NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Oparto na faktach.
Niektóre sceny, postaci i wydarzenia
zostały wymyślone.
Tata. Gdzie wszyscy?
- Wszystko w porządku? - W porządku.
Nic mi nie jest.
Wracaj do łóżka.
Czemu cię zatrzymali?
Mówił, że to ostrzeżenie dla innych.
Kto? Jak się nazywał?
Pułkownik Carrillo.
Wiem, że to trudne,
ale powiedz mi, co się stało.
Zabili mojego kolegę.
- Przykro mi... - To jakaś farsa.
- Escobar wyszkolił tego dzieciaka. - Pogadam z Carrillem.
Bez znaczenia, czy to zrobił czy nie.
Kolumbia ma dość Escobara.
Valeria Velez?
Nie jest wiarygodna.
Muszę wiedzieć, czy Carrillo go zabił.
Jeśli powiemy, że robi to, by skompromitować Carrilla, uwierzą nam.
Ale jeśli prasa dowie się, że rozmawiałeś o tym z Carillem...
Pomyślą, że to prawda.
Dokładnie.
Co proponujesz?
Nie poddawać się gierkom Escobara.
Zostawić to tak jak jest. Na razie.
Sam wywiad może nie wystarczyć.
- Nie chcę przemocy. - Nie o tym mówię.
Ludzie muszą być po naszej stronie.
Oczywiście. Ale prezydent temu zaprzecza.
A amerykańskie media nie podjęły tematu.
Oczywiście.
David to nie syn ważnego polityka.
Bogatych nie obchodzą dzieci ubogich.
- Zgadza się? - Tak.
Napiszę list do redaktorów najważniejszych gazet.
Powiem im, że przyszedł do mnie, bojąc się o życie.
Świat musi wiedzieć, jakim potworem jest ten sukinsyn Carrillo.
To świetny pomysł.
Daj to pióro.
Spalcie to.
Stój! Felix, bierz go.
Nawet o tym nie myśl. Pod ścianę.
Pracujemy nad tym.
Dobrze się bawimy?
Ładna dziewczyna.
Ale zapłacisz za ten towar, dupku.
Posprzątać to!
Kto was nauczył tak żyć? Chyba nie nasza matka!
Wstawaj, dupku!
Ty też, Edgar!
Dzwoń do Pabla i spytaj, dokąd mamy zabrać jego połowę.
W porządku.
Z tego telefonu? Zadzwoń z automatu!
- Spokojnie, bracie. - Edgar.
Co?
- Używałeś tego telefonu? - Nie.
Sukinsyn.
Ruchy, cioto!
Witaj.
Tata?
- Szybko, do środka! - Przyjaciel.
Spokojnie.
Wszystko w porządku.
Nie wierzę. Sukinsyn.
To węgiel.
Kokainę rozpuszczono wewnątrz.
Myślałeś, że kupiłem laboratoria, bo lubiłem chemię w szkole?
Pozbawisz chemików pracy.
Wolałbym pozbawić pracy Pabla.
Czas zabrać się za Miami.
Nie będzie nam trudno przejąć ten interes.
- Ale czy nie jest za wcześnie? - Pablo się ukrywa.
Jednostka specjalna likwiduje jego ludzi. Wkrótce go złapią.
Gdy to nastąpi, będziemy już w korzystnej sytuacji.
Zajmiesz się tym?
Oczywiście.
Tylko nic na pokaz.
Żeby Judy Moncada nie zadawała pytań ani nie negocjowała swojego udziału.
Powinieneś zadzwonić do Pabla
i powiedzieć mu, że z chęcią wydamy mu Judy.
Wrzucimy ich do tego samego dołu.
Chłopaki.
Jednostka specjalna przejęła kolejne laboratorium.
Sukinsyny zabiły trzech z braci Prisco.
Ricardo uciekł.
- Kiedy? - Ubiegłej nocy.
To ten sukinsyn, Don Berna, wszystko mówi glinom.
Ukryjmy się na wybrzeżu. Przekonam Pabla.
Od kiedy to się ukrywamy?
Ufajmy szefowi.
Don Pablo zawsze znajduje wyjście.
Proszę z Don Pablem.
- Kto mówi? - Fernando Duque.
- Fernando. - Poproś go.
Już. Limón, proszę.
Szefie.
Pański adwokat, pan Duque.
- Ile opublikowano? - Don Pablo,
Wysłaliśmy je wszystkie do gazet.
Ile z moich listów opublikowano, Fernando?
Żadnego.
Są bardzo dobrze napisane.
Nie chodzi o to, jak dobrze są napisane. Chodzi o to, że mówią prawdę!
Dlatego zostaliśmy zmuszeni do chwycenia za broń...
Ruchy, sukinsyny!
Bardzo dobrze.
Chłopaki.
Pani Judy.
W porządku, chcę znać powód tego spotkania.
- Nieczęsto się to zdarza. - To proste, Pacho.
Musimy się pozbyć Pabla Escobara.
Wiemy, że połączyliście siły przeciwko niemu.
Chcielibyśmy do was dołączyć.
Co chcecie w zamian?
- Chcemy dobra Kolumbii. - Tylko tyle?
Pablo Escobar jest nie tylko terrorystą.
Sprzymierzył się z partyzantami, którym wielokrotnie pomagał.
Usunięcie Escobara to czyn patriotyczny.
Wyobraź sobie, Pacho, wasze zasoby finansowe
i wszystko, co wiecie o operacji Pabla Escobara,
- z naszym doświadczeniem wojskowym... - Byłby z nas świetny pluton egzekucyjny.
Nie, pani Moncada. Nie pluton egzekucyjny, tylko armia.
A gdy ta armia dotrze do Medellín,
śmierć Escobara to nie kwestia miesięcy,
tylko tygodni.
Co ty na to, Pacho?
Możemy liczyć na wasze wsparcie?
To brzmi ciekawie.
Z całym szacunkiem, panowie,
nasza organizacja ma już działającą strategię.
Nie wydaje mi się.
Bo Pablo Escobar nadal żyje.
- Zgadza się. - Już niedługo.
Przedyskutuję to z moimi wspólnikami.
Ale na razie nasza odpowiedź brzmi „nie".
Przepraszam.
- Spokojnie. Nie zrobię ci krzywdy. - Jak mnie znalazłeś?
Nie skrzywdzę cię. Obiecuję.
- A La Quica? - Nie ma go tu.
Szuka cię w mieście.
Jak się dowie, że tu jestem, to też będzie chciał mnie zabić.
Przez ciebie nigdy nie wrócę do Medellín.
- Maritza! - Przez ciebie musimy się ukrywać.
Spokojnie.
Naprawdę mi przykro i chcę ci pomóc.
Tak jak pomogłeś tym, które woziłeś?
- Nie miałem z tym nic wspólnego. - Mam ci wierzyć?
Znasz mnie. Nie zrobiłbym czegoś takiego.
Zabiłeś mnie, Jhon,
wsadzając mnie do tej cholernej taksówki.
Wiedziałeś, że potrzebuję pieniędzy i wykorzystałeś to.
Przykro mi, Maritza.
Chyba mam pomysł, jak nas z tego wyciągnąć.
Jak?
Damy im to, czego chcą. Escobara.
- Co ty pieprzysz? - Wierz mi, Maritza.
Wożę Escobara. Wiem, gdy nie ma z nim sicarios.
- Wezwiesz policję. - Maritza, co się dzieje?
Mamo, wracaj do domu.
- Nie ufam policji. - Posłuchaj.
To twoja szansa na wizę amerykańską.
Wyjedziesz z córką.
A ty? Jak się z tego wykręcisz?
Praca dla Escobara nie jest łatwa. Zabijają wszystkich jego ludzi.
Boję się.
Muszę uciec. Oboje musimy uciec, Maritza.
W porządku. Moja kolej.
Wyglądacie pięknie.
Kochanie, idź do swojego pokoju. Chcę porozmawiać z tatą.
- Czemu mi nie powiedziałaś? - O czym?
Velasco mi powiedział.
Mamy tu 20 ludzi, Tata.
Tak, Pablo, 20 nieznajomych.
Zobaczmy.
Jak go trzymasz?
Co? Na pewno chcesz się śmiać z żony trzymającej pistolet?
To nie żart, Pablo.
Tych 20 ludzi nie obchodzi, co stanie się z nami.
Gdy nadejdzie czas, będziemy tylko ty i ja.
Będę w tym uczestniczyła, Pablo.
W porządku.
Ale powinnaś poćwiczyć.
- Javi, tu Gabriela. - Co jest?
- Chciałabym cię zobaczyć. - Teraz?
Nie mogę. Pracuję.
Nie bądź taki.
W porządku, będę za 20 minut.
- Mam pół godziny. - Czekaj.
Chodź. Co jest?
Cześć.
To znajoma znajomego.
Maritzo, poznaj Javiera.
Czemu przedstawiasz mi znajomą znajomego?
Ma kłopoty.
Wysłuchaj jej.
Cholera, Gabby. Nie mogłaś powiedzieć przez telefon?
- Nie przyszedłbyś. - Wychodzę.
Czekaj. To ważne.
Proszę.
Wysłuchaj jej.
Na imię ci Maritza?
Jakie masz kłopoty?
Z kim te kłopoty?
- Z La Quicą. - Znasz go?
Chce mnie zabić.
La Quica chce zabić wielu ludzi.
Czemu chce cię zabić?
Bo mogę wam powiedzieć, gdzie jest Pablo Escobar.
Jak to zrobisz?
Wiem dokładnie, kiedy i gdzie jutro będzie.
Jeśli to prawda, pułkowniku, powie nam, gdzie Limón wozi Escobara.
Chodźmy.
Co to jest?
Wezwanie do sądu.
Odpowie pan na moje pytania w kwestii La Catedral.
Robi pan polowanie na czarownice.
W jaki sposób Pablo Escobar uciekł z więzienia,
gdy otaczało go 400 żołnierzy?
Ile razy mam powtarzać, że nie wiem, jak Escobar uciekł?
Pewnie kogoś przekupił.
Jestem tego prawie pewien.
Tu chodzi o przejrzystość, prawdę i prawo.
Niechętnie pan o tym mówi, przez co wnioskuję,
że prawda może być bolesna dla pana lub naszego szacownego prezydenta.
Wydarzenia tamtej nocy to skomplikowana sprawa.
Straciliśmy kontrolę nad sytuacją i popełniliśmy błędy.
Ale mowa o narodowym kryzysie.
I to znaczy, że powinniśmy panu ufać?
Proszę o zaufanie.
Jeśli to śledztwo zostanie upublicznione,
zniszczy pan życie dobrego człowieka. Naszego prezydenta.
Miejmy nadzieję, że nie dojdzie do tego.
To ja.
Rozmawiałam z Peñą.
Posłuchaj.
Za godzinę zawożę Pabla do jego księgowego.
Mieszka na południu. Podasz Amerykanom jego adres.
Naprawdę wydamy Pabla Escobara?
Tak, Maritza. Zrobimy to razem.
Musisz mi zaufać.
Daj mi adres.
Zapisz.
Ulica dziewiąta, numer 98-3. Masz?
Mam.
Jeszcze raz, kochanie.
Przepraszam, szefie. Spóźnimy się.
Dziękuję, Limón. Buziak.
No już. Raz, dwa...
W porządku, szefie?
Ulica dziewiąta, 98-3.
Zapisałem.
Wyłącz linie satelitarne.
Będziemy tam za 20 minut. Bądźcie czujni.
Tak jest, pułkowniku.
Uwaga! Wyjeżdżamy!
Jesteśmy na San Juan.
Spokojnie. Murphy, ty dziś stawiasz.
Jasne, blondi.
Pali się!
Odwrót!
To pułapka!
Carrillo! Trujillo! Odezwij się!
Sukinsyn!
Spójrz na mnie.
Patrz na mnie.
Kazałeś dziecku przekazać mi to.
Zatrzymaj to sobie.
A to za mojego kuzyna, Gustava.
Tchórz.
Sukinsyn.
Nie martw się. Wygoi się.
Podobno Pablo sam zabił Carrilla.
Wy będziecie następni.
Albo ja. Albo ty, Pacho.
Trzeba coś wymyślić.
Jakiś inny sposób dojścia do celu.
Pacho, skontaktujemy się z braćmi Castaño.
Wkrótce dowiemy się, czego chcą.
Jeszcze nie pochowano Carrilla, a już chcą mojej głowy.
Chcą kozła ofiarnego.
Musimy im go dać.
Powiemy, że wiceminister podał ci złe informacje.
- Można znaleźć inny sposób. - Daj mi skończyć.
Powiemy, że działałem sam i bez upoważnienia,
gdy wszedłem do La Catedral.
I że to ja nalegałem na powrót Carrilla.
Nie chcę twojej rezygnacji.
Kraj cię potrzebuje, Eduardo. Ja cię potrzebuję.
Muszę to zrobić, César.
Wiesz o tym. Prokurator generalny, prasa, opozycja, obywatele,
wszyscy szukają winnego.
Ty nim nie będziesz.
To był zaszczyt służyć tobie i narodowi kolumbijskiemu.
Powodzenia.
Limón mówił, że masz córkę.
Ile ma lat?
- Dwa. - Jak jej na imię?
- Salome. - Piękne imię.
Już drugi raz jestem ci wdzięczny.
Maritza, nasze córki będą bezpieczne.
Dziękuję.
Wiedz, że jestem twoim przyjacielem.
Co zrobiłeś?
Zająłem się tym.
Jesteś już bezpieczna.
Co teraz?
Czego chcesz?
Chcę ci pomóc.
Serio?
Chodź, to ci pokażę.
Czuj się jak u siebie.
Agencie Peña.
Witamy w Montecasino.