Heel vroeg in mijn leven was het al te laat.
Op mijn 18e was het al te laat.
Op mijn 18e werd ik oud.
Deze veroudering gebeurde brutaal.
Deze veroudering tastte mijn hele wezen aan.
In plaats van er bang voor te zijn, ...
bekeek ik de veroudering van mijn gezicht...
met dezelfde interesse als ik bijvoorbeeld kon hebben...
voor het lezen van een boek.
Dat nieuwe gezicht, dat hield ik.
Het had nog wel dezelfde contouren, ...
maar de materie was vernietigd.
Ik heb 'n vernietigd gezicht.
En ik zal je nog wat vertellen...
Ik ben 15 en een half.
Er vaart een overzetboot over de Mekong.
Kijk naar me.
Ik ben 15 en een half.
Ik steek de rivier over.
Als ik terugkeer naar Saigon, lijkt het wel of ik een reis maak.
Vooral als ik de bus neem.
Die dag is het de laatste dag van de schoolvakantie.
Ik weet niet meer van dewelke.
Ik heb die doorgebracht in Sa-Dec met mijn twee broers...
in het conciërge-huis van mijn moeder...
achter de bosjes-school, ...
in de verschrikking van het Sa-Dec huis.
De grote stukken zijn voor mij.
Waarom voor jou?
Omdat het zo nou eenmaal is.
Ik wou dat je dood was!
Paul?
Paulo?
Paul, kom naar bed.
Je hoeft niet meer bang te zijn, ...
niet van Pierre, van niets.
Nooit meer. Hoor je me?
Nooit meer.
Is hij terug?
Hij ligt op het balkon.
Hij wil buiten slapen.
Hij wil niet naar zijn kamer gaan. Hij is te bang van Pierre.
Ik ben juist bang als hij buiten slaapt.
Ik ben bang dat hij ervandoor gaat. Hij zal verloren lopen.
Dat kan gebeuren met zulke kinderen.
Dat is niet waar.
Je bent niet bang om Paul, enkel om Pierre.
Waarom houd je zoveel van hem en niet van ons... nooit?
Ik houd even veel van jullie alle drie.
Dat is niet waar. Niet waar!
Zeg het! Waarom zie je hem zo graag en ons niet?
Ik weet niet waarom.
Gisteren...
heb ik naar Saigon geschreven...
om te vragen of Pierre gerepatrieerd kan worden.
Wat?
Ik stuur hem terug naar Frankrijk.
Ben je tevreden?
Hij heeft weer gestolen in het rookhuis.
Ik kan er niet langer voor betalen.
Het is voorbij.
Het gaat niet meer.
Mam, haast je of ik mis de bus.
Tot ziens, Paulo.
Wees voorzichtig.
Ja, mama.
Wanneer kom je terug?
Met Mardi Gras. Ik heb het je al gezegd.
Ach, ik was het vergeten.
Dus die dag ga ik terug naar Saigon.
Ik draag mijn balschoenen en mijn mannenhoed.
Geen enkele vrouw, geen enkel meisje draagt zo'n mannenhoed...
in die kolonie in die tijd.
Ook geen Indo-Chinese vrouw.
Ik ben onafscheidelijk van die hoed.
Ik heb hem, deze hoed...
die me helemaal alleen maakt tot wie ik ben.
Ik ga nooit weg zonder.
Ik steek dus een arm van de Mekong over...
op een overzetboot tussen Vinh Long en Sa-Dec, ...
in de grote modder- en rijstvlaktes van zuidelijk Indochina, ...
thuishaven van de vogels.
Excuseer, juffrouw. Rookt u?
Nee, dank je.
Excuseer.
Het is zo vreemd...
een blank meisje op 'n inheemse bus.
Ik vind je hoed wel leuk. Het is origineel...
een mannenhoed voor een meisje.
En u bent mooi. U kan doen wat u wil.
Wie bent u?
Ik woon in Vinh Long. - Waar in Vinh Long?
Aan de rivier, juist aan het einde. Het grote huis met de terrassen.
Met de blauwe balustrade? - Ja.
Dat is een Chinees huis.
Ik ben... Chinees.
Chinees.
Hij behoort tot die financiële minderheid, ...
die alle populaire huizen van de kolonie bezitten.
Hij komt net terug van Parijs, ...
waar hij bepaalde commerciële studies heeft gedaan.
Hij is het, die die bepaalde dag de Mekong oversteekt, ...
naar Saigon.
Als u wil, kan ik u naar Saigon voeren.
Kent u haar? Dat is de vrouw van de administrateur, ...
Mevr. Stretter, Anne-Marie.
Wilt u er een?
Ja, dank je.
Is het waar, dat verhaal over die jongen, die zelfmoord pleegde voor haar?
Weet ik niet.
Ja, het is waar.
Op het marktplein in Louang Prabang, ...
op de dag dat ze vertrok.
Hij was haar minnaar.
Stoort de rook u niet? Ik bedoel, hier?
Nee, helemaal niet.
Zit u op het Lyceum van Saigon? - Ja, maar ik slaap er niet.
Ik ben intern in het Lyautey Pensionaat.
Vindt u uw studies leuk?
Ja, het interesseert me.
In welke klas zit u? - In de eerste.
En u bent...
euh...17.
En u?
32... en werkloos.
En Chinees. Wat wil je nog meer?
Wat wil je nog meer... tja.
U zag er mooi uit wanneer u dat zei.
Sinds mijn moeder dood is, leeft mijn vader als een kluizenaar.
Hij heeft altijd zijn opium-pijp bij zich.
En hij eet bijna niets meer.
Ik had er geen idee van dat hij mijn moeder zo graag zag.
Het is al zeker 10 jaar...
dat hij zijn zaken zo regelt, vanuit zijn bed.
Hij staart naar de rivier, ziet u?
Ik begrijp het, ja.
Ja, ik mis Parijs wel.
De feestjes, ...
de avonden in Montparnasse, ...
'La Coupole'.
Kent u 'La Coupole'?
Ik ben maar één keer in Frankrijk geweest.
Dat was in het noorden, tegen de Belgische grens.
Ik ken alleen dit: de Mekong, Saigon.
Hou je van Saigon?
Ja, ik hou van Saigon.
Ik hou ook van Saigon. Vooral van Cholon.
Cholon, dat is net China.
Oké, hier is het.
Tot ziens.
Je bent vroeger aangekomen dan gewoonlijk.
Ik heb iemand ontmoet op de overzetboot. Hij heeft me gebracht.
Een Chinees.
Hélène is het enige andere blanke meisje in het pensionaat.
Hélène is zo onbeschaamd. Ze is zich er niet van bewust.
Ze loopt naakt door de slaapzaal.
Ze beseft niet dat ze erg mooi is.
Ze is onschuldig. Ze is nog steeds een kind.
Hé, ik moet je wat vertellen.
Er is een meisje, dat verrast werd door de surveillante.
Ze prostitueerde zich bijna elke avond achter de muur.
Niemand wist er iets van.
Wie? - Alice.
Alice? Met wie neukte ze dan?
Met eender wie voorbij kwam.
Dat vind ik altijd zo opwindend.
Wat?
Zomaar mee te gaan met mannen die je niet kent.
Je ziet ze niet eens. Niets.
Je krijgt nooit hun gezicht te zien.
Denk je dat we allemaal zo zijn?
Ja. De surveillante ook.
Alle vrouwen.
Eigenlijk zou ik nog liever prostituee worden...
dan lepra-lijders te moeten verzorgen.
Waar heb je het nou weer over?
Dat is wat iedereen hier zegt.
We zijn hier zogezegd om te studeren, maar dat is helemaal niet zo.
Ze laten ons hier logeren om ons naar de veldhospitalen te kunnen sturen, ...
bij lepra-lijders, mensen met de pest, cholera-patiënten.
Dan word ik liever prostituee.
Ze zouden geluk hebben, die mannen.
Ik ben de matador. Jij bent de stier.
Ogen op gelijke hoogte. Schouders recht.
1, 2...
3, 4...
5, 6...
Kijk over mijn linkerschouder...
Rug recht, armen hoog, billen intrekken.
En 1, 2, 3, 4...
5, 6, 7, 8.
Het gebeurde allemaal erg snel die dag, een vrije dag, een donderdag.
Hij kwam op een donderdag namiddag naar het pensionaat.
Hij stond er op haar te wachten in zijn grote zwarte auto.
Het is nog vroeg in de namiddag, het uur van de siësta.
We zijn in Cholon, in de steegjes van Cholon, ...
in de geur van soep, gebraden vlees, ...
jasmijn, stof, kolenvuren, ...
in de geur van het Chinese dorp.
Alsjeblieft...
Ik heb de meubels niet uitgekozen.
Het is van mijn vader, hij heeft me dit gekocht.
Jonge, rijke Chinezen hebben maîtresses...
En dit noemen ze dan een vrijgezellen-kamer.
Heb je veel maîtresses?
Vind je het een leuk idee dat ik veel maîtresses heb?
Ja, inderdaad.
Dus je bent me hierheen gevolgd, ...
zoals je eender wie zou gevolgd zijn.
Ik zou het niet weten.
Ik ben nog nooit iemand naar een kamer gevolgd.
Ik... Ik ben bang...
Ik ben bang om van je te houden.
Luister, we gaan maar weer. We komen wel een andere keer terug.
Wel, ik heb liever dat je niet van me houdt.
Ik wil dat je met me doet wat je normaal met andere vrouwen doet.
Is dat wat je wil?
Ja.
Ik weet dat je nooit van me zal houden.
Ik...
Ik weet het niet.
Ik wil niet dat je praat.
Doe gewoon zoals anders.
Hij trok haar kleedje uit.
Hij trok haar witte katoenen onderbroekje uit...
en hij droeg haar zo, ...
naakt, naar het bed.
Eenmaal op het bed, ...
wordt hij overvallen door angst.
Hij zegt dat het niet waar is, ...
dat zij te klein is, ...
dat hij zoiets niet kan doen.
Dus...
Dus is zij degene die het doet.
Met gesloten ogen...
kleedt ze hem uit, ...
knoop na knoop, ...
mouw na mouw.
De huid...
is van een weelderige zachtheid.
Het lichaam is haarloos, ...
zonder enige viriliteit, ...
in tegenstelling tot zijn geslacht.
Zij kijkt hem niet in zijn gezicht.
Ze raakt hem aan.
Ze raakt de zachtheid van zijn geslacht aan, ...
van de huid.
Ze streelt zijn gouden tint, ...
het onbekende nieuwe.
Ik zie de kamer nog steeds voor me, helemaal ondersteboven, ...
de muren zinderend van de warmte, ...
de verduisterende blinden die uitgeven op de oven.
De bezoedeling van het bloed.
Ik herinner het me nog goed.
De kamer is donker.
Ze wordt omgeven door het continue lawaai van het dorp, ...
meegesleurd door het dorp, ...
op het ritme van het dorp.
Mijn lichaam wordt in dit openbare lawaai, ...
de passage buiten, ...
ten toon gesteld.
De zee, dacht ik, ...
het immense.
Waar denk je aan?
Ze zijn dood.
Deed het pijn?
Nee.
Ben je droevig?
Ja, ik denk het wel.
Een beetje.
Ik weet het niet.
Dat komt omdat we de liefde bedreven hebben overdag, ...
op het heetst van de dag.
Nee.
Het ligt aan mij.
Ik ben altijd een beetje droevig.
Ik ben net als mijn moeder.
Toen ik haar vertelde dat ik schrijfster zou worden, ...
haalde ze haar schouders op.
Ze zei dat dat geen werk was, een kinderachtig idee.
Ze wil dat ik wiskunde studeer. Zij verdient er haar geld mee.
Wat wil je schrijven?
Boeken. Romans...
over mijn oudste broer, ...
om hem te vermoorden, ...
om hem pijn te doen, ...
zodat hij dood gaat.
Over mijn jongste broer, om hem te redden.
En over dit...
over mijn moeders droefheid.
En over het gebrek aan geld en over de schaamte.
Ik weet alles van de pech van je moeder...
en de ellende die ze heeft meegemaakt.
Hoe weet jij dat?
Door de bedienden.
Door mijn chauffeur.
Door de bedienden kom je alles te weten.
Ik weet het ook van je oudste broer.
Ik heb hem ontmoet in de opium rookhuizen langs de rivier.
Hij rookt te veel.
Veel te veel.
Blanken weten niet hoe te roken.
Hij is een beest. Hij maakt me bang.
Hij besteelt mijn moeder om te gaan roken.
Hij steelt ook van de bedienden.
Mijn moeder zegt er nooit iets van. Hij is haar favoriet.
Sinds mijn vader gestorven is, is er nooit meer geld in huis.
Mijn moeder heeft hier alles verloren.
Ze maakte altijd de verkeerde keuzes.
Hoe overleven jullie dan?
We doen ons best.
We zijn schaamteloos.
We doen ons best.
Ben je me hiernaartoe gevolgd omdat ik geld heb?
Ik weet 't niet.
Omdat ik je leuk vond.
Zou je me leuk vinden als ik arm zou zijn?
Ik vind je leuk zoals je bent, ...
met je geld.
Ik heb zin om je mee te nemen.
Ik wil er met je vandoor gaan.
Ik kan nog niet vertrekken zonder mijn moeder. Ik ben nog te klein.
Ik kan mijn moeder en mijn broertje niet achterlaten. nog niet.
Ik had hem gevraagd om het nog eens te doen, en nog eens.
Om dat met me te doen.
Hij had het gedaan.
Hij had het gedaan met de bezoedeling van het bloed.
Ik denk dat hij het gewoon was.
Dit is wat hij doet in het leven, de liefde bedrijven, alleen maar dat.
Ik had veel geluk.
Het is duidelijk dat het als een beroep voor hem was.
Hij ligt op mij, hij wordt er nog helemaal door opgeslokt.
Zo blijven we liggen, vastgeklonken, ...
omgeven door het lawaai van het dorp.
Weet je...
Je zult je je deze namiddag je hele leven blijven herinneren, ...
zelfs als je mijn gezicht vergeten bent, mijn naam.
Denk je dat ik me de kamer zal kunnen herinneren?
Kijk maar eens goed rond.
Ze is net als overal.
Inderdaad.
Het is als altijd.
Ik vraag me af waar ik de kracht gevonden heb...
om tegen het verbodene in te gaan met deze kalmte, ...
deze vastberadenheid.
Hoe ik erin slaagde om helemaal tot het einde te gaan van dit idee.
Hoe had ik zo veel plezier kunnen hebben voor mij alleen...
met deze onbekende man?
Mijn moeder, ...
zij vermoordt me als ze de waarheid ontdekt.
Mijn broer zou jou vermoorden.
Stel je voor, met een Chinees.
Sinds ik klein was...
vertelt ze me dat hier in de kolonies...
een meisje dat geen maagd meer is, geen man meer kan vinden.
Denk jij dat dat waar is?
Ja, je moeder heeft gelijk.
Het is dan niet meer mogelijk, ...
na deze oneer.
Als ik bijvoorbeeld met jou zou willen trouwen, ...
dan zou ik dat niet mogen.
Zulk idee wordt niet getolereerd.
Ik ben Chinees. Sorry.
Nu je dit met mij hebt gedaan, ...
zou een huwelijk tussen ons onmogelijk zijn.
Ach, gelukkig maar dan...
Chinezen... Ik mag Chinezen niet erg.
Hé...
Mag ik in jouw bed komen liggen?
Nee, nu niet.
Ik vertel het je morgen wel.
Wat scheelt er? Wat is er?
Waarom gaat zij naar die nieuwe auto daar?
Hallo.
Wacht. Wacht.
Je moet niet zo bescheiden zijn. Het is een prachtig opstel.
Zij is de enige erfgename, en ik ben de enige erfgenaam.
De datum ligt al jaren vast.
Dat is ook een reden waarom ik uit Frankrijk ben teruggekomen.
Hou je van haar? - Nee.
Ik ken haar niet eens.
Bij ons...
worden huwelijken door de families geregeld.
We weten dat een toekomst samen ondenkbaar is.
Daarom spreken we over de toekomst...
op een luchtige manier, ...
zonder enige betrokkenheid.
En de twee families komen samen...
om hun rijkdom veilig te stellen.
Dat was al de gewoonte in het oude China, ...
maar ook nog in het moderne.
We denken er niet over om het anders te doen.
Hij heeft nog nooit gewerkt.
Hij zegt dat als hij arm zou zijn, dat verschrikkelijk zou zijn.
Hij zou veel te lui zijn om te werken.
Het is de opium die hem zijn kracht ontneemt.
Nee.
Het is de rijkdom die hem zijn kracht ontneemt.
Hij doet niets. Niets.
Hij bedrijft alleen de liefde.
Maar het is gek, ...
want dat is precies hoe ik naar hem verlang.
Hou je nog van mij?
We zijn minnaars.
Elke dag gaan we terug naar de vrijgezellen-kamer.
We kunnen er niet mee ophouden mekaar te beminnen.
Dit doen we in de vuile achterbuurt van Cholon.
Elke avond, ...
elke avond komt het kleintje om dat vertier vragen, ...
dat haar zo doet schreeuwen door deze donkere man, ...
deze man van Cholon, ...
van China.
Hoi, mam.
Hoi, Paul.
Af en toe ga ik terug naar het huis in Sa-Dec, ...
naar de verschrikking van het huis in Sa-Dec.
Het is een onverdraaglijke plek, dicht bij de dood, ...
een plek vol geweld en pijn, ...
vol wanhoop en oneer.
Ik verbied je om met de deuren te slaan! Begrepen?
Wie heeft je teruggebracht van Saigon?
Dat heb ik je gezegd. Een vriend. Hij woont in Vinh Long.
Hij bood me aan me af te zetten omdat hij hier langs reed.
Hij is een vriend! Dat is alles. - Wie in Vinh Long?
Jij kent hem toch niet.
Hij is net terug van Parijs. Een vriend, een rijke vriend.
Niet iedereen heeft het geluk om arm te zijn.
En dit?
Wat is dit?
Een stuk blauw papier.
Het is een telegram van het pensionaat.
Waar heb je dinsdag en woensdag geslapen?
Waar heb ik dinsdag en woensdag geslapen?
Niet in het pensionaat. De ventilatie werkte niet.
Ik ben bij mijn vriend van Vinh Long gaan slapen.
Is dat wat je wil horen?
Sla haar, mam. Laat het hier niet bij.
Maar het is in de droogheid van deze familie, ...
in haar ongelofelijke ruwheid, ...
dat ik tot in het diepst verzekerd ben van mezelf...
tot in het diepst van mijn essentiële zekerheden.
Onze gezamenlijke geschiedenis van verval en schaamte, ...
van liefde en van haat, zit in mijn vlees.
Je dochter ziet eruit als een hoer.
Hé, imbeciel! Hou nu op met schieten!
Ik hoor nog steeds bij deze familie.
Hier woon ik, en alle andere plaatsen zijn uitgesloten.
Dit was vroeger jouw jurk, mam.
En de schoenen heb jij voor me gekocht. Ik draag ze al maanden.
Ze waren in solden, weet je niet meer? De laatste afslag.
Je doet het opzettelijk.
Kijk eens hoe ik eruit zie, door jou.
Het lijkt wel of je het leuk vindt.
Als je me niet meer vertrouwt, haal me dan uit het pensionaat!
Trouwens, ik heb er niet om gevraagd...
om het hele schooljaar daar alleen te zitten in Saigon.
De moeder kan soms heel erg gelukkig zijn, ...
in tijden dat ze vergeet.
De tijd waarin het huis wordt gepoetst, kan al volstaan voor mijn moeders geluk.
Ze speelt op de piano, ze zingt, ze lacht, ...
en iedereen denkt...
dat de mensen gelukkig zijn in dit achterhuis, ...
dat soms kan veranderen in een moeras, ...
een veld langs een rivier, ...
een kasteel, een strand.
Wat een eer, madame.
Mijn moeder...
mijn broer, Pierre, ...
en mijn broer, Paul.
Op zaterdagavond is het hier altijd druk.
Wilt u graag een aperitief, mijnheer?
Ja. Drie Martel-Perriers en een fles rijstwijn.
We hebben China verlaten toen Sun Yat-sen de republiek afriep.
En mijn vader verkocht al zijn gronden aan de Japanners, ...
die Manchuria al hadden ingenomen.
Alle huizen, de juwelen en alles, ...
om verder te trekken naar het Zuiden.
En mijn moeder, ...
zij ging gewoon op de weg liggen en zei dat ze niet meer verder kon...
De moeder en de broers hoeven er niets van te weten.
Het hoort zo volgens het principe...
dat hij aan mijn voeten ligt, ...
dat ik bij hem ben voor het geld, ...
dat ik niet van hem kan houden. En dit omdat hij Chinees is.
Omdat hij geen blanke is.
Mijn broers vreten zich vol en zeggen geen woord tegen hem.
Ook ik praat niet met hem.
In aanwezigheid van mijn familie, houdt hij op mijn minnaar te zijn.
Hij houdt niet op te bestaan, maar hij doet me niets meer.
Hij wordt een afgebrand huis, ...
een onaanvaardbaar schandaal, ...
een reden om je te schamen, die je absoluut wil verbergen.
Waar wachten we nog op?
Ik zou nog wel een glas willen gaan drinken in 'La Cascade'.
De rekening, mijnheer.
We kunnen nog naar 'La Cascade' gaan om een glas te drinken en te dansen.
Waar moet je zo om lachen? Omdat ik met je zuster dans?
Sorry, maar jullie passen zo slecht bij elkaar.
Let maar niet op hem, meneer. Hij is dronken, dat is alles!
Wat? Mag ik misschien niet lachen dan?
Wil je vechten?
Pas maar op, vriendje.
Er zijn er twee als jij nodig om mij te pakken.
O, nee...
Veel meer dan dat.
Vier als ik.
Je hebt er geen idee van hoe zwak ik ben.
We kunnen beter vertrekken.
Excuseer hem, mijnheer.
Excuseer ons.
Ik heb mijn kinderen niet goed groot gebracht.
Nu betaal ik ervoor.
Ik wordt zelf het meest gestraft.
Hoeveel is het waard wat we net deden?
Hoeveel zou het in een bordeel kosten om te doen wat je net met me deed?
Hoeveel moet je hebben?
Mijn moeder heeft 500 piasters nodig.
Ik heb je geld.
Hier.
Waar is haar kantoor? - Daar.
Weet je, we moeten haar 's avonds vrij laten.
Ze hoeft geen vast uur om binnen te zijn.
We moeten haar ook niet forceren om met de anderen op uitstapjes te gaan.
Ze is altijd erg vrij geweest als kind. Anders zou ze weglopen.
Zelfs ik kan daar niets aan veranderen.
Ze heeft altijd goed gewerkt op school, zelfs als ze zo vrij werd gelaten.
De directrice was akkoord omdat ik blank ben, ...
en omdat het goed is voor de reputatie van het pensionaat...
dat er ook een paar blanken tussen alle halfbloedjes zitten.
Ze liet me in het pensionaat wonen, ...
alsof het een hotel was.
Buiten mijn lerares Frans, ...
spreekt er niemand tegen mij op school.
Dat komt door jou.
Dat is je verbeelding. - Nee.
Er zijn al klachten gekomen van sommige families.
Ze zeggen dat ik een slet ben, die naar de achterbuurten trekt...
om haar lichaam te laten betasten door een Chinees.
Dat is niet erg.
Dat is waar. Het is niet erg.
Oei! Ik heb haar geraakt. Wat vies!
Zij slaapt met een Chinees!
Op een dag zal je terug naar Frankrijk gaan.
Ik mag er niet aan denken.
Wanneer ga je terug naar Frankrijk?
Op het einde van het schooljaar.
Maar het is nog niet zeker.
Mijn moeder vindt het erg moeilijk om hier weg te gaan.
Deze steen was van mijn moeder.
Neem hem.
En ik zei hem dat het nog te nieuw is, ...
dat het te sterk is, ...
en ik zei hem dat...
het gruwelijk is om jou van mijn lichaam weg te nemen.
Ik heb hem gezegd dat hij, mijn vader, ...
hij zou moeten weten wat het betekent, ...
een liefde als deze, ...
zo'n sterke liefde die je nooit meer tegenkomt in je leven, ...
nooit meer.
Hij wil dat huwelijk met...
dat meisje dat ik nog nooit gezien heb.
Hij heeft geen enkel medelijden met me.
Hij heeft met niemand medelijden.
En jij?
Wil jij dit huwelijk?
Het is geen kwestie van willen of niet willen.
Zonder mijn vaders fortuin ben ik niets.
Hij zei me: ...
"Ik zie je liever dood...
dan dat ik weet dat je met dat blanke meisje bent."
Maar hij heeft gelijk.
Ik ga hoe dan ook toch vertrekken...
en ik voel geen liefde voor jou.
Kijk...
Hier is het.
Mijn moeder wilde, toen ik klein was, ...
een dam aanleggen om haar land te beschermen.
Ze wilde rijk worden voor ons.
Ze stak er al haar spaargeld in dat ze overhield na mijn vaders dood.
Ze logen tegen haar.
De agenten van het kadaster verkochten haar land...
alleen maar om hun premie op te strijken.
Het zout water deed alles onderlopen.
Ze heeft alles hier verloren, alles.
Het heeft jaren geduurd voor ze kon geloven dat het mogelijk was...
dat mensen al haar spaargeld konden stelen...
en haar vervolgens niet meer wilden kennen...
en haar aan de deur zetten.
Ze kon het wel uitschreeuwen.
Men begon te vertellen dat ze gek was.
Men geloofde niet meer wat ze zei over haar geld.
Ze zeiden dat ze loog.
We hebben jaren lang geen blanke meer gezien.
De blanken schaamden zich voor ons.
Ze moest alles achterlaten.
Dat perceel daar gaf ze aan de bedienden, ...
samen met de bungalow en alle meubilair.
Hier zaten we altijd...
met mijn moeder en mijn kleine broertje...
en dan keken we daar naar de hemel van Siam...
daar achter de bergen.
Heb je het koud?
Een beetje.
Die avond wist ik het.
Ik wist alleen dit:
later zal ik over het leven van mijn moeder schrijven, ...
hoe ze vermoord werd door de mensen van het kadaster, ...
bestolen door de overheidsambtenaren.
Schrijven, ...
dat is wat ik zie voorbij dat moment...
in de grote woestijn onder wiens kalmte...
ik het verlengde van mijn eigen leven zie.
Is ze mooi?
Ze is rijk.
De familie koos haar ook daarom.
Ze is bedekt met goud...
jade...
en diamanten.
Heb je ooit met een blanke geslapen voor mij?
Ja. In Parijs, natuurlijk.
Hier... nee.
Waarom?
Hier is het, ...
behalve met Franse prostituees, ...
onmogelijk om blanke vrouwen te krijgen.
Totaal onmogelijk.
Ik wil dat je het één keer tegen me zegt.
Je kwam hier naartoe zodat ik je geld zou geven.
Ik kwam hier naartoe zodat je me geld zou geven.
Herhaal wat ik zeg.
Ik dacht aan geld...
en alleen aan geld...
vanaf het moment dat ik je zag op de overzetboot.
Ik dacht aan geld...
en alleen aan geld...
vanaf het moment dat ik je zag op de overzetboot.
Je bent een hoer.
Ik vind dat niet degoutant.
In tegendeel...
Weet je, ...
voor jou...
wist ik niets af van lijden.
Ik zou je willen...
Ik zou je willen nemen, ...
maar ik heb geen kracht meer.
Ik heb helemaal geen kracht meer.
Ik ben dood.
Ik verlang niet naar jou.
Mijn lichaam verlangt niet meer naar iemand die niet lief heeft.
Weet je wel hoeveel die waard is?
En jij wil ons laten geloven dat hij je die heeft gegeven voor je mooie ogen?
Waarom heeft hij je zo'n diamant gegeven?
Waarom? Omdat hij rijk is!
Je dochter is een hoer.
Pak hem dan! Verkoop hem! Wat kan die ring mij schelen!
Je hebt met hem geslapen. Ik ben er zeker van!
Kijk dan naar haar.
Het is een schande.
Wat? - Je moet iets doen, mam!
Wat zeg je nou? Ik, met een Chinees!
Er is niets gebeurd, niets!
We hebben niet eens gekust.
Het ruikt naar een Chinees.
Je hebt met hem geslapen, hè?
Zeg het.
Zeg het!
Je gaat het zeggen, vuil kreng!
Jij, vuil kreng! - Hou op!
Je hebt met een spleetoog geslapen! Vond je het fijn? Hè?
Pierre, stop!
Stop ermee, zeg ik je! Stop ermee! Je vermoordt haar nog!
Stop ermee! Hou alsjeblieft op!
Je vermoordt haar, Pierre!
Stop!
Ik dacht dat mijn kindje niet meer zou terugkomen.
Ik ben met een riksja gekomen.
Heb je veel gerookt?
Ik doe niets anders.
Ik heb geen verlangen meer.
Ik heb geen liefde meer.
Het is fantastisch.
Het is alsof we elkaar nooit hebben ontmoet, ...
alsof je al maanden geleden bent vertrokken.
Wanneer ga je trouwen?
Vrijdag.
En jij vertrekt...
met de Alexandre Dumas op de 12e.
Kijk me aan.
Ik ga dood aan mijn liefde voor jou.
Na je huwelijk...
moeten we nog een keer samenkomen in deze kamer, nog één keer.
Weet je het nog? Je hebt het me beloofd.
Verkoop je ook die rozenhouten tafel?
Ja. Ik laat alles achter.
Het is hier helemaal voorbij.
Het enige dat ik zal missen, zijn de metalen bedden.
In Frankrijk zijn de bedden te zacht.
Vanwaar komt die hoed?
Mam... Die draag ik al maanden!
Heb ik die voor je gekocht? - Wie anders?
Soms kunnen we je eender wat voor ons laten kopen.
Ik was het vergeten.
Weet je...
Jij lijkt helemaal niet op mij.
Ik had het ook niet zo makkelijk als jij met mijn studies...
en ik ...
ik nam alles zo serieus...
voor zo lang, te lang.
Zo verloor ik elk gevoel voor mijn eigen plezier.
Hij heeft wel iets heel goeds gedaan.
Wie heeft iets goeds gedaan?
Je vriend, ...
je Chinese vriend.
Hij heeft je broers schulden betaald in het rookhuis.
En hij heeft ook de reis betaald.
Hij was fantastisch, ...
erg discreet ook.
Ik heb hem onderschat.
Dat spijt me.
Zie je hem alleen maar voor het geld?
Ja.
Het was toen het schip zijn eerste vaarwel blies...
en de loopbrug was opgehaald...
en de sleepboten het schip begonnen voort te trekken, ...
om het weg te trekken van het land, dat ze had gehuild.
Ze deed dat zonder haar tranen te tonen, ...
zonder haar moeder en haar kleine broertje te tonen...
dat ze het moeilijk had, zonder ook maar iets te tonen, ...
zoals dat bij hen de gewoonte was.
Hij was daar.
Dat was hem daar achterin, ...
die nauwelijks zichtbare vorm, ...
totaal onbeweeglijk, verpletterd.
Zij leunde over de railing, net zoals die eerste keer op de overzetboot.
Zij wist dat hij naar haar keek.
Zij keek ook naar hem.
Ze kon hem niet meer zien, ...
maar ze keek nog steeds naar de vorm van de zwarte auto.
Uiteindelijk zag ze hem niet meer.
De haven was verdwenen...
en toen ook het land.
Op een nacht, ...
tijdens de oversteek van de Indische Oceaan, ...
barstte in de grootste zaal op het centrale dek, ...
plots een wals van Chopin los.
Er was geen zuchtje wind...
en die nacht...
werd de muziek overal naartoe gedragen, over het donkere schip, ...
als door de hemel gezonden, alsof het iets onbekends was, ...
als een gebod van God, ...
wiens wegen ondoorgrondelijk zijn.
Ze had gehuild, omdat ze aan die man van Cholon dacht, ...
haar minnaar.
En plots was ze er niet meer zeker van dat ze niet van hem had gehouden...
met een liefde die ze nog nooit had gekend, ...
omdat ze zich verloren had in het verhaal, ...
zoals water in het zand, ...
en dat ze dat nu pas ontdekte...
op dit moment dat de muziek over de zee werd gedragen.
Jaren na de oorlog, na de huwelijken, de kinderen, ...
de echtscheidingen, de boeken, ...
was hij naar Parijs gekomen met zijn vrouw.
Hij had haar opgebeld.
Hij was geïntimideerd.
Zijn stem trilde.
En door het trillen vond die het accent van China weer.
Hij wist dat ze boeken was beginnen schrijven.
Hij had ook gehoord over de dood van haar jongste broer.
Hij was droevig geweest voor haar...
en toen wist hij niet wat hij haar moest vertellen...
en toen had hij haar gezegd...
hij had haar gezegd dat het nog was zoals vroeger, ...
dat hij nog steeds van haar hield, ...
dat hij nooit zou ophouden van haar te houden...
dat hij van haar zou houden tot zijn dood.