Mensen die elkaar kussen
Opa zal zo blij zijn je te zien.
- Hoe gaat het met hem? - Fysiek goed,
aIIeen kinds.
- Waar moet dit heen? - De champagne daar.
En de cadeaus en de bloemen daar, in de eetkamer.
Sorry, Noga. Komen je ouders nu nog?
Ze zijn in New York. Met papa is het aItijd Iastig.
Tot zaterdag, op het gemeentehuis.
Oom Zef gesproken? Komen ze?
Oh jee, dat is Iastig.
Alsjeblieft, papa, doe wat moeite.
Mama durft het niet te zeggen, maar ze wil er zo graag heen.
Goed. Ik bel je nog.
We gaan niet naar die bruiloft.
Ik heb mijn opkomst verpest. Sorry.
Je was heel goed.
Nee. Hij verpestte zijn opkomst. Zeg het. Je stelt hem gerust.
Je was waardeloos.
Wees eens mild. Voor een keertje maar.
Je kunt niet veeleisend en mild zijn.
Nee, dat weet ik.
Amore, we wachten op je voor de foto's.
Een foto!
Dat is in Cannes.
Ze wilden het De Erfgenaam noemen. Dat woord vind ik niets.
- Dat gaat over de dood, geld... - En overdracht.
We noemen het: Melita, de mooiste diamant van Roni Melko,
eindelijk gestrikt.
Waar zijn de muzikanten?
Opa was horlogemaker, papa was juwelier, mijn moeder...
Koningin.
Ja. Beauty queen.
- San Remo... - Noem het jaar niet.
Koningin, dus is mijn dochter prinses.
- Doe je lippenstift op? - Nee.
Hallo?
Ah, Roni.
Ah, Irene, eindelijk!
Hoe gaat het?
Nee. Zef is niet bij me.
We waren er zo graag bij geweest, maar we spelen in Philadelphia.
Dat staat al 2 jaar vast.
Wat jammer.
We zullen jullie echt missen.
Ze komen niet.
Op en neer vliegen gaat niet lukken.
Zeg Melita dat het ons spijt.
We zijn teleurgesteld.
Tot ziens, Irene.
Het is oké, meneer Melko.
Je bent de ambassadrice van Melko.
Artistiek directrice van de accessoirebranche.
Mijn vader maakte diamanten betaalbaar.
Papa...
Nu even niet.
Een gemiste roeping.
En hem dan weer Sinatra horen lallen... Nee, dank je.
Je stelt hem teleur.
Als je elkaar enkel ziet op bruiloften en uitvaarten...
Daarom net, als het geen bruiloft is...
- Je vader is oud. - Heb je de vluchten echt bekeken?
Ik verander toch nooit van mening?
Weet ik.
Is er hier geen koosjer eten meer?
Noga is dol op haar. Ze gaat.
Ze doet wat ze wil. Anders zou ze niet gaan.
- En op sabbat. - Het is niet religieus.
Nee, inderdaad niet.
- Maar geen kerk. - Ze is nu eenmaal Italiaans.
Dat is haar fout niet, maar dat ze zo stom is...
"Tolstojevski". Dat zal ik nooit meer vergeten.
Als we op donderdagavond vliegen...
Ga liever een broodje voor me halen. Zeur niet aan mijn kop.
- Corned beef of tuna? - Pastrami.
- En lekker warm, de pastrami. - Dat weet ik!
En Irene, het brood ook,
lekker warm...
Irene!
Alles is in orde, meneer de rabbijn.
Ja. Om 16.00 uur.
Uiterlijk om 16.15 uur op het kerkhof. De sabbat?
Ja, weet ik. Het is vrijdag.
Pardon?
"Om thuis te zijn voor de sabbat?" Ik ben helemaal niet gelovig.
Dus weet u, de sabbat...
Oh, u. Natuurlijk, ja.
Het spijt me.
Het uitstellen zou een ramp zijn.
Luister, mijn dochter trouwt morgen met 300 gasten uit de hele wereld.
Mijn broer komt zo aan uit New York. Hij is...
Het is een erg religieus mens,
erg ingewikkeld, maar met veel respect voor tradities.
We kunnen niet alles door elkaar doen.
We moeten ons ontdoen van... Het moet afgehandeld zijn...
De dienst moet vandaag plaatsvinden.
Bedankt, rabbijn.
Ik ben om 15.00 uur in Parijs.
- Gaat het met je? - Ja.
Ik houd het vol.
Nee. Ik besef het niet goed.
Ik wacht op je op het station.
De ferry in Kroatië?
Daar heb ik wat over gehoord.
32 kisten?
Hoor eens, meneer Delbar.
U bent serieus. U hebt mama begraven.
U gaat mijn hele huishouden begraven.
Zorg dat de kist om 16.00 uur bij Montparnasse is.
Morgen kan het niet.
Het is sabbat en mijn dochter trouwt.
We gaan niet feesten
terwijl er een lijk op weg is van Brooklyn naar Montparnasse.
Waar bent u? Wacht op me. Ik kom eraan.
En dat allemaal vanwege een broodje.
Je moetje niet schuldig voelen.
- Heb je geen bagage? - Ik vertrek morgen weer.
Ik ga Philadelphia toch doen. Dat zou ze gewild hebben.
- Alles gereed? De rabbijn gesproken? - Alles kits.
Ze moet enkel nog door de douane.
De kist moet door de douane. Een formaliteit. Dat zal snel gaan.
Je lijkt geschokt.
Dit alles...
Dat doet echt wat met me.
- En hoe is het met papa? - Lastig.
Af en toe zit hij er helemaal naast, en af en toe is hij zoals vroeger.
- En fysiek? - Fysiek is er niets veranderd.
Wat doen we met de kist?
Ik wil erbij blijven, maar Noga komt zo.
- De uitvaartmaatschappij regelt het. - Want ik wil haar niet alleen laten.
Ik blijf. Ik ga naar de douane.
Haal Noga van het station, dan zie ik je op het kerkhof.
- Wat voor kist is het? - Mahonie.
Ik heb de allermooiste genomen.
- Waarom? - Zomaar.
Slapen jullie thuis?
Hoewel, met de bruiloft...
Ik heb een kamer in Hotel Aida.
- Om niet... - Je koosjere hotel.
Ga maar. Ik regel het.
- Zeker weten? - Ik zal bij haar blijven.
Blijf bij mijn broer.
Wil je je scheren voor de dienst?
Ik mag me niet scheren. Pas over een maand.
Het spijt me.
Naar Gare du Nord. Om 16.00 uur op het kerkhof.
Ik neem die daar ook.
Voor het gemeentehuis?
- Perfect, toch? - Wat kitscherig.
Maat 38 en maat 42.
3800 euro? Voor een begrafenis?
Dat is echt geschift.
Nee. En deze hier?
4900 euro, vanwege de borduursels.
Die kun je nog eens aan.
Oh ja.
In Versailles, voor het concert. Daar heb je niet dezelfde mensen.
Moet ik echt naar het kerkhof? Ik moet de tafelschikking doen.
- Het spijt me. - Ga uw gang.
Amore, ben jij het? Ik wil je wat vragen...
Er is een hele file aan kisten. Het duurt uren.
En de sabbat begint om 18.34 uur.
Kunnen we de sabbat niet een keertje uitstellen?
Kraam geen onzin uit. De nacht valt om 18.51 uur.
Er zijn er 13 klaar. Nog 19.
- Enkel gepensioneerden, arme mensen. - Ja, Kroatië.
We zitten op de wip.
- Hoezo, op de wip? - Ja.
Op de WarenInspectiePost.
Ziezo.
Het gaat om mevrouw Irene Melkowitch.
Ze begraven haar om 16.00 uur.
- Begraaf haar morgen. - Dat kan niet.
Dat is ze!
Wat is er?
Lunchpauze.
Hulp nodig?
Nee, het is oké. Bedankt.
Dames en heren, welkom aan boord van de Eurostar
met als bestemming Parijs.
Gelieve bagage die veel plek in beslag neemt...
66. Ik geloof dat dat mijn plek is.
Zou ik hier mogen zitten?
Bij het raam. Dat is beter voor mijn ogen.
Geen probleem.
U bent erg aardig. En heel mooi.
Een beetje triest, nietwaar?
Ja, een beetje.
Ik was vroeger zangeres.
Het is voor mijn moeder.
Zou ze niets vrolijkers willen?
Ze is net gestorven.
Neem me niet kwalijk.
Hallo?
In de Eurostar.
Het komt echt slecht uit. Ik keek ernaar uit, maar nu...
Ik ben zo triest dat ik iedereen depri zou maken.
Ik wil mijn zinnen niet verzetten.
Niet meteen.
En ik vertrek morgen weer met papa.
Ik vervang mama in Philadelphia.
Ik kan hem niet alleen laten.
Hij zal de weg kwijt zijn zonder haar.
Tot zo op het kerkhof.
Ik wil je ook graag zien.
Een dikke kus. Een heel dikke kus.
God, ik begrijp uw probleem.
Geloften, passie... Origineel zijn is lastig.
Ik vond liefdesbrieven altijd zo saai.
De brieven die ik kreeg dan.
Gaat het, schat?
Arme meid...
Ze is zo overstuur.
Dat is de laatste.
Bent u Frans?
Huilen doet je goed.
Mijn moeder is gestorven.
Eergisteren.
Bij mijn vaders dood...
Ik bedoel, huilen doet je goed.
- Een liefdesbrief? - Ik voel me waardeloos.
Kan ik u helpen?
Hebt u er veel ontvangen?
Nou... ik heb er veel gelezen.
Vooral gedichten. Aragon, Eluard...
Klik op Je t'aime, van Paul Eluard.
Ja,papa?
Is hij je op komen pikken? Lief.
Jawel, dat is lief.
Ja. Om 15.00 uur.
Oké. Tot zo.
"Ik houd van je Voor elke vrouw die ik niet kende
"Voor elke tijd Die ik niet beleefd heb
"Voor de geur van de open zee en de geur van warm brood
"Voor de dooi en de eerste bloemen."
Dat is prachtig.
Ik had dat nooit moeten lezen. Wat schrijf ik nu? Kopiéren is fout.
Het is beter dan waardeloos zijn, toch?
Dames en heren, welkom in Parijs.
Over enkele ogenblikken bereiken we Gare du Nord,
onze eindhalte.
Controleer...
Laat mij maar.
Onze trein staat stil voor het station.
Voor uw veiligheid,
gelieve de deuren niet te openen en niet uit de trein te stappen.
En je hebt ook nog: "Ik hou van u, ik stik
"Ik kan niet meer, het is te veel
"Je gezicht staat in mijn hart gegrift."
Cyrano.
Aron Melkowitch.
- Aangenaam. - Papa.
Roni!
Schiet op. Waar is je schooltas?
Ik ben het, Zef, papa. Hier, zet dit op.
Zef, het is zo triest.
Dag, opa.
- Surelé... - Laat maar.
Wat ben je mooi.
- Hij had zich wel mogen scheren. - Dag, Haim Eisenberg.
- Waar is ze? - Ze zijn er nog niet.
Het is bijna 16.30 uur.
Haim...
Kent u het verhaal van Jacob en Mozes?
Shit, ik ken dat verhaal. Dat wordt wat.
Hij is oud.
Papa, we zijn op het kerkhof.
Laat hem toch uitpraten.
En Jakob zei tegen hem: "Vriend, je vergist je."
Maar Mozes drong aan.
"U vergist zich.
"U zit al een uur lang aan mijn ballen te krabben."
Da's een goeie, hé?
Ja, papa. Echt een goeie.
Eccoli.
Alles kits.
We zijn op tijd.
Is er iemand dood?
- Ja, opa. Mama. - Mama?
- Je herinnert je mama toch? Iréne. - Iréne?
Iréne! Natuurlijk. Surelé en ik hebben zo gelachen.
"Welke schoondochter kies je? De idiote of de lelijke?"
Wat bezielt hem nu?
Een symbool of zo.
Je deelt mijn rouw.
Niet echt. Ik kende haar niet goed, weet u.
Gaan we naar de synagoog?
Nee, mevrouw. Dat is de plek van het leven.
Ah, oké! Dat is goed nieuws.
Die Amerikaanse kist is niet volgens de normen.
- Hoezo? - Alles is er groter.
We kunnen er toch wat van afzagen?
Weet ik veel... Een paar centimeter inkorten.
Zoek een andere kist.
- Geeft niet. We wekken haar. - Wel.
Breng een andere kist.
We stellen de dienst uit tot maandag.
Sarah Melkowitch voor mijn Surelé
Pas op, pas op...
Hij gaat ons lastigvallen. Dat voel ik.
Verdomde pastramisandwich.
- Ik bel Noga. - Ik Delbar.
Waar is mijn tafelschikking?
Mevrouw Rosenfeld komt zo haar horloge ophalen.
Dat is naar de maan!
Antwoordapparaat.
Meneer Delbar, ik hoop dat u het onder controle hebt.
Zwijg erover tot maandag,
gezien... Goed, u weet het.
Bel me zodra u dit hoort.
Papa, ga met Melita mee.
Breng je opa naar de werkplaats.
Morgen feesten we en maandag begraven we de lastpak.
Ik doe een oude jurk aan.
Ah! Delbar.
Meneer Delbar, waar bent u?
Hoezo, bij mij thuis?
Eh, is er een ruimte met airconditioning?
Maken jullie hem open?
Roni, God geeft me een laatste weekend met haar cadeau.
We gaan wel wat bedenken. Want echt...
Een lijkenhuis. Ze wilden haar naar een lijkenhuis brengen.
- Dat is een uitdrukking. - Nee.
Het woord is juist. We zeggen ook wel "mortuarium".
Maar dat vind ik niets.
Wat doen jullie?
We bedekken de spiegels. Dat is een traditie.
Pas op dat u de tafel niet bekrast.
Santa Maria, madre di Dio!
De stikstof.
Mijn Iréne,
mijn liefje, ik zal je niet verlaten.
Geen seconde.
Het lijkt net of ze slaapt.
De stikstof.
We zullen discreet zijn.
We sluiten de deur. Niemand zal ons zien.
Oké, papa? We zullen niemand wat zeggen.
We zijn er... Pardon, mevrouw.
We zijn er maandagochtend om 7.00 uur stipt.
Om 7.00 uur? Dat is wel erg vroeg, hé?
Ja. Dat is vroeg.
Mijn gelukswensen, juffrouw.
Je bent nog niet langsgekomen. Ik woon er al 2 jaar.
Maar vanavond zie ik Sam niet en spreken we elkaar niet.
We doen alsof de jurk echt wit is.
- Ik laat hem zien. - Dat brengt ongeluk.
Dat bijgeloof boeit ons niet.
Wow! Je bent mooi.
Maar op je twaalfde
leek je al net een topmodel. Nou, Sam?
Ik had een avontuurtje met een surfer, de Amerikaan.
Sam liep stage bij Melko. Hij deed agressief,
vijandig. Zo van: "De meid van de baas kan de pot op."
Daar ergerde ik me aan.
En op een dag vroeg ik hem mee naar Louise,
en ik deed suiker in de motor.
We vielen stil in het bos en ik besprong hem.
Hij is nu financieel directeur.
Hij wist dat het sneller zou gaan door me te nemen.
Maar hij is briljant, hoor.
Die dag was Lélé bijna in het kanaal gevallen.
- We waren zat van de chianti. - Je had ham op.
- En scampi's. - Heb je honger?
Kom.
- Eet je nog koosjer? - Niet meer sinds Venetié.
Papa was boos. Mama kalmeerde hem.
Ik eet geen ham waar hij bij is.
Wat een lastpak, zeg.
Ik heb me verbrand!
Ik ben doodop. Ik had niet iedereen vrij moeten geven.
Wat is dat?
Dat is voor je vader. Een hardgekookt ei in water.
Ik had gnocchi, maar...
Dat is de traditie na het kerkhof.
Bedankt. Ze hadden geen koosjer eten in het vliegtuig.
Is dit zat? Anders heb ik gnocchi alla romana.
Wanneer wij verdrietig zijn...
zijn er bloemen.
We eten lekkere dingen. La pasta, il salame...
Het spijt me.
Ja, de salami... De Bijbel en zo, ik ben niet echt...
Ik heb The 10 Commandments gezien. Met die leprozen.
- Zijn de borden... - Nog warm.
Het was Ben-Hur. Die film met de leprozen.
Was het Mozes niet? Maar wel Charlton Heston, toch?
Zef? Papa wil je spreken.
Zeg hem welterusten.
- Maar ik wil haar niet... - Giovanna?
Kun je hier blijven, alsjeblieft?
- Ik? - Ja. Bedankt.
Ik wil haar geen seconde alleen laten.
Soms zou ik jou wel willen zijn. Ik heb moeite met frivoliteit.
Ik voel me altijd schuldig. Zelfs vandaag.
Triest, oké, maar schuldig...
Waarom?
Ik stop me vol met gnocchi terwijl hij een ei vreet.
En schuldig,
omdat ik bij je bruiloft wil zijn. En...
- Het is stom. Ik zeg het je niet. - Jawel.
Ik kwam een vent tegen in de trein. Ik denk continu aan hem.
Ik ben dolverliefd.
Dat is super.
Ik beefde maar raak, ik huilde, ik bazelde...
Ik bleef maar in zijn ogen kijken. Oh, wat een ogen!
- Versierde hij je? - Hij gaf me een tissue.
Ik snotterde alles bij elkaar.
- Kijk. - Heb je hem gesproken?
Ik heb iets zieligs gedaan. Net wat voor jou.
Bedankt...
Ik heb een kus afgedwongen.
En hij bewoog niet. Ik schaam me dood.
- Zie je hem nog eens terug? - Ik zal hem nooit vergeten.
Een grote fantasie, de trein.
Ik zou hem de plee mee in gesleurd hebben.
En dan hete seks.
"Dag, meneer", en dan was ik gaan trouwen.
Wat doen we hiermee? Een DNA-test?
Ik ben gesloten.
Kom morgen om 9.00 uur terug.
Zef is er, papa.
- Het is Zef. - De violist.
De beroemde violist.
- Je bent nu vrijgezel. - Nee. Ik ben weduwnaar, papa.
Dat komt op hetzelfde neer, toch?
Dat vind ik niet.
- Ik heb het over... - Het is laat. Melita trouwt morgen.
- Mooi. Ik mag haar aanstaande wel. - Sam?
Ik ook. Heel erg.
Sam. Sam. Sam...
Samuel of Samir?
Oh ja, goede vraag.
Kom op, zeg. Laat me met rust.
Luister, kinderen...
Ik vergeet niets.
Niets. Alles zit hier... In mijn hoofd.
Jĳ,
jij houdt van vanille.
En Jij,
jij houdt van pistache. Pistache.
De ruzies in de Rue des Haudriettes, weten jullie dat nog?
En toen je de Lodewijk-XV-klok van mevrouw Stein kapot had gemaakt,
mijn grootste klanten.
En Surelé...
Wat was ze ongerust toen je vastzat.
Ik? Nee. Ik heb nooit in de gevangenis gezeten.
Maar...
Dat zijn oude koeien.
Ach, ik ben ook oud. Laat me met rust.
- Maar... - Ik trek je sloffen uit.
Jullie moeder verandert niet.
Haar prachtige borstjes,
haar bolle billetjes.
Hou op, papa.
Haar mooie, ronde billetjes...
Hou op, papa.
Wat? Ik heb het over mijn vrouw!
En jij daar, zeg eens. Ben je New York nog niet beu?
Ik woon hier bij jou. In Parijs.
- Zef woont in New York. - Oh ja?
Maarje vrouw was blakend gezond. Mollig...
voluptueus.
Een seksbom, zoals Lollobrigida.
Herinnerje je Gina Lollobrigida?
Toen ik klein was, fantaseerde ik continu over haar.
We hebben het over de vrouw van Zef. Iréne,
de vrouw van Zef, die...
die zojuist...
Je haalt alles door elkaar. Iréne?
Die smalle lat?
Die lastpak?
Zij heeft je bekeerd.
Niet waar. Ik ben gelovig.
We hebben jullie zo niet opgevoed.
Wat bezielde hem? Wat is hem overkomen?
- Ze dreef ons uit elkaar. - Helemaal niet.
We hebben samen keuzes gemaakt.
We begrepen waar het om draaide.
God heeft ons geleid.
God mag lekker naar Somalié gaan om te gaan koken
en ze gefilte fisj laten proeven, dan vergaat ze de honger wel.
Hij lacht niet. Hij vindt het niet grappig.
Vooruit, het is laat. Morgen moeten jullie naar school.
- We zien het nog. - Welterusten.
Hij is heel erg ver heen.
Vind je?
Vanavond viel het nog mee.
- Wel vreemd, die opvoering. - Wat voor opvoering?
Die reconstructie. Net een film uit de jaren 40.
Dat maakt hem gelukkig.
Denk je?
Wat zou jij hebben gedaan?
Hem in een tehuis stoppen? En dan eens perjaar langskomen?
Oké. Bedankt. Je zorgt voor hem, mooi.
Lastig, met jouw leven.
Begin niet over mijn leven. Ga bidden. Ik ga naar bed.
Ik zoek een kasjmieren shawl. Je sterft nog van de kou.
En vergeet de kaarsen niet te doven.
Maar ik mag de kaarsen niet doven!
Het is sabbat.
Surelé?
Ik had je beloofd dat we naar Maxim's zouden gaan.
Ik heb gespaard. 100 franc per maand. Twee jaar lang.
- Vooruit, opa, we gaan. - Waarheen?
- Naar Maxim's. - Oh ja? Oké.
Ah, wat mooi allemaal.
Ik ben fan van...
Melita, mijn parel, mijn liefje, mijn enige dochter,
mijn unieke meisje,
dankzij jou, vandaag,
heb ik de zoon waar Giovanna en ik van droomden.
Welkom, Sam.
Welkom in het bedrijf Melko,
in ons huis, in onze familie,
en bovenal in onze harten.
Bedankt.
Ik heb erop gezweet.
Ik wilde over Melita praten
met prachtige, onverwachte woorden,
over mijn liefde voor haar,
over het genot dat deze schitterende familie me adopteerde,
die briljant is. En ik doel niet op diamanten.
Ik heb online naar liefdesverklaringen gezocht.
Ja, ja. Ik schaam me ervoor. Ik heb gedichten gelezen.
Dat ontmoedigde me, dus schakelde ik iemand in.
Hij heet Cyrano.
Hij zit hier onder tafel.
Wacht eventjes.
Ja, Cyrano?
Goed.
Oké. Prima.
Luister, Melita.
Melita,
"Ik hou van je
"Ik kan niet meer
"Ik stik
"Je gezicht staat voor eeuwig in mijn hart gegrift."
- Waar ga je heen, papa? - Naar Antwerpen.
De trein gaat zo. Ze wacht.
- Wie? - Patricia.
Patricia Karlim.
Kom je mee?
Oké. We pakken de trein van kwart over 7.
Kom. Dat is beter.
Te veel champagne, plassen.
Stop even.
Wat ben je mooi zo.
Mazzeltof, liefje.
Kom, papa.
Ik wens je erg veel geluk toe.
Ik schaam me ervoor dat ik zo gelukkig ben.
Waar was je nou?
Is er iemand thuis?
Wat is er?
Ik schaam me dat ik zo gelukkig ben.
Geef me een kus.
- Is het al over? - Dat geeft niet.
- We maakten haast. - We stopten voor wat antiek.
- Ze is zelf antiek. - Hou op.
- Zeg dat nog eens? - Laat maar.
Je zit in mijn huis, bij de bruiloft van mijn dochter,
je valt binnen met je doodgravers en kisten.
Niet bang dat je ons stoort?
Zijn dat nu je waarden? Het delen?
Leerde God je niet om mensen te bedanken?
Ik respecteer je keuzes, respecteer mijn verdriet.
Wat respecteer jij nu? Oh ja, de muziek.
De muziek is een eenvoudig excuus. En de religie ook.
Mooi, die religie en muziek.
Wat geef je mensen nu, naast die concerten van je?
's Zomers, een jaar later
Ben je geland? Bel me terug. We vertrekken niet zonderje. Snel.
VLIEGVELD
- Waarheen? - Saint-Tropez.
Dat gaat lang duren. Gisteren 3 uur.
Opschieten, meiden. Ze komen eraan.
We hebben goed geshopt. Gladiolen, echt?
Ik ben dol op gladiolen. Dat weetje.
In Zimbabwe is het 10% minder. Dat is je man.
- Waar is hij? - Hij staat in de file.
Ah, kom verder! Tot zo, Sam.
You look gorgeous. Je schoenen.
How are you? Welkom. Je schoenen.
Je schoenen.
Zet de muziek aan. De muziek!
- Ja. - Porto Cervo!
Een Avatar-avondje. Dat wordt cool.
We gaan vannacht, na het feest.
Wat een nachtmerrie. Gister New York, vanochtend Berlijn.
Ik ben doodop.
Ik heb overal zin in, behalve in een feest met gekken.
Je bent irritant. Je wilt ook nooit wat.
Momentje. Het is daar.
Bedankt.
Ik kom eraan.
Waar ben je?
Op het vliegveld.
Van Nice?
Nee, nee. Het vliegveld van... Berlijn.
Ik kom vannacht.
Shit, zeg.
- Bravo. - Bedankt.
We gaan wat eten. Kom je mee? Zef?
Nee. Ik ga naar bed.
- Bravo, Daniel. - Bedankt.
Ik kom zo.
En, hebt u erover nagedacht?
- Het is nog te vroeg. - Niet.
We wachten op je, hé?
Ik ken muzikanten goed. Ze twijfelen liever
dan dat ze hun innigste dromen toegeven.
Tot gauw.
Salzburg weigerje niet. Zeg het haar.
- Als ze liever blijft... - Bij jou, bedoel je?
Idioten.
Het Nieuwjaarsconcert, mijn droom!
Vorig jaar op tv heb ik nog gejankt.
De hele wereld jankt elk jaar.
- Ik betaal. - Bedankt.
- Hartelijk dank. - We gaan.
Ik ben in Berlijn.
Alle vluchten hebben vertraging.
- Kom je? - Pardon?
Morgen vroeg op.
Geen idee, er staat alleen "vertraging".
- Ik blijf nog even. - Oh ja?
Ik moet nadenken over dat alles.
Ik wacht.
Tot zo, zei ik.
Goed dan...
Meneer?
Vertrek dan maar zonder me.
Melita, ho eens. Ik zit ook in de shit.
Ik heb geen zin om hier te slapen of om te beesten in Porto Cervo.
Nee. Ik ben niet onaangenaam. Het is een grapje, laat maar.
Danke.
Ik bel je nog.
Wilt u niets meer?
Een sorbet? Een tropézienne?
Ik breng u het wisselgeld.
Sorry. Ik neem uiteindelijk een glas bordeaux met worst.
- Komt eraan. - Bedankt.
Juffrouw? Uw wisselgeld.
Wacht. Wacht!
Het meisje uit de trein.
Ik heb je net gezien. Op de cello. Dat was u.
Dat was jij.
In de citadel? Ja.
Ho even. Ik weet het nog goed. Vorig jaar, op 19 juni.
De dag erop ben ik getrouwd.
- Je zat in de Eurostar. - Wellicht.
"Ik stik. Ik kan niet meer. Het is te veel..."
"Je gezicht staat in mijn hart gegrift."
Bedankt.
Oom Zef?
Oom Zef!
Papa, daar is Zef!
Dat meen je niet.
Kom aan boord.
Vooruit, kom aan boord. Toe nou.
Kom aan boord!
Kom nou.
- Wat doe je hier? - We hadden een concert.
Kijk eens wie er is.
Zef!
Vooruit, kom.
- Is Noga er ook? - Daarginds.
Zef. Mijn vrienden.
- Uw schoenen. - Ik blijf niet.
Jawel. We gaan Noga bellen.
- Ken je Louise? - Dag.
- Ik laat de boot zien. - Heel mooi.
Heb je gegeten? Eet wat mee.
Shit, dat wordt lastig.
In Parijs geweest? Papa gezien?
Uw schoenen, meneer.
Hij zag me aan voor Vladimir, mijn pianoleraar.
Hij was onaangenaam.
Ga weg, ga weg!
Een hard ei met wat warm water?
Wat tomatensap. Bedankt.
Kom.
Ik had een soort van duizeling. Paniek.
Zin om alleen te zijn.
Dan ga ik weer.
Nee. Ik wil niet meer alleen zijn.
Helemaal niet meer.
- Liegt u vaak? - Heel weinig.
Echt, heel weinig.
Worst in het Duits, u hebt ervaring.
Nee. Niet naar de haven.
- Hallo? - Ben je hier?
Geweldig!
- Hoe weet je dat? - Je pa is hier.
Kom ook.
- Ik ben met vrienden. - Neem ze mee.
- Dat is lastig. - Waarom?
Omdat het...
het hoofd van de Philharmonie van Salzburg is.
We zouden vertrekken, maar Sam zit vast in Berlijn.
Ben je er morgen? Ik moetje
van alles vertellen. - Is papa oké?
Ze hebben het bijgelegd. Ze zijn op het dek, als 2 geliefden.
"De grootouders in Auschwitz." Nee. Niet hier, Zef.
Kijk naar de maan, de sterren. Luister naar de muziek.
Noem je dat muziek?
Kijk. De daken zijn roze. De meiden zijn mooi.
Ciao, ciao! Kijk!
Het is feest.
- Mijn vrouw is dood. - Dat was een jaar geleden, Zef.
Een jaar! Op 17juni. Ik herinner het me nog.
- Maar het verleden is niet je ding. - Nee. Dat klopt.
Mijn drijfveer: nu is het beter dan vroeger.
En het wordt nog beter.
Zonder verleden geen toekomst. Wat als alles stopt?
Hou op, Zef. Neem eens een break.
Kijk naar de sterren...
Hou op over je feest en je sterren.
Wat heb jij nu in het leven? Geld? Diamanten?
Vrienden die om je poen geven?
Je kent die zwijnen niet eens die zich volvreten.
Je bent maar wat blij dat ik voor papa zorg.
Iedereen was altijd blij. Mama ook.
De cruises, de reizen met de kleintjes...
Iedereen genoot ervan.
Ze was kapot van je gevangenisstraf. Ze huilde een jaar lang elke dag.
11 maanden. Houden jullie daar nooit over op?
- Ik kreeg het idee in Colombia. - Smaragden?
Wat een idee. Het was een ongeluk, zoals de penicilline of de roquefort.
Hou toch op met opscheppen. Zo van...
Hoe zeg je dat ook weer? Je maakte diamanten betaalbaar?
- Je bent een weldoener. - Begin jij over ongelukken?
- Waarom is Iréne dood? - Nee.
Oh jawel.
Ze is dood omdat je haar een klotebagel liet halen.
- Een pastramisandwich. - Je vrouw was je slaafje!
Ze onderging sabbats van 3 uur,
elke vrijdag, en zonder pauze.
Ze verveelde zich dood, zoals iedereen bij je!
Je hangt de grote artiest uit,
maar je bent een dictator. Je bent egocentrisch
en een lastpak!
En wat ga jij doen als dat alles eens ophoudt?
Weet je...
Ik dacht dat we elkaar niets te zeggen hadden, maar nee,
we hebben elkaar veel lelijks te zeggen.
Waar ga je heen? We gaan de zee op.
Wij gaan naar de discotheek. Ciao.
Kom. Dan zie je hoe mooi het 's nachts is.
Ik ben dol op mijn schoonvader.
Ze snapten hem in Colombia voor drie gram wiet.
In de bak kwam hij een vent tegen met een groene steen.
En toen kreeg hij een idee.
Hij verzamelde smaragdafval, alles wat ze weggooien,
en zo maakte hij poedersmaragd.
En zo begon alles.
Die man heeft me alles geleerd en gegeven.
Zelfs zijn dochter.
Toen papa stierf, wilde ik geld verdienen voor mijn moeder.
En omdat ik 8 was...
Je dacht: "Ik ga trouwen met een rijke meid."
Ja. En nog sexy ook.
- En dat ze de meid van de baas is? - Ja, dat stoort me.
Ik dacht dat ik het meisje wilde, maar ik wilde een vader.
Herinnerje je het nog?
Ik herinner het me goed.
Je bent veranderd.
Vind je?
Ben je gelukkig?
Ik heb alles wat ik wil.
Ik weet momenteel niet of ik meer of minder wil.
Dat is een erg Talmoedische kwestie.
Al lacht heel de familie om dat woord.
Opa, religie, het verleden...
Hij wil er nooit over praten.
- Heb je dat gedaan? - Geprobeerd.
Papa schold me uit. Dat was de enige keer.
- Dat doet hij nooit. - Moet dat dan?
Nee. Ik ben perfect. Zijn enige dochter, zijn parel.
Als ik papa en jou hoor, heb ik mazzel dat ik enig kind ben.
Maar eigenlijk is Noga als een zus van me,
maar zonder de jaloezie en competitie.
- Ik ben niet jaloers. - Dat zei ik ook niet.
Papa heeft zijn roeping misgelopen, maar jij...
Hij zingt zo vals als wat.
Dan zijn we het eens.
Weetje, een broer is als een spiegel.
Het kan geen kwaad om er af en toe in te kijken.
Mag ik je een erg naïeve vraag stellen?
Neem het niet fout op.
Wat is de Talmoed?
Oh jee, dat uitleggen gaat lang duren.
In het kort.
Ik wil meer, en ik wil minder.
Je keuzes, je lot, je toekomst,
het lot, loodgietersproblemen...
Dat alles staat in de Talmoed.
Het is net de Bijbel en de Gouden Gids.
Eindeloos. Je denkt het antwoord te vinden,
maar ontdekt enkel waarom je je die vraag stelt.
Volg je me?
Waarom zijn je naasten degenen die je het minst snappen?
20 delen. Het antwoord moet er ergens in staan.
Geen broer. Geen zus.
Een nichtje op wie ik dol ben.
Ze is de zus die ik nooit had.
Is ze mooi? Zoals jij?
Nee. Veel mooier.
- Vast niet. - Echt wel.
Ze heeft alles.
Ze is gracieus, vrij, geschift. Ze gaat overal op af.
Ze doet alles wat ik niet durf.
- Ze heet... - Daarginds!
De boot.
Ze zijn zonder mij weg.
Heb je spijt?
Nee.
Mijn nichtje, mijn familie... We hebben een sterke band.
Al zien we elkaar weinig.
Zij en ik zijn heel erg verschillend.
Mijn nichtje...
Je nichtje boeit me niets. Helemaal niets.
En je vader en opa wijzen dat alles af,
omdat ze zich beschermen tegen het verleden.
Maar dankzij de wetten die Mozes ontving,
zijn we een volk gebleven.
Die wetten zijn heilig.
Ook al lijken ze tegenwoordig onbeduidend,
ze verbinden ons overal met elkaar.
We delen ze, en...
ze tonen ons de weg naar een ideale puurheid
die we op geliefden proberen over te brengen.
Noga?
Je vader was hem vergeten.
- Waar zijn de wc's? - Je ziet hartstikke bleek. Kom.
Ik moet kotsen.
Ik wilde het niet over de telefoon zeggen.
Ik ben zo gelukkig. We probeerden het al zo lang...
Heb je tijd voor een kop koffie?
We spelen in Genéve. Ze wachten op me.
Op het moment dat ik hem zag, wilde ik een kind van hem.
En je kent hem niet eens. We hebben het zo druk.
Net een weeskind.
Ik werk me ook uit de naad.
Ik heb nu een eigen lijn.
- En? - Erg mooi.
Ze verkopen echt goed.
Cadeau.
- Nee toch? - Jawel.
Geef me de waszak. Ik doe er mijn spullen in.
Is hij droog, denk je?
Niet te geloven...
Sam! Sam!
Sam!
Niet normaal. Wat doet hij hier?
Wacht. Ik ben zo terug.
Zijn papa en Daniel beneden?
We hebben ze niet gezien.
Noga, dit is Sam!
Mijn nichtje, Noga.
- Eindelijk... - We gaan.
We moeten onze vlucht halen. Ciao.
- Dag. - Een kus, als neef en nicht.
Hij was in Berlijn.
- En je tas? - In een café laten liggen.
Hij heeft op het strand geslapen.
Een rotnacht.
Dat kan ik me voorstellen.
Hij is nog in shock.
Logisch.
Ja. Logisch.
Ik heb het je pa gezegd.
Hij is cool.
Ah, daar is ie.
Oom Zef.
- Ik heb je viool. - Mooi.
Dit is mijn man. Sam.
- Dag, Sam. - Hoi.
- Waar was je? - Bij mijn nichtje.
Daniel, Melita.
- De bus is er. - We moeten ervandoor.
Mazzeltof.
Wanneer zie ik je weer?
Ik ben dol op mijn nicht.
De herfst
Is hij bij bewustzijn?
Hij praat en eet al een week niet meer.
- Ik twijfelde, maar... - Ik heb alles geannuleerd.
- En Melita? - Blakend gezond. 5 maanden.
- Een jongen of een meisje? - Juliette. Vast een meisje.
- Weet Noga het, van papa? - Nog niet.
Ze is in Salzburg.
- En ze is verloofd. - Ben je blij?
Hij is een muzikant, een Jood en hij houdt van me.
Pas op, het zal een schok zijn.
Hij kruipt onder de deken, hij bibbert.
Jacob zegt hem: "U vergist zich.
"U zit aan mijn ballen te krabben."
Mijn zoons. Kom verder.
Deze vrouw is schitterend. Schitterend.
Ik heet Clarisse.
Ik... geef u geen hand.
- Dag, mevrouw. - Mejuffrouw. Clarisse.
Maar het...
Het gaat goed.
Deze vrouw is een fee. Ik leef weer op.
Laat u me in de steek? Mijn rug, schoonheid.
Wat is dat lekker.
Je liet ons schrikken.
Vooruit, kom. Ik geef je een kus. Kom me kussen.
- Bent u verpleegster? - Sofroloog.
Ja. Wat lager.
Ziezo.
- Woont u in New York? - Zijn vrouw is dood.
Maar hij komt terug naar Parijs.
Ik reis de hele tijd.
Niet normaal. Hij is goed bij.
Dat kan gebeuren.
Sofroloog... Het spijt me, maar...
Ik begeleid de mens in zijn diepste wezen.
Ik kalmeer hem, schat hem naar waarde.
Ik doe psycholichamelijk werk
om lijf en geest te harmoniseren.
Ik laat mensen inzien hoe mooi ze zijn.
Kijk eens hoe mooi jullie papa is.
Ik help patiënten in contact te treden
met hun positieve ik, met hun diepe bronnen.
Voor het welzijn van ouderen.
Dat is bewonderenswaardig.
Die geisha heeft haar diploma.
Uw papa is erg ontvankelijk.
We gaan samen vooruitgang boeken.
- "Ontvankelijk". - Dag, meneer.
Tot gauw.
Hij mist u, weet u.
Vooruit, kom.
Waar ga je heen?
- Wat doe je? - Je moet lopen. Je moet lopen.
Ga hier zitten.
Je hand. En die van jou.
Ik laad me weer op.
De eerste kwartshorloges, daar zijn jullie te jong voor,
wanneer je die een tijd niet vlak op je huid meer droeg,
stopten ze.
Voor ons geldt dat ook.
Het moet blijven stromen.
Je mag de schakelaar nooit omzetten.
Het licht, de energie,
de warmte, de liefde...
Wanneer ik er niet meer ben,
zal het zo zijn.
Voelen jullie dat?
Het stroomt.
En verder...
Verdomme. Ik ben het vergeten.
Ik weet het weer.
Mijn favoriete spreuk:
"Vergeet alles wat je geeft.
"Herinner je alles wat je ontvangt."
- Wie heeft dat gezegd? - Niet de Bijbel. Ik.
Deze keer ben je erin getrapt.
- Heb je een concert? - Ik kom voor jou.
Zei hij dat ik op sterven lag?
Nee, hoor.
Mijn twee zoons. Jeetje.
Kom hier. Ziezo.
Viel je niets op aan Clarisse?
Nee. Hoezo?
Zomaar.
De winter
- Hoe was het? - Hier is ze.
Het was top.
Je vader... De verjaardag van je opa in april.
Hallo, papa?
Ja. Daniel zegt dat ik goed gespeeld heb.
En? Heb je je intrek genomen?
Rue de Turenne? Leuke wijk.
Op 23 april?
Dat moet ik met het orkest checken.
Oké. Ik bel je nog terug. Kusje.
- Heel de familie komt. - Geweldig.
We hebben tijd om erover na te denken.
Gelukkig Nieuwjaar.
23 april
Nee, nee... Het zal prima gaan.
Ja. Relax. Oké.
Ik ben 'm kwijt!
- Waar is mijn broek? - Ik kom. Ga naarje kamer.
Geen zorgen. Ik zal mama niets zeggen.
En? Niet gek, hé?
Bevallig, hé?
Als ik oud ben, wil ik ook Alzheimer hebben.
Het is geweldig.
Vergeten datje oud bent, datje lelijk bent,
dat je ziek bent, dat je gaat sterven...
Jij zult nooit lelijk zijn.
Niet gek, voor een opa.
Ho even. Nog niet.
- Je baalt datje oud wordt. - Als ik kaal word, maak ik me af.
Hij houdt van je.
Je vader.
Ja.
Sinds je geboorte... Nee.
Sinds Zefs geboorte vraag je je dat af.
En ik houd ook van je.
Tot zo.
- Alles oké? - Prima.
Hij zal blij zijn je te zien.
- Gaan we wat drinken? - Hebben we de tijd?
Is hij oké?
Al een maand lang trekt hij zijn smoking aan en uit.
Hebben jullie een datum?
Alsjeblieft. Maak er geen ophef over.
Het is goed nieuws, geen geheim.
Wanneer is het volgende concert?
Waar is het?
Wacht je op iemand?
Nee, jij, Noga. Ze is al enkele dagen niet te houden.
En Melita, zie je haar nog? Zie je ze?
Goed... Ja. Ik wacht op iemand.
Iemand van wie ik veel houd,
want...
Ah... daar is ze.
Dit is Clarisse.
Clarisse, dit is Noga.
- Dag. - Dag.
Daniel, mijn aanstaande schoonzoon.
Dankzij Clarisse leeft je opa nog.
Dat is wat overdreven.
Een kir met champagne voor mevrouw.
Bent u arts?
Sofroloog.
- Ouderenwelzijn. - Bestaat dat echt?
Ja. Clarisse werkt
aan het harmonieus bewustzijn,
het evenwicht tussen lichaam een geest.
Pardon. Hebt u ook wat rauwkost? Komkommers,
wortels voor meneer? - Uiteraard.
Bedankt.
- Ik mag dit wel eten! - Ja.
Ze is een levensgenieter.
Dat is Melita.
- Hallo? - Je belt me nooit.
Je vader is er en je komt nooit langs.
Voel je je goed? Kom je vanavond?
Hartstikke goed. Ik heb gisteren mijn nieuwe parfum gelanceerd.
L'Amoureuse.
- De reclame gezien? - L'Amoureuse?
Sams idee. Een gedicht van... Van wie?
Verdomme.
- Eluard. - Wanneer kwam je aan? Waar ben je?
Met papa en een dame die opa redde.
Ze redde nog iemand.
- Ken je haar? - Is je niets opgevallen?
Jawel. Ze is vulgair.
Oh ja, ik had laatst wat door,
in Saint-Tropez. - Oh ja?
Hij heet Daniel.
Ik kwam hem tegen.
Wanneer gaan jullie trouwen? En wanneer?
Dat vertel ik je nog wel. Tot zo.
Tot zo.
Gaat je nichtje trouwen?
Het is serieus. Ze is niet wispelturig.
Hoe is ze dan wel?
Zo van "voor altijd" en "nooit meer". Ze gelooft in die dingen.
- Dat is mooi, toch? - Ja. Mooi.
- Zeg het als de andere mooier is. - Wie?
Laat maar.
Morgen weet hij niet meer wie er was.
- In smoking... - Dat vindt hij leuk.
Hij vroeg oma daar ten huwelijk.
- Sorry. - Het is jouw fout niet. Ze schopt.
Ze zegt
dat ze geen zin heeft in Maxim's.
Loop niet te mokken.
Hallo? Jawel, je hoort bij de familie.
Kom wat koffie drinken.
Oké. Tot zo.
Dat was Louise.
Ik vroeg haar als peettante.
Is dat oké?
Wil je weten waarom ik er niet heen wil?
Je werkt te veel. Je reist te veel.
Je wilt niet praten.
Je vindt alles vervelend. Weet je wat?
Je bent besmettelijk. Ik verveel me ook.
Waar zijn jullie?
- Dag. - Aangenaam. Alles goed?
Dat is Iréne!
Dat is Clarisse, papa.
Is dat je verloofde? Proficiat.
Wat heb je met haar gedaan? Kijk die seksbom nu.
Melita komt zo.
Ik heb twee jaar lang
200 franc per maand gespaard.
Vanavond gaan we genieten. Champagne, muziek!
Die campagne is echt vervelend.
Ze zijn er dol op.
Louise is er dol op.
Als Louise er dol op is... Louise.
Als je enkel loopt te mokken...
Kijk...
Alles oké? Is Sam er niet bij?
Hij is ziek. 40 graden koorts.
Ho even. Waar heb ik de ring gelaten?
De ring uit de Rue des Haudriettes,
tegenover ons.
We hebben alles gemeen: religie, muziek.
Net je moeder, maar met plastic.
Ik ben erg gelukkig.
Wat een onzin.
Pardon, eh, ik...
Momentje.
Momentje,
voor ze aankomt.
Ze weet niet dat ik de kleine Rivka genomen heb.
Rivka?
- Ben je met Rivka naar bed geweest? - Die Poolse?
De Poolse. Haar kreplach was lekkerder dan die van mama.
- En... niet alleen haar kreplach. - Papa...
Goed...
Pardon, ik...
Ik heb goed nieuws voor jullie allemaal.
In de Bijbel staat: "Elke man moet zijn vrouw hebben
"en elke vrouw..." - Stop.
Surelé is mijn grote liefde.
Ik heb 2 jaar lang gespaard.
100 franc per maand. Dit was haar droom.
Eindelijk!
De aardappelsoufflées.
Patricia was zo jaloers als wat.
Ho even. Wie is Patricia?
Die uit Antwerpen?
- Wat? - Nu niet.
Het is vast de muziek. Dat roept herinneringen op.
Stil, Giovanna.
Ze heeft me ooit gekrabd.
Ik heb een maand in het geheim gedoucht.
Ik ga een luchtje scheppen.
Nee. Ik ben zo terug.
Surelé wreekte zich.
Wreekte mama zich?
Ja. Vladimir was een klap voor me.
Mijn pianoleraar?
Daarom ging je op vioolles.
Hé?
Ik vertelde over mijn vrouw, mijn familie,
jouw familie...
Ik wilde het je die nacht zeggen.
Je hebt me in de val gelokt
en je liet me mijn gang gaan.
- Hoe lang wist je het? - Ja. Ik heb me goed vermaakt.
Je nummertje: "Ik wilde de pa en kreeg de dochter."
Dat werkt vast vaak, alleen was de dochter mijn nichtje.
Dat stoorde je anders niet.
Stort je je op alle eikels die je in de trein tegenkomt?
Dat vind ik heerlijk. In de trein... Rot toch op!
Wacht. Momentje.
Mijn opa is jarig. Oh ja, dat weet je. Ik moet terug.
Noga, wacht op me. Alsjeblieft.
Ik word de tante van je dochter.
En ik de vader van je nichtje.
Het is incest.
Volgens mij niet.
Zijn er nog aardappelen?
Neem de mijne.
Eet en drink maar. Ik heb 2 jaar lang gespaard.
Ik heb me uitgesloofd.
Goed, dus...
Het zit zo. Ik heb goed nieuws voorjullie.
Clarisse en ik gaan...
- Water? - Nee, zeg.
De heimlichgreep, laat mij maar.
Nee! Nee, nee.
Het komt goed, liefje.
Wie is dat ook weer?
- Dat is mijn man. - Oh...
Een probleem?
Melita.
Laat me met rust.
- Pas op! - Laat ze nu.
Je bent een klootzak!
Giovanna, wees eens waardig.
Jij daar, rabbijn, vaffanculo!
- Gewonden? - Iedereen.
- Waar ging het fout? - Voel je niet schuldig.
Ik weet waar het fout ging.
15 uur toonladders. Geen vakanties of strips.
Je dochter wil enkel verboden overtreden.
En die van jou? De poen, de boten,
de sieraden, de vrouwen?
Is dat jouw opvoeding? Bravo.
Melita is vrij. Rot op!
Noga is verliefd. Rot op!
Ze kussen elkaar.
Kunnen wij gaan?
Ja. Er is geen brand.
Vertrek niet!
Haar vliezen zijn gebroken.
Je kraamt onzin uit.
Je moet ze meteen de basisprincipes bijbrengen.
Want anders is het te laat.
Wat zijn jouw principes?
Laat maar. Ik ken ze al. Ik krijg er zo al slaap van.
Geen diefstal, geen laster, geen zwartmakerij,
geen beledigingen, geen leugens. - Oké.
Jij met je Thora en je leugens...
Ik leer ze houden van de geur van koffie en getoast brood,
van de koelte van de eerste duik,
ik leer ze vuur maken,
een lekker knapperig broodje ham... - Nee! Dat niet!
Goed, oké. Een lekkere pastramisandwich.
Sorry. Dat zei ik niet expres.
Hoe dan ook, ze zullen ons laten afzien,
zoals de meiden.
Hoe vind je hem?
- Vanochtend herkende hij me. - Papa?
Mooi.
Eens kijken...
vanille,
pistache.
Bedankt, papa.
Dat is haar eerste Rolex.
Dat staat je goed, hé? Surelé.
Nee. Dat is Marie Sarah.
Mijn dochter.
Ik heb er voor ieder een.
Een Tissot uit 1949.
- Hoe heet ze? - Natasja.
Dat is je kleindochter.
Mijn achternicht. Van Noga en Sam.
Oké. En een Omega die je zelf moet opdraaien voor...
Juliette, de kleindochter van Roni. Dat is mijn achternicht.
Van Melita en Sam.
Maar wie is die Sam?
- Mijn schoonzoon. - Die van jou?
Ex-schoonzoon.
Ze lijken op elkaar.
- Logisch. Het zijn zussen. - Halfzussen.
- Zijn ze geen nichtjes? - Jawel.
Nee. Marie Sarah is de tante van Natasha.
- Niet. - Jawel.
Ze is de halfzus van Noga,
dus de halftante van haar dochter.
- Ik volg het niet meer. - Het is lastig. Het is familie.
Heb ik jullie dat verhaal verteld over twee reizigers in Bialystok
in de oorlog?
- Die ken ik niet. Jij wel? - Nee. Vooruit, papa. Vertel maar.
Frankie, alsjeblieft. Stop, stop.
Stop, Frankie. Alsjeblieft. Luister nu naar mij.
Vertaling: Robby van den Hoek voor Eclair Media