HAMPTON COURT ANGLIA, ROK 1555
Czy ktoś słyszał płacz dziecka?
Nikt. A Jej Wysokość zabroniła komukolwiek wchodzić.
Kto w takim radzie odebrał poród?
Ona sama.
Wasza Miłość. Królowa nie przyjmuje obecnie gości.
Nie jestem gościem, tylko jej siostrą.
Wasza Wysokość?
To ja, Elżbieta.
Gratuluję, siostro.
Twoje pierworodne.
Wreszcie masz następcę.
Mogę zobaczyć dziecko?
Mario?
- Nie zbliżaj się… - Proszę.
- Błagam! - To chłopiec, siostro?
To potwór.
Nie płacz więcej, o dziecię nie moje
Wsłuchaj się w mój płacz
- Kto tu jest z nami? - Czy znany jest ci żal?
Nie płacz więcej, o dziecię nie moje
Rok temu zniknęłam z tych sal
Już czas, Mario.
Nie płacz więcej, o dziecię nie moje
Jak zwracasz się do twojej królowej?
To nie nasza królowa.
Kim…
Kim jesteście?
Nie musisz wiedzieć.
Na razie.
Twój czas nadejdzie.
Szczęśliwe dziecko.
Jest przeszczęśliwy.
Czekał ponad 6000 lat, by się narodzić.
Proszę.
Nie zabierajcie go.
Złożyłaś obietnicę.
Której nie możesz złamać.
Najwspanialsze rządy w historii Anglii w zamian za niego.
Za niego.
Siostro, obiecałaś komuś własne dziecko?
Ty też tak postąpisz.
Nigdy nie obiecam nikomu swojego dziecka.
A zatem go nie urodzisz.
Nie płacz więcej, o dziecię nie moje
Siostro? Dziecko!
Wyjdź.
Precz!
Zostaw mnie! Precz!
Wynoś się! Precz!
Nie płacz więcej
O dziecię nie moje
AMERICAN HORROR STORY: OCZEKIWANIE
Anna? Anna.
Co tu robisz?
Czemu mnie okłamałeś?
Co?
- Myślałeś, że cię nie przyłapię? - Na czym?
- Przerażasz mnie. - Widziałem cię z nią.
Z kim?
Z tą całą artystką Sonią. Widziałam was na mieście.
Mówiłem, że robimy tymczasową wystawę w galerii.
Już dobrze.
Kamal i ja widzieliśmy ją w mieście.
Kogo?
Panią Preecher.
Panią Preecher?
Myślę, że to ona hakuje mi kalendarz.
- Zmieniłam hasło… - Nie rozmawiaj z nią.
A jeśli o czymś wie?
Cora mówiła, że to psycholka, która lubuje się w teoriach spiskowych.
Pamiętasz?
Nie było cię, gdy Cora o tym mówiła.
Powiedziała nam obojgu, gdy płaciliśmy za USG.
Skarbie, nic się nie dzieje.
Dopiero co usłyszałaś tętno dziecka. To sporo do przetrawienia.
Chcę jutro upewnić się u doktora Hilla.
Dex, poczułam coś.
Jasne.
Może po twoim spotkaniu z Siobhan?
Pojadę z tobą.
Idziemy do łóżka?
Daj mi chwilę.
Pani Alcott.
- Znowu pani krwawi. - Nicolette.
Co tu robisz o tak późnej porze?
Zazwyczaj jestem tu cały dzień. Przepraszam, ale co pani tam ma?
To martwe zwierzę.
Ale nie jestem pewna, czy nie żyje.
O Boże.
Kocham zwierzęta, więc sprawdzam,
czy mogę je odratować.
Chyba się nie rusza.
Wracaj do swojego dziecka.
Cześć, piękna.
Chodź do mnie.
Słyszałeś wcześniej te odgłosy na dole?
Dex, nie zmyślam tego.
Wybacz. Nie chce być dupkiem.
Po prostu…
chcę spędzić normalną noc z żoną.
Też tego chcę.
Ale petarda z ciebie.
Dex?
Tak, skarbie?
Jestem gotowa.
O Boże, Anna. Jak się czujesz? Niebawem nominacje do Złotych Globów.
- Derek. - Zniszcz Atomówki.
Anna.
Poznaj Atomówki.
- Jestem Ashley. - A ja Ashleigh.
- Ona przez E-I-G-H. Ja normalnie. - Pierdol się, Ashley.
Ashley i Ashleigh to typowe ekspertki od PR-owego kryzysu.
PR-owego kryzysu? Na pewno tego potrzebuję?
Pytasz poważnie?
Twoja popularność trafiła do kibla.
- Została spuszczona. - Jest w kanalizie.
Chciałaby zostać chociaż w wychodku.
Za chwilę nominacje do Złotych Globów. Musimy szybko poprawić twój wizerunek.
Wiem. Ale myślałem, że dlatego załatwiłaś mi okładkę Vogue.
Okładka Vogue to nie wystarczy.
A one reprezentowały Demi Lovato, Louisa C.K., Willa i Jadę,
Aleca i Hilarię, Paulę Deen, Vanessę Lachey i Meryl Streep.
Co nabroiła Meryl?
A widzisz.
Czyli co, wystąpię w The View i sprzedam jakąś ściemę o…
Przepraszam. Wybacz.
- Nie chciałam być nieuprzejma. - The View? Dlaczego?
The View umarło 20 lat przed Barbarą Walters.
- Nagrasz rolkę. - Rolkę.
Co?
O nie.
Siobhan, odpuszczam Insta w trosce od zdrowie psychiczne.
A co jest gorsze dla tego zdrowia?
Nieszkodliwa apka czy koniec marzeń?
Odnowimy i odświeżymy twój wizerunek,
tworząc twój osobisty, viralowy i feministyczny przekaz.
Wybaczcie, ale to brzmi trochę cringe’owo.
Serio? Cringe’owo?
Anna, one potrafią zrobić z gówna marmur.
Rozsadzimy Internet za sprawą rolki, w której odzyskasz wizerunek i narrację.
I swoje ciało.
Mogę pomyśleć?
- Jasne. - Myśl, o czym chcesz.
O powieszeniu się. To mocno poprawiłoby wizerunek.
Możesz też do końca życia być znana jako „Anna Victoria Rzygott”.
Ale jeśli chcesz być zapamiętana jako artystka, innowatorka,
wyznacznik kulturowy i definicja współczesności…
To odezwij się do nas.
Nie ma to jak w domu. Powiedzmy.
Kamal, mamy dla ciebie pokój.
No, to w sumie biuro, które zmienimy w pokój dziecięcy.
Mogę spać gdziekolwiek.
Co to?
System, który zainstalowała moja firma po włamaniu.
To kamera?
Czujnik.
NIE RÓB TEGO, ANNA
Anna. Wystraszyłaś mnie, kochana.
Virginia, to mój dom.
Myślałam, że bardziej ucieszy cię mój widok.
Podasz mi tamten ręcznik?
Mamo.
Dex.
No cześć.
Dlaczego nas nie uprzedziłaś? Kto cię wpuścił?
Portier.
Chciałam powitać was w domu.
- Wpadliśmy tylko na tę noc. - Za tobą straszne chwile.
Chcę pomóc. W końcu od czego są teściowe?
Dzięki. To bardzo miłe.
Muszę pomówić na osobności z synem.
Jest bardzo sztywna. Nawet jak na nią.
- Mamo. - Przepraszam, skarbie.
Chcę, żebyś był szczęśliwy.
I jestem.
Nikt lepiej niż ja nie wie, jak to jest być tą opanowaną stroną w małżeństwie.
- Ja tak swojego nie postrzegam. - Dobrze to słyszeć.
Może nie skończycie jak ja i twój ojciec.
Nie wiesz, co przeszła Anna.
Na pewno trudno jest być młodą i piękną aktorką.
Jest kimś więcej, mamo.
Nie sądzisz, że to niesamowite, że ktoś, kto zawodowo przekazuje emocje,
tak zręcznie ukrywa własne?
Nie bądź wobec niej taka ostra.
- Przecież jej nie złamię. - Dopiero co poroniła.
O Boże. Tak mi przykro, synku.
Dziękuję.
Czyli to pewnie kiepska pora, by powiedzieć, że potrzebuję pomocy.
Z czym?
Pozywam twojego ojca.
Chcę, byś zeznawał na moją korzyść.
KLINIKA RIVERSIDE
No dobrze.
Odczuwa pani nudności?
Tak. Ale tak jak mówiłam, poczułam coś jeszcze.
Jakiś ruch.
No dobrze.
No tak.
A ból w piersiach?
Lekki.
Ale głównie ten ruch.
Tak jak mówiliśmy, nie jest to możliwe.
O Boże.
Rzadko to mówię, ale myliłem się.
Pani dziecko żyje. A to bicie jego serca.
Co takiego? Dex.
Mówiłam ci, Dex.
Nasze dziecko żyje.
Staniemy się rodziną.
Ale jak to możliwe?
- Co z krwawieniem? - I wcześniejszym brakiem tętna?
Rzadko się to dzieje, ale to, co panią spotkało,
może być zespołem znikającego bliźniaka.
Przepraszam.
- Znikające bliźnięta? - Tak.
Gdy mamy ciążę wielopłodową i jeden zarodek nie przyjmie się,
zostaje on wydalony, podczas gdy…
Czyli to były bliźnięta?
- To możliwe. - Czemu pan tego nie dostrzegł?
Ciężko potwierdzić ciążę wielopłodową przed 12. tygodniem.
Ale to dobre wieści.
Wydrukuję państwu zdjęcie z USG.
Cora umówi was na kolejną wizytę.
Dziękuję.
Gratuluję państwu.
Pani Alcott?
Widzisz tę kobietę, Dex?
- Kogo? - Tamtą kobietę!
- Panią Preecher? - Nie, pielęgniarkę Ivy.
Nikogo nie widziałem. To na pewno była ta sama kobieta?
Skoczmy po prostu na kolację.
Mamy co świętować.
Dobrze?
Im częściej się pieprzymy, tym szybciej dochodzisz.
To twoja wina. Jesteś zarąbista.
Wiem.
Pamiętasz naszą umowę?
Anna nie może o tym wiedzieć.
- Zuch chłopak. - Ale dlaczego, skarbie?
Kocham cię.
- Wcale nie. - Ależ tak.
To żałosne.
Oboje się wykorzystujemy i tyle.
Nie ma nic złego w transakcyjnym seksie.
Ani transakcyjnym czymkolwiek.
W czwartek o tej samej?
- Już lecisz? - Niektórzy z nas mają prawdziwą pracę.
A właśnie, widziałam wywiad, który udzieliłeś GQ Online.
Gdy spytali, jak wpadłeś na fabułę Autorki,
a ty odpowiedziałeś: „Po prostu mnie natchnęło”,
zdawałeś się jeszcze bardziej tępy, niż jesteś.
Ale…
Dobrze wiemy, jak było, Hamish.
Ale nikt inny nie może się dowiedzieć, jasne?
Inaczej złamię ci fiuta.
Jasne.
To moje ciało.
Jeśli zechcę, będę wymiotować.
Tak wydalamy trucizny. Toksyny, które zabijają i zarażają.
To moje ciało.
Jeśli trzeba, będę krwawić. To menstruacja. Pogódźcie się z tym.
Gdyby mieli ją faceci, byłby to sakrament.
Dziś kończę ze wstydem i poczuciem winy.
To moje ciało, a wypróżnianie się i gazy to naturalne funkcje organizmu.
Nie wstrzymujcie niczego w sobie. Uwolnijcie te wieki represji.
Ja w końcu to robię.
To moje ciało.
Mogę sama osiągnąć orgazm.
Faceci mają go pięć razy w tygodniu, a kobiety w roku.
Aborcja, ciąża, patriarchat
To moje ciało. I mogę dokonać aborcji.
Anna, tutaj!
Tutaj!
To moje ciało.
Jestem zwykłą kobietą, która wymiotuje, menstruuje, szczytuje i wypróżnia się.
Dlatego to powtórzę.
To moje ciało.
Doceniam je.
Dbam o nie tak, jak ogrodnik o swoje dalie.
To moje ciało. Mamy tylko jedno.
Pora, by nasze pokolenie zaakceptowało fakty.
Koniec wstydzenia się z powodu chorób, seksu, naturalnych czynności i dorastania.
Racja, drogie panie?
Tak!
A co do zwymiotowania podczas odbioru nagrody?
Poczułam się źle przez media społecznościowe.
Miałam w oczach łzy.
Ukoronowanie moich starań stało się mroczną pigułką dla duszy.
Ale wiecie co?
Koniec ze łzami, bo oto prawda.
Nie wypiłam za dużo ani nie przegięłam z węglowodanami i lekami.
A jeśli jesteś na lekach, to nadal twoje ciało.
Poczułam się źle, bo jestem w ciąży.
To moje ciało i zajdę w ciążę, kiedy zechcę, czyli teraz.
To Miesiąc Świadomości Zdrowia Reprodukcyjnego i Seksualności.
Świętuję to, co możemy zrobić i kim możemy się stać.
To moje ciało!
- Mówiłam, Ashley. - Raczej ja tobie, Ashleigh.
- Wyświetlenia aż po niebo. - Taylor Swift zrepostowała filmik.
Jesteśmy zajebiste.
Jak zawsze i na zawsze.
Jak tam Anna? Nadal rozdrażniona?
Mamo.
Jest w ciąży.
Dlaczego każda kobieta musi zajść w ciążę? Są w życiu inne rzeczy do robienia.
- Nie chciałaś mnie urodzić? - Wtedy nie miałyśmy wyboru.
Gdy brałam ślub, aborcje nadal oznaczały rzeź.
A potem nikt nie słyszał, by mężatka robiła aborcję.
Chyba że z biedy.
No cóż, Anna naprawdę chce zostać matką.
Straciła matkę, gdy miała trzy tygodnie. Nie mogła stworzyć tej wyjątkowej więzi.
A teraz chce ją sobie wyprodukować, nim będzie za późno.
Też chcę mieć rodzinę.
Zawsze chodzi o następny gadżet.
Dlaczego kobieta woli dziecko
zamiast kolekcji niemieckich wibratorów klasy premium?
Przejdźmy do rzeczy.
Może najpierw espresso?
No dobrze.
Jak wiemy, twój ojciec to skomplikowany człowiek.
Oczywiście przez jakiś czas naprawdę go kochałam.
Ale dzięki pracy, jaką wykonałam z Eugenią…
To szarlatanka.
To genialna psychoterapeutka, a także uznana ekspertka
odzyskująca wspomnienia po satanistycznych rytuałach.
Dlatego jest szarlatanką.
Przez ostatni rok ciężko pracowałyśmy.
Nie mówiłam ci o tym, szanując twoje granice,
ale nadszedł czas, bym odzyskała moją moc.
Tata nie krzywdził cię tymi rytuałami.
Wiem, że ciężko o tym słuchać, ale latami podawał mi różne specyfiki
i przemocą dokonywał na mnie okropnych czynów.
Pewnie nigdy nie poznam szczegółów.
Dlaczego tak uważasz?
- Nie uważam. Ja to przeżyłam. - I co się stało?
Z nudów odkopujesz tę stłumioną wiedzę?
Te wspomnienia zawsze we mnie tkwiły.
Zakładałam, że to koszmary, ale Eugenia nauczyła mnie sobie ufać.
Jezu. Ja pierdolę.
Jezus nie ma z tym nic wspólnego. Stoi za tym Szatan.
Dziękuję.
Muszę odebrać.
Cześć, Sone.
Gratuluję! Przesyłka dla pani.
- Dziękuję. - Jasne.
Pani rolka jest wspaniała. I bardzo inspirująca.
Aż miałam przeczucie. Nie umiem tego opisać.
Mówiłam sobie: „Nicolette, wariujesz”. Ale wiedziałam, że jest pani w ciąży.
Jest pani głodna? Przygotowałam wam wołowinę Kobe…
Nie trzeba. Pójdę się położyć.
Jasne. Przepraszam. Jaram się, gdy ktoś jest w ciąży.
To jak…
Wiem, że to oklepana formułka, ale czuć wtedy tę siostrzaną siłę.
No to już nie przeszkadzam. Raz jeszcze pani gratuluję.
Dziękuję.
Nie ma za co.
NIE MOŻESZ UFAĆ IM WSZYSTKIM
Ogłoszono nominacje do Złotych Globów
Nagroda dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym.
Sarah Wilson za Lodowe serce.
Tina Sanders za Uważaj, po czym stąpasz.
Donna Nelson za Ciche echa.
Babette Eno za Kochasz mnie, tatusiu?
Anna Victoria Alcott za Autorkę.
Napisy: Krzysiek Igielski