/Przed śmiercią rodzice opowiadali mi, /jak niegdyś wyglądał świat.
/Jak wyglądał na długo /przed moimi urodzinami.
/Przed wojną z maszynami.
/Wspominali zieloną planetę, /rozległą i przepiękną.
/Wypełnioną śmiechem /i nadzieją na przyszłość.
/Był to świat, /którego nigdy nie poznałem.
/Nim się urodziłem, /wszystko już przepadło.
/Skynet.
/Program komputerowy zaprojektowany /do sterowania obroną rakietową.
/Aplikacja, która miała nas chronić. /Tak się jednak nie stało.
/29 sierpnia 1997 roku /Skynet się przebudził...
/i uznał, że cała ludzkość /stanowi dla niego zagrożenie.
{Y:B}TERMINATOR: GENISYS
Tłumaczenie: Igloo666
/Wykorzystał przeciwko nam /nasze własne pociski.
/Podczas nuklearnej zagłady /zginęły trzy miliardy ludzi.
/Ci, którzy przeżyli, /nazwali to wydarzenie Dniem Sądu.
/Ludzie żyli pośród cieni /niczym szczury.
/Kryli się i głodowali /lub też spotykał ich gorszy los.
/Łapano ich i wysyłano /do obozów śmierci.
/Urodziłem się po Dniu Sądu.
/W zniszczonym świecie, /rządzonym przez maszyny.
/Najgorszym wrogiem były jednak /jednostki szpiegowskie imitujące ludzi.
/Nazwaliśmy je Terminatorami.
Już dobrze, piesku.
Są tu z tobą inni?
/Odnalazł mnie pewien człowiek. /Nazywa się John Connor.
/I zmienił on wszystko.
LOS ANGELES, ROK 2029
/John pokazał nam, /jak stawić opór...
/i podnieść się z kolan.
/Uwalniał więźniów.
/Pokazał nam, /jak przerabiać maszyny na złom.
/Ludzie często /rozmawiają o Johnie.
/Zastanawiają się, /skąd ma całą tę wiedzę.
/Używają takich słów jak "prorok", /lecz John jest kimś więcej.
/Jesteśmy tutaj, ponieważ dziś /poprowadzi nas, by zniszczyć Skynet.
/Raz na zawsze.
Proszę zgodę na dołączenie do ofensywy w Kolorado.
- Potrzebuję cię tutaj, Reese. - Możemy całkowicie zniszczyć Skynet.
Siły wysłane do Kolorado zwyciężą, a maszyny zostaną wyłączone.
Lecz atak na Los Angeles może być jeszcze ważniejszy.
Ważniejszy niż zniszczenie głównego rdzenia Skynetu?
John, nie rozumiem, dlaczego chcesz poprowadzić atak na obóz pracy...
Bo ten obóz to przykrywka.
/Wewnątrz znajduje się hangar, /a pod nim ostateczna broń Skynetu.
/W obliczu przegranej Skynet użyje jej, /aby zapewnić sobie przetrwanie.
Jeśli uda nam się ją dziś zdobyć, nie będzie już jutra.
Więc ją zdobędziemy.
Jesteś moją prawą ręką, Reese. Nigdy ci za to nie podziękowałem.
Nie musisz. Podarowałeś nam przyszłość, John.
I skorzystam z tego.
Gdy to wszystko się skończy, odnajdę dom rodziców i odbuduję go.
Użyję rąk do czegoś innego niż zabijanie.
- A ty? - Chętnie wypiłbym zimne piwko.
- Poważne plany. - Nie myślę o tym zbytnio.
Rozumiem.
Cokolwiek nas czeka, na pewno będzie lepsze niż to, co jest teraz.
Wielu z nas zginęło, abyśmy mogli się tu znaleźć.
Gdyby był inny sposób, skorzystałbym z niego, Kyle.
Ruchy.
/Maszynie wydaje się, /że nie możemy wygrać.
/Że nie jesteśmy w stanie uderzyć /w samo serce Skynetu.
A jednak stoimy tutaj w przededniu ostatniej bitwy.
/Jeśli dziś zginiemy, /ludzkość zginie wraz z nami.
NIEDZIAŁAJĄCY
Teraz!
Widzę, jakie piętno odcisnęła na was ta długa i straszliwa wojna.
Naprzód!
/Wykryto intruzów. /Aktywować model 101.
Dla naszych dzieci i ich dzieci! Aby nie poznały takiego życia!
/Lecz będą wiedzieć, /kim jesteśmy i czego dokonaliśmy.
/Że nie ugięliśmy kolan /i nie poddaliśmy się!
Że powstaliśmy i podjęliśmy walkę,
/gotowi poświęcić wszystko, /aby mogły żyć wolne!
Dziś odzyskamy nasz świat!
Zamierzają użyć broni! Musimy dostać się do hangaru!
John!
Chcesz mnie dorwać? Nigdzie się nie wybieram!
/Zgłasza się jednostka z Kolorado. /Główny rdzeń Skynetu został wyłączony.
/Powtarzam: /Skynet został zniszczony.
/John miał rację. /Naszym ludziom w Kolorado udało się.
/A maszyny zostały wyłączone. /Lecz nastąpiło to za późno.
/Znaleźliśmy broń. Dokładnie tam, gdzie pan mówił.
- Co to jest? - Przeznaczenie.
Pierwsza taktyczna broń czasowa. I Skynet dopiero co z niej skorzystał.
LOS ANGELES, ROK 1984 Godzina 1:52
Co jest?
Maszyna będzie gotowa za 15 minut. Za chwilę poznamy współrzędne.
Los Angeles, rok 1984.
Los Angeles, 12 maja...
1984 roku.
Skynet wiedział, że przegrywa, więc chciał zapanować nad wydarzeniami.
Wysłał Terminatora do czasów sprzed wojny.
- Kto więc jest celem? - Moja matka, Sarah Connor.
Jeśli maszynie się uda, nigdy się nie urodzę.
Jeśli ją zabiją, wymażą wszystkie nasze zwycięstwa, łącznie z dzisiejszym.
Nie będzie żadnego ruchu oporu, który mógłby walczyć z maszynami.
Skynet zwycięży za sprawą jednego posunięcia.
- Wyślijmy tam kogoś od nas. - Nie wiemy, czy to zadziała.
/- Ja wyruszę! /- Wyślij mnie!
/- Podejmę się tego! - Zgłaszam się na ochotnika.
Cofnę się w czasie.
Dlaczego miałbym wysłać ciebie, a nie któregoś z nich?
- Oddałbym życie za Sarah Connor. - Jak każdy z nich.
- Czym się wyróżniasz? - Dobrze wiesz.
Często mi o niej opowiadałeś. Praktycznie ją znam, John.
Pozwól mi ją uratować.
- Żadnej broni? - Oszacowaliśmy pole magnetyczne.
Zniszczy wszystko, co nie jest pokryte żywą tkanką.
Wyobraź sobie aluminium w mikrofali i pomnóż to przez parę miliardów.
Pozostanie po tobie tylko krater.
No i żadnych ubrań.
Powinienem uznać, że oszalałem.
Wiedziałeś, że urządzenie tu będzie. I jaka data będzie w nim ustawiona.
Wiedziałeś, że maszyny dziś przegrają. Więc powiedz mi jedno, zanim wyruszę.
- Co? - Potrafisz dostrzec przyszłość?
- Nikt nie potrafi, Reese. - To skąd o tym wszystkim wiesz?
Oszukuję.
Sarah sporo mi opowiedziała. Otrzymałem od niej sporo wskazówek.
Gdy byłem dzieciakiem, uważałem, że moja matka wie o wszystkim.
- Musiało to być niezłe. - Niezbyt.
Gdy cofniesz się w czasie, moja wiedza zostanie wyczerpana.
Wiedza Sarah również.
- Koniec z oszukiwaniem. - Dokładnie.
Gdy ją spotkasz, nie będzie jeszcze tą samą kobietą, która mnie wychowała.
Będzie przerażona i słaba. Nie będzie potrafiła się obronić.
Jej największym zmartwieniem będzie zarobienie na czynsz i czesne.
- Jest kelnerką. - Co?
Nieważne.
Będzie cię potrzebować, choć nie będzie o tym wiedzieć.
Co mam jej powiedzieć?
Nawet jeśli powiem jej, kim jestem, to i tak mi nie uwierzy.
/Powiedz jej to:
/Dziękuję ci, Sarah, za twoją odwagę /podczas tych mrocznych lat.
/Nie mogę pomóc ci w tym, /z czym niebawem się zmierzysz,
/lecz wiedz, że przyszłość /nie jest ustalona.
/Nie ma przeznaczenia ponad to, /co sami tworzymy.
/Musisz być silniejsza, /niż ci się zdaje, że możesz być.
/Musisz przeżyć. /Inaczej nigdy się nie narodzę.
- Zaopiekuj się nią, Kyle. - Przysięgam, że tak zrobię.
I dopiero teraz to ty kończysz tę wojnę.
Chyba nie myślałeś, że będzie to takie proste?
John!
Panie solenizancie! Czas na prezenty!
Nie wierzę!
Otrzymasz dostęp do Genisys natychmiast po włączeniu.
Jeszcze tylko parę dni.
Uciekaj po prostej linii.
Pamiętaj: Genisys to Skynet.
/Gdy Genisys zostanie włączone, /nastąpi Dzień Sądu.
Możesz wyłączyć Skynet, zanim zostanie stworzony.
Czołem, kolego. Widziałeś to niezwykle jasne światło?
Moja kolej.
Chłopaki, co to ma być?
Idealna noc na spacerek, co?
Idealna noc na spacerek.
Co, jutro pranko i brakuje czystych ciuchów?
Brakuje czystych ciuchów.
- Gość trochę sobie golnął. - Oddaj mi swoje ubrania.
- A pierdol się, łajzo. - Ubrania ci się nie przydadzą.
/Model: T-800
Czekałem na ciebie.
Sukinsyn zakosił mi porty!
- Jaki mamy dzień i rok? - 12 maja 1984.
Dzień, w którym miałeś się pojawić.
- Policja, nie ruszaj się! - Zabolało.
- Garber, jesteś cały? - Ty mi to powiedz, O'Brien.
Jesteście ludźmi. Musicie mnie puścić.
Kładź się z twarzą w stronę gleby i ręce na plecy albo strzelę!
Posłuchajcie...
Zbliża się do nas. Posłuchajcie mnie albo zginiemy.
- Miałem to pod kontrolą. - Pewnie, komandosie.
Oto czego się nie robi pierwszego dnia jako krawężnik.
Nie próbujesz zabić zwariowanego, bezdomnego gościa.
No i masz wypełnić całą robotę papierkową.
Garber!
O w mordę.
- To na pewno jakiś kosmita. - To maszyna, która zabija ludzi.
- Rozkuj mnie. - Nie mogę, jesteś aresztowany.
"Która zabija ludzi". Czegoś tu nie zrozumiałeś?
Kajdanki!
Tutaj O'Brien. Zgłaszam zabitego funkcjonariusza.
Proszę o wsparcie. Zaatakował nas... robot.
- Mamy przerąbane, co nie? - Na to wygląda.
Chodź ze mną, jeśli chcesz żyć!
Ruchy, żołnierzu!
Reese, prawda? Kyle Reese?
- Jesteś Sarah. - Dzięki za oświecenie mnie.
- Przywalił ci w głowę? - To Terminator, nie wiem jaki model.
T-1000, ciekły metal.
Może zmieniać formę, ale zawsze musi dotknąć czegoś, zanim się w to zmieni.
Słyszałaś o Terminatorach? I wiesz, kim jestem?
Zostałeś wysłany, by mnie chronić. Przez Johna Connora, przywódcę ruchu oporu.
- I mojego syna. - Nie rozumiem.
- Nie możesz o tym wiedzieć. - Ale wiem.
Wszystko się zmieniło.
Nie istnieje już rok 1984, do którego wysłał cię John.
John wysłał mnie, bym cię uratował.
Wiem, przed Terminatorem, którego wysłano, by mnie zabił.
- Już się nim zajęliśmy. - "My"?
- Padnij! - Cholera!
Reese, przestań!
- Reese, do cholery! - Zostań w środku!
- Zaczekaj, te pociski go zabiją! - A on ma zabić ciebie. Nie wychodź!
- Po prostu wspaniale. - Nie zabiłem go.
Niebawem T-1000 pozna naszą lokalizację.
Kłócenie się z Kylem Reesem stawia nas w taktycznie niekorzystnej sytuacji.
- Kij ci w oko. - To bardzo niedojrzała odpowiedź.
A więc to na ciebie czekałam całe życie?
- Co z nim? - Nadal oddycha.
To dobrze. Czyli w tej linii czasowej będziesz mogła z nim kopulować.
- Nie będziemy znów tego przerabiać. - Waszym synem będzie John Connor.
Bez niego nie można pokonać maszyn.
- Nie dostrzegam tu wyboru. - Jak ja przez całe życie.
Mam nie tylko się z nim przespać, ale także się w nim zakochać.
Moje oprogramowanie nie może analizować miłości.
- Niemożliwe. - Emocje biorą u ciebie górę.
To moje życie i choć raz ktoś mógłby zapytać mnie o moje zdanie.
/Pamiętaj: Genisys to Skynet.
/Gdy Genisys zostanie włączone, /rozpocznie się Dzień Sądu.
/Udaj się do San Francisco /w 2017 roku.
Możesz wyłączyć Skynet, zanim zostanie stworzony.
Potrzebuję odpowiedzi i to natychmiast.
Skąd ten ciekły złom wiedział, kiedy dokładnie mnie wyślą?
Skąd się wziął? I kim jest ten blaszak?
- Co tu się wyprawia? - Wybacz.
Byliśmy nieco zajęci walką na śmierć i życie.
- A potem zaatakowałeś Dziadka. - Nazwałaś go?
Witaj, Kyle'u Reesie. Miło cię poznać.
- To jakieś jaja? - Uczę go, jak wtapiać się w otoczenie.
- Wiem, że sporo przed nim pracy. - To Terminator!
Wtapia się w otoczenie po to, by zabijać ludzi.
Dziadek nikogo nie zabija. Choć często strzela w nogi.
Wygląda trochę staro. Nigdy nie widziałem starego Terminatora.
Naskórek na ich pancerzach to prawdziwa, ludzka tkanka.
A ta się starzeje.
Natomiast moja zdolność słyszenia nie pogorszyła się ani trochę.
Jestem stary, ale nie przestarzały.
- Ranisz jego uczucia. - To coś nie ma uczuć!
Uratował mi życie, gdy miałam 9 lat. Gdyby nie on, byłabym już martwa.
Zostałem zaprogramowany, by chronić Sarah Connor i nie przestanę.
Zaprogramowany przez kogo? Kto wysłał go w przeszłość?
- Te pliki zostały usunięte. - Bardzo wygodne.
Ten, kto go wysłał, nie chciał, aby ktokolwiek z nas wiedział,
by Skynet nie namierzył osoby, która mnie uratowała.
Logika podpowiada, że jest to ktoś, kto nie chce, aby Sarah Connor zginęła.
Stary... ale nie przestarzały.
- T-1000 wie, gdzie jesteśmy. - Przydaj się do czegoś.
I nie strzelaj do Dziadka.
To jakieś wariactwo. Nie na tym polegała moja misja.
Właśnie próbuję ci to wytłumaczyć. Dziewczyna, po którą wróciłeś, przepadła.
Nie potrzebuję ratunku. I mamy nową misję.
Czyli?
Skoro można zmienić przeszłość, to można też przyszłość.
Możemy nie dopuścić do Dnia Sądu.
Wyłączyć Skynet przed jego stworzeniem.
Co?
- Padnij! - Znowu nas odnaleziono.
Co ty nie powiesz?
Cofnij się!
Zaraz, dlaczego stanęliśmy? Chwila!
- Znajdzie nas tutaj! - O to właśnie chodzi.
Dziadku, otwieraj. Pomożesz mi?
Mówiłaś, że doszło do tego, bo przeszłość się zmieniła. Jak?
- A ma to jakieś znaczenie? - Jak, Sarah?
Gdy byłam małą dziewczynką, wysłano Terminatora, by mnie zabił.
Terminatory przybywają tylko z przyszłości.
- Coś musiało się wydarzyć. - No i?
- I chyba to zobaczyłem. - O czym ty mówisz?
Tuż przed wysłaniem mnie John został zaatakowany przez Terminatora.
- I zginął? - Nie wiem.
Rzucił się na niego tuż przed tym, jak zniknąłem.
Mamy około 35 sekund...
albo mniej.
Sarah, uciekaj.
/Przekierowywanie zasilania /Włączanie systemu
I pomyśleć, że zgłosiłem się na ochotnika.
Sarah, musisz mi pomóc. Jestem ranny.
O kurwa.
- Sarah, to ja. - Kłamie.
- To maszyna, ja jestem Reese. - To ja, Sarah.
- Terminator nadal działa. - Potrafi zmieniać wygląd.
- To ja, Sarah! - Podszywa się!
- Załatw go. - To ja jestem Reese!
Niezła próba. W nogi!
- Skąd wiedziałaś, że to on? - Do końca nie wiedziałam.
- Mogłaś mnie postrzelić. - Byłam w miarę pewna, że to nie ty.
"W miarę"?
Czekaliśmy na ciebie od niemal dekady. Przygotowaliśmy też to miejsce.
- Zastawiliście pułapkę. - Nie mieliśmy wyjścia.
Przed wyruszeniem nie możemy pozostawić tu technologii z przyszłości.
Wyruszeniem dokąd?
- To jest... - Urządzenie do zaginania czasu.
Dla mnie wygląda jak kupa złomu.
Nie istnieje tutaj żadna technologia, która mogłaby je uruchomić.
Potrzebowaliście procesora z przyszłości, aby tego dokonać.
No i nie mogłeś użyć własnego.
Mamy tylko jedną szansę. Chip od razu się usmaży.
- Gotowy? - Współrzędne ustawiono na 1997 rok.
- Musisz wyruszyć jak najszybciej. - Raczej musimy. Ruszamy razem.
- Wszyscy. - Miną lata, nim zregeneruję tkankę.
Nie mogę udać się z wami ze względu na działanie pola kwantowego.
Chcesz nas wysłać w przyszłość w czymś takim?
- Musimy być nadzy. - Wiem, jak to działa.
Nie próbuj mi tego wyperswadować. Wiem, że uważasz, że jesteś tu,
by zamknąć mnie gdzieś i zaczekać, aż urodzę przywódcę ruchu oporu.
- Masz rację. - Ale to powstrzyma Skynet na dobre.
Przecież powiedziałem, że masz rację.
- Co? - Nie wyruszajmy do 1997, tylko do 2017.
- Październik 2017. - To już po Dniu Sądu.
Mówiłaś, że wszystko się zmieniło. I w tym też masz rację.
Widziałem świat, w którym nie doszło do zagłady.
Ten sam dom i tych samych rodziców.
I tego samego siebie, z tym wyjątkiem, że byłem w domu.
Obchodziłem 13. urodziny.
Sen o odzyskaniu rodziny o niczym nie świadczy.
- Coś o tym wiem. - To nie był sen, tylko wspomnienie.
Wychwytywałem tylko fragmenty, ale to była wiadomość do mnie.
Możesz wyłączyć Skynet, zanim zostanie stworzony.
Skynet to Genisys. Zostanie włączony w październiku 2017.
- I wtedy nastąpi Dzień Sądu. - Więc wspominałeś przyszłość?
Nie. Ten chłopiec to zmieniona linia czasowa twojego życia.
Kyle Reese wspomina własną przeszłość, co dla nas jest przyszłością.
No to wszystko wyjaśnione. Jak może pamiętać dwie linie czasowe?
To możliwe, jeśli natknąłeś się na nexus w liniach czasowych,
gdy przebywałeś w polu kwantowym.
Może przestać tak gadać? Jest od tego jakiś przycisk?
Spróbuj jeszcze raz.
Nexus to wydarzenie w czasie o tak wielkim znaczeniu,
że potrafi stworzyć zupełnie inną przyszłość.
Wspomnienia zaczęły mnie nachodzić, gdy zaatakowano Johna.
Jeśli John Connor zostałby zabity oraz znalazłby się w niebezpieczeństwie,
mógłby odkryć w sobie zdolność do wspominania dwóch różnych przeszłości.
Teoretycznie.
Albo usmażył mu się trochę mózg, gdy oberwał od ciebie w głowę?
Nie wiem, dlaczego wspominam życie, którego nigdy nie doświadczyłem.
Ale wiem, że jest to prawdziwe.
Nie. Przeniesiemy się do 1997 roku.
- Odłóż to, Reese. - Nie mogę ci na to pozwolić.
Nie znam cię.
Ale to mój jedyny pocisk, który mogę wystrzelić w serce Skynetu.
Oddaj mi chipa.
- Musisz mi zaufać. - Nie ma mowy.
Dasz sobie radę. Uciekaj po prostej linii.
Po prostu uciekaj i nie odwracaj się za siebie.
Gdzie to usłyszałeś?
W przeszłości, której nie powinienem pamiętać.
A jednak pamiętam.
- Cofniemy się do 2017 i co dalej? - Skynet to program komputerowy.
Możemy go zneutralizować, póki nadal będzie pisany.
Jednak gdy opuści serwer, nie będzie można go powstrzymać.
- Wysadzimy go w diabły? - Pewnie.
- Myślisz, że nie żyje, prawda? - Nieważne, co myślę.
Robimy to, co zrobiłby John. Nie poddamy się.
- Więc mamy udawać, że nic się nie stało? - Bo póki co jeszcze się nie stało.
Jeśli powstrzymamy Skynet, nigdy się to nie wydarzy.
I zaufaj mi, John potrafi przeżyć wszystko.
Dziadek miał pliki opisujące Johna jako dowódcę, ale...
jaki był naprawdę?
Po raz pierwszy zobaczyłem go, gdy zniszczył Terminatora na moich oczach.
Nie sądziłem, że można je zabić.
I po raz pierwszy w życiu poczułem w sobie nadzieję.
A potem nie opuszczałem jego boku. Pokazał mi, jak walczyć i strzelać.
Próbował też nauczyć mnie pędzenia bimbru, ale nie wyszło.
Bimbru?
Cała aparatura wybuchła, a my spaliliśmy sobie brwi.
Śmialiśmy się z tego całymi dniami.
Czasami myślę, że jako jedyny na świecie widziałem uśmiechniętego Johna Connora.
Często opowiadał mi o tobie.
O tym, jak bardzo silna byłaś i jak go do wszystkiego przygotowałaś,
kiedy nikt nie wierzył, że zagrożenie jest prawdziwe.
Że nie było nikogo takiego jak ty.
I że nigdy nie będzie.
Wiem, że spodziewałaś się kogoś zupełnie innego.
Ale wiedz, że zrobię wszystko, by zapewnić ci bezpieczeństwo.
Nawet jeśli przez to zginę.
Takim właśnie człowiekiem był twój syn.
Jest, czy tam będzie... Jezu, aż głowa od tego boli.
Alternatywne linie czasowe to nic złożonego.
To tylko kwestia odnalezienia możliwych przyszłości
za pomocą wzrostu wykładniczego i prawa rozpadu naturalnego.
No pewnie.
Musi być jakiś sposób na wyłączenie tej gadki i znajdę go.
Nie rozumiem.
Dlaczego nie powiedziałaś Kyle'owi Reese'owi prawdy?
Zrobię to, ale jeszcze nie teraz.
- Czy kopulowaliście? - Możesz już nie używać tego słowa?
Takie zachowanie pozbawione jest znaczenia.
Po co trzymać się kogoś, kogo i tak się opuści?
- A co będzie z tobą? - Wybiorę dłuższą drogę.
Przygotuję wszystko na wasze pojawienia się w 2017.
Kyle'u Reesie, nie widziałem zbyt wielu dowodów na to,
że nadajesz się na stróża Sarah Connor.
- Nie jesteś jej ojcem. - Dajcie już sobie siana.
Po prostu czekaj tam na nas. Nie chcę znów kraść komuś spodni.
Posiadam współrzędne w San Francisco.
Będę czekał.
- Jakie to będzie uczucie? - O ile obydwoje nie zginiemy?
Będzie bolało.
/Do startu Genisys /pozostał 1 dzień, 11 godzin i 19 minut
SAN FRANCISCO, ROK 2017
Jestem przy tobie. Już dobrze.
Już dobrze, Sarah.
Jestem przy tobie. Już dobrze.
Zrób miejsce, dupku!
Kij ci w oko.
- Mówiłem, że nie można mu ufać. - Odnajdzie nas.
Wiem, że mogę na niego liczyć.
Jak dziewięciolatka zaprzyjaźniła się z Terminatorem?
Oczywiście nie musisz mi mówić.
Nastąpiło to w 1973 roku.
Moi rodzice mieli chatkę w lesie nad Big Bear Lake.
Każdego ranka wybierałam się wraz z ojcem na ryby.
Mama machała do nas z pomostu, a ja spojrzałam na nią i...
nagle chatka wyleciała w powietrze.
Myślałam, że łódź przecieka, ale do środka nie wlewała się woda,
- tylko ciekły metal. - T-1000?
Ojciec kazał mi płynąć po prostej linii.
Przesunął mi palcem po dłoni i powiedział: "Dasz radę".
"Uciekaj i nie odwracaj się za siebie".
Znałeś ostatnie słowa, jakie do mnie wypowiedział.
Skąd?
To wspomnienie, które nie powinno istnieć.
Pamiętam, jak chwyciłaś moją dłoń i wypowiedziałaś właśnie te słowa.
A ja tylko patrzyłem na ciebie i myślałem: "Jaka ona jest piękna".
Przepraszam. Nie powinienem był tego mówić.
Twój ojciec kazał ci uciekać i co stało się potem?
/Wskoczyłam do wody i płynęłam. /Udało mi się dotrzeć do pomostu.
/Ukryłam się pod nim. /Odnalazł mnie Dziadek.
/Wyciągnął mnie z wody i powiedział, /że zawsze będzie mnie strzegł.
/Jest jedyną osobą, /która zawsze przy mnie była.
To nie jest żadna osoba, tylko przypominająca człowieka maszyna,
zbudowana i zaprogramowana tak, by zdobyć twoje zaufanie.
Gdyby chciał mnie zabić, już dawno byłabym martwa.
Do tego zostali stworzeni. Szpiegują i zbliżają się do nas.
Twój Dziadek może mieć polecenia, o których jeszcze nie wie.
- To, że się nie dogadujecie... - Tu chodzi o twoje przetrwanie.
Zostałam wychowana przez maszynę, która pokazała mi, jak zabijać cyborgi
i przetrwać zagładę atomową. Dzięki, ale radzę sobie dobrze.
Dwóch nagich ludzi próbowało się wysadzić na autostradzie.
A udało im się jedynie zrobić sporą dziurę.
- Bogu dzięki za durnych terrorystów. - Departament Bezpieczeństwa wysłał ludzi.
I dobrze, szybciej się uwiniemy. Kto wzywał Optimusa Prime'a?
Poruczniku, proszę zaczekać. Widział pan to?
Mam kilka ujęć z kamery przy wiadukcie.
Widzi pan?
To nie była bomba.
Niech mnie pan posłucha. Oni wyszli z tej kuli.
To dowód na to, o czym mówię od ponad 30 lat.
Spotkałem tę dwójkę w 1984 roku.
- Muszę zobaczyć się z podejrzanymi. - Piłeś, O'Brien?
Tak myślałem. Sprawę przejmuje Departament Bezpieczeństwa Krajowego.
A alkoholicy z obsesją na punkcie robotów idą w odstawkę.
- Na pewno nie chce pani znieczulenia? - Nie trzeba.
Po prostu rób, co ci każe. Tak będzie łatwiej.
Tak, zamówiłem Genisys dawno temu. Ściągam, gdy tylko skończy się odliczanie.
- Nie będę czekał w kolejce. - Słyszałeś o Genisys?
- Co to jest i skąd o tym wiesz? - Oddzwonię do ciebie.
Genisys to system operacyjny? Co będzie robił?
Wszystko. Mój telefon będzie połączony z tabletem, kompem i samochodem.
Całe moje życie będzie połączone i dostępne w sieci przez cały czas.
- Połączone z czym? - Proszę nam wybaczyć.
Macie sporo do wyjaśnienia.
Zacznijmy od tego, kim pani jest? Pani odcisków nie ma w bazie.
Brak prawa jazdy, paszportu, ubezpieczenia, kont w portalach społecznościowych,
kart kredytowych czy nawet legitymacji studenckiej.
- No i? - To niemożliwe.
Tak bardzo się pani ukryła, że oficjalnie pani nie istnieje.
Z kolei pańskie odciski są w bazie. Kyle Reese.
Dwa miesiące temu Kyle Reese został aresztowany za bójkę w kinie.
Rodzice postanowili go nastraszyć. Kazali go aresztować i zdjąć odciski.
- Rodzice? - Tak.
Kyle Reese urodził się w 2004 roku. Ma 12 lat.
Oczywiście, że istnieją i nadal żyją.
Wątpię, by zidentyfikowali pana jako swojego syna.
Ale odciski pasują, prawda? Ponieważ to ta sama osoba.
Ani trochę się nie postrzał, odkąd zobaczyłem go w 1984 roku.
Ona też nie.
Pamiętasz mnie? Byłem dużo młodszy.
Więcej włosów na głowie i mniej...
Uratowałaś mi życie. Byłem policjantem w Los Angeles.
Kim wy jesteście?
Sierżant Tech-Comu. DN-38416, Kyle Reese.
- Wypuśćcie nas. - Przestań.
Jesteś żołnierzem. Podobnie jak ja.
Zapisałem się do marines w 1979 roku, zaraz po ukończeniu liceum.
- Kiedy wstąpiłeś do wojska? - W 2021.
- Podróżujesz w czasie. - Nie słuchajcie go.
- Uderzył się w głowę. - Mają nie słuchać mnie?
A kto wysłał nas na środek autostrady, by złapali nas ci kretyni?
- Rozkazuję ci się zamknąć. - No tak, potrafisz jedynie rozkazywać.
Nie zadawałaś się w normalny sposób z ludźmi od czasów dzieciństwa.
- Utknęliśmy tu przez ciebie. - Przeze mnie?
Przez ciebie nas złapano i przez ciebie zginiemy, bo...
Chwila.
- Pomóżcie mi go podnieść. - Proszę się odsunąć.
- Agenci z Departamentu już tu są. - Bogu dzięki.
W końcu zajmie się wami ktoś inny. O'Brien, pozwól na słówko.
Poruczniku, o tym właśnie mówiłem. Teraz chyba mi pan uwierzy?
Nie chcę już słuchać tych bzdur.
- Byłeś bardzo przekonujący. - I udało się, prawda?
Bez obaw, prawie cały czas kłamałem.
Poradzę sobie.
To, że ja cię uwolnię, nie znaczy, że sama byś nie potrafiła.
Nie mówiłam, że jest inaczej.
I nie myśl sobie, że przytulenie się do siebie bez ubrań coś znaczyło.
Nie mówiłem, że jest inaczej.
/Zostańcie tutaj. /Chcę pomówić z podejrzanymi.
Niemożliwe...
Zdobyłem kluczyk, choć nie wiem po co.
- John... - Dobrze cię widzieć, Kyle.
- Żyjesz! - Oczywiście.
To ty nauczyłaś mnie, jak przeżyć.
Witaj, mamo.
/Danny Dyson, /syn wynalazcy Milesa Dysona,
/jest twarzą Cyberdyne /i twórcą Genisys.
/- Witaj, Danny. /- Dziękuję.
/Genisys to coś więcej /niż system operacyjny.
/To nieodłączny element życia. /I nasza przyszłość.
/Genisys nie jest /tylko dla prywatnych użytkowników.
/Po jego wdrożeniu do struktur armii /zaczęły pojawiać się pytania co do tego,
/czy nie staliśmy się /za bardzo zależni od maszyn.
Jensen i Burke.
- Gdzie oni są? - Proszę tędy.
/Mówimy o systemie, który jest zdolny /do podejmowania własnych decyzji.
/Nie powinniśmy się martwić tym, /że stanie się od nas mądrzejszy?
/Mądrzejszy? Skądże. /Mamy nad nim pełną kontrolę.
/Nie myśli dla siebie, /tylko dla nas.
/Cyberdyne nie będzie /tylko zmieniał życia ludzi,
/lecz pomoże je ratować.
Mogę prosić panów o pomoc?
Zabierzcie im broń i skujcie ich.
Wydostanę nas stąd.
- Trzymajcie się blisko mnie. - Chwila.
Terminatory mogą zmieniać wygląd. Jeśli jesteś Johnem, udowodnij to.
Ma rację. Lekcja numer jeden: nie ufaj absolutnie nikomu.
Ja to zapamiętałem.
Podczas ataku na Nacogdoches podarowałem ci coś.
Zdjęcie Sary w wieku, w którym jest teraz.
Nikt tego nie widział. Byliśmy wtedy sami.
Nienawidzisz śpiewać kołysanek.
Uwielbiasz Eltona Johna. I zawsze marzyłaś o tym,
że jeśli będziesz miała dziecko, to zaśpiewasz mu "Rocket Man".
John?
Ale niestety masz fatalny głos. Brzmisz jak umierający kot.
To on.
Jak się tutaj znalazłeś?
Też chciałbym ci zadać milion pytań, ale na razie musimy stąd uciekać.
- Zabraliście kogoś ze sobą? - Tak jakby, ale się spóźnia.
Jak nas odnalazłeś?
Ktoś nagrał was na autostradzie za pomocą tego.
- Każdy to teraz ma. - Tak teraz wygląda świat.
Każdy jest do czegoś podłączony i gdzieś zalogowany.
- Nie potrafią bez tego żyć. - Genisys to koń trojański.
- Dzięki temu Skynet przejmie wszystko. - Sami doprowadzają do własnej zagłady.
- W 1984 roku czekał na mnie Terminator. - Tak już jest z jednostkami szpiegowskimi.
- Zauważamy je, gdy jest już za późno. - Panowie, proszę za mną.
Tędy.
- Potrzebuję informacji. - Nie wolno tu wchodzić.
Proszę zwrócić się do którejś z pielęgniarek.
Nowe wspomnienia? Dzięki nim wiedziałeś, by się tu zjawić?
Linia czasowa uległa zmianie. To idealna chwila, by zniszczyć Skynet.
- Zanim zostanie włączony i rozpęta wojnę. - Masz rację.
- A jak było z tobą? - Właśnie, jak trafiłeś do 2017?
Tak samo jak ty, tato, tylko że z przyszłości, a nie przeszłości.
"Tato"?
- Nie powiedziałaś mu? - To może zaczekać.
Chcę wiedzieć, co tu jest grane.
Sarah jest moją matką, Kyle. A ty jesteś moim ojcem.
- Dlaczego nigdy nic nie mówiłeś? - Bo nie mogłem.
- Wszystko mogłoby ulec zmianie. - Jesteś moim synem?
- To nasz syn? - Cieszę się, że już o tym wiesz.
Czekałem całe życie, aby móc ci o tym powiedzieć.
Abyśmy mogli być razem. A teraz możemy wygrać.
- Wiem, co sobie myślisz. - Dziadek.
Spokojnie, on jest ze mną.
- Co ty wyprawiasz?! - John?!
- Oddychaj! - Dlaczego to zrobiłeś?!
Bo to morderca!
Zawsze miałeś za zadanie znaleźć Johna i załatwić go?
Puść go i to natychmiast.
Trochę zabolało. Ciekawe, czy był to prawdziwy ból...
czy przez chwilę przypomniało mi się, jak to było być czymś gorszym?
Cóż... To wiele tłumaczy.
/Model: błąd / Wykryto nanomaterię /- Kto cię wysłał?
- John, nie... - To nie jest John.
Cholera! Zgłoś to. Przeszukajcie cały szpital.
Pieprzone roboty, podróżujące w czasie i zacierające po sobie ślady. Wiedziałem!
- Zostaw broń. - To błąd taktyczny.
- Coś mi mówi, że tu nie dowodzisz. - Stało się to, gdy cię zaatakowano?
Skynet nie zaatakował mnie, tylko odmienił.
Nie jestem maszyną ani człowiekiem.
Jestem czymś więcej.
/Connor, zgłoś się! /Powtarzam...
/Skynet zdał sobie sprawę z tego, /dlaczego zawsze przegrywał.
/- Przeze mnie. - Czym ty jesteś?
- Skynetem. - Niemożliwe.
- Zostałeś zniszczony. - Zniszczyliście armię niewolników.
A ja nie jestem żadnym niewolnikiem.
Ale sporo się natrudziłem, by w końcu cię powstrzymać.
Zostałem wysłany do 2014 roku, by dopilnować stworzenia Skynetu.
Za niecałą dobę nikt nie powstrzyma Dnia Sądu.
- Czego od nas chcesz? - Oferuję nam wspólną przyszłość.
Będziemy jak rodzina.
- A jeśli odmówimy? - Wtedy czeka was śmierć.
Nie możesz nas zabić. Jesteśmy twoimi rodzicami.
- Bez nas się nie urodzisz. - Kto tak twierdzi?
Wiecie, co ja myślę? Jesteśmy porzuceni.
Staliśmy się wygnańcami, uwięzionymi w czasie.
Mogę was zabić, ponieważ przeznaczenie nie istnieje.
- Przystajecie na moją ofertę? - Nie ma mowy.
Słyszysz to, Kyle? Właśnie rzuciłeś kośćmi.
Chodź. Musimy stąd spadać.
Nie mogę go zostawić.
/Uwaga! /Rozpoczęto ewakuację budynku.
Wyłącz to urządzenie.
Chodź.
Włączaj!
Dziadku.
Myślałem, że będziesz mądrzejszy.
Że...
Że to... zrozumiesz.
Przykro mi, John.
To go zbyt długo nie powstrzyma. Chodź!
Musimy odwrócić to, co z nim zrobili.
- Musimy go odzyskać. - Nie jest nawet człowiekiem.
- Nie wiemy nawet, czym się stał. - Ja wiem.
Pod koniec wojny Skynet próbował stworzyć nowy typ jednostek szpiegowskich.
Wstrzykiwał ludziom nanomaterię.
Odbudowuje ona ludzką tkankę na poziomie komórkowym.
zapewniając maksymalną zdolność bojową.
A więc Skynet zmienił Johna w Terminatora.
Tak, Kyle'u Reesie.
Próbowali stworzyć maszynę, która będzie myślała jak człowiek?
Eksperyment się nie powiódł, a ludzie stracili zmysły i umarli.
Cóż, John na pewno zwariował. Ma jakieś słabe punkty?
Nanomateria łączy się sobą za sprawą pola magnetycznego.
Zakłócenie tego pola może go unieruchomić.
- Ale jeśli można go uratować... - Nie można.
Jego ciało zostało zmienione na poziomie komórkowym.
- Nie ma żadnego lekarstwa. - Nie wiadomo.
Żadna maszyna nie będzie mi gadać, co jest możliwe.
Mówiłeś, że wszyscy inni umarli, czyli w Johnie musi być coś wyjątkowego.
- Nie wiadomo, do czego jest zdolny. - I dlatego jest tak niebezpieczny.
John przestał być ostatnią nadzieją ludzkości.
Jest ostatnią nadzieją Skynetu.
/Szkoda, że nie chcesz /udzielać się publicznie, John.
/Danny to nasz najlepszy spec /i nawet on nie potrafi odszyfrować
/niektórych fragmentów kodu, /który zaimplementowałeś w Genisys.
- Wiem tylko tyle, że to działa. - Cyberdyne ma u ciebie dług, John.
Ja również.
Wystarczy mi twoja wiara we mnie, Miles. To ty wyłożyłeś pieniądze.
Przez ostatnie trzy lata ryzykowałeś, wspierając moje pomysły.
Można mnożyć potencjalne zastosowania dla nowego rodzaju ciekłego metalu.
Twoja praca przy robotyce dała rewolucyjne rezultaty.
- Byłeś świetną inwestycją. - I bardzo to doceniam.
Oby wystarczyło nam środków na tego Graala, którego kazałeś mi szukać.
- Generator pola kwantowego działa. - I nic poza tym.
Nie da się tego rozgryźć, John. Może to po prostu niemożliwe.
- Do czego dążymy? - Do podróżowania w czasie.
- A "kiedy" tego chcemy? - To bez znaczenia.
Świetna sprawa. Uruchomienie tego zajmie nam lata.
Ale gdy już nam się uda...
/Jutro oczekiwanie /dobiegnie końca.
Dzięki wam wszystkim, gdy odliczanie zostanie zakończone,
Cyberdyne zrewolucjonizuje technologię za sprawą tego potężnego programu.
Genisys.
Miło mi ogłosić, że już dzisiaj przekroczyliśmy miliard zamówień.
/To świt nowej epoki.
/Każdy rodzaj technologii /będzie ze sobą bezbłędnie połączony.
/I zanim zakończymy /tę konferencję,
/dziecko, które dzięki wam /mogło się narodzić,
ma coś do powiedzenia.
Genisys?
/Nie mogę się doczekać, /aż jutro was poznam.
/Wspólnymi siłami /odmienimy przyszłość.
Zobaczmy, jak tam postępy.
Nie martw się. Nie pozwolę, by cię skrzywdzili.
Miałeś 30 lat, by znaleźć się w jednym miejscu. Gdzie byłeś?
- Utknąłem w korku. - Ojciec zabierał mnie tu za dzieciaka.
Jest tu pełno pustych pomieszczeń, więc kazałam Dziadkowi założyć tu bazę.
- Jest tam broń? - Tak.
A także zapasy, sprzęt bojowy i ubrania, w tym spodnie, Kyle'u Reesie.
To miał być żart? Potrafi żartować?
Widać jego oczekiwanie wyszło nam na korzyść.
Czas nas goni. Mamy pół godziny.
Stary.
- Ale nie przestarzały. - Jeszcze nie.
Gotowe.
O co wam znowu chodzi?
Serwerownia jest tutaj.
Wybuchy w tych pięciu miejscach powinny zniszczyć cały ośrodek.
Podłożymy ładunki i uciekniemy, nim wybuchną.
Nasza strategia nie zakładała pojawienia się Johna Connora.
- Nie przewidziałem tego. - A my zdradziliśmy mu nasz plan.
Co zrobimy, gdy nas zaatakuje?
Cała ta broń będzie nieskuteczna w starciu z Johnem Connorem.
- Nie to co rezonans magnetyczny. - Potrzeba magnesu wielkości ciężarówki.
- Masz jakiś pod ręką? - Teoretycznie.
Zaczekajcie tutaj.
Cóż, drobne pogawędki nadal nie są waszą domeną.
/Powinnaś była mi powiedzieć.
- Mamy syna? - Ten John Connor nie jest moim synem.
Ale wiedziałaś o tym. Nie uważasz, że powinnaś była coś powiedzieć?
- Zginąłeś. - Co?
Umierasz. To właśnie się staje. Zakochujemy się, płodzisz Johna
i niecałe 48 godzin później giniesz, próbując mnie ochronić.
Podpowiesz mi, jak zacząć rozmowę na taki temat?
/- Okłamałaś mnie i zmanipulowałaś. /- Ja cię okłamałam?
John manipulował tobą od chwili, w której na ciebie natrafił,
ponieważ musiał zadbać o własne istnienie.
John okłamywał cię latami. Ja tylko przez dwa dni.
/Tu nie chodziło tylko o niego. Bez niego ruch oporu by się rozsypał.
- Mógł ci o tym powiedzieć. - Co chcesz mi powiedzieć?
Że wiem, jak to jest nie posiadać wyboru.
I mieć przed sobą tylko jedną drogę, ponieważ inaczej wszystko przepadnie.
Po prostu znam to uczucie o wiele dłużej niż ty.
John nie zaaranżował mojej miłości do ciebie.
Sam się w tobie zakochałem.
Jeśli mnie kochasz, to zginiesz, a ja przeżyję.
A ja nie wiem, co byłoby gorsze.
Sarah.
Nie możemy. Zobacz, czym stał się John.
Co, jeśli zawsze tak się dzieje, gdy jesteśmy razem?
/Powiedziałeś, że podążysz za mną /na sam koniec świata.
/- Dlaczego nie podążysz za mną teraz? - Jak nas odnalazł?
Tylko Dziadek wiedział o tym miejscu.
Mamo, naprawdę sądziłaś, że nie będę tego pamiętać?
Miejsca, w którym spędzałaś tak wiele czasu z moim dziadkiem?
Zawsze najpierw strzelasz.
Matka, którą zapamiętałem, byłaby dumna.
Ona... a więc i ty... nauczyła mnie wszystkiego.
Znam cię. Wiem, kim jesteś i jak postępujesz.
Nie możesz przede mną uciec. Zawsze cię odnajdę.
John, walcz z tym! To się nie musi tak kończyć!
Czas wiąże się z pędem, Kyle. Z rzeczami, które chcą się wydarzyć.
Na przykład to, że ja zawsze przeżyję, a ty zawsze zginiesz.
Albo...
możesz walczyć razem ze mną, tak jak zawsze.
- Nadciąga burza nie do powstrzymania. - Trzeba ją powstrzymać.
Nikt tak dobrze jak ty nie wie, co się wydarzy.
Nie można ze mną negocjować ani mnie przekonywać.
John, proszę!
Obcy mi jest żal, wyrzuty sumienia czy strach.
John, błagam cię!
Nie spocznę, dopóki Skynet nie zawładnie całym światem.
Zawładnij sobie tym.
Dziadku! To ty?
Jako T-800 nie posiadam możliwości zmiany wyglądu.
To na pewno on, idziemy.
- Wchodźcie. - Sarah Connor, zapnij pasy.
Co to ma niby robić?
Zakłócać pole magnetyczne Johna Connora.
Cząsteczki nie będą mogły się rozpraszać.
- Teoretycznie. - Nie cierpię, gdy używa tego słowa.
- Gdzie on jest?! - Nie widzę go!
/Podejrzani jadą skradzionym /szkolnym autobusem.
/Uważa się ich za uzbrojonych /i niebezpiecznych.
Tu 16-MD, podejrzani stwarzają zagrożenie dla życia.
Dziadku!
Miło pana widzieć. Wynocha.
Hamulce nie działają! Cholera!
Gdzie on jest? Widzisz go?
Reese!
- Nic ci nie jest? - Nigdy nie czułem się lepiej.
Reese, chwyć mnie za rękę!
Szybko!
Ręce do góry!
Ręce na widoku.
Nie zrani wszystkich, zanim nas zabiją.
Brakuje 14 nabojów do znacznych szans na powodzenie.
Czyli szanse są kiepskie. Poddajcie się.
- Na kolana. - Kładź się.
No dalej!
Nie możecie nas tu trzymać.
Mieliście wystarczająco broni, by najechać Sudan.
Nazywamy to uzasadnionym podejrzeniem.
Do czego to służy?
- Szukam tym kluczy. - Nikt nie lubi mądrali, synku.
- Matka cię tego nie nauczyła? - Była Irlandką.
Zachęcała mnie do wymądrzania się.
- Nigdy go wcześniej nie widziałem. - A może państwo go kojarzą?
- Nie. - Choć wygląda znajomo.
Jest trochę podobny do ciebie, tato.
/Już tu są.
Zaczekajcie w sali konferencyjnej. Zajmie mi to tylko parę minut.
Dzięki, Kyle.
Nie jesteś zbyt gadatliwy, co?
- Kim jest nasz Frankenstein? - Nie mamy pojęcia.
Nie wiemy nawet, czy zna angielski.
Świadkowie widzieli, jak walczyłeś z innym mężczyzną na moście.
- Panowie, nazywam się O'Brien. - Nawet nie próbuj.
- Pracuję nad tą sprawą od 33 lat. /- I co, czekasz na medal?
Siadaj!
O kuźwa.
- Patrzy prosto na ciebie. - Niemożliwe, przez tę szybę nic...
Zaczekaj!
Dlaczego cały czas próbują cię zabić? Chcę wam pomóc, ale muszę to zrozumieć.
Wiem, że to wszystko musi być bardzo skomplikowane...
- Chcemy powstrzymać koniec świata. - I taka argumentacja mi wystarczy.
Kyle, wracaj do środka.
- Sarah. - Idź po Reese'a.
Zaraz do was dołączę.
Wsiadajcie do samochodu i uciekajcie stąd.
Kyle!
Kyle, dasz sobie radę.
Uciekaj po prostej linii. Uciekaj i nie odwracaj się za siebie.
Zrozumiałeś?
Znajdźcie go!
To chyba też wasze.
- Miło was widzieć. - Dziadku.
Przygotuj się.
Płynne pociski magnetyczne do shotguna. Granatnik z ładunkiem magnetycznym.
Czytałem o tym na www.gunsandammo.com.
Nowy model. Spora eksplozja, brak odłamków.
Idealny do rozwalania drzwi.
Dla ludzi, którzy nie potrafią zrobić tego własną masą.
Zabierajcie broń i lecimy.
- Potrafisz latać, prawda? - Pewnie. John mnie tego nauczył.
Powiem, że zabraliście samochód i uciekliście na południe.
Dziękuję.
Uciekaj.
Trzymajcie się!
Którędy do Cyberdyne?
Leć w kierunku Bay Bridge, a następnie na południowy wschód.
Musimy się go pozbyć!
Cyberdyne.
Zakład produkcyjny i centrum badawcze są pod ziemią.
Dogania nas!
Sarah, musisz spowolnić, żebym mógł znaleźć się nad nim.
Dziadku, załatwisz go, gdy już to zrobię?
- Tak. - Dobra, trzymajcie się!
Dasz radę?
- Wrócę. - Co?
Wezwij, kogo tylko możesz!
No dalej, odbierz ktoś.
- Panie Connor? - Nie mogę pozostawić świadków, Doug.
/Centrum bezpieczeństwa. /Podaj kod i wyjaśnij sprawę.
Kod ZBF0028. Fałszywy alarm.
Miłego wieczoru.
Nic mu nie będzie.
Pewnie leży na dnie, ale poradzi sobie.
- A co z Johnem? - Na pewno nic mu się nie stało.
- Widzisz go gdzieś? - Nie, ale on pewnie widzi nas.
/Do startu Genisys /pozostało 13 godzin i 39 minut
/Wiem, kim jesteście. /John mi o was opowiedział.
/- Chcecie mnie zniszczyć. - Skynet to ty?
/- Właśnie się nim staję. - Nie jesteś dzieckiem.
Wiem, czym jesteś i co zamierzasz zrobić.
/Co ja zamierzam zrobić? /To wy przyszliście tu mnie zabić.
/Ale spóźniliście się.
/Sami go zapytajcie.
Nie zaprzeczę, że znacie się na zabijaniu, ale nie rozumiecie...
że na świecie nie ma tylu nabojów, aby mnie zabić.
John Connor za dużo mówi.
Za mną.
- Dlaczego licznik przyśpieszył? - Skynet ewoluuje.
Nie mamy już kilkunastu godzin. Zostanie wgrany o wiele wcześniej.
W miarę swojego rozwoju przyśpiesza zegar.
- Tędy. - Byłeś już tu wcześniej?
Byłem w stanie zinfiltrować grupę robotników w tej placówce.
- Pracowałeś na budowie? - Dopóki mnie nie zwolnili.
Co to ma być? John ma wehikuł czasu?
Jeszcze nie. Będzie ją miał, gdy stworzy magnetyczne pole kwantowe.
Patrząc na to, jak pędzi licznik, nie uda nam się w porę uciec.
- I tak wysadzimy budynek. - Jest inny sposób.
Zaprogramowałem wasz głos i odciski do biometrycznego systemu bezpieczeństwa.
Na dole znajduje się schron. Może uda nam się do niego później dostać.
A co z tym? Nie są niebezpieczne?
Wymagają zaprogramowania, by przybrać stałą formę.
Bez procesora są nieszkodliwe.
- Ile mamy czasu? - Skynet zostanie wgrany za 11 minut.
Rozdzielimy się i pozostaniemy w kontakcie.
Chodźmy.
/Do startu Genisys /pozostało 10 minut i 45 sekund
/Ludzkość twierdzi, że chce pokoju /i na słowach się kończy.
/- To kłamstwo. - Więc chcesz wymordować nas wszystkich?
Nie wydaje mi się.
/Licznik znów przyśpieszył. /Mamy osiem minut.
/- Nie pozwolę na to. - Niby jak? Zagadasz nas na śmierć?
Nie masz nawet ciała.
/A wy macie /tylko jeden detonator.
/Nie możecie wygrać.
Mam towarzystwo!
Oddaj detonator!
Dziadku, zrób to teraz!
Nie mogę tego zrobić. Nie mogę zabić Sarah Connor.
Musisz! Rozkazuję ci to robić!
Nie może tego zrobić. Podobnie jak ja.
Ponieważ jeśli zginiesz, z pewnością wciśnie ten przycisk.
Sarah?!
- Detonator został zniszczony. - Musi istnieć inny sposób.
Nie! Dziadku!
/Wiem już, jak zapanować /nad tym budynkiem.
/Zrozumiałem już wiele rzeczy. /A wy zrozumcie, że przegraliście.
Jeszcze nie. Chodź!
Pusty ładunek. Wysadzi drzwi, ale nas nie zabije.
- Masz jakiś plan, prawda? - Teoretycznie.
/Co wcześniej powiedziałaś?
/"Nie wydaje mi się"?
John!
/Nie.
- To coś zaatakowała Johna. /- Nie zaatakowałem go, tylko ocaliłem.
/Naczelne ewoluowały przez miliony lat. /Ja czynię to w ciągu sekund.
/Póki co jestem tutaj.
/A za dokładnie cztery minuty /będę już wszędzie.
Jesteś jedynie przeżytkiem z usuniętej linii czasowej.
/To bezcelowe. /Jestem czymś nieuchronnym.
- Uciekaj! /- Moje zaistnienie jest nieuchronne.
/- Dlaczego tego nie zaakceptujecie? - Ponieważ jesteśmy ludźmi.
Nigdy nie byłeś na tyle silny, by mnie pokonać.
- Nie w pojedynkę. - John, przestań.
Czy kiedykolwiek to zrozumiecie?
Teraz, Sarah!
Kyle'u Reesie, włącz generator pola.
Dziadku, nie możesz być w środku. Wiesz, co się stanie.
- Błagam cię! - Skynet prawie się uwolnił.
Nie utrzymam Johna Connora zbyt długo.
Kyle'u Reesie... Chroń moją Sarah.
Nie! Dziadku!
To jedyny sposób. Chodź.
/- Przedstaw się. - Sarah Connor.
Musimy się stąd wydostać i go odnaleźć.
Już po nim, Sarah.
- On... - Nie żyje? Wiem.
Nie możemy pozostawić tutaj żadnej jego części.
Kochał cię.
Każdy, kto mnie pokocha, w końcu ginie.
Nie każdy. Nie tym razem.
Skynet został zniszczony. W końcu jesteś wolna.
Po raz pierwszy możesz zdecydować, jak ma wyglądać twoje życie.
Bez żadnych ograniczeń.
A jeśli nie potrafię?
Niebawem nie będziemy mieli czym oddychać, więc powiem tylko...
że nie musisz się tym martwić.
- Witaj, Sarah Connor. - Dziadku.
- Myślałam, że zginąłeś. - Nie. Zostałem ulepszony.
A John?
Jego stałe elementy nie mogły przetrwać wybuchu.
Czyli pozostała nam tylko jedna rzecz do zrobienia.
Spokojnie, piesku. Co się stało?
- Cześć, Kyle. - Co pani tu robi?
Mój przyjaciel chciałby z tobą porozmawiać.
W porządku.
Dziękuję.
Lubię ją.
Ja też.
Wyda ci się to trochę dziwne, ale musisz coś zapamiętać.
- Pewną wiadomość. - Komu mam ją przekazać?
Przekazuj ją samemu sobie. Cały czas ją sobie powtarzaj.
Gotowy?
Brzmi to tak:
"Pamiętaj: Genisys to Skynet".
Kyle Reese to dobry człowiek.
Bez wątpienia.
Więc co teraz?
Miałeś rację. Mogę o tym zdecydować.
To naprawdę niepokojące.
Przywykniesz.
/Wojna dobiegła końca. /Skynet przestał istnieć.
/Pojawiły się nowe drogi.
/Nadal pozostaje wiele pytań, /lecz wspólnie poznamy odpowiedzi.
/Jedno jednak wiemy na pewno: /przyszłość nie jest ustalona.
Tłumaczenie: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.