Uprzedzam. Nazywam się Butterfield. To mój dyliżans i moi pasażerowie.
Jeśli ich tkniecie, nie puszczę wam tego płazem.
Nie zrobimy im krzywdy.
Interesuje nas wyłącznie bagaż.
Nasze krowy zawędrowały za wzgórze.
Jak się tam dostały?
Pojedźmy tam.
Najpierw niech opadnie kurz.
Powiedz mu żeby się stąd nie ruszał.
Zostańcie tam!
- Czego tu szukacie? - To moje stado. Chcę je zatrzymać.
- Odzyska je za 5 minut. - Odzyskasz je za 5 minut!
Pozwolisz im na to?
Nie mam innego wyjścia.
Nie ruszać się, bo go zabiję!
Podnieście go i wsadźcie na konia.
Będziesz tak stał?
Chcesz żeby mnie zabili? To pewnie Ben Wade i jego banda.
Jak on się nazywa?
Bill Moons.
- Gdzie mieszka. - Mieszkał w Contention City.
Zawieźcie go tam.
To niemożliwe. Jedziemy do Bisbee, to kilka mil stąd.
Zabierzcie go ze sobą i odeślijcie ciało następnym dyliżansem.
Powinien spocząć tam, gdzie mieszkał.
- Zabierzemy wam konie. - Czemu?
Żebyś nie powiadomił szeryfa. Zsiadaj.
Wy też.
Puścimy je luzem przed Bisbee.
Stój! Mój tata cię zabije!
Przyprowadźmy stado.
Pomożesz nam?
- Muszę przegonić stado. - A pożyczysz nam konia?
Zaraz tu wrócę.
Co się stało? Gdzie wasze konie?
Był napad na dyliżans.
Bandyci zabrali nam konie.
Zabili woźnicę!
Zabili?
Kiedy jeden z bandytów kradł bagaże
woźnica próbował go pojmać...
I co z tego. Postrzelili obu.
To była banda Wade'a.
I co zrobiłeś?
Było ich 12. Co miałem robić?
- Staliśmy tak jak nam kazali. - I przyglądaliśmy się jak kradną nasze konie.
Nie mieliśmy wyjścia.
Chciałabyś, żeby nas też zabili?
Chłopcy!
Osiodłajcie dwie sztuki.
Muszę je napoić.
Dobrze, że nic wam się nie stało. W końcu, różnie bywa.
Nic nam nie groziło.
- Ale to straszne. - Co jest straszne?
- Nic. - Co masz na myśli?
Nic.
To straszne, że kiedy przytrafi ci się coś takiego możesz się tylko przyglądać.
Często jest tak, że możesz się tylko przyglądać.
Najgorsze, że chłopcy musieli na to patrzeć.
Takie jest życie. Jeszcze nie jedno zobaczą.
Codziennie ktoś ginie. Choćby od uderzenia piorunem.
Trzyletnia susza a bydło pada.
To też jest straszne. Ale nie sprowadzę deszczu.
Mam ostudzić słońce?
Dlaczego jesteś zły?
Bo może za wiele ode mnie oczekujesz.
Nieprawda.
Nie mogę ścigać bandytów kiedy padają mi krowy.
- Jeśli padną wszystkie, nie wiem co zrobię. - Pomogę ci.
Dziesięć lat harowałem.
Myślisz, że chcę wszystko stracić?
- Alowi Parkerowi nie padła ani jedna sztuka. - Pewnie.
Bo ma strumień na pastwisku.
Pytałeś czy możemy z niego korzystać?
Po co?
Za pół roku musiałbym zapłacić 200 dolarów. Skąd je wezmę?
Musisz coś zrobić. Nie możesz tylko się przyglądać.
Tak ciężko pracujesz. Ja też. I chłopcy.
Może spadnie deszcz.
Może pożyczysz pieniądze w miasteczku?
- Nienawidzę błagać innych o litość. - Pożyczka to nie jałmużna.
Mogłaby nas uratować.
Spróbować nie zawadzi.
- Jedziesz szukać koni? - Najpierw pojadę do Bisbee.
Rozejrzę się za nimi wracając.
Dzięki pożyczce przetrwamy te pół roku.
Za pół roku łąki będą zielone, bydło spasione i chłopcy najedzeni.
Może wreszcie przestaniemy harować
i za pół roku będziemy szczęśliwi.
Na pewno.
Zdrowie szefa. Szkoda, że jeden z nas zginął.
Ale gdyby nie on, inni mogliby pożegnać się z życiem.
Szefie.
- Szeryf w miasteczku? - U siebie.
Powiedz mu, że był napad na dyliżans w Contention City.
Minęliśmy go po drodze. Ukradli im konie.
- Słyszałaś co powiedziałem? - Słyszałam.
- To czemu go nie wołasz? - Między pierwszą a drugą szeryf ucina sobie drzemkę.
Świetnie. Przynajmniej się nie przemęczy.
Jesteście z północy?
Tutaj wszyscy ucinają sobie drzemkę między pierwszą a drugą.
Oprócz ciebie.
Teraz śpi mój szef. Ja zawsze między drugą a trzecią.
Więc przyjechaliśmy za wcześnie.
- Twój szef ma tylko ten bar? - Robi jeszcze inne rzeczy.
Na przykład?
Prowadzi mały bank. Pożycza pieniądze farmerom.
Trzyma je tutaj?
Teraz nie ma ani centa. Mamy suszę. Nikt nie płaci.
To przykre.
Jeśli jesteśmy zbyt wścibscy, to wystarczy powiedzieć.
Trzy miesiące pędziliśmy bydło. Kiedy człowiek trafi wreszcie do baru
i spotka taką miłą dziewczynę
ma ochotę pogadać.
Jak daleko stąd do Meksyku?
Nikt tego nie wie. Granica nie została dokładnie wytyczona.
Na pewno trafimy.
Kiedy szeryf się obudzi powiedz mu
o napadzie na dyliżans. I o tym, że zabili woźnicę.
Zabili?
Tak.
Skoro tak, to go obudzę.
Sam napad to zbyt błahy powód.
Szeryfie!
Był napad na dyliżans. Zabili Billa Moonsa!
Oni byli świadkami.
Daleko stąd?
- Jakieś 10 mil. - Ukradli konie.
Słyszy pan, szeryfie?
- Dlaczego im nie pomogliście? - Byliśmy za daleko.
Akurat jechaliśmy przełęczą.
Zbierz ludzi.
Kim jesteście?
My ze spółki Prairie Cattle.
- Nie wiedziałem, że tu działają. - Właśnie kupili 60000 sztuk w Meksyku.
- Mamy je przyprowadzić. - Więc długo tu nie zabawicie?
Chcieliśmy się tylko napić.
Alex Potter!
Alex ma reumatyzm. Poza tym sprzedał konia.
Pożyczę mu swojego!
Podejrzliwy typ.
- Gdzie jest Alex Potter? - Pewnie odsypia nockę.
Raczej nie wyjedzie z miasta kiedy my tu jesteśmy.
Przeprawcie się pojedynczo przez granicę. Spotkamy się wieczorem w Nogales.
- Po co tam został? - Nie martw się, poradzi sobie.
Bez trudu wystrychnie ich na dudka.
Jedziemy.
Chyba cię gdzieś widziałem?
Naprawdę?
Pracowałaś kiedyś
w Cheyenne?
- W El Paso? - Nie.
A u ślepego Irlandczyka w Dodge City?
Śpiewałam tam. Nigdzie nie było mi tak dobrze.
To dlaczego wyjechałaś?
Męczył mnie kaszel. Lekarz zalecił mi suchy klimat.
Dobrze trafiłaś.
Wydałem u Irlandczyka mnóstwo forsy.
Pamiętasz taką dziewczynę,
chyba Pauline?
- Taką krzepką? - A Velvet pamiętasz?
Kiedyś w jedną noc wydałem na nią 300 dolców.
Były tam prawdziwe paryskie sukienki
i prawdziwe paryskie perfumy.
Kobiety są po to żeby je hołubić.
Wydałbym na nią każdego centa, ale wyszła za gubernatora.
Mieszka tu wielu młodych?
Nie, raczej starsi.
Pewnie czujesz się samotna?
Gdzie oni są? Dokąd pojechali?
Alex!
Tam.
- Nie pomożesz nam? - Niestety nie mogę.
- Jak wyglądają? - Łatwo ich poznać.
Trzech wysokich mężczyzn na białych koniach.
Trzech wysokich na białych koniach?
- Śpiewasz jeszcze czasem? - Komu miałabym tu śpiewać?
Szczuplutka jesteś.
I tak się czuję.
Lubię szczupłe.
Byleby miały błękitne oczy.
Twoje są błękitne.
Piwne.
Nie muszą być błękitne.
Pewnie tu go pochowali.
Gdyby to ode mnie zależało, pochowali by kilku.
Ty jesteś tu szeryfem?
Widzieliście dyliżans pana Butterfielda?
- To jest pan Butterfield. - Zabili woźnicę i ukradli złoto.
- Dokąd pojechali? - Do Bisbee.
Właśnie stamtąd jedziemy.
Nie minęliście nikogo po drodze? Było ich dwunastu. Na gniadych koniach.
Nie widzieliście ich?
Tak, widzieliśmy.
Wyjechali z miasteczka.
Cy, zaprzęgnij konie do dyliżansu.
- To chyba ludzie Wade'a. - Coś takiego.
Rozmawiałem z Benem Wadem.
Szeryfie, złapaliście ich?
To ci którzy byli w Bisbee.
Jeden został. Widziałem jak wchodził do baru.
Piłeś coś rano?
Nigdy nie pijam przed południem.
- Skoro tam jest, to go złapmy. - A jeśli to Wade?
- Złapiemy go? I co potem? - Aresztujemy go.
Na jak długo? Dopóki jego banda nie rozniesie naszego miasta?
- Zawsze ucieka z aresztu. - Możemy go schwytać i natychmiast wywieźć.
Nie złapiemy go jeśli będziemy tylko stać i gadać.
- Pojedziesz z nami, Dan? - Tak.
- Czy jeszcze kiedyś tu wrócisz? - Nie sądzę.
- Tak myślałam. - Nigdzie nie zagrzeję miejsca.
A chciałabyś?
Pewnie.
Ale cóż, ty wyjedziesz, a ja zostanę.
Nie skarżę się. Przynajmniej będę miała co wspominać.
Ja też.
Dziwne, niektórych widujesz dziesięć lat i w ogóle ich nie zauważasz.
A innych widujesz raz
i zostają z tobą na całe życie.
- Co z tobą? - Kończę drinka.
Ktoś tu jedzie.
Dzień dobry, panie Evans. Podać coś?
- Czym mogę służyć? - Spłoszyliście moje krowy.
- Przecież je odzyskałeś. - Tak, ale zmarnowałem na to pół dnia.
Czyli ile straciłeś?
Zwykle dostaję dwa dolary dniówki.
- Masz tu dwa dolary. - To mi pasuje.
- I jeszcze dwa. - Za co?
Dla chłopców. Oni też zmarnowali czas.
Do tego dochodzą jeszcze krowy. Dwa dolary za zmęczenie.
Dwa za zmęczenie bydła.
Jeszcze za coś mam ci zapłacić?
Mógłbyś dorzucić jeszcze dwa za to, że mnie wkurzyłeś.
Nie ruszaj się.
To szeryf. Trzyma cię na muszce.
Ręce do góry.
- Przypilnuj go. - Przypilnuję.
I co wam to da? On tu wróci z innymi
żeby mnie odbić. Zastrzelą cię.
Wywieziemy cię stąd zanim się obejrzysz.
Chodź tu.
Siadaj.
Weź to.
Już wam pomogłem. Odtąd się nie mieszam.
- Co? - Mam coś do załatwienia. Bydło mi pada.
- Muszę o nie zadbać. - Strzelasz najlepiej z nas wszystkich.
- To nie moja sprawa. Nie jestem twoim zastępcą. - Odtąd jesteś. Tak jak pozostali.
Chciałem tylko porozmawiać z Maciem. Pomogłem wam, ale już wystarczy.
Nie mam czasu, nie chcę wszystkiego stracić.
I tak stracisz.
Pilnuj go, Mac.
- Możemy pomówć? - O co chodzi?
Mam do ciebie interes.
Siadaj.
Dzięki.
Im szybciej go stąd wywieziemy, tym lepiej.
Przechytrzymy ich.
Mamy najwyżej trzy godziny przewagi.
Pewnie sądzą, że przewieziemy go do aresztu w Forcie Huachuca.
Pewnie.
- A jeśli nie tam to do Benson. - Masz rację.
Możemy go jeszcze zawieźć do Contention
- i wysłać tym o 15:10 do Yumy. - Na pewno się domyślą.
Alex, daj mi skończyć. Później mi przytakniesz.
Dobra.
Wsadzimy go do dyliżansu i ruszymy w drogę.
- Dokąd? - To będzie nasz porter.
Patrzcie,
tutaj jest Benson.
Tutaj Contention.
A tu Fort Huachuca.
Tylko na pół roku. W końcu spadnie deszcz.
Deszcz? Stanęlibyśmy na nogi.
- Tylko dwieście, Mac. - Nie mógłbym pożyczyć
nawet własnemu bratu.
W takim razie nic tu po mnie.
- Jak tam żona? - Dobrze.
- A chłopcy? - Też.
Szukam dwóch ochotników. Znajdę takich?
- Do czego? - Tobie nie powiem.
Dwóch wyprawi się z Davem. My pojedziemy dyliżansem z Wadem.
- Znajdę dwóch śmiałków? - Musimy wiedzieć co nas czeka.
- To może być niebezpieczne. - A co jest bezpieczne?
Jeden facet umarł kiedy spojrzał na swoją żonę.
Moja babcia 60 lat walczyła z Indianami. W końcu udławiła się kawałkiem ciasta.
- Jest dwóch ochotników? - Zapłacę każdemu po dwieście dolarów.
- Ja się zgłaszam. - Podobno jesteś zajęty?
- Weźmiesz mnie czy nie? - Pewnie. Weź to.
- Kto jeszcze? - Ja pojadę.
Alex, bez urazy,
ale wolałbym kogoś innego.
Daj mi szansę.
Kto się zgłosi?
Dave, pojedziesz z Potterem i Evansem.
- I co teraz? - Plan jest taki:
przewieziemy go na twoją farmę.
- Na moją farmę? - Tylko na jedną noc.
- Wysiadajcie. Potrzebujemy tego dyliżansu. - Przykro mi. Musicie tu zanocować.
- Sprowadź cztery konie. - Wyciągnijcie go.
Wyślemy go wieczornym dyliżansem do Contention City.
Szybko, pośpieszcie się.
Wstawaj!
No, już!
Będę miał cały dyliżans dla siebie?
Jesteście bardzo mili.
Żegnaj, Emmy.
Żegnaj.
Wiesz, przyślę ci jakiś prezent.
Chcesz mieć perły? Przyślę ci perły.
- Może mnie nie zapomnisz. - Nie zapomnę.
Widzę ich.
Wiesz co robić. Jedziemy na farmę Dana.
Spróbuję.
W górę. Dobrze.
- Możecie nam pomóc? - Chodźmy.
Wysiadaj!
Udało się. Ci dwaj skrzykną resztę i pojadą za dyliżansem.
Kolacja gotowa.
Zanieś to panu Potterowi.
Możesz zjeść z nami.
- Przyniosłem panu jedzenie. - Dziękuję.
- Nie wiesz gdzie tata trzyma whisky? - Nie wiem.
- Nie wiesz gdzie stoi karafka? - Nie, panie Potter.
- Chyba nie masz mi za złe, że spytałem? - Nie, tata uprzedził, że pan spyta.
Zawsze czekamy na znak od mamy.
I nie uczymy gości manier.
Nie odmówiłaś modlitwy. Zawsze ją odmawia.
- Pochodzi z San Francisco. - Mark, jedz!
Jej ojciec był kapitanem. Miał własny statek.
- Matthew. - Dwa statki.
Jedz kolację.
- Gdyby tu był, zastrzeliłby pana. - Jak skunksa.
- Dosyć tego! - Tata też mógłby pana zastrzelić.
- Świetnie strzela. - Trafiłby pumę z odległości jednej mili.
Jedzcie kolację.
- Pyszne jedzenie. - Dziękuję.
Nie odmówiłaś modlitwy, bo on jest zły?
Po prostu zapomniałam.
- Przy złych ludziach nie odmawia się modlitwy? - Modlitwa służy każdemu.
To czemu nie odmówiłaś?
Panie, dzięki ci za dar życia i za tę strawę.
Ześlij nam mądrość tych, co milczą. Amen.
Nie zamknąłem oczu bo bałem się, że pan ucieknie.
Dlaczego? Tu jest bardzo miło.
- Pokroić ci mięso? - Mógłbyś?
Możesz odkroić tłuszcz?
Nie lubię tłustego.
- Co to było? - To ja.
Myślałem, że coś się rusza w szopie.
Mogli usłyszeć strzały.
Trochę się przestraszyłem.
Byłem kiedyś w San Francisco. Poznałem tam pewną dziewczynę.
Ona też była córką kapitana.
Miała niezwykłe, zielone oczy.
Kiedy w nie patrzyłem zmieniały kolor.
Mieniły się wszystkimi barwami morza.
To niesamowite. Wieczorem oczy kobiety wciąż zmieniają kolor.
Wejdź i nie spuszczaj go z oka.
Dlaczego strzelał?
Musiałaś tak z nim rozmawiać?
- O co ci chodzi? - Już ty wiesz. Ale się w niego wpatrywałaś.
Coś się tam poruszyło.
Chyba nie wiedzą, że on tu jest?
Myślą, że jedzie dyliżansem. To był nasz plan.
Matthew, Mark.
- Tak? - Przyprowadźcie konie.
- Które? - Osiodłane.
A jeśli zaatakują dyliżans?
Najpierw muszą się zebrać. Nie dogonią go przed południem.
Kiedy się zorientują,
że go tam nie ma my będziemy już w Contention. Nie dotrą tam na czas.
Alex, kiedy przyprowadzą konie zgaś lampę i wyprowadź Wade'a.
Nie martw się. To bezpieczniejsze niż eskortowanie dyliżansu.
- Chłopcy są tacy dumni. - Z czego?
Z ciebie. To ich ojciec pojmał Wade'a.
- Nie widziałeś jak na ciebie patrzyli? - Nie, pilnowałem Wade'a.
Ja też jestem z ciebie dumna.
Będzie jechał po środku. Alex, ty prowadzisz.
Dziękuję pani za gościnę. Pani mężowi również.
Mam nadzieję, że do pani wróci.
Co on miał na myśli?
Tak mu się powiedziało.
- Czy tatę może spotkać coś złego? - Wróci do domu z dwustoma dolarami.
To mnóstwo forsy.
Mało, jeśli nie wróci.
- Co się stało? - Byłem ciekaw czy dojrzę stąd swoją żonę.
- Nie sądzę. - Może właśnie dlatego tak mi dobrze.
Mógłbyś mi powiedzieć dokąd jedziemy?
Oczywiście, do Contention City.
Poczekamy tam w domku przy stacji i wsadzimy cię do pociągu 15:10 do Yumy.
Teraz gdybym się zgubił będę wiedział gdzie was szukać.
Jedźmy powoli. Lepiej żeby nikt nas nie słyszał.
To ten dom?
Tak ale jego właściciel się przestraszył i nie chce nas wpuścić.
Czego się przestraszył?
Mogłem jedynie wynająć pokój w hotelu.
Przynajmniej jesteśmy na miejscu.
Trochę się tu rozejrzę. Spotkamy się na tyłach hotelu.
Zsiadaj.
Przygotowaliśmy apartament dla nowożeńców.
- Czy na dole ktoś jest? - Jakiś pijany facet. Śpi.
Nikt nie może się dowiedzieć, że tu jesteśmy. Alex, czuwaj przy rogatkach.
Co by się mogło wydarzyć? Spokojnie. Jestem już prawie w pociągu.
- To ten pijany? - Tak.
Pokój jest na piętrze. Klucz zostawiłem w drzwiach.
Proszę zostać przy schodach. Alex da nam znać jeśli zauważy coś podejrzanego.
Wierzę w pana.
Pociąg jeszcze nie przyjechał.
Możesz usiąść na łóżku.
Pewnie jesteś...
zmęczony. Może się trochę zdrzemniesz?
Mogę posiedzieć za ciebie ze strzelbą.
Nie?
Osobiście nic do ciebie nie mam.
Robię to dla pieniędzy.
- Wiem. - Ale jedno sobie wyjaśnijmy:
Jeśli wykonasz ruch w moim kierunku, zastrzelę cię na miejscu.
Apartament dla nowożeńców?
Ciekawe ilu ich tu było.
Ale upał. Zauważyłeś?
Gorąco tu. Mogę otworzyć okno?
A sięgniesz?
Nie, za daleko.
Ja otworzę.
- Zastąpić cię? - Siadaj!
Nie lubisz ryzykować?
A gdzie twój sportowy duch?
Zostawiłem go w domu.
Zwykle zostawiają kij żeby podeprzeć okno.
Najczęściej stoi w koncie.
Widzisz? Tam.
Właśnie tam.
Już ci chłodniej?
Chciałem cię sprawdzić. Wiedziałem, że nie strzelisz.
Następnym razem strzelę.
Czyżby?
Zauważyłeś coś?
Nic ciekawego.
- Tutaj też cisza? - Jak w grobie.
Przyjechałeś się napić?
Pierwszy raz od bardzo dawna nie mam na to ochoty.
Boisz się?
W którym są pokoju?
Na piętrze, od frontu.
Myślisz, że trzęsę się ze strachu i że się nie spiszę.
Powiedz Danowi, że zawsze może na mnie liczyć.
Wracam na swój posterunek.
- Długo już tak śpi? - Kiedy się tu zjawił
spytał jedynie czy nie widziałem grubej kobiety w fioletowym kapeluszu.
- Ma mocny sen. - Owszem.
Ile zarabiasz?
Pewnie niewiele.
- Myślisz, że to twój interes? - Tak myślę.
Niby dlaczego?
Czuję, że bardzo potrzebujesz pieniędzy.
- Możliwe. - Ile ci zapłacą?
- Dwieście dolarów. - Dwieście dolarów?
To mnóstwo forsy.
Chcesz zarobić dwa razy tyle i oszczędzić sobie fatygi i poważnych kłopotów?
W jaki sposób?
Rzuć broń i mnie wypuść.
Dam ci za to czterysta dolarów.
Chyba tracisz głowę.
Przecież twierdzisz, że twoi ludzie na pewno cię odbiją.
Oczywiście. Przyjadą tu.
Tylko, że ja wolę załatwić to spokojnie.
Chcesz obejrzeć spokojny obrazek?
Może kogoś rozpoznasz.
To pani Moons.
A ten chłopak
to jej syn, Bob.
Miała jeszcze drugiego - Billa, był woźnicą.
Powoził dyliżansem. Może go pamiętasz?
Kojarzę go. Taki trochę narwany.
Ty jesteś rozsądny.
Pewnie.
Dlatego pozwolę ci stąd wyjść,
ale tuż przed 15:10. I będę cię trzymał na muszce.
Od razu widać, że jesteś bystry.
Nie chciałbym cię demoralizować.
Miło z twojej strony.
Wiesz co,
chyba wiem co cię gryzie.
Nie każę ci
wypuszczać na wolność zabójcy,
ale Bill Moons pierwszy wyciągnął broń.
Strzeliłem w obronie własnej.
Nie lubię strzelać do ludzi.
To nie jest miłe.
Jestem spokojny.
Taki jak ty.
Skoro tak, to się przymknij.
- Dobrze chodzi ten zegar? - Tak.
- Czemu mnie nie obudziłeś? - Nie prosił pan.
- Czy ktoś tu wchodził? - Żeby wynająć pokój?
- Tak. Czy ktoś przyjechał? - Odkąd pan zasnął, nie.
- Pójdę już. Ona się tu nie zjawi. - Kto taki?
Moja żona. Uciekła z komiwojażerem.
Dlatego czatowałem całą noc, myślałem, że tu przyjadą.
Coś takiego, moja też uciekła.
Dlaczego one to robią?
Nie wiem. Zawsze dobrze ją traktowałem. Nigdy nie biłem zbyt mocno.
Poczekam na zewnątrz.
Jeśli się wkrótce nie zjawi, wyjadę.
Chociaż chętnie bym ją dorwał.
Dziękuję.
Trzy lata suszy to jeszcze nic strasznego.
Kiedyś mieli tu suszę przez dziesięć lat.
Ale jak się ma kumpli, to żadna susza nie straszna.
Zawsze zdobędziesz trochę wody.
Za pieniądze możesz mieć prawie wszystko.
Możliwe.
Taka zabawa nie jest dla kowbojów.
Po co się zabijać?
Po co się miotać w pojedynkę? Pieniądze to podstawa.
Nigdy nie myślałeś o wspólniku?
Pracuję sam.
O cichym wspólniku, z forsą.
Powiedzmy...
7000.
- Myślisz, że to jest moja cena? - Zastanów się.
Mając 7000 możesz zrealizować wszystkie marzenia.
Przemyśl to.
Nikt się nie dowie.
A może to za mało?
Może.
Daj znać kiedy się namyślisz.
Nie omieszkam.
Co podać?
Whisky.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Szkoda, że nie poczekaliście na pastora. - George się za niego pomodlił.
Dobrze się spisał.
Szkoda, że tak mało osób go słuchało.
To chyba nie jest w porządku kiedy szef nie przychodzi na pogrzeb własnego pracownika.
Wszystko panu wyjaśnię.
Zwłaszcza, ze ten pracownik próbował ratować swojego szefa z opresji.
Niech spoczywa w pokoju.
Będzie się pan musiał
bardzo postarać, żeby Bóg odpuścił panu grzechy.
Jeśli się wahasz to chętnie pomogę ci podjąć właściwą decyzję.
- Dlaczego miałbym ci zaufać? - Mówisz o tych 7000?
Skąd wiem, że je dostanę?
Dam ci dziesięć.
- Dziesięć? - Tak jest mi łatwiej.
Liczę dziesiątkami.
Bądź tak miły
i się przymknij.
Dobra.
Byłoby łatwiej nam obu
gdybyśmy się dogadali.
Zamknij się! Przestań się odzywać.
- Więc nie jesteśmy wspólnikami? - Dużo nam do tego brakuje.
Za pięć trzecia
będzie nam brakowało mniej niż myślisz.
- Kto tam? - Butterfield.
- O co chodzi? - Przyniosłem kawę.
Nie dotykaj strzelby!
Nie mogłem temu zapobiec. Wyciągnął broń. Jest pijany.
Jedziesz do Yumy o 15:10?
Oszczędzę wam trudów podróży. Prawda, że tak będzie fair?
- Jeśli strzelisz, powieszą cię za zabójstwo. - Nie podchodź, bo ciebie też załatwię.
- Oddaj rewolwer. - Ostrzegam, odsuń się!
Oddaj bo wylądujesz na ścianie.
Niezły jesteś.
A jeśli ktoś słyszał strzał?
To nie była twoja wina.
To samo byłoby w Benson
i Huachuca.
Zawsze ktoś
pośpieszyłby mi z pomocą.
Kiedy złapią któregoś z nas, zastanawiamy się dokąd mogą go wysłać.
Później wysyłam swoich ludzi,
żeby obserwowali te miejsca
Nie martw się, może nie dotrą tu na czas.
Na pewno nie.
Co teraz? Chyba powinniśmy coś zrobić.
Na waszym miejscu sprowadziłbym posiłki.
Na wszelki wypadek.
Moons, pomożesz Danowi odstawić mnie do pociągu?
Bo Butterfield na pewno nie.
Oczywiście, że tak.
Daję ci słowo,
że pójdę z wami aż na stację.
To się okaże.
Widziałem jakiegoś jeźdźca.
Wiemy. Lepiej tam wracaj.
Wezwij szeryfa.
Niech sprowadzi tu swoich ludzi.
Szeryf wyjechał.
- Jak to, wyjechał? - Eskortuje aresztanta do Tucson.
Poradzimy sobie bez niego.
Zostanie pan z nami?
Gdyby to była uczciwa walka, zostałbym.
To obowiązek każdego mężczyzny. Ale to
gang Wade'a. Sami bandyci.
Poza tym muszę myśleć o matce. Dopiero co pochowała jednego syna.
Wynoś się.
Na pewno kogoś znajdę.
Choćby pięciu ludzi.
Wtedy byłaby jakaś szansa.
W takim mieście
powinno się znaleźć pięciu chętnych.
Już prawie nikogo nie ma. Wszyscy poszli do domu.
Pewnie poczuli, że nadciąga burza.
- Jakieś wieści? - Żadnych.
Myślisz, że tamci dowiedzą się gdzie Alex i Dan ukryli Wade'a?
Nie wiem, ale nie będę czekać. Może jeszcze zdążę.
Lubię kobiecy śpiew.
A ty?
Dziwna rzecz, ale zapominam przy nim o pracy.
Odprężam się.
Oczywiście dziewczyna nie musi śpiewać.
Która godzina?
Prawie wpół do trzeciej.
Zostało ci pół godziny do namysłu.
Kiedy przyjadą pewnie nie wejdą na górę.
A jeśli spróbują, to znajdą tu trupa.
Dlatego poczekają aż ruszymy na stację.
Teraz chcę się zdrzemnąć.
Sprowadziłem posiłki. Pięciu czeka na dole.
Ja, Alex i ty to w sumie ośmiu.
Czekajcie tam. Nie wykonujcie żadnych ruchów
dopóki nie wejdą do hotelu.
- Już prawie wpół do trzeciej. - Wiem!
Która godzina?
Wpół do trzeciej.
Kiedy jadłem wczoraj z wami kolację
chodziły mi po głowie różne myśli.
Stwierdziłem, że kiedyś też chciałbym się ożenić.
To musi być miłe
kiedy wybierasz się na przejażdżkę z synami.
W dodatku taka kobieta
co noc.
Tak blisko.
To pewnie miłe.
Chociaż coś ci powiem.
Traktowałbym ją lepiej niż ty. Lepiej bym ją karmił i kupował piękne suknie.
I nie gonił do pracy.
Musiała być piękna
zanim cię poznała.
Miałeś się przymknąć!
Jeszcze jedno słowo i cię sprzątnę!
- Nie wierzę. - Mógłbym powiedzieć, że chciałeś uciec.
- Słyszysz mnie? - Słyszę.
Teraz mi wierzysz?
Kto wie.
Wyjrzyj przez okno. Sprawdź czy już przyjechali.
No, idź.
Jak tam cicho.
Wszyscy pochowali się w domach.
Pewnie skryli się przed upałem.
Jadą tu!
Butterfield sprowadził ludzi. Idź do nich.
Widziałem ich.
- Ilu? - Nie liczyłem.
W porządku.
W porządku, Ben?
- Co mam odpowiedzieć? - Nie rozumiem.
Kiedy mnie wypuścisz?
Powiedz, że będziesz do nich codziennie pisywał z Yumy.
Charlie! Postaw chłopcom kolejkę. Zaraz tam przyjdę.
- Wszystko w porządku? - Tak.
A jeśli nie przyjdziesz? Może cię zabić. Później powie, że chciałeś uciec.
Zabić? Najpierw oni nas zabiją.
Powiedz mu co się stanie jeśli usłyszymy strzał.
On wie.
Teraz pan, generale.
- Co mam mu powiedzieć? - Coś sensownego.
Nie tylko dla ciebie ale także dla twojej żony i dzieci.
Ty nie jesteś normalny.
Wyjrzyj przez okno.
Nie chcesz ich zobaczyć?
Zobaczę. Już wkrótce.
Po co ci kłopoty.
Rzuć broń na łóżko i wypuść mnie stąd.
- Jasne... - Dlaczego ściskasz zegarek?
Na pewno nikt by się nie dowiedział?
Ściskając zegarek nie powstrzymasz czasu.
Nie denerwuj się tak, bo popełnisz błąd.
Wspomniał o kilku. Naliczyłem już siedmiu.
Nikt nie mówił o strzelaninie.
Chodźmy stąd.
Zaczekajcie.
Nie wychodźcie. Jesteście nam potrzebni.
To jeden z twoich ludzi.
Która godzina?
Za dwadzieścia trzecia?
Jeden już stchórzył.
Reszta też ucieknie. Dlaczego mieliby zostać?
Każdy dostanie po 50 dolarów.
To wasz obowiązek. Chcecie żeby nas zabili?
Proszę was.
Błagam!
Nie chcemy zostawiać was na lodzie
ale to się zaczęło od Bisbee. Po co nam wasze kłopoty?
Każdy z nas ma rodzinę.
Dan też ma rodzinę. I ja, w pewnym sensie.
Spływajmy stąd.
Wszyscy chcą żyć.
Nawet Butterfield. On też cię zostawił.
Zostanie, czuję to.
Jest tylko człowiekiem.
Za pięć trzecia wyjdzie stąd
i zostaniesz sam.
Dlaczego chcesz zginąć?
Bo Butterfield stracił trochę złota?
Bo jakiś durny woźnica dostał to na co zasłużył?
Pomówię z Danem.
Miej ich na oku.
Rzuć broń.
Dan, na dachu!
Zajmijcie się nim.
Dan, otwórz.
- Co z Alexem? - Kiedy usłyszałem strzały
pobiegłem do schodów i zobaczyłem jak wloką go do hotelu.
Więc zostało was dwóch.
Jeszcze jeden strzał i cię zabiję.
Powiedz im to.
Charlie!
Został wam jeden strzał. Oby celny.
Wykorzystamy tę szansę kiedy będzie cię prowadził na stację.
Zobacz co z Alexem.
Dan, słuchaj,
nie zamierzam tego ciągnąć, to szaleństwo. Ty też już nie musisz.
- Co z tobą? - Dan, posłuchaj...
Co się stało?
Już nie masz wobec mnie żadnych zobowiązań.
Alex nie żyje.
Układ sił się zmienił. Teraz jest jeden przeciwko siedmiu.
Rozumiesz, żadnych zobowiązań.
Lepiej go posłuchaj.
Lepiej...
Szczęściarz z ciebie.
Co wieczór wracasz do takiej kobiety.
Dan?
Gdzie jesteś?
Trzymaj,
jeśli się ruszy, sprzątnij go.
Dan, gdzie jesteś?
Słyszałaś grzmot?
- Może spadnie deszcz. - Jeśli robisz to dla mnie...
Deszcz wszystko zmieni.
Jeśli sprawiłam ci wczoraj przykrość to wybacz mi.
Znowu wszystko się zazieleni.
Proszę cię, nie upieraj się.
Słyszałem grzmot.
To nie był grzmot.
Nie będzie padać.
Jeśli miałeś wrażenie,
że skarżę się na swój los,
że jest mi ciężko... to wszystko nie tak.
Kocham nasze wspólne chwile,
troski, ciężary i smutki.
Jeśli chcesz, zapłacę ci te dwieście dolarów.
Nie rób tego.
Muszę.
- Dla pieniędzy? - Nie.
- Dla mnie? - Nie.
- To po co? - Po prostu muszę.
Nie chcę bohatera. Chcę ciebie.
Wierz mi, że gdybym nie musiał to bym tego nie robił.
Ale słyszałem krzyk Alexa.
Pijak oddał życie
bo wierzył, że ludzie powinni żyć uczciwie.
Czy mam być gorszy?
Proszę cię, nie rób tego.
Nie mogłem ci wiele dać.
Nie dostałaś ode mnie pereł.
Czasami brakowało nawet jedzenia dla ciebie i dla chłopców.
Może będziemy mieli chociaż wspomnienia.
Co ty wygadujesz?
- Mogą cię zabić? - Nic podobnego.
Po prostu o trzeciej pójdę na stację.
To dlaczego mówisz o wspomnieniach?
Myślałem o chłopcach. Bedą pamiętać
jak ich staruszek prowadził Wade'a na stację.
Zejdź na dół. Zaraz tam przyjdę.
Czas na nas, Wade.
Wyjdziemy od tyłu. Zostań tu z Alice.
Kiedy dotrzemy do zagrody dla bydła
zabierz ją stąd i uciekajcie. Rozumiesz?
W porządku.
Nie martw się, Alice.
Zawiozę go do Yumy i wrócę.
Będę czekać.
Jeszcze jeden strzał i cię rozwalę.
Mówiłem wam, jeden strzał. Celujcie trochę dokładniej.
Ruszyli!
Za tym rogiem zaczną się kłopoty.
Bardzo się o mnie martwisz.
Jeśli pójdziesz przodem, zaczną strzelać tam.
Jeśli z tyłu, zaczną strzelać stamtąd.
- To chyba dobre rozwiązanie? - Bardzo dobre.
Zaczekaj.
Tam na dachu jest jeszcze jeden.
Pomachaj do niego?
Dokładnie o czasie.
Nie będę musiał czekać.
Jeszcze możesz się wycofać.
Przechodzimy na drugą stronę.
Idziemy!
Idą w stronę pociągu!
Czemu się zatrzymałeś?
Dla twojego dobra. Uciekaj bo cię zabiją.
Ruszaj.
Dobra.
Już nie daleko. Pewnie zdążymy.
Niech wyjdą z ukrycia.
Sam im to powiedz.
Przykro mi. Mało brakowało.
Wskakujemy do pocztowego.
Jesteśmy!
Padnij! Padnij, Ben!
Rozwalę go!
Spływajmy stąd.
- My? Dlaczego miałbyś wskoczyć? - Musisz mi zaufać. Skacz!
- Dlaczego to zrobiłeś? - Nie lubię mieć zobowiązań.
Uratowałeś mi życie w hotelu.
Poza tym, już raz uciekłem z Yumy.
Ja muszę cię tam tylko dowieźć.