda?
Tak.
Bourbon?
Tak.
Dostałem signum.
Od kogo?
Od jej brata.
Rozumiem.
Nie miałeś wyboru.
Chce zająć jej miejsce w Radzie.
Dostanie je.
Jesteś wolny.
Naprawdę?
Nie.
Nic podobnego.
Zabiłeś moją podopieczną. Była mi bliska.
Oko za oko, John. Wiesz, jak to jest.
Zrobię to szybko.
Przyrzekam.
Doceniam to.
Postaram się o to samo.
Ja płacę.
Etyka zawodowa.
Ciężka noc?
Mogę postawić ci drinka?
Nie. Dzięki.
To nie on... tylko ja.
Do zobaczenia, Johnie Wick.
O ile ja nie zobaczę cię jako pierwszy.
Cześć, John.
Rozumiem, że masz dół. I że pewnie odbierasz to osobiście.
Ale muszę pomścić śmierć siostry.
John.
Jutro rano kończę swój pobyt w hotelu.
Z kim połączyć?
Wierzytelności handlowe.
- Wierzytelności, słucham. - Chciałbym otworzyć rachunek.
- Na nazwisko? - John Wick.
- Weryfikacja? - 9305-05.
- Status kontraktu? - Otwarty.
- Kwota? - Siedem milionów.
Proszę zaczekać.
Dziękuję za pomoc.
Drobiazg. Poniżej znajdziesz swobodne przejście.
Transport już czeka.
Życzę spokojnej podróży... panie Wick.
SIEDEM MILIONÓW DOLARÓW
Wybacz. Powaliłam.
Zlecenie potwierdzone.
- O co chodzi? - Wypełnił zadanie.
Dług został spłacony. Niech pan to zaznaczy.
Jeśli pan Wick nie jest jeszcze trupem, to wkrótce nim będzie.
Proszę jednak zaznaczyć.
Nie ma pan pojęcia, co pana czeka.
Szuka go cały Nowy Jork.
Wątpię, czy go jeszcze zobaczymy.
Doprawdy?
Całkowicie go pan zaskoczył
i zmusił, by powrócił do życia, z którego się niedawno wycofał.
Spalił pan mu dom.
Całkowicie.
Co teraz zrobi, skoro nie wiąże go już signum?
Zdążył się rozsmakować w życiu po drugiej stronie.
A pan, signor D'Antonio...
mu je odebrał.
Zdążył już wrócić.
- Wrócił z powodu miłości. - Miał wobec mnie dług.
Teraz przyjdzie ponownie.
Mówił, żeby pan tego nie robił.
Ostrzegł pana.
Prosimy informować personel o wszelkim podejrzanym zachowaniu.
Nóż utkwił w aorcie.
Jeśli go wyjmiesz, wykrwawisz się.
Profesjonalna przysługa.
Masz wtedy halucynacje.
To są koszmary.
Skontaktuj mnie z nim.
Jestem John Wick.
Dodają to do wszystkiego!
Macie drobne?
Niech mnie kule biją!
John Wick!
Człowiek.
Mit.
Legenda.
- Nie wychodzi ci ta emerytura. - Staram się, jak umiem.
Pan Wick nie pamięta, ale spotkaliśmy się dawno temu.
Przed moim wniebowstąpieniem.
Byłem wtedy zwykłym pionkiem!
Dałeś mi prezent...
który zrobił ze mnie króla.
Nie pamiętasz, ale stałem w alejce...
i nie słyszałem twoich kroków.
Pozostawiłeś mi to.
Podarunek od Widma.
Doskonały na każde okazje.
Ale dałeś mi też wybór.
Wyciągnąć broń, strzelić ci w plecy i zginąć.
Albo wytrzymać ten nóż na szyi...
i żyć.
Jak widzisz, przeżyłem.
Dzięki tobie, nikt już nie zdoła mnie podejść.
Jestem wszystkowidzący i wszechwiedzący!
Więc wiesz, o co mi chodzi.
O Santina D'Antonia.
Zlecenie przyjęło wiele osób.
To niekorzystne dla twego zdrowia. Ile dziś oferują, Earl?
7 milionów dolarów?!
Cholera! Mamy Boże Narodzenie, idziemy do Applebee.
Potrzebuję pomocy.
Twoi ludzie żebrzą na każdym rogu. Możesz znaleźć Santina.
Ukryj mnie w swoim świecie. I wystaw mi go.
Co za rozkosz!
Widmo prosi mnie o pomoc.
Oczywiście. Tak. Jak najbardziej.
Może jeszcze zrobić ci masaż?
Pomożesz mi.
A to niby dlaczego?
Bo tylko ja mogę pomóc tobie.
Pomożesz mi?
To bardzo miłe z pana strony, panie Wick!
Co za wielkoduszność.
Ale popatrz.
Czy ja potrzebuję jakiejkolwiek pomocy?
Postawmy pytanie inaczej.
Kto w tym okrutnym świecie pomoże tobie?
Idzie burza.
Obejmie wszystkich, którzy podlegają Radzie.
Zabójstwo jej członka to poważny problem.
Ale to twój problem.
Żaden z moich ludzi nie posłał Gianny D'Antonio...
na łono Abrahama.
Jej miejsce zajmie teraz Santino.
Ma apetyt na całe miasto.
Śródmieście mu nie wystarczy, sięgnie po więcej.
Zadbamy o siebie.
Długo wytrwacie? Za jaką cenę?
Jeśli zabijecie Santina, ruszy na was camorra i Rada Najwyższa.
Jeśli ja go zabiję, wezmą na cel tylko mnie.
Daje za twoje życie 7 milionów dolarów.
7 milionów dolarów to kupa forsy, panie Wick.
Masz wybór.
Chcesz wojny? Czy wolisz dać mi pistolet?
Uwaga!
Dajcie mu pistolet.
Kimber 1911. Amunicja .45 ACP.
Siedem nabojów w magazynku.
Siedem nabojów?
Za siedem milionów dostajesz siedem nabojów.
Każdy nabój wart milion.
Działamy.
Tu się zaczyna pańska podróż do piekieł. On jest w muzeum.
Earl pana poprowadzi. Proszę uważać.
I jeszcze jedno. Jest pan moim dłużnikiem.
Nie zabiegaj o to.
Witam! Wypijmy za przyszłość Rady Najwyższej.
I za pamięć mojej drogiej siostry.
Wick tu jest!
Wy idziecie ze mną.
Witamy na wystawie "Refleksy duszy".
Widz dzięki grze świateł i lustrzanych odbić
będzie mógł w inny sposób
odebrać przestrzeń oraz miejsce, jakie w niej zajmuje.
Liczymy, że zapewni to nowe postrzeganie świata
i być może głębszą refleksję nad naturą dźwięku.
Boże, John!
Boże... Ty nic nie rozumiesz.
Rachunki są wyrównane.
Mogłeś zwyczajnie uciec.
Wiesz, co ci zrobi camorra.
Myślisz, że jesteś niezniszczalny. Nie.
Moja śmierć nie anuluje kontraktu.
Moja śmierć pogorszy twoją sytuację.
John...
Wiesz, co myślę?
Jesteś uzależniony od zemsty.
Witamy na wystawie "Refleksy duszy".
Nie masz żony...
życia...
ani domu.
Pozostała ci tylko zemsta.
Chciałeś, żebym wrócił... to wróciłem.
Idź! Ja to zakończę.
Do zobaczenia.
Jasne.
Dobry wieczór.
- Czy jest menadżer? - Menadżer...
zawsze tu jest.
- Winston! - Pan D'Antonio.
Wiedzie pan ciekawe życie.
Jak rozumiem, szuka pan schronienia.
Anuluj jego członkostwo!
Pan Wick nie naruszył żadnych norm tej instytucji.
Mam prawo domagać się...
Nie ma pan prawa niczego się domagać.
To królestwo należy tylko do mnie.
Dobrze. Ciesz się nim, dopóki możesz.
A pan, jego przywilejami.
Przyszedłem do Santina D'Antonia.
Czeka na pana w barze.
Kaczy smalec. Nie ma lepszego.
- Jonathanie... - Widziałeś menu?
- Bardzo bogate. - Posłuchaj...
Można spędzić tu naprawdę dużo czasu...
- zawsze zamawiając coś innego. - Jonathanie,
odejdź.
Tak, Jonathanie. Odejdź.
Coś ty zrobił?
Zakończyłem to.
Jak się sprawował?
To dobry pies. Polubiłem go.
Idziemy do domu.
Panie Wick?
Pozwoli pan ze mną?
Chodź, piesku.
Było mi bardzo miło, panie Wick.
Do widzenia.
- Jonathan. - Winston.
Co mnie czeka?
Camorra podwoiła stawkę i umiędzynarodowiła kontrakt.
Rada Najwyższa.
I Hotel Continental.
Zabiłeś człowieka na terenie firmy.
Muszę cię ekskomunikować.
Odcinam ci dostęp do wszelkich usług i pomocy
ze strony Hotelu Continental.
Przykro mi.
Straciłeś prawo do życia.
Czemu nikt mnie nie zabił?
Bo tego zakazałem.
Teraz.
Masz godzinę. Dłużej tego nie opóźnię.
Może ci się przydać.
Kiedyś.
Winston...
Powiedz im. Powiedz wszystkim.
Bez różnicy. Nieważne, kto to będzie...
zabiję.
Wszystkich.
Oczywiście.
Jonathan.
Winston.
Wierzytelności handlowe.
11-11-1.
Za godzinę,
John Wick.
Ekskomunika.
Zlecenie 11-11-1 potwierdzone.
JOHN WICK. 1 GODZINA. EKSKOMUNIKA
Reżyseria
Scenariusz
Zdjęcia
Muzyka
W roli głównej
JOHN WICK 2
W pozostałych rolach
Tekst: Piotr Zieliński