ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ
Ο ΕΠΙΦΑΝΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ sous~titrage: dr•pierre•beauman
Θα μιλήσω στα Καστιλιάνικα.
Νιώθω δύο αντικρουόμενα συναισθήματα επειδή λαμβάνω
το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Αφενός, νιώθω κολακευμένος.
Πολύ κολακευμένος.
Αφετέρου, όμως,
και αυτό το πικρό αίσθημα είναι που κυριαρχεί μέσα μου,
είμαι πεπεισμένος...
πως αυτού του τύπου η καθολική αναγνώριση,
είμαι άμεσα και αδιαμφισβήτητα συνδεδεμένη...
...με την παρακμή του καλλιτέχνη.
Το βραβείο αποδεικνύει...
ότι το έργο μου εναρμονίζεται με τα γούστα και τις ανάγκες...
των κριτικών...
των ειδικών...
των ακαδημαϊκών...
...και των βασιλέων.
Προφανώς...
...είμαι ο πιο βολικός καλλιτέχνης για εσάς.
Και αυτή η κατάσταση...
ελάχιστα έχει να κάνει με το πνεύμα που πρέπει να έχει ένα έργο τέχνης.
Ο καλλιτέχνης πρέπει να αμφισβητεί.
Να προκαλεί.
Γι' αυτόν τον λόγο λυπάμαι...
...για την τελική μου αγιοποίηση ως καλλιτέχνης.
Το πιο επίμονο αίσθημα, ωστόσο...
η καθαρή έπαρση...
με ωθεί με υποκριτικό τρόπο...
να σας ευχαριστήσω που αποφασίσατε το τέλος...
...της δημιουργικής μου περιπέτειας.
Σας παρακαλώ, όμως,
μην θεωρήσετε ότι κατηγορώ εσάς λέγοντας όλα αυτά.
Κάθε άλλο.
Ο υπεύθυνος είναι ένας και μόνο.
Εγώ.
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Παρουσίαση του Τάγματος του Αετού των Αζτέκων στο Μεξικό.
Απονομή επαίνου από την Ιταλική Δημοκρατία.
Βραβείο Ειρήνης με άλλους καλλιτέχνες και πολιτικούς ηγέτες στο Ισραήλ.
Μετάλλιο Τιμής από τη Γερμανική Ακαδημία Γραμμάτων στο Βερολίνο.
Συνάντηση με τη Βρετανική Αυτοκρατορική Επιτροπή στο Λονδίνο.
Εγκαίνια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Μαντοβάνι στη Βαρκελώνη.
Διάλεξη στο 11ο Συνέδριο Συγγραφέων στη Βιέννη: ακυρώνεται.
Βραβείο Μαντοβάνι Καλύτερου Μυθιστορήματος στο Μεξικό.
Συνάντηση με τον Ιταλό Πρωθυπουργό στο Μιλάνο.
Γκαλά για τα θύματα πολέμου στο Ιράκ
με το Βασιλιά της Σουηδίας στη Στοκχόλμη: ακυρώνεται.
Βραβείο Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας: ακυρώνεται.
Συνέντευξη και φωτογράφηση για αργεντινή εφημερίδα: ακυρώνεται.
Κοκτέιλ στην Ολλανδική Πρεσβεία: ακυρώνεται.
Συνέδριο και υπογραφή βιβλίων στην Ιστανμπούλ: ακυρώνεται.
Εγκαίνια αίθουσας με το όνομά σου
στην Ακαδημια Τεχνών της Ισπανίας: ακυρώνεται.
Διάκριση του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών στη Γαλλία: ακυρώνεται.
Έρανος για τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ισπανία: ακυρώνεται.
Συνέδριο και υπογραφή βιβλίων στη Γουαδαλαχάρα: ακυρώνεται
Φιλανθρωπικό γκαλά στο Γιοχάνεσμπουργκ: ακυρώνεται.
Αναγόρευση Επίτιμου Διδάκτορος στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ: ακυρώνεται.
Έπαινος Τεχνών και Γραμμάτων στη Λισαβόνα: ακυρώνεται.
Κεφάλαιο 1ο Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Μετάλλιο τιμής της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Γραμμάτων: ακυρώνεται.
- Συγγνώμη που άργησα, Νούρια. - Εντάξει.
Ένα τσάι για μένα, Αΐντα, σε παρακαλώ.
Έκδοση των απάντων σου στη Μανδαρινική στο Πεκίνο.
- Ομιλία και υπογραφή βιβλίων. - Όχι.
- Ζάγκρεμπ, ομιλία σε ορφανοτροφείο; - Όχι. Τίποτα άλλο;
Χάντμετ Έλκος, πακιστανός σκηνοθέτης, κέρδισε κάθε βραβείο.
Θέλει τα διακαιώματα για να κάνει ταινία το "Απόν Πρόσωπο".
- Τι του λέω; - Όχι.
Δεν υπάρχουν σενάρια στο Πακιστάν; Ας γράψει αυτός ένα.
Αυτή η ιστορία έχει ειπωθεί. Τι άλλο;
Αυτό είναι από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα.
Πρέπει να παραβρεθείς.
Το έχεις ακυρώσει τρεις φορές. Οργανώθηκε βάσει του προγράμματός σου.
Το βλέπουμε πιο μετά.
- Εκκρεμεί η συνέντευξη στο BBC. - Προς το παρόν, όχι.
Αυτό ήρθε από Αργεντινή, απ' την πόλη σου, το Σάλας.
Απ' το Σάλας; Είσαι σίγουρη;
Θέλουν να κάνεις μια ομιλία και να σου απονείμουν μία διάκριση.
Όχι ομιλίες. Σίγουρα όχι στην Αργεντινή.
Αυτό είναι από την Ακαδημία Γραμμάτων της Βαρσοβίας.
Πότε γίνεται;
- Ποιο πράγμα; - Αυτό στην Αργεντινή.
Για να δω...
Η πρόσκληση είναι...
- Για την επόμενη βδομάδα. - Για την επόμενη βδομάδα;
Από 11 έως 15 Απριλίου. Τέσσερις μέρες.
Θέλουν να σε ανακηρύξουν Επιφανή Πολίτη του Σάλας
και να δώσεις μια ομιλία στην Γιορτή της Πόλης.
Το Σάλας...
Δώσ' το μου να το δω.
Έχεις πολύ καιρό να πας;
Έχεις καιρό να πας;
Ναι, πάνε σχεδόν 40 χρόνια. Έφυγα στα 20 μου και...
...δεν ξαναγύρισα ποτέ.
Όλη μου τη ζωή προσπαθούσα να ξεφύγω από εκεί.
Οι ήρωές μου δεν έφυγαν ποτέ. Εγώ δεν μπόρεσα να επιστρέψω.
Σκέφτεσαι να πας;
Όχι!
Με τίποτα.
Ας συνεχίσουμε.
Έλαβα πολλά email και κλήσεις από τον εκδότη σου.
Ο Βιθέντε; Τι θέλει;
Τα γνωστά, ψαρεύει διακριτικά για να μάθει αν γράφεις τίποτα.
Πες του ότι πάντα γράφω.
Γράμματα, ομιλίες, προλόγους, συστατικές επιστολές, νεκρολογίες.
Αν θέλει, θα του τα στείλω όλα μαζεμένα.
Πες του, πως όταν θα έχω κάτι, θα το μάθει πρώτος.
- Εντάξει; - Θα το κάνω.
Αρκετές φορές πήρε ο λογιστής σου.
Θέλει να βρεθείτε πριν το τέλος του μήνα.
Κανόνισε τα πάντα για τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Θέλει να κλείσει την Ισπανία.
Έχει κάποια προβήματα με τους Γερμανούς.
Ο Ρίτσαρντ Άνβιλ των εκδόσεων Άνβιλ της Ν. Υόρκης.
- Τελειώσαμε εδώ; - Εντάξει.
Γεια σου, Νούρια.
Με συγχωρείς. Όχι, τίποτα. Μπορείς να περάσεις τώρα;
Όχι, δεν έγινε τίποτα.
Τώρα αμέσως, ναι.
Όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Ωραία.
Σ' ευχαριστώ.
Θα πάω.
Πού θα πας;
Στο Σάλας.
Στην εκδήλωση στην Αργεντινή;
- Είναι την άλλη βδομάδα. - Ναι.
Ναι; Όλες οι εμφανίσεις σου είναι κλεισμένες.
Ακύρωσέ τα όλα για τις μέρες εκείνες.
- Σίγουρα θα πας; - Ναι, σίγουρα.
Σίγουρα;
- Ναι. - Εντάξει, καλά.
Τα ακυρώνω όλα, βγάζω εισιτήρια και φύγαμε.
Θα πάω μόνος.
Δεν είναι καλύτερα να έρθω μαζί σου, όπως πάντα;
- Μήπως χρειαστείς κάτι. - Προτιμώ να πάω μόνος.
- Καλύτερα να έρθω... - Μόνος.
Και δεν χρειάζεται να το μάθει κανένας.
Ούτε εδώ, ούτε στην Αργεντινή. Δεν θέλω δημοσιογράφους.
Είσαι σίγουρος;
Μόνος.
Έκλεισε το ζήτημα.
Κυρίες & κύριοι επιβάτες, σας ομιλεί ο πιλότος Καπορόζι.
Σας πληροφορώ ότι μαζί μας σήμερα πετάει ο Αργεντινός συγγραφέας
Ντανιέλ Μαντοβάνι, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Κύριε Μαντοβάνι, εκ μέρους της εταιρείας και του πληρώματος,
είναι τιμή μας να σας έχουμε μαζί μας. Ευχαριστούμε πολύ.
Κος ΝΤΑΝΙΕΛ Μ.
Εδώ.
Καθίστε μπροστά, παρακαλώ. Δεν έχω άδεια οδήγησης ταξί.
Μην καπνίζετε μες στ' αμάξι, σας παρακαλώ.
Καλά.
- Το Σάλας απέχει 7 ώρες; - Όχι.
Είναι 6 ώρες. Ξέρω μία παράκαμψη.
Πάθαμε λάστιχο.
- Θα το αλλάξετε; - Όχι.
Δεν έχω ρεζέρβα.
Πώς γίνεται να μην έχετε;
- Θα πάρετε κάποιον; Έχετε κινητό; - Όχι, δεν έχω. Μήπως έχετε εσείς;
Όχι, ούτε εγώ έχω.
Είμαστε μακριά;
Όχι, 100χλμ. νομίζω.
- Και τι λέτε να κάνουμε; - Τίποτα.
Όταν δουν ότι δεν είμαστε εκεί, θα έρθουν να μας βρουν.
Μάλιστα.
Αν μας ψάξουν σ' αυτή την παράκαμψη που δεν ξέρει κανείς.
Να πάρει!
Ορίστε.
Ίσως ανάψει με λίγο χαρτί.
Εσείς το γράψατε αυτό το βιβλίο;
Ναι, αλλά χρησιμοποιήστε το. Έχω φέρει πολλά μαζί μου.
Έτσι μπράβο.
Τι αστεία εικόνα, Θεέ μου.
Να καίω τα ίδια μου τα βιβλία για να επιβιώσω.
- Πώς είπατε; - Τίποτα.
Πες καμιά ιστορία, Ντανιέλ.
Θες να σου πω μια ιστορία;
Μία δική σου.
Δύο δίδυμοι αδερφοί ζούσαν στην ίδια πόλη.
Και επειδή μετά από χρόνια δεν άντεχαν άλλο,
να τους μπερδεύουν μεταξύ τους,
ο ένας είχε πάντα μούσι, ενώ ο άλλος όχι.
Αυτός με το μούσι έκανε πολύ μετρημένη ζωή.
Ο άλλος, όμως, ήταν πλούσιος.
Ζούσε σ' ένα πανέμορφο σπίτι,
ακριβώς απένταντι από ένα χυτήριο που του ανήκε.
Μία στο τόσο, δεχόταν αμφιλεγόμενες επισκέψεις
από πολυτελή μαύρα αυτοκίνητα από την πόλη.
Και τα δυο αδέρφια...
...πήγαιναν πολύ συχνά στο μοναδικό καμπαρέ του χωριού.
Μάλιστα, τον τελευταίο χρόνο,
το μόνο που μοιράζονταν ήταν η εμμονή για την ίδια γυναίκα.
Μία κοκκινομάλλα πόρνη από την Παραγουάη.
Να τη μοιράζονται ήταν μαρτύριο και για τους δυο.
Ο πλούσιος...
έπεισε την Παραγουανή να τον παντρευτεί...
...και άρχισαν να μένουν μαζί.
Ο άλλος αδερφός βυθίστηκε σ' έναν πόνο βαθύτατο.
Έτσι, ένα βράδυ, αναπάντεχα,
πήγε στο σπίτι του ευτυχούς ζεύγους,
ισχυριζόμενος ότι ήθελε να λύσουν τις διαφορές τους.
Πήγαν, λοιπόν, για μία βόλτα και άρχισαν να συζητούν.
Ξαφνικά, όμως, αυτός με το μούσι,
πήρε ένα σίδερο από κάτω και κατάφερε στον άλλο
ένα τρομερό και γρήγορο χτύπημα στο κεφάλι.
Ο αδερφός του έπεσε κάτω νεκρός.
Έπειτα, μετέφερε το πτώμα του
και το έκαψε.
Σε έναν φούρνο στο χυτήριο.
Εν τέλει,
ξύρισε το μούσι του με πολύ μεγάλη προσοχή
και φόρεσε τα ρούχα του αδερφού του.
Μετά από μισή ώρα,
μπήκε στο σπίτι από την πόρτα, όπου η Παραγουανή
περίμενε τον άλλο για δείπνο.
Η κοκκινομάλλα δεν πρόσεξε καμία διαφορά.
Ή, ποιος ξέρει...
ίσως τη βόλευε να μην προσέξει τίποτα.
Η αλήθεια είναι
ότι πέρασε τους καλύτερους μήνες της ζωής του όλης,
τους πιο ευτυχισμένους, με αυτή τη γυναίκα.
Ώσπου μια μέρα, ήρθαν οι άντρες από την πόλη,
με τα μαύρα τους αυτοκίνητα,
και περνώντας τον για τον αδερφό του,
τον ξεπάστρεψαν.
Φαίνεται πώς είχαν να ξεκαθαρίσουν έναν λογαριαμό μαζί του.
Αυτός, βέβαια, δεν είχε την παραμικρή ιδέα.
Όπως και του αδερφού του, το πτώμα του...
...δεν βρέθηκε ποτέ.
- Τέλος. - Αυτό ήταν;
Ο κοκκινομάλλα τα πήρε όλα.
Ήταν οι δίδυμοι Ρεμονέδα, έτσι;
Μια ιστορία είναι.
Και το καμπαρέ ήταν το "Ηφαίστειο".
Κύριε;
Κύριε, ξυπνήστε, σας παρακαλώ.
Πάμε, δεν αντέχω εδώ άλλο.
Επιστρέφω αμέσως.
Εδώ!
Πάμε.
Όχι, ήταν στον δρόμο για το Λος Πάτος.
Κοντά στο κτήμα του Οστρόφσκι.
Μην ανησυχείς, καλά είναι.
Καλά.
Θα του το πω.
Γεια σου, Κάτσο.
Ο δήμαρχος ζητάει συγγνώμη και σας καλωσορίζει το Σάλας.
Θα σας επισκεφτεί σε λίγο.
Όχι, θα πάω να τον δω στο Δημαρχείο αργότερα.
Τέλεια.
Γεια σου, Ντανιέλ.
- Ευχαριστώ πολύ. - Εγώ σας ευχαριστώ.
Κεφάλαιο 2ο ΣΑΛΑΣ
Γεια σας.
Αυτό ήταν, λοιπόν.
Σας ευχαριστώ για την παρέα. Τα λέμε αργότερα.
Ήρθε.
Ντανιέλ!
- Λυπάμαι πολύ για τον οδηγό. - Δεν πειράζει.
Δεν έπρεπε να στείλω τον Ραμόν. Ο καημένος είναι λίγο...
Ήταν δυνατή εμπειρία.
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τι τιμή! Πολύ ωραία.
Το απόγευμα είναι η 1η σου ομιλία. Μετά η συνέντευξη στην τηλεόραση.
Το βράδυ, δείπνο και χορός στον Αγροτικό Συνεταιρισμό.
Την Πέμπτη το πρωί, θα είσαι κριτής στον διαγωνισμό του Δημαρχείου.
- Μετά, η 2η ομιλία. - Τα ξέχασα κιόλας.
Δεν πειράζει. Θα σ' ενημερώνουμε εμείς.
Απ' τη λίστα που 'στειλε η βοηθός σου, δεν βρήκα στρώμα από λάτεξ.
Εδώ δεν έχουμε τέτοια.
Παρήγγειλα ένα απ' τη Σάντα Ρόσα, αλλά δεν έχει έρθει.
Γιατί το ζήτησε αυτό;
Το στρώμα πρέπει να είναι από αφρό λάτεξ.
Όχι από πολυουρεθάνη ή ελατήρια.
Τι άλλο έχει γράψει;
Η δίαιτα του κ. Μαντοβάνι περιέχει μόνο βραστό ψάρι,
λαχανικά εποχής και τίποτα τηγανιτό ή από κονσέρβα.
Τέλεια, φρόντισα για όλα.
Συναντήσεις θρησκευτικού τύπου να αποφεύγονται, ασχέτως δόγματος.
Σχετικά με τις κοινωνικές υποχρεώσεις, ο κος Μαντοβάνι
προτιμά τις χειραψίες και όχι αγκαλιές και φιλιά.
Όχι φωτογραφίες, υπογραφές βιβλίων και ερωτήσεις για τα προσωπικά του.
Έχουν ενημερωθεί όλοι. Μην ανησυχείς καθόλου.
Ήρθαν τα παιδιά.
- Ποια παιδιά; - Οι πυροσβέστες.
Θα μας πάνε στο Δημοτικό Κέντρο για την 1η σου ομιλία.
Όχι, όχι, όχι.
Δεν είμαι ποδοσφαιριστής. Ας πάμε εκεί με τα πόδια.
Ντανιέλ.
Οι πυροσβέστες είχαν ετοιμάσει κάτι ξεχωριστό για εχθές.
Με τη νικήτρια των Καλλιστείων και τα ρέστα.
Χθες, όμως, δεν έγινε και επέμεναν να γίνει τώρα.
Ήρθαν οι πυροσβέστες.
- Το μέρος είναι γεμάτο. - Ξεκινάμε!
Εμπρός!
Όλος ο κόσμος τον ξέρει αυτόν τον άντρα.
Όμως, λίγοι γνωρίζουν ότι όλα άρχισαν
στις 5 Φεβρουαρίου του 1954.
Στην Αργεντινή,
σ' ένα χωριουδάκι 734χλμ. μακριά απ' το Μπουένος Άιρες,
που λέγεται Σάλας, ένα αγοράκι που το λένε Ντανιέλ,
επρόκειτο να ξεχωρίσει.
Όταν ήταν μικρός, ο Τίτι, όπως τον έλεγαν οι φίλοι του,
τα ρίσκαρε όλα, έχοντας τίποτα,
και πήγε στον Παλιό Κόσμο, να κηνυγήσει το όνειρό του:
Να γίνει συγγραφέας.
Βιβλίο το βιβλίο, τα κατάφερε και τελικά έγινε
ένας καταξιωμένος άνδρας των Γραμμάτων διεθνούς φήμης.
Όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Το ζενίθ της καριέρας του.
Το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Έτσι, ο πολυαγαπημένος μας Ντανιέλ
είναι ένας από τους εξέχοντες συγγραφείς
της παγκόσμιας Λογοτεχνίας όλων των εποχών.
Τα έργα του έκαναν γνωστά τα πρόσωπα και την κουλτούρα μας
σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Όμως, τα επιτεύγματά αυτά δεν αλλοίωσαν την προσωπικότητά του.
Η ταπεινότητα και ο σεβασμός που έμαθε ως παιδί στην πόλη μας
παρέμειναν ακέραια.
Η μητέρα του, η κυρία Κλάρα,
που έφυγε από τη ζωή πριν 40 χρόνια,
και ο πατέρας του, ο αείμνηστος κύριος Βίκτορ,
που τη συνάντησε στον Ουρανό μετά από μία δεκαετία,
όπου κι αν βρίσκονται τώρα,
αναμφίβολα θα είναι περήφανοι και θα καμαρώνουν
τον αγαπημένο τους γιο.
Τον δικό μας γιο. Τον Υιό του Σάλας.
Μην κλαις, Ντανιέλ. Να χαίρεσαι.
Είχα ένα όνειρο.
Μια τρελή ιδέα που ήθελα να πραγματοποήσω.
Όλοι μου έλεγαν πως είμαι τρελός.
Πως δεν ήταν δυνατό να μ' ακούσει ένας τέτοιος άνθρωπος.
Όμως, αυτό αποδεικνύει, ότι με επιμονή,
με προσπάθεια και φαντασία,
κάποιες φορές, τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.
Όλοι εμείς, ο απλός κόσμος, ο κόσμος της εργασίας,
τα καταφέραμε!
Σκέφτομαι…
...ότι ο λαός της Αργεντινής πρέπει να είναι πολύ περήφανος.
Ο Μαραντόνα, ο Πάπας,
η βασίλισσα της Ολλανδίας, ο Μέσι,
και τώρα εσύ, αγαπητέ μου Ντανιέλ.
Είναι τιμή για μένα να σας παρουσιάσω
τη μέγιστη διάκριση
που έδωσε η κοινότητα του Σάλας
το μετάλλιο του Επιφανούς Πολίτη
δια χειρός της Βασίλισσάς μας της Ομορφιάς!
Και τώρα σας παρουσιάζω...
τον βραβευμένο με Νόμπελ Λογοτεχνίας...
και χρησμένο Επιφανή Πολίτη του Σάλας...
...τον Ντανιέλ Μαντοβάνι!
Αγαπητοί φίλοι…
Λουσία, εσείς είστε;
Ήταν η δασκάλα μου στην Ε' Δημοτικού, η Λουσία ντ' Αγκοστίνι.
Θα μιλήσουμε μετά.
Γεια σε όλους.
Και σας ευχαριστώ.
Ναι, εγώ είμαι που έκανα διάσημο το Σάλας.
Το παραδέχομαι. Είμαι ένοχος.
Σοβαρά τώρα.
Είναι πολύ συγκινητικό για μένα να βρίσκομαι
στην πόλη μου, στη δική μας πόλη.
Να το ζω.
Επειδή, αν και...
ζω στην Ευρώπη εδώ και 40 χρόνια
εξακολουθώ να είμαι απ' το Σάλας.
Ακόμα και να μην το ήθελα.
Γι' αυτόν τον λόγο αυτό το βραβείο είναι διαφορετικό και ξεχωριστό.
Και κατά μία έννοια είναι πολύ πιο σημαντικό
από το βραβείο Νόμπελ, επειδή το Νόμπελ
το στερήθηκαν εξαιρετικοί συγγραφείς, όπως ο Μπόρχες.
Και μεταξύ μας...
από τη Σουηδική Ακαδημία μου ζητήθηκε να φορέσω
ένα γελοίο φράκο και ήθελαν να υποκληθώ
στον βασιλιά και στη βασίλισσα, ενώ ζούμε στο 21ο αιώνα.
Προφανώς και αρνήθηκα, γιατί δεν τρέφω σεβασμό για τη μοναρχία.
Σήμερα, όμως, θα κάνω μία εξαίρεση,
για την υπέροχη Βασίλισσα της Ομορφιάς που είναι μαζί μας.
Είναι μεγάλη τιμή να χρίζομαι Επιφανής Πολίτης του Σάλας.
Κι ελπίζω να σταθώ με αξιοπρέπεια απέναντι σ' αυτό το βραβείο.
Σας χαιρετώ όλους και σας ευχαριστώ πολύ.
- Όχι φωτογραφίες! - Δεν πειράζει.
Δεν σας πειράζει;
Ας βγούμε μία μαζί, τότε.
Προσοχή όλοι! Με το τρία, χαμογελάστε.
Ένα, δύο, τρία.
Άλλη μία, παρακαλώ.
Έλατε πιο κοντά.
Αυτό ήταν.
Μπορώ να χρησιμοποιήσω θεμελιώδη επιχειρήματα.
Όμως, μπορώ να γράψω μόνο όταν έχω κάτι να πω.
Και γι' αυτό έχω να γράψω κάτι εδώ και 5 χρόνια.
Υπάρχουν ερωτήσεις;
Ναι;
Είναι η δυστυχία ό,τι καλύτερο για την καλλιτεχνική δημιουργία;
Όχι, δεν πιστεύω
ότι ο πόνος εγγυάται την παραγωγή μεγάλων έργων τέχνης.
Μπορεί ο Ρέμπο και ο φαν Χοχ να έζησαν βασανισμένοι
και να ήταν εξαιρετικά δημιουργικοί, αλλά μπορώ να αναφέρω
πολύ μεγάλους καλλιτέχνες που έζησαν ήσυχα και ήρεμα.
Παραδείγματος χάριν, Ο Χόρχε Λουί Μπόρχες.
Άλλος;
Έχω διαβάσει ένα άρθρο όπου λέτε το αντίθετο.
Είχατε πει πως οι πλούσιες χώρες
έχουν λιγότερο ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική παραγωγή.
Όχι, δεν νομίζω να το έχω πει αυτό.
Τον μύθο του βασανισμένου καλλιτέχνη δεν τον πιστεύω.
Ευχαριστώ, πάντως.
Ευχαριστώ για την πολύ καλή ερώτηση.
Αν δεν σας πειράζει, σταματάμε για σήμερα.
Σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε και ανυπομονώ να σας δώ αύριο.
Ελπίζω να το απολαύσατε όσο κι εγώ. Σας ευχαριστώ.
- Ευχαριστώ. - Να 'στε καλά, κύριε Ρεκίνα.
Είναι ένας σπουδαίος γλύπτης. Στήνει πάγκο στη λαϊκή.
- Χοσέ, γιατί δεν... - Οβίδιο, το έφερες!
Η φανέλα της ομάδας του Σάλας. Ευχαριστώ πολύ.
Πρόσεξε!
Δες εδώ.
Γεια σας. 1, 2, 3. Την προσοχή σας, παρακαλώ.
Κύριε Ντανιέλ Μαντοβάνι, να προσέχετε πάρα πολύ.
Μην σαν κοροϊδέψουν οι πολιτικοί που θέλουν μονάχα
να φωτογραφηθούν μαζί σας. Πρόκειται για απάτη!
- Ποιος είναι αυτός; - Θα τα πάω στο ξενοδοχείο.
- Τίτι! - Αντόνιο!
- Τίτι, χαίρομαι που σε βλέπω. - Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Κανείς δεν μ' έχει πει Τίτι εδώ και χρόνια.
- Πώς είσαι; - Καλά, εδώ στην επαρχία.
Δουλειά και αγγαρείες.
Δες πώς έγινες!
Φαίνεσαι υπέροχος. Δεν άλλαξες καθόλου.
- Άλλαξα, και μάλιστα πολύ. - Σ' το ορκίζομαι.
Παντρεύτηκες; Έκανες παιδιά;
Όχι, δεν παντρεύτηκα ποτέ. Έζησα μερικούς έρωτες, όμως.
Ούτε παιδιά έκανα. Εσύ;
Πήρα την Ιρένε.
- Την Ιρένε! - Ναι, απίστευτο;
- Τι λες, βρε μπαγάσα! - Έφυγες και σου πήρα το κορίτσι.
25 χρόνια στεφανωμένοι.
- Έπαθες πλάκα; - Με την Ιρένε. Χαίρομαι πολύ.
- Είναι εδώ μαζί σου τώρα; - Όχι. Η Ιρένε...
Η Ιρένε είναι στο χωριό. Έχει ένα εργαστήρι.
Εργαστήρι για φτωχά παιδιά. Στη μέση του πουθενά.
Πάει κι έρχεται. Αυτό κάνει μόνο.
Ωραία.
Έλα να φάμε μαζί απόψε.
Απόψε είμαι καλεσμένος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό.
- Αύριο, όμως, μπορώ. - Ωραία, τέλεια.
- Θα σου κάνω ψητό να φας. - Υπέροχα.
Σουζάνα, όλος δικός σου. Πάνω του.
- Χάρηκα πολύ. - Αντίο.
- Δεν θα σας απασχολήσω πολύ. - Ωραία, εντάξει.
Ντανιέλ, καλημέρα. Από το τοπικό κανάλι είμαστε.
Καλησπέρα σας.
Είναι κλειστά μέχρι και την οδό Σαρμιέντο;
- Ναι. - Θα περπατήσω, τότε.
Ξέρω από πού να πάω. Πηγαίνετε εσείς, σας ευχαριστώ.
Καλησπέρα σας.
Γεια.
Όνομα κι επάγγελμα;
Παρακαλώ;
- Όνομα κι επάγγελμα; - Ντανιέλ Μαντοβάνι.
Συγγραφέας.
Για το γράφημα του βίντεο.
Εγώ έκανα την αφήγηση στο βίντεο που είδατε σήμερα.
Ήταν πολύ ωραίο. Ευχαριστώ.
Ντανιέλ, έχω μία απλή, αλλά ενδιαφέρουσα ερώτηση.
Γιατί έγινες συγγραφέας;
Καθόλου απλή. Είναι δύσκολο να απαντήσω. Πστεύω ότι1
ένας συγγραφέας ή ένας καλλιτέχνης εν γένει
δεν αποδέχεται τον κόσμο όπως είναι.
Νιώθει ότι η πραγματικότητα δεν του αρκεί
ή ότι δεν τον ικανοποιεί.
Έτσι, εφευρίσκει νέα πράγματα για να ενσωματώσει στον κόσμο.
Ένα άτομο κοινό, φυσιολογικό
δεν το έχει ανάγκη αυτό. Δέχεται τον κόσμο ως έχει.
Δεν ξέρω ποιο είναι καλύτερο.
Εξάλλου, έγινα συγγραφέας επειδή δεν γινόταν αλλιώς.
Σε όλα τ' άλλα απέτυχα.
Ντανιέλ, γιατί για 40 χρόνια δεν γύρισες εδώ
ούτε για ένα Σ/Κ;
Ήθελα να επιστρέψω, αλλά
με το βλέμμα και όχι με το σώμα.
Σαν κάποιον που βλέπει μία ταινία.
Μόνο με τα μάτια και τα αυτιά μου.
Χωρίς να είναι επώδυνο.
Να έβλεπα την πόλη σαν μέσα στον κινηματογράφο.
Όμως, πέραν από τέτοιες μεταφορές,
σημασία έχει ότι είμαι εδώ.
Ένας νικητής του βραβείου Νόμπελ, όπως ο Ντανιέλ Μαντοβάνι,
τι πίνει όταν διψά;
Πίνει χυμό Σαν Μιγκέλ, από τους Αφούς Βινσεντίνι.
Πορτοκάλι, γκρέιπφρουτ και ροδάκινο.
Αν είναι νόστιμο μέχρι τέλους, είναι χυμός Σαν Μιγκέλ.
Ο χυμός που πρέπει να υπάρχει σε κάθε οικογενειακό τραπέζι.
Ντανιέλ, τελειώσαμε εδώ. Σ' ευχαριστούμε που ήσουν μαζί μας.
Ήταν τιμή, ήταν προνόμιο για την εκπομπή μας
να σε έχουμε εδώ. Ευχαριστούμε.
Πολύ καλά.
Αμέσως μετά, έχουμε τηλεφωνική επικοινωνία με τον συντονιστή
των μαθητών του σχολείου του Ντον Μπόσκο,
που ταξίδεψε στη Μπαΐα Μπλάνκα...
- Κύριε, θέλετε λίγο χυμό; - Όχι, ευχαριστώ.
Κύριε, θυμάστε ποιος είμαι; Ο Ρενάτο Πριβιτέλο.
- Ο γιος του Αουρέλιο Πριβιτέλο. - Χαίρω πολύ.
Ο μπαμπάς μου ήταν το παιδί με το ποδήλατο,
που έφερνε τις παραγγελίες.
- Ποιος είπατε; - Στο βιβλίο σας Ο Γίγαντας της Άμμου,
υπάρχει ένα παιδί μ' ένα ποδήλατο.
Υπάρχει σε πολλά κεφάλαια. Αυτό το παιδί ήταν ο πατέρας μου.
Ωραία. Θυμάμαι τον χαρακτήρα, αλλά τον πατέρα σας...
Ο μπαμπάς δούλευε σκληρά για τον κύριο Γκρεγκόριο.
Ήθελα να σας πω ότι σας θαυμάζω και ότι είμαι περήφανος
που ο μπαμπάς μου είναι στο βιβλίο σας.
Ο μπαμπάς δεν είναι πια μαζί μας.
Όμως, θα ήταν μεγάλη του τιμή.
Υπό μία έννοια, τον κάνατε αθάνατο.
- Ευχαριστώ. - Μου το υπογράφετε;
Φυσικά, ναι.
Επιτρέψτε μου.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα μπορούσα να σας αγκαλιάσω;
Ναι, φυσικά.
- Ντανιέλ... - Πρέπει να πηγαίνω.
Ήθελα να σας καλέσω σπίτι μου για φαγητό.
Τα ραβιόλι της μαμάς είναι μοναδικά.
Θα θέλαμε να σας τιμήσουμε. Για εμάς είναι ένα προνόμιο.
Γιατί δεν το κάνουμε την Παρασκευή;
Έχω ρεπό εκείνη τη μέρα.
Θα σας δώσω τη διεύθυνση, Μένω στην οδό Καστέλι 111.
Ορίστε. Είναι ακριβώς δίπλα απ' το αστυνομικό τμήμα.
Το χαρτάκι είναι για εσάς. Κρατήστε το.
Σας περιμένουμε την Παρασκευή κατά τις 12:30-13:00.
Βασικά, θα είναι δύσκολο, για να μην πω αδύνατο.
Το πρόγραμμά μου είναι πάρα πολύ γεμάτο.
Όμως, το εκτιμώ πολύ, Ρενάτο.
Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα.
Τώρα, πρέπει να πηγαίνω.
Σας κάλεσε κάποια Νούρια από Βαρκελώνη.
Επίσης, ένας ραδιοφωνικός σταθμός κι ένα κανάλι από το Μπουένος Άιρες.
Όμως, μείνετε ήσυχος. Έκανα όπως μου ζητήσατε.
- Είπα ότι δεν σας γνωρίζω. - Τέλεια.
Σας έστειλαν μερικά δώρα. Τα έχω πάει στο δωμάτιό σας.
Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Πιείτε μάτε και χάστε βάρος ταυτόχρονα!
Το μοναδικό μείγμα βοτάνων και μάτε που λιώνει το λίπος.
Κάψτε τα λίπια πίνοντας μάτε. Αντελγκα-μάτε!
Τελευταία ευκαιρία! Έκπτωση έως και 50%!
Κεφάλαιο 3ο ΙΡΕΝΕ
Ναι;
Πείτε της ότι κατεβαίνω.
Ιρένε;
Έχουμε μία κόρη.
- Έχουμε ένα πανέμορφο σπίτι. - Πολύ ωραία.
Δεν θέλω να πω ότι το Σάλας έγινε όμορφη πόλη. Καμία σχέση.
Όμως, ο Αντόνιο κι εγώ έχουμε μία όμορφη ζωή και...
Πω πω! Όμορφη ζωή;
Διάλεξες ένα απαίσιο επίθετο.
Γιατί δεν ήρθες στις διαλέξεις μου;
Δεν σ' ενδιαφέρει αυτό που έχω να πω, σωστά;
Γιατί να έρθω στο θέαμά σου;
Άσε που δεν μπορούσα κιόλας. Διδάσκω στην Κολόνια Ράουσον.
- Είναι 30χλμ. από εδώ. - Μην μου φέρεσαι σαν ξένο.
Ξέρω την Κολόνια Ράουσον καλύτερα από εσένα.
Η μαμά μου και οι θείες μου κατάγονταν από εκεί.
Πήγαινα συνέχεια όταν ήμουν παιδί.
Διδάσκω Γεωγραφία.
Επίσης, τους διαβάζω βιβλία
και είμαι σύμβουλος, ψυχολόγος και μαγείρισσα
Αυτά τα παιδιά είναι παρατημένα.
Οι γονείς τους είναι αγρότες κι έτσι έχουν ανάγκη από...
- Ερεθίσματα. - Βεβαίως.
Ναι, υπηρεσίες.
Τι;
Εννοώ ότι τους παρέχεις υπηρεσίες.
Είναι ωραίο, βοηθάς τον κόσμο.
Μην γίνεσαι κυνικός. Σε ξέρω καλά.
- Έχεις έρθει με αμάξι; - Ναι.
Θέλω να πάω στη λιμνοθάλασσα.
Έχει χαρακτήρα χωρίς το νερό.
Είναι κάπως ελκυστική.
Χαίρετε, χρειάζομαι οδική βοήθεια.
Δεν ξέρω. Δεν παίρνει μπρος.
Ποτέ δεν μπόρεσα να γράψω για τη ζωή μου στην Ευρώπη.
Τίποτα δεν με ενέπνεε.
Η πηγή των ιστοριών μου ήταν η πόλη αυτή.
Τα παιδικά μου χρόνια, η εφηβεία μου, τα νιάτα μου.
Ο κόσμος, τα μέρη.
Εσύ.
Θα με κάνεις να κλάψω.
Πόση ώρα θα κάνουν αυτοί οι τύποι;
Ο Κάτσο.
- Ποιος είναι ο Κάτσο; - Ο δήμαρχος.
Άντε, Ιρένε, δοκίμασε.
Αυτό ήταν.
Έτσι μπράβο.
Με συγχωρείτε, Ντανιέλ. Θέλω να πάρετε αυτόν τον φάκελο.
Είναι διηγήματα που έχω γράψει.
Αν μπορούσατε να τα διαβάσετε,
ακόμα κι ένα μόνο, θα ήταν μεγάλη μου τιμή.
Δηλαδή, είσαι συγγραφέας. Θα 'θελα να διαβάσω κάτι από εδώ.
- Το εκτιμώ και με συγχωρείτε. - Για ποιο πράγμα;
- Πώς λέγεσαι; - Ραμίρο.
Ραμίρο, σ' ευχαριστώ που μου εμπιστεύτηκες το υλικό σου.
Ναι;
Η δημοκρατία και η ευτυχία
παράγουν μέτρια και κοινότοπη λογοτεχνία.
Η μεγάλη λογοτεχνία προέρχεται από κοινωνίες άδικες και βίαιες,
όπου η υπαρξιακή κενότητα γεμίζει με δημιουργικότητα.
Υπογραφή: Ντανιέλ Μαντοβάνι.
Βερολίνο, Μάιος του 1991.
Με τσάκωσες.
Τι σ' έπιασε;
Μήπως κάνεις κάποιο λάθος;
Το ξέρεις ότι θα μπορούσα να είμαι πατέρας σου;
Όχι, αισθάνομαι πολύ άσχημα.
Έχω έναν τρομερό πονοκέφαλο.
Χρειάζομαι ξεκούραση.
Ναι, ξέρω, το καταλαβαίνω.
Όμως, είναι αδύνατο. Δεν μπορώ να πάω.
Πολύ κρίμα. Ακούγεται υπέροχο.
Θα το χάσω, τι να κάνω.
Θα ήθελα να σε παρακαλέσω,
να ζητήσεις συγγνώμη από μέρους μου.
Ευχαριστώ, Κάτσο.
Να 'σαι καλά. Με συγχωρείς, αλλά χρειάζομαι ξεκούραση.
Παρακαλώ;
Εννιά κιόλας;
Ευχαριστώ πολύ.
Κοπελιά;
Λυπάμαι, αλλά πρέπει να φύγεις.
Ζήτω η πατρίδα, Ντανιέλ!
Παιδιά, να το επισπεύσουμε λίγο;
Τι λέτε γι' αυτό;
Μέντεζ, το επόμενο.
ΔΕΚΤΑ / ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΑ
- Ντανιέλ; - Όχι.
Μέντεζ;
Όχι.
Απορρίπτεται, τότε.
Αυτό εδώ;
Όχι.
Μα το έκανε η σύζυγος του Ρίβολι, του λογιστή.
Ισοβαθμία. Μέντεζ, πάρ' το πάνω σου.
Πούλο. Επόμενο.
Απορρίπτεται!
- Μα είναι ο Πάπας. - Ναι...
Μέντεζ;
Ναι, η τεχνική του είναι πολύ φτωχή.
Εντάξει, αν συμφωνείτε, το απορρίπτουμε.
Επόμενο... όχι. Ήταν το τελευταίο.
Περίμενε. Γύρνα το από πίσω.
Το βλέπετε;
Ο κόσμος εδώ ζωγραφίζει σε ό,τι πέσει στα χέρια του.
Οι φτωχούληδες! Εγώ τους λέω να πάρουν καμβάδες, αλλά...
Ακριβώς, όποιος κι αν το έκανε αυτό,
σκόπιμα ή όχι, τα κατάφερε περίφημα.
Επειδή με την αφίσα από πίσω,
κατάφερε να κάνει τον πίνακα αυτόν
με ένα κοινό και κακό σχέδιο
να πάρει ένα άλλο νόημα.
Ακουσίως, προτείνει μία κριτική ματιά.
Με συγχωρείς, Ντανιέλ, αλλά ξέρω και το παιδί και τους γονείς του,
και το έργο του είναι μόνο ό,τι φαίνεται από μπροστά.
- Όχι από πίσω. - Ναι, το ξέρω.
Όμως, δεν έχει σημασία τι ήθελε να κάνει ο καλλιτέχνης.
Αυτός ο πίνακας δεν πρέπει να κρεμαστεί σε τοίχο,
αλλά να μπει στη μέση ενός δωματίου.
Για να βλέπει ο κόσμος και τις δύο πλευρές.
Κατ' εμέ, πρέπει να πάρει το Α' βραβείο.
Είναι απίστευτα καινούργιο.
Ισχύει.
Συμφωνώ απόλυτα με τον Μαντοβάνι.
Είναι για Α' βραβείο.
Καλώς, εγώ τώρα πάω να κάνω τις προετοιμασίες.
Θα λείψω για λίγο.
Επιστρέφω.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται, κανείς δεν κάνει τίποτα.
Δεν συμβαίνει στο Σάλας μόνο. Παντού έτσι είναι οι άνθρωποι.
Στη Νέα Υόρκη στο Αμστερντάμ, στο Βερολίνο.
Δρ. Φλορένσιο Ρομέρο, πρόεδρος του Σ.Πλα.Τ.Σ.
Σ.Πλα.Τ.Σ.; Τι είναι αυτό;
Ο Σύλλογος Πλαστικών Τεχνών του Σάλας.
- Ωραία, συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.
Ισχύει ότι κατά τη γνώμη σας
ο πίνακάς μου δεν είναι καλός;
Τον βλέπω στους απορριφθέντες.
Ίσως να έγινε κάποιο λάθος.
Μισό λεπτό. Εσείς δηλαδή είστε ένας εκ των διαγωνιζομένων,
αλλά θέλετε επίσης να κρίνετε τις αποφάσεις μας;
Όχι. Με συγχωρείτε που εξέφρασα τη γνώμη μου.
Προφανώς, δεν είμαι σε θέση να πω απολύτως τίποτα.
Αυτό ακριβώς είχα φανταστεί.
Επειδή το εικαστικό σας γούστο, απ' ό,τι φαίνεται,
είναι εντελώς επηρεασμένο από τις ξένες παραδόσεις.
Και αυτό θέλετε να επιβάλλετε κι εδώ.
Μαζί με τη λογοτεχνία σας.
Η οποία μαστίζεται από κακία και μίσος
προς τις ίδιες σας τις ρίζες. Είσαστε μέτριος.
Με συγχωρείτε, αλλά θα πρέπει να φύγετε,
πριν εξαντληθεί η υπομονή μου. Αρκετά.
- Αρκετά. - Εντάξει, φεύγω.
Θα δούμε ποιος θα πει την τελευταία λέξη.
Μα τι στο καλό;
Δεν γίνεται να σ' αφήσω μόνο σου. Πού πηγαίνεις;
- Στο ξενοδοχείο. - Θα σε πετάξω εγώ.
Οι αλήτες οι Ρομέρο. Σε μένα δεν κάνουν μαλακίες.
Ναι, είχα τη χαρά να τους γνωρίσω.
Από πού εμφανίστηκες εσύ;
Τίτι, να μου το πεις αν σου κάνουν πρόβλημα αυτοί οι τύποι.
- Σ' ευχαριστώ. Τα λέμε. - Βρέθηκες με την Ιρένε;
Εχθές βρεθήκαμε. Τα είπαμε λιγάκι.
Ωραία.
- Και πώς την είδες; - Μια χαρά.
Πώς σου φάνηκε;
Μου φάνηκε πολύ καλά. Η Ιρένε είναι πολύτιμη γυναίκα.
Ήταν πολύ ζόρικα, να ξέρεις.
Πάρα, πάρα πολύ ζόρικα.
Εσύ είχες χαθεί για τρία χρόνια,
αλλά αυτή σε ήθελε ακόμα.
Θυμάμαι όταν μία μέρα, ήμασταν ήδη παντρεμένοι,
γύρισα σπίτι και τη βρήκα να κλαίει.
Ήταν πολύ λυπημένη.
Διάβαζε το βιβλίο σου.
Πήγε να το κρύψει, αλλά το είδα.
Έχει διαβάσει όλα τα βιβλία σου.
Πήγαινε στο Μπουένος Άιρες ή τα παράγγελε εδώ.
Σε ακολουθούσε όσο μπορούσε.
Όλη της τη ζωή.
Γιατί σ' τα λέω όλα αυτά;
Επειδή είσαι αδερφός μου, φίλος μου...
και θέλω να ξέρεις ότι όλα αυτά...
...έχουν τελειώσει πια. Είναι παρελθόν.
Περασμένα ξεχασμένα.
- Σίγουρα. - Με κατάλαβες;
- Απολύτως. - Με πιάνεις;
- Είμαστε ευτυχισμένοι, Τίτι. - Έτσι φαίνεται.
Θα τα πούμε απόψε. Μην αργήσεις.
Αγίου Μπελγκράνο 45.
Θα τα πούμε.
- Ευχαριστώ. - Με συγχωρείτε, Ντανιέλ.
Αυτή η αναπηρική καρέκλα λειτουργεί με μπαταρία
και θα του επέτρεπε να τα βγάνει πέρα μόνος του.
Καταλαβαίνετε τι θα ήταν αυτό για ένα αγόρι σε τέτοια κατάσταση;
Στο δια ταύτα, παρακαλώ.
Χρειαζόμαστε $9,800 να την αγοράσουμε.
Είναι εισαγόμενη.
Όπως θα φαντάζεστε, τόσα λεφτά δεν μαζεύονται.
Εγώ είμαι άνεργος και η γυναίκα μου είναι δασκάλα.
Κάναμε τα πάντα για να την αγοράσουμε.
Πήγαμε σε κάθε οργανισμό και άκομα παραπέρα.
Όμως, τίποτα, κύριε.
Γι' αυτό πήραμε το θάρρος να έρθουμε σ' εσάς.
Ό,τι είναι αδύνατο για εμάς, μπορεί να είναι τίποτα για εσάς.
Και αυτό το τίποτα, θα ήταν τα πάντα για τον Χουλιάν.
Είνα $9800, κύριε.
Επιτρέψτε μου να σας πω δυο λόγια για τον Χουλιάν.
Είναι οπαδός του Σαν Λορένζο, όπως ο πατέρας του.
Είναι τρυφερός, ευαίσθητος, με σιδερένια θέληση.
Του αρέσει η εξοχή, αγαπάει τη λιακάδα,
αλλά πιο πολύ του αρέσει ν' ακούει μουσική στο PC.
Για ώρες!
Πώς τη λένε αυτή την τραγουδιάρα που σου αρέσει τόσο πολύ;
Πώς τη λένε; Πες στον κύριο.
- Τέιλορ Σουίφτ. - Αυτή, η Τέιλορ Σουίφτ.
Είναι πάντα καλόκεφος, όπως τον βλέπετε τώρα.
Παρά το πρόβλημά του, είναι δυνατός και καλόκαρδος.
Είναι μαχητής.
Είτε το πιστεύετε είτε όχι, αυτός στηρίζει εμάς.
Θα σας δώσω την κάρτα με τα στοιχεία μου, κ. Ντανιέλ,
και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
- Ορίστε. - Λυπάμαι πολύ για τον γιο σας.
Όμως, δεν μπορώ να σας βοηθήσω.
Δεν έχει να κάνει με τα λεφτά, αλλά δεν είμαι ΜΚΟ.
Χρειάζεστε βοήθεια από την Πολιτεία.
Η κατάστασή σας δεν με αφήνει αδιάφορο.
Είμαι πολύ ευαισθητοποιημένος.
Αλλά είμαι συγγραφέας και αυτό είναι κάτι διαφορετικό.
Όπως σας είπα, είτε θέλατε ένα δολάριο είτε χίλια,
θα ήταν το ίδιο. Πείτε ότι έλεγα ναι.
Υποθετικά το λέω. Δεν θα το κάνω.
Ας υποθέσουμε ότι σας δίνω $10,000.
Ισχύει αυτό που είπατε. Για μένα δεν είναι τίποτα.
Όμως, θα ήταν λάθος κίνηση και κόντρα στις αρχές μου.
Τι θα γινόταν με όποιο άλλο παιδί είναι σαν τον γιο σας;
Θα ήταν άδικο. Λυπάμαι, αλλά όχι.
Κύριε, κάτι είναι να βοηθήσετε ακόμα και έναν.
Τουλάχιστον θα βοηθήσετε.
Ξέρω ότι πολλά άτομα έχουν ανάγκη σε όλον τον κόσμο.
Αλλά δεν θα ήταν καλύτερα να βοηθηθεί ακόμα κι ένα από αυτά;
Είμαστε όλοι απ' το Σάλας. Εσάς δεν σας είναι τίποτα.
Αν σας βοηθούσα, θα ήμουν κάτι σαν θεότητα.
Ένας σωτήρας που αποφασίζει με έναν άγνωστο τρόπο,
για την πίστη όσων βρίσκει στον δρόμο του.
Το θέμα είναι ότι δεν είμαι θρήσκος.
Και δεν θέλω να βρεθώ σ' αυτή τη θέση.
Η απάντησή μου είναι όχι.
Εξάλλου...
Ο τρόπος που μου το ζητάτε μου μοιάζει εκβιαστικός.
Άντε γεια.
Να με σ'χωράτε.
Η καλλιτεχνική δημιουργία δεν επαφίεται στην ηθική.
Οι μεγάλλοι καλλιτέχνες της Ανα- γέννησης, για παράδειγμα, όπως...
ο Ραφαήλ ή ο Μιχαήλ Άγγελος
έκαναν απίστευτα έργα τέχνης στην υπηρεσία...
της εκκλησιαστικής προπαγάνδας.
Ένα μεγάλο μέρος του σπουδαίου κινηματογράφου της Λένι Ρίφενσταλ
πραγματοποιήθηκε ως προπαγάνδα των Ναζί.
Υπάρχουν εκατοντάδες άλλων παραδειγμάτων.
- Καλησπέρα. - Ωραία...
- Ο Ρομέρο... - Γεια σε όλους.
Είμαι ο δρ. Φλορένσιο Ρομέρο.
Είμαι σίγουρος ότι ξέρετε όλοι πολύ καλά ποιος είμαι.
Επιτρέψτε μου μία σύντομη διακοπή.
Θα σας μοιραστούν φωτοαντίγραφα
με αποσπάσματα από ένα βιβλίο του κυρίου από εδώ.
- Δεν το πιστεύω! - Λέγεται Ο Γίγαντας της Άμμου.
Διαβάζοντάς τα, θα μπορέσετε να δείτε
πως αμαυρώνει την κοινότητά μας.
Μας παρουσιάζει σαν βάρβαρους και διεστραμμένους.
Όμως, όχι μόνο σ' αυτό, αλλά και σε κάθε βιβλίο του,
δεν κάνει τίποτα άλλο απ' το να μας φέρεται σαν μιάσματα.
Μην προσποιείσαι άλλο. Εσύ είσαι το μίασμα.
Προσπαθείς να μας καταλογίσεις
τις χειρότερες ανθρώπινες συμπεριφορές.
Αξιότιμε υπερασπιστή των καλών τρόπων,
αν δεν θες να με ακούσεις, πράγμα που με τιμά απίστευτα,
σε παρακαλώ να αποχωρήσεις.
Αυτά τα άτομα θέλουν να μ' ακούσουν. Σεβάσου τα.
- Όχι εμένα, αλλά αυτά. - Είσαι μεγάλος δημαγωγός.
Μην προσποιείσαι άλλο. Αυτά τα άτομα δεν ξέρουν τι είσαι.
Δεν ξέρουν τι γράφεις. Μην τα υποτιμάς άλλο.
Ξέρετε γιατί δεν ήρθε ποτέ εδώ;
Όλα τα έργα του εκατομμυριούχου
βασίζονται σε συκοφαντίες για την κοινότητά μας.
Αν δεν τον θεωρείτε αχρείο, δεν ξέρω τι άλλο να πω.
Είσαι ένας υπηρέτης, ένας κλόουν των πλούσιων Ευρωπαίων!
Δεν έχεις αίσθηση των καταβολών σου.
Δεν ξέρεις την τάξη σου.
- Αλήθεια; - Ναι.
Γι’ αυτό ο Δάντης Αλιγκέρι
τοποθετεί τους προδότες στον έσχατο κύκλο της Κολάσεως.
Θεωρεί την προδοσία ως την απεχθέστερη των αμαρτιών,
για τον απλούστατο λόγο πως για να προδώσει κάποιος,
πρέπει πρώτα να κερδίσει την εμπιστοσύνη των θυμάτων του.
- Αυτός εδώ είναι ένας Ιούδας. - Μπράβο!
- Μπράβο. - Αν θέλετε...
...σας το διαβάζω δυνατά.
Κεφάλαιο: "Το Πέρασμα του Σιδηροδρόμου", σελ. 120.
Εκτός απ' τους κρεολούς αλογατάρηδες,
ο μηχανικός, ο γίγαντας του περιφερειακού,
όπως τον έλεγαν οι Κρεολοί, είχε κι ένα άλλο συνήθειο.
Σε μία αποθήκη του ράντσου του,
φυλάκιζε φτωχά, αγράμματα άτομα, για να τον υπηρετούν.
Οικογένειες ολάκερες στοιβαγμένες υπό τον ζυγό του.
Δεν χρειάζεται να σας πω σε ποιον αναφέρεται.
Στον μηχανικό Τούλιο Γκαλιάρντι, τον αγαπητό συμπολίτη μας.
Το ντερέκι, ο Γκαλιάρντι, που ήταν δύο μέτρα.
Είχε μία αποθήκη έξω απ' την πόλη.
Δυστυχώς, δεν ζει για να υπερασπιστεί τον εαυτό του
από τις προσβολές του. Αν ήταν εδώ, όμως,
σίγουρα θα τον έβαζε στη θέση του αυτόν εδώ πέρα.
Και δεν είναι αυτό μόνο.
Έχει πολλά ακόμα. Είσαι ένας αχρείος!
Σηκώνεσαι και φεύγεις, όταν δεν σε παίρνει.
- Ναι; - Ναι, κύριε!
Και τώρα ήρθες να δώσεις διαλέξεις.
Βρήκες την τέλεια συνταγή!
Δυσφημίζεις τον τόπο σου και πληρώνεσαι έναν σκασμό λεφτά.
Φιλάς τον κώλο των Ευρωπαίων! Πρέπει να σου δώσουν βραβείο.
- Γι' αυτούς δουλευεις. - Πολύ καλά, εντάξει.
Ωραία παράσταση. Πολύ πειστική.
Καλύτερη και από την πρωινή.
Ωραία ηθοποιία. Σε συγχαίρω.
Σ' ευχαριστώ και για την ιδέα. Μπορεί να τη χρησιμοποιήσω.
Αν και ίσως δεν λειτουργήσει,
γιατί είναι βλακωδέστατη.
Τώρα, σε παρακαλώ, βγες από την αίθουσα.
Ο κόσμος ήρθε ν' ακούσει εμένα, και όχι εσένα.
Εντάξει, τελείωσα.
Θα φύγουμε. Γιατί, μας φοβάσαι;
Δεν θα σου κάνουμε τίποτα.
Τι περιμένεις από κάποιον που δεν είχε την αξιοπρέπεια
να γυρίσει για να θάψει τον ίδιο του τον πατέρα.
Ψέματα λέω;
Πάμε.
Γι' άλλη μία φορά, η πραγματικότητα ξεπερνά τη μυθοπλασία.
Ας υποθέσουμε ότι λέει αλήθεια.
Ας υποθέσουμε ότι είμαι αυτό το τέρας που λέει ότι είμαι.
Θα με ακύρωνε αυτό ως καλλιτέχνη;
Εγώ γράφω λογοτεχνία, νουβέλες, μυθοπλασία.
Και όχι ηθικολογικά βιβλιαράκια.
Πολλές ποταπές πράξεις
κάποιων χαρακτήρων μου
δυστυχώς, είναι μέρος του κόσμου στον οποίο ζούμε.
Το γεγονός ότι οι χαρακτήρες μου κάνουν ό,τι κάνουν,
δεν σημαίνει ότι επιδοκιμάζω ή ότι αποδοκιμάζω τις πράξεις τους.
Εγκρίνουν τις δολοφονίες όσοι γράφουν αστυνομικές νουβέλες;
Όμως, γιατί δεν γράφετε για πιο όμορφα πράγματα;
Παραιτούμαι.
Η ερώτησή σας θέτει υπό αμφισβήτηση όλη μου τη ζωή ως συγγραφέας.
ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ. ΡΩΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΙ ΕΓΙΝΕ.
Το ξενοδοχείο είναι σαν από ρουμανική ταινία.
Επίσης, μ' ανέβασαν σ' ένα πυρο- σβεστικό να χαιρετάω τον κόσμο.
Ναι, μαζί με τη νικήτρια των Καλλιστείων. Πού να σ' τα λέω.
Νούρια;
Ο λόγος που σε παίρνω
είναι επειδή θέλω να πάρω ένα αναπηρικό αμαξίδιο για ένα αγοράκι.
Είναι κάπως ιδιαίτερο και δεν το βρίσκουν εδώ.
Θα σε φέρω σε επαφή με τον πατέρα. Αγόρασέ το ή στείλε του τα λεφτά.
Δεν ξέρω. Ό,τι είναι πιο εύκολο.
Γράψε το τηλέφωνό του.
Κεφάλαιο 4ο ΤΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ
Το σπίτι σου είναι όμορφο.
Όμορφο;
Διάλεξες ένα απαίσιο επίθετο.
Φιλάκι;
Δες εδώ!
Προβατοκεφαλές!
Το αγαπημένο του φαγητό.
Μόλις περάσει η πρώτη αναγούλα, μετά είναι νόστιμα, σ' το υπόσχομαι.
Ένα για τον καθένα μας.
Μου κάνει εντύπωση που είτε είσαι πολύ αφελής
ή πολύ αλαζονικός, δεν ξέρω τι απ' τα δύο,
ώστε να αγνοείς ότι κάποιοι εδώ στο Σάλας
θα θίγονταν απ' όσα γράφεις.
Ακόμα κι αν ο Ρομέρο είναι ο χειρότερος άνθρωπος στην πόλη.
Αυτό το ξέρουν όλοι.
Δείτε.
- Δεν έχει τέτοια στας Ευρώπας. - Εντυπωσιακό.
Εξάλλου, τα αργεντίνικα ψητά δεν είναι εφεύρεση των Αργεντινών.
- Αλήθεια; - Οι Χιλιανοί το έκαναν πρώτοι.
Αν το μάθαιναν αυτό οι καβα- λάρηδές μας θα έκαναν χαρακίρι.
Αυτό είναι Γιαπωνέζικο. Κόβουν τον πούτσο τους με μαχαίρι.
Στην Αργεντινή δεν είχε αγελάδες, ο Κολόμβος τις έφερε.
Στην Αργεντινή είχαμε στρουθοκάμηλους, πέρδικες...
Απίστευτο. Τα λες όπως τα έλεγες πριν από χρόνια.
Δεν άλλαξες καθόλου.
- Λοιπόν; - Τι;
Όχι, πρόποση πρώτα.
Πρώτα μία πρόποση.
Το ξέρετε ότι δεν είμαι συναισθηματικός.
Εμένα δεν με νοιάζουν οι επισημότητες και τα τοιαύτα.
Όμως, θα κάνω μια πρόποση για χάρη σου Ντανιέλ, επειδή...
Δες από πού ξεκίνησες.
Και δες τι κατάφερες.
Εργάστηκες σκληρά για να τα καταφέρεις.
Είμαι πάρα πολύ περήφανος για σένα, Ντανιέλ.
Είσαι άνθρωπος τίμιος.
Αξιέπαινος.
Εύγε, Ντανιέλ!
Και για την Ιρένε...
Τη γυναίκα με την οποία ελπίζω να περάσω μαζί της τη ζωή μου.
Κάναμε οικογένεια μαζί.
Με αμοιβαίο σεβασμό.
Μοιραζόμαστε...
...το ίδιο κρεβάτι κάθε βράδυ.
Τι άλλο θέλω.
Εβίβα.
Τι χαζός που είμαι.
Δώσ' μου ένα φιλάκι.
Ωραία.
Ξεκινάμε;
Εντυπωσιακό.
Και πού να φας τα κεφαλάκια.
Γιατί πλένεις τα πιάτα, Ντανιέλ; Θα τα κάνω εγώ μετά.
- Όχι, θέλω να βοηθήσω. - Ασ' τον, του αρέσει.
- Και τι έγινε, ρε; - Λοιπόν...
Ανοίγω την πόρτα και τι βλέπω;
Ένα κορίτσι πανέμορφο. Σχεδόν παιδί.
Όμως, είχε μία συμπεριφορά τσουλίστικη. Ήταν αποφασισμένη.
Μπήκε φουριόζα στο δωμάτιο. Επαγγελματίας πουτανί.
Χωρίς αναστολές, άτακτη και έτοιμη για όλα.
- Ήξερε τι ήθελε η πόρνη. - Ήρθαν τα παιδιά.
Γεια!
Γεια.
- Η κόρη μας, η Χούλια. - Γνωριστήκαμε στη διάλεξη.
Λατρεύει το έργο σου. Τα έχει διαβάσει όλα.
Φιλάκι;
Και ο Ρόκε, ο αγαπητικός της.
Δεν βάζετε κάτι να πιούμε όλοι;
Έλα.
Ουίσκι, Ρόκε.
Τη γάμησες;
- Όχι... - Ρε μαλάκα!
Έρχονται χαζο-Αμερικάνοι να κυνηγήσουν αγριόχοιρους.
Έτσι, τους μαζεύουμε στο φορτηγάκι του Ρόκε,
το οποίο έχει πλήρη εξοπλισμό.
Τους παρέχουμε τα πάντα, καραμπίνες,
σφαίρες, τροφή, τα πάντα όλα.
Και πάμε για κυνήγι αγριογούρουνων.
Κάποιες φορές βρίσκουμε, κάποιες όχι.
Έτσι, ο Ρόκε...
καμιά φορά τους πάει οικόσιτα.
Τα ταΐζεις με το χέρι.
Τα Αμερικανάκια πυροβολούν
και αστοχούν, επειδή είναι χάπατα.
Και τότε, ο Ρόκε, από την καρότσα του φορτηγού,
με την καραμπίνα του,
ρίχνει ταυτόχρονα με τα Αμερικανάκια.
Κατάλαβες; Έτσι ρίχνει.
Όποτε αστοχούν, ρίχνει αυτός.
Και το χάφτουν.
Εγγυημένη διασκέδαση.
Τέλος καλό για όλους.
Φεύγουν ξετρελαμένοι. Κάνε το γουρούνι.
- Βρε μπαμπά! - Μία φορά μόνο.
- Κάνε το αγριογούρουνο. - Όχι, Αντόνιο!
- Έλα, κάν' το. - Φτάνει, μπαμπά.
Καλά, αφού δεν θέλετε.
- Πότε φεύγεις; - Μεθαύριο.
Πάμε αύριο το βράδυ για κυνήγι αγριόχοιρων;
Θα είναι τσάμπα, κι ας είσαι ξένος.
Είδες; Πιο πολλές ιστορίες του κάμπου και του λόγγου
για τους Ευρωπαίους αναγνώστες σου. Ωραία.
- Καλά, πάμε. - Ωραία.
Ακούς; Είπε ναι.
Ετοίμασε τα πάντα, γιατί αύριο το βράδυ...
...θα πάμε για κυνήγι με τον φίλο μου.
Ωραία, και τώρα...
Πάμε κάπου άλλου να πιούμε κανένα ποτάκι.
Όχι, εγώ είμαι πτώμα.
Δεν έχω κοιμηθεί από τότε που έφυγα απ' τη Βαρκελώνη.
Πάμε, ρε φίλε!
Γεια σου!
Τι κάνεις; Δώσε φιλάκι στο φιλαράκι μου.
- Δώσε φιλάκι. - Γεια σου.
Έτσι μπράβο. Πολύ ωραία.
Αυτά τα κορίτσια πρέπει να τα έχω γαμήσει...
...20 με 30 φορές το καθένα.
Όλες τις έχω γαμήσει.
Η θεωρία μου λέει ότι
μπορείς να έχεις σχέση
μ' ένα κορίτσι ή με μία άλλη γυναίκα.
Μπορείς να ξεστρατίσεις λιγάκι.
αλλά πάντα πρέπει να γυρνάς στη δική σου γυναίκα.
Σε αυτή που σου ανήκει.
Σ' αυτή που σου έχει κάνει οικογένεια και τη σέβεσαι.
Το ίδιο πιστεύω και για τις γυναίκες, όμως.
Και η σύζυγος μπορεί να κάνει σχέση με άλλον άντρα.
Τι να γίνει.
Γεια σου, ρε Αντόνιο!
Γεια σου, Ρόκε.
Ρόκε;
Τώρα που λείπουν οι σκρόφες, κάνε το αγριογούρουνο.
Άκου τον.
Κάν' το ξανά. Με ενθουσιασμό, όμως. Έλα!
- Το κάνει ολόιδιο. - Ναι.
Λυπάμαι, παιδιά, αλλά εγώ φεύγω, είμαι ψόφιας.
Αλήθεια, έχω να κοιμηθώ τρεις μέρες.
Ρόκε, πέτα τον σπίτι. Εγώ θα μείνω να παίξω με τη μικρή.
Όχι, μόλις ήρθε το παιδί.
Θα περπατήσω ή θα πάρω ταξί.
Χαζός είσαι; Δεν έχει ταξί εδώ.
Το ξενοδοχείο είναι μακριά.
Τραβάτε, Ρόκε.
Ρόκε.
Τι κοιτάς, Βάσκο, και χαζογελάς;
Τι κοιτάς; Έχεις κάνα πρόβλημα;
Τι κάνεις εδώ; Πώς μπήκες μέσα;
Φύγε από εδώ, σε ικετεύω.
Το ήξερες ότι είμαι φίλος των γονιών σου.
Σταμάτα το αυτό!
- Έλα, καλέ, μη με διώχνεις. - Θέλω να φύγεις.
Είναι και ο πατέρας σου, είναι και το αγόρι σου.
Έχουμε χωρίσει πλέον. Είναι αγενής και κρετίνος.
Δεν με νοιάζει. Τα ρούχα σου και δρόμο.
Θέλω να φύγω από εδώ. Δεν θέλω να μείνω
και να ζήσω σκατά, όπως η μάνα μου.
Ντύσου και δρόμο!
Δεν μου μιλάς;
Καλέ;
Γεια σου!
Πούστη!
Σταμάτα!
Φύγε, φτάνει πια!
Φτάνει!
Αντόνιο.
Θες να μιλήσουμε, Αντόνιο;
Αντόνιο;
Πολύ καλά. Τώρα, ναι.
Ας δούμε τι έχουμε εδώ.
Δυο λόγια από τον επιφανή πολίτη σας;
Καλώς.
Με τιμά ιδιαίτερα αυτή η χειρονομία που απαθανατίζει την εικόνα μου.
Ή κάτι που με θυμίζει, τουλάχιστον.
Αναγνωρίζω ότι πρόκειται για μία πολύ προσωπική απεικόνιση.
Ένας φίλος, επίσης νομπελίστας συγγραφέας, μου είπε κάποτε:
Αν κερδίσεις το Νόμπελ, μετατρέπεσαι σε άγαλμα.
Απ' ό,τι φαίνεται, δεν το εννοούσε μεταφορικά.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Πολύ καλά.
Υπέροχα! Τα πήγες περίφημα. Συγχαρητήρια!
Στην τελευταία σου διάλεξη δεν θα έχεις προβλήματα.
Σε διαβεβαιώνω, έχε μου εμπιστοσύνη.
Ναι, θα πήγαινα. Δεν φοβάμαι.
Παντού υπάρχουν πικρόχολοι άνθρωποι, Ντανιέλ.
Δεν αντέχουν την επιτυχία σου, τα επιτεύγματα, το Νόμπελ σου.
Και το βλέπουν και σαν ευκαιρία να βλάψουν κι εμένα.
Τοπικά προβλήματα. Έμμεσο χτύπημα. Τους ξέρω καλά.
Ντανιέλ...
Κάτι τελευταίο για τον διαγωνισμό.
Νομίζω ότι έχεις δίκιο, δεν σε αμφισβητώ,
αλλά θα πρέπει να σου ζητήσω
να μην απορρίψεις κάποια έργα.
Άκουσα ότι απέρριψες όλους τους ντόπιους.
Μη με παρεξηγήσεις.
Δεν έχω ιδέα από τέχνη,
αλλά εσύ φεύγεις αύριο και δεν θα ξανάρθεις.
Εγώ θα τους φάω στη μάπα, ξέρεις.
Θα με ρωτάνε γιατί δεν πέρασαν οι πίνακές τους και πάει λέγοντας.
Ντανιέλ, σ' το ζητάω σαν χάρη.
Δέξου μερικά έργα, σε παρακαλώ.
Έτσι, απόψε θα γίνει μία ειρηνική εκδήλωση.
Κάνε ό,τι θες, αφού είναι τόσο σοβαρό ζήτημα.
Ντανιέλ;
Τα λέμε στις 19:00.
Μη μας στήσεις αυτή τη φορά.
Ντανιέλ!
Μας έστησες. Δεν φάνηκες τελικά.
Τι λες γι' απόψε;
- Πώς σε είπαμε; - Ρενάτο.
- Ναι.
Άκου, δεν ήρθα σπίτι σου κι ούτε πρόκειται,
επειδή δεν σε ξέρω και δεν ξέρω ποιος είσαι.
Με κατάλαβες; Ούτε κι εσύ ξέρεις εμένα.
Δεν έχεις καμία ιδέα για το ποιος είμαι και τι κάνω.
Οι χαρακτήρες στα βιβλία μου είναι αυτό ακριβώς, χαρακτήρες.
Είναι φανταστικοί, δεν υπάρχουν.
Αν ενθουσιάστηκες όταν σκέφτηκες ότι ο πατέρας σου ήταν ένας εξ αυτών,
- Λυπάμαι. - Μα...
Εσύ κι εγώ δεν έχουμε τίποτα κοινό,
πέραν του ότι γεννηθήκαμε εδώ. Τίποτα άλλο.
Δεν σε έστησα.
Δεν υποχρεούμουν να έρθω, επειδή με κάλεσες και μόνο.
Δεν είμαι αντικείμενο. Δεν είμαι στη διάθεσή σου.
Το κατάλαβες;
Να προσκαλείς άτομα που τα ενδιαφέρει η πρόσκλησή σου.
- Ναι, αλλά... - Δεν πάει έτσι.
- Άκου με, σου μιλάω. - Ναι.
Δεν πάει έτσι το πράγμα.
Πρέπει να είναι αμοιβαίο, αμφίδρομο.
- Κατάλαβες; - Ναι.
Υπό άλλες συνθήκες, δεν θα έκανα τον κόπο να εξηγηθώ,
αλλά σήμερα, δεν ξέρω γιατί,
θέλω να πω αυτό που σκέφτομαι.
- Λες και γνωριζόμαστε. - Μα πρόκειται για τον πατέρα μου.
Καλή σου μέρα.
Τι στον διάολο έκανες;
Δεν το ήξερα ότι έγινες πορνόγερος.
Δεν ήξερα ποια είναι. Αν το ήξερα, δεν θα...
Σας διακόπτω;
- Τι έπαθε η μούρη σου; - Τι εννοείς;
Δεν είναι τίποτα. Μου είπε κάτι ο Βάσκο
και τον έστειλα στο νοσοκομείο.
Πού κοιμήθηκες χθες βράδυ;
Μαζί του ήμουν και μιλούσαμε για...
...για τη ζωή.
Για τη ζωή.
Όλα καλά είναι. Πήγαινε σπίτι.
Έλα τώρα, πάνε σπίτι.
Πήγαινε.
Να σε πετάξω κάπου; Πού πας;
Στο Πολιτιστικό Κέντρο. Είναι η τελευταία μου διάλεξη.
Εντάξει, θα σε πάω εγώ.
Όχι.
Θέλω να περπατήσω, να πάρω λίγο αέρα.
Μην ξεχάσεις το ραντεβού μας με τα γουρουνάκια απόψε.
Σήμερα είμαι διακεκριμένο πρόσωπο.
Αν και πολύς κόσμος δεν γνωρίζει γιατί.
Κάτι σαν εθνικός ήρωας
που τον βγάζετε απ' το ντουλάπι, τον ξεσκονίζετε,
ώστε να παραβρεθεί σε κάποια πολιτιστική γιορτή,
και να βγάλει έναν μικρό λόγο.
Μετά, τον βάζετε πάλι πίσω στο ντουλάπι.
Μία μοίρα οπωσδήποτε άξια μιας μικρής πόλης,
για κάποιον που για 30 χρόνια
προσπαθούσε να ξεφύγει συγκεκριμένα από αυτό.
Όμως, για να γίνω εθνικός ήρωας μου λείπει το πιο σημαντικό.
Ο θάνατός μου.
Για το τέλος...
...ένα χειροκρότημα για εσάς.
Επειδή συνεχίσατε να έρχεστε.
Για εσάς.
Ντανιέλ, θα σε πάμε εμείς.
Όχι, σας ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Καλησπέρα σας. Απλά κοιτούσα, τίποτα άλλο.
Εδώ ήταν το πατρικό μου παλιά.
Το σπίτι μου. Εδώ έζησα σαν παιδί.
- Είμαστε κλείστα. - Εδώ ήταν γκαράζ...
- Προδότη! - Πουτάνας γιε!
Καλή τύχη.
Λοιπόν, φίλοι μου...
Είναι μεγάλη χαρά να βρίσκομαι στον διαγωνισμό ζωγραφικής.
Και είναι τιμή να έχω για Πρόεδρο της Επιτροπής
τον έναν και μοναδικό Ντανιέλ Μαντοβάνι.
Τον καλλιτέχνη απ' το Σάλας που κατέκτησε τον κόσμο
και που αναγορεύτηκε Επιφανής Πολίτης
της πολυαγαπημένης μας πόλης.
Η Γραμματέας Πολιτισμού, η Εμίλ, είναι επίσης κριτής.
Και ο Μέντεζ, ο οποίος για προσωπικους του λόγους,
δεν εργάζεται πλέον εδώ μαζί μας.
Είμαι πεισμένος ότι ο πολιτισμός κατέχει κεντρικό ρόλο
στην εξέλιξη ολόκληρης της κοινωνίας.
Και πως η Πολιτεία έχει την υποχρέωση να τον προωθεί.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους
που βοηθήσατε να υπερα- σπιστούμε τον πολιτισμό.
Η καλύτερη πολιτιστική πολιτική...
Η καλύτερη πολιτιστική πολιτική είναι να μην έχεις καμία.
Να υπερασπιστούμε τον πολιτισμό μας.
Πάντα ο πολιτισμός θεωρείται κάτι αδύναμο, εύθραυστο,
κάτι ασθενικό που έχει ανάγκη
να φυλάσσεται, να προστατεύεται, να προωθείται
και να επιδοτείται.
Ο πολιτισμός είναι άφθαρτος.
Είναι ικανός να επιβιώσει από τις χειρότερες καταστροφές.
Υπήρχε μία άγρια φυλή στην Αφρική,
που η λέξη "ελευθερία" δεν υπήρχε στη γλώσσα τους.
Ξέρετε γιατί;
Επειδή ήταν ελεύθεροι.
Πιστεύω ότι η λέξη "πολιτισμός" βγαίνει πάντα απ' τα χείλη
των πιο αδαών, ηλίθιων κι επικίνδυνων ανθρώπων.
Εγώ προσωπικά δεν τη χρησιμοποιώ ποτέ.
Κύριοι...
Αυτοί εδώ δεν είναι οι πίνακες που κρίναμε άξιους για βραβείο.
Δεν ήταν καν ανάμεσα σε όσους επιλέξαμε.
Και ούτε επιλέξαμε, πολλώ μάλλον δεν βραβεύσαμε,
τον πίνακα αυτόν του γιατρού που είναι παρών.
Πάψε, απόβλητε! Άθλιε, ξεπουλημένε!
- Πουστράκο! - Όχι, παρακαλώ, μη!
Έλα εδώ, ρε μαλάκα!
Σταματήστε!
Έλα έξω αν είσαι άντρας, ρε!
Μαντοβάνι, επιφανή πολίτη του κώλου!
- Σας παρακαλώ. - Έλα έξω, ρε!
Έλα έξω να τα πούμε σαν άντρες, μωρή αδέρφω!
Επφανής πολίτης και τ' αρχίδια μου!
Έλα να σε σπάσω στο ξύλο, αν σου βαστάει, ρε χλεχλέ!
Γαμημένε προδότη! Το μουνί που σε πέταγε!
Μην μ' αγγίζετε! Έλα έξω, ρε! Περιμένω!
Έλα να σε λιανίσω, επιφανή προδότη!
Θα φύγω, αλλά έχω να πω κάτι ακόμα.
Ομολογώ ότι δεν με πειράζει να έχω εχθρούς που μου φέρονται
με τέτοια βιαιότητα. Και παρά...
την τρομερή βία αυτών των πράξεων,
αισθάνομαι μία ικανοποίηση
όταν αντιδρά ο κόσμος ενάντια στο κατεστημένο.
Εν προκειμένω: εμένα.
Στο δια ταύτα, όμως.
Ως συχνός παρατηρητής της ανθρώπινης κωμωδίας,
νιώθω πως έχω την ευθύνη να προσπαθήσω να κάνω τον κόσμο
ένα λιγότερο άσχημο μέρος.
Ξέρω ότι η μάχη είναι χαμένη.
Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάψω να μάχομαι.
Συνεχίστε έτσι.
Μείνετε όπως είσαστε. Μην αλλάξετε τίποτα εδώ.
Παραμείνετε μία κοινωνία υποκριτών,
και νιώστε μια ανόητη υπερηφάνεια
για την ίδια σας την άγνοια και τη βαρβαρότητα.
Λυπάμαι που σας προκάλεσα τόσο μεγάλο πρόβλημα.
Συνεχίστε τις ζωούλες σας. Κρατήστε το Σάλας...
...σαν έναν πολύτιμο παράδεισο.
Τίποτα άλλο.
Όχι, Ντανιέλ. Από την πίσω πόρτα.
Έλα, έλα.
Μην τολμήσεις να πας για κυνήγι με τον Αντόνιο.
Πρέπει να φύγεις απ' το Σάλας.
Τι έγινε;
Ντανιέλ, άκουσέ με, για μία φορά στη ζωή σου.
Πάμε στο ξενοδοχείο, να πάρεις τη βαλίτσα σου.
Πρέπει να σε βγάλω από την πόλη.
Δεν παίρνει μπρος.
Πάω να πάρω το φορτηγάκι. Εσύ μάζεψε τα πράγματά σου.
Θα έρθω να σε πάρω εγώ.
Εντάξει.
Ντανιέλ, παρέλαβα το στρώμα λάτεξ. Θα το βάλω σε λίγο εγώ.
Και αυτό είναι από το σχολείο.
Σας ζήτησε ένας ρεπόρτερ από το Μπουένος Άιρες. Μένει εδώ.
Σας πήραν απ' το γραφείο του Προέδρου.
Ρώτησαν αν ισχύει πως μένετε εδώ.
Νόμιζα ότι φεύγετε αύριο.
Αλλαγή σχεδίων.
Ραμίρο, μου άρεσαν πολύ τα διηγήματά σου.
Το αγαπημένο μου είναι αυτό με το ζευγάρι στο νοσοκομείο.
Είναι πολύ καλογραμμένο.
Το ύφος σου είναι προσεγμένο, με ευφράδεια και εξυπνάδα,
χωρίς πονηριές, με μία πρόζα απλή και καθαρή.
Πάρα πολύ απλή;
Όχι, ό,τι είναι απλό και καθαρό είναι ανατρεπτικό και ενοχλητικό.
Δες τον Κάφκα.
Η πρόζα του είναι η πλέον σαφής και απλή,
και ταυτόχρονα η πιο ενοχλητική.
Όταν κάνεις τα πράγματα απλά είναι μια πράξη καλλιτεχνκής γενναιοδωρίας.
Τι θα 'λεγες να το δημοσιεύσεις σε μία συλλογή που ετοιμάζω τώρα;
Ναι, φυσικά!
Ευχαριστώ πολύ. Ποτέ δεν περίμενα ότι...
- Τα κρατάω, τότε. - Ναι.
Θα τα δώσω στον εκδότη μου. Εσύ πάρε τα δικα μου.
Στον Ραμίρο, που μας ένωσε το Σάλας και η λογοτεχνία.
Ντανιέλ Μαντοβάνι.
- Ευχαριστώ πολύ, κύριε. - Εγώ σ' ευχαριστώ για όλα.
Θα σου γράψω, όταν φτάσω στη Βαρκελώνη.
Αν έρθεις ποτέ εκεί, θα σε φιλοξενήσω εγώ.
- Όχι, δεν είναι ανάγκη. - Δες τα σαν προκαταβολή.
Για τη δημοσιεύση του διηγήματός σου.
Πολλά παίρνεις μαζί σου στο κυνήγι.
Έλα, φιλαράκο. Πάμε.
Τίτι, η Ιρένε δεν τα κατάφερε.
Σου στέλνει χαιρετίσματα, όμως.
Κεφάλαιο 5ο ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ
Όλοι νόμιζαν οτι ο Χ ήταν τρελός.
Γιατί δεν γράφετε για όμορφα πράγματα;
...να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των θυμάτων.
Είναι ένας προδότης.
Ζήτω η πατρίδα, Ντανιέλ!
Παντρεύτηκα την Ιρένε. Έφυγες και πήρα το κορίτσι σου.
Πιο πολλές ιστορίες της τάβλας για τους Ευρωπαίους αναγνώστες σου.
Είμαστε στο Σάλας, κύριε.
Είμαι περήφανος που ο μπαμπάς είναι σε ένα βιβλίο σας.
Υπό μία έννοια, τον κάνατε αθάνατο.
Δεν θέλω να μείνω εδώ και να ζήσω όπως η μάνα μου.
Χρειαζόμαστε $9800.
Όπως θα φαντάζεστε, τόσα λεφτά δεν μαζεύονται.
Όλα τα έργα του εκατομμυριούχου
συκοφαντούν την κοινοτήτά μας.
Πρέπει να φύγεις απ' το Σάλας.
Έλα, φιλαράκο.
- Ρόκε, δώσ' του τα πράγματά του. - Άκουσέ με , Αντόνιο.
Βγάλε τον σκασμό. Είναι όλα ξεκάθαρα.
Τα πράγματά σου κι έξω απ' την πόλη.
Εντάξει;
Αντίο, κάθαρμα.
Τρέχα, βλάκα!
Σύρριζα στα πόδια σου, για να χεστείς πάνω σου, καριόλη!
Τρέχα!
Τι έκανες, ρε μαλάκα;
Θάνατος.
Όλα γίνονται απλά και τακτικά.
Το όνομά μου στον κρύσταλλο της αιωνιότητας.
Τέλος.
Γεια σας και καλησπέρα.
Είμαι ο Βιθέντε Αριστιζάμπαλ, εκδότης του Ντ. Μαντοβάνι.
Ευχαριστώ που ήρθατε στη συνέντευξη Τύπου.
για το νέο του βιβλίο, Ο Επιφανής Πολίτης.
Ο Ντανιέλ θα μας διαβάσει κάποια αποσπάσματα
και μετά θα απαντήσει στις ερωτήσεις σας.
Ο Επιφανής Πολίτης Κεφάλαιο 1ο: Η Πρόσκληση.
Όταν φεύγεις δεν σημαίνει ότι λείπεις.
Για χρόνια, όταν έπεφτε ο χειμωνας,
ένιωθα στο σώμα μου το καλοκαίρι της πόλης μου.
Τώρα, όχι πια.
Η ιστορία ξεκινάει με ένα γράμμα.
Ένα γράμμα σε χαρτί.
Μου το έστειλαν απ' την πόλη μου.
Το Σάλας.
Ένα πράγμα έκανα όλη μου τη ζωή.
Ξέφευγα από το μέρος αυτό.
Οι χαρακτήρες μου δεν κατάφεραν ποτέ να ξεφύγουν.
Κι εγώ δεν κατάφερα ποτέ να επιστρέψω.
Δύο τελευταίες ερωτήσεις...
Εκεί.
Άλεξ Μπουσάρντ για το Canal+.
Αρχικά, να σας συγχαρώ για το μυθστόρημα.
Και τώρα η ερώτησή μου...
Αν και Ο Επιφανής Πολίτης διαδραματίζεται στο Σάλας,
όπως και τα άλλα σας βιβλία,
τώρα πρωταγωνιστής είσαστε εσείς.
Είναι η απόφασή σας λίγο εγωκεντρική;
Εμείς οι συγγραφείς είμαστε εγωκεντρικοί, αυτοαναφορικοί,
ναρκισσιστές και αλαζόνες.
Πιστεύω ότι αυτό είναι θεμελιώδες συγγραφικό εργαλείο.
Στιλό, χαρτί και έπαρση.
Χωρίς αυτά δεν γράφεις τίποτα.
Τελευταία ερώτηση, παρακαλώ.
Κάρλος Ραμίρεζ για τη Βανγκάρντια.
Στο βιβλίο σας, τι είναι μυθοπλασία και τι είναι πραγματικότητα;
Έχει σημασία, φίλε μου;
Δεν υπάρχει πραγματικότητα.
Δεν υπάρχουν βεβαιότητες, μόνο ερμηνείες.
Η αλήθεια, ή ό,τι αποκαλούμε αλήθεια,
είναι μία ερμηνεία που υπερίσχυσε επί των άλλων.
Δεν απαντάτε, όμως...
Αυτό είναι για εσάς. Σχετικά με τις ερμηνείες.
Αυτή η ουλή τι είναι;
Τη βλέπετε; Τι είναι;
Ένα παλιό χειρουργείο;
Μία πτώση με ποδήλατο;
Ή τραύμα από σφαίρα;
Δουλειά για το σπίτι.
Ευχαριστώ πολύ.
Και τώρα, οι φωτογραφίες.
Ο ΕΠΙΦΑΝΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ sous~titrage: dr•pierre•beauman
({i}) o •