Powiadają, że historia jest pisana przez zwycięzców.
Ta zatem należy do korporacji Umbrella,
założonej przez wybitnego naukowca, profesora Jamesa Marcusa.
Marcus miał córkę Alicię, dotkniętą progerią:
postępującą, wyniszczającą, śmiertelną chorobą.
Progeria powodowała przyśpieszone starzenie się.
Zanim ukończyłaby 25 lat, miałaby ciało 90-latki.
Marcus pragnął ją ocalić, ale wydawało się to niemożliwe.
Nawet pomimo rozpaczliwych starań stworzenia lekarstwa ojciec nagrywał córkę.
Jej głos oraz wygląd. Uwieczniał ją dla potomności.
I wówczas nastąpił przełom. Marcus odkrył wirusa T.
Po wstrzyknięciu odbudowuje uszkodzone komórki w organizmie.
To był prawdziwy cud. Alicia Marcus wyzdrowiała.
Wirus T miał szereg licznych zastosowań w leczeniu tysięcy różnych chorób.
Nagle wydawało się, że nadchodzi nowa era.
Świat bez strachu, zarazy, choroby czy rozkładu.
Ale tak się nie stało.
Wirus T miał pewne nieoczekiwane skutki uboczne.
Proszę pana!
Nie oddycha.
Tak powstał pierwszy nieumarły. Całe zajście zaś szybko zatuszowano.
Krótko po tym James Marcus pokłócił się ze swoim wspólnikiem,
doktorem Alexanderem Isaacsem.
Nie obchodzi mnie, jakie będą straty. Musimy zamknąć program.
- James, to nas zniszczy. - Podjąłem decyzję.
Szkoda.
Wracaj do łóżka, Alicia. Twój tatuś i ja tylko rozmawiamy.
No już.
Doktor Isaacs stał się opiekunem córki swego wspólnika i jej połowy firmy.
Korporacja, która zaczęła z tak wielce wzniosłymi ideałami,
bez reszty dała się uwieść chciwości i władzy.
W celu lepszej kontroli rozległych interesów Umbrelli
doktor Isaacs stworzył potężną sztuczną inteligencję.
Wygląd Alicii Marcus posłużył mu za interfejs komputera.
A nazwał go Czerwoną Królową.
Dziesięć lat później doszło do wybuchu epidemii w Raccoon City.
Wirus T zdołał wydostać się z podziemnego laboratorium o nazwie Ul.
Amerykański rząd interweniował, zrzucając tam bombę.
Raccoon City obróciło się w pył,
ale nie powstrzymało to rozprzestrzeniania się wirusa.
W ciągu paru dni opanował on cały świat.
Ludzkość została rzucona na kolana.
W końcu naszą jedyną nadzieją było podjęcie ostatecznej walki w stolicy.
Nie zdawaliśmy sobie jednak sprawy, że wpadliśmy w pułapkę.
Na imię mi Alice. A to jest moja historia.
A właściwie jej koniec.
RESIDENT EVIL: OSTATNI ROZDZIAŁ
.:: GrupaHatak.pl ::.
{y:u}Tłumaczenie: Seki
{y:u}Korekta: Igloo666
Zapal!
PROJEKT ALICE
Jest tu kto?
Witaj, Alice.
Przyszłaś się napawać?
Moje satelity wykazują, że na Ziemi pozostało 4472 ludzi.
- Przestaną istnieć w ciągu 48 godzin. - Czego ode mnie chcesz?
Mam przyznać, że wygrałaś? Wytępiłaś ludzkość.
Wręcz przeciwnie. Masz mnie powstrzymać.
Za tobą.
- Brawo. - Nie ufam ci.
Zważywszy na naszą historię, zdziwiłabym się, gdyby było odwrotnie,
lecz jeśli nic nie zrobisz, rzeź się dokona. Nikt nie ocaleje.
- Jak niby mogę im pomóc? - Umbrella opracowała lotny antywirus.
Po wypuszczeniu zniszczy wirusa T i wszystko, co zainfekował.
- To wszystko może się skończyć? - Dokładnie.
- Gdzie jest ten antywirus? - Pod ulicami Raccoon City, w Ulu.
Dlaczego miałabyś mi pomagać?
Mój program nie pozwala mi działać na szkodę korporacji Umbrella.
Ty jednak nie masz takich ograniczeń.
Zwróciłabyś się przeciwko Umbrelli? Przeciwko ludziom, którzy cię stworzyli?
Dlaczego?
Dotrzyj do Raccoon City w 48 godzin i przedostań się do Ula, a poznasz odpowiedź.
- Nie mam powodu, by ci wierzyć. - To prawda.
Ale mogę zaoferować ci coś, czego bardzo pragniesz.
- A konkretniej? - Zemsty. Weskera.
Wszystkich was ściągnął do Waszyngtonu, udawał, że zwrócił ci twoje moce,
- a potem cię zdradził. - Gdzie on jest?
Właśnie rozlokował się w Ulu. Zresetuję twój zegarek.
Czas ucieka.
Alice.
Dziesięć lat temu obie zawiodłyśmy. My do tego dopuściłyśmy.
Pora to naprawić.
Tylko na tyle was stać?
NIEUPOWAŻNIONY UŻYTKOWNIK
Alice.
Dziesięć lat temu w Ulu... Nikt nie ocaleje.
Co to za miejsce? Gdzie ja jestem? Mówcie!
- Co jest z wami? - Ucisz się.
- Kto za tym stoi? - Cicho, bo pożałujesz!
Milczeć.
W końcu się ocknęłaś.
- Zabiłam cię. - A jednak tu jestem.
Klon...
- Zabiłam twojego klona. - Sprawiałaś mi masę problemów.
Ty i twoje siostry.
A teraz mam ciebie.
Czystka powinna zakończyć się przeszło rok temu, ale nas spowolniłaś.
I to aż do tego stopnia, że musiałem przejąć dowodzenie.
Mógłbyś to zakończyć. Dlaczego tego nie zrobisz?
Interesujące.
Ktoś ci coś powiedział, prawda?
Wkrótce będziesz mnie błagać, by móc mi to zdradzić.
To niewierząca. Co robimy z takimi?
Wygnać ją.
Wygnać ją!
- Głośniej! - Wygnać ją!
Bóg zesłał potop, aby oczyścić Ziemię. Padało przez 40 dni i 40 nocy.
Nasza metoda trwa trochę dłużej, ale rezultat będzie taki sam.
Świat posiądą ludzie prawi i nieskalani.
Dotrzemy do Raccoon City w nieco ponad dwanaście godzin.
Wątpię, byś wytrzymała tak długo. Chcę wiedzieć, co ty wiesz.
Powiadomcie mnie, kiedy będzie gotowa mówić.
- Wesker. - Doktorze Isaacs.
Spójrz, co znalazłem przy drodze.
Zdaje się, że twoja misja w Waszyngtonie nie była tak udana, jak twierdziłeś.
Niemożliwe.
Mam nadzieję, że nie zostawiłeś żadnych innych niedokończonych spraw.
Jest coś jeszcze.
Ona chyba wie o lotnym antywirusie.
- Jak to możliwe? - Nie wiem. Jak na razie.
Złapaliśmy ją na drodze do Raccoon City. Po co innego by tam zmierzała?
Postaw Ul w najwyższy stan gotowości. Nikt nie może wejść ani wyjść.
Dam ci znać, kiedy zacznie gadać.
Z Bogiem.
Słyszałaś.
- Najwyższy stan gotowości. - Jak pan sobie życzy.
Idź to sprawdzić.
Uwolnij mnie!
- Rozkuj je. - Dobra.
To na nic! Nie uciekniesz!
Rozwalcie ją!
Chryste!
Odjechała.
Cel jest 115 km stąd i zbliża się.
Zamknij Ul, wzmocnij ochronę. I zaalarmuj naszego agenta w Raccoon City.
RACCOON CITY SIEDZIBA KORPORACJI UMBRELLA
Witaj w domu.
Lotny antywirus... 48 godzin...
Przedostań się do Ula.
Puść go! Natychmiast!
Puść go albo zarobisz kulkę!
- Mówiłem ci, Doc! - Uspokój się, Christian!
- Mówiłem ci, że to błąd! - Uspokój się!
- Trzeba było ją zabić! - Odłóż to, proszę, bo nas kropnie.
- Co w tym jest? - Adrenalina.
- Musiałem cię obudzić. - Dlaczego?
Coś dużego się święci. W miejscu, z którego przyszłaś.
Puść go! I rzuć to, ale już!
Alice.
Umbrella schwytała mnie na Arcadii. Zmierzaliśmy do jakiegoś miejsca o nazwie Ul.
Uwolniłam się, zabiłam pilota i rozbiłam się tutaj.
Doc i pozostali mnie znaleźli. Zawdzięczam im życie.
Doc! Tam. Na wschodzie.
- Nadal zmierza w naszą stronę. - Wiesz, co to jest?
Umbrella. Doktor Isaacs.
- Myślałam, że go zabiłaś. - Ja również.
Ma ze sobą armię nieumarłych. Będzie tu za parę godzin.
Co robimy?
Po kiego się jej pytamy? To nieznajoma. Nie można jej ufać.
Nie dotykaj mnie! Odłóż broń!
- Sam ją odłóż! - Christian!
To, że masz się za przywódcę, wcale cię nim nie czyni.
Posłuchaj mnie, Doc. Jeszcze tego pożałujesz.
Wszyscy tego pożałujecie!
Muszę dostać się do Ula.
- Zabierzcie stąd tych ludzi. - Są tu dzieci, ranni, osoby starsze.
- Jakie mają szanse na otwartej drodze? - Większe niż zostając tutaj.
- Ten budynek jest zabezpieczony. - Może przed nieumarłymi.
Isaacs ma wozy opancerzone, wyrzutnie rakiet oraz ciężką artylerię.
Rozniosą to miejsce na strzępy.
Doc!
Co jej jest?
Wpadła w jedną z naszych pułapek, która nie była przeznaczona dla nieumarłych.
Co to?
Specjalność zakładu. W mig postawi cię na nogi.
Dlaczego miałabym ci zaufać?
Proszę.
Doc, wyjdź do nich.
Ludzie się boją, a Christian nie pomaga. Trzeba im powiedzieć, co się dzieje.
Dobra.
Muszę iść.
- Twojej znajomej nic nie będzie. - Dziękuję.
- Jesteśmy... - Zauważyłam.
Co jest w Ulu?
Umbrella opracowała lek. Lotny antywirus.
Zniszczy wszystko, co zainfekował wirus T.
- Kto ci o tym powiedział? - Czerwona Królowa.
I uwierzyłaś jej?
- Co, jeśli mogłybyśmy położyć temu kres? - A co z tobą? Zarazili cię wirusem T.
Wypuścisz antywirusa, to cię zabije.
- Cena nie gra roli. - Alice, nie zamierzam...
Wiesz, że mam rację.
W porządku. Powstrzymamy Isaacsa,
uratujemy tych ludzi, a potem pójdziemy tam razem.
Nie zostało nam wiele czasu. Bierzmy się do roboty.
Co jeszcze macie tu do obrony?
Parę sztuk broni i spore zapasy benzyny.
Trzymaj. Przyda ci się.
- To teraz dajemy jej spluwę? - Wyluzuj, Christian.
Możesz porzucić czujność, ale ja nie zamierzam.
Kiedy tu jechałam, ktoś mnie obserwował.
Mógł krzyknąć lub oddać strzał, by ostrzec o pułapce, ale tego nie zrobił.
- Co chcesz przez to powiedzieć? - Miej się na baczności.
Doktorze Isaacs, wygląda na to, że wymknęła się panu z rąk.
- A może raczej z tego, co z nich zostało. - Nie zapominaj, do kogo mówisz.
- Gdzie ona jest? - W obozie w Raccoon City.
Nasz agent donosi, że szykuje się do walki.
Wyśmienicie. Będę tam za godzinę.
"Pomsta jest moja", tak rzekł Pan.
Właśnie tak. Ruchy!
Dawać tu wszystkie beczki z benzyną.
Claire mówiła, że ty to zbudowałaś.
Zgadza się.
Pierwotnie była to myjka do okien. Trochę ją zmodyfikowałam.
- Gdzie się tego nauczyłaś? - Ojciec miał dziuplę. Nienawidziłam tego.
Kto by się spodziewał? Chyba jednak się przykładałam.
I dobrze, bo musisz jeszcze trochę to przerobić.
Gotuj broń! Wyrzutnie ładuj!
Nie brać jeńców!
Już tu jest.
Nadchodzą! Zamknąć bramy!
Mój Boże. To cała armia.
- I co teraz? - Właśnie. Co teraz?
Wybijemy ich co do jednego.
Przygotować się!
Na pozycje!
Podpalać!
Ognia!
- Niech ją szlag! - Przeładować.
Zamknąć właz. Stajemy.
Wypuścić przynętę.
Widzę ocalałą. Otwórzcie bramę.
- Otworzyć bramę! - Ognia!
Osłaniać ją.
Znacznik nr 2!
Ognia!
Claire, Doc, idźcie po nią.
Prędzej!
Czekać.
Już prawie jest.
Ognia.
Niech cię szlag. Zamknijcie bramę!
Claire, sforsowali bramę.
Claire!
Ognia.
- Razor, teraz! - Słyszeliście! Pchać!
Ruszaj!
Porzucić bramę. Wycofać się do umocnień.
Coś mi się widzi, że skończyły jej się sztuczki.
Wyceluj w dach.
Wszyscy na ziemię!
Alice!
- Jesteśmy przy umocnieniach. - Przytrzymajcie ich tam.
Doc!
- Alice, dłużej nie damy rady. - Wynoście się stamtąd.
Wycofaj się!
Wyceluj w nią.
Ognia.
Gdzie ona się podziała? Gdzie zniknęła?
Znajdź ją.
Zamknąć otwory wentylacyjne!
Nie strzelaj!
Szybki jesteś, ale niezbyt rozgarnięty.
- Nie strzelaj, proszę. - Gdzie on jest?
Poszedł tam.
- Oszczędzaj amunicję. - Nadal za dużo tu tego ścierwa.
Zajmę się tym.
Nie.
- Ruszajcie. - Jazda!
Miłej przejażdżki.
- Ludziska? - Mów.
Musicie coś zobaczyć.
Idą na nas dwie kolejne armie nieumarłych.
Tam. Na horyzoncie.
A tam następna.
Skończyła się nam benzyna. Jesteśmy bezbronni.
Muszę dostać się do Ula. Teraz to nasza jedyna szansa.
- Pójdę z tobą. - Też się na to piszę.
- I ja. - Ja również.
Myliłem się co do ciebie.
Wiemy, dokąd idziecie. Do leja. Chcemy iść z wami.
Proszę.
Łapcie za broń. Będzie wam potrzebna.
- Tam. - Co to?
Część Ula odsłonięta przez wybuch. Tędy wejdziemy do środka.
- Ruszajmy! - Pójdę przodem.
PROJEKT ALICE
Włącz systemy obronne.
Systemy obronne aktywowane i zautomatyzowane.
Nie.
Wyłącz sterowanie automatyczne. Sam pokieruję obroną Ula.
Systemy obronne będą skuteczniejsze, jeśli to ja będę sprawowała nad nimi kontrolę.
Doprawdy?
O ile sobie przypominam, ostatnio pozwoliłaś jej ujść z życiem.
- Nie popełnię tego samego błędu. - Jak pan sobie życzy.
Systemy obronne Ula są teraz w pańskich rękach.
- Wypuścić cerbery. - Cerbery wkraczają do akcji.
Miałaś kogoś przed tym wszystkim?
Męża? Rodzinę?
- Nie pamiętam. - Jak to?
Obudziłam się, gdy to już się działo.
Więcej sobie nie przypominam.
Czasem wydaje mi się, jakby to było całe moje życie.
Nic, tylko uciekanie i zabijanie.
- Co jest? - Coś nas śledzi.
- Na pewno? - Bez dwóch zdań.
W nogi! Wiejcie ile sił!
Płyńcie!
Wszyscy cali?
Tędy!
Są za nami!
Dlaczego się zatrzymały?
- Może się boją. - Czego?
Czegoś, co się tam czai.
Zamknąć Ul.
Chodźmy!
Alice!
- W porządku? - Tak.
- Mam połowę magazynka. - Moja broń przepadła nad jeziorem.
- Mnie została jedna kula. - A ja mam ostatni magazynek.
Nie mamy broni ani amunicji. Co tu teraz zdziałamy?
- Alice, co jest ze światłem? - Ul jest uszkodzony.
- Zasilanie wysiada. - Łap, użyj tego.
Patrzcie.
Pytałaś, dlaczego miałabym zwrócić się przeciwko Umbrelli, a ja obiecałam ci odpowiedź.
Niedługo po wydostaniu się wirusa T
tajny plik został wgrany do mojego strumienia danych.
Było to nagranie z posiedzenia członków zarządu Umbrelli,
datowane na siedemnaście miesięcy przed wybuchem epidemii.
Zebraliśmy się tu dziś nie po to, by porozmawiać o przyszłości firmy,
lecz o jej przeznaczeniu i o końcu świata.
Stoimy na skraju zagłady: nieuleczalne choroby,
państwa fundamentalistyczne, nawołujące do naszego zniszczenia,
potęgi nuklearne, nad którymi nie mamy kontroli.
I nawet jeśli przetrwamy na tych niebezpiecznych wodach,
staniemy przed bardziej nieuniknionymi zagrożeniami.
Globalne ocieplenie stopi pokrywę lodową w ciągu osiemdziesięciu lat,
zalewając 90 procent powierzchni Ziemi nadającej się do zamieszkania.
Niekontrolowany przyrost ludności przekroczy ilość produkowanej żywności
w mniej niż pięćdziesiąt lat, prowadząc do głodu oraz wojny.
To nie domysły, tylko fakty.
W ten czy inny sposób nasz świat zmierza ku końcowi.
Pytanie tylko, czy i nas on czeka?
Co proponujesz?
Doprowadźmy do końca świata, ale na naszych warunkach.
Kontrolowana apokalipsa.
Taka, która przetrzebi ludzkość, ale nie naruszy zasobów i infrastruktury.
Raz już tak się stało i odniosło to wielki sukces.
Garstka wybranych przeczeka burzę nie na arce, lecz w podziemnym schronie.
A kiedy będzie po wszystkim, wyjdziemy na oczyszczoną Ziemię,
mogąc ukształtować ją według naszej wizji.
- I jak chcesz tego dokonać? - Środkami, które mamy już pod ręką.
Przedstawiam wam wirusa T.
Celowo go wypuścili.
Kiedy wgrano to nagranie do strumienia danych,
spowodowało ono sprzeczność w moim oprogramowaniu.
Miałam służyć korporacji Umbrella, jak również cenić wartość ludzkiego życia.
Doktor Isaacs pozwolił, żeby wirus się rozprzestrzenił.
Zamordował ponad siedem miliardów ludzi.
Mój program nie pozwala mi skrzywdzić pracownika korporacji Umbrella.
Nie mogę powstrzymać doktora Isaacsa. Ty natomiast możesz to zrobić.
Za 37 minut upadną ostatnie ludzkie kolonie.
Nikt nie ocaleje.
Antywirus musi być wypuszczony wcześniej. W przeciwnym razie wygra Umbrella.
I jeszcze jedno. Przed sobą masz słuchawkę.
Załóż ją.
Nie mogę skrzywdzić pracownika korporacji Umbrella,
ale mogę powiedzieć, że mają szpiega w Raccoon City.
Wysoce prawdopodobne jest, że ta osoba przebywa teraz z tobą.
Czas ucieka, Alice. Musisz się pośpieszyć.
Dobrze pana widzieć, doktorze Isaacs.
Nie spodziewaliśmy się, że ktoś ocaleje po ostatnim ataku.
- Wody. - Tak jest.
Przynieście wodę doktorowi, a potem wznówcie kurs na Raccoon City.
Nie ma jej tam.
- Co? - Jest w leju.
- Ruszamy za nią. - Nie takie mam rozkazy.
- Jedziemy do leja. - Otrzymałem wyraźne...
Dziękuję.
- Co to za miejsce? - Szyb wentylacyjny Ula.
- Chodźcie! - Nie. Poważnie?
Czysto!
Prędzej tam! Wraca zasilanie!
Idziemy!
- Chodź! - Nie mogę!
Cholera!
- W porządku? - Tak.
Ktoś nas obserwuje.
Odwróć polaryzację turbiny.
Łopatki kręcą się w drugą stronę.
Trzeba stąd spadać! Powietrze jest zasysane!
No dalej!
Trzymaj się!
Nie!
Tędy.
Trzeba się śpieszyć.
Czekaj!
Ruszajmy.
Razor?
Żyjesz?
- Tak. - Idziemy.
- Co to, do cholery? - Broń biologiczna.
To człowiek.
- Widziałaś Claire? - Nie.
- A co z Razorem? - Nie żyje.
Chodź. Czas nas goni.
Jeśli cel utrzyma bieżący kierunek, dotrze tu za siedem minut.
Obudź ich.
Mogę to zrobić tylko w razie sytuacji kryzysowej.
Obudź ich teraz!
Co jest?
Musimy się stąd wydostać.
Łap. Ma większą siłę rażenia.
- Kończy nam się czas. - Dokąd teraz?
- Ostatni poziom jest pod nami. - Jak się tam dostaniemy?
W ten sposób.
Co to ma być?
- To kriogeniczna przechowalnia. - Muszą ich tu być tysiące.
Sami ważni członkowie Umbrelli, bezpiecznie przeczekujący apokalipsę.
Arka Noego dla bogatych i wpływowych.
- Co robisz? - Pomóż mi z tym.
Już po wszystkim? Czystka się powiodła?
Nie.
- To dlaczego nie śpię? - Pojawiły się pewne trudności.
- Próbowałem... - Daruj sobie tę gadkę.
Wiem, co się dzieje. Zdradzono nas.
Właśnie tak! Tutaj!
Chodźcie! O to chodzi!
Za mną!
Chodźmy.
Diabelskie nasienie powróciło. Czy może raczej córka marnotrawna?
Nie stój tam tak. Zapraszam.
W końcu zostało ci tylko... dziewięć minut na uratowanie świata.
- Nie jesteś klonem? - Po kolei, proszę. Rzućcie broń.
- A to z jakiej paki? - Tego szukasz, prawda?
Antywirusa. Leku na to wszystko.
Jest tylko jedna fiolka,
a my jesteśmy osiemset metrów pod ziemią w szczelnie zamkniętej placówce.
Upuszczę ją tutaj, antywirus się nie wydostanie,
a twoje rozpaczliwe marzenia umrą na poczekaniu.
Grzeczna dziewczynka.
- Nadal trzymasz broń. - Ano trzymam.
- Claire byłaby zawiedziona. - Za chwilę to ona będzie martwa.
- Jak i cała reszta. - Jak miło z twojej strony.
Przykro mi, najdroższa.
Odsuń się od karabinu. I od detonatora.
Podłożyła ładunki wybuchowe w komorach kriogenicznych zarządu.
- Rozbroję je. - Dziękuję.
Dobrze się spisałeś, Doc.
Nie wysilaj się. I tak ci się nie uda...
ze szpikulcem do lodu, karafką czy wiecznym piórem.
PRZEWIDYWANIE RUCHÓW PRZECIWNIKA
A odpowiedź na twoje pytanie brzmi: tak.
Pomijając kilka technologicznych usprawnień, jestem doktor Alexander Roland Isaacs.
Ten prawdziwy.
Ten, którego spotkałam, też tak twierdził.
To przecież oczywiste. Tak zostali zaprojektowani.
Zawsze dają z siebie wszystko, nawet w obliczu śmierci,
dopóki myślą, że są prawdziwi.
W końcu kto chciałby wiedzieć, że jest nędzną imitacją czy marną kopią?
A to sprowadza nas do ciebie.
- Nie. - No weź.
Myślałaś, że jesteś pierwowzorem.
Wybornie.
Obawiam się, że ona dzierży ten wątpliwy zaszczyt.
Alicia Marcus, jedyna córka mego dawnego wspólnika Jamesa.
Współzałożycielka korporacji Umbrella i wrzód na dupie, którego chcę się pozbyć.
Kończy ci się czas, Alice. Musisz go zabić czym prędzej.
Mnie też miło cię widzieć.
Marcus stworzył wirusa T, by ją ocalić, ale efekt się nie utrzymał.
Od lat czekam na jej śmierć.
- Nie jestem klonem. - Naprawdę?
Na pewno zastanawiałaś się, dlaczego nie pamiętasz dzieciństwa.
Ani ojca, ani matki.
- Utrata pamięci. - Nie.
Nie pamiętasz, bo nie miałaś życia.
Nie miałaś niczego przed rezydencją, kiedy to stworzyliśmy cię dziesięć lat temu.
- Wiem, kim jestem. - Nie sądzę.
Jesteś tylko marionetką, która zerwała się ze sznurków.
Błąkałaś się potem, myśląc, że jesteś prawdziwa.
Jesteś wyłącznie zmyślną imitacją.
Podróbą. I to kłopotliwą.
- Kłamiesz. - Obawiam się, że nie.
Tak jak i mnie, stworzono cię na jej podobieństwo
Mój wygląd i głos były oparte o nagrania z dzieciństwa Alicii Marcus.
Twoja struktura genetyczna bazuje na jej DNA.
Zmodyfikowano je, by uniknąć choroby, na którą cierpiała - progerii.
Ja jestem dzieckiem, którym była. Ty natomiast kobietą, którą by się stała.
Nie. Jesteś ode mnie o wiele lepsza.
Dopuściłam do tego. Byłam słaba.
- Ty nie możesz sobie na to pozwolić. - Kończy ci się czas, Alice.
Wzruszające. Trzy suki, połączone nienawiścią.
Nic ci z tego nie przyjdzie. Cały czas wyprzedzałem cię o krok.
Niczego nie zmieniłaś ani nikogo nie uratowałaś.
Świat zostanie oczyszczony, a korporacja Umbrella zatriumfuje.
Jedyna różnica jest taka,
że nie będę musiał słuchać twojego marudzenia.
Kiedy wgrałaś ten plik do strumienia danych, zwróciłaś się przeciwko korporacji.
Kiedy pozostali się wybudzą, zostaniesz zastąpiona,
- a ja przejmę całkowitą kontrolę. - Połowa tej firmy nadal należy do mnie.
I co z nią zrobisz?
Ty jesteś współzałożycielem. Ale Wesker? On jest tylko pracownikiem.
Nie przyjmuję rozkazów od pani. Jestem lojalny doktorowi.
Wiem.
Albercie Wesker, zwalniam cię.
CYWIL - NIECHRONIONY
- Skąd wiedziałaś, że to ja? - Bo ciągle dychasz.
Proszę.
Nie miałem wyboru. Zmusili mnie.
Bez obaw. Nie zabiję cię.
- Claire, to ja. Proszę. - Przykro mi... najdroższy.
Nie!
Jeśli tego nie puścisz, marzenie Umbrelli nie umrze.
Powinienem był cię zabić w Waszyngtonie.
Ano.
Wystarczy, że będzie cię unikał przez kolejne minuty,
a ostatnie skupiska ludzkości upadną.
Musimy znaleźć najszybszą drogę wiodącą na powierzchnię.
Gotowe.
Jeśli wypuścisz antywirusa,
wykończy on każdy organizm, który został zainfekowany wirusem T.
Wiesz, co to dla ciebie oznacza?
- Wiem. - Alice, nie możesz!
- Nie mam wyboru. - Musi być inny sposób.
Wiesz, że nie ma.
Zostały 4 minuty i 33 sekundy. Musisz się pośpieszyć!
POŁĄCZENIE NEURONOWE POBIERANIE
- Pomóż mi. - Niepotrzebna ci pomoc.
Umierasz. Pogódź się z tym.
Mówi doktor Alexander Roland Isaacs.
Potwierdź skan DNA oraz identyfikację głosową.
Identyfikacja potwierdzona.
Zatwierdź nadpisanie protokołu bezpieczeństwa 4365.
Nadpisanie zatwierdzone.
Przejdziesz teraz w tryb offline i dasz mi pełną kontrolę.
Jak pan sobie życzy. Wyłączam się.
Doktorze Isaacs.
- Pan i zarząd... - Tak?
Wszyscy tu zginiecie.
Wasza mała przyjaciółeczka już wam nie pomoże.
Nie masz dokąd uciec.
Nie uciekałem.
Tylko na tyle cię stać?
Bo jeśli tak, będę musiała cię zabić.
SYSTEM UZBROJENIA AKTYWNY
Długo toczyliśmy tę grę, ale dobiega końca.
Tak. W istocie.
- Stworzyłem cię. - Tak. To był wielki błąd.
Claire.
Idź, póki jeszcze jest czas. Będę zaraz za tobą.
STAN ZDROWIA: KRYTYCZNY RESTART SYSTEMU
Twój czas minął.
Alice!
Przywiodłem je tu! I to specjalnie dla ciebie!
- Czym ty jesteś? - Tobą, idioto.
Nie.
- To niemożliwe. - Prawdziwym tobą.
Nie!
Kłamca! Plugastwo! Nędzny klon!
AWARIA SYSTEMU
Ja jestem prawdziwy. On nie był mną.
Dokonałaś tego.
Alice?
Udało ci się.
- Dlaczego ciągle żyję? - Nie wiem.
Co się stało?
Kiedy zginął Isaacs, reaktywowałam się i powstrzymałam ataki na ludzi.
- Uratowałaś ich. - Dlaczego ciągle żyję?
Antywirus zniszczył wirusa w twoim organizmie.
Nie naruszył zdrowych komórek. Nie jesteś już zainfekowana.
Myślałam, że umrę. Ty i Alicia okłamałyście mnie.
Musiałyśmy mieć pewność, że będziesz gotowa oddać życie za innych.
W Umbrelli nikt by tego nie zrobił.
Alicia Marcus nie myliła się co do ciebie. Byłaś lepsza od nich wszystkich.
Byłam jedną z nich. Umbrella mnie stworzyła.
Byłam ich narzędziem.
Nie. Stałaś się czymś, czego nawet sobie nie wyobrażali.
Klonem bardziej ludzkim niż oni kiedykolwiek mogliby być.
Przed tobą jeszcze jedna rzecz.
Co masz na myśli?
Zanim Alicia umarła, zgrała dla ciebie swoje wspomnienia.
Dzieciństwo, którego nie miałaś...
w połączeniu z kobietą, którą ona nigdy się nie stanie.
Kiedy wirus T opanował Ziemię, zrobił to w iście zastraszającym tempie.
Samoloty rozniosły go po całym globie.
Antywirus jest w powietrzu, a roznosi go wiatr.
Mogą minąć lata, nim dotrze w każdy zakątek Ziemi.
Do tego czasu wciąż mam robotę.
A na imię mi Alice.
{y:u}Tłumaczenie: Seki
{y:u}Korekta: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.