Kiedy zapraszaliśmy cię do programu, wygrałeś już Potrójną Koronę.
Ale w tym tygodniu otworzyłem gazetę i zobaczyłem to.
„Śledztwo w sprawie Secretariata".
- Co ja mam z tym zrobić? - Może chodzi o innego Secretariata?
Nie, ale tak serio. Te oskarżenia nie mają żadnych podstaw.
Nigdy nie obstawiałem wyścigów. A już na pewno nie obstawiałem własnych.
Ale założyłem się, że twój program przejmie Joey Bishop.
Przychodzi do nas sporo listów.
Jeden z nich totalnie wzruszył naszych producentów.
Autorem jest BoJack H. BoJack ma 9 lat.
I pisze: „Drogi Secretariacie, jestem koniem, tak jak ty.
Lubię wyścigi, a ty jesteś moim ulubionym zawodnikiem".
Bystrzak.
„Gdy dorosnę, chcę być taki jak ty i chyba obrałem właściwy tor.
Łapiesz? Tor? Bo konie biegają na torach.
A ty jesteś koniem. I ja też. Zrozumiałeś?
Złapałeś mój żart o torze?". Dobra, tego jest cała strona.
Powinienem odpisać, że zrozumiałem?
I dalej: „Mam pytanie.
Jestem dobrym dzieckiem, lubię się bawić i chodzić do szkoły,
ale czasami jest mi smutno.
Co robisz, kiedy ci smutno? Jak nie być smutnym? Z poważaniem, BoJack".
To jest fantastyczny list.
BoJack, jak byłem w twoim wieku, bywałem smutny. Często.
Mój dom nie należał do najlepszych. Ale pewnego dnia zacząłem biegać
i to miało jakiś sens, więc po prostu biegałem.
BoJack, kiedy jest ci smutno, biegnij przed siebie,
i co by się nie działo, biegnij naprzód.
Wielu ludzi będzie próbowało cię zatrzymać albo zwolnić, ale nie pozwól im.
I nie przestawaj biec, i nigdy się nie oglądaj.
Wszystko, co jest za tobą, musi zniknąć. Istnieje tylko to, co jest przed tobą.
Dzień dobry, Louisville.
Jest 22 sierpnia 1973 roku.
To smutny dzień dla wyścigów konnych.
Sekretariat dostał dożywotnią dyskwalifikację...
Taki proceder to wielka hańba.
To lata 70. Dziś nie da się bezkarnie oszukiwać.
To pokazuje nam tylko jedno.
Możesz być najszybszym biegaczem świata,
ale nie da się prześcignąć prawdy.
I zakorkował się wjazd do Louisville.
Chyba jakiś debil zaparkował swój wóz na moście.
A Złoty Glob za najlepszą komedię lub musical otrzymuje...
BoJack Horseman, mój przyjaciel, za książkę Koń jednej roli.
To jego pierwsza nagroda
i pierwsza gala Złotych Globów od czasu usunięcia go siłą w 1992 roku
po pamiętnej bójce z sir Paulem McCartneyem.
Ale zaszczyt. Dziękuję Stowarzyszeniu Prasy Zagranicznej Hollywoo.
Moja książka nie była ani komedią, ani musicalem.
Oglądacie filmy, które nagradzacie?
Bo mi się nie wydaje... Moja książka to nie film.
- Rozumiecie? - Kumplujemy się.
Ale książka była fantastycznie przyjęta,
a ostatnie trzy miesiące były rewelacyjne.
Sporo osób pytało: „Ty naprawdę chcesz to wydać?
To twoja prywatność".
Ja na to: „Jeśli dzięki niej jedna osoba poczuje się mniej samotna,
to będzie warto".
A oni: „Jesteś bardzo odważny".
A ja: „Cóż, nie nazwałbym siebie dzielnym,
ale skoro tak mówicie, tak, jestem".
Afterparty u mnie w knajpie!
Czemu to powiedziałem?
- Nie chciałem imprezy. - To do ciebie niepodobne.
Idę po trochę waty cukrowej. Też chcesz?
Nie. Tak.
Oto on, bohater dnia.
Witaj, dorosła osobo.
Uśmiechnij się, głupku. Książka odniosła sukces i wszyscy cię kochają.
Zgarnąłeś Złoty Glob.
Jeśli dziś się nie cieszysz, to już nigdy się nie ucieszysz.
To mi miało dodać otuchy?
- Bo to ponura wizja. - Vincent Dorosłypan.
Jak tam sprawy na pełnym etacie?
Dobrze. Dzisiaj sobie wszedłem na giełdę. Robiłem biznes.
Ciągle mówię, że za dużo pracuje.
Przestańmy biec w wyścigu szczurów.
Skoczmy gdzieś, gdzie jest mokro i latynosko.
Możecie sobie wyobrazić to ciało w kąpielówkach?
Ja nie mogę.
Chodź się pokręcimy. Znasz Brendana Frasera?
Czuję, że się polubicie.
Wolniej!
Powinienem dać go Diane. Wiedziała, że książka tyle osiągnie.
- Ta dziewczyna wie, co robi. - Co u niej?
Nie widziałem jej od... Jakiś czas jej nie widziałem.
Dla niej to też było coś wielkiego.
Jest prawie tak sławna jak ja. Jesteśmy jak Brangelina.
- To się cieszę. - A co u ciebie?
- Było bardzo ciężko... - Erica! Czy to ty?
Kto cię wypuścił z poparzeniówki?
Przepraszam... Chcę powiedzieć, że książka jest świetna.
Bardzo cię obnaża, jest szczera i odkrywcza.
Serio?
Jak to, że stajesz się sławny po to, żeby bez przerwy coś cię rozpraszało
i żebyś nie musiał przebywać sam ze sobą. To była cenna obserwacja.
- Zdecydowanie cenna. Chcesz stąd zwiać? - Co?
Pojechać do mnie, trochę się obnażyć, szczerze i odkrywczo?
- Nie, dzięki. - A ty?
Spoko.
Wciąż się spotykasz z BoJackiem?
Podobno się nie lubicie. Napiszesz o tym książkę?
Patrzysz na pomarańcze? Napiszesz o nich książkę?
- Słucham. - Diane!
Tutaj Sebastian St. Clair. Słynny miliarder, filantrop i podróżnik.
Proszę, nie musisz klaskać.
No, możesz trochę poklaskać.
Dostałem numer od Pinky'ego Pingwina.
Szukam redaktorki, która jeździłaby ze mną i dokumentowała moje śmiałe wyczyny
niosące pomoc zdewastowanym społecznościom i przesiedleńcom.
Niesamowita propozycja, ale to raczej nie są sprawy, którymi się zajmuję.
Diane, jeżeli umiesz sprawić, że ludzi obchodzi BoJack Horseman,
na pewno sprawisz, że zaczną ich obchodzić wychudzone dzieci bez rączek.
Ludzie muszą się wreszcie obudzić.
Jestem rannym ptaszkiem.
Mam nadzieję, że chodziło ci o obrażenia, ponieważ, Diane, mamy tutaj sporo tego.
O, tak, oczywiście.
Chcesz spędzić trzy miesiące w Sudanie?
Nie tylko tam. Jest też Haiti, Tajlandia, Uganda i Czeczenia.
- Nie możesz tego robić w LA? - Chcę robić coś naprawdę ważnego.
Chcę pomagać ludziom i robić dobrą robotę, i spać na ziemi, robić kupę do wiadra.
Nikt nie chce robić kupy do wiadra.
Może ja chcę? A może chcę robić kupę do wiadra?
Jak chcesz, możemy kupić ci wiadro. Nie musisz jechać aż do Czeczeniowacji.
- Dobrze powiedziałem? - Chodzi o coś więcej.
Myślę, że dobrze by mi zrobił wyjazd z LA na jakiś czas.
Skarbie, wspieram cię, niezależnie co robisz.
Ale nie dogonisz marzeń w tych okropnych, zmyślonych krajach.
Wszechświat jest okrutną, obojętną próżnią.
Szczęście to nie poszukiwanie sensu,
tylko ciągłe zajmowanie się nieistotnymi głupotami,
a na końcu umieranie.
Wiesz, chyba jeszcze się wstrzymam z tą decyzją.
Czad!
Mogę mieć pytanie? Czy wczoraj wieczorem Vincent wydawał ci się dziwny?
To trzech chłopców pod prochowcem, więc nie.
Przechodzimy ciężki okres. To trudne.
Zaharowuje się na śmierć w fabryce biznesu.
a w domu chce się relaksować przy filmach dla dorosłych.
Myślałam, że może zaangażuję się jak dorosły człowiek, ale...
Koniec moich spraw. BoJack, jesteś na topie!
Znowu mówimy o mnie?
Wpłynęła propozycja, byś zagrał szwarccharakter w nowym Bondzie.
Zgadzam się, totalna kiła.
Ale to nowy projekt braci Coenów.
Western o zapadłej dziurze. I ty grasz szeryfa.
Cześć, Oscarze. I jak myślisz?
Myślę, że czas zagrać Secretariata.
Serio? Już? A nie jesteś kapkę... o wiele za stary?
Zapytałaś mnie, co chcę robić. Zawsze tego chciałem.
I jeśli tego nie zrobię, wszystko pójdzie na marne.
O, flak. No jasne. Po co miałbyś mi cokolwiek ułatwiać,
kiedy możesz wszystko komplikować?
Laura! Odwołaj mi wszystkie spotkania. Muszę wtoczyć na górę głaz,
a on zawsze będzie się staczał w dół, nie zważając na mnie.
Grzeczny kotek.
Dobra, Todd. PB Livin` musi wejść w nowy projekt.
Dwumiesięczna porcja przekąsek odniosła sukces,
ale wszedłem w ten biznes, żeby robić filmy, więc zróbmy film.
Mam tu kilka scenariuszy. Z każdego można zrobić kinowy hit.
Fantastycznie.
Ale mam też w zanadrzu jeden pomysł zupełnie niezwiązany z filmem.
Dawaj mi ten pomysł!
Dobra, jechałem sobie Wilshire i zobaczyłem pustą wystawę sklepową.
I wiesz, czego potrzebuje świat?
Padam z niecierpliwości.
Sklepu, w którym można kupić rzeczy na Halloween.
Rzeczy na Halloween? A tego jeszcze nie ma?
Jest, tylko w październiku.
Ale jak to jest, że nigdy nie ma ich w styczniu?
To jest luka w rynku.
Tak, całoroczny sklep z rzeczami na Halloween.
- Nie. Otwarty tylko w styczniu. - Genialne!
I właśnie takie pomysły wygrywają Złote Globy.
To chyba dobry czas na Secretariata.
To chcesz zagrać jakąś postać jego ojca albo dziadka?
Albo może podstarzałego szamana, który rzuca na niego klątwę?
Wiem, że już trochę zdziadziałem,
ale wiesz lepiej niż inni, że nie wolno skreślać starych wyjadaczy.
Nie mydl mi oczu ageizmem, gnojku. Miewam bąki dłuższe niż twoja kariera.
Ale on padł mając 27 lat, więc nie róbmy się w konia.
Nagraj temat i pozwól mi przyjść na casting.
Masz produkcję w toku, gnojku. I to „masz" znaczy „mam".
A „w toku" znaczy „podzwonię i zobaczę, co się da zrobić".
A to „gnojku" znaczy „ty stary koniu".
- Nie, postaw tu. - Dobra, dobra, stawiam.
Czy kiedyś ci się to przydarzyło?
- Czy co mi się przydarzyło? - Todd?
Tak, mój drogi Peanutbutterze?
Co to za kretyńska gadka?
Właśnie wpadłem na fenomenalny pomysł na kostium na Halloween.
Może byśmy szybko skoczyli do sklepu
i wydali trochę szmalu?
Ale drogi Peanutbutterze, nie słyszałeś o tym?
Jest styczeń i sklepy z rzeczami na Halloween otworzą się za 9 miesięcy.
A ja chcę zaspokoić swoje potrzeby.
- Czy kiedyś ci się to przydarzyło? - Mnie nigdy i innym pewnie też nie.
Przedstawiamy ci nasz nowy sklep, "Halloween w styczniu",
niezwykle wciągające przeżycie Halloween dla zwykłych zjadaczy chleba.
Halloween w styczniu? Wyjaśnij to, proszę.
Ale zanim to zrobię, zdradź widzom, czy znaliśmy się wcześniej.
- Nigdy! - Zatem zgodnie z faktami,
- w styczniu jest najwięcej samobójstw. - Fakt, jestem bliski popełnienia.
Za to jest mniej sklepów z rzeczami na Halloween. Przypadek?
Przekonałeś mnie. Ten sklep może ocalić życie.
Nie do wiary. Kiedy wasze siły się łączą,
okazujecie się głupsi niż suma waszej głupoty.
- Dzięki. - Mów dalej.
Ty przestań go nakręcać, a ty przestań nakręcać jego.
Obydwaj igracie z ogniem.
- Ogniem zwanym „macie dobry pomysł"? - A może ogniem zwanym „przyjaźnią"?
- Ogień nie nadaje rzeczom nazw. - A ogień piekielny?
Albo Wyspa Ognia.
- Albo Gabe. - Kto to?
Typ, z którym był ogień.
- Musiał być niezły. - I był. Super typ.
Biznes, biznes, biznes. Czy tylko o tym umiesz gadać?
Sam nie wiem...
Kto jest pod tym płaszczem? Musisz się przede mną odkryć.
Nie ma mowy. Muszę zadzwonić do faceta w biurze i pojechać w jedno miejsce.
Zawsze ci faceci i miejsca.
Myślałam, że chcę chodzić z kimś dorosłym,
ale wewnątrz jestem dzieckiem.
Chcę jeszcze móc chodzić boso po trawie. Chcę nosić jeansy. Chcę tańczyć.
- To jest dobre dla dzieci. - Nie, Vincent.
Bycie dorosłym to coś więcej niż praca, biznesy
i odpowiedni wzrost.
Chcę się bawić.
Musi być różnica między monogamią a monotonią.
Co to jest mogoto-nia?
Cóż, najwyraźniej zupełnie inaczej rozumiemy, co to jest.
Chciałabym to znieść jak dorosła, ale, szczerze, mnie to boli.
Chyba powinieneś już iść. Zniknąć z mojego życia.
A postawisz mi soczek?
BoJack, poznałeś Kelsey Jannings, naszą reżyser?
Niezwykle doceniam to, że dałaś mi tę możliwość.
Jako dziecko uważałem Secretariata za bohatera.
Był bohaterem dla wielu osób.
Bo wiesz, to był facet, który miał wszystko...
Znam historię. Jestem reżyserem.
Kelsey, spokojnie.
Nosi ją, bo widziała już ze 30 osób czytających ten tekst
i mamy serdecznie dość tego pieprzonego castingu.
Zacznij, jak będziesz gotowy.
Jasne. Zaczynajmy.
Hej, nie jesteś tym koniem, który wygrał wszystkie gonitwy?
Nie dziś. Dziś jestem tylko klientem, który chce kawałek ciepłego ciasta.
Mogę mieć do ciebie pytanie?
Jak jesteś tam, na tym torze, to przed czym tak uciekasz?
Chcesz znać prawdę? Przed niczym.
Wszyscy przed czymś uciekają, złotko.
Nie, ja... uciekam przed niczym. Jestem przerażony nicością.
Ludzie do mnie podchodzą, chcą autograf lub zdjęcie.
Myślą, że kogoś we mnie rozpoznają.
Chciałbym być tym, za kogo mnie biorą, ale nie jestem.
Widzą moją wielkość i mylą ją z dobrocią, a ja...
Wiem, że tam nic nie ma.
I choć biegnę co tchu, nie umiem od tego uciec.
BoJack, chyba wszyscy się tu zgodzą, że...
O mój Boże! Andrew Garfield się zgodził.
- Mamy Secretariata! - Mamy Andrew Garfielda?
- To najlepszy dzień w życiu! - Spidermanowi się nie odmawia.
Już mogę umierać. To będzie hicior!
Andrew Garfield!
Od tych tabletek ma się koszmary.
I to przerażające, ale od malarii ma się śmierć,
więc będziesz wolała tabletki, Diane.
Chwila, komar wpadł mi do namiotu. Czego tu chcesz?
Diane, mówi Princess Carolyn.
- Agentka BoJacka. - Tak, wiem.
Ta różowa kotka, która kiedyś była z BoJackiem.
Znamy się. Od dość dawna. Byłaś na moim ślubie.
Słuchaj, firma Turteltauba robi film o Secretariacie,
a że jesteś mega ekspertką,
chcą cię wziąć do ekipy jako konsultanta postaci.
- Co to znaczy? - Najprostsza robota świata.
Siedzisz w fotelu, zajadasz ciacha
i raz w tygodniu mówisz: „Secretariat by tak nie zrobił".
Właśnie dostałam inną propozycję. Wiedziałaś, że w Sudanie są sieroty...?
Bierz tę fuchę i kupisz sobie te sieroty.
- Nie chcę ich kupować. - Jeśli chcesz pomagać ludziom,
nie zaszkodzi mieć trochę grosza.
Teraz weź pracę, potem pomóż sierotom. Zawsze jest jakieś później.
Przegadaj to z mężem.
Idę wyregulować sobie wąsy. Będę wpadać na ściany, ale będę boska.
- Jakie macie tu ciasto? - Niedobre.
Wezmę, co macie.
W dupie. Wrzuć je do miski z burbonem i przynieś chochlę.
Obaj zauważyliśmy, że ostatnio przyłapałeś jakiegoś ultra doła,
ale chyba mamy coś, co prawdopodobnie poprawi ci nastrój.
To nowe, ekscytujące przedsięwzięcie, tak samo nowe, jak ekscytujące.
Jeszcze inne? A co z waszym sklepem?
- Z naszym czym? - Ze sklepem „Halloween w styczniu".
Musieliśmy zdjąć podłogę,
bo Peanutbutter ciągle drapał parkiet,
no a potem... Położyliśmy nową podłogę?
Halloween? I to w styczniu? Ale super pomy...
Teraz zamierzamy wejść w naspoje.
- W co? - Naspoje!
W sensie „napoje", tak?
Nie, naspoje. Taki nastrój, który pijesz tak jak napój.
Chyba tego nie kumam. Jak możesz pić nastrój?
- Tak jak napój. - Więc to jednak napój?
Nie, to jest naspój. Taki nastrój do picia.
- Jak można pić nastrój? - Tak jak napój.
Kupujesz go w sklepie? Jakie są fizyczne właściwości?
Nie rozkminiliśmy szczegółów, ale ważne, że już się promujemy
i chcemy, żebyś wszedł od samego progu.
I taki jest problem z waszymi pomysłami. One mają tylko progi!
Nareszcie, sklep na Halloween dla zwykłych zja...
Dzień dobry.
Wieczorem mamy przyjęcie promocyjne i fajnie by było, gdybyś wpadł.
Nie szczędziliśmy grosza. Bo wierzymy w nasz produkt.
- Naspoje? - Tak.
Powiedziałeś „naspoje"? Czy „napoje"?
Bo my robimy tylko... Które robimy?
Lubię myśleć, że naspoje robią nas.
Po twoim tonie wnoszę, że powiedziałeś coś mądrego.
- Może breloczek? - Może etui?
A może otwieracz? To nastrój, który pijesz tak jak napój!
Todd, czy to się dzieje naprawdę?
Hurra! Wiesz, że nie mówię tego słowa ot tak sobie.
Dobra, teraz tylko musimy się porządnie skupić
i doprowadzić projekt do końca.
Czułbym się okropnie, gdyby coś nas zdekoncentrowało
i wszystko rozbiło się jak fala o kafel.
Chwila, powiedziałeś „fala o kafel" czy „falafel"?
Powiedziałem „fala o kafel", ale powiedz, co to za pomysł na falafel?
- Falafel albo... fawafel. - Co?
BoJack, ale jest zajebiście. Naspoje, co?
- W ogóle wiesz, co to jest? - Jakaś męska część garderoby.
Co by to nie było, próbuję czegoś nowego. Jestem znowu singielką i uwielbiam to.
- Może to powtórzę... - Princess Carolyn.
Vincent. Proszę, masz tupecik, żeby się tutaj zjawiać.
- Więc ja chyba zaraz... - Nie! Teraz ja mówię.
Bardzo źle się zachowywałem, ale postałem w kącie i wszystko sobie przemyślałem.
Chciałem być bardzo dorosły,
ale czasami najdoroślejsze, co facet może zrobić, to powiedzieć prawdę.
A prawda o mnie jest taka, że ja...
- Jedziemy. - Ja cię kocham.
- Co? - Vincent!
- Chodźmy pobiegać na bosaka po trawie. - Chodźmy.
Brawo! Nigdy nie będę taki jak ten facet.
Żeby mój chłopak był tak dojrzały.
Tu Kelsey Jannings.
- W sprawie Secretariata. - Co tam?
Garfield odpadł. Miał dziś jakiś dziwny wypadek.
Sklep z rzeczami na Halloween? I to w styczniu? Piekielnie zabawne.
Ojejku.
Skurczybyk połamał sobie wszystkie kości
i szukam kogoś innego. Studio chce młodziaka,
ale ja myślę, że może kogoś bardziej w stylu BoJacka Horsemana.
- Mówisz serio? - Tylko ty masz jaja, żeby go zagrać.
Możemy cię odmłodzić, ale teraz ci coś powiem.
Nie toleruję robienia z siebie bidulki ani histerii gwiazdeczki,
bo to zapewnia mi eksżona
razem z wycinkami z gazet o glutenie. Za jakie grzechy, Marla - gluten.
Ale jak chcesz zrobić film...
No chcę. Chciałbym. Bardzo.
Masz miesiąc, żeby się ogarnąć. Musisz schudnąć 25 kilo i przytyć 10.
- I BoJack? - Tak?
Nigdy nie dzwoń na ten numer. Sama zadzwonię.
Dusza towarzystwa, co?
Nie wiem, co robić z rękami.
Właśnie dostałem rolę Secretariata.
- Fantastycznie. - Całe życie o tym marzyłem.
- Widzę, jak się mega jarasz. - Co ja teraz zrobię?
Takie mamy dylematy, co?
Wiesz, czego chcesz, ale tego nie dostajesz,
albo dostajesz, czego chcesz, i już nie wiesz, czego chcesz.
- Ale to głupie. - No.
Nie wiem, co ty na to, ale właśnie zgodziłam się wziąć robotę
na planie Secretariata jako „konsultant postaci".
Więc znowu będziemy razem pracować?
Tak. Tylko żebyś nie miał mnie dość.
- To mi nie grozi. - To dziwne, że wzięłam tę fuchę?
Dlaczego? Przecież napisałaś książkę o Secretariacie.
Tak, no wiem, tylko...
Kiedy przeprowadziłam się do LA, myślałam, że będę robiła coś ważnego.
Pisać rzeczy, które coś zmieniają.
A potem jakby wpadłam w koleinę, a potem w drugą.
Masz czas. Zawsze jest jakieś później.
Chyba zawsze jest jakieś później.
Pamiętasz, kiedy spytałeś, czy myślę, że w głębi duszy jesteś dobry?
Czy ja to pamiętam? Jak przez mgłę.
Zaskoczyłeś mnie i nie wiedziałam, co powiedzieć.
A czy myślisz, że jestem dobry? W głębi duszy?
O to chodzi. Bo ja raczej nie wierzę w duszę.
Chyba myślę, że jesteś dokładnie tym, co robisz.
To przygnębiające.
Myślę, że twoje książki wiele zmieniają.
- Dzięki. - Bardzo chcę, żebyś mnie lubiła, Diane.
No wiem.
KSIĄŻKI WCIĄŻ W MODZIE!
Przepraszam, że nie dałam ci prezentu na urodziny.
Tak totalnie mnie zajęło szukanie biletu na koncert New Kids On The Block,
że zapomniałam, co jest ważne.
A mnie tak wciągnęły szkolne wybory na przewodniczącego,
że zapomniałem, po co w ogóle startuję.
A ja latałam za chłopakami.
Dzieciaki, nie potrzebuję prezentów. Wszystko, czego chcę, jest tutaj.
Makaronik?
- Sabrino! - Chodź tutaj, ty głupolku.
Napiszesz, że dla Blake'a?
Dziękuję. Jesteś moim bohaterem.
Naprawdę?
Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.