****Σούλης****
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Το ημερολόγιο μας. Το ημερολόγιο του ταξιδιού μας.
Οι φίλοι μου και εγώ, μόλις περάσαμε τις καλύτερες μας διακοπές!
Πήγαμε σε ένα ταξίδι ανακάλυψης, πίσω στην προϊστορία.
Όπως τα άλλα αγόρια που παίζουν καουμπόηδες και Ινδιάνους.
Ήμασταν τέσσερις.
Αυτός είμαι εγώ, ο Πέτρε, που κρατάω το ημερολόγιο.
Στη μέση είναι ο Γίρκα, ο νεότερος στην ομάδα μας.
Δίπλα του είναι ο Γιέντα.
Ο Τονίκο δεν φαίνεται. Αυτός τράβηξε τη φωτογραφία.
Αλλά μπορείτε να δείτε τη σκιά του στη γωνία.
Ήταν ο φωτογράφος μας.
Και εδώ, δίπλα στη σπηλιά, εκεί που είναι σταυρός, ο Γίρκα βρήκε αυτό.
Από αυτό ξεκίνησαν όλα.
Δεν είναι κάποια αρχαία πέτρα. Είναι ένας απολιθωμένος τριλοβίτης.
Ο Γίρκα δεν ήξερε ότι οι τριλοβίτες είχαν εξαφανιστεί από καιρό,
έτσι ήθελε να δει ένα ζωντανό.
Δεν καταλάβαινε ότι πολύ παλιά, εδώ ήταν ένας βυθός
που καλυπτόταν από έναν ωκεανό από τριλοβίτες.
Μόνο χάρη στα απολιθώματα τους γνωρίζουμε πως έμοιαζαν.
Έτσι, αυτός θα μπορούσε να το κατανοήσει καλύτερα, δείχνοντας του αυτό το διάγραμμα
που απεικόνιζε τη διαφορά 500 εκατομμυρίων χρόνων
που χώριζαν εμάς από τους τριλοβίτες.
Και αν ήθελε να δει ένα πραγματικό,
θα έπρεπε να πάμε πίσω στο παρελθόν,
κάνοντας αυτά τα γιγαντιαία βήματα:
πίσω στην εποχή των Παγετώνων,
να περάσουμε από την Τριασική περίοδο,
κάτω στη Μεσοζωική
και τη Παλαιοζωική,
και όλο το δρόμο πίσω στις Σιλούριες θάλασσες και τους τριλοβίτες!
Έτσι, για να τα καταλάβει καλύτερα, εμείς τον πήγαμε στο μουσείο.
Κοίταξε τα περισσότερα απολιθώματα, αρκετά σπάνια και ένα μεγαλύτερο.
Ο Τονίκο τον τράβηξε ακόμη και μια φωτογραφία με ένα μαμούθ.
Ο Γίρκα το λάτρεψε,
αλλά ήταν λυπηρό ότι ποτέ δεν θα έβλεπε ένα ζωντανό.
Μακάρι να υπήρχαν μαμούθ όπως αυτό στο δάσος, θα έφτιαχνε η ημέρα του Γίρκα!
Νεκρά οστά και σκίτσα καλλιτεχνών δεν είναι ακριβώς το ίδιο.
Αυτό που ήθελε πραγματικά ο Γίρκα ήταν να τα δει να περπατούν!
Έτσι, όταν διάβασε το βιβλίο του Ιουλίου Βερν
για ανθρώπους που πηγαίνουν στο κέντρο της Γης
και βλέπουν «προκατακλυσμιαίο τέρατα»,
σκέφτηκε ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο.
Και δεδομένου ότι σχεδόν τα πάντα στα βιβλία του Ιουλίου Βερν πραγματοποιήθηκαν,
αποφασίσαμε να πάμε.
Να πλεύσουμε από το ποτάμι μέσα σε αυτή τη σπηλιά,
τη μαγική σπηλιά μας!
Εκεί είναι όπου ξεκίνησε το ταξίδι μας...
Πάγος...
- Σοβαρά, υπάρχει πάγος εδώ. - Δεν πειράζει, συνεχίστε να κωπηλατείτε!
Ακόμα κινούμαστε, έτσι δεν είναι;
Ναι, αλλά σύντομα θα χειροτερέψει η κατάσταση.
Κοιτάξτε όλο αυτό τον πάγο!
Αυτό πραγματικά μοιάζει με την Εποχή των Παγετώνων.
Δεν θα καταφέρουμε ποτέ να περάσουμε όλους αυτούς τους πάγους.
Ακόμη και ένα παγοθραυστικό δεν θα τα κατάφερνε!
Οφείλουμε να τα καταφέρουμε.
Κατ' αρχάς βάλτε κάτι ζεστό!
Γίρκα βάλε αυτό!
Κάτω μέχρι τα αυτιά αλλιώς θα πάθεις κρυοπαγήματα!
Δώσε μου τη λάμπα.
Πάμε!
Πρόσεχε!
Μην ανησυχείτε. Μπορεί να μας σηκώσει.
Παιδιά βγείτε και θα σύρουμε τη βάρκα πάνω στον πάγο, όπως ένα έλκηθρο.
Καλή ιδέα. Ελάτε παιδιά!
Ας το κάνουμε.
Πάμε.
Λίγο ακόμα.
Όλα μέσα στη βάρκα!
Θα είναι μια χαρά εφ' όσον συνεχίσουμε να προχωράμε!
Δεν θα είναι εύκολο...
Πάρε μερικά. Έχουν μαρμελάδα μέσα!
Ευχαριστώ, είναι σούπερ!
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με αυτό, Γίρκα.
Είναι το ημερολόγιο της αποστολή μας.
Ας γράψουμε κάτι τώρα!
Και έτσι γράψαμε την πρώτη μας παράγραφο,
πώς κάναμε την κατασκήνωση μας στην Εποχή των Παγετώνων.
Αυτό ήταν πραγματικά μια Εποχή Παγετώνων -
τα πρόσωπα και τα δάχτυλά μας είχαν παγώσει, αλλά αυτό δεν είχε σημασία.
Ήμασταν πολύ χαρούμενοι που είχαμε προχωρήσει τόσο.
Ο Γίρκα ήταν ο πιο χαρούμενος απ' όλους,
είχε ακριβώς αυτό που επιθυμούσε
μια περιπέτεια ενός εξερευνητή στο μεγάλο άγνωστο.
Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε πάλι τη διαδρομή μας
στα ανοιχτά του ποταμού.
Υπήρχε πολύ λιγότερος πάγος τώρα,
και όσο περαιτέρω προχωρούσαμε, υπήρχαν περισσότεροι
θάμνοι και δέντρα ακριβώς όπως πίσω στο σπίτι.
Κατόπιν, ο πάγος εξαφανίστηκε εντελώς.
Παιδιά! Κοιτάξτε εκεί! Στα έλατα!
- Είναι ένα μαμούθ! - Αλήθεια; Ας πάμε πιο κοντά!
Ένα μαμούθ! Ένα πραγματικό μαμούθ, παιδιά!
Τι γίγαντας!
- Κάνε γρήγορα, άσε με να δω! - Και εγώ!
Γρήγορα!
- Αφήστε με να δω, για όνομα του Θεού! - Ησυχία, παιδιά!
Δεν μας δίνει καμία σημασία!
Γεια σου!
Γεια σου! Γεια σου!
Κύριε μαμούθ, είμαστε στο σωστό μέρος - στην προϊστορία;
Γεια σου!
Κάτσε κάτω!
Μόλις κατασκηνώσαμε, δεν μιλούσαμε για τίποτα άλλο
παρά για το μαμούθ, ιδιαίτερα ο Γίρκα.
Ήταν πολύ καλύτερο από εκείνο στο μουσείο.
Ήταν ένα πραγματικό ζωντανό ζώο.
Το πρώτο που είχαμε δει στον προϊστορικό κόσμο.
Ξεκινήσαμε με το πρώτο φως.
Υπήρχαν ακόμα μερικοί παγετώνες στον ορίζοντα, αλλά το τοπίο είχε αλλάξει εντελώς.
Όλα ήταν πράσινα τώρα και ήταν σχεδόν σαν στο σπίτι μας.
Αλλά το νερό από τους παγετώνες είχε πλημμυρίσει τον ποταμό,
και δεν μπορούσαμε να κωπηλατήσουμε ενάντια στο ισχυρό ρεύμα.
Γιέντα, κοίτα! Ένα μονοπάτι!
Ακριβώς εκεί!
Παιδιά, τι βρήκατε;
Έλα να ρίξεις μια ματιά.
Περίμενε, θα σε τραβήξουμε.
Πρόσεχε μην πέσεις! Με το μαλακό, κράτα γερά!
Είναι κάτι σαν μονοπάτι.
Πρέπει να το έχουν κάνει τα μαμούθ.
Μα δεν υπάρχουν πατημασιές εδώ.
Ίσως τα ζώα έρχονται εδώ για να πιουν νερό.
Ας δούμε πού οδηγεί.
Γιατί όχι; Πάμε!
Πρόσεχε, μην μπεις! Δεν ξέρεις τι μπορεί να είναι μέσα.
Κοιτάξτε. Υπάρχει μια φωτιά!
Υπάρχει μια φωτιά!
- Ένας προϊστορικός κυνηγός. - Κι αν αυτός είναι μέσα;
Δε νομίζω. Υπάρχει πάρα πολύ χόρτο εδώ.
- Περιμένετε, έχω φτιάξει μια δάδα. - Εντάξει, πήγαινε εσύ πρώτος!
Δεν είναι κανείς εδώ.
Κάποιος ήταν εδώ και άναψε μια φωτιά.
Και αυτός ήταν ένας κυνηγός, κοιτάξτε!
Αυτό είναι κρύο!
Και βαρύ.
Τι είναι τέλος πάντων;
Τι λες Πέτρε;
Πρέπει να είναι κέρατα ελαφιού.
Θα ήθελα να το είχα δει αυτό! Πρέπει να ήταν καταπληκτικό!
Και δυνατό, μετέφερε διακόσια κιλά στο κεφάλι του!
Τι είναι εδώ, ρε παιδιά;
Κύριοι, δεν κουνιέτε.
Τι λέτε γι' αυτό;
Άσε με να δω.
Πω πω, αυτό είναι ένα κόκαλο! Πρέπει να είναι χαυλιόδοντας ενός μαμούθ.
Ναι, αλλά μόνο το ένα τρίτο από αυτόν.
Σκεφτείτε το παιδιά!
Ας το πάρουμε μαζί μας.
Βέβαια, και ποιος θα το κουβαλήσει;
Εδώ είναι ένα άλλο εύρημα, Πέτρε.
Αυτό είναι ένα τσεκούρι του άνθρωπου των σπηλαίων.
Επιτίθεται στα μαμούθ με αυτό;
Πρέπει να είναι θαρραλέος μαχητής.
Ένας βάναυσος άγριος...
Ευτυχώς που δεν είναι στη σπηλιά αυτή τη στιγμή...
Παιδιά,
αν επιστρέψει...
Δεν ξέρω,
αλλά υπάρχει ένα τούνελ εκεί πίσω...
Εντάξει. Καλύτερα να ελέγξουμε. Για κάθε περίπτωση...
Πρόσεχε, Γιέντα!
Πέτρε!
Ζωγραφιές ζώων!
Βίσονας.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη μας μέσα σε αυτό το σπήλαιο,
αυτά τα έργα ζωγραφικής ζώων.
Αυτός ο κυνηγός είχε χαράξει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, εκεί στο βράχο.
Κυνηγούσε ελάφια και βίσονες,
αλλά μπορούσε επίσης να τα ζωγραφίσει,
όπως ένας καλλιτέχνης.
Όλοι είχαμε δει το μαμούθ στο ποτάμι,
αλλά κανείς μας δεν θα μπορούσε να το ζωγραφίσει όπως εκείνος.
Ο άνθρωπος των σπηλαίων έπαψε να είναι απλά ένα χασάπης ζώων για μας.
Δεν τον φοβόμασταν πλέον.
Ήταν ένα ανθρώπινο ων, σαν κι εμάς.
Πέτρε, είσαι σίγουρος ότι δεν μπορούμε να πάρουμε τίποτα;
Όχι, Γίρκα. Πώς πιστεύεις ότι θα μπορούσαμε να τα μεταφέρουμε αυτά;
- Ο Τονίκο είχε δίκιο. - Κρίμα.
Ο Τονίκο έχει ήδη βγει έξω! Ελάτε, πάμε να τον βρούμε.
Πρέπει να προχωρήσουμε.
Τονίκο, πού πας;
Μην ανησυχείτε, επιστρέφω αμέσως!
Κάνε γρήγορα! Θα γυρίσουμε πίσω στο ποτάμι!
Θα τραβήξω μερικές ακόμα φωτογραφίες!
Τονίκο!
Φωνάζαμε μάταια.
Ο Τονίκο δεν θα άφηνε τα ίχνη του άνθρωπου των σπηλαίων.
Ήθελε να τον βρει και να του τραβήξει μια φωτογραφία.
Θα ήταν η πρώτη φωτογραφία ενός ζωντανού ανθρώπου των σπηλαίων.
Φανταζόταν τον ντόρο που θα προκαλούσε,
έτσι πήγαινε όλο και πιο πέρα μέσα στο δάσος,
στα βάθη του άγνωστου δάσους...
- Μπορείς να τον δεις; - Όχι.
- Κοίτα πιο προσεχτικά! - Δεν τον βλέπω πουθενά.
Κατέβα τότε, πρέπει να πάμε να τον βρούμε.
Πρέπει να του έχει συμβεί κάτι.
Κοίτα! Το βλέπεις αυτό;
Κοίτα εκεί!
Πέτρε, ξέρεις τι είναι;
Μαλλιαροί ρινόκεροι, νομίζω.
Σίγουρα! Μαλλιαροί ρινόκεροι!
Οπότε η μάχη τελείωσε.
Γίρκα, πάμε! Πρέπει να βρούμε τον Τονίκο.
Χάνουμε χρόνο.
Παιδιά, αυτό κολυμπά προς το μέρος μας!
Γίρκα, τι έπαθες; Τι κάνεις;
Σιωπή! Μη μιλάς! Εκεί, στην κορυφογραμμή! Έρχεται κατά δω!
Ποιός έρχεται;
Ο άνθρωπος των σπηλαίων, με ένα ακόντιο.
Κοίτα! Πίσω από τους θάμνους!
- Τονίκο! - Τονίκο, ουάου! Που να έβλεπες τον εαυτό σου!
Παιδιά! Δεν έχετε ιδέα τι πέρασα μόλις!
- Πού ήσουν; - Σας έψαχνα παντού!
- Δείξε μου το! - Ωραίο, έτσι δεν είναι;
Παιδιά, κάντε λίγο χώρο.
Στάσου εκεί Τονίκο με το ακόντιο,
σαν κυνηγός.
Αυτή θα είναι φοβερή φωτογραφία!
Κάντε πέρα, τραβάω τη φωτογραφία.
Κοίτα από εδώ. Χαμογέλα!
Την τράβηξα!
Ο Τονίκο τελικά στέγνωσε από τη φωτιά.
Και εγώ με συνέπεια κατέγραψα τα πάντα στο ημερολόγιο.
Αναρωτιόμασταν τι θα επακολουθήσει.
Το μεγαλύτερο μέρος του ταξιδιού μας στο παρελθόν ήταν ακόμα μπροστά μας.
Εκατομμύρια και εκατομμύρια χρόνια πριν από την εποχή των μαμούθ
απλώνονταν η Τριασική περίοδος,
η επόμενη στάση μας.
- Αυτό είναι ωραίο! - Αυτό είναι υπέροχο!
- Καλώς ήρθατε στην Τριασική! - Ζήτω!
Βγάλτε τα πουλόβερ γιατί θα σκάσουμε.
Ακριβώς όπως το καλοκαίρι πίσω στο σπίτι.
Γίρκα, το βλέπεις αυτό; Φλαμίνγκο.
Κοίτα,
εκεί από την άλλη πλευρά!
Αυτό ήταν ένας παράδεισος ζώων,
όπως φανταζόταν κανείς την Αφρική.
Υπήρχαν γαζέλες, αντιλόπες, καμηλοπαρδάλεις
και ελέφαντες.
Μόνο που αυτός δεν ήταν σαν τους ελέφαντές μας.
Αυτός ήταν διαφορετικός - ένας Τριασικός ελέφαντας,
με του χαυλιόδοντες να βγαίνουν κάτω από τη γνάθο του,
Όχι σαν τους δικούς μας των οποίων οι χαυλιόδοντες
μεγαλώνουν από πάνω προς τα κάτω.
Τότε εμφανίστηκε αυτό το αρπακτικό, επίσης με χαυλιόδοντες
δόντια στην πραγματικότητα, αιχμηρά σαν σπαθί.
Με το που σε έβαζε σημάδι, σε σκότωνε επιτόπου.
Ήταν ένα από τα πιο τρομαχτικά θηρία της Τριασικής περιόδου.
Ο Γίρκα ευχήθηκε να είχαμε ένα τουφέκι,
αλλά ήταν καλύτερα που δεν είχαμε.
Ήμασταν σε μια επιστημονική αποστολή, όχι σε ένα σαφάρι.
Απλά έπρεπε να αφήσουμε τη φύση όπως είναι,
και να παρατηρούμε.
Γίρκα!
Που έχει πάει πάλι αυτό το παιδί;
Δεν γίνετε να τον παρακολουθούμε διαρκώς!
Καλύτερα να πάμε να τον ψάξουμε.
- Εγώ πάω από εδώ και εσείς από εκεί. - Εντάξει.
Γίρκα!
Το άκουσες αυτό;
Είναι ο Πέτρε.
Ούτε αυτός μπορεί να τον βρει.
Έλα.
- Γίρκα! - Γίρκα!
Γίρκα!
Παιδιά!
Που είχες το νου σου;
Δεν μας ακούς;
Άστε το αυτό... απλά δώστε μου ένα χεράκι εδώ!
Ουάου!
Τι ψαριά!
Τα κατάφερες!
Πρέπει να είναι τουλάχιστον δέκα κιλά!
Φαίνεται νόστιμο!
Θα κάνουμε πάρτυ απόψε!
Όταν όλοι επιστρέψαμε στη βάρκα
και είδαμε πόσο υπερήφανος ήταν ο Γίρκα,
δεν μπορούσαμε να παραμείνουμε θυμωμένοι μαζί του.
Ήταν μια καλή ψαριά στο κάτω-κάτω.
Έτσι ονομάσαμε αυτή την τοποθεσία
Όρμο των Φαλαινών
προς τιμήν του Γίρκα.
Δώσαμε σε όλα τα βουνά και τους κόλπους ονόματα,
όπως κάνουν όλοι οι σοβαροί εξερευνητές.
Τα χρησιμοποιούσαμε στους χάρτες του ημερολογίου μας.
Αυτό το ονομάσαμε "Βουνό των Κεραυνών",
γιατί μας έπιασε εκεί μια φοβερή καταιγίδα.
Ήταν άγρια!
Αποφασίσαμε να μείνουμε τη νύχτα στη βάρκα.
Δεν μπορούσαμε να ανάψουμε μια φωτιά στη βροχή
και φοβόμασταν...
να κατασκηνώσουμε έξω στα σκοτεινά.
Η πρώτη σκοπιά έπεσε σε μένα.
Η βροχή τελικά σταμάτησε,
και ήταν μια ήρεμη τροπική βραδιά.
Σκεφτόμουν όλα όσα είχαμε δει μέχρι τώρα,
και μετά αναπολούσα το σπίτι μας.
Τι ήταν αυτό;
Τίποτα, Γίρκα, τίποτα απολύτως.
Απλά η λάμπα.
Δεν ήταν παρά μια μικρή φλόγα,
και όμως μας βοήθησε τόσο πολύ.
Όσο την είχαμε, νιώθαμε ασφαλείς.
Κάπως έτσι πρέπει να αισθανόταν
ο άνθρωπος όταν άναψε την πρώτη δάδα,
όταν ανακάλυψε το μυστικό της φωτιάς!
Από τότε, έχει πραγματικά γίνει ο αφέντης όλου του κόσμου.
Ο άνθρωπος όπως τον γνωρίζουμε.
Δώστε τα εδώ!
Πω, πω, το νερό είναι κρύο σήμερα!
Γίρκα!
Πάρτε την φωτιά! Γρήγορα!
Πάρε!
Κολυμπήστε μέχρι τη βάρκα!
Πάμε να φύγουμε από εδώ!
Η υπόλοιπη διαδρομή μας
ήταν σαν ένα ταξίδι μέσα σε ένα υπέροχο ζωολογικό κήπο στην Τριασική περίοδο.
Υπήρχαν διάφορα ζώα
όπου κι αν κοιτούσαμε,
πάρα πολλά για να τα αναφέρουμε.
Τι τέρας!
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τόσο άσχημο!
Έχει και περίεργο όνομα.
Uintatherium.
Τι;
Uintatherium.
- Uintataterium! - Το έβγαλες από το μυαλό σου αυτό;
Τι γλωσσοδέτης!
Σταματήστε να γελάτε!
Είναι επιστημονικά σωστό.
Δεν είναι αστείο.
Η επιστήμη χρειάζεται ονόματα,
έτσι πρέπει να τα επινοήσουν,
όπως για αυτό το πράγμα.
Πάντα χρησιμοποιούν Ελληνικά ή Λατινικά,
έτσι ώστε να μπορούν να γίνουν κατανοητά σε όλο τον κόσμο.
Τα επινοημένα ονόματα ακούγονται εντάξει στην επιστήμη,
καλύτερα από ό,τι της καθομιλουμένης γλώσσας.
Θέλω να πω, δεν θα ακουγόταν ωραίο
αν ονομαζόταν «Χοντροκέφαλος» ή «Μυταράς»,
ή οτιδήποτε άλλο παρόμοιο.
Ακούγεται πολύ καλύτερα.
"Uintatherium"
Γίρκα, ξύπνα, είναι πρωί!
- Πάμε. - Έλα!
Πέτρε, κάνε γρήγορα!
Ας προχωρήσουμε!
Φορόραχος. (Phorusrhacos)
Κοιτάξτε!
Βλέπετε;
Στο παρελθόν, όταν οι άνθρωποι
έβρισκαν κομμάτια αυτών των ζώων, όπως ένα νύχι,
συμπέραιναν ότι ήταν από κάποιο ιπτάμενο δαίμονα.
Έτσι, έχουμε όλους αυτούς τους θρύλους που αφορούν
τοποθεσίες με δράκους και βασιλίσκους (είδος σαύρας),
και το πόσο δυνατοί και ισχυροί είναι.
Ήμασταν έτοιμοι να εισέλθουμε σε ένα τέτοιο κόσμο δράκων.
Όχι μυθικών,
αλλά αληθινών, με σάρκα και οστά.
Από τη στιγμή που μπήκαμε στο Μεσοζωικό
ο Γίρκα είχε τα μάτια του ανοιχτά για «τέρατα».
Μέχρι στιγμής, το μόνο που είχαμε δει ήταν γυμνά βράχια.
Τίποτα εκτός από πέτρες και άμμο.
Όχι, δεν υπάρχει καμία ένδειξη δεινοσαύρων.
Τι λέτε γι' αυτό εκεί; Κοιτάξτε!
Που;
Αυτό είναι ένας δεινόσαυρος;
Αυτό το πράγμα;
Αυτό είναι απλά μια χελώνα,
μια τελείως συνηθισμένη χελώνα!
Εντάξει, Γίρκα, βλέπεις εκεί πάνω;
Να οι δράκοι σου,
ιπτάμενες ομορφιές!
Είναι σαν ένα ιπτάμενο σώου!
Ναι.
Με τα προϊστορικά αεροσκάφη που ονομάζονται
Πτερανόνδοντες. (Pteranodons)
Κάνουν αρκετή επίδειξη!
Παιδιά, προσέξτε! Νομίζω ότι έρχεται κατά πάνω μας!
Σκύψτε!
Γίρκα!
Πρόσεχε!
Περίμενε! Θα πάμε στην όχθη!
Απομακρύνονται!
Ελπίζω να μην γυρίσουν πίσω!
Μάλλον ήθελαν να δουν τι κάναμε εδώ.
Φαίνεται ότι πανικοβληθήκαμε για το τίποτα.
Εδώ λέει τρέφονται αποκλειστικά με φρέσκο ψάρι!
Φρέσκο ψάρι; Να με συγχωρείς,
αυτό συνέβαινε επειδή τότε δεν υπήρχαν άνθρωποι
για να τους φάνε!
Είδατε πόσο μεγάλο ράμφος είχε!
Μεγάλος νταής!
Μέχρι την ακτή, Γίρκα.
Θα μας αφήσουν ήσυχους τώρα, θα δείτε.
Μακάρι.
Είμαι μούσκεμα!
Καλύτερα να έρθετε στην ξηρά, παιδιά.
Είναι η σειρά του Γίρκα να στεγνώσει.
Έι, παιδιά,
δείτε αυτά τα δέντρα!
Φυτά και θάμνοι παντού!
Εκεί πέρα, είναι σαν ένα δάσος!
Σχεδόν σαν
τα δέντρα πίσω στο σπίτι.
Ειδικά εκείνα τα ψηλά.
Πεύκα, σωστά;
Μοιάζουν με αυτά, αλλά ονομάζονται Αραουκάριες. (Araucarians)
Είναι γεμάτα με ρετσίνι,
οπότε θα πρέπει να κάνουν μεγάλη φωτιά.
Και κάτω από αυτά, αυτά που μοιάζουν με μίνι-φοίνικες,
είναι Κυκαδόφυτα. (cycads)
Κάποιοι από αυτά επέζησαν όλη τη διαδρομή
μέχρι την σύγχρονη εποχή,
αλλά τα ζώα άλλαξαν
με πολλούς και διάφορους τρόπους όλα αυτά τα χρόνια.
Γίρκα! Πέτρε!
Τι είναι αυτό;
Τι νομίζεις ότι είναι;
Ένας Στυρακόσαυρος! (Styracosaurus)
Θα νόμιζες ότι τα κέρατα βγαίνουν από το γιακά του.
Θα μπορούσε να είναι αρκετά μοχθηρός,
αλλά στην πραγματικότητα ήταν ένας χαζός γίγαντας.
Το κρανίο του ίσως να είναι δύο μέτρα,
αλλά το μυαλό του ήταν μικρό
σαν γάτας.
Μερικά πιο γρήγορα ερπετά μας πέρασαν,
αλλά ήταν πολύ γρήγορα ώστε να τα παρατηρήσουμε!
Και αυτό το βαρύ φρούριο
είναι ο Στεγόσαυρος. (Stegosaurus)
Φαινόταν σαν ένα ρομπότ ζώο
που κατασκευάστηκε από κάποιο τρελό καθηγητή!
Οι ασπίδες το προστάτευαν από τις επιθέσεις.
Ήταν σαν ιππότης με πανοπλία!
Μεγαλύτερο από ένα τανκ!
Και όταν βρισκόταν σε κίνδυνο,
μπορούσε να χρησιμοποιήσει την αγκαθωτή του ουρά σαν ένα ρόπαλο!
Υπήρχαν πολλά περίεργα πλάσματα στο Μεσοζωικό.
Είδαμε ένα άλλο
περνώντας τη βραχώδη ακτή.
Ήταν σαν μισή πάπια, μισό καγκουρό.
Το αποκαλούν Trachodon.
Γιέντα!
Σιωπή!
Το σκιτσάρισα,
άλλο ένα σκίτσο για το ημερολόγιο μας!
Αλλά το μεγαλύτερο θήραμα μας,
και το μεγαλύτερο κεφάλαιο στο αρχείο καταγραφής του Μεσοζωικού,
ήταν ο Βροντόσαυρος, (Brontosaurus)
πιθανώς το μεγαλύτερο ζώο που έζησε ποτέ πάνω στη γη.
Την πρώτη φορά που το είδαμε,
είχαμε παγώσει.
Αλλά η περιέργεια υπερνίκησε το φόβο μας.
Αποφασίσαμε να πάμε πιο κοντά.
Αυτό το βουνό κρέατος δεν ήταν στην πραγματικότητα επικίνδυνο,
δεδομένου ότι δεν ήταν πολύ έξυπνο.
Ο εγκέφαλός του ήταν τόσο μικρός που δεν μπορούσε να ελέγξει το τεράστιο σώμα του,
έτσι ο Βροντόσαυρος είχε ένα δεύτερο εγκέφαλο
κάτω από την πίσω πλευρά του!
Ήταν τυχερός που μπορούσε έστω να κινηθεί.
Γενικά προτιμούσαν να παραμείνουν στο νερό.
Βοηθούσε την υποστήριξη του γιγάντιου σώματός τους,
που ζύγιζε σαράντα τόνους!
Πήγαινε πιο αργά Γιέντα, έτσι ώστε να μπορούμε να το παρατηρήσουμε.
Μην φοβάστε.
Είναι τεράστιο!
Φαίνεται ότι το βουνό στρέφεται προς το μέρος μας.
Ναι, αυτό γυρνάει το πρόσωπο προς εμάς!
Ίσως θα έπρεπε να γυρίσουμε κι εμείς, για κάθε περίπτωση.
Εντάξει, προς τα αριστερά.
Παιδιά, παιδιά!
Περιμένετε!
Θέλω να του τραβήξω μια φωτογραφία.
Ω, αυτό είναι υπέροχο!
Δεν γίνεται να φύγω χωρίς να τραβήξω μία.
Το ξέχασα εντελώς.
Περιμένετε, μείνετε ακίνητοι!
Ευχαριστώ, είμαστε έτοιμοι!
Κοιτάξτε! Μας πρόσεξε!
Προσοχή, έρχεται προς το μέρος μας.
Νομίζω ότι ώρα να φεύγουμε!
Καλή ιδέα!
...μελετώντας τα απολιθώματα των εξαφανισμένων πλασμάτων, οι παλαιοντολόγοι
- είναι σε θέση να... - Παιδιά, υπάρχει κάτι που κινείται εκεί.
Από την άλλη πλευρά, είναι κάτι σαν κινούμενος βράχος ή κάτι τέτοιο.
Είναι ένας... Στεγόσαυρος!
Κρίμα που είναι τόσο σκοτεινά. Με το ζόρι που μπορώ να δω.
Εκεί! Κοιτάξτε! Υπάρχει άλλο ένα!
Μόλις εμφανίστηκε!
Με το που ξημέρωσε, περάσαμε τον ποταμό
για να δούμε το Στεγόσαυρο.
Θα έπρεπε να είναι νεκρός.
Ήταν ξαπλωμένος στην ίδια θέση από την προηγούμενη ημέρα.
Αυτή ήταν η ευκαιρία μας
να δούμε ένα δεινόσαυρο από κοντά, να τον αγγίξουμε.
Ίσως αυτός απλά να κοιμάται.
Με τίποτα, είναι νεκρός. Ας πλησιάσουμε!
Ναι, αυτός έχει πεθάνει.
Σας το είπα. Δεν τα κατάφερε.
Από τόσο κοντά, μπορεί να δει κανείς πόσο μεγάλος είναι.
Μεγάλος σαν ένα τανκ.
Γεια σου!
Μεγάλη τύχη που είναι νεκρός!
Μπορούμε πραγματικά να του ρίξουμε μια καλή ματιά.
Δεν είναι τύχη. Είναι κρίμα!
Θα μπορούσε να γίνει το κατοικίδιο μας.
Φοβερή ιδέα!
Θα ήθελα να σε δω να δαμάζεις ένα πράγμα τόσο μεγάλο!
Όπως Ανδροκλής και το λιοντάρι!
- Ναι, σίγουρα! - Σίγουρα, θα μπορούσα!
Θα επούλωνα τις πληγές του, να πώς!
Ξέρετε,
όπως ο Ανδροκλής που βοήθησε το πληγωμένο λιοντάρι και αυτό τον ακολούθησε.
Όλοι θα ζήλευαν αν τον έφερνα σπίτι.
Αυτό θα ήταν καταπληκτικό!
Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά υπάρχει κάτι πιο σημαντικό που διακυβεύεται εδώ, Γίρκα.
Δεν ξεκινήσαμε το ταξίδι μόνο για να γίνουμε διάσημοι ή έστω απλά να έχουμε μια περιπέτεια.
Θέλαμε πραγματικά να μάθουμε πώς ήταν η ζωή στην προϊστορική εποχή.
Αυτός ήταν ο στόχος μας!
Είμαστε τόσο τυχεροί που τα βλέπουμε όλα αυτά
με ίδια μας τα μάτια.
Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Έτσι, θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία
να τα καταγράψουμε όλα, να τα σκιτσάρουμε και να τα μετρήσουμε.
Θα του τραβήξω φωτογραφίες
από κάθε πλευρά, Πέτρε.
Όλες οι λεπτομέρειες που θέλεις.
Σούπερ! Ξεκίνα από εδώ με το κεφάλι, μετά λίγο πίσω
και πήγαινε προς τα κάτω.
Εκεί είναι καλά.
Όσο το κάνεις αυτό, θα τον μετρήσω και θα κάνω ένα σκίτσο.
Να πάρει! Άφησα το ημερολόγιο στη βάρκα.
Γίρκα, θα πας να μου το φέρεις;
Πάλι εγώ;
Εμείς θα ετοιμάσουμε όλα τα υπόλοιπα. Πήγαινε!
Εντάξει!
Τα πάντα για την επιστήμη...
Καλό παιδί!
Τώρα από την άλλη πλευρά και πάλι μόνο το κεφάλι.
Πέτρε, έχω ένα μικρό σημειωματάριο, αν το θέλεις.
Ευχαριστώ Γιέντα, αυτό κάνει προς το παρόν.
Ας το μετρήσουμε με βήματα. Ξεκίνα δεξιά από το κεφάλι.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9.
Εννέα βήματα, Πέτρε, ακριβώς μέχρι εδώ.
Εννέα βήματα, τα οποία είναι περίπου οκτώ μέτρα.
Τώρα ας κάνουμε την πανοπλία.
Ίσως με το χέρι.
1, 2, 3, 4, 5, 6.
Αυτό μας κάνει περίπου εξήντα εκατοστά.
Και τώρα το πλάτος.
1, 2, 3, 4, 5, 6.
Το ίδιο, γράψε το.
Ύψος
και πλάτος εξήντα, σωστά;
Είναι ο Γίρκα!
Πρέπει να έχει συμβεί κάτι.
Τι συνέβη;
Ένας δεινόσαυρος την έσπασε.
Με βάση το μέγεθος των πατημασιών
θα πρέπει να ήταν τεράστιος.
Τον είδες;
Όχι.
Ήταν... ήδη έτσι όταν ήρθα.
- Αυτό είναι το τέλος. - Δεν επιδιορθώνεται.
Τα πράγματα είναι εντάξει.
Το ημερολόγιο! Το ημερολόγιο, ρε παιδιά! Είναι εδώ! Άθικτο.
- Τουλάχιστον έχουμε αυτό! - Αλλά δεν μπορούμε να προχωρήσουμε.
Μην κλαις, Γίρκα, αυτό δεν είναι τίποτα. Απλά θα φτιάξουμε μια σχεδία.
Ναι! Δεν υπάρχει έλλειψη δέντρων και έτσι μπορούμε να συνεχίσουμε!
Σωστά! Θα το πάμε μέχρι το τέλος.
Μην ανησυχείς, μπορούμε να το κάνουμε!
Δεν θα αφήσουμε κάτι τόσο ασήμαντο να μας σταματήσει, Γίρκα.
Γνωρίζαμε εκ πείρας ότι αυτή η ομίχλη στις όχθες του ποταμού
σηματοδοτούσε άλλη μια αλλαγή.
Ήταν σαν μια κουρτίνα,
πίσω από την οποία ένας νέος κόσμος περίμενε να ανακαλυφθεί,
πιο παλιός και πιο περίεργος από τον προηγούμενο.
Σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα αυτός θα πρέπει να είναι η Λιθανθρακοφόρος περίοδος,
ένας κόσμος με ατελείωτους βάλτους και λίμνες.
Όλα έδειχναν καταθλιπτικά και δυσοίωνα.
Δεν υπήρχε ούτε ένας ήχος.
Ήταν σαν να είχαν καταραστεί τη Φύση.
Πέτρε, έλα εδώ!
Βλέπεις, νομίζω ότι ξέρω αυτά τα δέντρα!
Ποια από όλα;
Εκεί στην ακτή.
Αυτά δίπλα στο νερό.
Βλέπεις;
Είναι εκουιζέτα, έτσι δεν είναι;
Εκεί κάτω δίπλα στο νερό, αυτά είναι εκουιζέτα,
αλλά βλέπεις αυτά δίπλα τους;
Είναι τεράστια φυτά βρύα, τα Λυκοπόδια. (Lycopodia)
Μια μέρα, στη θέση αυτών των παράξενων δέντρων,
θα βρίσκονται εξέδρες εξόρυξης.
Από αυτά προέρχεται ο άνθρακας, σχηματίζεται αυτή τη στιγμή κάτω από τα πόδια μας.
Άνδρες θα έρθουν εδώ μια μέρα για να τον εξορύξουν.
Αυτό θα γίνει μετά από χιλιετίες στο μέλλον.
Περιμένετε, θα τα ξεφορτωθώ αυτά.
Υπάρχουν σίγουρα πολλά από αυτά!
Τονίκο!
Περίμενε, έρχομαι.
Παιδιά, αυτό δεν κουνιέται με τίποτα.
Δεν θα μπορέσουμε να πλεύσουμε περαιτέρω.
Τι περίμενες;
Δεν υπάρχει κανένας διάδρομος από εδώ.
Εντάξει, και τώρα τι;
Θα περπατήσουμε. Απλά θα πάρουμε όλα τα πράγματα μαζί μας.
Αυτό είναι όλο.
Μην αφήσετε τίποτα πίσω, παιδιά.
Θα τα χρειαστούμε όλα για το υπόλοιπο του ταξιδιού.
Ειδικά το ημερολόγιο. Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με αυτό!
Γίρκα!
Γίρκα έλα εδώ!
- Ησυχία! - Πάρε κάτι.
Ησυχία!
Ακούτε; Είναι ένα τριζόνι!
Κάπου εκεί.
Όλο κάποια δικαιολογία βρίσκει.
Πάντα ο ίδιος.
Τι θα μπορούσε να είναι, όπως και να 'χει;
Ναι, τον ξέρεις. Πάντα βρίσκει κάτι.
Παιδιά, βρήκα ένα Λιθανθρακοφόρο πλάσμα!
Δείξε μας!
Καλά, δεν είμαι επιστήμονας, αλλά αυτό σίγουρα δεν κελαηδάει.
Είναι μια σαρανταποδαρούσα, μπουμπούνα!
Το ξέρω αυτό, αλλά θα το βρω, ό,τι κι αν ήταν.
Είναι κάπου εδώ, μπορώ ακόμα να το ακούσω.
Μην πας πολύ μακριά!
Ο βάλτος είναι επικίνδυνος, μην το ξεχνάς. Μην σε τραβήξει μέσα!
Γίρκα!
Έι! Γίρκα!
Έλα πισω!
- Γίρκα! - Γίρκα!
Το ημερολόγιο, το ημερολόγιο μας!
Ουστ! Ουστ!
Ουστ! Φύγε!
Φύγε! Φύγε!
Θα σου δείξω εγώ!
Κακάσχημο! Φύγε από εκεί!
Ουστ! Ουού! Φύγε, φύγε!
Το ακούς αυτό; Αυτός είναι! Επιτέλους!
Έρχεται από εκεί!
Από εκεί.
Πάμε να τον βρούμε παιδιά!
Πριν γίνει μούσκεμα στον βάλτο!
Εντάξει, μας άκουσε!
Παιδιά, αυτή τη φορά δεν πρέπει να τη γλιτώσει έτσι.
Του χρειάζεται ένα μάθημα!
Σίγουρα το κέρδισε, αυτή τη φορά.
Έι, παιδιά, να 'μαι πίσω.
Χαίρομαι που σας βρήκα.
Το σφύριγμα βοήθησε πραγματικά.
Δεν θα μαντέψετε ποτέ αυτό που συνέβη!
Ήταν ένα πράγμα σαν σαύρα, σαν σαλαμάνδρα, δεν ξέρω τι ακριβώς ήταν.
Ο Πέτρε θα ήξερε.
Ξαφνικά έστρεψε το κεφάλι του κατά πάνω μου...
και ξέρετε τι έκανα;
Όχι, δεν ξέρουμε, αλλά ξέρουμε το εξής: δεν λειτουργείς
σαν μέλος μιας εξερευνητικής αποστολής. Συμπεριφέρεσαι σαν παιδάκι!
- Δεν έκανα τίποτα... - Βάλτοι παντού
και εσύ τρέχεις, ένας Θεός ξέρει πού!
Το πολέμησα και το έδιωξα μακριά,
και ήταν μια φοβερή σαύρα!
Πρέπει να ήταν! Κοίτα το παντελόνι σου!
Αυτό που χρειάζεσαι είναι μια πάνα.
Από τώρα και στο εξής να μας ακολουθείς!
Δεν με πιστεύετε!
Αρκετά μας σκότισες! Τώρα ακολούθα!
Έδωσα μάχη πραγματικά!
Μόλις φτάσουμε, θα πρέπει να βρούμε ένα μέρος να κατασκηνώσουμε πριν ο ήλιος δύσει.
Γίρκα πάρε αυτό!
Με άκουσες; Παρ' το!
Γίρκα, έλα εδώ!
Κοίτα πόσο μεγάλο το έχουμε κάνει!
Θα κοιμηθούμε στεγνοί απόψε!
Ο κύριος Γίρκα δεν έχει κέφια.
Τι ψάχνεις;
Το ημερολόγιο. Δεν μπορώ να το βρω!
Το πακέταρα ο ίδιος.
Κάπου εδώ πρέπει να είναι.
Το έβαλες στο σακ-βουαγιάζ, το είδα.
Κοίτα ξανά!
Το ξέρω,
αλλά δεν είναι εκεί.
Οπότε θα πρέπει να έπεσε κάπου στη διαδρομή.
Ή όταν πήγαμε πέρα από αυτά τα δέντρα.
Τι θα κάνω;
Δεν έχει νόημα να το ψάξουμε σε αυτό το βάλτο.
Δεν ξέρουμε καν πώς φτάσαμε εδώ...
Αυτό είναι κακό.
Το πιο σημαντικό πράγμα που είχαμε ήταν αυτό το ημερολόγιο.
Όλα όσα καταγράψαμε,
χάθηκαν!
Το ημερολόγιο, αυτό είναι!
Δεν ενεργείς σαν ένα μέλος της αποστολής.
Είσαι απλά ένα παιδάκι, και τίποτα περισσότερο! Έτσι δεν είπατε;
Παιδιά, ο Γίρκα μας.
Κάτσε εδώ!
Καλώς, επιτρέψτε μου να δω πως είναι εδώ!
Αυτό να το γράψετε στο ημερολόγιο!
Μην ξεχάσεις ότι ο Γίρκα αντιμετώπισε τη σαλαμάνδρα!
Και πώς βρήκα το ημερολόγιο! Αυτό ήταν κάτι σημαντικό!
Σίγουρα ήταν! Η μεγαλύτερη ψαριά του Γίρκα μέχρι τώρα!
Με την ανάκτηση του ημερολογίου μας, ήταν σαν να είχε επιστρέψει η ελπίδα
ότι δεν είχαμε φτάσει στο φινάλε ακόμα.
Διασχίσαμε το λαβύρινθο των βάλτων της Λιθανθρακοφόρου περιόδου
και είχε μείνει μόνο ένα τελευταίο μέρος για το ταξίδι μας.
Να σταθούμε στις Σιλούριες ακτές.
Η Σιλούρια περίοδος: βράχια και πέτρες,
λες και όλος ο κόσμος είχε μετατραπεί σε πέτρα.
Δεν υπήρχε ούτε μια λεπίδα χλόης,
ούτε ένας θάμνος, ούτε καν ένα σκαθάρι, απλά τίποτα.
Τίποτα δεν θα μπορούσε να ζήσει εδώ.
Η θάλασσα!
Για πρώτη φορά στη ζωή μας, βλέπαμε τη θάλασσα,
πλάτος και χωρίς τέλος.
Η κλίμακά της, μας είχε συναρπάσει.
Και τότε, κάπου εκεί έξω στο βάθος,
σε μια εποχή τόσο μακρινή, που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί καν να φανταστεί,
υπήρξε η αρχή όλης της δημιουργίας.
Η ίδια η ζωή γεννήθηκε!
Λοιπόν, πως σας φαίνεται; Σας αρέσει;
Μου αρέσει πολύ.
Αυτό το νερό είναι αλμυρό;
Τι;
Το νερό είναι αλμυρό;
Δοκίμασε να δεις.
Λοιπόν; Είναι η θάλασσα;
Κρίμα που όλα είναι τόσο άγονα, τόσο άψυχα.
Κοίτα εκεί!
Βλέπεις αυτά τα φύκια; Αυτά είναι ζωντανά.
Προς το παρόν, αυτά ζουν μόνο στο νερό,
αλλά όταν υπάρχουν καταιγίδες κάποια από αυτά ρίχνονται στην ξηρά.
Τα περισσότερα θα πεθάνουν, αλλά κάποια θα επιβιώσουν.
Με την πάροδο του χρόνου αυτά θα συνηθίσουν στον αέρα
και τα πρώτα φυτά θα μεγαλώσουν.
Και ένα από αυτά θα μετατραπεί σε μεγάλο δάσος!
Εκατομμύρια χρόνια αργότερα!
Παιδιά! Βρήκα κάτι.
Περισσότερα ζωή!
Μαλακόστρακα.
Πρέπει να υπάρχουν πολλά από αυτά στη θάλασσα.
Από εκεί προέρχονται αυτά.
Ας ψάξουμε για περισσότερα!
Παιδιά, δείτε τι βρήκα.
Το βλέπετε αυτό;
Γίρκα, ξέρεις τι είναι αυτό;
Όχι...
- Ένας Τριλοβίτης! - Αλήθεια;
Αυτός είναι ο Τριλοβίτης νούμερο δύο.
Είχες βρει ένα πριν, θυμάσαι;
Ναι, για να δω, τι τον έκανα;
Εδώ είναι!
Έτσι ο Γίρκα είχε πλέον δύο τριλοβίτες στα χέρια του.
Βρίσκονταν εκεί πλάι-πλάι και όμως τόσο πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο.
Ανάμεσά τους απλώνονταν 500 εκατομμύρια χρόνια.
Αυτή η πέτρα
ήταν ένα κομμάτι της ιστορίας του πλανήτη μας.
Ο Γίρκα επιτέλους είχε καταλάβει,
και αυτό ήταν...
είχαμε εκπληρώσει το στόχο της αποστολής μας,
να του δείξουμε τον αρχέγονο κόσμο όπως ήταν.
Ούτε αυτός, ούτε εμείς, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ
ό,τι είχαμε δει:
τη ζωή, διαρκώς να αλλάζει, να αναπτύσσεται,
ασταμάτητη,
σαν τα κύματα στην παραλία!
Και αυτό έτσι θα συνεχιστεί,
παντοτινά...