Szeryfie, Taw Jackson's jest w mieście.
- Jesteś pewien? - Właśnie tu jedzie. Widziałem na własne oczy.
Wybieracie się na polowanie?
Tylko spokojnie, Taw.
To raczej wam puszczają nerwy.
- Wypuścili cię? - Zwolnienie warunkowe. - Już po trzech latach?
Za dobre sprawowanie.
Jest tu napisane, że mam się stawić do miejscowego szeryfa gdziekolwiek przyjadę.
Dobra, zgłaszaj się co poniedziałek, jeśli zamierzasz tu zostać. Zostajesz?
- Na jakiś czas. - Twoją ziemią zarządza teraz Pierce. - Słyszałem.
Zgodnie z prawem ziemia należy do niego.
A on nie życzy sobie obcych, więc trzymaj się z daleka
Wydaje się, że w kiciu utarli ci trochę nosa.
Możliwe.
- Gdzie jest Lomax? - W Randado. W Oriental Palace.
- Billy Hyatt siedzi w Chubisco. - A Levi?
Gdzieś koło Mesquite, z gangiem Calita's.
- Kiedy następny transport? - Od teraz za cztery dni.
Zostało mało czasu.
Wiem.
Odłóż tę sól.
Sól!
Jak Pierce dorwie cię na kradzieży, nie będę miał z ciebie wiele pożytku.
- Panie Pierce. - Towar już jest? eszcze nie, ale będzie w sam raz na następną podro
Wtedy włąśnie będzie nam potrzebny.
Dobra, wyczyść teraz wóz.
- l sprawdź obręcz na lewym przednim kole. - Tak jest.
Niezłe cacko!
- Panie Pierce! Taw Jackson's jest w mieście. - Co?
- Zwolnienie warunkowe. - Gdzie on teraz jest? - Nie wiem. Nie widziałem go od rana.
- Puściłeś go tak po prostu. Przecież on może zastrzelić pana Pierce'a. - Przywołać Hammonda i Browna.
- On chyba coś szykuje? - A jak myślisz?
Przygotuj konie. Masz być w Randado przed wschodem słońca.
l znajdź mi Lomaxa.
Niech się pozbędzie Tawa Jacksona. Zapłacę mu, ile zarząda.
lle zarząda, proszę pana?
Nawet 1 0 000 $.
erce, chętnie zrobilibyśmy to za dużo mniej niż za 1 0
Gdybyście potrafili. Ale tylko Lomax może to zrobić, więc lepiej się pośpiesz.
Tak, proszę pana.
Szefie, pan wie jak oni się nie znoszą.
Lomax przyjachałby tu z końca świata i prawdopodobnie zabiłby go za darmo.
Myślę, że tu w grę wchodzą pieniądze.
Lomax to chytra sztuka. Kiedy może, nic nie robi za darmo.
- Co podać? - Whiskey.
Słyszałem, że Lomax się tu kręci.
l?
Chciałbym się z nim zobaczyć. - To znaczy kto?
Taw Jackson.
Naciesz się tym drinkiem To twój ostatni.
Wielka szkoda.
Zawsze miałem nadzieję, że ostatni będzie dużo większy.
Masz całą butelkę. Napij się ile chcesz.
- Strzelisz mi w plecy? - Zasługujesz na to.
Przez ciebie miałem same kłopoty. - Jakie?
steś jedynym facetem, do którego strzelałem nieceln
Jeśli sprawi ci to przyjemność...
...to przez tę kulkę, którą mi posłałeś, sześć miesięcy spędziłem w szpitalu.
Wiedziałeś, że cię nie zabiję?
Byłem ciekaw.
Więc żyjesz. Co cię trzyma przy życiu?
- Forsa. - lle?
Powiedzmy, że dostaniesz ponad 1 00 000.
l o to właśnie chodzi. Cudownie jest dogadywać się z ludźmi.
Zawsze to mówiłem. Lhotse! Khaloo!
- Pogadamy na górze. - Wolałbym na osobności.
Będzie na osobności. Nie rozumieją słowa po angielsku.
Chodźcie!
- Mam nadzieję, że to spotkanie zakończy się lepiej, niż ostatnie. - Ale mogłoby skończyć się gorzej.
Wiesz dlaczego Pierce chciałby, żebyś mnie zabił?
Jasne. Chciał zgodnie z prawem zagrabić twoją ziemi kiedy odkrył na niej złoto.
Ciężko pracowałeś. Broniłeś swojego rancza.
Ale to do ciebie strzelali, wrobili cię i posłali cię do paki.
Zawsze uważałem to za świetne szachy.
Masz paskudne poczucie humoru.
Stary Pierce odkrył na twojej ziemi kupę złota.
Złoto tej próby na ogół warte jest 643$ za tonę.
e oni dotarli do głównej żyły, z której można wyciągn dwanaście razy tyle, dopóki się nie wyczerpie.
Jak na kogoś, kto kręci się tu od niedawna, sporo wiesz o jego interesach.
- Słyszałem to i owo. - Masz chrapkę na jego złoto?
- Moje złoto. - Nawet o tym nie myśl.
Nie pozwoli zbliżyć ci się choćby na milę od rancza. Częstuj się.
Nie, dziękuję. Może jest jakiś sposób?
Widzę, że nie słyszałeś jeszcze o jego nowej zabawcę Sprawił sobie wóz pancerny.
Który przewozi zwykle 50 000 w złocie z Emmett do stacji w El Paso.
- Czterdzieści trzy mile stąd. - Są strażnicy.
Trzydziestu trzech. Dwudziestu ośmiu na koniach i pięciu w wozie.
Są wyposażeni w broń automatyczną. Poza tym każdy ma dwa kolty i 200 nabojów.
- A co ja mam z tym wspólnego? - Odbijemy ten wóz.
My?
Byłeś ostatnio na cmentarzu w Emmett?
W jednym rogu jest mnóstwo, nowych tanich krzyży
Ku pamięci wszytkich głupków, którzy próbowali przechwycić wóz pancerny.
ncesz znać fakty? Dolar piętnaście centów za trumn dwanaście centów za krzyż.
Pierce płaci rachunki.
Razem dolar dwadzieścia siedem. Niewiele jak za czyjeś życie. Zwłaszcza moje.
ztery dni ruszy stąd największy transport złota w his
Pół miliona dolarów.
Pół miliona? Jak chcesz przejąć wóz? Zatrudnimy pruską armię?
Weźmiemy jeszcze trzech. Razem będzie nas pięciu.
Pięciu. Wiesz, nawet się cieszę, że nie zastrzeliłem cię dzisiaj. Jesteś śmieszny.
- Chcesz wiedzieć, jak to zrobimy? wylądujemy w pace, jak nas powieszą, jak ucieknie
- Nie chcesz posłuchać. - Nie mamy szans.
1 00 000 $, to twoja działka,Lomax. Wysłuchasz mnie?
- Dlaczego ja? - Umiesz obchodzić się z bronią. Zresztą słyszałem o tobie to i owo.
- Od kogo? - Od twoich starych przyjaciół w kiciu.
Pytam ostatni raz, wysłuchasz mnie?
W porządku. Mów.
Kamienna Równina. Pancerny wóz.
Tak!
- Jeden warunek. - Jaki?
Płacisz mi 1 00 $ dziennie, od teraz do chwili napadu 500, gdy będę musiał użyć spluwy.
Nie mam tyle forsy.
lnaczej nie biorę w tym udziału.
Zgoda.
Zawsze nosisz rewolwer do gaci?
Od niedawna.
- Dzień dobry, panie Lomax. - Cześć, Smitty. - Osiodłać panu konia? - Proszę.
Trzeci po lewej jest pana.
Tam jest.
- Lomax! - Dzień dobry, Lomax.
Czego chcecie?
- Pan Pierce chciałby z tobą pogadać. - O czym?
O Tawie Jacksonie.
Co z nim?
Pan Pierce powiedział, że zapłaci nawet 1 0 000 $.
- Hej, Taw, słyszałeś? - Słyszałem.
Nieźle cię cenią. Martwego.
Taw, to nie nasza sprawa. My tylko przekazujemy wiadomość.
Tak.
Więc co powiesz?
Powiedźcie, że jestem zainteresowany i że pomyślę o tym.
Tak jest, oczywiście. Powtórzymy.
- Szef nie będzie zachwycony. - Wiem.
Może sami to załatwimy?
Pan Pierce byłby nam wdzięczny.
Nie będziemy czekać!
Mój pierwszy padł na ziemię.
Mój był wyższy.
Tak, nasza współpraca zaczyna się obiecująco.
- O co chodzi? - Właśnie zarobiłem pierwsze 500 $.
- Nie prosiłem cię o pomoc. - Nie pozwolę, żeby ktoś cię zabił.
Chyba, że sam to zrobię.
- Hej, zaraz, czemu jedziemy na południe? - Jedziemy po Levi Chodzącego Niedźwiedzia.
Levi kogo? - Chodzącego Niedźwiedzia.
Robi interesy przy granicy razem z gangiem Cality.
- To niezła banda. - Może, ale jest on nam potrzebny.
Jest wart swoje 1 00 000.
Dziewięćdziesiąt.
- Buenos dias. - Buenos dias.
Czyje to są świnie?
Twoje?
Świetnie.
Potrzebuję informacji?
- Buenos dias, Seńorita. - Dzień dobry, Seńor. Tequila?
Oczywiście.
Dzięki. Na zdrowie!
- Ładna z ciebie mała dziewczynka. - Mała dziewczynka?
Oczywiście, chyba nie mały chłopiec.
Gdzie jest obóz Cality?
Nie wiemy.
Na pewno?
Wobec tego co, napijemy się?
Mały łyczek.
Ale to niedobre!
Gracias, Seńor.
- Skąd to masz? - We śnie opieram brodę na tym pierścionku.
Tak, każdej nocy w ten sposób.
To za tequilę.
- Nie chcesz nic więcej? - Później.
- Jedźmy. - Dokąd?
Do Cality. Trzeci kanion na południe stąd. Niecałe trzy mile.
Będziesz musiał odwołać się do ich rozsądku.
Niech no zgadnę, który z nich to twój przyjaciel.
Hej, nie strzelać!
- No cóż... - Taa.
Dalej. Yah!
Hej, comrades! Gotowi?
- A ty kim do diabła jesteś? - Zamknij się! Nie upuść broni!
Co?
- Dokąd idziesz? - Znaleźć sobie inny cel.
Biegnij!
Moje konie! Gdzie są moje konie?
Wyglada na to, że się nam udało.
- Dzięki, Taw. Zdaje się, że uratowaliście mi życie. - Tak, zdaje się.
Lomax. Levi Chodzący Niedźwiedź.
- Więc to ty jesteś Lomax. - Skąd to zamieszanie?
- Graliśmy w pokera. - l?
Kantowałem.
- Zrobiłem niezły interes. - Jak to?
Tysiąc papierów w jeden dzień.
Świetnie.
A w ogóle skąd się wzięliście?
Jest robota.
Lomax, może przejedziesz się do Chubisco. - Chubisco?
Znajdź tam dzieciaka. Nazywa się Billy Hyatt. Przywieź go do starej misji.
Jasne. Będzie mi ciebie brakować.
Jakoś wytrzymasz.
Uważaj na siebie.
Bez obaw.
Wspaniała rzecz widzieć coś takiego. Przyjaźń.
Tak.
Znasz niejakiego Billy Hyatta?
Tak.
- Gdzie jest? - Tam.
O co chodzi?
- Jesteś Billy Hyatt? - Tak.
Wstawaj!
- Ledwo mogę usiąść. - Dalej! Powiedziałem wstawaj!
Staram się.
- Masz konia? - Co? - Pytałem się, czy masz konia? - Nie.
ldziemy!
Nigdzie nie idę. Niech mnie pan zostawi.
- Niech mnie pan puści. - Nie teraz, synu. - Łeb mi pęka.
Gówniarz jesteś! Powiedz mi, jaki z ciebie pożytek?
- Pożytek? - Odpowiedz.
- Żaden. Żaden pożytek. - Tak myślę. Taw chyba zwariował.
Taw Jackson? Wrócił? - Zaraz się z nim spotkasz.
- Dwa lata siedzieliśmy w jednej pace. - Chwyta za serce.
To znaczy, że Taw jest gotów... - Tak?
W pudle trochę gadaliśmy.
Posłuchyaj pan, tego już za wiele. Chciałbym zsiąść z konia.
Jasne, synu, już zaraz.
A to za co?
Jedziesz na moim koniu, więc masz być trzeźwy...
...i czysty.
Będziesz szedł, dopóki nie wyschniesz.
Co to jest?
Wóz pancerny. - Więc o to chodzi.
Pan trzyma z Tawem? - Powiedzmy.
To chyba mogę powiedzieć, co ze mnie za pożytek. Ładunki wybuchowe.
Ładunki wybuchowe?
- Hammond i Brown już wrócili? - Jeszcze nie. - Co z Lomaxem?
Lomax? Tylko nie to.
Witaj, Jackson.
Jest poniedziałek rano, więc się zgłaszam.
Nie moja sprawa. Staw się przed szeryfem albo przed jego zastępcą.
Obaj siedzą u ciebie w kieszeni, więc na jedno wychodzi. - W porządku, Taw, stawiłeś się.
- Słyszałem, że zająłeś moje ranczo. - Twoje byłe ranczo. Najładniejsze miejsce w okolicy
- Nie musisz mi o tym mówić. Sam je zbudowałem. - Dobra robota.
- Wpadnę tam w tym tygodniu. - Chciałbyś je mieć z powrotem?
- O niczym innym nie myślę. - Jesteś bez szans.
Ale jedno mogę ci obiecać. Dopilnuję, żeby cię tam pochowali.
Zanim to nastąpi, chciałbym odebrać kilka moich rzeczy. Mam nadzieję, że wciąż tam są?.
- Skąd mogę wiedzieć? - Oh,
...gdzieś się zapodziały dziwnym trafem. - Nic tam nie zostało.
Ten człowiek ma mój rewolwer.
Wszytko ci się pomieszało. Dostałem go od ojca, jak byłem mały.
Jeśli chcesz go z powrotem, Taw, to go po prostu sobie weź.
Jest mój.
Co się tu dzieje? - Próbowałem tylko odzyskać moją własność.
- Który z was zaczął? - To moja wina, szeryfie.
Naboje należą do niego. Powtórz mu, że może je odebrać w każdej chwili.
Polej ich wodą.
Taw!
Słyszałem.
- Witaj, Taw! - Cześć, Billy. - Jak się masz?
- Wyglądasz gorzej niż w więzieniu. - To nic, napiję się i zaraz mi przejdzie.
- Masz coś? - To pijaczyna. - Wypije czasem.
Trzęsie się tak, że nie dałbym mu do ręki nawet petardy.
- To prawda, Billy? - Niektórzy tak myślą.
Ale to nic, poradzę sobie.
- To gra o wysoką stawkę. - Dam radę.
- Oby. - Nie ufam pijakom.
Ja też nie. Ale Billy zostaje z nami.
Najmocniejszy trunek jaki tu znajdzie, to ta kowbojska kawa.
Jesteś pewien, że on zna się na ładunkach?
Tak jak ty na broni.
Mam nadzieję, że wiesz co robisz.
To na pewno Wes.
Dalej, dalej.
- Siadaj! - Co ona tu robi? - Jeździ ze mną wszędzie.
Lomax, to jest Fletcher. On wyprowadzi wóz.
Czemu akurat on? - Pracuję u Pierce'a.
Nikt nie wpadnie na to, żeby szukać złota Wartego pół miliona w jego własnych beczkach na mą
Pół miliona? Kiedy się dzielimy?
Nie powinniśmy rzucać się w oczy zaraz po napadzie.
- Lepiej zaczekajmy jakieś sześć miesięcy. - Sześć miesięcy?
Zanim zaczniemy je wydawać, musimy je zdobyć.
- Trzymaj łapy z daleka od mojej żony!
- Billy! - Trzymaj się od niej z daleka!
Pięknie! Pijany dzieciak i zwariowany starzec! - Dosyć!
Nie przywiozłem tu was, żeby zakładać klub najlepszych przyjaciół.
Mamy sporo roboty i tylko trzy dni. Chodźcie tu!
Na tej mapie widać cały szlak z Emmett do El Paso.
Billy, pojedziesz jutro rano i sprawdzisz te dwa miejsca.
Musimy wiedzieć, ile potrzebujemy dynamitu.
Wóz dojeżdża do Kamiennej Równiny w niecałe sześć minut.
Tam zaatakujemy po raz pierwszy.
- Do zobaczenia wspólniku. - Dokąd się wybierasz? - Do miasta.
- Mam się tam z kimś spotkać. Pamiętasz? - Pamiętam.
Nie chcemy, żeby zaczął się niecierpliwić...
...i wynajął kogoś innego.
Miej go na oku.
Levi...
Chcemy przejechać!
W porządku.
Tutaj musimy zostawić konie.
Głupi lndianie!
- Wygląda na to, że szykują się do przeprowadzki. - Tak.
Kobiety, starcy, dzieci.
Pierce ich zagłodzi. Teraz dostanie ich całą ziemię.
- A Dziki Koń? - Zostaje. Jego wojownicy również.
Ale Pierce też ich dostanie Głupi lndianie!
- A ty jesteś mądry? - Pewnie! Nauczyłem się żyć w świecie białych.
Postępować jak oni i brać dla siebie to co najlepsze, kiedy tylko się da.
Zaczekaj tu.
- Twój wróg jest moim wrogiem. - Taw!
- Wódz Dziki Koń, Natani Jackson. - Dużo wojowników umarło.
- Mówi, że twój wróg jest jego wrogiem. - Świetnie.
Nie, mówi, że stracił zbyt wielu ludzi.
Spytaj go, czy walczy z wojownikami, czy kobietami.
- Zgadza się, ale żąda sporej zapłaty. - Ty czy on?
- Wytarguj coś. - Czego dokładnie chcesz?
Chce 600 nabojów.
20 strzelb. Dwanaście koców.
l 30 funtów soli.
Powiedz mu, że przeciaga strunę, ale zgoda.
Ty możesz zostać. Ale biały człowiek musi odejść.
Zrobione. Zaprasza mnie na obiad, ale ty nie jesteś mile widziany.
- Biały w jego obozie to hańba. - Powiedz mu, żeby... - Co?
Nieważne.
- Trzy szóstki. - Przebiłaś mnie.
Jak się masz, Lola.
Sporo czasu, Lomax.
- Można? - Jasne. - Widzę, że wciąż wygrywasz.
Czasem przegrywam. Kto ci teraz pierze?
- Nie znają nawet słowa po angielsku. - To przykre.
Jest minimalna stawka?
Gdyby była, nie mógłbyś zagrać.
- Pięćdziesiąt. - Odpadam.
- Lola! - Witam, panie Pierce. - Za wysoka stawka.
- Dwie karty. - Dostałeś wiadomość? - Owszem.
- Nie spieszyłeś się. - Miałem sprawy do załatwienia.
Co z tymi dwoma, których do ciebie posłałem?
Ostatnio widziałem ich w Randado na głównej ulicy. Trzy damy.
Wygrałeś, słodziutki.
- Porozmawiajmy na osobności. - Tu mi się podoba.
Hej, barman! lle kosztuje tu whisky?
25 centów.
To dwa centy.
- Dasz mi wreszcie odpowiedź? - Jeszcze się zastanawiam.
- lle tu jest? - 27 centów.
Dobra, to nalewaj.
- Reszta dla ciebie. - Dzięki.
Zapłacę dwanaście tysięcy.
Dwanaście?
Rozmyśliłem się co do napiwku. Nalej mi jeszcze za dwa centy!
Lepiej ldź się przewietrzyć.
Słuchaj no ty, niedługo będę tu ważną osobą.
Lepiej traktuj mnie jak należy.
Jasne, bez obaw.
- No i co powiesz? - Jeszcze się zastanawiam.
Dalej, barman. - Za dwa centy, nie ma mowy.
Już ci mówiłem, ja i moi kumple będziemy niedługo bogaci!
Na pewno, zajrzyj tu wtedy.
Cześć, kowboju.
Nie chcą ci nalać drinka?
Kupię cały ten... hej!
Co tam się dzieje?
Szeryfie, ten pijak obraził damę. Przymknijcie go na noc, niech się prześpi.
- Co on zrobił złego? - Nie zauważyłaś?
- Nie. - Za długo pracujesz po knajpach.
- Czemu to zrobiłeś? - Nie cierpię złych manier. Kto rozdaje?
Mam już tego dość. Dwanaście tysięcy, tak czy nie?
Tak.
- Załatw to szybko. ie poganiaj mnie! Słuchaj, zrobię to, kiedy będę gotów
A ty w co chcesz zagrać?
W pokera.
Gdzie zatrzymał się seńor Lomax?
W piatce, Seńor.
Piątce?
- Kto tam? - To ja.
- Mamy kłopot. Billy zniknął... - Siedzi w pace.
- W pace? - Pijany.
- Czy wiesz, że wieczorem w barze wymienił prawie z nazwiska wszystkich swoich przyjaciół, którzy niedługo mają zostać bogaci?
Obiecuję, że nie weźmie więcej do ust ani kropli.
Lepiej obiecaj, że nie wysadzi nasz wsystkich w powietrze, kiedy w tej trzęsącej się rączce bedzie trzymał laskę dynamitu?
- Zna się na swojej robocie. - Nie obchodzi mnie, na czym się zna.
Udało mi się przeżyć do tej pory, bo wiem, że mogę liczyć tylko na siebie.
Słodziutki?
Tylko na siebie?
Coś się stało?
Nie, kochanie.
To zajmij się tym dzieciakiem. Słyszałeś, że Pierce podniósł stawkę.
Jesteś teraz wart 1 2 000. Martwy.
l 1 00 000 żywy.
To ruletka. A tamto to pewniak.
Nic nie jest pewne, Lomax.
Słodziutki?
W każdym razie, jakoś nie miałem ochoty dziś do ciebie strzelać, wspólniku.
Ja też nie... słodziutki.
Hej!
Gdybym miał więcej czasu, powiedziałbym ci co myślę.
Jedź do starego i czekaj tam na mnie.
Mam tu zaczekać na Tawa.
Jak ręka?
- Pytałem, jak twoja ręka. - Dobrze.
Wes tu zaraz będzie. Lepiej zaczekaj w domu.
- Nie pozwala ci rozmawiać z obcymi? - Z nikim.
Więc możesz pogadać ze mną. Jestem nikim.
- lle masz lat? - Myślę, że osiemnaście.
To tak... jak ja.
Powiedz... jak zostałaś żoną Wesa?
Nie jestem tak naprawdę żoną. Kupił mnie.
Kupił cię?
Rodzice sprzedali mnie za dwadzieści dolarów i konia. To biedni ludzie.
Chyba więcej niż biedni.
Tak naprawdę to bez różnicy. Tu jest tak samo jak w domu.
- Rób co do ciebie należy i trzymaj buzię na kłódkę. - Za dwadzieścia dolarów i konia.
Myślałem, że...
...jesteś warta trochę więcej.
Czemu zgodziłeś się na tę robotę?
Dla pieniędzy.
Będę miał z tego 1 00 000 dolarów. Zostanę bardzo ważną osobą.
Po co?
Po prostu.
- Co tu robisz? - Taw kazł mi tu na niego zaczekać.
- Kazał ci się kręcić koło mojej żony? - Co mam zrobić? Schować się w mysiej dziurze?
- Uważaj, co mówisz, chłopcze. - On nie zrobił nic złego. - Wracaj do pracy!
Zostaw ją!
- Dalej, chłopcze. - Fletcher! Odłóż to.
Chodź ze mną, Billy.
Od teraz nie powiesz słowa i nie zrobisz kroku, chyba że ci każę.
Rozumiesz?
- Byłeś na szlaku? - Tak.
- Czego będziesz potrzebował? - Muszę znać odległość od pierwszego konia do końca wozu?
1 5 metrów.
Wobec tego potrzebuję 1 50 metrów grubej liny konopnej, cztery butelki ginu...
Ginu?
- Mówiłeś, że zależy ci na czasie. - Prawda.
- W przypadku dynamitu spłonki bywają zawodne.
Więc jak chcesz to zrobić? - Nitrogliceryna.
Nitro?
Wes! - Tak.
Billy chce użyć nitrogliceryny.
- Wiesz, gdzie jej szukać? -U Pierce'a. Jest mu potrzebna w kopalni.
- Gdzie ją trzyma? - Na twoim ranczo, w sejfie.
- W sejfie? Znasz szyfr? - Nie.
Chodź, coś ci pokażę.
- Widziałeś kiedykolwiek takie naboje? - Tak.
W zeszłym tygodniu Pierce zamówił ich 1 0 000 sztuk
Karabin Gatlinga.
Panie Pierce.
Jackson własnie wszedł do gospody. Lomax też tam jest.
Zawołaj szeryfa. Wszystko musi być zgodne z prawem.
Barman, ja stawiam.
Sam za siebie płacę.
Odmawiasz zaproszenia?
Nie odpowiadam na nie.
Czuję się urażony.
Jak sobie uważasz.
Whiskey!
Powiedziałem, whiskey!
- Nie obsługujemy lndian. - Sam się obsłużę.
- Napijcie się ze mną. - Chętnie.
Ja dziękuję!
- Masz się za kogoś lepszego? - Właśnie.
Oh nie!
- Zdaje się, że ocaliłem ci życie. - Tak!
- Co ty wyprawiasz? - Przyprowadź konie!
Pierce, wynająłeś mnie, żebym zabił Jacksona. Próbujesz się wycofać.
- Czemu go nie zastrzeliłeś, jak miałeś okazję? - Wiesz, że nawet nie sięgnął po broń.
- Co chcesz teraz zrobić? - Pojadę za nim.
Lomax!
Co to za wygłupy? Pojawiasz się w barze, jakby nigdy nic.
- Jesteś nam dzisiaj potrzebny. - Miałem dołączyc dopiero jutro rano.
Zmiana planów. Dzieciak chce urzyć nitrogliceryny.
- Nitrogliceryny? - Jest w sejfie, który musisz otworzyć.
Mowy nie ma! Dzieciak pijaczyna i nitrogliceryna. Wolę się trzymać od tego z daleka!
To nasza jedyna szansa.
Nie możesz zdobyc pół miliona dolarów siedząc na tyłku.
Przestań zachowywać się jak primadonna, albo zapomnijmy o całej sprawie.
porządku. Będzie cię to kosztować jeszcze 2000 z twoje - Z mojej? Na pewno nie!
Dam ci te 2 000.
- Dobry z ciebie lndianin. - W porządku, Levi.
Jeź po Dzikiego Konia. My przywieziemy dzieciaka.
Hej, Taw.
Tam w saloonie przez chwilę wydawało mi się, że do mnie strzelisz.
Przez chwilę miałem taki zamiar.
To ta szopa... po lewej.
Co za miejsce.
Taa.
Dobrze... mamy trochę czasu do wieczora.
Nitrogliceryna!
Nie ruszaj się!
Macie pięć minut.
Do roboty.
- To ty, Frenchy? - Tak.
- Co się dzieje? - Napiłbyś się kawy. - Napiłbym się kawy.
Ja też.
Tylko spokojnie.
Jesteś pewien, że tak to się robi?
Ani kroku dalej. Wy dwaj pod ścianę.
Shack, wyrzuć broń!
Co tu robisz?
Przyszedłem z wizytą.
- Muszę ci pogratulować. - Czego?
Dobrego smaku. Nic tu nie zmieniłeś.
- Czego chcesz? - Odebrać moją własność.
- Cokolwiek tu jest, należy do mnie. - Moje ubrania też.
- Spaliłem je. - A to, co zostało na strychu?
- Nic tu nie ma, oprócz... - Więc niech to przyniosą.
- Zaczekam. - Rób, co każe.
Migiem!
Tak jest.
Trochę to potrwa. Czuj się jak u siebie w domu.
Tak właśnie się czuję.
l co?
Zrobione.
Ostrożnie!
- Zawsze tak dymi? - Co?
Pytałem, czy zawsze tak dymi?
Tak.
- O to chodziło? - Właśnie.
- Nadstawiasz głowy dla starej szmaty? - Nie swoją.
Zostały dwie minuty.
Dalej.
- Dzięki za gościnę. - Cieszę się, że odzyskałeś swoje rzeczy.
Ja również.
l lepiej poczekajcie, zanim wyjdę.
Co tak stoicie. Dorwijcie drania.
Tak jest. Za mną!
Bunkhouse! To Taw Jackson. Strzelaj!
- Dokąd oni idą?. - Pierce ich wygnał.
Tylko Dziki Koń nie dał się wypędzić.
Wyprowadzić wóz!
- To robi wrażenie, panie Pierce. - Może spokojnie zastąpić ciężką artylerię.
- W porządku, załadujcie i ruszamy. - Tak jest.
Załadować!
- Dziki Koń gotów? - Właśnie tu jedzie.
Zgodnie z planem.
- Śmiało! - Jasne.
- Przytrzymaj. - Spróbuję.
- Jaka panuje tu temperatura? trzydzieści dwa, trzydzieści pięć stopni. Czasem więc
Przynieś mi wody. Spóbuję je trochę schłodzić.
Jasne.
- Mogę jeszcze w czymś pomóc? - Umocuję linę...
- ...i jeszcze raz poleję ją wodą. - Zobaczymy się później.
Mam ją.
- W wąwozie, Wes. - Zrozumiałem.
- Spóźniamy się. - Dodatkowe obciążenie, panie Pierce.
- Jak leci? - Już kończę.
Co tam się dzieje? - Szczep Kiowa.
Pierce ich wypędził. Muszą się wynieść.
Wygląda na to, że Dziki Koń jest już gotów.
Myślisz, że Pierce da się nabrać na tę starą sztuczkę?
Miejmy nadzieję. lnaczej nici ze 1 00 000.
- Panie Pierce! - Tak? - Jadą za nami.
To chyba cały szczep Kiowa.
Niech strażnicy zawrócą!
Wszyscy zawracać!
Stać!
Z powrotem do wozu!
- No to. - Jedziemy.
- Co tam się dzieje? - Nie mam pojęcia, panie Pierce.
Ale wygląda na to, że wszyscy wracają.
lndianie nie wysadzają mostów. Zawracać!
Możemy przeprawić się przez rzekę w innym miejscu - To trzy mile stąd.
Nie mamy wyboru. W drogę.
Panie Pierce!
Pomóż mi.
To powinno ich powstrzymać.
Wystarczy.
Pomyliliśmy drogę.
Oto i oni.
Zgubiliśmy się.
Co do diabła...
- Wynośmy się stąd! - Miałeś pilnować złota. - Przykro mi! Nie teraz!
- On ma słuszność, panie Pierce. - Ty także?
Zaraz się rozwalimy!
Skacz!
Zdaje się, że odzyskałeś ranczo.
Zdejmijcie pokrywy z beczek.
Wygląda nieźle.
Pomóżcie mi.
Taw, to już ostatnia.
Ruszamy. Wszystko zgodnie z planem.
Taw!
Mówi, żebyśmy rzucili broń.
Przechytrzyli nas...
Nie waż się!
Pamiętasz, co zawsze mówiłeś?
Jasne. Jeśli mam zginąć, napijmy się jeszcze.
- Czy to...? - Tak!
Twoja kolej, Taw.
Czemu nie.
Łapcie wóz!
Znawca lndian!
Wezmą wszystko. Czemu ich nie powstrzymałeś?
Niby jak miałem to zrobić?
Taw ma rację. Są nie do pokonania.
- Zamknij się, lndianinie! - Znam mój lud.
- Dla nich to mąka. - Mąka! A co ze złotem?
- Dla nich to tylko jedzenie. - Wspaniale!
Właśnie straciłem 1 00 000, 2 000 działki Leviego. Dokąd się wybierasz?
Wracam do swoich.
Ciekawe, co ja mam zrobić? Otworzyć piekarnię?
Pierce nie żyje, więc nawet nie opłaca mi się ciebie zabić. Zaraz.
Jesteś mi winien 1 00 $ za każdy dzień dodatkowo 500, za każdy raz jeśli musiałem użyć bro Razem daje 1 200 $.
- Teraz? - Teraz!
Jestem bez grosza. Wszystko co mam to ten koń.
- Może być. - Zabierzesz mi konia? - Żebyś wiedział.
Zostawisz mnie na tym pustkowiu bez konia? Bez grosza?
To już twoje zmartwienie, wspólniku.
- Co się stało? - Straciliśmy trochę złota. Podaj mi te juki.
Za pół roku...
...spotkamy się i podzielimy łup. Tymczasem musicie z czegoś żyć, ale...
- Bądźcie rozsądni. - Na pewno.
Dzięki, Taw.
Kiedy dogonisz Lomaxa, powiedz mu skąd to masz.
- Wścieknie się. - Taa.
- lle masz? l gdzie to jest? - 1 00 000. Schowałem. - Gdzie?
- Powiem ci za sześć miesięcy. - Sześć miesięcy!
- Chcę je mieć teraz. - Nie powinniśmy rzuczać się w oczy...
...zaraz po napadzie. Prawda?
Więc co ja mam robić przez ten czas? - Pilnuj...
...żeby przez ten cały czas nic mi się nie stało.
- 24 godziny na dobę? - To już twój problem, wspólniku.
Synchro do tego filmu: == alE13 ==