/Świat inwestycji /może być niczym dżungla.
/Byki, niedźwiedzie. /Niebezpieczeństwo czyha na każdym rogu.
/Dlatego w Stratton Oakmont /jesteśmy dumni z bycia najlepszymi.
/Wyszkoleni profesjonaliści /poprowadzą was przez finansową dzicz.
/Stratton Oakmont.
/Stabilność.
/Uczciwość.
/Duma.
/Raz, dwa, trzy!
25 patoli dla kutasa, który trafi w środek!
Dajecie!
Raz, dwa, trzy!
/Nazywam się Jordan Belfort.
/Nie on. /Ja. Właśnie.
/Były przedstawiciel klasy średniej, /wychowany przez księgowych
/w małym mieszkaniu /w Bayside w Queens.
/W wieku 26 lat jako prezes firmy maklerskiej /zarobiłem 49 milionów dolarów.
/Wkurzyłem się, bo zabrakło mi tylko trzech /do miliona tygodniowo.
/Nie, nie, nie.
/Ferrari było białe, jak Dona Johnsona /w "Policjantach z Miami".
/Nie czerwone.
/Ta olbrzymia posiadłość /to mój dom.
/Moja żona, Naomi. /Księżna Bay Ridge w Brooklynie.
/Była modelka /i laska z reklam Millera.
/Tak, to ona robiła mi gałę w ferrari, /także chowaj chuja w porty.
/Na dokładkę do Naomi /i dwójki cudnych dzieci
/mam rezydencję, prywatny odrzutowiec, /sześć samochodów, trzy konie,
/dwa letnie apartamenty /oraz 50-metrowy jacht.
/Uprawiam hazard niczym degenerat, /piję jak chlor
/i 5 lub 6 razy tygodniowo /jebię się z dziwkami.
/Trzy różne agencje federalne /próbują mnie dopaść.
/Przy okazji, /uwielbiam dragi.
Podoba ci się?
/Później tej nocy...
Wzbij się! Rozbijemy się, do cholery.
Wyluzuj.
- W porządku? - Tak, dobra robota.
Uważaj na siebie.
- Do następnego, brachu. - Do następnego.
Na co dzień spożywam ilości prochów, które otumaniłyby
Manhattan, Long Island i Queens. Na miesiąc.
- Dobrze pan wygląda, panie Jordan. - Łykam do 20 ludów dziennie na "ból pleców".
Adderall dla koncentracji.
Xanax relaksuje, trawka uspokaja, kokaina budzi, a morfina...
jest po prostu świetna. Dzień dobry.
Ale z wszystkich dragów, które widział świat,
jeden uwielbiam najbardziej.
Po odpowiedniej dawce tego gówna staniecie się niepokonani.
Gotowi zwojować świat i wypatroszyć wrogów.
Nie mówię o tym, tylko TYM.
/Pieniądze nie tylko/ /dają wam lepsze życie,
/najlepsze jedzenie, /auta i cipki.
/Czynią cię też lepszą osobą. /Wspierasz kościół lub partie polityczne.
/Możesz nawet ocalić jebanego /puszczyka plamistego.
/Zawsze chciałem być bogaty. /Cofnijmy się więc chwilę.
/22 lata, świeżo po ślubie, /gówniarz z bzikiem na punkcie kasy.
/Jadę więc od jedynego miejsca na świecie, /odpowiadającego moim wygórowanym ambicjom.
Jesteś gorszy niż glon. Masz z tym problem... Jordan?
- Żadnego. - Świetnie, bo taka jest prawda.
Jesteś glonem.
Jesteś "połączeniowcem", więc będziesz wybierał numery 500 razy dziennie,
próbując połączyć mnie z bogatymi biznesmenami.
Dopóki nie pchniesz Series 7, nie tykasz się niczego innego.
Siadaj!
W ostatnim roku zarobiłem 300 tysięcy dolarów.
Drugi gość, dla którego będziesz pracował, zarobił ponad milion.
/Milion dolarów? /To dopiero musi być gnida.
Jordan Belfort? Mark Hanna.
- Miło mi. - Mnie również.
Widzę, że poznałeś tutejszą pizdę.
Uśmiech i wybieraj. I nie podnoś jebanego łba do 13.
Jebać go. Ja tu jestem starszym maklerem, a on tylko płochliwym frajerem.
Ssij, Hanna.
- Naprawdę dałeś prognozę akcji na rozmowie? - Musiałem się jakoś wybić.
Zajebiście, kurwa.
- Lunch, dzisiaj. - Dobrze.
Nie zaczniemy jednak o 9:30, bo nasi klienci już odbierają telefony.
3... 2... 1! Do jebania!
/Chcecie poznać odgłos pieniędzy? /Odwiedźcie parkiet giełdowy na Wall Street.
/"Pierdol", "jeb to", /"kutas", "chuj", "pizda".
/Nie mogłem uwierzyć, /jak ze sobą gadali.
/Uzależniłem się w kilka sekund. /To było niczym adrenalina.
Sprawdź teraz akcje, pizdowaty chuju.
- Podnoś pierdoloną słuchawkę! - Przepraszam.
Straszny z ciebie chujek, Hanna.
Gówno nas obchodzi, jak działa ta technologia.
Obchodzi nas tylko zarabianie jebanej kasy.
- A więc 2000. - Jordan Belfort.
I gitara! Czas podzielić się akcjami.
2000, Microsoft. Prosto do dziury!
Chodź.
Uważaj, gorące.
Zamknij jebańca! Zamykaj.
- Koki? - Nie, dzięki.
Panie Hanna, czym mogę służyć w to wspaniałe popołudnie?
Plan jest taki, Hector. Dwa razy Absolut Martini.
Wiesz, jakie lubię. Na czysto.
Po upływie 7,5 minuty przyniesiesz kolejne dwie,
a potem co pięć minut kolejne dwie,
- póki jeden z nas nie padnie w chuj. - Doskonała strategia.
- Mnie wystarczy woda, ale dziękuję. - Pierwszy dzień na Wall Street.
Daj mu czas.
Dziękuję.
Daje pan radę normalnie funkcjonować, mimo bycia na haju?
A jak inaczej, do chuja pana? Kokaina i dziwki, przyjacielu.
Pewnie.
Cieszę się, że jestem częścią pańskiego zespołu.
- Pańscy klienci są... - Pierdol klientów.
Twoim jedynym zadaniem jest położyć mięcho na stole.
- Masz dziewczynę? - Jestem żonaty.
Mam żonę Teresę, która jest fryzjerką.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Pomyśl o niej.
Twoim zadaniem jest transfer pieniędzy z kieszeni klientów do twoich.
A jeśli klienci też na tym zarobią, skorzysta każdy.
Nie. Pierwsza zasada Wall Street.
Nikt, nawet jeśli jesteś Warrenem albo Jimmym Buffetem,
nikt nie wie, czy akcje pójdą w górę, w dół, czy ki chuj.
A już na pewno nie maklerzy.
Chodzi o "fugazi". Wiesz, co to jest?
- Tak, to fałszywka. - Tak, fugazy, pegazy. Nie istnieje.
Nigdy nie było na tej ziemi, nie ma go na tablicy pierwiastków.
Za chuja nie jest prawdziwe.
Skup się.
Niczego nie tworzymy ani nie budujemy.
Jeśli masz więc klienta, który kupił akcje za 8, a teraz są po 16,
więc jest w pizdu szczęśliwy i chce je wypłacić.
Zabrać jebane pieniążki i zwiać do domu. Nie pozwalasz im na to.
To by wszystko urzeczywistniło. Co więc robisz?
Masz kolejny światły pomysł. Wyjątkowy.
Kolejna sytuacja, kolejna akcja, by zainwestował swój zarobek.
I zrobi to za każdym razem, bo to jebany ćpun.
A ty to tylko powtarzasz. W kółko i w kółko.
On tymczasem myśli, że ma w chuj kasy. Na papierze, faktycznie.
Ale my, maklerzy? Zgarniamy tę prawdziwą forsę.
- Prowizje, skurwysynu! - No tak!
Niesamowite, proszę pana. Jestem strasznie podekscytowany.
Prawidłowo.
Są dwa klucze do sukcesu w pracy maklera.
Przede wszystkim, musisz być wyluzowany.
- Zwalasz sobie? - Czy zwalam? Tak.
- Pewnie. - Ile razy w tygodniu?
Trzy, cztery.
Postaraj się bardziej. To poziom nowicjusza.
Ja walę sobie przynajmniej dwa razy dziennie.
Rano, zaraz po treningu i drugi raz po lunchu.
Serio?
Nie robię tego, bo chcę, tylko dlatego, że muszę, kurwa.
Cały dzień pracujesz z liczbami.
Przecinki dziesiętne, wysokie częstotliwości.
Pierdolone cyferki.
Wszystko powyżej ramion dostaje mocno w kość.
To może ostro osłabić.
Trzeba nakarmić gąskę. Utrzymać cyrkulację.
- Regularnie kręcić śmigłem. - Jasne.
To nie rada, tylko recepta. Zaufaj mi.
Jeśli tego nie zrobisz, legniesz ostro.
Podzielisz różniczkę i wygniesz w chuj na bok.
Albo jeszcze gorzej, już tak bywało, implodujesz.
- Tego bym nie chciał. - Nie chciałbyś.
- Chcę tu trochę zabawić. - Implozje są paskudne.
Wyskakuj do kibelka, szprychuj, ile wlezie,
a kiedy będziesz już tym dobry, będziesz walił, myśląc o jebanej kasie.
Drugi klucz do sukcesu to ta petarda zwana kokainą.
Dzięki niej zachowasz trzeźwość umysłu.
Będziesz też szybciej wybierał numery. I wiesz, co jeszcze?
Mi to pasuje.
Obroty. Nadążasz?
- Obroty. - Niech klienci wirują na diabelskim młynie.
Cały czas. Przez całą dobę i cały rok.
Przez dekady i cholerne wieki.
To wszystko. Tak wygląda ta gra.
- Oliwkę? - Dziękuję.
Jesteśmy wspólnym mianownikiem.
Nie przestawaj.
Kasa wpada do portfela
Parada nadciąga w stronę Broadwayu
W kierunku każdym droga jednokierunkowa
/Przez następne pół roku /poznałem wszystkie sekrety Wall Street.
/Zarabiałem chujową kasę /i szykowałem się do Series 7.
/I w końcu zostałem licencjonowanym maklerem, /gotowym, by zbić fortunę.
/Mój pierwszy dzień /jako przyszły Władca Wszechświata.
19 października 1987 roku
Pół rok temu miałem Exxona po 86,25, a teraz jest za 36,5! Proszę pana!
/Dzień ten przeszedł do historii /jako Czarny Poniedziałek. Jak chuj.
/Do 16 rynek spadł o 508 punktów. /To największy spadek od krachu w 1929.
Nasze rodziny się znają!
Jakiś jebany kraj w Europie padł, ale nasz rynek się trzyma.
Nie chcesz tego sprzedawać.
- Co się stało? Jebane tsunami. - To olbrzymi błąd.
- Tak, pomówię z pańską żoną. - Zaufaj mi. Nie odbieraj telefonu.
Wiele osób będzie dzwoniło, próbując wyprać twoje brudy.
No kurwa...
Ja pierdolę!
/Niesamowite! /Pierwszy gówniany dzień jako makler.
/W ciągu miesiąca L.F. Rothschild, /działająca od 1899 roku,
/zamknęła działalność. /Wall Street mnie połknęło,
/by zaraz potem mnie wysrać.
Możemy zastawić mój pierścionek zaręczynowy.
- Gdyby zaszła taka potrzeba. - Posłuchaj mnie.
Niczego nie będziemy zastawiać.
- Co ci zawsze powtarzam? - Że będziesz milionerem.
Właśnie. Coś znajdziemy.
A to? "Najlepiej u Wiza". Sklep elektroniczny.
- Wykładacz towaru? - Nie będziesz tam pracował.
- Tak, ale ty zaczniesz od... - Jordan, wykończysz się tam.
- To sprzedaż. Mogę awansować na menadżera. - Nie będziesz wykładaczem.
- Dlaczego? - Bo jesteś maklerem.
Nikt nie zatrudnia teraz maklerów. Rozumiesz to?
Tu zatrudniają.
- Co tam jest napisane? - Maklerzy giełdowi.
Maklerzy na Long Island.
- Szukam Centrum Inwestorów. - Chcesz inwestować?
Nie. Szukam Centrum Inwestorów.
- Tak, to tutaj. Jestem Dwayne. - Dwayne?
- Tak. - Cześć, rozmawialiśmy przez telefon.
Jestem Jordan Belfort, makler z Rothschild w Nowym Jorku.
Usiądź. Jak się masz?
- Dzwoniłeś, tak? - Dwie godziny temu.
- Wiem, że w tym przypadku pójdzie w górę. - O to w tych chodzi.
Trzy centy za akcję! Łącznie trzy dolary, skąpy skurwielu!
- Gdzie macie Quotrony? - Quotrony?
- Komputery. - Nie potrzebujemy ich.
Handlujemy z różowych kartek.
- Kartek? - Tak, to groszowe akcje.
Firmy, które nie mogą być w NASDAQ, bo nie mają odpowiedniego kapitału
- handlują akcjami tutaj. - Akcje groszowe?
- Ta, Aerodhyne, jest bardzo interesująca. - Aerotyne?
- Bardzo pożądana. - Tak?
To bracia, którzy mają fabrykę antyradarów w garażu.
Z Dubuque. A może to mikrofale, nie pamiętam.
Dzwonisz pod firmowy numer i odbiera ich urocza mama, Dorothy.
Nic więcej o nich nie wiem.
Sześć centów za akcję? Kto kupuje takie gówno?
Szczerze mówiąc głównie idioci. Zawsze listonosze, czasami hydraulicy.
Znaleźli nas w reklamie w Hustlerze i Popular Mechanics,
a tam było napisane, że wzbogacą się w oka mgnieniu.
- W Hustlerze? - Wiesz, ten świerszczyk.
- Tak, z babeczkami. - Wieloma.
Pomagamy im sfinansować domy, pierścionki zaręczynowe,
- a może nawet łódź. - I to wszystko jest uregulowane?
- Tak jakby... - "Tak jakby"?
Jezu Chryste! Co za różnica kursu.
W tym rzecz. Jak się nazywasz?
- Jordan Belfort. - Jordan, ile dostawałeś z pewniaków?
- Jeden procent. - W tych akcjach masz 50%.
- 50% prowizji? - Tak.
- Za co? - To nasza marża za usługi.
Jeśli sprzedam akcje za 10 tysięcy, to zgarnę pięć tysięcy prowizji?
Jeśli sprzedasz te akcje za tyle, to sam ci zrobię lodzika.
I oby tak było.
Witaj, John. Jak się dzisiaj miewasz?
Kilka tygodni temu przesłałeś do naszej firmy pocztówkę,
prosząc o informację na temat akcji groszowych
z dużym potencjałem wzrostu i niskim ryzykiem spadku.
- Kojarzysz? /- Tak, możliwe.
Świetnie. Dzwonię dzisiaj, bo coś właśnie wpadło mi w oko, John.
Być może to najlepsze, jakie widziałem od pół roku.
Poświęć mi minutę, a podzielę się z tobą tym wszystkim.
/- Jestem w sumie zajęty... - Chodzi o Aerotyne International.
To nowatorskie przedsiębiorstwo technologiczne ze środkowego zachodu,
oczekujące na bliskie przyznanie patentu
na produkcję antyradarów nowej generacji, które będą mieć zastosowanie
zarówno w wojsku jak i dla cywilów. A teraz słuchaj, John.
W obrocie pozagiełdowym akcje kosztują 10 centów.
I przy okazji, John, według naszego analityka będą piąć się wysoko w górę.
Przy zainwestowaniu ledwie sześciu tysięcy zyskasz nawet do sześćdziesięciu!
/- Jezu, to moja hipoteka! - Dokładnie, mógłbyś ją spłacić.
John, jedno mogę ci obiecać. Nawet na tym rynku
proszę swych klientów, by oceniali mnie nie po zwycięstwach,
ale po moich porażkach, jako że jest ich tak niewiele.
A w przypadku Aerotyne, biorąc pod uwagę każdy możliwy czynnik,
czeka nas coś wielkiego.
/- Dobra, dam cztery tysiące. - To 40 tysięcy akcji, John.
Pozwól, że zatwierdzę transakcję, a moja sekretarka oddzwoni ze szczegółami.
- W porządku, John? /- Jak najbardziej.
Dziękuję za twoje zaufanie i witamy w Centrum Inwestorów.
/- Jasne, wielkie dzięki. - Trzymaj się.
Jak żeś to odjebał?
/W parę sekund zarobiłem dwa tysiaki. /Inni gapili się, jakbym odkrył ogień.
Świetnie. Nawet lepiej! /Sprzedawałem śmieci śmieciarzom
/i zarabiałem kasy jak lodu.
Jedyne, czego będziesz żałował, to że nie kupiłeś więcej.
/Sprzedawałem im gówno.
/Według mnie ich pieniądzom /było lepiej w mojej kieszeni.
/Wiedziałem, jak je wydać.
/Przepraszam. /To pańskie auto na parkingu?
/Tak.
/- Piękny wózek. /- Dzięki.
- Donnie Azoff. - Jordan Belfort. Miło mi.
Często je widuję. Chyba mieszkamy w tym samym budynku.
- Bez kitu? - 12. piętro?
- Tak. A ty? - Czwarte.
4-latek i paskudna żonka?
- Co robisz, stary? - To znaczy?
- Gdzie pracujesz? - Jestem maklerem.
- Maklerem? - No.
- Meble dla dzieci. - Fajnie.
Nie jest źle. Dużo zarabiasz?
- Wystarczająco. - Staram się zebrać to do kupy.
Masz wyjebane auto, a mieszkamy w tym samym budynku.
Nie rozumiem. Ile ty zarabiasz?
Nie wiem. W ostatnim miesiącu 70 tysięcy.
No kurwa! No chyba, kurwa, kpisz!
- Mówię poważnie. - Ja też.
- Ile zarabiasz tak na poważne? - Tak jak mówiłem, 70 tysięcy.
72, żeby być dokładnym. Coś takiego.
- W jeden miesiąc? - Tak.
Zrobimy tak. Pokaż mi papierek z tą kwotą,
a rzucę robotę i będę zasuwać dla ciebie.
Siemasz, Paulie. Co tam? Tak, wszystko w porządku.
Słuchaj, odchodzę.
/I rzucił robotę, co było nieco dziwne. /Dopiero go, kurwa, poznałem.
Nie powiem Susan. Chuj ją to?
/Miał też inne dziwactwa, /jak jego białe, świecące zęby.
/I nosił te zerówki, /by wyglądać jak stereotypowy protestant.
/No i te... plotki.
Usłyszałem straszną pierdołę. Nie chciałem nawet o tym wspominać.
- Straszna głupota. - Chodzi o mnie?
Ludzie gadają bzdury. Zazwyczaj nawet ich nie słucham.
- A co mówią? - Pieprzą, że posuwasz kuzynkę.
- Nie słucham ich. - To nie tak, stary.
Że ożeniłeś się z kuzynką. Pieprzone bzdury.
Moja żona to moja kuzynka, ale to nie tak jak myślisz.
- Jest z pierwszej linii? - Ani trochę. Coś ty.
Jej ojciec to brat mojej mamy.
Razem dorastaliśmy. I wyrosła na wykurwistą lasencję.
Moi kumple chcieli się z nią jebać. Nie pozwolę żadnemu z tych pokurwów
wyjebać mojej kuzynki. Użyłem kuzynostwa jako...
Nie pozwolę komuś jebać mojej kuzynki.
Jeśli ktoś ma ją jebać, będę to ja.
- Wiesz, z szacunku. - Rozumiem.
- Nie boisz się problemów z dziećmi? - Mieć dzieci?
- Mamy dwójkę. - Nie chcę się wtrącać...
- Nic im nie jest? - Nie, nie są upośledzone.
- Ale jest taka możliwość. - Tak, jakieś 60%.
60-65% szans, że dzieciak będzie, kurwa, opóźniony, czy coś.
- Budzi grozę. - Dzieci i tak mogą zachorować.
- Nawet jak nie ruchasz kuzynki. - A gdyby tak się stało?
Generalnie, gdyby dzieciak był opóźniony, wyjechałbym na wieś,
otworzył drzwi od auta i wypuścił go na wolność.
Niech żyje na wolności.
W chuja cię robię!
- To było straszne. - Zrobiłem cię pod chuja.
Zabralibyśmy je do jakiejś placówki, w której się je wychowuje.
- Jeśli jesteś szczęśliwy, to z Bogiem. - Kurwa, nie jestem szczęśliwy.
Nikt, kto ma żonę, nie jest szczęśliwy, do kurwy.
Przykro mi to słyszeć.
Jestem naprawdę wdzięczny za tę jebaną robotę.
- Jestem z ciebie bardzo zadowolony. - Mam nawet mały prezent.
- Prezent? - Zgadza się.
- Kochanyś! - Jest na tyłach.
- Jak to? - Musimy tam iść.
- Jest opakowany czy coś w ten deseń? - Zgadza się.
- Nie łapię. - Albo tam albo w jebanym aucie.
Nie zrobię tego, kurwa. Odjebało ci do reszty.
- Jebnij se. - Nie.
Nikogo tu nie ma, do kurwy. Właź.
Spalmy trochę cracku. Dawaj. Musisz ze mną zapalić.
Jeden mach. Tyle.
Zmywajmy się stąd. Biegnijmy, kurwa!
Zapierdalajmy jak jebany lew z tygrysem!
Zapierdalajmy!
/Dodzwoniłeś się /do warsztatu Franka.
/Jeszcze zamknięte, /więc zostaw wiadomość!
/Nazywam się Jordan Belfort. /Jesteśmy wraz z partnerem
/zainteresowani wynajęciem warsztatu.
/Donnie i ja postanowiliśmy /działać sami.
/Przede wszystkim /potrzebowaliśmy maklerów.
/Gości z doświadczeniem w sprzedaży. /Zatrudniłem kilku gości z mojego miasta.
/Wydra. /Sprzedawał mięso i zielsko.
/Chester. /Sprzedawał opony i zielsko.
/I Robbie, który sprzedawał wszystko, /co wpadło mu w łapska.
/Głównie zielsko.
Poproszę keczup.
/To Brad. /Na nim zależało mi najbardziej.
/Ale coś nie chciał do nas dołączyć. /Zarabiał już w cholerę na metakwalonie.
/Tyle, że został Królem Zatoki.
Ciupiesz coś z tym w ogóle?
- Jasne, stary. - Przyprowadź czasami jakieś laseczki.
Niech pooglądają te cudeńka.
Zit, powiedz siostrze, że o nią pytałem.
Tylko następnym razem przynieś parę jej gatek.
- Powiedziała, że nie chce z tobą gadać. - Wypierdalaj stąd.
Mamuśka, gdzie kurczaczek? Mamo?!
Słuchacie? To łatwiejsze niż myślicie.
Każda osobą, z którą rozmawiacie, chce szybko zarobić.
- Chcą czegoś za nic. - Któregoś razu sprzedawałem zioło amiszowi.
Koleś z brodą i bez wąsów czy coś w ten deseń.
Mówi, że chce tylko robić meble.
- Co to ma z czymkolwiek wspólnego? - Nie rozumiem.
Co ty pierdolisz?
Nie chcę ci niczego wmawiać, ale powiedziałeś, że każdy chce zarobić.
- No kurwa, powiedziałeś tak. - Fakt, powiedziałeś.
- O czym wy pierdolicie? - Jak buddyści.
Mają kasę głęboko w dupie. Chodzą w prześcieradłach.
- Chuja tam kupują. - Nie mówię o buddystach i amiszach,
tylko o normalnych ludziach. Każdy z klasy średniej chce się wzbogacić.
- Oszalałem? - Buddystyczni amisze ni chuja nie istnieją.
- Możemy jeszcze keczupu? - Nie amisz-buddysta.
- Nie chcecie zarobić? - Ja tam chcę, do chuja.
Chcę zarobić. Mogę sprzedać wszystko.
Mógłbym opychać ludy zakonnicom.
Tak by się napaliły, że rypałyby siebie nawzajem.
To jest podejście! Potrafisz sprzedać wszystko?
Sprzedaj mi ten jebany długopis. Dawaj.
- Sprzedaj mi go. - Mogę dokończyć jedzenie?
- Nie miałem dziś niczego w gębie. - Brad, pokaż im, jak to się robi.
- Sprzedaj mi go. Dawaj. - Sprzedać ci ten jebany długopis?
Mój chłopak. Sprzeda, kurwa, wszystko.
Wyświadcz mi przysługę. Zapisz swoje imię na tej serwetce.
- Nie mam długopisu. - Dokładnie. Podaż i popyt.
Widzicie? Tworzy potrzebę.
Sprawia, że chcecie kupić akcję. Mają myśleć, że tego potrzebują.
W tym rzecz. Wszystkie zakonnice to lesbijki.
- Co ty pierdolisz, Wydra? - Zastanów się, kolesi posuwać nie mogą,
- więc rypią się ze sobą. - Cztery jebane razy.
Prosiłem grzecznie!
/Wiedziałem, że to nie /absolwenci Harvardu.
/Ten durny Robbie Feinberg /pięć lat kończył liceum.
/Alden Kupferberg i Wydra /nawet go nie ukończyli.
/Według Chestera Minga, /zdeprawowanego Chińczyka,
/jiu-jitsu pochodzi z Izraela.
/Najmądrzejszy był Nicky Koskoff. /Studiował nawet prawo.
/Nazywam go Szkrabem /przez jego chujową perukę.
/Dajcie mi jednak młodych, /głodnych i durnych,
/a wzbogacę ich w oka mgnieniu.
- Mój Boże, Jordan. - Podoba ci się?
Jest piękny.
Nie są największe na świecie, ale za to najwyższej jakości.
Jest piękny, naprawdę piękny.
- Rany. - Co?
- Znam to spojrzenie. O co chodzi? - Nie wiem, po prostu...
Te akcje, te firmy. To parszywe firmy, prawda?
Tak, straszne.
Nie martw się. Mówiłem ci, że to całkowicie legalne.
Wiem. Ale nic na tym nie zarobią, prawda?
Czasami zarobią, a czasami nie. Wiesz, jak to działa.
Nie czułbyś się lepiej, sprzedając akcje bogatym ludziom, których na to stać?
Oczywiście, ale oni nie kupują akcji groszowych.
- Po prostu nie. - Dlaczego?
/Są na to za bystrzy.
/Kto z wyższym wykształceniem /zaufałby tej bandzie przychlastów?
- Niech oddzwoni! - Mam pięć kafli na telefonie!
/A gdyby tak nie brzmieli?
/Co gdybym nauczył ich, /jak sprzedawać je ludziom przy kasie?
/Prawdziwej kasie. /Postanowiłem zacząć od początku.
Panowie, witajcie w Stratton Oakmont.
Słuchajcie no, łajzy. Będziecie celować w 1% najbogatszych Amerykanów.
Mówię o grubych rybach. Jebanych Moby Dickach.
Z tym scenariuszem, który stanie się waszym harpunem,
nauczę was wszystkich, jak zostać jebanym kapitanem Ahabem.
- Rozumiecie? - Jakim kapitanem?
Kapitanem Ahabem. Z pierdolonej książki, skurwysynu.
- Aktywuj swój jebany mózg! - A pierdol się.
Posłuchajcie. Jesteśmy nową firmą z nową nazwą.
Firmą, w którą nasi klienci wierzą i której ufają.
Firmą tak głęboko zakorzenioną w Wall Street,
że Ojcowie Założyciele, płynąc swoim Mayflowerem,
wyrzeźbili w kamieniu nazwę "Stratton Oakmont" na jebanej skale w Plymouth.
Łapiecie?
Zrobimy tak.
Najpierw zdobędziemy akcje pewniaków: Disneya, AT&T, IBM.
Firm, które każdy zna.
Kiedy już ich przyciągniemy, odpalimy gówna.
Różowe papiery, akcje groszowe.
Na nich zarobimy. 50% prowizji, bejbe.
Kluczem do zarobku w takiej sytuacji
jest rozstawienie się teraz, przed rozliczeniem.
Bo kiedy przeczytacie o tym w The Wall Street Journal
będzie już za późno.
I czekacie. Macie się wstrzymać.
Kto odezwie się pierwszy, przegrywa.
/Doceniam telefon, /muszę to jednak przemyśleć.
/I porozmawiać z żoną. /Mogę oddzwonić?
Nie wiedzą, muszą to przemyśleć. Pogadać z żoną lub jebaną wróżką.
To jednak bez znaczenia, co oni tam pierdolą.
Jedynym ich problemem jest brak zaufania do was.
Dlaczego mieliby ufać? Jesteście bandą obleśnych sprzedawców.
- Co więc mówicie? - Chce mi pan powiedzieć,
że jeśli sprzedam Union Carbide po 7 i odsprzedam za 32...
Texas Instruments po 11 i do odsprzedania za 47.
US Steel za 16 i odsprzedamy za 41.
Nie mówiłbyś teraz, Chester, kopsniesz mi kilka tysięcy akcji Disneya?
- Z miejsca, teraz. - Serio, Kevin.
- Serio? /- Nie znam cię.
/Nie znam twojego numeru /ani ciebie.
Zgadza się, nie znasz mnie, ani ja ciebie.
- Nazywam się Alden Kupferberg. - Robbie Feinberg.
- Chester Ming. - Wiceprezes Stratton Oakmont.
- I zamierzam być... - Przodującym maklerem w swojej firmie.
- A nie uda się to, jeśli się mylę. /- Wydajesz się uczciwym gościem.
To nie uczyni cię ani bogatym, ani biednym.
- Ta transakcja posłuży ci jednak... - Jako punkt odniesienia na przyszłość, Kevin.
- Czujesz się teraz komfortowo, Scott? - Wtedy będziesz już pewien,
że znalazłeś w końcu maklera na Wall Street, któremu możesz zaufać.
I który konsekwentnie będzie zarabiał dla ciebie pieniądze.
- Brzmi rozsądnie? /- Przyznaję, że jestem pod wrażeniem.
/Co myślisz, kochanie?
Daj mi jedną szansę z takim pewniakiem jak Kodak.
I uwierz mi, Kevin.
Jedyne, czego będziesz żałował, to że nie kupiłeś więcej.
- Brzmi rozsądnie? /- Cholera.
/Żona mnie zostawi, /ale dobra, zróbmy to.
Doskonały wybór, Kevin. Ile jesteś gotów zainwestować?
/- Pięć tysięcy dolarów. - A może osiem, Kevin?
- /Dobra, niech będzie 10. - Doskonały wybór.
Kevin, zatwierdzę transakcję i za kilka minut oddzwonię ze szczegółami.
- Witaj w Stratton Oakmond. /- Dzięki. Obleję to browarkiem.
/- Niezła zabawa. - Spokojnie, Kevin.
/Dzięki, Jordan. /Naprawdę wielkie...
Wykurwiaj!
- Co za jebany cwel. - Jedyne, na czym się znam, to linie lotnicze.
A Kushon Airlines to przyszłość linii lotniczych.
- Zainwestuj... - Nicky Koskoff.
Chester Ming, wiceprezes Stratton Oakmont.
Wyrazy współczucia z powodu twojej straty, Judy.
- Kiedy odszedł? - Załóżmy, że się mylę.
- Akcje poszły lekko w dół... - I jak mówił mój świętej pamięci dziadek,
w kurwę pieniędzy.
To jak wyjść na jebane słońce, zanim jeszcze powstało.
/- Kupię 8 tysięcy akcji. /- 25 tysięcy.
To bardzo rozsądna decyzja. Przełączę do specjalisty ds. sprzedaży.
Widział ktoś jebaną Rhondę?
Każdy miał dobry tydzień?
Koniec miesiąca. 28,7 milionów przychodów z prowizji.
Wszystko z groszowych akcji!
By uczcić to cotygodniowym aktem rozpusty,
zaoferowałem naszej kochanej sprzedawczyni Danielle Harrison
10 tysięcy dolarów za ogolenie jebanej głowy!
Chcecie tego?!
- Oskalpujmy ją! - Rozpocząć skalpowanie!
Skalpuj, skalpuj, skalpuj!
Dla waszej informacji, Danielle obiecała, że wygraną przeznaczy na implanty.
Ma już rozmiar C, ale teraz celuje w jebane DD!
Zajebista firma czy co?!
To najwykurwistsza firma na świecie czy nie?!
Pora na totalny rozpierdol!
Wypuścić striptizerki!
Ta jest moja!
/Wieść o nas rozniosła się /po Wall Street.
/- Nawet tam, gdzie nie chciałem. /AGENT SPECJALNY PATRICK DENHAM
/Niedługo potem Forbes, wizytówka Wall Street, /postanowił zrobić o mnie materiał.
- Jak widzisz przyszłość Stratten Oakland? - Jednym słowem? Zróżnicowanie.
- Dziękuję, mam wszystko. - Kapitalnie.
Szybka fotka?
/Zostałem w kurwę zjechany.
Co za przebiegła szmata. Zobacz. Nazywają mnie Wilkiem z Wall Street.
- Masz ładną fryzurę. - Fajną fryzurę?
"Jordan Belfort niczym wypaczona wersja Robina Hooda
zabiera bogatym i daje sobie i swojej kompanii maklerów".
- Przeczytaj to. - Posłuchaj, nie ma czegoś takiego,
- jak zła prasa. - Przeczytaj artykuł, skarbie.
Jordan, wyglądasz świetnie. Jesteś w poważnym magazynie.
Wyjebane mam na to, jak wyglądam.
- Panie Belfort! - Zerknie pan na moje CV?
- Panie Belfort! - Mam tutaj swoje CV!
- Uspokójcie się, do kurwy! - Co tu się wyrabia?
To przez artykuł. Chcą tu pracować.
- Co powiedziałam?! - Proszę tylko rzucić okiem!
- Chcecie tej roboty, gadajcie ze mną! - Panie Belfort!
/Forbes zrobił ze mnie gwiazdę.
/Każdego dnia dziesiątki chciwych dzieciaków /waliły do mych drzwi.
/Jeśli ich zatrudnialiśmy, /rzucali studia
/i za ostatnie pieniądze /kupowali garniak od Stratten Tailor.
W chuja mnie robicie?!
/Dosłownie ich ubieraliśmy. /Aż ta pizda zaczęła węszyć.
/Zawsze, kiedy komuś się powiedzie, /jakiś kutas chce go zniszczyć.
/W ciągu kilku miesięcy /podwoiliśmy zatrudnienie
/i przenieśliśmy się /do jeszcze większego biura.
/To był dom wariatów, /festiwal chciwości,
/podzielony równo między kokainę, /testosteron i płyny ustrojowe.
/Było tak źle, że musiałem wyznaczyć /strefę wolną od pieprzenia
/pomiędzy 9 i 19, /ale nawet to nie pomogło.
/Szaleństwo zaczęło się /już pierwszego dnia,
/kiedy jeden z maklerów, /Ben Jenner,
/ochrzcił windę, dostając laskę /od sprzedawczyni.
/Miała na imię Pam i trzeba przyznać, /że jej technika była nienaganna.
/Skręcony tygrys i przyczajony zryw.
/Miesiąc później wzięliśmy ją /z Donniem na dwa baty,
/kiedy w sobotnie popołudnie nasze żony /wybrały się po świąteczne suknie.
/Ostatecznie Ben się z nią ożenił, /co było godne podziwu,
/jako że obciągnęła /każdemu w biurze.
/Wpadł w depresję /i zabił się 3 lata później.
/By zachować porządek, zatrudniłem /mojego ojca Maxa jako strażnika prawa.
/Gestapo Strattenu.
/Zwaliśmy go Mad Maxem /przez jego zmienne usposobienie,
/które mogło zakłócić /coś tak błahego jak telefon.
Kto, kurwa, ma czelność dzwonić w jebany wtorkowy wieczór?
- W pizdę! - Przegapisz to.
Jakbym nie wiedział. Cały tydzień czekam na pierdolonego "Equalizera",
a te skurwysyny muszą... Tak, słucham.
/- Ale gdy tylko odebrał... - Gene, jak się masz?
/- Nagle odpalał dziwny, brytyjski akcent. - Pewno, będzie świetnie.
- Pozdrówki. Jebany pizdogłów! /- To było dziwaczne.
- Przegapiłeś! /- Odkładał słuchawkę i znów był Mad Maxem.
- Co się stało? - Odkrył, że to siostra jego matki.
- Kto odkrył? - Główna postać.
Siostra jego matki. Nie żyje.
/Oczywiście Mad Max nie musiał wiedzieć /o wszystkim w Stratton.
Stoi wielka tarcza, a ich wystrzeliwują. /Środek tarczy to znak dolara.
/Kto trafi najbliżej dolara, dostaje kasiorę.
Mały skurwiel co chwila będzie czymś obrywał.
A jeśli coś mu się stanie?
Nic mu się nie stanie. Mają nieludzką siłę.
- Nic kurduplowi nie będzie. - Nie można patrzeć im w oczy.
- Nie można? - Tak, mówili o tym w telewizji.
To wprawia ich w zakłopotanie i mieszają im się kable.
Trzeba udawać, że patrzy się na niego, ale zerkać na podbródek.
Niby na mnie patrzysz, ale tak nie jest.
Są jak Mona Lisa. Patrzą na ciebie, gdziekolwiek byś nie stał.
- I nigdzie indziej. - Ale są jakieś ograniczenia?
Możemy w nich rzucać pierdołami, jedzeniem, bananami.
- Zgadza się, każdym artykułem spożywczym. - Ale nie kazałbym mu wyciągać kutasa,
- żeby mu go popieściła jakaś laseczka. - Trzymajmy to w odwodach.
- Gość ma być rzucany o tarczę. - To jest ich dar.
Są do tego stworzeni, niczym rzutki.
Czubek jest ciężki jak w rzutkach, żeby poprawić celność.
- A można grać nim w kręgle? - Jego bratem Robbiem.
- Brach jest kulą do kręgli. - Przywiązujesz go do deski
- i popychasz torem na kręgle. - Ło kurwa, to dobre.
- Zdobędziecie go? - No, ale według kontraktu pokaże kutasa.
Są bardzo kłótliwi. Musicie być z nimi ostrożni.
Bezpieczeństwo przede wszystkim. Przygotujcie jebaną broń z uspokajaczem,
by powalić tych pizdolców. Mogą być paralizatory.
- Wiatrówka? - Nie, zrobi im krzywdę.
- Chcę ich tylko unieszkodliwić. - Trzymajmy się naszej furtki.
Skoro to nie człowiek, to będzie akt.
Wszystko będzie git. Jak z akrobatami.
- Wielu zginęło, ale nikogo nie pozwali. - Musicie pamiętać o tym,
że te mendy zbierają się i plotkują.
- Dobra uwaga. - A ostatnie, czego nam trzeba,
to żeby gadali, że się z nich naśmiewaliśmy.
- To postawi Stratten w złym świetle. - Dlatego cię kocham.
Myślisz o takich pierdołach. Potraktujemy ich jako jednych z nas.
Jeden z nas.
Mianujemy jednym z nas. Marny gnomek jednym z nas.
- Gnomek jednym z nas. - Jordan! Przyszedł twój tata.
- Chodzi o rachunek z twojej karty. - Możesz się go pozbyć?
- Jasne, pocałuj mnie w cipę. - Poważnie.
- O kurwa. - Udawajcie, że mamy naradę.
- Gadajcie jakieś pierdy. - Uważam, że Pfizer może...
430 tysięcy dolarów w jeden miesiąc, Jordy?
430 jebanych tysięcy jebanych dolarów w jeden jebany miesiąc?!
- Dobry. To wydatki służbowe. - Jordy, spójrz na to.
- 26 tysięcy za jebaną kolację! - Mogę to wyjaśnić.
- Mieliśmy klientów, Pfizerów. - Poważny gracz z Argentyny.
Drogi szampan, wino. Musieliśmy go kupić,
- a ty zamawiałeś jebane przystawki. - Zamówiłem, więc...
Przystawki za 26 tysięcy?! Jakiś jebany lek na raka?
Owszem, leczyły raka. Dlatego były takie drogie.
- Ryj, kurwa. - Mówię poważnie.
- Przestań. - I EJ Entertainment.
Co to ma, kurwa, być?
- Jordan, co to, kurwa, jest?! - Jakby to opisać?
To jakiś farma kurew, Jordy. Taka jest prawda!
- Racja. - Czy to nie idealne określenie?
Zgadza się, ale ja nie zamawiałem usług. To wszystko oni.
- Wszystko my? - Ja nie. Tłumaczcie się, kurwy.
To wasze jebane rachunki! O, tutaj!
- Skarbówka zezwala na wydatki firmowe. - Służbowe.
- Mówiłem, że służbowe. - Powiedziałeś, że firmowe.
- Wcale nie. - Właśnie, że tak powiedziałeś.
Zdenerwowała cię ta kolacja, to zrozumiałe,
bo wydaliśmy za dużo pieniędzy, ale powiedziałem o wydatkach służbowych.
Nie wmawiaj mi. Wszystko słyszałem.
- Tato, powiedział "firmowe". - Wiem.
- Próbuję tylko... - Jestem na granicy!
- O tym mówię. Wyznaj to, Max. - Zajebię cię.
- Dlaczego trzymasz to w sobie? - Dosyć tego.
Dosyć. Wypierdalać.
Dupek z ciebie.
- Co za dziwka przyjmuje kartę? - Bogata!
/W Stratton były trzy rodzaje dziwek.
/Pewniaki, najlepsze, /materiał na modelki.
/Kosztowały od 300 do 500 dolców /i trzeba było mieć kondoma.
/Chyba że dawało się hojny napiwek, /czego nie omieszkiwałem robić.
/Potem były NASDAQi, /piękne, ale nie idealne,
/Kosztowały od 200 do 300 dolców.
/No i groszówki, /dziwki za sto dolców.
/A jeśli nie miałeś gumki, /następnego dnia brałeś penicylinę
/i modliłeś się, żeby kutas ci nie odpadł. /Choć i tak je jebaliśmy.
/Oj, jebaliśmy.
- Znowu wypadł mi dysk. - Za dużo EJ Entertainment.
Tatku!
- Jak w domu? - Nie najlepiej.
Ona po prostu... Wiesz, co mam na myśli.
Jest zapach, pociąg, a po jakimś czasu wszystko uchodzi.
Powinno.
- Powinno? - Zwą to małżeństwem.
- Jesteśmy z matką razem już długo. - Wiem.
I jak myślisz? Co chwila skaczemy do łóżka?
- To tak nie działa. - Kocham ją na zabój.
Chcę z nią być, tato, ale tutaj panuje szaleństwo.
Powinieneś zobaczyć te panny. Co one, kurwa, wyprawiają, tatku.
Kosmiczny poziom.
- Serio? - I wszystkie wygolone.
- Pieprzysz! - Wszystkie.
- Serio? Zero bobra? - Wygolone jak łeb Sabata.
- Zero bobra. - Mój Boże!
Nagle, w ciągu jednego tygodnia, każda zgoliła wszystko do łysa.
- Nowy świat. - Łyse od brwi w dół. Nic a nic.
- Jakby potraktowano je laserem. - Nowy świat.
- Za wcześnie się urodziłem. - Nigdy nie byłem fanem bobrów.
Serio? Mnie nie przeszkadzają.
Tato, nie chcę, byś się tym przejmował.
Jakim cudem? Spójrz na tych cepów.
Wiem, że to cepy, ale muszą chcieć żyć jak ja.
Jordy, pewnego dnia będziesz musiał stawić czoła konsekwencjom.
- Patrzysz na mnie jak na wariata. - Wariata? To obsceniczne.
/W normalnym świecie. /No ale kurwa, kto chciał tam żyć?
/Nakurwiamy!
/Jebana magia! /To jest zajebiste!
Nasze umysły wyniosą tę firmę do jebanej stratosfery!
/Wilczek! Wilczek!
Jebać Merrilla Lyncha, jebać ich.
Dlaczego mają cały jebany czas zapierdalać nam kasę?
/To był nasz następny krok. /Znaleźć firmę do wprowadzenia na giełdę.
/Pierwsza oferta publiczna. /Jedyny sposób, by te pierdy z Wall Street
/przestały o nas myśleć /jak o gównianych pizdach.
- Dorwaliśmy Arncliffe International. /- Byliśmy nieco inni.
/Napierdalaliśmy się, ile wlezie /podczas naszych narad wojennych,
/by pobudzić nasze umysły.
/Właśnie dlatego łykamy te ludy /jak M&M-sy.
Steve Maddin...
Mamy jebaną firm...
Mamy jebaną firmę. /Nie wiecie, co to ludy?
/Powiem wam.
/Chwila, chwila. /Chyba właśnie zadziałały na Donniego.
/Metakwalony, czy też /tak zwane "ludy",
/zostały zsyntetyzowane w 1951 roku /przez hinduskiego lekarza.
/To nie skóra. /Jako uspokajacze
/i były przepisywane zestresowanym żonom /z bezsennością.
/Ale krótko potem ktoś odkrył, /że jeśli pokonało się senność przez kwadrans,
/dostawało się niezłego kopa.
/Ludzie zaczęli nadużywać kwalonów /i w 1982 rząd USA ich zabronił,
/a jego śladem poszła reszta świata.
/Została ich więc jedynie znikoma ilość. /Za chuja nie można już ich kupić.
/Macie wszyscy gówniane szczęście.
- Co jest? - Steeef Maddin.
/Pamiętacie te reklamy? /Laski z wielkimi głowami,
/spaczonymi oczami /i topornymi buciorami.
- Mój szkolny kumpel Steve Madden. - Jego szkolny kumpel Madden.
/Steve Madden było topową marką butów /w tamtym czasie
/i całe Wall Street marzyło o tej firmie.
/I zgadnijcie, kto z nim dorastał?
- Damskie buty. /- Mój własny wiceprezes.
- No buty! /- Jedyny w swoim rodzaju Donnie Azoff.
Stary, obczaj tę dupencję.
Patrz.
Jebałbym ją nawet, gdyby była moją siostrą.
Pozwoliłbym jej zarazić mnie jebanym AIDS.
Nasz Wilczek na pewno sobie poradzi.
- Jest ostra. - Cristy.
Zapoznasz nas?
Jordan, to moja znajoma Naomi.
- Miło mi. - Miło cię poznać, Naomi.
Zajebista chata. Nigdy nie byłam w takim wielkim domu.
Mamy tu cudną plażę. Mógłbym cię zabrać.
- Blair Hollingsworth. - Witaj, miło cię poznać.
- Blair, tak? - Tak.
- Lubisz skutery wodne? - Nie, tego nie robiłam.
- Nigdy w życiu? - Nie, nigdy.
- Serio nigdy? - Serio.
- Ile razy ją o to spytasz? - Nie wiem, może jeszcze kilka.
- Nie chciałabyś kiedyś spróbować? - Jasne.
Cześć, jestem Hildy. Miło was poznać.
- Jordan, Teresa cię potrzebuje. - Zaraz przyjdę.
- Przekaż jej to. - Sam to przekaż żonie.
- Jak, skoro właśnie rozmawiam? - Co ja, twoja sekretarka?
- Będziemy spadać. - Chwila, dokąd idziecie?
- Musimy zdążyć na dwie kolejne imprezy. - Możemy zostać na drinka.
- Właśnie. - Musimy tam być.
- Możemy zostać na jednego. - Pozwól jej.
- O co ta afera? - Muszę ją zerżnąć.
- Lubisz szampana? - Oczywiście.
Donnie, co ty odpierdalasz, skurwielu jeden?
Wybaczcie mojemu znajomemu. Tak już ma.
Wypierdalaj stąd!
Daj mu, kurwa, skończyć, Hildy. To w chuj niegrzeczne!
- Bay Ridge. To obok Staten Island? - Brooklyn, naprzeciw mostu Verrazano.
- Kręcili tam "Gorączkę sobotniej nocy"? - Dokładnie. Włoska dzielnica.
Nazywamy most Verrazano włoską ostoją.
- Rozumiem, że jesteś Włoszką? - Ze strony ojca.
Jestem również Holenderką, Niemką oraz Angielką. Niczym kundel.
- Faktycznie. - W Londynie mam rodzinę.
Ciotkę Emmę. Uwielbiam ją.
- Brytyjska dama. - To wszystko wyjaśnia.
- Co wyjaśnia? - Ciebie.
Jesteś księżną. Księżną Bay Ridge.
Przepraszam. Mogę prosić o słomkę?
Dziękuję.
Nieco zaskoczyło mnie, że poprosiłeś Cristy o mój numer.
- Dlaczego? - Nie jesteś żonaty?
Co z tego? Żonaci nie mogą mieć znajomych?
- Będziemy znajomymi? - Tak. Nie chcesz tego?
Nie będziemy znajomymi.
A nocą pracuję nad projektami. Mam całą linię bielizny.
Halki, topy, pończochy.
/I jeszcze projektuje pończoszki? /Mój Boże!
/Dawaj, Jordan. /Jak dostać się do jej mieszkania?
- Chcesz wejść na herbatę? - Oczywiście.
Gorąca herbata brzmi nieźle.
/Herbata? No kurwa. /Z chęcią wypiję herbatkę.
Darjeeling, Rosettes czy innego Liptona.
Rocky, co to za pan?
- Przywitaj się, Rocky. - Witaj, psiaku.
Napal w kominku, a ja zaraz przyjdę.
- Tutaj? - Pewnie.
Ładny obraz.
/Boże, dopomóż. /Jak mam ją wyjebać?
/- W porządku? - Tak, palę w kominku.
/ZADZWOŃ DO DOMU - TERESA
/Dość, wychodzisz. Nie mieszaj się. /Wracaj do żony.
/Jak się pewnie domyślacie, /jebałem ją do czerwoności...
/przez 11 sekund.
- Już doszedłeś? - Tak.
- A ty? - Nie.
Nie? No dobra. Jeszcze mam twardego, daj mi chwilkę.
- Pewnie. - Ziomuś, dajesz.
Boże!
- Spierdalaj, Rocky! Zły piesek! - Dać mu jakieś ciacho?
- Nie trzeba. Rób swoje. - Idź się pobawić, Rocky.
- Zwariowałeś. /- Nigdy nie miałem dość.
/Jej cipka była niczym heroina. /Nie chodziło o sam seks.
/Dogadywaliśmy się. /Mieliśmy podobne zainteresowania.
Jedzie pociąg z daleka!
Wciągniemy wszystko!
O kurwa!
Wysiadaj, kurwa, z auta, ty chory skurwielu!
Kurwa mać!
- Spokojnie, kochanie. - Ty jebany skurwielu!
Przestań!
- Co tu robisz? - To ta dziwka z imprezy.
- Jezu Chryste! - Co jest z tobą, do kurwy nędzy?
Myślałem, że jesteś na plaży!
To robiłeś, do chuja? Zadawałeś się z tą pizdą z przyjęcia?
- Myślałem, że jesteś nad morzem. - Kim ty się, kurwa, stałeś, Jordan?
- Jesteś, kurwa, kimś zupełnie innym! - Popełniłem błąd. Nie wiem, co ci powiedzieć.
- Przepraszam. - Chcesz tego?
Kochasz ją?
Odpowiedz.
/Czułem się okropnie.
/Trzy dni później wystąpiłem o rozwód /i zamieszkałem z Naomi.
/Mówcie, co chcecie, /ale Księżna miała klasę.
/Przyprowadziła dekoratora, /zadbała o feng shui.
/Mieliśmy nawet homo kamerdynera.
/Był bystry, wyrafinowany, /profesjonalny, naprawdę świetny.
- Jaśmin? - Tak, chciałem pana zaskoczyć.
Świetnie. Ma pan nosa!
/Poza tym jednym razem.
Mój Boże!
Już środa?
Co, do kurwy? Toż to pojebane!
Musiał pomyśleć, że wciąż jesteśmy w ten weekend w Hamptons.
- Gdzie to robili? W sypialni? - Wszędzie.
Dwóch na stole, dwóch tutaj.
- Czterech tutaj. - Boże!
Kurwa, mówisz serio? Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Jest gorzej. Kiedy wyszli, sprawdziłam mieszkanie.
Co? O co chodzi, skarbie?
/- Gdzie są pieniądze? - Nie wiem.
- Gdzie moja jebana kasa? - Nie wiem, panie Belfort.
- Niczego nie zrobiłem. - On łże, Jordan, jak jebany pies.
Zacznijmy od początku. Zaprosiłeś znajomych, tak?
Jedno doprowadziło do drugiego, sprawy szlag trafił, rozumiemy to.
Bez przerwy coś odpierdalamy. Jesteśmy zgrają degeneratów.
Z szuflady w moim mieszkaniu skradziono pieniądze.
- Nie wiem, gdzie są pieniądze. - Zacznij od początku.
- Kto przyszedł? - To był normalny dzień.
Wiedziałem, że wracacie nazajutrz, więc wszystko bym wysprzątał.
Trochę się spaliłem do śniadania. Było fajnie, zjadłem jajecznicę
i trochę lodów. Pomyślałem, kto jeszcze lubi lody?
Mój kumpel Rudy.
- Zadzwoniłem więc. - Jaki Rudy?
Znasz Rudy'ego.
- Znasz go? - Kto to, kurwa, jest?
- Nie znam żadnego Rudy'ego. - Ostatni miesiąc, Lollypop Club.
Tańczył tam.
- Znasz Rudy'ego? - Nie, do chuja... Co masz na myśli?
- Był w Lollypop Club? - Był tam na bank.
- Hasałeś ze wszystkimi. - Najebałem się, no i lubię tańczyć.
Może i go poznałem. Poznaję wielu jebanych ludzi.
Z mojej szuflady skradziono 50 tysięcy dolarów
- i biżuterię mojej dziewczyny. - Jaki tam, kurwa, Rudy?
Ten spedalony Rudy zajebał moje rzeczy? Odpowiadaj.
Teraz rozumiem. Wszystko jasne.
- Macie wszyscy problem z gejami. - Myślisz, że to przez bycie ciotą?
Mój kuzyn jest jebaną ciotą.
Jeżdżę z nim i jego chłopakiem na wakacje. Kocham cioty!
Nie wolno mnie okradać!
Lubię jebanych gejów, ale nie lubię ciebie.
Było zatrudnić Meksykańca, a nie jakiegoś...
O kurwa!
Gadaj, pokurwieńcu.
- Puszczę cię, jebany... - Gdzie ona jest?
/Chester i Toby wczuli się w Jakuzę /i trochę ich poniosło.
Dzięki.
/Musiałem wezwać gliny, /by nie zabili biedaka.
/Dałem każdemu po kaflu /i powiedziałem, co zrobił Nicholas.
/I skopali mu dupsko.
Dziękuję panom.
/Miałem w dupie te 50 kawałków.
/Zarabiałem dziennie /co najmniej tyle przez któregoś kitracza.
/"Kitracz" to kumpel. /Jak Brad.
/Utrzymywał akcje na swoje nazwisko, /ja windowałem cenę do góry,
/on je potem sprzedawał, /a cały zysk wracał do...
/Tak jest, do mnie.
/Cała kasa. Totalnie na czarno. /W świetle prawa wielkie przewinienie.
/Oto nasz nowy adwokat, /Manny Riskin.
/700 dolców za godzinę, /by być głosem... zagłady!
Będziesz w dupie, jeśli wkurwisz komisję papierów wartościowych.
Nie martw się o to. Mam to pod kontrolą.
Co, do kurwy nędzy, robią te wypizdole?
Co wy robicie? Mamy tu komisję.
/Komisja papierów wartościowych /wysłała dwóch prawników do przejrzenia naszych akt,
/więc urządziłem ich /w pokoju konferencyjnym.
/Załatwiłem pluskwy /i podkręciłem klimę na maksa,
/więc czuli się /jak na Antarktydzie.
- Zawsze tu tak zimno? - Nie wiem.
/Kiedy oni szukali tam dowodów, /ja zamierzałem dowalić im stąd.
/Oferując naszą najnowszą /publiczną ofertę.
Następuje ona wtedy, kiedy pierwszy raz akcje firmy są wystawiane na giełdzie.
Kiedy firma sprzedaje swoje akcje,
ustalamy cenę początkową i sprzedajemy je znajomym.
Wiem, że nie nadążacie. Nie szkodzi.
Prawdziwe pytanie, to czy to wszystko legalne?
Ni chuja!
Ale zarabialiśmy więcej kasy, niż mogliśmy wydać.
/I co wtedy robisz?
- Mój Boże. - Wyjdziesz za mnie?
- O mój Boże! - Czyli tak?
- Jesteś pewny? - Tak, jestem pewny.
- A ty? - Tak!
/Kawalerski urządziłem /w Mirage w Las Vegas.
/Sam lot to były bachanalia!
/Ostatnia wiktoria dla bogów, /nim ustatkuję się na dobre.
/Stu Strattonitów.
/50 dziwek i 50 kolejnych /czekających na lotnisku.
/I dragi. /Istna latająca apteka.
/W sumie ten weekend /kosztował mnie dwa miliony.
/Włączając w to koszty odnowienia /całego 28. piętra.
Pocałuj pannę młodą.
/Wesele było niczym z bajki! /Z Naomi, moją Księżną,
/mną, przystojnym Księciem /i naszym zamkiem, Bahamas Ocean Club.
/Oczywiście po takim kawalerskim,
/Książę potrzebował kilku dawek penicyliny, /by skonsumować małżeństwo.
Jestem Barry Kleinman i filmuję to wesele.
Kilka słów dla syna.
Jordan, pamiętaj, co ci powiedziałem.
Ma to związek z twoim penisem i jej waginą.
Wiesz, o co chodzi. Stać cię na to, Jordy.
Mój Boże, ciocia Emma!
Przyjechałaś!
Jordan! Zobacz, kto przyjechał.
- Ciocia Emma. - Ciocia Emma!
- Jordan, jak cudnie. - Jak się pani miewa?
Miło panią w końcu poznać.
Widzę, że lubisz cukier puder.
Przeżyłam lata 60.
- Ciesz się tym dniem. - Zaskoczyła mnie.
- Nawet nie wiedziałam. - To zaszczyt.
- Jeszcze krok, nie otwieraj oczu. - Dokąd idziemy?
- Raz, dwa, trzy! - Co to?
- Prezent ślubny! - Co?
- Prezent dla ciebie, kochanie. - Poważnie?
Jebany jacht?!
/Dla milionerów, /którym ich łajby małe.
/Najdroższe łodzie /oferują najwięcej zabawy.
/To nie przypadek, /że te 45 metrów
/stalowego kadłuba /ma kolor forsy!
/- Podnoście kotwice! - Mój Boże!
- Kochanie! - Podoba ci się?
- Podoba się? - Tak!
/Przez trzy tygodnie /pływaliśmy po Karaibach.
/W końcu obraliśmy kurs na Long Island, /gdzie kupiliśmy dom.
/Siedem akrów przy Złotym Wybrzeżu /w Long Island.
/Najdroższe posiadłości na świecie
/z pokojówkami, kucharzami /i projektantami ogrodów.
/Mieliśmy nawet dwóch strażników. /Obaj mieli na imię Rocco.
18 miesięcy później
/Niebo na Ziemi.
Wstawaj, zasrańcu!
- Kim jest Venice? - Kto?
- Kto?! - Zaciąłeś się, kurwa? Kim ona jest?
- Dziwka, którą wczoraj jebałeś? - O czym ty, kurwa, mówisz?
Nigdy, kochanie. Nie!
- Mówiłeś jej imię przez sen. - Pojebało cię do reszty?!
Nie znam żadnej Venice. Co to, kurwa, w ogóle znaczy?
To najdurniejsze chujstwo, jakie słyszałem w życiu!
Venice?
Venice, kochanie, gdzie jesteś? Dokąd sobie poszłaś?
Jedziesz na ostro, co? Jezu Chryste!
- Podoba ci się? - Tak!
Wilczek, wilczek!
- Wilczek? - To moje słowo bezpieczeństwa.
Chuj mnie ono obchodzi. Zamknij w końcu ryja!
- Ryj, mała pizdo! - Ty jebana ptaszynko!
No tak! Kompletnie zapomniałem, kochanie.
Inwestujemy z Donniem w apartamenty w Venice.
- Stąd to zamieszanie. - Inwestujesz we Włoszech?
W Kalifornii, kochanie.
W Kalifornii? Ty kłamliwa gnido!
- Księżno, daj spokój. - Nawet mi tu, kurwa, nie księżnuj.
- Przepraszam. - Myślisz, że nie wiem, co wyprawiasz?
Jesteś teraz ojcem, Jordan, a zachowujesz się jak dzieciak.
Kurwa! Cholera jasna!
Kochanie, masz problemy z napadami gniewu!
Kto przyleciał tu o 3 rano jebanym helikopterem i obudził Sylar?!
Ty! Co ty na to?
- Obchodzi cię to? - Jebane chujstwo!
Obchodzi cię, że cały ten trawnik obsadziłam trawą bermudzką?
- O niebiosa! - A ty go zniszczyłeś!
To nie ty szukałeś informacji i miałeś do czynienia z golfistami!
Mój Boże, jeszcze miałaś do czynienia z golfistami!
Cóż to za tragedia! Mój Boże!
Pewnie musiałaś zapłacić im kasą własnymi rękoma. Nieludzkie, kurwa!
I zrobić coś poza czyszczeniem mojej jebanej karty kredytowej!
Gubię się już w twoich specjalnościach, kochanie!
Ostatniego miesiąca koneserka wina, a teraz projektantka ogrodów?
- Wyjaśnij mi to. - Pierdol się!
Nie waż się, kurwa, oblewać mnie tą jebaną wodą.
Nie waż się, kurwa. Jasne, kochanie?
Porozmawiajmy. Użyjmy słów, dobrze?
Pogadajmy. Kochanie, porozmawiaj ze mną.
Przestań napinać muły, Jordan. Wyglądasz jak jebany debil.
Daj spokój, kochanie. Powinnaś się cieszyć, że masz męża
z taką rzeźbą. Choć tu, daj całusa.
- Wyglądasz tak pięknie. No chodź. - Dać całusa?
- Dać ci całusa? - No jednego...
Pierdol się!
/No tak. /Mój poranny rytuał.
/Wstaję, kłócę się z Naomi o tym, /co zrobiłem ostatniej nocy.
/Potem idę do sauny, /by wypocić wszelkie prochy.
/Potem oceniam zniszczenia,
/Zakrapiam oczy, /biorę tabletki na plecy
/i próbuję pogodzić się z Naomi.
Dobry, tatku. Gdzie mój buziak?
Cześć, kochanie.
Czy tatuś dostanie całusa od obu swoich dziewczynek?
Nie, tatuś nawet nie tknie mamusi
przez bardzo, bardzo... bardzo długi czas.
Tatusiowi przykro za to, co powiedział i nie miał tego na myśli.
Tatuś nie powinien marnować czasu.
Od teraz będę paradować po domu jedynie w obcisłych miniówach.
I wiesz, co jeszcze, tatku? Mamusia ma dość majteczek.
Postanowiła więc je wszystkie... wyrzucić.
Przyjrzyj się więc, tatusiu. Będziesz miał wiele takich widoków.
Tak, mamusiu...
Ale bez dotykania!
- Co jest, tatuśku? - Skarbie...
O rany...
Patrz na to.
Mamusia lubi bawić się z tatusiem.
Mamusiu, zauważyłaś coś dziwnego w tym pluszowym misiu?
Ma nieco dziwne oczy, prawda? Jest w nich coś innego.
Tak, to prawda! Przywitaj się, mamusiu!
/Przywitaj się z Rocco i Rocco. /Cześć, koledzy!
Widzieliście?
/Ze wszystkich jebanych dni, /to dzisiaj sprezentowała mi sine jajca.
/W największym dniu /w historii Strattenu,
/w którym musiałem myśleć trzeźwo.
- Witaj. - Jest już Steve?
/To dzisiaj wprowadzaliśmy /na giełdę Steve'a Maddena.
Wszyscy już są, zgromadzeni i podekscytowani.
/Wszystko musiało przebiec gładko. /Musiało być idealnie.
Co on, kurwa, wyrabia?
Największe wprowadzenie w historii firmy, a on co odpierdala?
Czy on ma muszkę?
- Jak się masz? - Dobrze.
- Czyścisz akwarium? - Tak, miałem akurat chwilę.
Miałeś chwilę. I musiałeś dzisiaj wyczyścić akwarium?
Skończyłem całą robotę i miałem akurat kilka minut.
Miło było cię poznać.
W dniu nowej emisji?! W dupę jebanym dniu nowej emisji?!
To właśnie robisz?!
Słuchajcie!
Oto co się dzieje, kiedy gzicie rybę w dzień nowej emisji!
- Bierz muchę, manaty i spierdalaj z biura. - Wypierdalaj stąd!
Bądźcie w gotowości!
Jesteśmy tu, by zarabiać. Przygotujcie się!
/Prawdziwa zasadzka. /Tak, jak to lubiłem.
Jordan, spójrz, złapałem geniusza w lobby.
/Poznajcie Steve'a Maddena. /Impresario obuwia Red Hot.
/Dzięki Donniemu wprowadzaliśmy /jego firmę na giełdę.
/Stratten Oakmont /wyłaził z jaskini.
/Nie był już glonem.
Dlatego muszą cię zobaczyć.
Nakręcisz ich, by po mistrzowsku sprzedali twoje akcje.
/I nie tylko. W tajemnicy /Donnie i ja mieliśmy 85% udziałów,
/co w świetle prawa /było wielkim "nu-nu",
/ale mieliśmy zostać kurewsko bogaci, /jeśli nasi ludzie nam pomogą.
/Naszym zadaniem było ich nakręcić, /ale też nie za bardzo.
Jeśli ktoś mnie nie zna, nazywam się Steve Madden.
- Wiemy, kim jesteś. - Mamy twoje dane na pudełku.
Buty. Pokaż im buty.
Ten but, to naprawdę niezłe, to Mary Lou,
czyli ten, który przedstawił mnie światu.
- Bez nich, byłbym nikim. - To but dla grubasek!
Ale tak naprawdę Mary Lou są takie same jak Mary Jane,
tylko że z czarnej skóry.
Przywitajcie Steve'a Maddena i jego zajebiste Mary Lou!
Trzymaj je z dumą! Aplauz dla Steva'a!
Wyrzuciliście to z siebie? Dobrze się miewacie?!
Poświęcę chwilę, by powiedzieć, dlaczego Steve jest tak...
kompletnie wyjebany w kosmos.
To dlatego, że jest geniuszem kreatywności.
Ten dar, który posiada Steve,
wykracza poza obserwowanie trendów w obuwiu.
Siłą Steve'a jest to, że tworzy trendy, rozumiecie?
Tacy geniusze rodzą się raz na dekadę!
To jest poziom Armaniego, Versace, CoCo Chanel i Yvesa Sainta Laurenta!
Steve, podejdź.
Nie zdajecie sobie sprawy, że Steve Madden to najgorętsze nazwisko
w kobiecym sektorze obuwniczym, a jego buty trafiają właśnie do sklepów
w całej Północnej Ameryce. A my mamy go tutaj!
Dziękujmy naszym pierdolonym, szczęśliwym gwiazdom.
Powinniśmy paść przed nim na kolana i szykować się do ssania mu pały.
O tak. Chcę cię wyssać do cna, Steve.
Wszyscy ci obciągną!
Nasz pierdolony bilet do Fabryki Czekolady!
Chcę poznać pierdolonego Willy'ego Wonkę.
Chcę się pogibać z jebanymi Umpa Lumpami.
A teraz spierdalaj ze sceny.
Posłuchajcie. Widzicie te czarne pudełka?
To telefony. Zdradzę wam mały sekret na ich temat.
Same nie zadzwonią.
Bez was są tylko bezużytecznym badziewiem z plastiku.
Jak naładowany M16 bez żołnierza, który pociągnie za spust.
Ten telefon jest zależny od was, wytrenowanych Strattonitów.
Morderców, dla których nie istnieje słowo "nie".
Jebanych wojowników, którzy nie odłożą słuchawki,
póki klient nie kupi bądź nie odjebie kity!
Coś wam jeszcze powiem. Bieda nie uszlachetnia.
Byłem bogaczem i biedakiem. I za każdym razem wybrałbym bogactwo.
Kiedy jako bogacz stawiam czoła problemom,
robię to w limuzynie i garniaku za dwa tysie i z jebanym zegarkiem za 40.
- Brać go! - Puszczać, kurwa!
Jeśli ktoś w tym pokoju myśli, że jestem materialistą,
niech zapierdala tyrać w McDonaldzie, bo tam, kurwa, jego miejsce!
Ale nim opuścicie zwycięzców, przyjrzyjcie się osobie stojącej obok.
Bo w niedalekiej przyszłości, gdy zatrzymacie się na czerwonym w poldku,
zobaczycie sąsiada w nowiusieńkim porsche
z piękną żoną u boku. Z obłędnymi cyckami.
A kto będzie obok ciebie? Obleśna i owłosiona krowa
z zakupami z dyskontu spożywczego. Właśnie taka będzie siedzieć obok was.
Dlatego słuchajcie mnie uważnie. Macie debet na karcie kredytowej?
Świetnie! Chwytajcie słuchawki i dzwońcie!
Chcą was eksmitować? Świetnie! Chwytajcie słuchawki i dzwońcie!
Laska ma was za jebanego frajera? Świetnie! chwytajcie słuchawki i dzwońcie!
Uporajcie się z problemami, stając się bogaczami!
Chwyćcie za słuchawki i wprowadźcie w czyn to, czego was nauczyłem,
a zrobię z was większych bogaczy niż większość dyrektorów w pierdolonej Ameryce.
Dzwońcie i wpychajcie akcje Steve'a w gardła ludzi tak długo,
aż zaczną się, kurwa, dusić.
Aż zaczną się dusić i kupią 100 tysięcy udziałów!
- Tak jest, kurwa! - Będziecie bezlitośni i nieustępliwi!
Niczym pierdoleni telefoniczni terroryści!
No to nakurwiamy!
/O 13:00 otworzyliśmy giełdę /z akcjami po 4,50 za sztukę.
/O 13:03 chodziły po 18.
/Kupowały nawet /wielkie firmy z Wall Street.
/Przelew na kwotę /500 tysięcy dolarów
Z dwóch milionów akcji puszczonych do sprzedaży,
milion należał do mnie, trzymany przez moich kitraczy.
Kiedy cena poszybowała w górę...
A zresztą kogo to, kurwa, obchodzi? Jak zawsze chodzi o to:
22 miliony w pierdolone trzy godziny!
- Dasz wiarę? - Zakurwioza!
Dzwoni Barry Kleinman z Future Video.
- Kto? - Nie wiem, kręcił twoje wesele.
- Ponoć pilna sprawa. - Pilna? Co to za zjeb?
Chcesz za mnie wyjść? Kochasz mnie?
- Pierdol swoją kuzynkę. - Barry, co tam?
- Mam wezwanie. /- Wezwanie? Co ty pierdolisz?
FBI chce dostać kopię twojego filmu weselnego.
/Pierdolone FBI? W chuja walisz?
/Niejaki Denham. /Agent z Nowego Jorku.
/- O co mu chodzi? /- To nowicjusz. Widzi w tobie Gordona Gekko.
/Po cholerę mu nagranie z mojego ślubu? /To naruszenie prywatności.
Nękanie.
Ma zdjęcia całej twojej pierdolonej świty.
Zdjęcia, nazwiska.
Wiesz, czego próbuje. Widzisz po sobie, o co mu chodzi.
Próbuje zastraszyć ciebie i panią, byś stał się jebanym świadkiem.
Mam się sam podpierdolić? Mam mu dać informacje o moim...
Ale mam w chuj dobrą wieść. Znam wszystkich w centrum.
Dzwoniłem do Wydziału Sprawiedliwości i Narkotykowego.
Nikt nie wie o twoim istnieniu, więc wbij w to chuj.
- Nie wiedzą, że istnieję? - Nie.
I dobrze.
- Znasz typka, nie? - No.
Zatem sprawdź, co wie. Mógłbyś założyć mu podsłuch.
- Dowiemy się czegoś... - Takich gości lepiej nie wkurwiać,
a szczególnie w taki sposób. Ochujałeś czy co?
Przecież to, kurwa, robisz. Za co ci płacę?
Mam pierdoloną licencję prywatnego detektywa.
Z tego żyję. Nie jestem już gliną. Zabiorą mi ją w chuj.
Skoro tego nie mogę, to może do niego zadzwonię?
Po co, Jordan? Jordan, zrób coś dla mnie.
Jedynym, który do niego dzwoni, jest twój pierdolony prawnik.
Cokolwiek mu, kurwa, powiesz, wykorzysta przeciwko tobie. Czaisz?
- On jest sprytny, a ty głupi. - Pierdolenie o Szopenie.
- Nie mogę zadzwonić? - Gadamy czy chcesz się nakurwić?
Kiedy je ostatnio brałeś, wjebałeś łeb do makaronu.
No dobra, nie zadzwonię.
Chłopaki, zapraszam na pokład. Trap jest tuż obok.
Witajcie.
Milusi dzionek.
Witam na pokładzie.
Witaj na pokładzie Naomi. Miło cię poznać.
- Agent Denham i agent Hughes. - Witam. Przedstawię was.
To Nicole i Heidi, podejdźcie, nie wstydźcie się.
Nie ma potrzeby.
- To przyjaciółki Stratten. - Miło nam poznać.
Dostałem wiadomość, że chce pan pogadać na osobności.
Dokładnie tak. Panie, dacie nam chwilkę?
- Dajcie znać, gdy będziemy potrzebne. - Z chęcią pomożemy.
Panowie głodni? Mam tu makaron, krewetki, homara.
- Mam też whiskey i każdy alkohol. - Agencja nie pozwala nam pić na morzu.
No jasne. Był pan kiedyś na takiej?
Łodzi?
Uczyłem się żeglarstwa, kiedy miałem 6 lat.
Poważnie? Na pewno na takiej?
Musiałem przebudować dach, by zmieścić helikopter.
Widzicie?
To dla pana. Pełna lista gości weselnych.
Chciał pan film ze ślubu, więc ta lista ułatwi sprawę.
No proszę.
Zmierzam do tego, że wiem o wzięciu Stratton pod lupę,
ale za cholerę nie rozumiem dlaczego.
Wiem, że postępujemy nieschematycznie. Robimy swoje w dosyć głośny sposób.
Musi pan jednak zrozumieć, że tak wyrabia się markę.
I żeby było jasne, nie robimy nic nielegalnego.
W ogóle.
Może pan pogadać z komisją. Trzepali mnie piętnaście razy w ostatnim półroczu.
Nie mam nic do ukrycia.
Komisja papierów wartościowych jest cywilną agencją.
- My ścigamy przestępczą działalność. - Dokładnie, ścigacie przestępców, zatem...
zastanawiam się, dlaczego mnie? Co takiego niby zrobiliśmy?
- Nie łapię. - Nie mogę zdradzać szczegółów śledztwa.
Rozumiem.
Mówiąc krótko, ta sprawa wylądowała na moim biurku.
Ktoś z góry musi zrobić pokazówę i przyjrzeć się nowej firmie.
Prasa węszy i w ogóle. I padło akurat na mnie.
- Tak to wygląda. - Martwi mnie to.
Jesteśmy nowi. Dopiero pukamy do drzwi Wall Street.
Powinniście przyjrzeć się gigantom. Dużo wiem.
Naprawdę. Goldman, Leyman Brothers, Merrill.
Obligacje zabezpieczone długiem? Internetowe akcje?
Pierdolona parodia. Mogę cię wprowadzić.
Wystarczy poprosić. Jestem do waszej dyspozycji.
To chciałem usłyszeć.
Takie spotkanie mogłoby być korzystne dla obu stron.
I powinno.
- Na pewno. - Dam ci numer na moją prywatną linię.
Dzwoń pięć dni w tygodniu. Kiedy chcesz.
- Zadzwonię. - Super.
Na pewno nie napijecie się czegoś? Głodni też nie jesteście?
Mam pytanko i jeśli będzie zbyt osobiste, od razu każ mi stulić pysk.
Starałeś się o licencję maklerską? Dobrze słyszałem?
Chciałeś się dostać na Wall Street?
- No kurwa, z kim rozmawiałeś? - No cóż, jestem przesłuchiwany,
więc również robię rozeznanie. Łapiesz, o co chodzi?
Zastanawiałeś się kiedyś, co by było, gdybyś nie odpuścił?
Powiem tak. Kiedy jadę do domu metrem,
jaja mi się kurewsko pocą i trzy dni z rzędu chodzę w tym samym garniaku,
to tak, zastanawiam się. Kto by nie myślał?
Kurwa, fakt. Jeszcze jedno pytanie.
- Nie musisz odpo... - Pytaj, Jordan.
Ile wyciągasz rocznie? 50-60 kawałków?
Powiem tak.
- Dostajesz za darmo gnata. - Pytam, bo mnie to wkurwia,
kiedy myślę, ile zarabiają ludzie budujący ten kraj. Ludzie tacy jak wy.
Strażacy, nauczyciele, agenci FBI. Dostajecie pierdolone ochłapy.
Kurewsko mnie to wpienia.
Zaletą Wall Street jest to, że mogę oddać coś innym.
Są takie sytuacje, kiedy mogę pomóc ludziom.
- Wie pan, o czym mówię. - Wszystko sprowadza się do okazji.
Właśnie. Na przykład pomagam jednemu chłopcu.
Poszedł na ochronę środowiska czy coś w ten deseń.
Kredyt studencki go zrujnował. Matka potrzebowała potrójnych bajpasów.
Potworna sytuacja.
Wciągnęliśmy go na giełdę w odpowiednim momencie.
Wybrał odpowiednie akcje. Nakierunkowaliśmy go.
Jedna noc odmieniła jego życie.
Od razu umieścił matkę w najlepszym nowojorskim szpitalu.
Na niewiele się to zdało, bo niestety umarła.
Ale dzieciak dostał możliwość.
Ustawiasz kumatą ekipę i w jedną noc życie się odmienia.
Ile ten stażysta... Ile na tym zarobił?
W tym przypadku na jednym zagraniu zgarnął ponad pół miliona dolców.
Pomógłbym każdemu, komu trzeba wskazać kierunek.
Możesz to powtórzyć? W ten sam sposób jak przed chwilą?
- Nie bardzo rozumiem. - Dobrze wiesz, o czym mówię.
O ile się nie mylę, to przed chwilą próbowałeś przekupić federalnego agenta.
Nie według litery prawa.
Według kodeksu karnego trzeba zaproponować konkretną sumę za usługę.
W sądzie nie przejdzie. Taka prawda, ale coś ci zdradzę.
Ta sama osoba, która powiedziała mi o twoich maklerskich aspiracjach,
- dodała, że przyzwoity z ciebie człek. - Sprawdził mnie.
Jeśli się zgrywa złoczyńcę z Bonda, czasem trzeba to pokazać.
A teraz najwyższa pora, żebyście spierdalali. Co wy na to?
Powiem ci coś, Jordan.
Większość dupków z Wall Street, których zamknąłem,
- urodzili się w luksusach. - Serio?
Ich ojcowie byli łajzami. Jak i dziadkowie.
- Ale ty osiągnąłeś wszystko sam. - Tak?
- Twoje szczęście, człowieczku. - Człowieczku?
- Ja jestem człowieczkiem? - Powiem ci coś jeszcze.
I to szczerze, bez zalewania. To najpiękniejsza łódź, jaką widziałem.
- Nie wątpię. - I pomyślałem sobie o czymś.
Będę pierdolonym bohaterem FBI, kiedy przejmiemy tę kurewską łódź.
Bo w końcu odniosę wykurwiste zwycięstwo, Jordan!
Cudo! I te ładne panie.
Dobra, wypierdalać z mojej łodzi.
- Na pewno wkrótce się zobaczymy. - Na pewno.
Życzę miłej podróży metrem do domu, w którym czekają paskudne pasztety.
W tym samym czasie Heidi będzie zlizywać mi kawior z wora.
Może chcecie homara na drogę? Żałosne chujki!
Wiem, że was na nie nie stać! Kaszaniarze jebani.
Żałosne chujki!
Chłopaki, patrzcie, co znalazłem w kieszeni!
Wasza roczna pensja. Wiecie, jak je nazywam?
Drobne na zabawę.
Drobne na zabawę!
Szwajcaria? A co tam, kurwa, jest?
/Pierdolone szwajcarskie banki, ot co! /Musiałem chronić dupsko i skitrać hajs.
/Szkrab znał szwajcarskiego bankiera /ze studiów prawniczych.
/Ale facet był w Genewie. /Nie było mowy, że polecę tam trzeźwy.
/Wiedziałem, że jeśli wezmę /właściwą dawkę, prześpię cały lot.
/Ale musiałem wziąć je odpowiednio.
/O 16 znowu wsysnąłem /kilka kolejnych ludów.
/Zaczęły działać, gdy kończyłem /spotkanie ze sprzedawcami.
/Faza mrowienia.
/Do kolacji wziąłem kolejne, /a drinki wspomogłem dawką valium.
/Faza bełkotu.
/Do 20:30 połknąłem kolejne ludy, /co odbiło się na motoryce.
/Faza ślinienia.
/Do dziesiątej za chuja nie wiedziałem, /kim jestem... Oznaka fazy amnezji.
/W samolocie byłem przed północą.
- Aleś ty piękna! - Przepraszam pana...
- Zatańczmy! - Nic mu nie jest.
- Proszę pokazać kartę pokładową. - Mamy je.
Kyrie elejson, ale bym ją zerżnął!
Kurwa, wyluzuj. Zabieraj pierdolone łapy z mego fiuta!
- Znowu kładzie mi łapy na fiucie. - Serio smyrasz go po wacławie?
- Nie rób tak w publicznych miejscach. - Ściągaj!
No ściągaj.
Ponoć pod spodem kryje się mapa skarbów.
Proszę usiąść. Proszę wrócić na miejsca.
- O co się rzucasz? - Proszę usiąść.
Będę zmuszona zawołać kapitana. Proszę usiąść.
Już idę. Przestańcie w końcu!
- Przepraszamy. - Idę spać.
Mam pytanie.
Proszę zapiąć pasy. Inaczej nie wystartujemy.
Proszę usiąść i zapiąć pasy. Zrobię to za pana.
- Co? - Mogę pana wyręczyć.
Proszę mówić po angielsku. Nie znamy tego języka.
- Pomogę mu zapiąć pasy. - Siadaj na mnie.
- Proszę usiąść. - Robi się.
- Ujeżdżaj mnie. - Hilfe!
Jezu Chryste... Ja pierdolę.
Donnie, to mało zabawne. Rozwiąż mnie.
Nie mogę. To sprawka kapitana. Prawie zajebał ci paralizatorem.
Dlaczego?
Źle znosi podróże samolotem.
- Krzyczałeś na ludzi. - Nie pierdol.
Tarzałeś się na pierdolonej podłodze. Wyzywałeś kapitana od czarnuchów.
- Poważnie? - Wkurzył się.
- Serio? - Na szczęście to pierwsza klasa.
Kurwa, masz problem z narkotykami.
Gdzie ludy? Gdzie piguły?
Schowałem w dupie. Nie pękaj.
- Mam je. - Bogu dzięki.
Co zrobimy, gdy znajdziemy się w tej Szwajcarii? Niedobrze.
To kurestwo tak miażdży mi klatę, że nie mogę oddychać.
- Pomóż mi się uspokoić. - Morda w kubeł, dobra?
Pomóż.
- Dobrze. - Idź spać.
- Masuj mocniej. - Wszystko gra.
Kochamy cię. Morda w kubeł!
Panie Belfort, jest pan wolny.
Serio?
Donnie, kiedy tam dotrzemy, panuj nad sobą, dobra?
Niech Genewa będzie strefą wolną od dupka Donniego.
- Kurwa, dlaczego czepiasz się mnie? - Jesteś w tej limuzynie, a nie w areszcie,
- bo jesteś moim kumplem. - Hilfe!
To tu.
Jordan Belfort! Nareszcie! Nicholas tyle mi naopowiadał.
Jordan, Jean-Jacques Saurel.
- Miło pana poznać. - Z wzajemnością.
- Właśnie tak. - Jesteśmy w jebanej Szwajcarii.
- I większą kanapę dla gości. - Nie rozumiem tego.
Ciekawi mnie wasza polityka prywatności.
Taki mamy zwyczaj, że jest 10 minut bla, bla, bla.
- Gadki. - Tak, gadki, nim przejdziemy do konkretów.
No to przejdźmy do konkretów. Co chcesz wiedzieć?
Kiedy FBI czy Departament Sprawiedliwości mają prawo zmusić was do współpracy?
- To zależy. - To zależy?
- Oui. - Od czego dokładnie?
Czy Ameryka planuje najechać Szwajcarię w najbliższym czasie.
Sprawdź, czy na Rue de la Crox nie ma czołgów.
- Rue de la Crox. - Właśnie.
- Kwestia wymowy. - Ciągle mnie tak dręczył na studiach.
Szampan, Szampania. Frytki, frites.
No i takie tam.
/Pytam o to, szwajcarski chujku, /czy zamierzasz zerżnąć mnie w dupala?
/Doskonale cię rozumiem, /amerykański przychlaście.
Banque Real de Geneve może współpracować tylko wtedy,
jeśli dane przestępstwo jest także przestępstwem wedle naszego prawa.
Niewiele szwajcarskich praw pasuje do pańskich działań.
Z finansowego punktu widzenia jest pan w niebie.
Mówiłem, że fantastyczny, nie?
Jeśli Stany zwrócą się do nas z nakazem, zrobimy z niego papier toilette.
Podetrzemy sobie nim dupę.
Chyba że śledztwo dotyczyłoby defraudacji giełdowych,
co w Szwajcarii jest przestępstwem. Wtedy musicie współpracować.
Oczywiście.
O ile konto jest na pańskie nazwisko.
- Gdyby było na nazwisko przyjaciela... - Kuzyna.
- Krewnego? - Tak.
/Tak tylko sobie pierdzielisz, /czy naprawdę to zasugerowałeś?
/- Tak! /- Sugeruje jebanego kitracza.
/Amerykański kitracz nigdy /nie dostanie się do Szwajcarii z taką kasą.
/Potrzebowałem kitracza /z europejskim paszportem.
- Jak się ma moja ulubiona ciotka? - Witaj.
- Korki dokuczyły? - Nie.
/Na szczęście ciotki /nie trzeba było długo namawiać.
/Brytole są jak Szwajcarzy. /Posmarujesz forsą i jedziesz z koksem.
/Jaki jest ich odpowiednik /na "kitracza"?
Jeśli wpadniesz w kłopoty, przyjadę i od razu wezmę to na siebie.
Obiecuję.
To dzięki ryzyku pozostajemy młodzi, prawda?
Czasem zastanawiam się, czy nie zawładnęły tobą pieniądze.
Poza innymi używkami.
- To aż tak widać? - Jest chłodno, a ty się pocisz.
Nie będę ściemniał. Jestem narkomanem.
Naprawdę. Kokaina, pigułki.
Napierdalam wszystko. Taka prawda.
Jestem także seksoholikiem.
Są gorsze nałogi niż uzależnienie od seksu.
Po co ja ci to mówię? Wybacz.
Bo mnie łatwo się zwierzyć.
To fakt, fajnie się z tobą gada.
Pewnie to przez pracę...
Ludzie są zależni ode mnie. Do tego te miliony dolarów.
Czasem czuję, że porwałem się z motyką na słońce.
Masz wielkie ambicje.
/Kurwa, ona do mnie uderza?
To fakt.
Nikt mnie do tego nie zmuszał. Moja decyzja.
Ciężko...
Ciężko nauczyć się kontrolować uczucie niepokoju.
Nauczyć się relaksu i odpuszczania.
Uwolnić napięcie.
/Uderza do mnie. /Ja jebię!
Tak, uwolnić napięcie.
Wszyscy musimy poznać to...
co spotyka nas w życiu w sposób naturalny.
/Kurwa, on do mnie uderza?
Stabilizacja. Rodzina.
Zajmij się moją bratanicą. Ja zajmę się resztą.
Stoi.
Właśnie tak!
/Kurwa, dosłownie bzykaliśmy się na kasie. /Ciotka Emma na bank by nie wyrobiła.
/Zacząłem zastanawiać się, /kto jeszcze ma europejski paszport.
Brad, za ciasno, kurwa.
/Brad, jak na dobrego dilera przystało, /spędzał zimy na południu Francji,
/gdzie poznał przyszłą żonę, Chantelle.
/Striptizerkę pochodzenia słoweńskiego, /urodzoną akurat w Szwajcarii.
Pojebane.
No nie gadaj, kurna.
- To jakieś 50 lotów. - No.
Zajeździmy ją jak konia pod górę. A jej rodzina?
Mają szwajcarskie paszporty.
Ma brata, rodziców. Brat ma żonę i już mamy 5 osób.
Sześć, siedem lotów i chuj. Pizdnięci Szwajcarzy zrobią wszystko.
Przynajmniej mam rodzinę, pacanie jebany!
Nie zapominaj o mojej forsie.
- Że jak? - Zapomniałem powiedzieć.
- On też ma forsę. - Moją.
Za tydzień będę miał kilka milionów. Zadzwonię, a ty przyjedziesz.
Zadzwonisz?
- No tak, a ty odbierzesz hajs. - Nie zapierdalamy dla ciebie, koleś!
Słonko, masz moją kasę na cyckach. Technicznie rzecz biorąc, pracujecie.
Jordan, musimy pogadać.
Jeśli, kurwa, się zgodzę, nie będę do niego jeździł.
Nie jestem parobasem. Nie jeżdżę po kasę.
Spikniemy się na mojej miejscówie i powiedz chujowi, żeby nic nie brał.
- Jasne. - Jeśli się nakurwi, to mu najebię.
Komu najebiesz? To ja tu zarabiam, nie ty!
- Dzięki mnie się załapałeś! - Ma gnata, pacanie!
Chuj z gnatem. Już mówiłem!
Jesteś pionkiem, cioto! Znajdę pięciu takich!
Gadaj zdrów, gównojadzie!
Wiesz co? Ubierasz się jak dres!
- Pierdol się! - Ty się pierdol, skurwielu!
- I co, parówo? Kto jest ciotą? - Stary, żyjesz?
/Następnego dnia ciocia Emma /poleciała do Genewy
/z dwiema bańkami w podręcznym. /Grosik w szwajcarskim koszyku.
/Przez kolejny miesiąc, /po sześciu kursach,
/Chantelle i jej rodzina /przeszmuglowali bez problemu 20 baniek.
- I jeszcze coś. - Serio?
- Tu. - Dzięki.
- I tu. - Chętnie.
Jeszcze 4 torby.
- Pochodzisz ze Słowacji czy Słowenii? - Ze Słowenii.
- Czyli blondynka? - Przestań.
- Cholera. - Zaparkuj, pierdolona łamago!
- Zamknę walizkę. - Jeden jebany dzień nie mogłeś się ogarnąć?
Najebałem się, Brad.
- Pierdolisz! - Najebałem.
- To żart! - Żart?
- Jestem trzeźwy. - Jezusie.
- To żart, kurwa. Nie jestem głupi. - Jesteś, kurwa, głupi?
Jeździsz jak pojebus. Wiesz, jaką to przykuwa uwagę?
Nie jestem głupkiem.
- Jestem mądry. - Mądry?
- Przepychałem milionowe akcje. - Spoko.
Jesteśmy ważniakami, nie to, co ty.
Ludźmi, którzy nie walą w ryj, gdy pękają.
- Ja pękam? - I nie doczekałem się przeprosin.
- Codziennie sprawdzam pocztę. - Tak?
Automatyczną sekretarkę. Zero. Nic od ciebie nie ma!
- Masz niewyparzony ryj. - Żona sprawdza skrzynkę co 45 minut.
Pytam, czy Brad mnie przeprosił. Ale ni chuja.
- Nie będziesz mnie tak traktował. - Masz niewyparzony ryj.
Daruję ci to. Dawaj walizkę.
- Ty mi darujesz? - Tak się mówi.
Boże, cesarz Jebanej Góry przyjechał mi odpuścić.
Co robią mieszkańcy Jebanej Góry, kiedy wyjedzie ich cesarz?
- Błagam. - Jest rzeź?
Ludzie kradną i gwałcą? Co skurwiele robią, kiedy tu jesteś?
- A pierdol się. - Cofnij się, kurwa.
Teraz ja nawijam, do kurwy nędzy!
Jeśli jeszcze raz podniesiesz na mnie rękę...
- Kurwa, uspokój się. - Wiesz co?
Nie chcę cię sprzedawać, ale chyba mnie lubisz.
Kiedy tak na mnie, kurwa, patrzysz, to mrugasz.
Czyżbyś próbował mnie pocałować?
- Jezusie chytrusie. - Próbujesz...
Wyszedłem na homofoba. Ale mnie to nie kręci.
- Mnie to nie rajcuje. - Proszę, daj mi tę pierdoloną walizkę.
- Dobra, dam. Ale zrób coś dla mnie. - Co?
Weźmiesz ją i pojedziesz do domu.
W domu ją otworzysz i wyjmiesz wszyściutkie dolary.
A kiedy je wyjmiesz, wsadzisz w cipsko swojej jebanej, słowiańskiej żony.
- Jebanej żony. - Kurwa, spokojnie.
Co powiesz na to, pierdolone ścierwo?
Skurwiel! Pierdolony kutafon!
Stój albo wpierdolę ci kulkę w nogę! Wpakuje ci kulkę w pierdoloną girę!
Rzuć walizkę! Ręce do góry!
Bierz to. Na kolana!
Skurwiel!
Kurwa! Chryste!
Mam dla ciebie niespodziankę.
- Co to? - 20 prawdziwych cytrynek.
Zaprzyjaźniony farmaceuta trzymał je w sejfie przez 15 lat.
- Nie pierdol. - Wyjebią nas w kosmos!
/Jeśli chodzi o metakwalon, /Lemmon 714 to prawdziwy Święty Graal.
Dasz wiarę? Myślałem, że to mit.
/Trzy razy mocniejsze /od gówien dostępnych dzisiaj.
- Spójrz na maleństwa. /- Donnie potrafił świętować.
/Mówił, że trzymał to na specjalne okazje /- urodziny czy wyleczenie z rzeżączki.
/Albo za bezpieczne dotarcie /mojej kasy do Szwajcarii.
/Tego wieczora odwołałem wszelkie plany,
/a ciało oczyściłem ze wszystkiego, /co mogło spierdolić fazę.
/Czas na świętowanie.
- Zaczniemy od jednej i zobaczymy. - Ponoć starczy jedna.
Zdrówko!
/Może jak pociągnę, zniży się.
/- Steve, muszę wyjść! /- Chyba wiem, jak to działa.
/Raz to w górę, /dwa w dół.
Czujesz coś?
Nie.
Minęło 35 minut.
Może po tych latach ćpania jesteśmy odporni?
Pierdolenie! Metabolizm działa, chuja czuję.
Może zbyt długi przeleżały?
Sprawdź na butelce.
Styczeń '81. Są przeterminowane w chuj.
- Kurwa. - Weźmy jeszcze po dwie.
Tak, kochanie?
- Co robicie, niedorozwoje? - Ćwiczymy.
Dzwoni Bo Dietl.
- Bo, co tam? - Posłuchaj mnie uważnie.
Nie mogę gadać przez telefon. Musimy się spotkać.
/- Bez jaj. Co jest? - Wyjdź z domu, do chuja!
Potem zadzwoń z budki. To nie żart, kurwa.
- Kurwa. - Co gadał?
Ni chuja nie wiem. Muszę iść.
Wszystko gra?
/Najbliższy automat był /w Brookvile Contry Club.
/Przyczółek protestanckich Anglosasów. /O milę od mojego domu.
Bo, co jest? Dzwonię z automatu.
/Posłuchaj mnie. Twój kumpel Brad jest w areszcie.
- O kurwa, za co? Co narobił? - Tego nie wiem.
Kumpel z Long Island gadał, że wpadł w jebanym centrum handlowym.
Czekaj. W centrum? Był z Donniem. Grubas miał mu dać szmal.
- Zapierdolę gnoja! - Jordan, słuchaj mnie.
Ten Denham z FBI podsłuchuje twój telefon domowy i biurowy.
/- Nie gadaj przez jebany telefon. - Kurwa, czaję.
Nie próbowałeś przekupić skurwiela z FBI, co?
Nie próbowałem. Masz mnie za takiego debila?
/Co pierdolisz? /Nie dosłyszałem. Powtórz.
- Powiedziałem, że szuem un FBI. /- Co ty tam pierdolisz?!
- Powiedziaem... /- Nie no, kurwa, naćpałeś się?
Szartujesz? Nie sę FBI.
/Jordan, naćpałeś się?
/Zostań tam, gdzie jesteś. /Nie siadaj za kółko.
/Zaraz cię odbiorę.
/Po 15 latach w magazynie /cytrynki trochę opóźniły fazę.
/Małe skurwiele potrzebowały 90 minut, /by zacząć działać, ale gdy zaczęły...
/Ominąłem fazę mrowienia /i doszedłem do ślinienia.
/Gdzie jesteś? /I za chuja...
/Chujki były tak silne, /że odkryłem nową fazę.
/Fazę porażenia mózgowego.
/Wstań.
/Chuj strzelił chodzenie.
/Myśl. /Jakie mam opcje?
/Tak! /Mogę się czołgać jak Skylar.
/Kurwa! /Wyglądało na łatwe.
/Myśl, skurwielu, myśl!
/Tak! /Mam!
/Mogę się poturlać.
/- Chryste, gdzie jesteś? - Jeem f kany kub.
/- Co? - Kany kub!
/Ni chuja cię nie rozumiem, /ale masz wracać do domu!
/Donnie zbzikował. /Gada z jakimś Szwajcarem.
/- Nie wiem... - So?
- Rozącz ho! /- Nie rozumiem.
Rozącz ho!
/Co ty tam pierdolisz? /Wracaj do domu.
Ezu!
/Byłem niecałą milę od domu. /Jechałem najwolniej, jak mogłem.
/Tempo żółwia.
Nie mohem żraćc mu dóch baniek.
- Tochę się spónię. - Zżarłeś dwa miliony?
Milion!
/Rozłącz się, pierdolony imbecylu!
Z drogi, pajacu!
/- Za późno i... - Nienawidzisz dwa milionów?
Tak nie można, Donnie.
/Jakimś cudem /dotarłem do domu cało.
/Samochód i ja dotarliśmy /bez ryski.
- Jezusie jebany! - Efon!
Coś ty brał? Co z tobą?
Zakurwioza, nie?
Rozącz sie, do uja!
Co jest, kurwa, Jordan?
Dziecko jest w domu! Mam nadzieję, że rozumiesz!
- Pojebusy. - Rozłącz się!
- Chryste, Jordan! - FBI!
- Roawiam! - Zoaw go!
- Oddaaj! - Kulwa, roawiam!
Chodźmy na górę, dobrze?
Przeeż roawiam!
- Wiem, coś narobił, popiździelcu! - Co?
Brad.
Pierdolony niedorozwoju!
Co narobiłeś? Łachudro jebana!
- Ale so jes, churwa? - Spierdalaj!
Zapierdolę cię!
Dorwę cię!
Co się, kurwa, dzieje?
Cholera!
Jordan? Jordan, wszystko gra?
Donnie nie oddycha! Kurwa, nie wiem, co robić!
Jordan, nie wiem, co mam, kurwa, robić!
Chyba się udusi, Jordan. Zrób coś!
- Boże, pomóż! - Lecę!
Przestał oddychać. Zrób coś!
- Kurna. - Boże!
Lecę!
Dajemy!
Wchodź!
Odsuń się! O Bożena!
Odsuń się, kochanie!
Dalej!
Jordan, on nadal nie oddycha. Zrób coś!
Jordan, on ma pierdolone dzieci, zrób coś!
Jordan, trzeba wezwać karetkę.
Do kurwy nędzy, chodź tu. Dzwoń na 911!
Żyjesz?
Panie Belfort?
Po chuj wy tu, kurwa?
- Mamy kilka pytań. - Ochujeliście? Wypierdalać!
- Proszę wstać! - Wypierdalać z mojego domu!
- Idziemy. - Spędziłem tu całą noc.
- Idziemy. - Byłem tu całą noc.
- Co wy do mnie pierdolicie? - Dokąd go zabieracie?
- Co odpierdalacie?! - Nie macie nakazu!
Nie macie prawa wpadać do domu i wyciągać człowieka.
Prowadził pan w nocy samochód?
/Może jednak nie dotarłem cało.
Wypierdalać z drogi!
Kurwa! Zjeb!
Prowadził pan ten samochód wczorajszej nocy?
No...
Jestem głową rodziny. Kotku!
/To cud, że przeżyłem. /A jeszcze większy, że nikogo nie zabiłem.
/Gliny wzięły mnie na przesłuchanie, /ale nie oskarżyli o nic.
/Nie mieli dowodu na to, /że prowadziłem.
/Brad odsiedział trzy miechy w mamrze /za obrazę, bo nie pozwolił Donniemu odjechać.
/W rezultacie upiekło mi się. /Ale pilnowali mnie jak nigdy dotąd.
Szczęściarz z ciebie. Żyjesz i nie gnijesz w pierdlu.
- Nie wierzę w farta. - Czas zacząć.
Pozwól mi załatwić układ z komisją, zanim fart się skończy.
Pomachaj tatusiowi!
Witaj, słonko.
Świetnie sobie radzisz.
O jakich warunkach mówimy, jeżeli zgodzę się...
Ciężko powiedzieć.
Musiałbyś się przyznać do kilku oszustw giełdowych.
Manipulacje akcjami, sprzedaż z naciskiem,
kombinacje i takie tam.
Zapłacisz kilka milionów grzywny, a komisja odpierdoli się na zawsze.
A co ze Stratton?
Nie możesz już... Będziesz musiał odejść.
- Niech rządzi Donnie. - Dobre, Donnie.
FBI to już inna para kaloszy.
Nadal będą cię ścigać za przestępstwa, ale jeśli odejdziesz sam,
obstawiam, że twój kumpel Denham zostanie z włochatym jajem w łapie.
Nad czym się zastanawiać? Pokonałeś ich.
- Wygrałeś! - Do końca życia nie musisz pracować.
- Wolisz spędzić resztę życia w mamrze? - Nie!
Masz forsy jak lodu. Potrzebna ci jeszcze kasa innych?
- Nie. - Więc?
- Ja to zbudowałem. - Wiem.
Zbudowałeś, więc chroń!
Wiecie...
Pięć lat temu, kiedy zakładałem Stratton Oakmont z Donniem Azoffem,
wiedziałem, że nadejdzie taki dzień, w którym będę musiał odejść.
I mówię to z ciężkim sercem, ale ten dzień właśnie nadszedł.
Chcę podziękować wam za te lata lojalności i podziwu, ale do rzeczy.
Pod kierownictwem Donniego i z Nickym Koskofem i Robbiem Feinbergiem
na stanowiskach kierowniczych staniecie się jeszcze lepsza firmą. Obiecuję.
To Ellis Island.
Nieważne, kim jesteście, czy byliście, skąd jesteście wy albo wasi przodkowie.
Pierdolony Wąchock czy Wdzydze.
To kraina możliwości. Stratton Oakmont to Ameryka!
- Znacie Kimmie Belzer, nie? - Jasne.
Spierdalajta!
Nie wiecie jednak tego, że Kimmie była jednym z pierwszych tutejszych maklerów.
Jedną z pierwszych dwudziestu Strattonów.
Większość z was poznała Kimmie już jako piękną i wyrafinowaną kobietę.
Kobietę w garsonce za trzy tysiaki od Armaniego.
Właścicielkę nowego mercedesa.
Kobietę, która spędza zimę na Bahamach, a lato w Hamptons.
Kiedy ją poznałem, nie było tak różowo.
Kimmie, którą poznałem, nie miała grosza przy duszy.
Była samotną matką z ośmioletnim synem na wychowaniu.
Zalegała z czynszem za trzy miesiące.
Kiedy przyszła prosić mnie o pracę, poprosiła o 5 tysięcy zaliczki,
żeby opłacić czesne syna.
Co wtedy zrobiłem, Kimmie? Mów śmiało.
Wypisałeś czek na 25 tysięcy.
- Dokładnie. - Dzięki.
Wiesz, dlaczego to zrobiłem?
Bo wierzyłem w ciebie.
Wierzyłem w ciebie, Kimmie.
Tak samo jak dzisiaj wierzę w każdego z was.
- Kurewsko cię kocham, Jordan. - Ja też kurewsko cię kocham.
Ja też kurewsko cię kocham!
Kocham was wszystkich! Z całego serca!
- Kocham cię, Jordan! - Poważnie!
Wiecie, szkoda mi, bo...
przez lata powtarzałem wam, że nie można się poddawać.
Kazałem naciskać i nie odkładać słuchawki,
póki nie dostaniecie tego, czego chcecie.
Bo zasłużyliście na to.
Pierdolona ugoda, którą mam podpisać, izoluje mnie od giełdy, od Stratton...
Mojego domu.
Co to, kurwa, jest?
Powiem wam co.
Właśnie się poddałem.
To oni mi coś sprzedają, a nie na odwrót.
Zostanę hipokrytą.
Wiecie co?
Nie odchodzę.
Nigdzie, kurwa, nie idę!
Przedstawienie trwa dalej!
To mój dom!
Wyjdę stąd dopiero, kiedy to rozpierdolą.
Niech przyślą Gwardię Narodową albo pierdolony SWAT,
bo ja się stąd nie wynoszę.
Chuj w nich wbijam!
Jordan, wracaj!
Oddawaj!
Co to, małpy szaleją, do jasnej cholery?!
/Mazel tov, /panie Irlandczyku.
/Ryba odstąpiła od ugody /i wróciła do oceanu.
/Miłego połowu.
/Nadszedł czas wielkich imprez. /A Brad wyszedł z pierdla.
/Przeprosiłem go, a nawet /zaproponowałem odszkodowanie.
/Odmówił. Po wyjściu nie chciał /mieć z nami nic wspólnego.
/Niestety dwa lata później /zmarł na rozległy atak serca.
/Miał 35 lat. /Zmarł w tym samym wieku co Mozart.
/Nie mieli nic wspólnego. /Nie wiem, dlaczego o tym wspomniałem.
/Na dniach zaczęły pojawiać się wezwania.
/Do okazania dokumentów/ /na zeznania, co tylko chcesz.
/Donnie nie nadążał pić wody.
Chcecie zobaczyć, co robię z nakazami?
Oto jak je traktujemy.
- Pierdol się, USA! - Pierdol się!
Jordan Belfort.
- Olden? Ładne nazwisko. - Bardzo dziękuję.
- Cóż to za imię? - Moje.
Nie pamiętam tego. Poważnie.
Panie Ming, dziękuję za przybycie.
- Będzie to pan jadł? Mogę? - No jasne.
/Przesłuchiwali wszystkich.
Mam niski poziom cukru.
/Trwało to miesiącami. /Jedno kurewskie nękanie.
/Ale żaden Strattonita nie pękł.
Gladys Carrera.
- Nic mi to nie mówi. - Nic sobie nie przypominam.
- Nie. - Zupełnie.
Nie pamiętam tej transakcji. Mają panowie mleko?
Nic a nic.
Dzwonił pan tyle razy, że myślałem, iż pan pamięta.
- Zupełnie nic. Poczęstuję się. - Pamięta pan cokolwiek?
Ani trochę.
- Ten Abdul... - Nic mi to nie mówi.
To była długa rozmowa, może pan coś pamięta?
Rozmawialiśmy z kilkoma pracownikami tej firmy i żaden nie pamięta
sytuacji z wprowadzeniem Steve'a Maddena na giełdę.
Trochę dziwne.
- Przypomina pan sobie? - Carnage Cooperation?
- Tak, to? - Nic a nic.
Przepraszam, ale muszę zapytać. To prawdziwe włosy?
Ma pan mi coś do powiedzenia? Będziecie to komentować?
- To pytanie osobiste. - Zastanawiam się tylko, po co pan to nosi.
Jestem pewien, że nie pamiętam.
Coś jeszcze, panowie?
Tak, kochanie, mam rzadką przypadłość
i muszę pić te drinki co 15 minut.
/Zabroniono nam opuszczać kraj. /Zabraliśmy więc nasze żony do Włoch.
/Uznaliśmy, że będziemy bezpieczniejsi /i wydawaliśmy rozkazy Szkrabowi.
/Nikt nie mógł nas aresztować /ani udowodnić, że rządzę firmą z jachtu.
Cześć, Szkrab, chujogłowy orle. Jak leci?
Donnie, mamy problem.
- Steve Madden sprzedaje udziały. - Co? Skąd wiesz?
- Co jest? /- Robi to, Donnie.
Steve Madden sprzedaje udziały. Sranie w banię.
- Dawaj telefon.. - Nie!
- Ruggie, co się dzieje? - Coś tam plecie.
Jordan, patrzę na ekran i widzę sprzedaż sporego kawałka Maddena.
To nie my, więc zostaje Steve. Tylko on ma tak duże udziały.
Oddzwoń.
Donnie, twój koleżka chce mnie zerżnąć w kakao.
- Łącz mnie z nim! - Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
/Mimo że posiadam 85% udziałów /Steve'a Skurwiałego Lachociąga Maddena,
/są one zapisane na niego.
/Skurwiel wiedział, że mam problemy /z federalnymi i próbował to wykorzystać.
- Donnie, gadaj mi szybko, co mam robić. - Dzwoń do wszystkich klientów.
Też zaczniemy sprzedaż, by zbić cenę jego akcji, czaisz?
Zamknij japę, do chuja. To twój ziomal z liceum.
/Obrócę firmę tego jebanego dupka do akcji groszowych.
- Rozumiesz? - Tak jest.
/Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Kapitanie!
Odłożyć słuchawki.
Odbijamy i do domu!
Kochanie, co się dzieje?
Słonko, co jest?
Ciocia Emma...
- Poczekaj, nie mogę... - Kochanie.
Co się stało? Dlaczego płaczesz?
- Umarła. - Kto?
Dzwoniła kuzynka Betty. Ciocia Emma nie żyje.
- Pierdolisz. - Nie.
Poważnie? Kochanie, ja pierdolę!
Słonko, to kurewsko przejebane.
/Pierdolony atak serca. /Bum, cyk i pozamiatane.
/Jeden trup i dwadzieścia baniek /utknęło w szwajcarskim banku.
Była zdrowa.
- Słonko, pierdolona tragedia. - Nie była taka stara.
Okropna wieść. Twoja ciotka była elegancką i powabną kobietą. Kondolencje.
Jesteśmy zdruzgotani. Dziękujemy za kondolencje.
Jak w tej sytuacji przedstawia się kwestia mojej forsy na tym koncie?
Tym się nie martw. Ciotka przed śmiercią wszystko ci zapisała.
Serio?! Fantastyczna wiadomość.
Jeszcze nie.
Czekaj, jak to?
Nie.
Nic nie słyszę. Mówisz po angielsku?
Szybko, bardzo szybko.
Muszę jak najszybciej dostać się do Szwajcarii.
Mów po angielsku. Pierdolony angielski!
Ciszej, dobra? Bierz walizkę i dupę w troki.
Dobra, dupa w troki.
/Powiem ci, że Szwajcarzy /to przebiegli skurwiele.
/W kilka chwil ogarnął oszusta, /który umiał podrobić podpis ciotki Emmy.
Amerykański gnojek.
/Musiałem być tam jutro /albo 20 baniek trafi szlag.
- Płyniemy do Monako. - Monako? Teraz?
Musimy płynąć do Monako, żeby dostać się do Szwajcarii.
Jej ciotka właśnie umarła.
Rozumiem, ale mam tam do załatwienia ważną sprawę.
Koniec, kropka.
- Musimy lecieć do Londynu. - Po co?
- Na pogrzeb. - Wiem, ale posłuchaj.
Kochałem twoją ciotkę, Bóg mi świadkiem,
ale umarła i nigdzie się nie wybiera.
Gdy dotrzemy do Londynu, nadal będzie martwa.
Kapitanie Ted, kurs na Monako.
- Monako? - Tak, Monako.
Musimy dostać się do Szwajcarii, a nie chcemy stemplować paszportów.
Załatwimy, co trzeba, wrócimy do Monako, polecimy na pogrzeb do Londynu,
a za trzy dni lądujemy w Nowym Jorku. Zajebisty plan.
Muszę pana poinformować o ryzyku szkwału.
Chuj z nim, jacht ma 150 metrów.
Nigdzie nie płyniemy, póki nie usłyszymy, że to bezpieczne.
- Na bank. - Przestań, bo gówno wiesz o szkwałach.
- A ty jesteś jebanym ekspertem? - Po ekspercku upierdolę ci kartę kredytową.
Nie ma się czego bać, prawda, kapitanie Ted?
- Jeśli popłyniemy wolno. - No właśnie!
- Będzie niewygodnie, ale bezpiecznie. - Będzie bezpiecznie.
Zamkniemy włazy i zabezpieczymy pokład.
Skończy się na kilku pobitych naczyniach.
Co nam te kilka naczyń. Brzmi zajebiście czy jak?
Nie bardzo.
Będzie ubaw po pachy. Napierdalamy do Monako.
Nakurwiamy!
Trzymajcie się!
Co się tam, kurwa, wyrabia?
Woda zabrała skuter.
Chrystusie, trzymam cię.
- Fale sięgają 6 metrów! - Zawracajmy, do kurwy nędzy!
Nie da rady! Dostaniemy boczną falą i pozamiatane!
Jestem mistrzem w nurkowaniu. Nikt tu nie pierdolnie.
Trzymam cię. Zaufaj mi. Kocham cię.
Kocham cię, trzymaj się mocno.
Donnie..
Trzymaj się.
- Co?! - Trzymasz się?
- Skocz po ludy! - Nie chce umrzeć zaćpany!
Odwaliłem sporo złych rzeczy! Trafię do piekła, Jordan!
Kurewsko dałem ciała.
- Idź po nie, są pod pokładem. - Co mówisz?
- Idź po nasze tabsy! - Nie mogę, tam jest jakiś metr wody!
Nie umrę trzeźwy! Zapierdalaj po te jebane ludy!
- Dokąd on idzie? - Nie wiem, słońce.
Donniego pojebało?
Jezu Chryste...
Trzymajcie się z dala od okna! Zmyje nas!
Mayday! Mówi kapitan Ted Beecham z jachtu "Naomi"! Mayday!
Mam je.
- Popierdoliło was? - Dawaj.
- Co ty wyprawiasz?! - Pierdolone mayday!
/Potrzebujemy pomocy!
/Bycie uratowanym przez Włochów /ma tę zaletę,
/że nakarmią cię /i napoją czerwonym winem.
/I musisz zatańczyć.
/Widzieliście to?
/To był samolot, /który po nas wysłałem.
/Nie zalewam. /Wybuchł, bo mewa dostała się do silnika.
/Trzy trupy.
/Chciałem znaku od Boga.
/Wreszcie go dostałem.
/Marzysz o byciu /niezależnym finansowo,
ale walczysz co miesiąc za stertą rachunków?
Marzy ci się taki dom, a ledwie wiążesz koniec z końcem?
Jestem Jordan Belfort. Nie ma recepty na bycie bogatym.
To bez znaczenia, kim jesteś i skąd pochodzisz.
Ty także możesz zostać niezależny finansowo w kilka miesięcy.
Potrzebujesz strategii.
W wieku 24 lat podjąłem decyzję. Prosperować, a nie biedować.
Na początku też nie wierzyłam, że takie rzeczy są możliwe,
ale mamy dom i 33 tysiące zysku.
Teraz wierzę.
Przemyśl to sobie. Skoro nie masz odwagi przyjść na seminarium
systemu "prosta linia", to jak chcesz zarabiać pieniądze?
Chcesz być kiedyś milionerem? Miej odwagę podjąć decyzję.
Jordan Belfort powiedział: "Pracuj dla mnie, bo ja też ciężko tyrałem".
A jeśli ci się nie uda, to dlatego, żeś leń.
Zatrudnij się w McDonaldzie.
Nikt nie zabrania ci niezależności finansowej.
I nikt nie zabroni ci zarabiać milionów.
Nie trać czasu w domu, bo życie, o jakim marzysz, przejdzie ci koło nosa.
Zmieniłem życie tych ludzi, zmienię i twoje!
Przyjdź na moje seminarium, a życie o jakim marzysz...
Miło cię znowu widzieć, Jordan! Jesteś aresztowany!
To jakiś żart.
- To jakieś jaja. Wypierdalać. - Wyłącz kamerę.
Zajebię cię w chuj, ty pierdolony lachociągu!
Pierdolę was! Za chuja nic na mnie nie macie!
Pies was jebał! Pomagam ludziom, jebane wieśniaki!
Jordan, dam ci małą prawniczą poradę.
- Morda, kurwa, w kubeł! - Pierdolone złamasy!
/Wyczyściłem papiery, /zaliczyłem odwyk.
/Jestem osobistością telewizyjną. /Trzeźwy od dwóch lat i nagle to.
/Szkrab wpadł w Miami. /I z kim, kurwa? Z Saurelem.
- Pobijecie mnie? Znam wasz kraj. - Nie!
/Pieprzony pech. / W Genewie są tysiące szwajcarskich bankierów,
/a Szkrab bierze na tyle durnego, /który da się przymknąć na terytorium USA.
- Przepraszam, przepraszam! - Wiem...
/A jeszcze bardziej pojebane jest to, /że aresztowanie nie miało nic wspólnego ze mną.
/Ani, kurwa, trochę.
/Chodziło o pranie forsy z dragów /kolesia od wyścigów łodzi motorowych,
/co zwał się Rocky Aoki. /No wiecie, założyciela Benihany.
/Benihany?
/Beni, kurwa, hana.
/Dlaczego, Panie?
/Dlaczegoś wybrał jedną z sieci /pierdolonych restauracji Hibachi, by mnie udupić?
/W skrócie, /Saurel mnie podpierdolił,
/a wcześniej podjebał /żonę Brada, Chantelle.
/Okazało się, że pukał ją, /ilekroć była w Szwajcarii.
Nie, nie, nie.
Dobra.
/Zarzut udziału w spisku /w celu popełnienia defraudacji.
/Dwa zarzuty oszustw giełdowych.
Jeden zarzut uczestnictwa w praniu brudnych pieniędzy.
21 zarzutów prania brudnych pieniędzy. 1 zarzut utrudniania śledztwa.
Kaucja - 10 milionów.
Wujaszek Donnie przyjechał.
Jak leci, Rocky?
- Nienawidzę tego pieprzonego psa. - Starzeje się i zaczął srać w domu.
- Ja też. - Dawaj tu.
- Dobrze cię widzieć. - Wzajemnie.
Jak leci, brachu?
Lipa, stary. Ale nie wymiękam.
Patrz jaka piękna bransoleta. Nie mogę wyjść z domu.
Istna klaustrofobia.
Jebany Szkrab.
To pedalisko w peruce. Nie mogę w to uwierzyć.
- Chętnie bym go zajebał. - Zadusiłbym lachociąga.
Nieodpowiedzialne bydlę.
Jedno ci powiem. Nigdy nie zjem w Benihanie.
Wołami mnie tam nie zaciągną.
Co robi Naomi?
Jest w domu. Możesz jej pomachać, ale raczej nie odpowie.
Naomi, słońce.
Co ją ugryzło? Zła na mnie?
No wiesz, muszę zastawić dom, by mieć na kaucję.
Pewnie sprzedam się do zera, żeby opłacić prawników.
Koszmar, jeśli mam być szczery.
Co robić, nie?
A jak Stratton? Jak morale?
Wkurzeni, że muszą zarabiać legalnie?
Pozbierałem współzałożycieli. Pogadałem z nimi o wszystkim i..
- zadbałem o ciebie. - Czyli?
Dom, szmal. Tym się nie martw, pomogę.
Kocham cię, stary. Zrobiłbym to samo dla ciebie, wiesz?
- Wycałuję cię. - Dosyć.
- Piwka? - A co pijesz?
Bezalkoholowe szczyny.
- Co to? - Piwo bezalkoholowe.
Zero alkoholu.
- To piwo? - No, bezalkoholowe.
Ale jeśli wypijesz go sporo, to i tak się najebiesz?
- Nie, ni chuja alkoholu. - Naukowcem nie jestem,
więc nie wiem, o czym pierdolisz, ale mogę skoczyć po browca.
Nie piję, pamiętasz?
- Już nie piję. - Wejdziemy do domu.
Walniemy limonkę i krechę proszku do pieczenia.
Nie wyobrażałem sobie, że miałbym się już nie najebać.
Kocham to. Jak to jest nie pić?
- Chujnia na maksa. - Nuda, co?
Cholerna. Tylko się zabić.
Jest pewien zwrot. Używamy go w szczególnych okolicznościach.
Myślę, że pasuje do tej sprawy. Ten termin to "Grenada". Słyszał go pan?
Nie.
Grenada to licząca 90 tysięcy mieszkańców wysepka, najechana przez Stany w 1983 roku.
Oznacza to, że sprawa jest nie do przegrania.
Mogę przyjść nawet z dyndającą parówą, a i tak każdy ma to gdzieś.
I tak wygram.
A pan...
będzie tak zwaną...
Grenadą.
Czeka pana spora odsiadka.
Same pranie pieniędzy to nawet 20 lat. Sprawy nie byłaby łatwiejsza,
nawet gdybyśmy przyłapali pana na wpychaniu pieniędzy w materac.
Będziesz gnił w pudle do czasu, aż dzieci skończą studia.
Nie zależy nam na tym. Nie ty jeden brałeś w tym udział.
Uważamy, że oni także powinni beknąć.
Czyżbym wyczuwał dyskretny zapach oferty?
Facet ma nosa. Jebany jasnowidz.
Pełna współpraca. Da nam listę wspólników
z ostatnich siedmiu lat i zgodzi się na podsłuch.
- Podsłuch, mówisz? - Podsłuch.
- Chcesz zrobić ze mnie kapusia? - Nie, oczekuję współpracy.
- Chcesz, żebym kapował. - Tak, chcemy, żebyś kapował.
Właśnie na tym nam, kurwa, zależy.
Jak impreza u Christy?
- Niezła. - Dobrze.
Znowu gadałem z prawnikami. Mam dobre wieści.
Okazuje się, że dadzą ci spokój.
Już to wiem.
W końcu nigdy nie zrobiłaś nic złego, prawda?
FBI chce, żebym z nimi współpracował.
Okazuje się, że mam wiele informacji o giełdzie i Wall Street.
Pomógłbym rządowi oszczędzić wielu lat fatygi, a przy okazji forsy.
Nawet lepiej. Jeśli się zgodzę, wlepią mi 4 lata.
Moglibyśmy zacząć od nowa. Sprzedać dom.
Każdą grzywnę umorzyliby mi do końca odsiadki.
Zostałoby nam sporo kasy.
Trochę niepokoi mnie ten cały pomysł. Musiałbym wydać swoich przyjaciół.
Zawsze mówisz, że na Wall Street nie ma przyjaciół.
Jasne.
To promyk nadziei, bo powiedzieli "ostatecznie".
Ostatecznie każdy wpadnie, więc może znajdę się poza sprawą.
To chyba dobre wieści, nie?
Fajnie, że ci się uda.
Co to ma znaczyć?
- Oboje powinniśmy się cieszyć. - Jasne.
Dobra.
Chodź tu, kotku.
- Daj buziaka. - Jordan.
- Od dawna się nie kochaliśmy. - Nie.
Jordan, przestań. Nie!
Jordan, przestań.
Pokochałem się od pierwszego wejrzenia.
Kurwa, nienawidzę cię jak psa.
- Złaź. - Kochanie, nie rób mi tego.
Wiesz, jak bardzo cię kocham.
Przestań, słonko.
Chcesz mnie zerżnąć, Jordan?
Chcesz mnie wyjebać?
No to do dzieła.
Przeleć mnie na wylot.
Pierdol mnie, jakby to był ostatni raz.
- Dlaczego to robisz? - Zrób to dla mnie.
Bo chcę, żebyś mnie zerżnął. Jakby to był ostatni raz.
No chodź.
- Chcesz tego? - Tak!
Słonko, było zakurwiście.
- To był ostatni raz. - Jak to ostatni?
- Ostatni raz uprawialiśmy seks. - O czym ty mówisz?
Chcę rozwodu.
Jakiego rozwodu? Co to ma znaczyć?
Złaź ze mnie. Chcę rozwodu.
- Z chuja spadłaś? - Już cię nie kocham!
Nie kochasz mnie? Już nie?
Jakie to kurewsko wygodne. Kiedy jestem pod federalnym nadzorem
z elektroniczną bransoletą na kostce.
I teraz zdecydowałaś, że mnie już nie kochasz?
- Nie. - Co z ciebie za człowiek?
- Ożeniłeś się ze mną. - Co to ma, kurwa, do rzeczy?
Powiem ci, jak będzie. Zabieram ze sobą dzieci.
Jeśli zgodzisz się teraz na rozwód, pozwolę ci je odwiedzać.
Nie próbuj walczyć.
Zaoszczędzimy sporo forsy, a czuję, że jej potrzebujesz.
Nie zabierzesz mi dzieci.
Gadałam z prawnikiem. Jak cie skażą, mam szansę na wyłączną opiekę.
Mam dla ciebie newsa: nie zabierzesz mi dzieci, podstępna cipo!
Pierdol się, suko!
Nie zabierzesz mi pierdolonych dzieci, słyszysz?
Pierdol się! Nie zabierzesz pierdolonych dzieci!
Jebana sucz.
Kurwiszon zajebany.
Jebana szmata, zdzira, kurwiszon zasrany.
Spójrz na siebie, Jordan.
- Jesteś chory. - Wal się na ryj.
- Nie zabierzesz moich jebanych dzieci! - Myślisz, że dopuszczę je do ciebie?
Spójrz na siebie! Wiesz, co powiedział mój prawnik?
Że dostaniesz 20 lat odsiadki.
20 pierdolonych lat! Nigdy nie zobaczysz dzieci!
- Tak myślisz?! - Tak, bo cię do nich nie dopuszczę!
Nie rozumiesz, co powiedziałem?!
Nie waż się jej tknąć.
Łapy, kurwa, przy sobie.
Słoneczko, pójdziesz z tatusiem, dobrze?
Jesteś z tatusiem, spokojnie.
Nie tykaj jej, kurwa, Jordan. Przysięgam, że cię zapierdolę!
Dobrze, słonko.
Pojedziesz z tatusiem na przejażdżkę.
/Bierz klucze!
Tatuś cię posadzi. Zapnij pasy.
Podkurcz nóżki.
Zabieram ją!
Powiedziałem, że ją zabiorę, pierdolona dziwko!
Nie powstrzymasz mnie!
Mała wycieczka.
Nie!
- Wynoś się stąd! - Niech jej pan nie zabiera!
- Zamknij drzwi! - Mamusiu!
- Wynoś się! - Otwieraj pierdolone drzwi!
Nie!
- O mój Boże! - Nie!
Naomi, bierz dziecko!
- Mamusiu! - Kochanie, już dobrze.
Nic ci nie jest.
- Już dobrze. - Jesteś cała?
Porąbało pana?
Jest cała?
/Paragraf pierwszy.
/Oskarżony przyzna się /do wszystkich zarzutów przeciwko niemu
/w Sądzie Okręgowym USA /w zachodnim Nowym Jorku.
/- Paragraf 2. - Mów normalnie.
/Oskarżony wyraża zgodę /na działanie pod przykrywką...
Oddychaj normalnie.
/nosząc sprzęt nagrywający /określany jako podsłuch.
Po 5 minutach zapomnisz, że go masz.
- Kurewsko to okrutne. - Nie bądź pizda.
Paragraf 4.
Oskarżony nie może popełnić lub próbować popełnić przestępstwa.
Proszę. Dajcie mi to podpisać, do chuja.
- Tutaj? - W sam raz.
Dziękuję.
/To nawet nie był mój wybór.
/Po 6 godzinach miałem listę.
/Przyjaciele, wrogowie, /wspólnicy.
/Każdy, kto mnie znał /albo dostał cynk w sprawie akcji.
/Wilczek! Wilczek!
/Pierwszy na liście był... /Donnie.
Nawet nie wiesz, jak fajnie, że wróciłeś.
Odkąd odszedłeś, jest smutno jak cholera.
Pierdolony Steve Madden. Nawet nie mogę o tym myśleć.
Gdy o nim myślę, krew mi wrze.
- Nie mogę wymówić jego nazwiska. - Wiem.
Odrażające. Dorastałem z nim, a on tak mnie wysterował?
Masz może jakieś dane dotyczące tego konta?
/NIE OBCIĄŻAJ SIĘ /NOSZĘ PODSŁUCH
Pamiętasz? Było na nim 4-5 baniek.
Coś koło tego.
- Byłem wtedy najebany, Jordan. - Jasne, głupie pytanie.
Jeśli będzie telefon w tej sprawie, dasz mi znać, co?
Jasne.
Będziesz to jeszcze jadł?
Częstuj się.
Wezmę.
Co jeszcze słychać?
Jak Naomi?
Nienawidzi mnie jak psa.
A co u Ellie?
Nadal żyje, więc mam przejebane.
Panie Jordan.
Panie Jordan, ma pan gościa.
- Co? - Ma pan gościa.
- Ubieraj się. - Co się, kurwa, dzieje?
Idziesz do więzienia.
- Pójdę po jakieś ciuchy. - Pomożemy ci.
FBI, wszyscy na ziemię, ręce do tyłu i mordy w kubeł!
Nawet nie podchodźcie. Wypierdalać z łapskami!
Nie tykaj tego, pierdolcu!
/Wydałem wszystkich.
/W zamian za to dostałem /3 lata w jakimś kurwidołku w Newadzie.
/Jak to mówił mój ojciec /Mad Max,
/trzeba będzie wypić nawarzone piwo. /Nie mam pojęcia, co to znaczy.
Pan Belfort odznaczał się wzorową współpracą.
Pomógł rządowi skazać ponad 24 poważnych przestępców,
a także odzyskać miliony dolarów, które zwrócono poszkodowanym.
Wyrok sądu to 36 miesięcy w więzieniu federalnym.
Proszę wyprowadzić oskarżonego.
Przykro mi.
/Belfort ze Stratton Oakmont skazany
/Nie wstydzę się do tego przyznać.
/Kiedy przybyłem do więzienia, /byłem przerażony.
- Belfort, wstawaj. /- Niepotrzebnie.
/Przez krótką chwilę zapomniałem, /że byłem bogaty.
/Że żyłem w świecie, /w którym wszystko jest na sprzedaż.
/Chcielibyście wiedzieć, /jak to sprzedać?
/Znałem w swoim życiu /wielu skurwysynów:
/gwiazdy rocka, sportowców, /gangsterów.
/Naprawdę konkretnych skurwieli, /ale ten oto Jordan Belfort,
/moi przyjaciele, /to największy skurwiel, jakiego spotkałem.
Zgotujcie miłe przyjęcie w stylu nowozelandzkiej Auckland
mojemu dobremu przyjacielowi i największy trener sprzedaży,
panu Jordanowi Belfortowi!
Dzięki.
Sprzedaj mi ten długopis.
To niesamowity długopis dla zawodowców.
Sprzedaj mi ten długopis.
To fajny długopis. Można zapisywać nim złote myśli...
Sprzedaj mi ten długopis.
Ten długopis jest niezawodny, a osobiście podoba mi się w nim...