Bardzo się różnimy, ale wydobywamy z siebie najlepsze cechy.
Bo ty jesteś jak czekolada, a ja jestem Peanutbutter.
Zamknij się i pocałuj, ty moja gapo.
Cięcie.
To kolejny odcinek Ekscesów Hollywoo. Jestem gościem w typie Ryana Seacresta
i odwiedzam plan filmu Gdy Peanutbutter buchnął jedną z liter.
To zaszczyt rozmawiać z gwiazdą, BoJackiem Horsemanem
i osobą, która była natchnieniem Peanutbutterem.
Byłem natchnieniem? Zależy od tego, jak rozumiesz...
Chwila, jasne, że tak.
Potwornie się cieszę, że jestem producentem filmu
o tym moim dzikim wybryku.
Tak, „twoim" dzikim wybryku.
To wielka frajda, że robimy zdjęcia w mojej chawirze.
I jeszcze większa frajda, że gra mnie mój świetny kolega.
- Może wręcz: najlepszy przyjaciel. - Wręcz nie bardzo.
Jesteśmy tak zgrani, że dokańczamy po sobie nasze...
zdania.
Ale czasami się nie udaje.
- Nigdy się nie... - Udaje. Jestem w jego myślach.
BoJack, długo w ogóle nie grałeś. W zasadzie myślałem, że nie żyjesz.
Musisz się cieszyć, że wróciłeś do pracy i że żyjesz,
bo ja myślałem, że nie żyjesz. Jak się dostałeś do projektu?
No cóż...
Chcesz, żebym zagrał Peanutbuttera w historii, którą on ukradł mnie?
To ja ukradłem D, a potem on ukradł moją kradzież.
Jest złodziejem pomysłów,
co jest słabsze niż bycie zwykłym złodziejem. Jak ja.
- I jak on. - Wiesz, co pomoże?
Jeśli skończysz zachowywać się jak rozkapryszony bachor.
Ten film to dla ciebie szansa.
Quentin Tarrantulino umie wskrzeszać martwe kariery.
Ten film może być dla ciebie tym, czym Wściekłe psy dla Rin Tin Tina.
Nie ma tam innej roli? Mógłbym zagrać siebie.
Obsadzili Wallace'a Shawna.
Ten konus z Narzeczonej dla księcia, który mówi „to niewyobrażalne"? On?
BoJack Horseman? Nie chcę grać tego głąba.
Próbuję ci pomóc, Wally.
To ty kupujesz drogiego Rothkosa.
To choroba. Powiedziałabyś alkoholikowi, żeby przestał kupować alkohol?
W przyszłym miesiącu jest aukcja Czarno-niebieskiego nr 7.
- Dobra, zagram w tym gniocie. - Dobra, zagram w tym gniocie.
Jeśli podetnę sobie żyły w wannie, a na ścianach krwią napiszę
„nienawidzę swojej agentki", to przez ciebie.
Więc oczywiście płonę z radości. Po prostu płonę.
Tylko ekipa i aktorzy.
Wiem, że taką masz pracę, ale ja tu mieszkam,
a ekipa jest tu od trzeciej rano, więc mam trochę dosyć.
- Tylko ekipa i aktorzy! - Cześć, piękna.
Nie widzieliśmy się od wesela. Jesteśmy jak uczniowie po wakacjach.
Zobaczymy się na apelu.
Oby Kirkmanowa nie uczyła nas matmy.
Oby czirliderki nie zamknęły mnie w szafce
i nie napisały na czole „puszczalska dziewica".
A gdy zapytam, jak można być tym jednocześnie, nie każą mi zjeść szminki.
To co robiłeś przez te kilka miesięcy?
Byłem trochę zajęty. Poznałem laskę w Soho House.
- Kelnerka? - Tak. Potem poznałem laskę w Mastro.
- Też kelnerka? - Tak, potem poznałem laskę u chinola.
- Niech zgadnę. Była... - Dziwką, tak.
Ale straszliwie chciała być kelnerką.
Ja bym chciała poznać aspirującą pracownicę gastronomii,
która sprawi, że się ustatkujesz.
Po co mam się ustatkować? Mam 50 lat.
Tak, właśnie...
Dziś wysyłam Pinky'emu pierwszą wersję książki.
- Co? To już? - Jeszcze nie. Prawie.
Jestem podjarana tym, że będziesz ją czytał.
Ale też totalnie zestresowana. Jakbym miała puścić pawia, ale nie mam czym,
bo nic nie jadłam, bo tamta nie pozwala mi jeść we własnej kuchni.
Tylko ekipa i aktorzy.
Jeśli czytanie twojej książki jest tak zajebiste
jak spędzanie z tobą czasu, to ona na bank będzie fantastyczna.
Ale co ja tam wiem o książkach. Jestem głupim aktorzyną.
Goszczę pupilkę Hollywoo, Naomi Watts.
Powiedz, co skusiło cię, by zagrać Diane?
Zawsze kojarzono mnie z wielowymiarowymi postaciami
w ambitnych filmach. Teraz chciałabym pochałturzyć
i zagrać w komedii prostą dziewczynę bez wewnętrznego życia.
I dlatego się zgodziłam.
Wypowiedziałaś słowa.
To prawda, że pomiędzy ujęciami nie wychodzisz z roli?
Nikt nie wychodzi. Reżyser bardzo na to nalegał.
Wszystkim kazał mówić do mnie „Diane", żebym się z nią identyfikowała.
To jest super.
- Dobrze wyglądasz, Diane. - Dzięki.
- Nie ty, mówiłem do Diane. - Dziękuję.
- A gdzie Peanutbutter? - Tutaj.
- Nie, chciałem Peanutbuttera. - BoJacka?
Gdybym chciał BoJacka, to bym go zawołał.
Ktoś wołał BoJacka?
Dzięki temu nie mamy żadnych nieporozumień.
Show-biznes. Miejsce, gdzie wszyscy są równi.
- Serio tak myślisz? - Todd. Psikaj mnie.
- Psikam. - W dechę psikasz.
- Byłeś kiedyś na planie filmowym? - Nigdy, panie Peanutbutter.
Błagam. Mój ojciec nazywał się Pan Peanutbutter.
Mnie mów bez „pan".
A propos Peanutbuttera. Niedługo wrócę, kolego.
Wypsikaj mi powietrze.
Aloha, Kimosabe.
Włożę czapkę z napisem „producent" i przez sekundę się tu poprodukuję.
Miałbym kilka uwag do twojej gry.
Spójrzmy... Problem, problem, problem... A, znalazłem.
Potwornie mnie irytuje, że moje filmowe ja nosi koszulkę z okrągłym kołnierzykiem.
Ja noszę tylko w serek. Chyba widzisz problem?
- Nie. - Opowiadając tę historię,
powinniśmy się trzymać faktów.
Ale filmowa wersja nie trzyma się faktów.
Właśnie. Przez te kołnierzyki.
Przez to, że to ja ukradłem D. Ja jestem bohaterem.
Moje życie to wielka przygoda. Chyba to opiszę.
A, chwila. Opisałem. Ssij pałę, świecie.
Ale masz humorek. Może kołnierzyk za bardzo uciska
i krew nie dopływa ci do mózgu?
Zaraz pogadam z garderobianą. Załatwię to, kolego. Donna!
Co ty robisz?
Próbuję się tylko wcielić w postać, którą jesteś ty.
Tak ruszamy ramionami? Jesteśmy takie dziwne.
- A ty musisz to robić? - A ty musisz to robić?
- Ja wcale tak nie mówię. - Ja wcale tak nie lubię.
A jak się czujemy jako mężatki? Czy o tym marzyłyśmy w dzieciństwie?
Ja marzyłam o stypendium dla geniuszy za moją gazetkę
o sukowatych przyjaciółeczkach.
Słuchaj, ślub to super rzecz, ale to nie jest prawdziwe życie.
Wszystko dobrze się skończyło,
ale po dobrym zakończeniu przychodzi następny dzień.
A potem następny.
Wesele było odlotowe i to był najlepszy dzień w moim życiu.
Co to ma wspólnego z tym, co się dzieje po nim?
Jesteśmy identyczne jak Zoë.
O, Todd, dobrze, że jesteś. Weź to.
Todd, marynara na ziemi.
Miałeś ją wziąć, tak żeby nie upadła.
Ej, sorry, BoJack. Znaczy... raczej Peanutbutter.
Ale teraz już pracuję dla Peanutbuttera. Znaczy, tego prawdziwego.
Nie wierzę, że jestem na planie.
To moja pierwsza szansa na dużą robotę od czasu, gdy nie wypaliła moja opera.
Kurde, jak ja zawaliłem tę ogromną życiową możliwość,
zupełnie sam, co nie?
Nikt nie sabotował mnie nawet chwilę.
Tak. Jak mówisz.
No to nara.
- Gdzie jest jakaś szama? - W kuchni mamy szwedzki stół.
Przechodzisz przez salon i w lewo. Zauważysz.
Idę coś zjeść. A w tym czasie nie zróbcie nic głupiego.
No dobra. Powiem coś o tej historii. Nie klei się.
Czegoś jej brakuje, ale gubię się w pajęczynie opcji.
- Może jak się dogra muzykę... - Jaja sobie robisz?
Wylatujesz. Co za trep wziął tego trepa?
Też wylatujesz. Jeszcze ktoś ma jakiś świetny pomysł?
- Może powinno być tam więcej Diane? - Że co proszę?
To może głupie, ale historia jest o tym, jak koleś zakochał się w lasce, tak?
Ale my nawet nie wiemy, kim ona jest i czego by chciała.
Może dodajcie jej kwestii albo słów, albo nie wiem, uczuć czy czegoś tam.
- Co? - Jest nowy. Jeszcze nie zna zasad.
Wybacz mu, wszechmocny cezarze.
Tak! Tak! Uwielbiam cię. Co to za typ?
To jakiś geniusz. Wycałuję cię.
Co?
Chodźmy do pajęczyny,
obgadamy sobie uczucia Diane, i zrobimy z tego kino.
Hej, Todd. Przypomnij mu o kostiumie.
Szczególnie o górnej części kostiumu.
Szczególnie o koszulkowej górnej części kostiumu.
Szczególnie o kołnierzyku koszulkowej górnej części!
- Co jest? - Mam już dosyć całego tego cyrku.
Film jest głupi, Peanutbutter wpienia mnie na potęgę,
- a w owocach jest za dużo melona. - Melon to gówno.
Czemu BoJacka gra stara, łysa, karłowata lebiega? Czy ludzie tak mnie widzą?
Rozumiem. Więc mogę zagrać Wanię na 42 ulicy,
ale nie wystarczy mi talentu,
żeby wyrazić ulotną istotę BoJacka Horsemana.
Pan wybaczy mi moją śmiałość, sir.
Cieszę się, że wyjdzie moja książka
i ludzie będą mogli zobaczyć, jaki naprawdę jestem.
Wychodzi twoja książka? Nic nie wspominałeś.
Todd jest dziwny. Chyba się domyślił.
- Czego się domyślił? - A, tak. Nie mówiłem.
Storpedowałem jego operę. Przeze mnie uzależnił się od gier,
bo chciałem, żeby u mnie został.
- Jezu Chryste, BoJack. - On chyba wie
i właśnie próbuje się na mnie odegrać.
Dlaczego ostatnio 90% naszych rozmów kręci się wokół knucia sabotaży?
- Powinienem więcej knuć? - Nie, żadnego knucia.
Bądź miłym chłopcem i rób swoje.
Korona ci z głowy nie spadnie.
Widziałeś najnowszy draft?
Wszystko ci wycięli i przerzucili na mnie.
Co?
Najwyraźniej jakiś kutas o imieniu Todd zdecydował, że ja będę wielowymiarowa,
a ty będziesz milczał.
Czy to miasto ześwirowało na punkcie wielowymiarowych ról kobiecych?
Cały czas mnie to spotyka...
Todd...
Przez ostatnie siedem minut nieprzerwanego monologu chciałam powiedzieć,
że nie mogę wybaczyć swojemu ojcu, jeżeli nie umiem wybaczyć sobie.
No właśnie.
Ale to się już nie liczy,
ponieważ wydobywamy z siebie najlepsze cechy.
Jestem czekoladą, a ty jesteś Peanutbutter.
No właśnie.
Cięcie! Genialnie. Taki film chciałem nakręcić.
Jest coraz lepiej. Kurczę, jest super.
Co za debil tak daleko postawił catering?
Skoro film zrobił się tylko o Diane,
muszę się w ciebie wcielić i dobrze cię poznać.
Więc musimy gadać, gadać i gadać, aż stanę się tobą,
a po tym, czym byłaś, zostanie jedynie pusta wydmuszka.
A każda twoja myśl i każde uczucie będzie należeć do mnie i tylko do mnie.
To lubisz sprite'a czy jednak może bardziej 7Up?
Wszystko brzmi super.
Ale tak naprawdę powinnaś gadać tylko z tamtym gościem.
Diane uwielbia rozmowy z nim. Świetnie się rozumieją.
W zasadzie Diane może rozmawiać z nim całymi dniami,
a do mnie już nigdy się nie odezwać.
Rozumiem. Przecież Diane nie rozmawia z Diane.
- Diane rozmawia... - Ze wszystkimi innymi.
Todd, pamiętasz, jak miałeś sprzątnąć swój syf?
Zrywałem boki. To był fajne czasy.
Więc pomyślałem,
że jeszcze mam sporo niedojedzonych resztek chinola w lodówce,
i samemu mi się nie chce ich jeść.
Więc może byś je chciał? Kumpelski gest.
Jest mój człowiek! Podobno masz poprawki do scenariusza.
No mam. Bo tak pomyślałem,
że może trzeba z postaci BoJacka zrobić kompletnego matoła.
- To konieczne? - Myślę, że nie.
Zróbmy z niego skrajnie egoistycznego wała,
żeby publiczność miała komu źle życzyć.
Usiądźmy nad scenariuszem i dodajmy BoJackowi kwestii.
Czy to znaczy...?
- Nie teraz, Peanutbutter. - Tak się zacząłem zastanawiać,
czemu cała akcja musi się dziać na Ziemi?
Przez ciebie czacha mi dymi. Polubisz Oscary.
Melony. Chociaż ta nazwa brzmi raczej jak jakiś mielony.
- Są pyszne, co? - Nie są.
Mogę długo mówić dlaczego,
- ale mam większy problem. - A jaki, melonku?
Wiesz, że wycięli połowę kwestii Peanutbuttera?
- Co się dzieje z naszym filmem? - Przecież nie cierpisz tego filmu.
Ale skoro już gram w tym bezsensownym badziewiu,
to powinienem być gwiazdą.
Wiem, że ten film ostatnio mocno się pozmieniał.
Przede wszystkim, czemu Peanutbutter nosi okrągły kołnierzyk?
A poza tym...
To tylko kołnierzyk.
To bez sensu. Jestem gościem w serek.
Na tym możesz zawiesić okulary. Da się zawiesić na okrągłym?
Bo chciałbym zobaczyć...
Bajgle.
Dzięki, że się zgodziłeś poćwiczyć tę scenę.
Mam tyle tekstu do nauczenia.
Moje kwestie to głównie „no właśnie",
ale nie zaszkodzi poćwiczyć.
Wszyscy mieszkańcy planety D chcą powrotu króla,
ale ja chcę odzyskać poczucie własnej wartości
po latach przebywania w cieniu tak silnego mężczyzny.
No właśnie.
Czy ten film nie wymyka się spod kontroli?
Nie chciałbym nadużywać mojego hasełka, ale... no właśnie.
Dlaczego zawsze tak jest?
Chciałam czegoś lekkiego i śmiesznego,
żeby nie myśleć o głębokim smutku, który wypełnia po brzegi moje życie.
- Ale ty pewnie nie zrozumiesz. - Błagam cię.
Moje życie jest tak smutne, że Leia po wybuchu Alderaanu to jest pikuś.
Zamknij się i pocałuj, ty moja gapo.
Co?
Tylko wsadzę to do szuflady.
Jesteś fantastyczna.
- Naomi, nikt mi tak nie robił od... - Nazywaj mnie Diane.
Okej, bajgiel jest, wracam do roboty.
Hejka.
Hejka!
Toście się dogadali, co? Ale super.
Chcesz mi obciągnąć w klopie przed zdjęciami?
Czytasz mi w myślach. A teraz wyliż mnie ze śmietaną.
Bo ja skończyłam książkę i wysłałam ją wydawcy.
Moja książka? Chcę przeczytać. Mogę?
Zadzwoń do Pinky'ego. Prześle ci kopię, jak przeczyta.
Super! Poczekaj, kotku. Muszę poczytać trochę klasyki.
Tylko nie stygnij, bo jak się znam, to ta lektura przyprawi mnie o erekcję.
Czytaj. Bądź otwarty. Polubisz ją. To surówka.
Wydawnictwo Pingwin,
chyba że to egzekutor, to wtedy Świat Klusek Johnny'ego.
Zaproponuję zestaw obiadowy.
Pinky, to ja. Daj przeczytać. Dawaj.
Ostrzegam, że to nie do końca to, czego się spodziewaliśmy, ale jest dobre.
To się może sprzedać. Jest szansa, że znowu zobaczę swoje dzieci.
Przesyłaj, zaraz przeczytam.
Dobra, wysyłam, tylko pamiętaj...
Żeby wyśrubować swoje oczekiwania? Już dawno zrobione.
No dobra, książko. Pokaż mi, co tam masz.
BoJack, oto chwila prawdy.
„Kiedy go poznałam, BoJack Horseman
rzygał watą cukrową przez barierkę tarasu willi na wzgórzach.
A w dole migotały światła miasta...
Dzieci z fundacji nie zapomną tego,
jak wielki BoJack Horseman nazwał ich rodziców
»bandą zużytych kondomów«.
Wypluwa z siebie miliony słów i przeraża go cisza.
Często jest na tyle bystry, aby trafnie ocenić swoje ułomności,
ale nie chce lub nie umie im przeciwdziałać...
Wysiadł z samochodu, poszedł w kierunku brzegu
i patrzył na wodę.
Przez krótką chwilę nic nie mówił".
Co to jest za gówno?
- Co to jest za gówno? - Komórka.
Raczej mały komputer. Co ta technologia teraz...
Miałaś spisać moje memuary,
ale napisałaś książkę o tym, jakim jestem skretyniałym frajerem.
Stwierdziłam, że chcę przedstawić cię całościowo, syfy i reszta...
To nie są syfy i reszta, to sam syf. A gdzie reszta?
Wyszedłem na dupka.
Wyszedłeś na skomplikowanego typa z problemami,
ale też sympatycznego. Może spójrz na to z perspektywy.
Przez cały rozdział jem jabłka w cieście.
- Miałeś na nie mega fazę. - Tak mnie widzisz?
Myślałem, że dobrze się bawiliśmy, biegając razem po mieście.
A ty piszesz, że ryczałem, bo zdjęli moje zdjęcie ze ściany w pralni.
- Strasznie się rozkleiłeś. - Nikim mnie nie zastąpili.
Teraz jest tam tylko ciemna plama.
To będzie miało cudowny wpływ na twoją karierę. Zaufaj mi.
Zresztą co ty wiesz o książkach, jesteś głupim aktorzyną, nie?
- Co? - Pamiętasz? Tak powiedziałeś.
Chyba nie rozumiesz.
To nie jest luźna rozmowa między przyjaciółmi.
Ja, szef, mówię pracownikowi, że spieprzył robotę.
- Popraw to. - Co?
Napisz nową, ale tym razem dobrze. A tej nikt nigdy nie zobaczy.
- Diane? - Wayne, ciągle pracujesz dla Pudla?
Tak.
Bo mam coś takiego, za co dostaniesz tony serduszek
czy lajków, czy komciów, czy czym tam mierzycie swoje gówniane dziennikarstwo.
Psia kość! Mój niecny plan został zniszczony. Ale wrócę tu.
Imperator BoJackitron Horsemaniak nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.
O nie! Strzelają do mnie z lasera!
O nie! Umieram! O nie. Umarłem...
I tak, skoro wymknęliśmy się z szatańskich szponów imperatora,
nareszcie mogę przyjąć naturalną postać wszechwiedzącej latającej kuli światła.
- No właśnie. - Cięcie!
Przecież to jest żenada. Czy to w ogóle przypomina film?
- Może to już w ogóle nie jest film? - No!
Może immersyjna appka na smartfony?
Albo to XXI-wieczne spojrzenie na technologię obrotu o 360 stopni.
- Albo może to jest jak uczucie, wiesz... - Popracujmy nad tym.
O Boże, o Boże, ale to dobre...
Halo? Zostawicie mnie tak?
Spuśćcie mnie.
- Dobrze, że jesteś. - Cześć.
Miałem gówniany dzień.
Książka okazała się totalnym paszkwilem, film to katastrofa,
ale dobrze, że w moim życiu jest coś dobrego. Czyli ty.
BoJack, ja ...
- Powiem ci, zanim stchórzę. - Stop...
50 lat kręciłem się po łąkach tej wsi jako dziki ogier,
ale mam już dosyć tego rodeo i chcę, żeby mnie ktoś okiełznał.
Chcę przez to powiedzieć,
że ten mustang jest gotowy, aby odpocząć w twojej przestronnej stajni.
- Co? - Zakochałem się w tobie, Naomi.
BoJack, zwolnili mnie i zastąpili jakąś piłką na patyku.
Bardzo mi przykro. Ale to się dobrze składa.
Możemy się spotykać i gadać o uczuciach.
Nie kapujesz. Chłopcy nie kapują.
Wcieliłam się w postać Diane. I jako Diane świetnie się z tobą dogadywałam.
Ale już nie jestem w obsadzie. Znów jestem Naomi
i Naomi nie jest zainteresowana BoJackiem Horsemanem.
Tak naprawdę myśli, że jest obleśny.
Czyli nie zakochałem się w Naomi Watts?
- Nie. Zakochałeś się w Diane. - Naomi Watts?
Cześć, BoJack. Widzisz? Zero.
Co tu się dzieje? Czemu się pakują?
Dobrze, że jesteś. Jesteśmy podjarani.
Ostatnio nasz film przeszedł potwornie dużo modyfikacji.
Potwornie.
Najpierw przerobiliśmy go na interaktywne doświadczenie.
- Nie słyszałem równie głupich słów. - Wiem.
Stwierdziliśmy, że to raczej dryfująca instalacja artystyczna,
ale to też nam nie leżało.
I czy to ekskluzywne perfumy?
Seria ciasteczek z wróżbą?
Czapka, która po odwróceniu staje się łódką?
- Nie jest niczym takim. - No właśnie.
Dlatego w końcu doszliśmy do tego. Voila!
Co to jest?
Dwumiesięczna porcja wyselekcjonowanych przekąsek.
- Co to znaczy? - Wiem, to trochę głupie.
Nie to, że starcza na dwa miesiące, tylko że zmienia się co drugi miesiąc.
I zawsze jest inny zestaw przekąsek.
To przyszłość kinematografii.
Chłopaki, nareszcie opowiedziano moją historię.
Okej, ogłaszam koniec zdjęć.
Dzięki wam przekąski stały się rzeczywistością.
Spadam stąd.
A co się, kurde, stało z tym filmem?
Szlag, to przekąski były tutaj?
- Niezłe. - Kapuję.
Zniszczyłeś mi szansę na powrót w odwecie za akcję z twoją operą.
W odwecie? To byłoby genialne posunięcie.
Durny Todd. Odkryłem, co zrobiłeś,
ale próbowałem o tym zapomnieć i robić swoje.
Więc wycinanie moich kwestii nie było odwetem?
Nie.
I zrobienie z BoJacka szwarccharakteru
nie było metaforą twoich uczuć do mnie?
- Nie. - Dobra, super.
Fajnie, że zakopaliśmy topór i wszystko jest okej.
Właściwie, nie wszystko jest okej.
Zniszczyłeś moją operę przy pomocy aktorki Margo Martindale
przez podsunięcie mi uzależniającej gry.
I kiedy zrobiłem z tego jedno zdanie, brzmi ono dość absurdalnie,
ale wciąż to było coś, na czym mi zależało i twoja akcja mnie zabolała.
No to mi dosrałeś. Nie chciałbyś szybko się na mnie odegrać?
Mały kop w jaja i będziemy kwita?
Muszę lecieć. Muszę wreszcie spróbować, jak smakuje popcorn z ekologicznych upraw.
- Ej, BoJack. - Tak?
- Chcesz jabłko w cieście? - Jasne.
Oczywiście, że tak. Na bank zjadłbyś całą michę.
Tak, jabłka w cieście są super.
Co tu się dzieje?
„Pięć szokujących faktów z książki BoJacka"?
Nie, nie. Słuchajcie! Wyłączcie, proszę, Internet.
On zwariował. Powtarzam, Internet się popsuł.
- Frajer. - Dobrze, że nie jestem nim.
Oddawać je. Jestem celebrytą. Musicie mnie słuchać.
Patrzcie na głębię jego smutku. Jaja jak balony!
Nie śmiejcie się! Jestem przystosowany. Chcielibyście być mną.
- Co to jest? - Ja wiem. Ale posłuchaj mnie...
Wrzuciłaś tę szmirę do Internetu.
Wyjawiłam pierwsze rozdziały i ludzie już o tobie gadają.
To ohydnie nieprofesjonalne. Za kogo się masz?
Kumam, że się wściekłeś. Masz prawo.
Ale musisz przeczytać komentarze.
Uwielbiają cię. Oszaleją, gdy przeczytają moją książkę.
- Twoją książkę? - Naszą książkę.
Ale nikt nie przeczyta tej książki. Zrozum to wreszcie.
- Ona nigdy nie zostanie wydana. - BoJack, będę bronić mojej pracy.
To naprawdę świetna książka.
Zobaczysz, jeśli tylko dasz jej trochę czasu.
- Może i masz rację. - Serio?
Nie. Zwalniam cię.
Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.