Τι κάνουμε τώρα, Ιππέα;
Τι θα κάνεις τώρα, λυσσασμένο σκυλί;
Τόκιομι...
Θα... σε σκοτώσω!
Ξιφομάχε!
Δεν καταφέρνουμε τίποτα.
Αν μπορούσαμε μόνο να χρησιμοποιήσουμε το αριστερό χέρι της Ξιφομάχου...
www.anime_awmn.net
Ato ichido dake kiseki wa okoru darou
Άραγε και το τελευταίο θαύμα δεν θα πιάσει;
Yasashii koe de egaku yuganda mirai
Μια ευγενική φωνή ζωγραφίζει ένα στρεβλό μέλλον.
Mou dare mo nakanai sekai no tame ni
Για χάρη ενός κόσμου όπου τα δάκρυα θα πάψουν,
Akaku kegasareta sora no doko ni mo
προτού αγγίξουν τον λερωμένο με αίμα ουρανό,
Todokazu kieru sakebi to inori
οι κραυγές και οι προσευχές μου εξαφανίζονται.
Nagusame wa sutete yukeru
Συνεχίζω, έχοντας εγκαταλείψει κάθε παρηγοριά.
Kirei na tsuki no hikari ga hajimari e to shizumiyuku
Το όμορφο φεγγαρόφως ακτινοβολεί μπρος στο ξεκίνημα και χάνεται
Sono kanata e
στον ορίζοντα.
Tozasareteku hitomi de mada tooku e te wo nobasu
Θα συνεχίσω να προσπαθώ να σε φτάσω.
Kimi no nageki wo shinjite
Πιστεύω στη λύπη σου.
Έι, Ξιφομάχε!
Δεν πιάνει αυτό.
Υποχωρούμε!
Μη λες ανοησίες.
Πρέπει να τον σταματήσουμε εδώ!
Μα, έχουμε εξαντλήσει κάθε επιλογή.
Υποχώρησε για τώρα.
Έχω μια ιδέα.
Ακούστε, όλοι.
Άσχετα με το ποιο σχέδιο θα ακολουθήσουμε, πρέπει να κερδίσουμε χρόνο.
Θα τον μεταφέρω μέσα στους Ίωνες Εταίρους.
Ωστόσο, ακόμη κι οι συνδυασμένες δυνάμεις των πιο σκληρών στρατιωτών μου δεν μπορούν να το καταστρέψουν.
Ο περιορισμός του μέσα στην Ιδεατή Πραγματικότητα είναι το μέγιστο που μπορούμε.
Και μετά;
Δεν έχω ιδέα.
Αν βάλω ένα τόσο τεράστιο πράγμα μέσα στην Ιδεατή Πραγματικότητα, θα αντέξει μόνο μερικά λεπτά.
Εσείς θα σκεφτείτε έναν τρόπο σ' αυτό το διάστημα.
Ηρωικά Πνεύματα...
Θέλω να μου ανοίξετε έναν δρόμο για τη νίκη.
Έι, αγόρι.
Εσύ να μείνεις εδώ.
Μόλις ενεργοποιήσω το πεδίο, δεν ξέρω τι θα εξελιχθεί στο εσωτερικό.
Αγόρι, συγκέντρωσε τον νου σου και να με καλέσεις αν συμβεί οτιδήποτε.
Θα στείλω έναν αγγελιοφόρο.
Ξιφομάχε! Δορυφόρε!
Αφήνω τα υπόλοιπα πάνω σας.
Πολύ καλά.
Πόσο ανούσια η προσπάθεια.
Μαμά!
Τι είναι αυτό;
Τι θα έλεγες να βουτούσες πρώτος σ' αυτόν τον σωρό βρώμας, μιγά;
Μετά από τόσα λόγια...
Μόνο αυτό είχες κρυμμένο στο μανίκι;
Προσπαθεί να αυτοκτονήσει;
Κάριγια.
Δέξου το ως δώρο μου.
Οδυνηρός Πύρινος Θάνατος!
Θα... σε σκο...τώ...σω...
Τόκιομι!
Ζό...κεν...
Τι κάνουμε;
Μας κερδίζει χρόνο, αλλά αν δεν τον αξιοποιήσουμε για να σκεφτούμε κάτι,
θα είμαστε πάλι στο σημείο μηδέν.
Έι, Άινζεμπρν...
Καμιά ιδέα;
Έλα τώρα!
Λοιπόν...
Πώς δουλεύει αυτό;
Άιρι;
Όχι, εγώ...
Εννοώ...
Κατάλαβα.
Πρέπει να είσαι ο Αφέντης του Ιππέα.
Τέλεια.
Ήθελα να μιλήσω και σε σένα.
Ποιος είσαι εσύ;
Δεν έχει σημασία.
Η εξαφάνιση του Ξορκιστή ήταν έργο του Υπηρέτη σου, ναι;
Έτσι νομίζω.
Ερώτηση.
Όταν ο Ιππέας διακόψει την Ιδεατή Πραγματικότητά του,
μπορεί να τοποθετήσει ό,τι υπάρχει μέσα σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία;
Μέχρι ενός σημείου.
Μέχρι εκατό μέτρα περίπου, αλλά είναι δυνατόν.
Ο Ιππέας μπορεί να ελέγξει το σημείο υλοποίησής του.
Πολύ καλά.
Θα περιμένω την κατάλληλη στιγμή και θα ρίξω μια φωτοβολίδα τότε.
Ελευθέρωσε τον Ξορκιστή από κάτω της.
Μπορείς να το κάνεις αυτό;
Νομίζω... ότι μπορώ.
Πιθανόν.
Ακόμη ένα πράγμα.
Θέλω να δώσεις ένα μήνυμα στον Δορυφόρο.
Πες του ότι το αριστερό χέρι της Ξιφομάχου κρατά ένα Ηρωικό Φάντασμα ικανό να καταστρέψει οχυρά.
Συμβαίνει κάτι;
Λοιπόν, μου έδωσε ένα μήνυμα για σένα.
Κάτι είπε, ότι το αριστερό χέρι της Ξιφομάχου μπορεί να καταστρέψει οχυρά...
Είναι αλήθεια αυτό, Ξιφομάχε;
Μπορεί να καταστρέψει το τέρας του Ξορκιστή μ' ένα χτύπημα;
Μπορεί.
Ωστόσο, Δορυφόρε...
Το βάρος του σπαθιού μου είναι το βάρος της υπερηφάνειας μου.
Η πληγή που μου επέφερες στη μάχη μας είναι μετάλλιο τιμής, όχι εμπόδιο.
Η βοήθεια του Ντίαρμουντ Ο'Ντύνα ως υποκατάστατο του αριστερού μου χεριού αξίζει όσο δέκα χιλιάδες στρατιώτες.
Ξέρεις, Ξιφομάχε...
Δεν μπορώ να συγχωρήσω τις ενέργειες του Ξορκιστή.
Ενισχύει την απόγνωση όσων είναι γύρω του και βρίσκει ευχαρίστηση στο να τους τρομοκρατεί.
Υπό τους όρκους που έδωσα ως ιππότης, δεν μπορώ να παραβλέψω τέτοιο κακό.
Δορυφόρε, μην το κάνεις!
Πρέπει η Ξιφομάχος να νικήσει αυτή τη μάχη; Ο Δορυφόρος;
Όχι, κανείς τους.
Αυτό που τώρα πρέπει να θριαμβεύσει είναι η οδός του ιπποτισμού που εμείς προασπίζουμε.
Δεν συμφωνείς κι εσύ, Ηρωικό Πνεύμα Αρθουρία;
Δορυφόρε...
Εναποθέτω τις ελπίδες μου για νίκη στο ξίφος σου, Βασιλέα των Ιπποτών.
Στηρίζομαι πάνω σου, Ξιφομάχε.
Το αποδέχομαι, Δορυφόρε.
Στο σπαθί μου, σου ορκίζομαι ότι θα νικήσω!
Αυτό ήταν από τον θρύλο του Βασιλιά Αρθούρου...
Ξιφομάχε!
Παράφρων;
Τι στο καλό...
Τολμάς να μου γυρίζεις την πλάτη, μιγά;
Με προσβάλλεις!
Τι πράγμα;
Ξιφομάχε!
Τι τον έπιασε, τον Παράφρονα;
Μόλις επανέκτησα το αριστερό μου χέρι, και τώρα αυτό;
Η οποιαδήποτε ψυχή αναζητεί την ηδονή, συνειδητά ή ασυνείδητα.
Ήταν ο μόνος τον οποίον διέταξες τον Δολοφόνο να ερευνήσει εκτεταμένα
ώστε να κατανοήσεις αυτές τις "περίπλοκες περιστάσεις".
Κι αυτό οφείλεται στο ασυνείδητο ενδιαφέρον σου.
Είναι ακόμη πολύ νωρίς.
Αυτό το τρέμουλο...
Είναι σημάδι ότι η Ιδεατή Πραγματικότητα του Ιππέα δεν μπορεί ν' αντέξει πολύ ακόμη.
Ιππέα...
Είμαι εκ των Εταίρων, ο Μιθρένης.
Είμαι τα αυτιά του βασιλιά μας.
Θ-Θέλω να περιμένει μέχρι το σινιάλο
και μετά να ελευθερώσει τον Ξορκιστή μέσα από την Ιδεατή Πραγματικότητα στο καθορισμένο σημείο.
Μπορεί να το κάνει;
Πολύ πιθανόν, αλλά ο χρόνος τελειώνει.
Οι δυνάμεις μας μέσα στην Ιδεατή Πραγματικότητα δεν μπορούν να συγκρατήσουν περαιτέρω το τέρας.
Το γνωρίζω!
Αυτό το γνωρίζω!
Να πάρει!
Τον καταραμένο, τον Παράφρονα.
Δεν υπάρχει κάτι που να μπορούμε να κάνουμε με δαύτον;
Θα πάω εγώ.
Δορυφόρε...
Αρκετά, τρελέ πολεμιστή!
Ή όλα ή τίποτα!
Τοξότη...
Τώρα!
Κάτω από 'κείνο!
Όπως διατάξτε.
Ειλικρινά...
Γιατί καθυστερήσατε τόσο;
Τώρα, Ξιφομάχε. Δείξε μου.
Θα εκτιμήσω την πραγματική αξία της λαμπρότητάς σου ως Ηρωικό Πνεύμα.
Αυτό το φως..
Το σπαθί της λάμπει...
Το όνειρο όλων των στρατιωτών...
των διασκορπισμένων στο πεδίο της μάχης του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος,
που κρατούν και με θλίψη εξαίρουν καθώς πλησιάζει το τέλος τους.
Η θέλησή τους είναι η υπερηφάνεια της
και τους καλεί να μείνουν πιστοί στους όρκους τους.
Ο αήττητος βασιλιάς τραγουδάει δυνατά το θαύμα που στα χέρια του κρατεί.
Και το όνομα αυτού...
Εξκάλιμπερ!
Αυτό το φως...
Δεν υπάρχει αμφιβολία.
Αυτή η λαμπρότης ευλόγησε εμένα και την Ζαν με χαρά κι ευτυχία...
Τι...
...έκανα;
Το είδες αυτό, Βασιλέα των Κατακτητών;
Αυτή είναι η λαμπρότης της Ξιφομάχου.
Συνεχίζεις να μην την εγκρίνεις, αν και έγινες μάρτυρας ενός τέτοιου φωτός;
Αυτό το φως προέρχεται από το γεγονός ότι έχει επωμιστεί τις ελπίδες όλων των υπηκόων της.
Η λαμπρότητά του είναι που το κάνει τόσο τραγικό.
Κι ειδικά όταν σκέφτεσαι ότι αυτή που κουβαλά αυτό το βάρος είναι ένα μικρό ονειροπόλο κοριτσάκι.
Ένα κορίτσι που δεν έζησε παιδικά χρόνια, δεν ερωτεύτηκε,
καταραμένη από τα ιδανικά της, και που κατέληξε έτσι.
Είναι πολύ επώδυνο και μόνο να την αντικρίζεις.
Μα, αυτή δεν είναι η ομορφιά της;
Τα όνειρά της ήταν υπερβολικά μεγάλα για εκείνη.
Φαντάζομαι ότι συνέτριψαν ακόμη και την ονειροπόλα πλευρά της τελικά.
Τα δάκρυα του θρήνου που έσταξαν από τα μάτια της στις τελευταίες της στιγμές
θα πρέπει να ήταν πολύ γλυκά.
Φαίνεται ότι τελικά εμείς οι δυο δεν μπορούμε να συμβαδίσουμε, Βαβυλώνιε Βασιλέα των Ηρώων.
Επιτέλους το συνειδητοποίησες;
Και τι θα κάνεις, λοιπόν, Ιππέα;
Θ' αφήσεις το ατσάλι να εκφράσει τον θυμό σου;
Πολύ θα το ήθελα,
αλλά απόψε έχω εξαντληθεί αρκετά ώστε να αντιμετωπίσω έναν αντίπαλο σαν κι εσένα.
Εννοείται, όμως, ότι θα αντιπαλέψω αν αρνηθείς να παραμερίσεις.
Δεν με νοιάζει.
Μπορείς να ξεφύγεις, Βασιλέα των Κατακτητών.
Δεν θα με ικανοποιούσε να σε καταστρέψω παρεκτός όταν είσαι σε πλήρη ισχύ.
Ώστε κι εσύ πληγώθηκες όταν σε κατέρριψε εκείνο το μαύρο πράγμα.
Οι προκλήσεις τιμωρούνται με θάνατο.
Θα τακτοποιήσουμε το θέμα την επόμενη φορά, Βασιλέα των Ηρώων.
Η μάχη μας θα αποφασίσει τον νικητή του Πολέμου του Δισκοπότηρου.
Δεν είμαι τόσο σίγουρος γι' αυτό.
Ακόμη δεν έχω αποφασίσει αν αξίζει μόνο ένας να λάβει τον θησαυρό μου, Ιππέα.
Εκείνη είναι μια ανόητη που ελπίζει σε όνειρα πέρα των ανθρωπίνων δυνατοτήτων.
Εγώ, ο Γκίλγκαμες, είμαι ο μόνος σε Γη και Ουρανό
με το δικαίωμα να την αγαπώ στην καταστροφή της.
Εφήμερη, μα και λαμπρή, έλα στην αγκαλιά μου.
Αυτή είναι η απόφασή μου.
Επεισόδιο Δέκατο Πέμπτο
Χρυσαφένια Λαμπρότης
Doushite sora wa konnani aokute
Γιατί ο ουρανός είναι τόσο γαλανός;
Nanimo kanashimi wo shiranu you ni
Λες κι η λύπη δεν τον αγγίζει,
Itsumo tamerawazu ashita e to kuzureochiru
ακατάπαυστα διαλύεται ανοίγοντας δρόμο σε μια νέα ημέρα.
Inochi wa tarinai mama umarete kuru no ne
Μάλλον γεννιόμαστε λίγο για να ζήσουμε.
Kakeochita kokoro ni anata ga furete
Εσύ άγγιξες την ξεσχισμένη μου καρδιά.
Futari de yuku mirai wa kegare no nai tsuyosa de
Το μέλλον μας είναι γεμάτο με μια αγνή, ακηλίδωτη δύναμη.
Sora wa takaku kaze wa utau
Ο ουρανός απέραντος, ο άνεμος η μελωδία.
Yume wo miteta yorokobi e to
Κάποια μέρα οι άνθρωποι θα καταλάβουν,
Hito wa itsuka tadoritsukeru
τη χαρά να κυνηγάς ένα όνειρό σου.
Kodomo no hitomi de anata wa shinjita
Με μάτια σαν παιδιού, πάντα είχες πίστη.
Soba ni iru yo
Θα είμαι δίπλα σου.
Kooritsuita mori wo nukete
Καθώς περνάμε από το παγωμένο δάσος,
Sono hitomi ga sekai no nageki ni mayowanu you ni
έτσι ώστε η λύπη του κόσμου να μη λερώσει τα μάτια σου.
Είμαι ο Ντίαρμουντ Ο'Ντύνα, το πρώτο δόρυ των Ιπποτών της Φιάννα.
Χαίρομαι που σε γνώρισα!
Εξαιρετικό!
Εγώ, η Αρθουρία Πέντραγκον, Βασιλέας της Βρετανίας, αποδέχομαι την πρόκλησή σου.
Έλα!
Στο Επόμενο Επεισόδιο
Το Τέρμα της Τιμής
Ορμάω!