Musicie zrozumieć,
że było wielu dziwaków, którzy chcieli zobaczyć dom od środka.
Tylko coś sprawdzę i zaraz wracam.
Nikt tego nie łyknie.
Przypominamy marną kopię Heidi Klum i Seala.
- Możesz przestać narzekać? - Mam do tego prawo.
Rada wysłała mnie tu, bo uważa mnie za zbędną.
A ja musiałem ubrać spodnie khaki, więc to trudny dzień dla nas obojga.
Morda w kubeł.
No dobrze, panie i panno James.
Dostaliśmy przelew.
Wystarczy podpisać.
Nie mogę się doczekać, aż spłodzimy dzieciaka w nowym domu.
Zanim zaczniecie, muszę wam o czymś powiedzieć.
Dom przez pewien czas nie był zamieszkiwany.
Przez ostatnią dekadę doszło do niezliczonej ilości włamań
i zaginięć.
- I najbardziej niepokojące... - Ludzie tam umierali.
Wiemy.
O wszystkich ofiarach?
Cóż mam powiedzieć?
Żona lubi rustykalne kuchnie.
Ale nie ponosimy odpowiedzialności
za żadne wypadki, przypadki i tym podobne.
Jeśli to państwu odpowiada, witam w nowym domu.
Spokojna głowa. Spalimy sobie szałwię.
Co za dziura.
::Project HAVEN:: przedstawia:
American Horror Story [8x06] Return To Murder House
Tłumaczenie: dziabek Korekta: Nazgul
Uparciuch z ciebie.
Użyj klucza.
Dziwnie tu.
Jak długo to miejsce stało puste?
Wygląda, jakby ktoś tu żył.
Na pewno coś tu żyje.
Nigdy nie czułem takiej paranormalnej energii.
To nie dom. To więzienie.
Współczuję duszom, które zostały tu uwięzione.
- Muszą przechodzić piekło. - Byłam w piekle.
Musisz mi zaufać, że tu nie jest tak źle.
Wyczuwam złe wibracje. Powinniśmy pójść na miasto.
Kilka lat wstecz i zadzwoniłabym do dilera.
Ale dostałam drugie życie.
Właściwie to trzecie. Nie mogę tego spierdolić.
Nie zapomnij, kto dał ci tę szansę.
Naprawdę myślisz, że Michael jest zły?
Tego mamy się dowiedzieć.
Cordelia miała powód, żeby nas tu wysłać.
Nie słyszałam o takim czarze.
Duchy nie chcą być widziane.
Jesteśmy intruzami w ich domu.
Jeśli chcemy z nimi porozmawiać, musimy je wywabić.
Rodzina Najwyższego tu umarła.
Jeśli ktoś ma coś na niego, to właśnie oni.
Nie o nich się martwię.
To miejsce jest strasznie zatłoczone.
Kto wie, w co wdepnęliśmy.
Zobaczmy, czy zadziała.
Moja moc znacznie tu zmalała.
Monstra te spirituum.
Ne abscondas.
Ne abscondas!
Zadziałało?
Weszliśmy.
Spokojnie, chuda wiedźmo.
Co tu się odjebało?
Mówiłem ci to milion razy.
Jesteś moim psychiatrą. Powinieneś mi pomóc.
Pomogłem ci.
Mamy sesje od kilku lat.
Rozmawiasz ze mną, bo pokłóciłeś się z żoną.
- Nie mieszajmy jej do tego. - To porozmawiajmy o twojej córce.
Tu się przyda twoja pomoc.
Proszę, Violet.
Porozmawiaj ze mną.
Tylko ciebie potrzebuję!
To tortura.
Możesz z nią porozmawiać?
I co mam jej powiedzieć?
Podpaliłeś chłopaka matki, zabiłeś kilkanaście dzieciaków w szkole,
pomogłeś w morderstwie jej rodziców i zapłodniłeś jej matkę.
- Każdy z tych powodów... - Zmieniłem się.
Ja...
Jestem martwy i przystojny.
Ona na pewno coś do mnie czuje.
Nie jesteś taki przystojny.
Właśnie tak. Widzicie nas.
I my widzimy was.
- Kim jesteście? - Nazywam się Behold Chablis.
To Madison Montgomery.
A ty nazywasz się Ben Harmon.
Popełniłeś samobójstwo po śmierci żony.
Słucham? Nie zabiłem się.
- Zamordowano mnie. - Co tu się odpierdala?
- Nie powinniście nas widzieć. - Powinniśmy.
Patrzycie na potężne czarownice.
I rzucony czar to mała demonstracja naszej siły.
Jeśli nie mamy wam przeszkadzać,
odpowiecie na kilka pytań odnośnie Michaela Langdona.
Co nam zrobicie? Zabijecie nas?
W tym domu nawet magia was nie ochroni.
Na waszym miejscu byłbym ostrożny.
To naprawdę ważne.
Nasz sabat kupił dom, więc nikt wam nie będzie przeszkadzał.
Przykro mi, ale nie mam czasu.
Jesteś martwy. Co masz do roboty?
Patrzę w okno i płaczę, kiedy sobie walę.
To moja rutyna.
To dziwne, ale szkoda mi tego kolesia.
- Pomożemy mu? - Temu płaczliwemu szarpaczowi?
Temu drugiemu.
Chyba utkwił w koszmarze.
Zakochał się w dziewczynie, której nie może mieć.
To tragedia romantyczna.
Złaź ze mnie!
- Odejdź! - Nie chcesz tego robić.
Wiele dusz na was poluje i nie każda będzie dla ciebie miła.
Chcesz się zabawić, kochanie?
Zabawa!
Kim jesteś?!
Przyjacielem domu i jego mieszkańców.
Nie lubią obcych.
- Nie jesteś martwa? - Mnie akurat lubią.
Jesteś Madison Montgomery.
Widziałaś mnie w filmach?
- Mam wszędzie fanów. - Nie.
Znałam kilku Montgomerych, ale nie codziennie spotyka się wiedźmę.
- Czym jesteś? - Billie Dean Howard.
- Medium gwiazd. - Jak Wróżbita Maciej.
- Słucham? - Za kogo się uważasz?
Przychodzisz tu,
łazisz po domu i rzucasz wulgaryzmami.
Jesteśmy nowymi właścicielami. A ty kim jesteś?
Constance Langdon.
A to mój pierdolony dom.
Kompletnie do siebie nie pasujecie.
Ale wasze potomstwo będzie miało bardzo ładną skórę.
To czarownice.
Magia ich połączyła, nie małżeństwo.
- Nie wprowadzą się. - Jestem rozczarowana.
Zatem nie skoczysz mi po Crown Royal i papieroski?
Pijesz Crown Royal?
Jesteś martwa.
To akurat prawda, że po śmierci nie można się upić,
ale ciężko się pozbyć starych nawyków.
Skończyłam.
Uporządkowałam pokój dzienny.
Zaraz się przekonamy.
Zaraz wracam.
Nie tak zaraz.
Widzisz to, co mam na końcu palca?
- Musiałam go przegapić. - Nie.
To moje zdziwienie.
To kolor mojej wzbudzonej ciekawości...
Możemy dobić do brzegu?
Może i będziemy tu wiecznie, ale to nie oznacza,
że masz bezsensownie paplać.
Powiedz mi coś.
Skoro będziesz sprzątać wieczność, może w końcu zaczniesz robić to dobrze?
Moja prawdziwa praca
to nie ścieranie kurzu,
a zaspokajanie twojego męża w piwnicy.
Ostrożnie.
Moja matka mawiała, że małostkowość powoduje zmarszczki.
Jak i okrucieństwo.
Rozczarowanie sprawia, że kobieta jest zgorzkniała.
Zrezygnowałaś ze swoich marzeń, kiedy wybrałaś tchórzliwe rozwiązanie.
Też miałabym pretensje do świata.
Wszystko w porządku?
Strasznie ciężko znaleźć dobrą pomoc.
Biedna kobieta.
Pewnie to najsmutniejsza ze wszystkich dusz.
- Morda. - Dobra.
Powiedzcie nam coś o chłopaku, który tu mieszkał.
O Michaelu Langdonie.
- Nie mamy nic do powiedzenia. - Pewnie go wychowałaś.
Powiedziałam coś.
Zamknij się, Billie.
Wiem o nim wszystko.
Ale nie ma nic za darmo.
Własna korzyść.
Podoba mi się.
Czego chcesz?
Macie na stałe usunąć tę rudą z domu.
Mamy zwolnić służącą?
Skoro potraficie czarować,
to niech zniknie z mojej wieczności na dobre.
Obdarujcie mnie spokojem i ciszą.
A wtedy porozmawiamy o Michaelu.
Mam coś!
Nie.
To nie ona.
Ma zupełnie inne wibracje.
Moira będzie bardziej ponura.
Wiesz, że to niedorzeczne, prawda?
Jest tu więcej ciał niż w rzymskich katakumbach.
Jeśli Constance chce się pozbyć służącej, możemy czarem zamknąć ją w szafie.
Więcej jej nie zobaczy.
Kop.
Masz wroga.
Mam ich wielu.
Cnota zawsze wyzwala w ludziach złe emocje.
Constance cię nienawidzi.
Nie porozmawia z nami, póki nie znikniesz.
Na zawsze.
Co mi zrobicie?
Na Niebiosa.
Moje kości.
Strasznie wam dziękuję.
Dzięki nim ucieknę.
Dziękuję.
Brudzisz mi ubrania.
Masz wybór.
Gdzie chcesz być pochowana?
Zawsze wiedziałam, gdzie chcę być pochowana.
Jakie oryginalne. Pochowana na cmentarzu.
Chciała być blisko matki.
Mnie macie pochować przy studiu filmowym.
Paramount. Studio numer siedem.
Chciałabym ich nawiedzać.
To tam zmusili mnie do pierwszej nagiej sceny.
Całkowicie za darmo.
Błagałam o dublerkę,
ale ten pierdolony producent chciał się ponapalać.
Zaskoczyłaś mnie.
- Pod fasadą narcyza... - Jest zimnokrwista sucz.
Posłuchaj.
Poderżnęłabym ci gardło,
gdyby dało mi to odpowiedzi i pozwoliło opuścić ten dom.
Zrozumiałem ostrzeżenie.
Mamo...
Twoje ręce.
Tak właśnie je zapamiętałam.
O co chodzi?
Muszę coś wyznać.
Zabiłam cię.
Odłączyłam cię od respiratora,
bo nie mogłam znieść myśli, że zostawiam cię w domu starości.
- Wybaczysz mi? - Kochanie.
Chciałam obdarować cię pocałunkami.
Byłam w agonii, a ty dałaś mi ukojenie.
Jak tu pięknie.
W końcu mogę odetchnąć.
Zrobione.
Moira odeszła, więc możemy zaczynać.
Musiałam podelektować się ciszą.
Nie dość, że była straszną sprzątaczką,
ale i nie potrafiła się zamknąć.
Śmierć sprawiła, że gadała jeszcze więcej.
Powiedz nam o Michaelu.
Urodził się w tym domu.
Matka i rodzina naznaczone były śmiercią.
Kiedy jego matka umarła podczas porodu,
zdecydowałam się go wychować.
Sama wychowałam dzieci.
Czterokrotnie.
Dlaczego ty?
Bo był moim wnukiem.
Jego ojciec to ten młody, przystojny mężczyzna,
którego mieliście przyjemność poznać.
Tate.
Niestety muszę przyznać, że popełniłam błędy z Tate'em.
I dlatego z Michaelem...
Chryste Panie. Był niczym aniołek.
Był moją szansą na zadośćuczynienie.
Moim przeznaczeniem było wychowywanie dzieci.
Zawsze wiedziałam, że wyrośnie na kogoś wielkiego.
Nie ma bardziej bezinteresownego i godnego podziwu aktu,
na który może zdecydować się kobieta.
Był moim przeznaczeniem.
Był przepięknym dzieckiem z wesołym usposobieniem.
Nawet kiedy popełniał niewypowiedziane czyny.
Co masz na myśli?
Na początku były to zupełne błahostki.
Martwa mucha z oderwanymi skrzydełkami.
Ale potem podrósł i dopadł gryzonie.
Oglądałam Discovery Channel
i doskonale wiem, z czym to się wiązało.
Bundy i Dahmer...
Oni też zaczynali od małych zwierzątek...
A potem przerzucili się...
na coś większego.
Robił z nich prezenty, żeby okazać mi miłość.
A kochał mnie strasznie.
Bardzo mnie cieszyło, że chce mi okazać uczucia,
ale próbowałam przekonać go do innego sposobu okazywania miłości.
Ale i tak nie mogłam go powstrzymać.
Z każdym zakopanym prezentem, zakopywałam kawałek swojej duszy.
Oszukiwałam się, że to nic takiego
i na każdym zakopanym prezencie zakopywałam również róże.
Jako znak życia wiecznego.
Zapewne nie macie dzieci.
Jesteś za chuda, żeby donieść ciążę.
Chyba nie mam predyspozycji do bycia matką.
Nie pokochałabym brzydkiego dziecka.
Ja wręcz przeciwnie.
Kocham wszystkie dzieci.
To Michael uświadomił mi,
że urodziłam się po to,
aby wychowywać potwory.
Nigdy nie myślałam, że przestanę kochać zapach róż.
Były moimi ulubionymi kwiatami,
ale zaczęło mi się robić od nich niedobrze.
Aż w końcu doszło do incydentu z opiekunką.
Przekonałam władze,
że sama odebrała sobie życie.
Jej przynajmniej nie musiałam zakopywać.
Do tego momentu myślałam, że wychowywałam seryjnego mordercę,
Może i nawet uzdolnionego.
Lubiącego wyzwania.
Ale pewnego dnia zaspał do szkoły, więc poszłam go obudzić.
W łóżku był ktoś obcy.
Może nie obcy. Nadal był moim wnukiem.
Ale przez noc postarzał się o dekadę.
To było coś nienaturalnego.
Jakby się gdzieś śpieszył.
Jakby chciał się zestarzeć.
Wiecie, co mam na myśli?
Nie będziesz mi więcej mówić, co mogę robić.
Babciu?
Przepraszam.
Mogę napić się wody?
Mogę...
A ja?
Możesz.
Kiedy patrzysz na kogoś znaczącego...
Na przykład na artystów, dowódców albo wynalazców,
to od zawsze zmagali się z problemami w drodze na szczyt.
Ale zestarzenie się o 10 lat w ciągu nocy...
To wymagało boskiej interwencji.
Musiałam się pogodzić z faktem,
że moje dni jako matki zmierzają ku końcowi.
Przez całe życie zmagałam się z bólem.
Niespełnionymi marzeniami, obietnicami i małżeństwami.
Ale to...
zostawiło na mnie ślad, którego nie mogłam się pozbyć.
Przez Michaela uwierzyłam,
że moja obecność ma znaczenie.
Że się liczyłam.
Ale byłam po prostu niewidocznym krokiem na jego ścieżce.
Skończył ze mną.
Moim zdaniem...
gdybym go poprawiła o jeden raz za dużo,
poderżnąłby mi gardło.
Jak opiekunce.
Nie chciałam dać jemu ani żadnemu innemu facetowi satysfakcji.
Żyłam swoim życiem i według własnych zasad.
Dlatego przyszłam tu.
Do więzienia.
Ale przynajmniej znałam zasady i co ważniejsze...
znałam towarzystwo.
Butelka whiskey i tabletki.
Niesamowita zabawa.
Obudziłam się
otoczona moimi dziećmi.
Ale bez ukochanej Addie.
Świeć Panie nad jej duszą.
Ale inni tam byli.
Wszyscy.
Ze mną. Na wieczność.
I to prawdziwy powód, dla którego oddałam duszę temu miejscu.
Bo jak powiedziałam wcześniej,
urodziłam się po to, żeby być matką.
Dlaczego po śmierci też nie mogę nią być?
A jeśli chodzi o mojego wnuka...
nie chciałam go więcej widzieć.
Proszę bardzo.
Cała historia.
To wszystko, czego pragnęliście?
Mamusiu.
Tak, kochanie?
Czas na herbatkę.
To prawda.
Moja piękna księżniczko. Ale ze mnie głuptasek.
A teraz...
Musicie mi wybaczyć.
Rodzina wzywa.
Chodźmy.
Długo jeszcze?!
O co wam chodzi? Nie umiecie pukać?
- Musimy porozmawiać o Michaelu. - Masz nam wszystko powiedzieć.
Nie mam wam nic do powiedzenia. Wynocha.
A może wymyślimy coś, żebyś nie musiał tego robić.
Stać przy oknie i płakać podczas skręcania.
Potraficie coś takiego?
Możecie to zatrzymać?
Bez płaczu sobie poradzę.
Po raz pierwszy zobaczyłem syna w dzień śmierci Constance.
Babciu?
Babciu!
Babciu?
Nie.
Babciu!
Obudź się.
Dalej.
Przepraszam.
Tak bardzo mi przykro.
To moja wina.
Babciu.
Duchy tego domu nie ukazują się wszystkim.
Nie chce mnie widzieć?
Przykro mi.
Kim jesteś?
Kimś, kto chce być widzianym.
Kto chce ci pomóc.
Jeśli chcesz się zmienić, mogę ci pokazać jak.
Jestem potworem.
Czemu chcesz mi pomóc?
Bo mam cię za syna.
Mimo że nim nie jesteś.
I zaczęliśmy rozmawiać. Jak lekarz i pacjent.
Desperacko chciał być dobry.
Widziałem w jego oczach, że mnie potrzebuje.
Chciałem mu przybliżyć drobnostki, których nie pokazał mu prawdziwy ojciec.
Był wspaniały. Wręcz nadzwyczajny.
Był pięć kroków przed wszystkimi.
I więcej czasu z nim spędzałem, tym bardziej traktowałem go jak syna.
Wszystko w domu było martwe.
Moja żona.
Dziecko, które miało nie dorosnąć.
Violet, która nie miała wyjść za mąż.
Ale Michael był żywy.
Jedyny jasny punkt tego wszystkiego.
Chciałem mu dać wszystko.
Co ty robisz?! Nie dotykaj moich rzeczy!
- On tylko patrzył. - Jest popierdolony.
Nie zbliżaj się do moich rzeczy.
Chciałem być jak ty, tato.
Kto ci to powiedział?
Inne duchy.
Wyszeptali mi to.
Nie ze mnie powstałeś.
Nawet ja nie potrafię stworzyć czegoś tak złego jak ty.
Nie zbliżaj się do mnie.
Widziałem, jak się zmienia.
Przechodzi na ciemną stronę.
I zaczęło się robić gorzej.
Ciemność zawsze się czaiła.
Wkraczała.
Nie można jej uniknąć w tym domu.
Co robisz?
Nadaję jej uśmiech.
Bez tego nie zostanie się gwiazdą.
Traciłem go.
A potem sprzedano dom.
Ostatnie, kochanie.
Udało nam się.
Lecimy.
Nie!
To byli dobrzy ludzie.
Zasługiwali na szansę.
To nie ich miejsce.
Przez ciebie zostaną tu na zawsze.
Co się dzieje?
Nie czuję się dobrze.
Nie musiałeś ich zabijać.
Znam cię. Nie jesteś taki.
Nie powinienem ci pomagać.
To była głupota.
Michael nie tylko je zabił.
Sprawił, że przestały istnieć.
Zmasakrował ich ciała, a potem zniszczył dusze.
Kurwa.
Zatem nasz Najwyższy to wcielenie zła.
Musimy lecieć. Cordelia znajdzie rozwiązanie.
Jak się go pozbyć.
To nie będzie takie łatwe.
Znowu rozmawiamy?
Jeszcze nie wiem.
Każdy nawiedzony dom ma delikatny punkt. Chyba go odkryliśmy.
Nigdy nie przestałem cię kochać.
Wiem.
Ale ja nie przestałam go nienawidzić.
I nie mogłam ci wybaczyć, że potrzebowałeś Michaela.
Ale zaczynam rozumieć, że może nie miałeś wyboru.
Twój syn cię potrzebuje.
On potrzebuje ojca.
To nie jest zwykłe zło.
Michael nie jest zwykłym czarownikiem, którego chcecie wyeliminować.
Co to miało znaczyć?
"I ujrzałem Bestię wychodzącą z morza, mającą dziesięć rogów i siedem głów".
"A cała ziemia w podziwie powiodła wzrokiem za Bestią i pokłon oddali Smokowi".
Nic nie jest prawdziwe w Michaelu.
Ani jego narodziny, ani wygląd.
Początkowo trzymałam się od niego z daleka, bo bardzo mnie to bolało.
A potem zaczęły się dziać dziwne rzeczy.
Pełno martwych wron leżało wokół domu.
Wewnątrz było niesamowicie gorąco.
A potem nadeszli.
"I słońce stało się czarne jak włosienny wór,
a cały księżyc stał się jak krew.
I gwiazdy spadły z nieba na ziemię,
bo nadszedł Wielki Dzień Jego gniewu".
Jestem w obecności mojego Pana.
Kim jesteście?
Jestem Anton LaVey.
Czarny papież kościoła szatana,
a to moje kardynałki.
Upozorowałem własną śmierć, żeby przygotować się do tego dnia.
Nie mam pojęcia, o czym do mnie mówisz.
O co tu chodzi?
Podążaliśmy za ciemną gwiazdą z zachodu.
Tego znaku nie dało się przegapić.
Temperatura w tym domu,
dom zbudowany nad portalem do piekła
i wrony na niebie.
Proroctwo się wypełniło.
Jesteś wybranym.
Czas usunąć łuski z twoich oczu,
żebyś zobaczył swoją moc.
Coś się zmieniło w Michaelu.
Jakby otworzyli drzwi
i pokazali mu prawdziwą ścieżkę.
Czemu ich nie powstrzymałaś?
Miałam to za żart.
Byli zagubionymi wędrowcami z żałosnego cyrku.
Dla mnie tak właśnie wyglądali.
Tak było do Czarnej Mszy.
Pewnie zamarzasz, dziecinko.
Wskakuj do środka. Podwiozę cię.
Dziękuję.
Ratuje mi pani życie.
Mieszkam niedaleko Riverside.
Tak szczerze...
to chyba się przejdę.
To niemożliwe.
Strasznie ładna noc.
- Prawda? - Do czego?
Do morderstwa.
To dla ciebie, Michael.
To wszystko dla ciebie.
Chwała Szatanowi!
Ave Satan.
Ojcze.
Jestem teraz z tobą.
Tamtej nocy była straszna burza.
Ogromne kule gradu,
krwawy deszcz.
Wtedy podjęłam decyzję, żeby go zabić.
Tate mnie uratował.
Kiedy ugasiliśmy ogień, Michael zniknął.
Nie wiem, dokąd poszedł
i kto go wychował.
Wiem tylko, że Ben nie jest jego ojcem.
Ani Tate.
Zrodził się ze zła tego domu.
Źródło ciemności jest jego ojcem,
a on jest tu po to, żeby zniszczyć świat.
Strasznie mi przykro, że chłopak to Antychryst,
ale i tak powiedzeniem radzie.
Nie chciałem cię zatrzymać.
Nie zachęcałbym go do zostania Najwyższym,
gdybym wiedział o tym wszystkim.
Chcieliśmy mieć lidera.
Ale on nim nie jest.
A jeśli nie uda nam się go powstrzymać?
Co się wtedy stanie?
Nie wiem.
Daj mi chwilę.
Jeśli chcesz mnie zapytać o Michaela, to ci nie pomogę.
Nie zbliżałam się do niego.
Dobra decyzja.
I tak wiele się dowiedzieliśmy.
- To czego chcesz? - Chyba przeżywasz ciężkie chwile.
Podejrzewam, że czujesz coś do Tate'a.
Nie mam z nim nic wspólnego.
Nie możemy.
- Jest potworem. - Ja tego nie dostrzegam.
Nie znasz go.
Nie wyobrażasz sobie, jakie złe rzeczy uczynił.
A i tak go kochasz?
To tortura.
Każdego dnia.
Też zrobiłam w życiu rzeczy, z których nie jestem dumna.
W drugim również.
Ale to były moje wybory.
Z Tate'em chyba było inaczej.
Nie on był tu prawdziwym złem.
Co to miało znaczyć?
Dom zrobił z niego naczynie do stworzenia czegoś o wiele gorszego.
Moim zdaniem całe zło Tate'a odeszło z Michaelem.
To byłoby miłe.
Może powinnaś to zobaczyć na własne oczy.
Uratowałeś moją mamę.
Przepraszam za wszystko.
- Ja... - Wiem.
No i gdzie ta skorupa?
Nieważne.
Pomyślałam, że pomogę duchom zaliczyć.
Chociaż ktoś będzie miał szczęśliwe zakończenie.
Nikt nie będzie miał szczęśliwego zakończenia,
jeśli nie powstrzymamy Michaela.
Nasz schron: facebook.com/ProHaven
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.