(ยอดบุรุษไม่หวั่นชะตา)
(เป็นเพียงเหตุการณ์สมมติ กรุณาอย่าลอกเลียนแบบ)
(ตอนที่ 11)
เราแค่ต้องเดินไปตามทางที่เรามาเท่านั้น
ก็จะกลับไปที่ลานล่าสัตว์ได้แล้ว
ธิดาเซียน ในเมื่อท่านได้ศิลาเทพไปแล้ว
ก็ต้องกลับแดนสวรรค์แล้วใช่หรือไม่
เจ้าอยากให้ข้ากลับไปมากเลยหรือ
ข้าเปล่า
ข้าไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ
ที่ข้าอยากบอกคือ
ข้าต้องการท่านมาก
แล้วข้าเองก็ชอบ
ข้ารู้ว่าข้าไม่อาจอาศัยธิดาเซียนไปมันเสียทุกเรื่องได้
แต่หลังจากท่านปรากฏตัวขึ้นทุกสิ่งมันก็ค่อย ๆ ดีขึ้น
ท่านบอกว่าข้าถูกชะตาฟ้าลิขิตเอาไว้ แต่ข้าก็เหมือนจะเข้าใจแล้ว
สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตา
ก็อาจจะเป็นธิดาเซียนก็ได้
เจ้าบื้อ
ข้าไม่ได้ศักดิ์สิทธิ์อย่างที่เจ้าคิดหรอก
แต่ข้าน้อมรับน้ำใจของเจ้าเอาไว้แล้วละ
อย่างนั้นธิดาเซียน
ข้าไม่ไปหรอก
อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่ไป
(โมดูลพลังงาน)
(พลังงานไม่เพียงพอ ไม่สามารถเทเลพอร์ต)
ที่นี่ยังมีเรื่องส่วนตัวบางเรื่องที่ข้ายังทำไม่เสร็จ
ขอรับ ถ้ามีอะไรให้ช่วย
หลิวหลิงจะต้องทุ่มเทเต็มที่แน่นอน
ดูท่าการสร้างกายเนื้อก่อนหน้านี้จะถูกกระตุ้นขึ้น อย่างไม่ทันตั้งตัวเพราะแรงอารมณ์
ที่แท้สถานะก็สามารถปรับเปลี่ยนได้นี่เอง
ธิดาเซียน มหาเทพสือจิ่วล่ะ
ตั้งแต่ร่วงหล่นลงมาข้าก็ไม่เห็นมันเลย
แม้ว่าสือจิ่วจะเป็นมหาเทพ
การทำงานกับการพักผ่อนก็ต้องสมดุลกัน
ทำงานเสร็จแล้วก็ต้องหยุดประจำปีบ้างใช่ไหมล่ะ
หยุดประจำปีหรือ
เรื่องนี้ไม่สำคัญ
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือสืบความสัมพันธ์ ของไต้ซานและจิ่วเกอให้กระจ่าง
ช้าก่อน
มีคนมา
ทูลฝ่าบาท มือสังหารไต้ซานหลบหนีไปแล้ว เนื่องจากกลัวความผิด
มีการเตรียมการไว้ล่วงหน้า พวกกระหม่อมกำลังเดินหน้าจับกุมอย่างเต็มกำลัง
รีบเพิ่มกำลังคนขยายขอบเขตการค้นหาขึ้น
แล้วรีบจับโจรกบฏให้ได้
พ่ะย่ะค่ะ
ใช้ได้ที่ไหนกัน
ผู้ดูแลใหญ่ที่ติดตามข้ามาเป็นปี ๆ กลับเป็นมือสังหารเสียได้
พวกเจ้าว่ามาสิ
ในวังหลวงแห่งนี้ยังมีที่ไหนที่ปลอดภัยอีก
เสด็จพ่ออย่าทรงกริ้วไป
ลูกคิดว่าภยันตรายในครั้งนี้ก็เท่ากับ กำจัดภัยแฝงใกล้ตัวเสด็จพ่อออกไป
แล้วก็เป็นการบอกเตือนทุกท่านด้วย
ยังดีที่เสียหายเพียงเล็กน้อย
เสด็จพ่อและน้อง ๆ ต่างก็ปลอดภัยดี
ลูกจะพยายามเต็มที่ไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก
เป็นพี่คนโตรู้จักรักษาความสุขุม
วิเคราะห์ประเมินสถานการณ์เป็น
นับว่าไม่เลว
หลิวหลิง
พ่ะย่ะค่ะเสด็จพ่อ
ได้ยินว่าเจ้าได้ปะทะกับไต้ซานซึ่ง ๆ หน้า
เจอภยันตรายแต่ก็ไม่เกรงกลัวถึงได้รับบาดเจ็บหรือ
ลูกก็แค่โชคดีเท่านั้น
ถ้าเสด็จพี่ไม่ได้เข้ามาช่วยไว้ทัน
เกรงว่าลูกคงไม่ได้มาพบเสด็จพ่อแล้ว
นิสัยบุ่มบ่ามของเจ้านี่ต้องแก้ไขจริง ๆ นะ
เรื่องนี้ตั้งใจศึกษาจากเสด็จพี่เจ้าดูก็แล้วกัน
ได้ยินว่าช่วงนี้เจ้าไปที่ตำหนักสือชุ่ยอยู่บ่อย ๆ
ดูท่าจะเรียนรู้อะไรมาได้ไม่น้อยเลย
สองสามท่านนั้นสบายดีหรือไม่
ไม่ได้เจอกันนานแล้วจริง ๆ
ทูลเสด็จพ่อ เหล่าไท่เฟยล้วนแข็งแรงดี
ฝากเจ้าทักทายแทนข้าหน่อยก็แล้วกัน
พ่ะย่ะค่ะ
หมอหลวงเมิ่ง
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
ฝากอาการบาดเจ็บขององค์ชายด้วยล่ะ
น้อมรับคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ
เอาละ เรื่องการทดสอบไว้ค่อยคุยกัน
แยกย้ายได้
ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะองค์ชายสาม
หลังจากนี้ถ้าเจ้าได้ออกไปอีก
ช่วยดูให้หน่อยว่าที่จวนหมอหลวง มีหมอหลวงสกุลเมิ่งอยู่หรือไม่
เขาคือศิษย์พี่ของข้า
ช้าก่อน คนสกุลเมิ่งหน้าตาเช่นไรหรือ
หน้าตาของศิษย์พี่ไม่ได้โดดเด่นอะไร
แต่ว่าเขาชอบยิ้มมาก ๆ
ข้าคิดว่าพอเจ้าได้เจอเขาก็จะต้องรู้ได้ในทันทีแน่
อย่างนั้นก็ไม่น่าใช่เขาหรอกกระมัง
เจ้าพูดอะไรหรือ
หลิวหลิง เจ้าเข้ามานี่หน่อยสิ
ท่านพี่เซวียกำลังโกรธอยู่น่ะ
พอเข้าไปแล้วจะพูดอะไรก็ระวังหน่อยนะ
คุกเข่าลงซะ
เจ้าเองก็รู้ว่าสิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือการโกหก
ก็ยังจะกล้าแอบให้หวังหนิงไปซื้อยามาให้อีก
ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง
ไร้สาระสิ้นดี
เห็นคำพูดของข้าเป็นแค่ลมผ่านหูเท่านั้นหรืออย่างไร
เซวียไท่เฟย ข้าเป็นคนตัดสินใจเอง
ข้ายินดียอมรับผลที่ตามมาทั้งหมด
แต่นี่คือโอกาสเดียวในการได้ออกจากวัง
ข้าไม่คิดว่าข้าทำอะไรผิด
บังอาจ
คิดจะยอมรับผลที่ตามมาใช่ไหม
ถ้าเจ้าตายขึ้นมา เจ้าจะเอาอะไรมารับผิดชอบ
เซวียฟาง ต่อให้หลิวหลิงทำผิด
แล้วคุยกันดี ๆ ไม่ได้หรืออย่างไร
พอได้แล้วน่า เขายังบาดเจ็บอยู่นะ ให้รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ
อย่าคิดจะพยุงเขาเชียว
ถ้ายังคิดไม่ได้ก็คุกเข่าแบบนี้ไปเรื่อย ๆ
คิดได้เมื่อไรค่อยลุกขึ้นมา
เซียวไท่เฟยก็แค่ใช้คำว่ารักษาโรคมาบังหน้า
เพื่อยับยั้งไม่ให้ข้าเข้าร่วมการทดสอบเท่านั้น ไม่ได้อยากจะช่วยจากใจจริง
แทนที่จะถูกคนอื่นชี้นิ้วสั่ง ข้ายอมสู้สุดตัวยังดีกว่า
เจ้าเด็กโง่ แต่เจ้าจะเอาชีวิตเข้าแลกก็ไม่ได้สิ
ในความเสี่ยงก็ยังมีโอกาส
ถ้าสำเร็จเราก็จะกลับไปติดต่อกับคนนอกวังได้อีกครั้ง
แล้วข้าก็จะได้ออกจากวัง ไปรักษาตัวเหมือนเคยด้วย
หลิวหลิง
ความคิดนี้ของเจ้าเห็นแก่ตัวเกินไปแล้วนะ
เจ้าต้องเข้าใจนะว่าถ้าเจ้าเป็นอะไรไป
จะมีคนที่เสียใจเพราะเจ้ามากมายแค่ไหน
แล้วก็จะมีคนมากมายแค่ไหน ที่ติดร่างแหไปกับเจ้าด้วย
เจ้ารู้หรือไม่ว่าท่านพี่เซวียยืนอยู่นอก ตำหนักเฟยซวงเพื่อเจ้าอยู่ครึ่งคืน
เพื่อขอร้องให้เซียวเหยาช่วยไปตามหาเจ้า
หลิวหลิงจะจดจำคำสอนของสองไท่เฟยให้ขึ้นใจ
ก่อเรื่องใหญ่ขนาดนั้น
ข้าก็นึกว่าฟ้าจะถล่มลงมาแล้วเสียอีก
พอได้แล้วหลิวหลิง
ยอมรับผิดคิดแก้ไขนับว่าเป็นเด็กดี
พวกเจ้าไม่ต้องไปดุเขาแล้วนะ
ดูท่าไม่ต้องห่วงเจ้าเด็กนี่แล้วละ
ช่วงนี้ข้ามักจะนึกถึงเหล่าสนมวัยเยาว์ เหล่านั้นในวังอยู่บ่อย ๆ
ตอนนั้นพวกนางก็อายุพอ ๆ กับหลิวหลิงนี่แหละ
เพราะข้าดื้อรั้นเอาแต่ใจ จนทำให้พวกนางมีจุดจบที่ไม่ดี
ดังนั้นข้าเลยกำลังคิดอยู่ว่า
บางทีคำพูดของเซียวเหยาอาจจะถูกต้องก็ได้
ถ้าเป็นเช่นนี้
ข้าก็ไม่ควรหลอกล่อให้พวกเจ้าออกตามหา ของไร้ค่าพวกนั้น
อย่างน้อยแบบนี้ก็ยังได้ใช้ชีวิตต่อไปได้
ท่านพี่เซวีย เรื่องในอดีตมันผ่านไปแล้ว ท่านอย่าโทษตัวเองเลย
ไม่ใช่แบบนั้นนะ
แม้ข้าจะไม่รู้ว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น
แต่การที่พวกนางยินดีจะติดตามท่าน นั่นมันก็เป็นการตัดสินใจของพวกนาง
ก็เหมือนกับข้าในตอนนี้
แทนที่จะใช้ชีวิตต่อไปอย่างเรียบง่ายว่างเปล่า
ไม่สู้ไล่ไขว่คว้าวิถีชีวิตที่ตัวเองต้องการยังดีกว่า
ถ้าหากแม้แต่ความเชื่อเช่นนี้เราก็ไม่มีกัน
แล้วจะแก้ไขโชคชะตาได้อย่างไร
ตกลงกันแล้วนะ ไว้พอแผนการของเราสำเร็จลุล่วง
ก็จะไปจากที่นี่แล้วท่องเที่ยวไปทั่วทุกที่ด้วยกัน
เจ้านี่จริง ๆ เลยนะ ยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่างด้วยซ้ำ
ก็เริ่มฝันกลางวันแล้วหรือ
ท่านพี่เซวีย ช่วยพูดอะไรที่น่าเชื่อถือหน่อยเถอะ
ข้า
ไม่เป็นไรหรอก ท่านพี่เซวีย
ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร เราก็ตัดสินใจว่าจะเชื่อใจท่าน
เพราะว่าท่าน
ก็คืออนาคตของเรา
หลิวหลิง
เจ้าเป็นอะไรไปหรือ
ข้าแค่ไม่เข้าใจ
เหตุใดเซวียไท่เฟยถึงโดนเซียวไท่เฟยเกลียดชัง
แต่เซียวไท่เฟยก็ยังยินดีที่จะช่วย เรื่องนี้มันต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่
ไม่ต้องห่วง ไว้หลังจากเจ้าได้ออกจากวังแล้ว
ก็จะมีโอกาสได้สืบความจริงแน่
สิ่งสำคัญในตอนนี้ก็คือเสด็จพ่อเจ้ายังจะยอมให้เจ้า ไปสำนักศึกษาหลวงอยู่อีกหรือไม่
หวังว่าพระองค์จะยอมก็แล้วกัน
ไม่ใช่สิ
องค์ชายสามที่มั่นใจในคำพูดตัวเองเมื่อครู่ หายไปไหนแล้ว
ไม่เหมือนกันสักหน่อย เมื่อครู่นี้คือการเฝ้าฝันถึงแผนการในภายภาคหน้า
ในแดนสวรรค์เราเรียกสิ่งนี้ว่า วาดขนมเปี๊ยะประทังหิว
วาดขนมเปี๊ยะประทังหิวหรือ หมายความว่าอย่างไร
ไม่มีอะไรหรอก ถือเสียว่าข้าไม่ได้พูดก็แล้วกัน
คือคนทรยศคนนั้นนั่นเอง
ไปไหนแล้วละ เมื่อครู่ข้าเห็นคนคนหนึ่งอยู่ชัด ๆ นะ
ข้าก็บอกแล้วอย่างไรว่าเจ้าตาฝาดไปหรือไม่ ช่วงนี้นอนน้อยแล้วละสิ
ตกใจแทบแย่
ทำไมเจ้าเหมือนผีเลยเนี่ย ไม่ให้ซุ่มให้เสียงกันเลย
ท่านต่างหากที่เหมือนผี
ท่านทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ค้นของคนอื่นอยู่ตรงนี้น่ะ
ดังนั้นที่อยู่ในมือเจ้าคืออะไรกันหรือ
ดูท่าในรูปใบนี้จะซ่อนสิ่งที่ข้าไม่สมควรเห็นไว้สินะ
ไม่ ไม่มีอะไร
ทำไมกัน ไปตกหลุมรัก พี่สาวแสนสวยตระกูลไหนเข้าหรือ
ธิดาเซียนอย่าล้อข้าเล่นอีกเลย
ที่จริงแล้วที่ข้ามาคราวนี้ก็เพราะคิดว่า
ตอนนี้ท่านเพิ่งได้พลังเวทกลับมา ต้องบำรุงร่างกายหน่อย
ข้าบอกได้แค่ข้าพยายามเต็มที่แล้วละ
แต่ฝีมือก็คงสู้พ่อครัวหลวงในวังไม่ได้หรอก
เลิกถ่อมตัวได้แล้ว
หลิวหลิงน้อยของเรา จะงานนอกงานในล้วนทำได้ดีทั้งนั้น
แถมยังใส่ใจกันขนาดนี้เสียด้วย
ผู้ชายอบอุ่นแบบนี้อนาคตไกลเลยละ
ผู้ชายอบอุ่นหรือ
องค์ชาย ๆ
เกิดอะไรขึ้น
ฝ่าบาท ฝ่าบาทมีพระราชกระแสรับสั่งพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ออกจากวังไปศึกษา ที่สำนักศึกษาหลวงได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ
ถ่ายทอดพระราชโองการ
แม้ว่าการทดสอบครั้งนี้จะยุติลง เพราะเกิดความเปลี่ยนแปลง
แต่เห็นแก่ที่นักเรียนทุกคน ไม่กลัวภยันตรายรับมือได้อย่างดี
จึงได้มีพระบรมราชานุญาตให้นักเรียนรอบนี้ เข้าศึกษาในสำนักศึกษาหลวงไปก่อน
วันหลังค่อยทำการคัดเลือกอีกครั้ง