زیرنویس: از "Amir_Soap"
معالجه با شوک
برام یه اتاق رزو شده. به اسم خانم ماسون.- خانم ماسون؟-
بله، البته. آقای ژرُم ساویگنات براتون رزروش کرده.
اگه مایلید این فرم رو پر کنید.
خیلی ممنون سرهنگ.
طبق معمول، بازم اتاق 323 براتون رزرو شده.
ممنون خانم.
خانم ماسون، شام مثل هر شب، ساعت 8 امشب سرو میشه.
پدرم دراومده.
الان پنج ساله در حال حرکتم. هر چند نمی‌دونم به سمت کجا.
خیلی سخت کار می‌کنم و براش دستمزد خوبی می‌گیرم.
ولی تنهایه تنهام.
می‌بینی ژرم، برای اولین بار تو زندگیم،
گذره سِنَمو حس می‌کنم.
وقتشه زندگیمو سبک و سنگین کنم.
یه چند روز اینجا بمونی، میشی یه زن جدید.
آب و هوای اینجا با،
اون باد و خورشیدش حرف نداره.
اصلا باهات حرف میزنه.
بعدشم اقیانوس رو داری. اقیانوسِ زلال و تصفیه شده.
آب یکی از عناصر اصلی زندگیه.
اینجا احساسی جوون‌تر از همیشه می‌کنی، مثل یه نوزاد تازه متولد شده میشی.
حالا بیا خیلی جو نگیرمون.
وایسا اول درمان رو شروع کنیم.
نگاه، به این نظریه سلول زنده اعتقاد داری؟
معجزه میکنه.
منو نگاه. حالا بقیه رو نگاه.
همیشه ظاهرت شبیه بچه بوده.
شاید، ولی اونا اینجوری نیستن.
دکتر دِویلرز، بهت مشاوره میده و راهنماییت میکنه.
چه مرد جذابیه.
انگار عاشقش شدی.
نمی‌فهمی چی میگم.
خودشه؟
نه، اون دستیارشه،
دکتر برنارد.
این چیه داریم می‌خوریم؟
جلبک دریایی،
از اقیانوس گرفته شده.
ولی اینکه خیلی چندش آوره.- چندش آوره، ولی بهش عادت می‌کنی.
همه اینا بخشی از درمانه.
باید خیلی آروم بجویش،
حداقل 30 بار باید بجویش.
هی، اینو تماشا کن.
این پسر پرتغالی‌ها چه جذابن.
گُل گفتی. از اون پسر اسپانیایی‌هایی که پارسال داشتیم، خیلی سَرتَرَن..
دکتر دویلرز عذرخواهی خودشونو ارسال کردن، تا فردا نمی‌تونن از پاریس برگردن.
خانم ماسون، شما چند سالتونه؟ 39؟
نه، 38.
تا حالا بیماری مهمی داشتید؟- نه.-
خوبه.
میشه لطفا دنبالم بیاید؟
شما دوست نزدیک ژرُم ساویگنات هستید، مگه نه؟
چه مَرد جذابیه.
اونم با ثروتی عظیم.
حالا لطفا، لباستون رو دربیارید.
یه چند بار به سمت عقب و جلو راه برید.
همونجا وایسید.
لطفا حرکت نکنید.
بیاید یه نگاهی بندازید.
این خطوط رو می‌بینید؟
اینا نشون دهنده وضعیت درونی فرد و
حالت افسردگیش هستن.
شما یه شرکت لباس زنونه رو می‌گردونید، درسته؟
بله.
خیلی هم کار کردید و
مسئولیت بیش از حدی هم به عهده داشتید.
مشخصه از خستگی رنج می‌برید.
پس با درمان آب نمک شروع می‌کنیم.
و وقتی دوباره به یه ثُبات خاص رسیدید،
می‌تونید درمان پزشکی رو شروع کنید.
برای این کار باید آزمایش خون بگیرم.
لطفا آستینتون رو بزنید بالا.
عصر بخیر، خانم ماسون.
بجنبید، آ باریکلا.
لباستو در بیار و بپر تو آب.
امروز چه روز قشنگیه.
حالا خودتون می‌بینید، با چند روز بودن اینجا، یه زن جدید میشید.
هیچ چیزی آب و هوای ساحلی نمیشه.
یعنی قرار گرفتن مداوم در معرض باد و خورشید.
فضای جویش فقط مختصِ اینجاست.
آب چطوره؟ راحتی؟
اگه چیزی میخوای، فقط زنگ بزن.
حموم حبابی چطوری بود؟- وای عجب چیزی بود.-
اسم من رنه گاسین هستش.
هلن ماسون.
اولین روزمه اینجام. تو چی؟- منم همینطور.-
خانم ماسون تشریف بیارید.
باشه. خداحافظ.
لطفا بچرخید.
اسمت چیه؟- جوئو.-
اهل کجایی؟- پورتو الگر.-
-جوئو، فوراً باهام بیا. -باشه، آقای آلمیدا. اومدم.
"وضعیت بدنی شما
"نشان دهنده وضعیت روان شماست."
داری چیکار می‌کنی؟- هیچی.-
داشتی به کونت نگاه می‌کردی، از ویروس میانسالی می‌ترسی؟
آی، جنابعالی چطور؟
به به، تو خوب موندی‌ـیا.
واقعا چند سالته؟
بزار کونتو ببینم.
نه.- بزار ببینمش.-
حیف که زنا رو دوست ندارم. وگرنه باهات ازدواج می‌کردم.
عجب رویایی! ازدواج با یه مرد پولدار.
آخه بهم گفتن پولت از پارو بالا میره.
کی اینو بهت گفته؟
دکتر برنارد.- تو که بهش چیزی نگفتی؟-
نه. تازه اصلا برا چی باید بگم؟- خب، چون فقط...
می‌خوام هم سطح بقیه باشم.
روز اول دمار از روزگار آدم درمیاره.
یکم وقت میبره به آب و هوا عادت کنی.
منم اولش از فضای موسسه، رژیم غذاییش و برنامه ریزی‌هاشون متنفر بودم.
حالا جونم به جونشون بسته‌ـست. بعد سَم زدایی، همه چی از یادت میره.
زنم راست میگه. خودتم می‌بینی.
بیشتر و بیشتر برا برگشتن بی قراری می‌کنی.
و بازم دوستای قدیمی رو می‌بینی. کلا همیشه از هم خبر داریم.
همدیگه رو تشویق می‌کنیم. کم و بیش مثل یه خانواده بزرگیم.
به شرطی که قوانین خاصی رو رعایت کنی.
درسته ژرم؟- چه قوانینی؟-
قوانین خیلی دقیقی هستن، آقای گاسین.
بیشتر بهش می‌گم یه کُد.
کُد افتخار و جوونمردی.
ژرم دربارش بهتون توضیح میده.
ژرم!
وایسا!
دیگه نمی‌تونم پا بزنم.
هنوز رو فرم نیومدم.
وقتی درمانت شروع بشه، یکی دیگه میشی.
الان به آب و هوا خو نگرفتی. شک نکن دوباره احساس جوونی می‌کنی.
آره بابا. اونم با خورشید و بادت، فضای جویش و فلان و فلان.
دِویلرز برگشته.
تو درمان ملت عجب پولی خوابیده.
به هر حال رو جوونی نمیشه قیمت گذاشت.
چی اذیتت می‌کنه؟
مشکل مالی داری؟
آره، ولی بیش از حد معمول نیست.
اوضاع بین تو و آلن چطوریه؟
خیلی گُل و بلبل نیست. مشکلات مالی هم کمکی به حلش نمی‌کنه.
بله؟ بفرمایید.
یه نامه برای حانم.- ممنون.-
یه چند تا کار واجب تو شهر، سرم ریخته. سه روز دیگه برمی‌گردم.
ریلکس باش و از آب و هوا لذت ببر. بوسه و عشق بهت، ژرم.
خانم ماسون،
دکتر دویلرز تا نیم ساعت دیگه، در اقامتگاه شخصیش ازتون پذیرایی میکنه.
زود باشید، بخورید و بنوشید.
آدم دهنش باز میمونه از این نحوه برخورد.
آدم تو خونه‌ـشم هر روز اینجوری گوشت نمیخوره.
اون گوشتی که من می‌خوام رو ظرف سرو نمیشه! (منظورش همون دختره)
سلام.- سلام.-
بیا، منتظرتونه.
چطورید؟
چه افتخاری که بالاخره دیدمتون.
چیزای زیادی در موردتون شنیدم.
خواهشا بشینید.
تنهاتون میزارم.
شرمنده بابت بهم ریختگی. آخه می‌خواستم اینجا ببینمتون که ملاقتمون...چجوری میگن؟
خودمونی‌تر باشه.
آره.
دقیقا. نوشیدنی میل دارید؟
نه، ممنون.
خب...
هنوزم مایلید درمان رو ادامه بدید؟- آره، حتما.-
خوبه. پس دلیلی نداره از فردا شروع نکنیم.
ولی قبل از هر درمانی، حتی جزئی، رضایت بیمار رو می‌خوایم.
خانم ماسون، یه سوال تو ذهنمه.
دقیقاً نمی‌فهمم چرا اومدید اینجا.
خوش بَر و روییت و هنوزم جوونید.
به نظر از هر لحاظ تعادل دارید، حتی اگه برا مقطعی از خستگی رنج ببرید.
تعطیلات و یکم ورزش بدنی، باید براتون بس باشه.
واقعا می‌خواید بدونید؟
آخه اگه بهم کاملا اعتماد نداشته باشید، نمی‌تونم کمکتون کنم.
یکی منو پیچوند.
البته می‌دونم برا همه همیشه اتفاق میفته، ولی برا من اولین بار بود.
چند روز پیش تو رستوران دیدمش،
با...
چجوری بگم؟...جایگزینم.
یه جورایی خوشگل بود، زیادم نه.
یه آینه اونجا روبروم بود.
توش به خودم نگاه انداختم.
سعی کردم دلیل این وضعو بفهمم.
رفتم خونه و بیشتر از یه ساعت جلوی آینه نشسته‌ـم.
قبلا چنین اتفاقی براتون نیفتاده بود؟
زنی که آرایش میکنه، نیمه کوره.
مثل این میمونه که قطعات ساعت رو بزاری کنار هم.
چشم‌هات، پِلک‌هات،
مژه ها، ابروهات
لب و گونه رو آرایش می‌کنی.
ولی هیچ وقت یه چهره کُلی نداری.
فقط گریمه.
اونجا بود که وضعمو فهمیدم.
همش همین بود.
فکر نکنم.
ولی خودتون بقیه‌ـشو می‌دونید.
وگرنه مشتریاتون اینجا نمی‌اومدن.
حتما بقیه هم در این مورد حرف زدن.
جوری چیزی ازت نمی‌مونه که آخر سر،
تبدیل به یه کاریکاتور خنده از خودت میشی.
ولی در زیر اون صورت خندون،
درد و رنج،
ترس از پیری،
و مرگ پنهون شده.
من فکر می‌کردم فرق دارم.
برا همین به خودم نمی‌رسیدم.
چون...آسیب ناپذیر بود.
ولی در اون لحظه، هم از اسب افتادم و هم از اصل.
الان با بقیه فرقی ندارم.
دیگه اونا رو درک می‌کنم.
سن و سال دار شدم.
می‌خوام قبل اینکه خیلی دیر بشه، دست به کار بشم.
اینجا رو باید امضا کنم؟
میگم طرف زد تو بُرجَکت؟
اشکال نداره، همه‌ـمون تجربش کردیم. بعد یه مدت حالت بهتر میشه.
بگذریم، از فردا درمانت شروع میشه.
نمی‌دونم.- باید بدونی.-
اول اعتراف به سالخوردگی،
بعدش پاداش.
اینجوریه دیگه. چرا بهمون ملحق نمیشی؟
چه حیف که نمی‌تونیم شامپاین بخوریم. به نظرم اصلش باید خوردن نوشیدنی باشه.
خب، خب، تو هم اولین بارته؟
آره.
با همدیگه باکرگی‌ـمونو از دست می‌دیم.
به نتیجه‌ـش می‌ارزه.
یه کوکتل آب هویج بزنیم؟ شک نکنید خیلی خوشمزن.
اولین درمانمون رو یادته، لیز؟- آره. ده سال پیش بود.-
مال تو کِی بود، قاضی؟
بزار ببینم...دو ماه قبل از پرونده لِکا بود.
نه سال پیش؟
یه پاتیلِ دیگه.
آب و هوای اینجا فراتر از توانشونه. برا همین مست می‌کنن.
آب و هوا؟
آره بابا. چند روز اولتو یادته؟
پارسال با اسپانیایی‌ها اوضاع خیلی بدتر بود. مثل مگس مدام ولا می‌شدن.
نمی‌خواد فکرتو درگیرش کنی.
با نزدیک شدن به فردا شب، فقط از هر دقیقه‌ـش که گذشت لذت ببر.
همیشه شَب انجام میدن؟
آره، همیشه. سحر بیدار میشی و تقریبا انگار زندگی جدیدی رو شروع کردی.
وقتشه. میشه لطفا باهام بیاید؟
شب بخیر، خانم ماسون.- شب بخیر.-
فقط آروم باشید.
با من بشمارید.
یک...دو...
می‌دونستم حالت بهتر میشه.
این خانم جوونه کیه دیگه؟ نمی‌شناسمش.
بیاید همگی بریم سونای جلبک.- آره، من ردیفش می‌کنم.-
بدویید بریم اقیانوس. دِ یالا.
اینجوری بریم؟ کارکنا شوکه نمیشن؟
نه بابا. دیگه عادت کردن.
دکتر! بیا بهمون ملحق شو!
بپر تو دکتر، آبش دوست داشتنیه.
منتظر چی هستی دکتر؟
چه خوب بود.
اشکل نداره؟- نه.-
خیلی ساله احساسی به این خوبی نداشتم.
شایسته بوسیدنی.
گُشنمه.- منم همینطور.-
از تاثیرات لولیدن تو خاک رُسه.
کتلت آجیل، برنج سبوس دار، تارت جلبک دریایی. وای نه!
فقط همین یه بارو بهم اجازه بدید ببرمتون بندر، تا یه دل سیر غذا بخورید.
عاشق بودن با شماهام. همه چی خیلی سادست.
بهت که گفتم. ما یه خانواده بزرگیم.
خیلی با هم اشتراک داریم.- مثل چی؟-
یه جورایی شریک جرمیم.
گفتم نه و جدی هم گفتم. دیگه بهت مشروب نمیدم.
اگه نمی‌تونی جلو مست شدنتو بگیری، شراب نخور. پولشو بده
میرم به دکتر دویلرز میگم.- برو بگو.-
و به دکتر برنارد و پلیس هم بگو.
برخلاف شماها، ما هیچ اشتباهی نکردیم.
ولم کن!
فکر نکنم اینجا خیلی محبوب باشیم.
اونو نگاه. از همون آدمایی هست که میره اون درمونگاه.
اون یارو کنارشیم نمی‌تونم تحمل کنم.
نه آقای ساویگنات، دستوراتی که من دارم خیلی دقیقن.
فقط امشب رو می‌تونید بمونید. همین.
ولی دکتر دویلرز بهم گفت...- دیگه بحث کردن فایده نداره.-
هلن لطفاً، هلن، کمکم کن.
نابود شدم.
کارم تمومه. نابود شدم، هلن.
بیا اینجا.
اوضاع اینقدر بده؟
پول میخوای، مگه نه؟
می‌تونی رو من حساب کنی.- نه.-
دیگه اعتباری ندارم، از همه جا رونده شدم.
حتی اینجا به همه پول بدهکارم.
خودت که دیدی آدمم حسابم نمی‌کنن.
فقط خواستم پولمو تو پاریس سرمایه گذاری کنم،
بعدشم برم سراغ بوردو.
آلن قبول نکرد.
آلن.
بیشتر منظورم بابا و مامانشه.
ولی ژرم، قرار نیست که بیفتی زندان. تو فقط نگران درمانتی.
تو نمی‌فهمی. من از همه چیم به خاطر این درمان گذشتم.
اگه می‌خوام به عاشق شدن، دوست داشته شدن و جوون بودن ادامه بدم، این تنها راهه زندگیمه.
فکر کنم می‌تونی ببینی دارم به چی تبدیل میشم.
یه کاریکاتور، یه چیز رقت انگیز.
یه فسیل پیر مثل زنایی که اطرافم می‌بینم.
اون فاحشه‌هایی که تا خِرخِره پودر و رنگ،
به صورتشون میزنن و هورمون هر چی جک و جونور،
مثل خوک و میمون مصرف می‌کنن
و آخرشم لیفت صورت انجام میدن
و مو میکارن تا تازه بشن یه ملکه پیر.
بفرما. شدم یکی از اون عجوزه‌ها.
عجوزه...
ژرم، بیا اینجا، بیا.
آروم باش.
سعی کردی این قضیه رو به دویلرز توضیح بدی؟
دویلرز. از نظر اون یارو همه چی تو پول خلاصه میشه.
امشب باهام می‌مونی.
و مطمئنم فردا یه راه حل پیدا می‌کنیم.
هلن...
بله؟
مراقب باش.
این درمان مثل یه مواده. بزودی تو هم گرفتارش میشی.
این قدرت دویلرز در برابر ماست.
چرا فردا دربارش حرف نزنیم؟
حالا سعی کن یکم بخوابی.
اول از چیزای کوچیک شروع میشه،
بعد هیولای اصلی پیداش میشه.
و تو رو می‌مَکه.- باشه.-
حالا بخواب دیگه.
فرار کن هلن.
بزن به چاک.
سلام، اتاق آقای ساویگنات، لطفا.
آقای ساویگنات تصفیه کرده؟- نمی‌دونم چجوری توضیح بدم...-
اتفاقی براش افتاده؟
آخرین بار کِی با آقای ساویگنات حرف زدید؟
دیشب.
به نظرتون رفتارش طبیعی بود؟
نه، خیلی مضطرب بود.
دلیلشو بهتون گفت؟
نگرانی‌های مالی داشت.
در مورد قطع درمانشم خیلی نگران بود.
چیز دیگه‌ای هم هست؟
نه، چیز خاصی نست، بازرس.
من منطقه رو بررسی کردم.
با توجه به ردپاهای روی صخره و موقعیت بدن،
و از تجربه قبلیم. قطعا خیلی جا میخورم اگه
کالبد شکافی خودکشی رو تایید نکنه.
مطمئنا خودکشیه.
نگاه خانم ماسون، با این حقایق و نتیجه گیری،
پلیس کار خاص دیگه‌ای اینجا نداره.
بقیه چیزا فقط یه مُشت حدسه.
اگه لازم بود باهام تماس بگیرید،
این کارتمه.
قصد دارید مدت طولانی اینجا بمونید؟
نمی‌دونم.
هر کسی اینجوری بپیچه به بازی، دیگه حق برگشتن نداره.
ژرم خیلی دوست داشت بمونه،
ولی هیچ کی نخواست هواشو داشته باشه.
هلن،
همه‌ـمون از اتفاقی که افتاده متاستفیم.
ما یه جامعه منحصر به فرد رو تشکیل دادیم...- میشه بری کنار؟-
میشه صورتحسابمو بیارید؟- حتما خانم ماسون.-
ولی متاستفانه، اول امضای رسمی دکتر برنارد لازمه.
شما دچار یه شوکه بیرحمانه شدید.
آقای ساویگنات دوست شما بود.
ولی الان باید به شما فکر کنیم.
باید به این عقب نشینی غلبه کنید.- به عبارت دیگه، قرار نیست بزارید برم.-
خانم ماسون عزیزم، اجازه بدید یادآوری کنم که
ما این درمان رو با رضایت شخصی شما شروع کردیم.
ول کردنش تو نیمه راه خطرناکه.
پس عاقلانه نیست بزاریم برید.
در این مورد، من کاملا با دکتر برنارد موافقم.
معلومه.
من سعی می‌کنم به خواسته‌های همکارمم احترام بزارم.
حالا چقدر طول میکشه؟- ده روز تا دو هفه.-
همه چی بستگی به واکنشایه شما داره.
البته میل خودتونه. آزادید که برید،
ولی خطر جونیش به عهده خودتونه،
و پس از اون ما تمام مسئولیت‌ها رو رد می‌کنیم.
صبح بخیر.- صیح بخیر.-
مشکلی پیش اومده؟ الان مستی؟
نمی‌تونم اینجا رو تحمل کنم، پس مثل بقیه مست میشم.
داری میری؟- آره.-
تو رو خدا منم با خودت ببر.
چی شده؟- نمی‌خوام بمونم. منم با خودت ببر.
مدارکِ شناساییتو داری؟
نه، ندارم. آقای آلمیدا قبلا با والدینم قضایا رو بریده و دوخته.
فقط بیا دعا کنیم اونا منو مشغول صحبت با تو نبینن. قَدِقَنه.
تو رو خدا منو از اینجا ببر.
قرار نیست برم، باشه؟ برو.
بیست و پنج هزار فرانک.
تو چطور ژاک؟ چقدر ضرر کردی؟
حدود 30 هزارتا.
من از تو خوش شانس‌ترم بیچاره ژرم فقط 10 هزار دلار ازم گرفت.
و تو؟
شش هزار فرانک. خدا رو شکر تونستم به مارسل هشدار بدم.
اون هیچ وقت بخشی از جامعه خصوصیمون نبود.
اگه میخوای فراتر از توانت زندگی کنی، اشکال نداره،
ولی حداقل یه نگاهی هم به جیبت بنداز.
خانم ماسون؟
بله، اینجام.
فقط می‌خواستم بگم چقدر خوشحالم که باهامون می‌مونید.
حالا یکم استراحت کنید، باشه؟
صبح بخیر. نوبت تویه
بنازم به این بدن. واقعا آب و هوای باشکوهی داریم.
تو معرض نسیم دریا و خورشید هستیم...
میشه منو ببخشید؟
باهامون ناهار می‌خوری؟- نه، امروز نمی‌تونم.-
امیدوارم بدونید منظور حرفم شما نیستید،
ولی این شهرک هیچ سودی از این بیمارهای پولدار نبرده.
هیچ کدوم از آدمای محلی تا حالا تو اون موسسه کار نکردن.
اونا فقط خارجی‌هایی که مجوز کار ندارن، استخدام می‌کنن.
آلمیدا هم شِپِشیه که اون کارگرا رو میاره.
پلیس از قضیه خبر داره؟
اونا افراد پلیس رو هم تو بخش وی آی پی‌ـشون دارن. پس راحت رو همه چی سرپوش میزارن.
و لو کوئرک؟
لو کوئرک که هیچ وقت قَدِ یه پاپاسی هم ارزش نداشته، حتی قبل فرارش به آمریکای جنوبی.
میگن اونجا به تورِ دویلرز خورده.
کِی؟- ده سال یا بیشتر.-
خانوادش همیشه با کج دستی زندگی می‌کردن.
مثلا همین قایقش. مایه تیله‌ـشو از کجا آورده؟
معلومه یه کارایی میکنه.
کُلِ خریدشونم فقط جلبکه دریاییه.
آدم با دستفروشی جلبک، نمی‌تونه قایق بخره.
الان به پاریس وصل میشید، خانم ماسون.
ممنون.
ییوِت؟
هلنم.
خوبم.
حدود ده روز دیگه برمی‌گردم.
مشکلی که تو توزیع کت و شلوارها پیش نیومده؟
واقعا؟
اگه اونا پوشاک رو سریع‌تر میخوان، بهتره به رزینسکی بگی بیاد کمکت.
خودشم از شریک شدن تو سودش بدش نمیاد.
بفرمایید.
ممنون. زودی می‌بینمت.
جوئو.
جوئو!
نه! می‌خواید باهاش چیکار کنید؟- مریضه. باید ازش مراقبت کنیم.-
می‌خوام بدونم چه خبره؟ منم میام.- نه، نمی‌تونید خانم ماسون.
موضوع چیه؟
جوئو مریضه.
جوئو مریضه! داره می‌میره.
اول ژرُم بود، حالا هم جوئو. اینجوری که نمیشه.
الان زیاد منطقی نیستید. آروم باشید.
نه؟ پس قضیه رو با عقل جور در بیار. چون تو همه این چیزا رو اداره میکنی.
یه کاری بکن، وگرنه به پلیس زنگ می‌زنم.
بس کن.
نه! بهم دست نزن.
حانم ماسون، بسه دیگه.
نه نه نه!
منو ببخشید، ولی این تنها راه برای بس کردنتون بود.
لطفا سعی کنید تا جایی که میشه، با آرامش توضیح بدید چی شده.
-مشکلش چیه؟ -احتمالاً کمبود انرژی داره.
نباید درمان رو قطع کنیم. باید آمپولشو بزنیم.
نه، نه.
میخواید منو بُکُشید، مگه نه؟
آره.
حالت بهتر شد؟
آره.
و جوئو؟
جوئو نمی‌تونست از پس آب و هوا بربیاد. پس فرستادیمش خونه.
من خودم دیدم رفتش.
امروز صبح.- خوبه.-
بزرگیتو می‌رسونه.
هلن؟- بله.-
واقعا از بابت ژرُم متاستفم.
می‌تونستی نجاتش بدی.- می‌تونستی خودت نجاتش بدی.-
ولی حتی ازت چنین درخواستی نپرسید.
من آدم فردینی نیستم. اگه نتونی پول بدی، پس باید بری.
ژرم هم اینو خیلی خوب می‌دونست. و نتونست هزینه کنه.
با این تقلایی که کردی، به درمان خاص بهت دادیم.
ازش بیشترین استفاده رو بکن.
مثل بقیه باش. از الان به بعد، به خودتم فکر کن.
باشه دکتر.
"بله دکتر. متشکرم دکتر.
"شما خیلی مهربونید، بله دکتر."
چه مرگم شده؟ دارم جُربُزَمو از دست میدم.
ژرم راست می‌گفت. خیلی بدتر از مواده.
بله؟
اونجا.
جوئو اینجا نیست؟
نه، برگشت شهرشون.
کِی رفتش؟- دیروز.-
مطمئنی؟- آره، اونا بردنش ایستگاه.
-اینجا را دوست داری؟ -غذا و نوشیدنیش خوبه.
اسمت چیه؟- مانوئل.-
وای! تویی که.- اینجا نمیشه حرف زد.-
هلن. کمکی ازم برمیاد؟
نمی‌دونم.
موافقم، اتفاقات عجیب و غریبی در جریانه.
می‌دونم می‌خوای واقعیت‌ها رو بفهمی، ولی احمق نباش.
رنه این درمان دقیقا چیه؟
تزریق سلولهای خون حیاتیه گرفته شده از جنین گوسفند.
چیز بیشتری نیست؟- نه.-
البته راز دکتری هم داره.
به هر حال، ظاهرا جواب هم میده.
به قاضی نگاه کن. شصت سالشه، ولی چه قبراقه.
اینجایید که. همه جا دنبالتون می‌گشتیم.
قراره با قایق بریم سفر.
رنه.- بله؟-
اون کیه؟
ژاک بویر، مدیر سی آی بی.
می‌دونی معنیش یعنی چی؟- نه.-
یه بانک تجاری خیلی بزرگ. آدمی مثل اون، می‌تونه حسابی به دردت بخوره.
آها، آره، درسته.
اون که کنارشه، زنشه.
وارث کارخونه قند پوتو.
پوتوها با جیوانی نسبت فامیلی دارن.
برا همینه پُل اینقدر پول برای کَمپین انتخاباتیش داره.
مارسل هم تو روزنامه‌ـش این قضیه رو به یه رسوایی تبدیل کرد. ولی بازم رفقای سینه چاک هم باقی موندن.
آقای گاسین.- بله.-
آقای گاسین، می‌خوای سکان هدایتو به دست بگیری؟
اومدم.
هلن، بیا اینجا.
بیا پیشمون.
بگید ما هم بخندیم.
داریم درباره دکتر دویلرز حرف می‌زنیم.
خیلی چِشمش تو رو گرفته.
آره! فکر نمی‌کردم از گربه‌های وحشی خوشش بیاد
الان خیلی بهتر شدم.
بهم آمپول زدن. الان سر عقل اومدم.
به هر حال، دکتر دویلرز به سلیقه من نمیخوره.
ولی خیلی داری اشتباه می‌کنی.- طرف خیلی خاصه.-
پس با گاسین هستی؟
نه. اونکه به نظرم اصلا جذاب نیست.
ولی از بودن کنارش خوشم میاد.
اونا سلول‌های جدید زندگیمون هستن.
تعجب می‌کنم مُردنشون برات اینقدر راحته.
پس انتظارت چیه؟
مثل آخوندا سر قبر هر کی اشک تمساح بریزم؟
به هر حال هیچ وقت روشنایی روز رو نمی‌ببینن. به نظرت این بدتر نیست؟
ما به واسطه مرگ اونا بهتر زندگی می‌کنیم.
این به نفع من و شماست.
می‌دونی چیه؟ تو این زندگی طولانیم، فقط یه چیزو یاد گرفتم،
هیچ گناهی بدتر از ریا نیست.
اگه واقعا می‌خوای به جامعه کوچیکمون ملحق بشی،
و از مزایاش لذت ببری،
بهت توصیه می‌کنم پُشت سپر حساسیت قایم نشی.
چون الان مثل ریا کارها به نظر میای.
عذر میخوام.
می‌خوام یه لطفی برام بکنی. می‌خوام تو کشتی رو بررسی کنم.
اگه کسی اومد صدام کن.- مراقب باش.-
هلن! هلن!
وقتتونو اونجا تلف نکنید. چیزای بهتری رو عرشه برای دیدن هست.
اگه اشکالی نداره، می‌خوام باهاتون حرف بزنم. خودم می‌رسونمتون.
سلام خانم ماسون.
به دکتر هم نتایج کالبد شکافی رو گفتم. خیلی راحت میشه گفت خودکشی بوده.
من مقدمات انتقال جنازه رو جور کردم.
اون خانواده‌ای نداشت.
کار دیگه‌ای می‌تونیم انجام بدیم؟
نه، الان دیگه نمی‌تونیم کاری براش انجام بدیم.
خانم ماسون.
بیا یه نوشیدنی باهام بخور.
شاید یکم روحیه‌ـتو عوض کنه.
سلام دکتر دویلرز.
عصر بخیر دکتر. نمی‌شینید؟- عصر بخیر.
چی براتون بیارم؟
موسکادت؟ یه چند تا بطری ازش باقی مونده.- نه، لازم به زحمت نیست.-
تعارف نکنید. معمولا سعادت دیدنتون خیلی نصیبمون نمیشه.
خیلی از این آدما خوشم میاد.
از این فردین‌تر نمی‌تونن بشن.
حرف نداره. قضیه این آلمیدا چیه؟ بهم گفتن برات دردسر درست کرده.
نه بابا، اصلا!!
از کجا اینو شنیدید؟
مردم یه مُشت حسودن دکتر. فقط بلدن حرف بزنن...
در صورت بُروز هر گونه مشکل، باید بهم بگید.
می‌دونم.
چون اگه پیشم نمی‌اومدید، هیچ وقت نمی‌تونستیم براتون مجوز فروش مشروبات جور کنیم.
بابت این قضیه، همیشه پا بوستونیم دکتر.
شما واقعا یه نجات دهنده زندگی هستید.
خب، دیگه تنهاتون بزاریم.
خیلی عاقلانست که وقت بزاری و مردم محلی رو بهتر بشناسی.
آب و هوا رو انسانی‌تر،
خوش مُشرب‌تر‌، دوستانه‌تر میکنه.
هلن...
دنبال چی هستی؟
هیچ کی تو رو اینجا به زور نگه نداشته.
اگه بخوای می‌تونم با برنارد حرف بزنم.
هر وقت بخوای می‌تونی بری.
وگرنه چاره دیگه‌ای برامون نمیمونه.
باید خودمون بیرونت کنیم.
شرمندم، دست خودم نیست.
ولی نباید الان که بیشتر از هر وقتی بهت احتیاج دارم، ازم دست بکشی.
خیلی سردت نیست؟- نه، خوبم.-
وای نه، امشب نه.
آقایی کن هلن، منو از شرش نجات بده.
بگو برا شام دعوتت کردم، باشه؟
باشه.
بیشتر از یه ماه بود از این کارا نکرده بودم.
تو چی؟
آها، خب، می‌دونی...
خجالت نکش، اعتراف کن. با هر کدوم از اون زنا بودی.
تقریبا.
کدوماشون بهتر بودن؟- معلومه، تو.-
اصلا شک نکن.
بقیه‌ـشون چطور؟
خب، بقیه... نمی‌تونم در موردشون حرف بزنم. بالاخره مریضامن.
که اینطور.
چون اینم بخشی از درمانه؟
درسته. ولی مجانی حساب میشه.
آره، آره. یه دقیقه وایسا.
آره، آره.
نه، نه!
قول چهارتا داده بودی و فقط سه تا اومدن.
این خوب نیست.
آره.
درسته. هنوز نه.
اصلا خوب نیست!
هنوز نه.
معلومه که نه.
اگه لازم باشه. حتما.
دقیقا.
معلومه.
فهمیدم.
خیله خب.
حتما.
خودشه.
معلومه. حتما.
باشه.
بعدا بهت زنگ می‌زنم.
خوب حرف میزنی. ولی لهجه‌ـت برزیلیه.
آره خانم ماسون. می‌دونیم بلدید پرتغالی حرف بزنید.
شرمنده، ولی یه کاری پیش اومده. لباس بپوش.
زمانش امروز عصره قاضی؟ منظورم تزریقته؟
آره، پُل هم همینطور.
نمیشه بیشتر مراقب باشی؟
نه، آب هویج برا منه.
آب کرفس برای همسرمه،
و آب انبه برای خانم.
اونم با این آب و هوا کنار نمیاد. خوشبختانه سه تا پسر جدید آوردن.
دیدیشون؟
قراره خیلی خوب کار کنن.
میگم کسی از تغییر کارکنا تعجب نکرده؟
نه. من خودم تو یه سال شش تا خدمتکار مختلف داشتم.
فکر کنم دکترم مجبوره تقریبا با همین مشکل کنار بیاد.
من یه مقاله در مورد ناتوانیه کارگر خارجی نوشتم.
یه چند تا سفر به مناطق زاغه نشین انجام دادم.
درب و داغونه.
ولی الان تو تعطیلات هستیم و دیگه...
می‌دونم، ولی به نظرم خیلی عجیبه.
هلن، من که فازتو نمی‌فهمم.
الان تو فرم بسیار خوبی هستی.
داری بیشترین استفاده رو از درمانتم می‌بری.
پس چرا اینقدر زندگیتو سخت می‌گیری؟
داری هم تعطیلات خودت و ما رو خراب می‌کنی.
اگه جزئیات بیشتری می‌خوای، خب برو مستقیما از دکتر بگیرشون.
گوش بد خواه کَر، این روزا خوب جاتو پیشش محکم کردی.- راست میگی.-
هلن، باید باهات حرف بزنم.
باشه، حرف بزن.- نه، اینجا نه.-
مراقب باش.
وگرنه آخر سر همه ازت بدشون میاد.
حالا مگه علیه‌ـم چی دارن؟
چون حالیشون نیست چی میخوای.
راستشو بخوای، منم همینطور.
حتی اگه از نظرت همه چی بو داره، بازم بهترین شرایط رو پیش دویلرز داری.
نگو حسودیت شده.
نه.
نه، کلا می‌دونستم شانس خاصی برا بودن باهات ندارم.
ولی رنه، تو هم مثل من می‌دونی که...- ساکت.-
فکر می‌کنی اتفاقی که برا پرتغالی‌ها میفته، طبیعیه؟
اگه اونا مریضن، مشکل ما نیست.
فقط خوشحالم دوباره احساس زنده بودن می‌کنم. دوستامون صاف اونجان.
اونا که چشمشون رو، به روی همه چی بستن.
چطور می‌تونی اینو بگی؟ اونا از بهترین‌ها تو جامعه کشورمونن،
بسیار مسئولیت پذیر، شایسته اعتماد.
آره. ولی تو چی رنه؟ نظرت چیه؟
من؟ خب...- وایسا.-
اینجا منتظرم باش.
حالم خوب نیست. می‌خوام برم.
پس چرا نمیری؟- آخه فقط آخر هفته‌ها حقوق می‌گیرم.-
چقدر؟- هزار و هشتاد تا برای دو ماه.-
نگران نباش. بهت پول میدم.- اونا بهتون اجازشو نمیدن.-
امشب میام کِی میری بخوابی؟
ساعت 8 شب.- باهام بیا.-
ساعت 8:30 شب کنار سوله منتظرم باش.
باشه؟- باشه.-
مانوئل؟
مانوئل!
مانوئل؟ مانوئل؟
دکتر، می‌تونید الان بیاید.
خوبه. برا سه یا چهار ساعت میره هَپَروت.
بجنب.
عجله کن. دکتر منتظره.
ولی من اونا رو دیدم.
اونا بهش مواد مخدر زده بودن و خونِشو بیرون کِشیدن.
خانم ماسون، حتی اگه بخوام حرفتونو باور کنم،
بازم به سختی کسی رو مجرم میکنه.
نمیکنه؟
من به دکتر ایمان کامل دارم.
هر نگرانی که برای کارگرای خارجیه خودش نشون میده،
مطمئناً به نفع خودشونه.
باید دربارش باهاش حرف بزنیم؟- نه، نباید بزنی.-
پس چیکار کنیم؟
تو هم مثل بقیه‌ای.
هیچ کی نمی‌خواد با حقیقت روبرو بشه.
حقیقت، خانم ماسون؟
نکته اصلی، قوانین و دستوراتی هست که هر جامعه‌ای رو شکل میده،
قوانینی که انگار شما فراموشش کردید.
یه کارمندِ حواس پرت، یکی از همین خلاف قوانینه.
خودشه، همونی که بهت گفتم.
صبح بخیر، خانم ماسون.
بفرمایید پولتون.
مال من نیست. من پول گم نکردم.
اونا هیچ وقت بهم دروغ نمیگن. مجبورم با دکتر حرف بزنم.
بحنب.
می‌بینی؟
اونم می‌خواد با دکتر حرف بزنه.
خواهشا یک کلمه هم بهش نگو.
باشه خانم ماسون.
ولی شک دارم چیزی رو عوض کنه. مثل همیشه، خودش همه چیو می‌فهمه.
منتظرت بودم. دوست داری باهام پرواز کنی؟
آره.
منو کجا می‌بری؟
نمی‌دونم.
به ایسلند.
به آفریقا یا برزیل.
نا کجا آباد.
با این هواپیماها، تا کجا می‌تونی پیش بری؟
اونقدر دور که همه آدمای پَخمه رو پشت سر بزارم.
چی باعث شد وارد این کار بشی؟
تو بگو.
مراقب از همه این بیمارها.
اونا رو نگاه.
عالمی کوچک از جامعه ما.
سفت بچسب.
همه‌ـشون تو پوسته‌ـشون قایم شدن. ترس از پیر شدن دارن.
ترس از خودشون، ترس از همه چی.
خوشبحتانه دکتر مهربونشون اینجاست تا دستشون رو بگیره،
و مراقبشون باشه.
روبراهی؟- آره.-
خوبه.
از این قسمت از دنیامون متنفر بودم.
خاکستری و بی روح بود
و بی منطق.
ولی حالا مهد تمدن شده، یه انبار فرهنگی.
تو یه بُرهه‌ای می‌خواستم جای دیگه‌ای زندگی کنم.
در آمازون.
در میون به اصطلاح وحشی‌ها.
ولی از پَسِش برنیومدم. چون یه خارجی بودم.
بنابر این برگشتم پیش این احمقا و حالا خودمو بهشون وابسته می‌دونم.
فهمیدن اینکه تا کجا قراره برای جوون شدن پیش برن، یه بازی سرگرم کنندست.
سفت بچسب.
امشب باهام می‌مونی؟- آره.-
واقعا می‌خوای؟- آره.-
شماره 269112 لطفا.
دیگه نمی‌تونید زنگ بزنید.
برای چه مدت؟- به طور نامحدود.-
هلن؟
اونا باطری ماشینمو درآوردن.
خواستم از تلفن استفاده کنم، ولی تماس‌هامو وصل نمی‌کنن.
رنه، من می‌ترسم.- صداتو بیار پایین.-
چرا؟ دیگه همه می‌دونن اونا مُردمو می‌خوان.
خواهشا.- همه‌ـشون با هم همدستن.-
چه آب و هوای خوبی. برم یه قدمی بزنم.- منم باهات میام.-
رنه، لطفا ماشینتو بهم قرض یده.
واقعا شرمندم، ولی نمی‌تونم.
خانم ماسون، مجبور شدیم زمان تزریقتون رو بندازیم جلو
نه، دیگه نمی‌خوام.
جلوشو بگیرید، خطرناکه.
نه، شما دیگه نه.
اونا مانوئل و جوئو رو کشتن.
میخوان همه‌ـمونو بُکُشَن.
بگیریدش.
چرا خشکتون زده؟
کمرم صدمه دیده.
دیگه چی می‌خوای بدونی؟
قراره ناامید بشی.
اول، انتقال خون انجام داده میشه.
بعد، همونطور که داری می‌بینی در سانتریفیوژها،
اعضای بدن مانوئل جونت رو می‌بینی که داریم سلول‌های زنده رو ازش خارج می‌کنیم.
که برا هممونم منفعت داره.
هیچ چی تو جامعه‌ـمون عوض نشد.
درست مثل انسان‌های اولیه، ضعیف‌ترها رو قربونی می‌کنیم.
ولی تو این زمونه به آرومی نفله‌ـشون می‌کنیم.
ما با خویشتنداری، قتل عامشون می‌کنیم.
دیگه چی می‌خوای بدونی؟
این؟
ما همه قاتلیم خانم ماسون. تو، من، بقیه.
ولی من مثل وحشی‌های با اصول، زیرش نمی‌زنم.
من ریا کار نیستم. چون انتخابمو کردم.
الان یه نفرو کُشتم،
تو بنیاد دویلرز.
به پلیس زنگ زدم.
تو بهش بِرِس.
اونچه برام تعریف کردید، داستان خون آشاماست، خانم ماسون.
هیچ کی حرفتونو باور نمی‌کنه.
جسد مانوئل تو آزمایشگاه بود.
حتما اونو برداشتن. ولی عمرا سرنخی جا ننداخته باشن.
ما قبلا بررسی کردیم.
-اونجا هرگز مانولی نبوده. -و کشوی بایگانی کنار تلفن؟
و اون سبدهای تو اون قایق چی ؟
ما اونا رو هم بررسی کردیم.
از مهمون‌های موسسه هم بازجویی کردیم. شهادتشون با مال شما فرق داره.
معلومه.
خانم ماسون،
شما یه نفرو کُشتید و یکی دیگه رو هم به شدت مجروح کردید،
و میگید به خاطر محافظت از یکی از پرتغالی‌ها بوده.
ولی قبلا بهتون توضیح دادم...
خانم ماسون،
قراره بازداشتتون کنم.
در مورد وضعیتتون با دکتر برنارد حرف زدم.
به نظر میاد از زمان خودکشیه آقای ساویگنات، شما در حالت شوک بودید.
که اصلا هم به حالت عادی برنگشته بودید.
توصیه می‌کنم تو دادخواهی از همین دلیل استفاده کنید.
من این افتخارو داشتم که سالی دو بار از درمان دکتر دیویلرز استفاده کنم.
مطمئنم دکتر برنارد کار خوبشو ادامه میده.
چند نفر از ما اینجا هستیم تا بهش کمک کنیم.
ما اینجا همیشه به کارگرای خارجی نیاز داریم. وجودشون ضروریه.
زیرنویس: از "Amir_Soap"