KIRBY & CO
Goedemorgen, Mr Kirby.
Goedemorgen, A.P.
-Geen foto's. -New York Times.
Kunt u iets over de vooruitzichten zeggen?
U weet dat Mr Kirby nooit verklaringen aflegt.
Toe maar.
Ik heb uw telegram ontvangen. Ze zitten in uw kantoor.
Mooi.
Dag, A.P.
-Je ziet er goed uit. -Hoe was je reis?
-Ha, pa. -H�, ik ben er.
-Alles ok�? -Ja.
-En je moeder? -Prima.
Ik wilde je laten komen. Het Witte Huis bevalt je vast.
Had het gedaan.
-Hoe bevalt het vice-presidentschap? -Tot nu toe goed.
Hij zegt het nog steeds alsof zijn kies wordt getrokken.
-Hoe was het in Washington? -Wat heb je gehoord?
-Hoe staan we ervoor? -Zuiveringszout graag.
Hoe staan we ervoor, A.P.?
De machthebbers zullen zich erbuiten houden.
-O, ja? -Weet je het zeker?
En de senator met 't anti-kartelcomplex dan?
Ik zei dat ze zich erbuiten houden.
We gaan volgens plan verder.
Als we slim zijn, wordt het het grootste monopolie ter wereld.
Vooral nu Ramsey meedoet.
-Onmogelijk. -Dat laat de regering nooit toe.
-We zouden de oorlogsindustrie beheersen. -Precies.
Nu de wereld doldraait, komt de vraag naar munitie.
En Kirby & Co lopen daarop binnen.
Ongelooflijk.
Zonder ons geen oorlog.
Ramsey laat zich door niemand overnemen.
-O, nee? -Nee.
Dat valt te bezien. Ik heb een verrassing voor hem.
Alle twaalf woonblokken rond de Ramsey-fabrieken zijn van mij.
-Dat is nieuw voor ons. -Daar wisten we niets van af.
Hoe komt hij zijn contracten na zonder ons?
Ga maar gauw de onderhandelingen met de anderen afronden.
-Ramsey pak ik zelf wel aan. -We zijn al weg.
Vanmiddag spreek ik mijn nitraatgroep.
Mooi.
$10.000 per jaar aan artsen en ik slik dit spul nog steeds.
-Wat vind jij ervan? -Vraag het me maar niet.
Je weet hoe dwaas mijn waardebesef is.
Bel die zuurpruim van 'n makelaar voor me. Hoe heet hij ook alweer?
-Blakely. -Ja. Bel hem op zijn priv�nummer.
-Pa, hoe voel je je? -Beroerd. Het is mijn maag.
Dat dacht ik al.
Die Washington-reisjes maken me nerveus. Maar dit was de laatste.
Voortaan komen ze maar hier.
Tony, besef je dat er zonder ons geen kogel, geweer of kanon wordt gemaakt in dit land?
Pa toch, je bent de katapultmarkt toch niet vergeten?
Mr Blakely aan de lijn.
Hallo, Blakely. A.P. hier. Hoe is het?
Wat? Welke problemen?
Wacht even. Niet kwaad worden.
Ik heb alle 12 woonblokken, alles...
op ��n perceel na en die man wil niet verkopen.
Ik moet ze allemaal hebben, anders is het waardeloos.
Ik heb te maken met een oude zonderling.
Zijn huis is hoogstens $25.000 waard.
Ik heb al $50.000 geboden, maar hij hapt niet toe.
Naast geld zijn er andere manieren.
Dat is aan jou. Denk eraan:
Je krijgt geen cent commissie als je niet alle 12 woonblokken opkoopt.
Die vent heeft ijswater in zijn aderen.
Dat kan maar op ��n man slaan.
Ik moet dat huis hebben, Bill.
Je kunt iemand niet tot verkoop dwingen, John.
Ik moet wel. Hij zal aan mij verkopen, al moet ik hem uitroken.
Moet je horen, er is een fortuin in die 12 woonblokken gestoken.
Er steekt een van de machtigste mannen van het land achter en ��n mannetje...
met dat suffe huisje blokkeert de hele boel.
-Wat vind je daarvan? -Sorry, John, maar ik vind het geweldig.
Wat zei hij toen je hem $50.000 voor zijn huis bood?
Ik geloof dat er iemand begon te zingen.
Iemand anders danste en opa Vanderhof speelde mondharmonica.
Speelde mondharmonica?
-Is het een stel gekken? -Fascinerende gekken.
-De oude legertruc. -Nee. Hij is niet ge�nteresseerd in geld.
Mr Vanderhof is er.
-Laat hem meteen binnen. -Hoe kreeg je hem zover om te komen?
Niet in geld ge�nteresseerd, h�?
Juffrouw Jones, wacht. Stuur hem nog niet naar binnen.
Laat hem maar even lekker wachten.
Ja, meneer.
-Hij heeft zo tijd, Mr Vanderhof. -Dank u.
Stel je voor, die vent wil de commissie door drie�n delen.
Waar bent u mee bezig?
O, jee. Ik heb een fout gemaakt.
Voor het eerst in 20 jaar.
Nu stort het gebouw zeker in?
-Neem wat. -Nee, dank u. Dat bederft mijn eetlust.
Waarom doet u dat?
Ik moet deze getallen optellen om te zien of ze kloppen.
Waarom?
Waarom? Omdat ze met deze getallen moeten overeenkomen.
-Doet u dit graag? -Graag?
-Doet u uw werk graag? -O, hemeltje, nee.
Lieve hemel, wat zeg ik nou?
Waarom doet u het dan?
Moet u luisteren, ze zijn hier heel streng en ik...
Zou u niet liever iets anders doen?
Nee.
Toe nou zeg. Daar geloof ik geen woord van.
Kom, vertelt u mij eens, wat zou u liever doen dan dit?
Ik bedenk dingen.
-Gedichten? -Nee. Gewoon dingen.
Toe. Laat ze mij eens zien.
-Dat is best leuk. -Ja, h�? Dat heb ik zelf bedacht.
Ja.
Ik heb nog veel meer idee�n.
Nou, waarom verdoet u uw tijd dan met die saaie cijfers?
Het lijkt mij, meneer...
"Poppins."
Het lijkt mij, Mr Poppins, dat u zich beter daarmee kunt bezighouden.
Eens ga ik me alleen daarmee bezighouden. Als ik rijk ben.
Zou u naar ons huis willen komen om aan uw uitvindsels te werken?
Naar uw huis?
-Ik weet het niet. Dank u, maar... -Toe. U zou het heerlijk vinden.
Bij ons doet iedereen precies waar hij zin in heeft.
Echt waar?
Dat moet heerlijk zijn.
-Maar hoe moet ik dan leven? -Net als wij.
Net als jullie.
Wie zorgt er voor jullie?
Degene die ook zorgt voor de lelies van het veld, Mr Poppins.
Alleen wij spelen en fantaseren een beetje en hebben veel plezier.
Als u wilt, komt u dan en wordt u ook een lelie.
Een lelie? Ik? Een lelie van het veld?
Wat is dat?
Een aardigheidje dat Mr Poppins heeft gemaakt.
Nee maar, Mr Poppins.
Ethel, kom eens kijken.
Alice, George, John.
-Heeft u dat gemaakt? -Knap, h�?
Wat bent u toch knap, Mr Poppins.
Waar is hij, juffrouw Jones?
Wat is hier aan de hand?
Welkom, Mr Vanderhof. Komt u mee naar mijn kantoor.
-Nee, dank u, Mr Blakely. Ik ga net weg. -Weg?
-Dag, Mr Hughes. -Hoe gaat het met u?
Wat is er gebeurd? Laatst was u nog in orde.
Een kleindochter van me daagde me uit om van de leuning te glijden.
-Wat naar. Is het ernstig? -Nee, gewoon verstuikt of zo.
Het leuke ervan vind ik de krukken.
Ik heb er altijd al op willen lopen, u niet?
O, ja. Dat moet erg leuk zijn.
Nou, Mr Vanderhof, ik geloof dat we elkaar begrijpen.
Ik ben klaar om zaken te doen.
Zeg, dat is een nare zenuwtrek bij uw oog.
U heeft te hard gewerkt. U zou vakantie moeten nemen.
Als u het niet erg vindt, Mr Vanderhof, worden we even serieus.
Ik heb het erg druk.
Een paar weken vissen en het is genezen, Mr Blakely.
Ik moet naar de afstudeerbijeenkomst op de universiteit.
Ik heb hier een cheque van $100.000. Als u ge�nteresseerd bent...
-Bent u onlangs naar zoiets geweest? -Nee.
Ze zijn geweldig leuk.
U zou de toespraken moeten horen. Ik moet ervandoor of ik kom te laat.
Doe wat aan die zenuwtrek, Mr Blakely.
Komt u, Poppins?
Ik zou wel willen, maar... Ik kan het beter niet doen.
-Ja, meneer. -Dit komt allemaal door jou en je speelgoed.
U...
Wacht u even, alstublieft.
Als je gaat, Poppins, hoef je niet terug te komen.
Wacht.
De teerling is geworpen.
Ik ben een lelie.
Neem wat popcorn.
Is je opa naar de afstudeerbijeenkomst, juffrouw Essie?
Dat zal wel.
Hoeveel mensen zal opa vanavond weer meenemen voor het eten?
Geen idee. Dat hangt ervan af of hij in het park gaat wandelen.
Nou, hij neemt ze maar mee. Ik ben klaar voor ze.
-Mam, proef even 'n Liefdesdroom voor me? -Nee, ik ben bezig.
Moet je vandaag snoepjes maken, Essie? Het is zo warm.
Nou, Ed heeft nieuwe bestellingen binnengehaald.
-Hoe vond je het? -Als 't zo doorgaat, kun je 'n winkel openen.
Dat zei Ed gisteravond ook al, maar ik zei nee.
Nee. Ik wil danseres worden.
Al klaar met uw tweede akte, Miss Sycamore?
Nee, Cynthia gaat net het klooster in.
Ik kom zo, Mr DePinna.
Ik wil mijn vrouw even onze nieuwe voetzoekers laten zien.
Penny, voor de vierde juli kunnen we er hiervan een stel maken...
en ze voor 10 cent per stuk verkopen. Kijk.
Kijk eens, Penny.
Mooi, h�?
-Ja, Paul. -Ik zeg je, kinderen zullen er gek op zijn.
Mr Sycamore, we hebben de kruitkamer te dicht bij de ballon.
-Laten we hem in de kelder uitproberen. -Waar is opa? Laten we het opa vragen.
Ik heb niets gedaan, maar wat ben ik moe.
Dat ben je altijd. En waarvan? Je bent moe geboren.
Je bent net op tijd om tafel te dekken.
Omdat we verloofd zijn, hoef ik jouw werk nog niet te doen.
-Donald, ben je ooit in 'n klooster geweest? -Nee, ik ga nooit ergens naartoe.
Ik loop in de WW.
Dag, mam.
Wat vind je ervan, Donald jongen?
Ik heb al het snoepgoed bezorgd. Waar is mijn mooie vrouw?
Hemeltjelief.
Hier is een nieuwe, Ed. Proef.
-Ik noem het Liefdesdroom. -Wat ben je toch knap.
Luister. Dit deuntje zit de hele dag in mijn hoofd.
-Kom even mee, Essie. -Welk deuntje?
Dit is prachtig. Je zult het erg mooi vinden. Ik zal het ding eens aanzetten.
Mooi, Ed. Is het van jou?
Nee, Chopin.
Nou, er zit veel van jou bij.
Wat vind je ervan, Donald?
Nou, jullie hadden erbij moeten zijn. Iedereen had erbij moeten zijn.
-Dag, opa. Hoe is 't met uw voet? -Met mijn voet? Is dat alles?
Grote groep dit jaar, opa?
-Hoeveel waren het er? -Voetbalvelden vol.
Iedereen is geslaagd.
De toespraken waren ook veel geestiger dit jaar.
Voor een goede toespraak moet u bij pastoor Divine zijn.
Geen zorgen. Die vragen ze ook nog wel.
Klinkt dit al wat beter, Mr DePinna?
Mr Poppins, neem me niet kwalijk.
Dit is mijn kleindochter, Essie, en dit is haar man, Mr Carmichael.
Hallo.
-Wat vindt u ervan, Mr Poppins? -Hoe maakt u het?
Neemt u maar een Liefdesdroom. Ze staan op tafel.
OOST WEST THUIS BEST
En dit is mijn dochter, Mrs Sycamore.
-Dit is Mr Poppins, liefje. -Hoe maakt u het?
Ga zitten, Mr Poppins. Bent u ooit in een klooster geweest?
In een klooster? Nou, ik...
Wat is er, Penny? Zit je vast?
Ja, ik heb mezelf in een klooster gewerkt en kom er niet uit.
Je verzint wel iets. Weet je nog hoe je uit die gevangenis kwam?
O, dat was mooi, Ed.
-Komt Alice eten? -Ze heeft niets gezegd.
Ze zou niet meer in die hoedenwinkel moeten werken.
Ze laten haar zo lang doorwerken.
Ze is er in geen vijf maanden geweest.
O, nee?
Wat jammer nou. Ze zou 'n mooie hoed voor me meebrengen.
-Ze werkt nu op een bank. -Een bank? Dat is fantastisch.
Essies dansleraar wil $100 op zijn auto lenen.
Zou ze dat kunnen regelen?
Natuurlijk, Kirby & Co heeft net iemand $80 miljoen geleend.
Ik moet het Alice vragen.
Mr DePinna had gelijk.
De kruitkamer zat te dicht bij de ballon.
-Neem 'n Liefdesdroom. -Nee, dank je.
Mr Poppins, dit is Mr Sycamore, mijn schoonzoon.
Hoe maakt u het?
We testen een nieuwe vuurpijl, en Mr DePinna zei...
Ik wist het allang. Die kruitkamer zat veel te dichtbij.
Mr Poppins, Mr DePinna.
Hoe maakt u het?
-Mr Poppins komt bij ons wonen. -O, ja? Wat geweldig.
Eventjes maar. Ziet u...
Dat dacht ik ook negen jaar geleden, toen ik het ijs kwam bezorgen.
Negen jaar geleden?
U was de ijsman.
-Mr Poppins bedenkt dingen. -O, ja?
Doet u dat?
Wat prachtig.
-Heeft u dat helemaal zelf gemaakt? -Ja.
Dat slaat alles.
-Ik heb nog betere idee�n. -O, ja?
-Laten we naar de werkplaats gaan. -Heeft u een werkplaats? Geweldig.
Juffrouw Penny...
waarom schrijf je geen toneelstuk over "isme"-manie?
-"Isme"-manie? -Jazeker.
Je weet wel, communisme, fascisme...
iedereen gebruikt "isme" tegenwoordig.
-Ik dacht dat het jeuk was of zo. -Nou, het is net zo besmettelijk.
Als het een beetje slecht gaat tegenwoordig, meet je jezelf een "isme" aan...
en je kunt aan de slag.
Ik heb 't.
Misschien kan Cynthia een "isme" in het klooster gebruiken.
Ja, vast wel.
Geef haar wel een amerikanisme. Leer haar iets over Amerikanen.
John Paul Jones, Patrick Henry, Samuel Adams.
Washington, Jefferson, Monroe.
Lincoln, Grant, Lee, Edison en Mark Twain.
Als die jongens het zwaar kregen, gingen ze niet op zoek naar "ismen".
Lincoln zei: "Nooit kwaadwillig. Welwillend tegenover iedereen."
Tegenwoordig zeggen ze: "Denk zoals ik of ik bombardeer je helemaal plat."
Waarom gaat u niet door met uw oorlogsstuk?
-Dat vind ik het mooiste. -Heus, Rheba? Nou, misschien doe ik dat.
Hallo. Miss Alice Sycamore, alstublieft.
Weet je, af en toe krijg ik een vreemde gewaarwording.
Ik hoor het bellen in mijn oren.
Ik ook. Ik dacht even dat het de telefoon was.
Ja.
Ik hoor ook stemmen.
Stemmen die zeggen: "Als je haar niet snel kust, ben je 'n sukkel."
Als ik echt knap was, zou ik de telefoon zonder mijn handen kunnen beantwoorden.
Dat heb ik wel eens in het circus gezien.
Mooi.
Fantastisch. Je zou het vast geweldig doen aan de trapeze.
-Met het kantoor van Mr Kirby junior. -Wat kun je dat goed zeggen.
Hallo, Rheba.
Nee, Rheba.
Ben jij ooit in een klooster geweest?
Nee, maar ik heb wel ooit in een grot vastgezeten.
-Echt waar? -Ja.
Wat gebeurde er?
Nou, de grot stortte in en ze hebben niets meer van me gehoord.
Miss Kirby.
Dag, Mr Hammond. Ik ga even bij mijn zoon langs, Tony.
Hij is tegenwoordig erg drukbezet. Ik betwijfel of hij tijd heeft.
Eten? Wacht even. Rheba wil weten of ik thuis kom eten.
-Nee. -De man zegt nee, Rheba.
Zeg maar tegen opa dat ik nog evenveel van hem houd...
maar een vreselijke, jonge vice-president heeft me in zijn macht.
Natuurlijk verzet ik me, Rheba.
Je zou eens moeten zien hoe erg ik me verzet, Rheba.
Dag, moeder.
Ik denk dat ik maar even bij je vader langs ga.
-Hij had het druk, h�? -Absoluut.
Dag, Rheba. Er is net een ramp gebeurd.
Geef me even de pagina uit de krant met de personeelsadvertenties.
Het spijt me, Alice.
Cheques om te ondertekenen, Mr Kirby.
Hij mag wel 'n beetje rommelen op kantoor, maar met haar meent hij het.
Miriam, het wordt groter dan staal en blik samen.
Hij heeft me uren over haar verteld.
Beantwoord deze.
-Wie? -Tony.
Heeft me uren over zijn secretaresse verteld. Vertelde dat hij...
-Ja. -Mr Ramsey is hier voor u.
Ik heb geen tijd.
-Hij heeft zorgen. -Kan me niet schelen.
Anthony.
Ja, over Tony. Ik bespreek het met hem. Dat was Ramsey.
Hij heeft ontdekt wat er gaande is en roept om hulp.
-Wat doen we ondertussen aan dit meisje? -Nee.
Uit wat voor familie komt ze?
-Wie? De secretaresse? -Ja. Geen staal of blik, of Ramsey, of...
Wind je er niet zo over op.
Het meisje is stenotypiste. Daarmee trouwen jongens als Tony niet.
-Anthony, we moeten iets aan haar doen. -Goed, ik ontsla haar wel.
Dit is geen zakentransactie. Het meisje ontslaan, lost niets op.
Goed, dan ontsla ik haar niet. Hallo. Wat?
Nee. Ik bedoelde jou niet.
-Je ging toch niet weg? -Ja. Ik dacht...
We hadden een afspraakje, weet je nog?
Sorry. Ik ben het vergeten.
We moeten overleggen waar we heen gaan, vind je niet?
We kunnen niet zomaar weggaan zonder ergens om naartoe te gaan.
Dat is een erg slecht idee.
Er waren eens twee mensen die dat deden. Ze verlieten het gebouw.
Ze waren onzeker, dus ze bleven maar lopen en lopen, en uiteindelijk gingen ze dood...
van de honger.
Je zou niet willen dat er zoiets gebeurde. Want als dat zou gebeuren...
Je bent zo mooi.
Je bent soms zo mooi dat ik sprakeloos ben.
Misschien ben je niet echt, maar een hersenschim.
Ik verwacht steeds dat je verdwijnt.
Ga maar even hier zitten.
Hersenschimmen verdwijnen niet vaak in een zittende positie.
Alsjeblieft. Wacht even.
Hier.
Laat eens kijken.
-Dat is een prachtig plaatje. -Tony, ik...
Wacht even. Niets zeggen.
Luister, hersenschim.
Gisteravond heb ik die woedende dame die zojuist in je kantoor was...
verteld dat ik met je ga trouwen.
Je hebt het mij niet verteld.
Je hebt het me niet gevraagd.
-Dat heb ik inderdaad niet. -Zij wel.
Ik heb zoveel over je gesproken dat ze zei:
"Ik verwacht nog te horen dat je met haar gaat trouwen."
En ik zei: "Ja, dat is het nou net."
-Wat heeft ze gezegd? -Niets.
-Ze viel zeker helemaal flauw. -Nee, ze heeft zich flink gehouden.
Weet je, als je de bovenlaag hier wat wegkrabt. ..
komt er een aanzoek te voorschijn.
Het is wel wat onhandig.
Daar kan ik niets aan doen.
Ik ben een onhandige kerel, weet je.
O, Tony.
En zij dan?
Moeder en vader?
Zag je hoe ze naar me keek? Ik weet wat ze dacht.
De indruk schijnt hier te bestaan dat de Kirby's een stel boemannen zijn.
Als dat zo is, maakt mij dat niets uit.
Ze zijn als was in mijn handen, Alice.
Ik heb nooit iets willen hebben wat ik niet kon krijgen door te schreeuwen.
Toen ik 'n baby was, werkte dat prima en sindsdien...
ben ik er nog veel beter in geworden. Hier, ik zal je een indruk geven.
O, Tony.
E�n klein detail heb ik nog niet genoemd.
Ik hou van je, Alice.
Hallo, opa.
Ja, ik heb Essies Liefdesdromen bij me.
Daar, die man op krukken. Zoek iets om hem zwart te kunnen maken.
Wat moeten we doen?
Geeft niet, als hij zijn huis maar verkoopt.
-Dag, opa, hoe gaat het met uw voet? -Dag, Mac. Goed, dank je.
Wat is die oploop daar bij Jensens bakkerij?
Ze zijn opgewonden omdat ze moeten verhuizen of zo.
-Verhuizen? -Ja, dat heb ik gehoord.
Ze komen al naar u toe.
Heeft u het gehoord, opa? We moeten misschien verhuizen.
Wie zegt dat?
Iedereen heeft het erover. Iemand koopt hier alles op.
Ze proberen 't op te kopen voor 'n fabriek.
Mijn huisbaas zei me dat ze hem veel geld hebben geboden.
Niemand wil verhuizen. Dat weet u.
-Emil heeft voor $60 planken opgehangen. -Ik woon hier al 20 jaar.
-We moeten er iemand over aanspreken. -Wacht even. Kalm blijven.
We zijn al heel lang buren. Dat weet ik.
Maar als ze de huizen opkopen voor een fabriek...
hebben ze toch elke centimeter grond nodig?
Dat zal wel.
Nou dan, stel dat ik mijn huis niet wil verkopen. Wat doen ze dan?
-Klopt, het is uw eigen huis. -Zeker weten.
Dat hebben ze ook nodig.
Natuurlijk, en er is meer dan geld voor nodig om mij te laten verkopen.
Dus ga maar weer aan het werk en blokkeer de straat niet of we worden gearresteerd.
Dit jaar zijn er meer evenementen nodig. Er is niets opwindends genoeg.
Mr Sycamore, als ik mag voorstellen? Waarom niet de "Russische Revolutie"?
Daarbij is genoeg vuurwerk.
De "Russische Revolutie", knallende kleuren, het rood en het wit.
U heeft iets briljants bedacht.
Ik begrijp het niet.
Een brief voor mij? Dat moet een vergissing zijn.
Uw naam stond erop.
Waar is hij?
-Ik weet 't niet. Waar is opa's brief? -Wat, schat?
Waar is die brief die vorige week voor opa kwam?
Vorige week?
Ik weet het niet. De katjes speelden ermee.
-Wie was de afzender? Heb je dat gezien? -De Amerikaanse regering.
Is het heus? Wat zouden die willen?
Daarvoor was er nog een van dezelfde mensen.
Geen idee waarover ze me willen schrijven.
Het lijkt mij dat jij je drukkunst nuttig kunt gebruiken.
Wacht eens.
Ik heb nog een idee.
-Dat was met zo hard, h�? -Het kan wel harder.
Wat is uw idee, Mr Poppins?
-Mag ik het vertellen? -Ja.
Terug naar je werk, Jim.
Ed kan toch iets drukken over vuurwerk en het in de snoepdozen doen?
Zo zou dan toch de Revolutie worden aangekondigd?
"Kijk uit naar de Revolutie. Hij is in aantocht." Hoe klinkt dat?
"Kijk uit naar de Revolutie. Hij is in aantocht." Groot lettertype.
We hebben een heleboel rode vlaggen. Daar kun je over schrijven.
De rode vlag gaat het land bestormen. "Haal uw rode vlag bij Sycamore."
Ed bedacht vandaag mooie muziek van Chopin.
Dag, Miss Alice. Waren er nog gewonden bij de ramp?
"Vorken links, vorken links, Rheba"
"Haal uw rode vlag bij Sycamore." Hoe klinkt dat, Alice?
Kom allemaal hier. Dit is de dorpsomroeper.
-De dorpsomroeper. -Wat is dit?
Kom allemaal hier.
Waar is opa? Ik heb een mededeling.
-Wat is er? -Een jongeman komt me ophalen.
Is dat alles, Alice?
-Misschien is hij wel bijzonder. -Jij bent de slimste van de klas.
Wat is er bijzonder aan hem? Heeft hij hoorns of zo?
-of hij lijkt op Ed. -Ik doe 'n das om.
-Waar heb je 'm ontmoet? -Dek maar bij.
Nee, mam. We gaan uit. Hij kan beter stukje bij beetje aan jullie wennen.
En, mam, lees hem bij zijn eerste bezoek geen toneelstukken van je voor...
want ik vind hem aardig.
Essie, dans maar niet voor hem...
want we gaan straks naar het Monte Carlo Ballet.
-Weet iemand hoe laat het is? -Twee uur geleden was het toch vijf uur?
O, laat maar.
-Waar is opa? -Boven.
Trouwens, de jongeman heet Tony Kirby. Laat het me meteen weten als hij er is.
Tony Kirby? Dat is de zoon van de baas.
Echt waar?
Ja, en ze zei dat hij vice-president is geworden.
Geweldig, h�?
We kunnen de bruiloft hier in deze kamer houden.
Wacht eens even, Penny.
-Hij komt haar voor het eerst ophalen. -Jij deed dat maar ��n keer.
-Ja, maar de jeugd is tegenwoordig anders. -Ik weet het niet. Kijk maar naar Ed en mi].
Hij kwam ��n keer eten en bleef gewoon.
Dat klopt.
Het hele footballteam van Alabama zou zijn gebleven...
als u nog tien Essies had gehad. Doe ik het goed, Essie?
Er is een hele drukte ontstaan, omdat 'n jongeman jou mee uit eten neemt.
Wat is daar zo opwindend aan?
-Een aanzoek is opwindend. -Een aanzoek.
Dat is iets heel anders.
Schuif eens een eindje voor me op.
Hou eens op met dat pakje.
Laten we de zaak bespreken.
Verliefd, h�?
Nou, nou, ik...
"Nou, ik", onzin.
Je bent het of je bent het niet.
Laat me naar je ogen kijken.
Ja, natuurlijk.
Kom, vertel me eens alles.
Wat is het voor jongen? Hebben jullie plezier samen?
Dat is geen antwoord.
Is hij aardig?
-Je kunt zelfs niet over hem praten, h�? -Niet rationeel.
Wie zegt dat je rationeel moet zijn?
Luister...
toen je oma en ik verkering hadden, deed ik twee jaar over mijn aanzoek.
Weet je waarom?
Zodra ze de kamer binnenkwam, begaven mijn knie�n het.
Het bloed vloog naar mijn hoofd en de muren gingen dansen.
-Twee keer viel ik gewoon flauw. -Maar opa toch.
Ja, uiteindelijk sleurde ze het uit me toen ik bed lag met hoge koorts...
en in een toestand van hysterie.
Zodra ze ja zei, zakte de koorts en sprong ik uit bed.
Het geval werd in de medische tijdschriften opgenomen als het fenomeen van die tijd.
Er was niets fenomenaals aan. Ik had het gewoon flink te pakken.
En ik ben er ook nooit van afgekomen.
Tot op het allerlaatst kon ze geen kamer inlopen...
of mijn hart ging bons, bons.
O, lieve schat.
Ik wou dat ik haar had gekend.
Hoe was ze?
Kijk daar maar in.
Dit was ook haar kamer.
Heb je ooit die bijzondere geur hier geroken?
Ja, maar ik wist nooit wat het was.
Hij is van haar. Hij is altijd hier gebleven. Zij ook.
Ik hoor nog steeds het tinkelen van haar ijle stemmetje...
en zie haar ogen lachen.
Daarom heb ik zo lang in dit huis gewoond en kon ik nooit verhuizen.
Het zou net zijn alsof ik bij oma wegging.
Ga maar weer verder met dat dekselse pakje van je.
Wacht eens even.
Het is voor jou.
-Voor mij? -Ja.
Nee, maar. Het is een nieuwe mondharmonica.
-Voor uw verjaardag. -Mijn verjaardag?
Hoe weet jij wanneer ik jarig ben? Ik weet het zelf niet eens.
Als ik een opwelling krijg om iets voor u te kopen, bent u jarig.
Nou, dank je, lieverd.
Opa.
Ik hoop dat u hem aardig vindt.
Iedereen op wie jij verliefd wordt, vind ik aardig, Alice.
-Dat weet je. -Dank u, opa.
Hoe heet hij trouwens?
Tony Kirby.
-Niet de zoon van "de" Kirby? -Ja.
Nogal verwaande lui, h�?
Ja, maar het is ok�. Tony heeft het zijn moeder verteld.
Het geeft niet, ik ben zo gelukkig. Ik kan nergens aan denken.
Wees jij maar gelukkig.
Ik ga dit maar eens beneden uitproberen.
Ik vraag me af waar de vriend van Alice is.
-Is dat de bel? -De bel gaat.
-Kan iemand opendoen? -Zal ik gaan?
Laat maar. Ik kom.
Ik doe wel open. Laat maar, Rheba. Ik ga.
Opa, hij is er. De jongeman van Alice.
Onthoud wat ze zei. Wees aardig tegen hem.
We hebben die bel sinds Halloween niet meer gehoord.
Pijp weg!
-Welkom in ons kleine huis. -Hoe maakt u het?
Ik ben de moeder van Alice. Kom binnen. Iedereen wil u graag leren kennen.
Hier zijn we dan.
Dat is opa en dat is de vader van Alice, haar zus en haar man, Ed Carmichael.
-Doe alsof u thuis bent. -Ik vrees dat er een vergissing is.
-Wat zegt u? -Mijn kaartje.
"Wilbur G. Henderson. Belastingdienst."
Ach, nee toch.
-Ik ben op zoek naar Martin Vanderhof. -Hier ben ik.
Ik moet aan het werk.
-Mag ik gaan zitten? -Ga uw gang, meneer.
Mr Vanderhof, de regering wil met u praten over uw inkomstenbelasting.
Inkomstenbelasting?
-Is dat Mr Kirby, mam? -Nee, liefje, het is iets met de belasting.
Pardon.
We stuurden u hierover enkele brieven, maar we kregen geen antwoord.
Dat waren die brieven. Hoorde je dat, Penny?
-Deze mensen hebben me geschreven. -Niet ik, Mr Vanderhof.
Ziet u, de belastingdienst...
-Dat moet hem zijn. -De bel gaat weer.
-Ik hoorde de bel. -Ik ga al.
Moet ik gaan?
Pijp weg!
Hoe maakt u het, Mr Kirby? Komt u binnen.
-Dank u. -We verwachtten u al.
-U bent toch Mr Kirby? -O, ja.
Goddank. Hier is hij. Dit is echt Mr Kirby.
Dit is de vader van Alice en haar opa en haar zus Essie en Essies man.
-Wilt u niet gaan zitten, Mr Kirby? -Ja.
-Mam, is dat Mr Kirby? -Ja, liefje. Hij is heel leuk.
Ik ben zo beneden.
-Ze is zo beneden. -Hartelijk dank.
-Spelen jullie football? -Een beetje, ja.
U bent wel jong om vice-president te zijn.
U weet wat dat inhoudt. Ik heb alleen een kantoor met mijn naam op de deur.
Is dat alles?
Ik heb een secretaresse. Ze is nog beeldschoon ook.
Wat lief, h�, Ed?
En salaris? Krijgt u een salaris?
Een beetje. Meer dan ik waard ben, ben ik bang.
Neem me niet kwalijk.
U zult waarschijnlijk wel aan trouwen toe zijn?
Toe nou, Penny. Dat kan Mr Kirby wel zelf uitmaken.
Je moet hem niet haasten, mam.
Ik bedoelde alleen dat hij vast wel zal trouwen en stel dat hij de verkeerde treft.
Mr Vanderhof, ik moet ervandoor.
O, wat naar. Jammer dat u niet kunt blijven eten.
Kom weer 's langs.
Voordat ik ga, zou ik mijn zaken willen regelen.
Hij verkoopt iets voor de regering.
Wat kan ik voor u doen?
Mr Vanderhof, uit onze gegevens blijkt...
dat u nooit inkomstenbelasting heeft betaald.
Dat klopt.
-Waarom niet? -Ik geloof daar niet in.
U gelooft daar niet in?
Mr Sycamore, ze willen niet afgaan. Kijk maar.
-Nu niet, Mr DePinna. -Nee. Nu niet. Opa is bezig.
-Mr Kirby. Mr DePinna. -Hoe maakt u het?
Natuurlijk, heb ik niet iets over uw vader gelezen?
Hij werd toch aangeklaagd of zo?
Nee, hij was getuige voor de commissie van beurstoezicht.
-Ik dacht dat hij was opgepakt. -Nee.
-Kom mee, Mr DePinna. -Luister, Mr Vanderhof.
Toch bent u de regering 22 jaar achterstallige inkomstenbelasting schuldig.
Wacht eens. Dat gaat te ver terug. Dat is toch onwettig?
-Hoe heet u? -Wat maakt dat uit?
-Heeft u ooit inkomstenbelasting betaald? -Nee.
-Wat was uw inkomen vorig jaar? -Ik weet het niet, zo'n $85 toch?
Ik weet het niet.
Mr Vanderhof, dat is een ernstige zaak, ontduiking van inkomstenbelasting.
Stel eens dat ik u dat geld betaal.
Let wel, ik zeg niet dat ik het ga doen, maar stel...
wat gaat de regering er dan mee doen?
-Hoe bedoelt u? -Wat krijg ik dan voor mijn geld?
Als ik bijvoorbeeld in een warenhuis iets koop...
dan is dat er. Ik kan het zien.
Maar wat gaan zij mij geven?
De regering geeft u alles. Zij beschermt u.
Waartegen?
Invasie. Hoe denkt u dat de regering het leger onderhoudt en de marine...
-met al die slagschepen? -Slagschepen?
De laatste keer dat we slagschepen inzetten, was in de Spaans-Amerikaanse Oorlog...
en wat heeft ons dat opgeleverd? Cuba. En dat hebben we teruggegeven.
Ik zou het niet erg vinden om voor iets zinvols te betalen.
Iets zinvols. En het Congres dan en het Hooggerechtshof en de president?
-Die moeten we toch ook betalen? -Niet met mijn geld, nee meneer.
Wacht eens, ik kom hier niet om met u te redetwisten.
Dag, allemaal.
-Dag, Tony. -Dag, Alice.
-Kent iedereen elkaar? -Ja, hoor.
We hebben heerlijk gesproken over liefde en huwelijk.
Sorry. Ik probeerde me te haasten.
Kijk, Mr Vanderhof.
Ik weet alleen dat u het niet heeft betaald, en u moet inkomstenbelasting betalen.
-Wat zei u? -Ik zei dat u moest betalen.
Nou, dan moeten jullie het mij aantonen.
Dat hoeven we niet. Ik heb het u net verteld.
Wie betaalt al die gebouwen in Washington en het landelijke vervoersnetwerk?
En de constitutie?
De constitutie is al jaren geleden betaald.
Wat het landelijke vervoersnetwerk betreft... Wat is dat eigenlijk?
Er zijn 48 staten, begrijpt u wel?
En zonder landelijk vervoersnetwerk...
vindt er geen vervoer van de ene staat naar de andere plaats.
Waarom niet? Zijn ze omheind?
Nee, ze zijn niet omheind. Ze hebben wetten.
Goeie grutten. Zoiets ben ik nog nooit tegengekomen.
Ik betaal misschien zo'n $75...
maar meer is het niet waard.
U betaalt elke cent, net als ieder ander. Luistert u eens even.
Of u gaat de gevangenis in. Zo is de wet.
Als u denkt dat u daarboven staat, dan komt u daar nog wel achter.
bent net als iedereen...
en des te eerder u dat inziet, des te beter.
Goeie grutten.
Mijn vader maakt vuurwerk in de kelder.
-Hoe klonk dat? -Vrij goed.
Bedankt.
Laten we maar gaan, Tony.
-Hij was nogal kwaad, h�? -Dat was hij zeker.
U kunt daar grote problemen mee krijgen, Mr Vanderhof.
Ik niet, hoor. Ik plaagde hem alleen een beetje.
Ik ben de regering niets schuldig.
-We gaan. Goedenavond, allemaal. -Goedenavond.
-Dag, allemaal. -Dag, Kolenkhov.
Ik heb je nog nooit zo mooi gezien.
Dank u. Mr Kirby, dit is Mr Kolenkhov, Essies dansleraar.
-Ik ken u niet, maar u boft enorm. -Dank u.
-Ik heb vandaag geoefend. -Mijn Pavlova.
-Opa, ik ben toch op tijd voor het eten? -Ja, u bent op tijd voor het eten.
Tot ziens, Mr Kolenkhov. We gaan naar het Monte Carlo Ballet.
Het Monte Carlo Ballet?
Waardeloos.
Goedenavond, allemaal.
Goedenavond.
Het Monte Carlo Ballet.
Het eten is klaar.
Mijn kleine Rheba, wat moet ik zonder mijn kleine engel?
Drie hemden maar. Jouw mooie handen moeten ze wassen...
en kun je er twee knopen aanzetten?
Monte Carlo Ballet. Sergei Diaghilev. Dat is pas ballet.
Even stilte.
Stilte.
Nou Heer, hier zijn we weer.
Het gaat ons nu al een hele tijd goed en daar zijn we heel dankbaar voor.
Alice lijkt te gaan trouwen en ik denk dat ze erg gelukkig zal worden...
want de jongen die U haar heeft gestuurd, ziet er goed uit.
U weet, we vragen alleen om zo door te kunnen gaan en om gezond te blijven...
wat al het andere betreft, dat laten we aan U over.
Dank U.
Mr Kolenkhov, krijg ik nog Russische postzegels van u?
Nee. Niemand schrijft me meer. Ze zijn allemaal dood.
Ik zat net te denken aan die familie van je.
Met hen leven moet net zoiets zijn als in Disneyland wonen.
Iedereen doet wat hij wil, h�?
Ja. Opa is ermee begonnen. Op een dag stopte hij zomaar met werken.
Hij stapte in de lift, stapte er weer uit en ging nooit meer terug.
Hij had rijk kunnen zijn, maar hij zei dat hij geen plezier had.
Dat is geweldig.
Toen begon hij postzegels te verzamelen, want dat vond hij leuk.
Hij krijgt betaald om collecties te taxeren.
-Hij is een expert. -Fantastisch.
Ik denk dat mijn vader vuurwerk maakt, omdat hij nooit volwassen is geworden.
En moeder. Weet je waarom zij toneelstukken schrijft?
Omdat ze van literatuur en goede boeken houdt.
Nee, omdat er acht jaar geleden per ongeluk een typemachine bij ons werd bezorgd.
Als het een ploeg was geweest, was ze vast met landbouw begonnen, h�?
Vast wel, als ze het leuk had gevonden.
Nou, we praten wel gezellig, maar moeten we niet naar het ballet gaan?
Ja. Nou, even kijken.
Ja, de tweede stoel, juffrouw.
Ik kan praten, luisteren, of gewoon zitten.
-Wat zal het zijn? -Nou, ik denk eerst maar eens dit.
-Mr Humeurig, waar denk je aan? -Ik?
Die familie van je heeft een enorme indruk op me gemaakt.
Ik weet het niet.
Ze lijken op hun eigen manier gevonden te hebben waar iedereen naar zoekt.
De mensen bouwen hun hele leven luchtkastelen...
en daarvan komt dan niets terecht. Waarom zou dat zijn?
Er is moed voor nodig.
Iedereen is bang om te leven.
Je moet opa daarover horen praten. Weet je, hij zegt...
dat de meeste mensen bang zijn. Bang voor wat ze eten...
Bang voor wat ze drinken, voor hun banen, hun toekomst, hun gezondheid.
Ze zijn bang om geld te sparen en om het uit te geven.
Weet je wat hij vooral haat?
Mensen die profiteren van angst, die je bang maken om je iets te kunnen verkopen...
-wat je niet nodig hebt. -Ik ben 't met hem eens.
Dus hij heeft ons allemaal geleerd om nergens bang voor te zijn...
en om te doen wat we willen en dat is eigenlijk best leuk.
Ja, dat is het, maar er is wel moed voor nodig.
Vooral voor dat doe-wat-je-wilt-gedoe.
Een andere kerel en ik hadden op de universiteit een idee.
-Vind je het erg als ik over mezelf praat? -Als jij het niet doet, doe ik het.
Die kerel en ik hadden een idee.
We wilden erachter komen...
waardoor het gras groen werd.
Dat klinkt gek, maar dat is tegenwoordig het grootste onderzoeksprobleem.
Ik zal je zeggen waarom.
Omdat er een piepklein motortje in het groen...
van dit gras zit en in 't groen van de bomen dat de geheimzinnige gave heeft...
om energie uit de zonnestralen te halen en die op te slaan.
Zie je, zo worden dus de warmte, energie, kolen, olie en hout opgeslagen.
We dachten dat als we het geheim konden ontdekken...
van al die miljoenen kleine motortjes...
in dat groen, dat we grote konden maken en dan konden we alle energie...
die we ooit nodig zouden hebben zo van de zon betrekken. Snap je?
Dat is fantastisch. Dat wist ik niet.
We hebben er keihard aan gewerkt...
dag en nacht. We waren zo opgewonden dat we vergaten te slapen.
Na de kleinste ontdekking...
waren we dagen in de wolken.
Ja, en toen?
Toen studeerden we af...
en nu verkoopt hij auto's...
en ik zit in zoiets vreemds als bankieren.
Ik zag hem een tijdje terug.
Arme kerel. Hij heet Bob Smith.
Raakte weer helemaal opgewonden, wilde nergens anders over praten.
En?
Hij is getrouwd en zijn vrouw is net bevallen.
Hij vond het oneerlijk om de toekomst op het spel zetten.
Dat is tenminste zijn excuus voor gebrek aan moed.
Zeg het niet. Wat mijn excuus is?
De Kirby's zijn al 9000 jaar bankiers...
en die lijn moet je voortzetten.
Dat is in mijn hoofd gehamerd totdat mijn hersenen er week van werden.
Dat is mijn excuus.
Tony, dat is nogal suf, je bent vrij jong om...
Bovendien haat ik wat je over je hersens zei. Ik vind ze prachtig.
O, ja?
Dat meen je niet.
Dat je mijn kolossale hersens leuk vond, viel je zeker als eerste aan mij op.
Nee, het was je achterhoofd.
-Mijn hoofd. -Ja.
-Daar zit alleen een bult. -De vorm ervan.
En toen ik me omdraaide?
Ik nam aan dat ik daaraan zou moeten wennen.
Nam je dat aan?
Ik nam aan dat het wel snel zou gaan, maar ik nam aan dat...
-Je nam aan dat je er wel aan zou wennen. -Ja.
-Ik ben blij dat je dat aannam. -Ja.
En, meneer? Wilt u de Big Apple leren?
-Dat is tegen de wet, weet je? -Vrijen ook.
-Hoeveel? -Tien cent.
Zou je het voor een stuiver doen?
NIET SNIK
LEER DE BIG APPLE 10 CENT
Ik snap het.
-Ken jij de Big Apple? -Nee, jij?
Nee.
Goed, ik waag het erop. Alsjeblieft. Wat moeten we doen?
Kijk maar naar hen. Het is een eitje.
Ok�, Red. Jij en Snoopy. Lekker wild. Spelen maar.
Kijk maar naar hen.
O, ja.
Ok�. Dorothy, jij neemt deze meneer.
-Kom op, wiebelen. -Wiebelen?
Strek uw teen.
-Welke teen? -Die.
Kom op, wiebelen.
U moet wel wiebelen.
Goed zo. Wiebelen.
-Geweldig. -Geweldig.
De winnaar.
-Kom op. -Voorzichtig, Alice.
Bent u klaar?
-Helemaal gereed? -Ja.
Draai, en draai en bewegen maar.
Los, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, en hoog.
Kom, juf, losser. U bent te stijf.
Ja, Alice. Losser. Goed zo.
Heel goed. De nieuwe kampioen.
Goed. Grijp uw partners.
Wat is er toch met Astaire en Rogers gebeurd?
Lieve hemel, de smerissen.
Behoorlijk chic.
Goedenavond, Mr Kirby.
We schijnen de aandacht te trekken.
O, nee. Ze kijken niet naar u, maar naar lord Melville.
-Lord Melville? -Ja.
-Waar is hij? -Aan uw tafel met uw vader.
Vraag me niet erheen te gaan, want ik weiger.
Nee, Alice. Het komt goed.
Ik wil dat je iemand van adel ontmoet. Kom mee.
Goedenavond.
-Dag, moeder. -Dag, Tony.
Nee, alstublieft.
Gaat u zitten.
Mijn zoon Tony en Miss...
-Alice Sycamore. -Sycamore, natuurlijk.
Ik vergeet altijd namen. Lord en lady Melville.
-Hoe maakt u het? -Hoe maakt u het, meneer?
Gouverneur Leach en Mrs Leach.
Hoe maakt u het?
Aardig gezelschap.
-Een paar stoelen, graag. -Nee, een tafel voor twee.
-Ja, meneer. -Gewoon een tafel voor twee.
-Wat heeft u daar? Een nieuw spelletje? -O, nee.
Ik kijk hoe ver ik mijn stamboom kan traceren.
Uw moeder was ge�nteresseerd.
Ik dacht dat al dat stamboomgedoe sterk achterhaald was.
Wat absurd, Tony.
Amerika is zich steeds sterker bewust van zijn afkomst.
Ik betaalde vorig jaar $5000 om mijn stamboom te laten uitzoeken.
En u, Miss Sycamore. Heeft u een stamboom?
-Ik? -Ja.
Maar sir, weet u dan niet dat een sycamore een boom is?
Geen commentaar.
Goedenavond.
Er zullen wat vragen worden gesteld over mijn familie en hun boom.
-Ik voel het gewoon. -Mooi, ik weet alle antwoorden.
Als we nu eerlijk zijn, raken we later niet zo in verlegenheid.
Tony, je moet ze bij mij thuis uitnodigen.
Dus dat zat je dwars?
Zo kunnen ze iedereen ontmoeten, en dan kennen ze ons.
Goed. Dat kan ik wel regelen.
Ik kan ieder familielid van je in een aparte kooi stoppen...
en er een kaartje aanhangen, dan kunnen de Kirby's zo op en neer lopen.
Denk je dat ik van jullie een circusvoorstelling ga maken?
-Dat kan me niet schelen. -Mij wel. Dat doe ik niet.
We moeten wel.
Ze zullen me altijd beschouwen als een typiste die...
-Kijk je moeder eens. Ze staart me nog aan. -Wie zou dat niet doen?
Tony, beloof me dat je het zult doen.
Weet je, als ik besef hoe gelukkig ik ben, wil ik het uitschreeuwen.
Beloof me dat je ze uitnodigt.
-Ik voel een schreeuw opkomen. -We moeten het toch onder ogen zien.
Hij begint bij mijn tenen. Een soort getintel.
-Vraag ze voor woensdag. -Hij kruipt rond mijn knie�n.
Hij gaat langs mijn benen. Steeds sneller.
-Je gaat toch niet schreeuwen, h�? -Hij zit in mijn maag. Hij heeft me te pakken.
Niet met je moeder hier.
-Hij kruipt verder omhoog. Hij zit overal. -Alsjeblieft niet.
Hij zit in mijn keel. Hij wil eruit.
Ik kan hem niet meer inhouden. Daar komt hij.
Nee.
Wat is er gebeurd?
-Er ging daar een muis langs. -Een muis hier?
-Een rat met haar. Zo lang. -Een rat met haar?
Het waren er een stuk of zes. Zes of zeven?
Waar?
Onder die tafel.
Daar gaan ze.
NIET SNIK
Mr Kirby, het spijt me ontzettend.
Het geeft niet, Henri. Koop maar muizenvallen.
Dank u.
Ben je klaar, Anthony?
Moet ik echt mee op stap in die achterbuurt?
Hoe meer we tegen hem ingaan, hoe koppiger hij wordt. We moeten wel.
Doe tenminste alsof we redelijk willen zijn.
Ze komt waarschijnlijk uit een saai burgergezin.
Zo gauw Tony ons allemaal samen ziet, beseft hij hoe onmogelijk de situatie is.
Dat is dus subtiel te werk gaan, neem ik aan.
Ja.
Kom eens even, Donald.
Donald, kijk eens of je een man voor het huis ziet staan.
Waar ben je zo opgewonden over?
Ik word de laatste dagen door een man gevolgd als ik het snoepgoed bezorg.
Misschien wil hij een snoepje.
Wat is er, Alice? Ben je jaloers?
-Wil jij je been ook breken? -Ik moet het doen zonder vasthouden.
Geef me papier.
We moeten een lijst maken voor Rheba voor morgenavond.
Je laat Rheba toch morgen de hele dag de keuken hebben?
-Die heeft ze nodig. -Ja.
Daarom maak ik nu vast extra Liefdesdromen.
Dank je. Mam, morgen, voordat de Kirby's komen...
laat ze alles in de kelder zetten, de typemachine, de katten, de vibrafoon...
De Kirby's gaan wel een verkeerde indruk krijgen van dit huis.
Laat ik de borrel maar om zeven uur doen.
Zal ik Rheba wel laten koken?
Maak je geen zorgen, Alice.
Voor zover ik de jongen ken, zijn de Kirby's waarschijnlijk erg aardig...
en als morgenavond alles niet zo uitgebreid is, dan is het ook goed.
Lieverd, ik probeer geen indruk te maken of ons beter voor te doen dan we zijn.
We zullen alles doen om het leuk te maken.
-Doen jullie dat? -Natuurlijk, liefje.
-Weet Richard waar hij heen moet? -Ja, pap.
Waarom vanavond? Ik moet nog van alles doen.
Ik wil je niet lastig vallen, maar Alice wil haar familie voorstellen.
Zie je, Anthony. Misschien is ze toch erg aardig.
Moeder toch, je wordt nog redelijk.
God weet wat we te eten krijgen. Je weet dat ik een zwakke maag heb.
Moeten we er echt eten?
-Er is vast groente. -Ja, rauwe zeker. Ik eet alleen gekookte.
Miss Sycamore, kijk eens wat ik heb gevonden.
O, dat is mijn schilderij van u als discuswerper.
-Kijk, opa. -Weet u nog, het was ruim acht jaar geleden.
Ik wilde het afmaken, maar toen stopte ik met schilderen en ging schrijven.
Maar goed ook. Anders had ik me ook nog moeten uitkleden.
Ik wou dat u het afmaakte. Ik wil het best hebben.
O, ja? Misschien doe ik het.
Vanavond nog. Zijn het kostuum en de ezel nog in de kelder?
Ja. Ik heb ze bewaard.
Haalt u ze maar, Mr DePinna. Ik zoek mijn palet en penselen.
-Dag, allemaal. -Dag, Kolenkhov.
-Opa, ik ben toch op tijd voor het eten? -Natuurlijk.
Daarom kom ik graag...
Wat is dat?
Dat is Penny's schilderij van Mr DePinna.
Waardeloos.
Het spijt me dat u moest wachten.
Mijn Liefdesdromen stonden op het vuur. Ik ga me omkleden.
Mijn Pavlova, je bent als een mooie zwaan.
Gaat Essie vooruit, Kolenkhov?
Onder ons gezegd, ze is waardeloos.
Als ze maar plezier heeft.
Heerlijk om mijn schilderskleren weer aan te hebben.
-U bent 'n vleugje Parijs, madame Sycamore. -Dank u.
Het is weer gebeurd. Ik ben overal gevolgd.
Ik ben zover. Waar gaat u werken?
-Hier. -Goed, opa?
Ik was vergeten hoe klassiek dat kostuum was.
Uw uitdrukking, Mr DePinna. Goed zo.
EXPLOSIEVEN
Ik ben zover, Mr Kolenkhov.
Mooi. We gaan aan het werk. We rollen het kleed op, Ed.
-Mag ik mijn nieuwe nummer spelen? -Er zijn geen nieuwe nummers.
Speel die Hongaarse dans van Brahms. Wat voel ik me goed.
Het leven rent van binnen als een eekhoorn door me heen.
Nou, Pavlova, aan de slag.
Kolenkhov zegt altijd: "Kunst is voor 110 procent zweet."
Dat is beter.
-Klaar, Eddie? -Ja, meneer.
Pirouette.
Sneller, Eddie.
Miss Sycamore, alstublieft.
Mr en Mrs Kirby.
-Sneller. -Mrs Sycamore.
-Ga weg, Rheba. Ik ben bezig.
-Buik inhouden, Mr DePinna. -Dat weet ik. Maar Mrs Sycamore...
O, jee.
O, liefje.
Alsjeblieft, al die dingen.
Hier, liefje.
Neem mee.
-Zijn we te vroeg? -Zeg dat wel.
Het is prima.
Natuurlijk. Maar wij dachten dat het morgenavond was.
-Morgenavond? -Dat is gek.
-Heus, Tony, dit is uiterst pijnlijk. -Nee, we waren toch niets aan het doen.
We zaten gewoon een rustig avondje thuis.
Laat dat u niet storen. Komt u binnen alstublieft.
Komt u toch binnen.
-Dit is de moeder van Alice. -Hoe maakt u het?
De zus van Alice en Mr Carmichael...
haar man.
En dit is Mr Kolenkhov.
En de discuswerper is Mr DePinna.
-Hoe maakt u het? -Hoe maakt u het?
Excuseer mijn kostuum. Ik trek het zo uit.
Jim.
Alice.
Wat is er?
Kom je beneden? We hebben een grote verrassing voor je.
Ik kom eraan.
Wilt u uw jas uitdoen?
Pak even je vaders jas aan. Hang hem daar op. Zal ik...
Ik voel me reuze ongemakkelijk, Tony. Dit is heel pijnlijk.
Ach, iedereen kan zich vergissen.
Een stoel voor Mrs Kirby. Haal dat weg.
Het kleed, liefje.
Die voor Mrs Kirby lijkt me. En die voor Mr Kirby.
Ed, pak die stoel.
Dank u.
-Dank je, Ed. -Ja, meneer.
Wat dacht je van wat eten voor deze goede mensen?
Ze kwamen tenslotte om te eten, weet je.
-Doet u geen moeite. -Het is geen moeite.
Laat Donald naar Murphy's rennen voor zes flesjes bier.
En wat blikjes zalm.
Wacht even. Mr Kirby, houdt u van zalm uit blik?
Ik heb geen honger.
Wij eten worstjes, maar daar hebben we niet genoeg van nu u bent gekomen.
Doe maar worstjes, en laat Donald...
Laat Donald er nog een dozijn halen en een extra blik ma�s.
-Kijk of Rheba genoeg zuurkool heeft. -Goed.
-Laat Donald opschieten. -Ja.
Het duurt niet lang. Murphy's delicatessenzaak is hiernaast.
De pijp.
Dit is de vader van Alice.
Mr en Mrs Kirby.
Hoe maakt u het?
Neemt u me niet kwalijk hoe ik eruit zie. Ik was mijn andere broek kwijt in de kelder.
Dat geeft niets.
Zonder vasthouden.
O, jee.
Wat denk je, Alice? Ze dachten dat het vanavond was.
Tony, weet je niet meer wat...
-Heeft iedereen elkaar ontmoet? -O, ja.
Ik ben zo in de war.
Ik had zo'n leuk etentje gepland voor morgenavond.
Misschien kunnen we morgen terugkomen.
Ja, natuurlijk.
-Gaat u zitten, Mr Kirby. -Dank u.
Mam, we kunnen maar beter iets aan het eten gaan doen.
O, dat is al geregeld, Alice.
Hij heeft het tweede honk overgeslagen.
Mam, wat heb je laten halen?
Mr Kirby had u moeten zeggen dat hij aan indigestie lijdt.
Nou, Miriam, zo erg is het nu ook weer niet.
Misschien is het geen indigestie. Misschien zijn het maagzweren.
Maagzweren?
Let u maar niet op Mr Kolenkhov.
Hij is een Rus en die hebben de neiging om pessimistisch te zijn.
Goed, ik ben Russisch, maar een vriend van me, 'n Rus, overleed aan 'n maagzweer.
Mr Kolenkhov, Mr Kirby heeft gewoon indigestie.
Goed, hij wacht maar af.
Toe, mensen. Laten we het niet hebben over Mr Kirby's maagzweren.
Opa, praat alstublieft over iets anders. Praat met Mr Kirby over zaken.
Ik ben zo terug.
Hoe is het zakenklimaat eigenlijk, Mr Kirby?
Wat?
Nou, dat hangt ervan af hoe je de zaken bekijkt.
Persoonlijk vind ik het beter gaan.
Daar zijn twee opvattingen over, en ik heb geen maagzweren.
Wacht u maar af.
-Mag ik een sigaar roken? -Ja, hoor. Natuurlijk.
En het werkeloosheidsprobleem?
Werkeloosheid?
Werkeloosheid is niet het hoofdprobleem, Mr Vanderhof.
Nee?
-Maar ik dacht... -Ja, dat weet ik.
Maar die zienswijze is puur emotioneel, niet economisch.
Welnu, in 1929 bijvoorbeeld...
Goeie grutten, dat is geweldig.
Het heeft u echt bang gemaakt, h�?
Mr Poppins.
Mr en Mrs Kirby.
Hoe maakt u het?
Mr Poppins maakt deze maskers als een soort hobby.
Is het heus?
Hij zou de mensen moeten waarschuwen voordat hij zo tevoorschijn springt.
Even denken. Waarover kunnen we praten?
-Heeft u hobby's, Mr Kirby? -Zaken zijn mijn hobby.
-Opa speelt mondharmonica. -O, ja?
Heeft u 't we! eens geprobeerd, Mr Kirby?
Nou, ik...
Hij was kampioen. Hij won de eerste prijs op 'n amateuravond.
Dat heeft hij me zelf verteld, h�, pap?
Wij kunnen vast een geweldig duet samen spelen.
Ik heb het te druk voor mondharmonica's.
Daar zijn we.
Heb je alles, Donald?
Ja. Alleen de worstjes waren op, dus ik heb varkenspootjes genomen.
Ook goed. Breng alles maar gauw naar de keuken.
Ik laat wat roerei voor u maken en gewone sla.
Prima. Dank je.
Mosterd vergeten.
Dat is het wel, denk ik. Mooie indruk maken we.
Tony, hoe kon je zo'n vergissing maken? Je wist dat het morgenavond was.
Ja, het was niet zo'n geweldig idee.
Heb je het dan expres gedaan?
Tony, dat is afschuwelijk. Hoe kon je zoiets doen?
Ik wilde ze hier helemaal niet laten komen, maar jij drong aan.
Als ze jullie moeten ontmoeten, dan zoals jullie zijn.
Niet op een opgeklopte avond waarop jullie onnatuurlijk doen.
Willen dat ze ons mogen, is niet onnatuurlijk.
Als ze jullie niet mogen zoals jullie zijn, pech.
Het maakt mij niets uit wat ze vinden.
Als jij je er niet mee had bemoeid, was alles in orde geweest.
Maar nee, jij moest zo nodig leuk doen en alles bederven.
Het was een vrij stom idee, ik weet het.
Maar Alice, ik probeer hier gewoon eerlijk over te zijn.
Ik heb mijn familie hier gebracht zoals ze zijn, bekakt en wel.
Ik wil geen komedie met ze spelen. Waarom zou jij dat doen?
Ik probeer ook eerlijk te zijn. Snap je 't niet? Ik moet hun goedkeuring hebben.
Ik wil niet dat je moeder naar me kijkt alsof ik een dief ben of zo.
Wat denk je dat ik ben, een sufferd?
Begin met de eieren, Rheba.
Heeft u hobby's, Mrs Kirby?
Die heb ik inderdaad.
Ik bestudeer occultisme.
-Wat is dat? -Dat is spiritualisme, liefje.
Spiritualisme? Maar Mrs Kirby, dat verbaast me.
-Iedereen weet toch dat dat nep is? -Pardon?
Kom, Penny. Bekritiseer andermans hobby niet.
-Je hebt er zelf ook een paar, weet je. -Ja, maar geen dwaze.
De volmaakte hobby bevordert zowel lichaam als geest.
De Romeinen waren een groot volk. En wat was hun hobby? Worstelen.
Als je worstelt, moet je snel van geest zijn en snel met het lichaam.
Ik ben het met u eens.
Toen ik jong was, kon ik het vrij goed.
-Maar, helaas, als men ouder wordt... -Flauwekul.
Worstelen verleer je niet.
Ik heb het in geen zes jaar gedaan, maar ik vergeet niets.
Kijk.
Wat gebeurt hier?
Gaat u zitten, Mr Kirby.
-Waar is mijn bril? -Hier is hij.
Mr Kirby, hij is gebroken.
Het spijt me, maar als u weer worstelt, dan draagt u natuurlijk...
geen bril.
-Ik ben niet van plan om weer te worstelen. -Dat was heel dwaas, Kolenkhov.
Jammer dat u dat heeft gedaan.
Het spijt me, Mr Kirby.
Ik denk dat we maar beter kunnen gaan.
-Dat is pas een goed idee. -Blijf alstublieft.
U heeft helemaal gelijk, Mrs Kirby. U kunt beter gaan.
Het was allemaal een grote vergissing. Het spijt me enorm.
Laat mij blijven. Ik wil met je praten.
Liever niet. Er valt niets te bepraten.
Goedenavond, Mrs Kirby.
Goedenavond, Mr Kirby. Ik hoop dat u zich niet heeft bezeerd.
Nee. Het was een genoegen u allen te ontmoeten.
-Tony, kom mee. -Alice, ik...
-Zie ik je morgen? -Ik weet het niet.
-Maar ik. .. -Goedenavond, Tony.
Goedenavond.
-Iedereen blijft waar hij is. -Grote genade.
Wat is dit allemaal?
-Welke is het? -Die daar.
Wie? Ik? Wat bedoelt u?
-Luister. Wij horen hier niet. -Mond dicht, jij.
Hoe heet jij?
Ed Carmichael, en ik heb niets gedaan.
Luister eens. Dit is wel erg autoritair.
-Waar gaat dit allemaal over? -Politie.
GVD.
-BVD, Penny. -Ed, wat heb je gedaan?
Niets. Ik zei toch dat ik werd gevolgd.
Maar deze mensen horen hier niet. Laat ze gaan.
Laat niemand door die deur.
Dit is schandelijk. Weet u wel wie ik ben?
-Hoe heet jij? -Beton Batopevitch Kolenkhov.
-Waar kom je vandaan? -Omsk.
-Waar? -Omsk.
-Gaat deze trap naar de kelder? -Ja.
Kijk uit, baas.
-Hoe noem je dit? -Het Nieuwe Monster.
Een beetje de griezel uithangen, h�?
Ga daar staan.
Hij is vast met het verkeerde been uit bed gestapt vanmorgen.
Mike, Bill.
Ga kijken.
Hier, jij.
-Heb je deze eerder gezien? -Ja, meneer. Ik heb er heel veel gedrukt.
-O, jij drukt dit spul? -Ja, meneer.
En je stopt ze in snoepdozen om ze bij de mensen binnen te krijgen?
-O, mijn Liefdesdromen. -Maar ik was niets van plan.
-O, nee? -Nee, meneer.
-"Kijk uit naar de Revolutie." -Radicalen.
"De rode vlag zal het land bestormen."
Dat meende ik niet. Ik druk alleen graag.
Luister nou even. De regering verkeert met in gevaar door Ed.
Drukken is alleen zijn hobby. Meer niet.
Hij drukt van alles.
Net een toneelstuk, h�?
Luister eens, jongeman.
Doe niet zo dwaas. Ik moet m'n pijp halen.
We hadden gelijk. Genoeg spul om de stad op te blazen.
-Dat is om... -Stil.
Iedereen staat onder arrest.
-Wat? -Ik moet 'm halen.
Blijf hier.
-Ik moet hem halen. -Blijf waar je bent.
Maar hij brandt.
-Wat is dat? -Het vuurwerk.
Jim.
-Anthony. -Miriam, rennen.
-Opa. -Kalm blijven.
De revolutie.
Ik ben weer thuis.
Net Siberi�. Alleen het stinkt.
Leuk die vingerafdrukken, h�?
Dat vond Mr Kirby niet. Drie man moesten hem vasthouden.
Ik zeg maar zo, je verveelt je nooit.
Ik kan alleen lopen.
Ik heb nog nooit zoiets schandaligs gehoord.
Ga niet zo tekeer.
Duw me niet zo, sukkels. Ik ben Anthony P. Kirby. Horen jullie?
En ik George Washington.
Ik wil een telefoon. Ik wil mijn advocaten bellen, imbecielen.
We hebben al twee keer voor u gebeld. Kalm aan maar.
-Maar dit is Mr Kirby, de bankier. -Dat is mijn schuld niet.
De nachtrechter houdt nu zitting. Hij moet zijn beurt afwachten.
-Het spijt me, Mr Kirby. -Het spijt u.
Dat helpt na alles wat ik heb meegemaakt.
U bent tenslotte op de verkeerde avond gekomen.
Dit gaat naar de burgemeester en de commissaris.
-Ik laat jullie allemaal ontslaan. -Wind je niet zo op.
Over een paar uur...
Ben je nou tevreden met je moeder daar tussen die ordinaire...
Stil, grote baas. We willen muziek.
Speel, opa, en lekker ruig.
Luister, directrice, ik ben Mrs Anthony P. Kirby.
U krijgt $100 van me als u me een priv�-kamer geeft.
-Die zijn voor psychiatrische gevallen. -Alstublieft, ze hoort hier niet.
Zorg dat ze een paar toevallen krijgt, dan regel ik het.
Mrs Kirby, alstublieft, het spijt me zo dat ik u in deze situatie heb gebracht.
Laat me liever alleen.
Zorg dat ze van je afblijft, meid. Ze worden overal lastiger.
Waar lag jouw werkterrein?
Je hebt stijl. Zo'n connectie zoek ik.
Wat was dat opwindend in die auto met die loeiende sirenes, h�?
Gaat u maar op uw handen zitten, Mrs Kirby. Na een poosje wordt het hier koud.
Goed, maar ik heb u gewaarschuwd als u het begint te voelen.
O, hou toch op.
Doe toch niet zo hooghartig. Ik kan misschien iets voor je betekenen.
Neem me niet kwalijk, dat heb ik niet nodig.
Je weet maar nooit. Ik ken een goede...
Laat haar. Zie je niet dat ze 'n dame is?
Een dame? Die maken het ook bont tegenwoordig.
Je hoeft me niet te beschermen. Dat helpt je niet.
Als je slim bent, blijf je waar je thuishoort...
en laat je je ambitie varen.
Zal ik haar een dreun geven?
Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.
Ik geef jaarlijks een kwart miljoen dollar aan advocaten uit. En nu zit ik zonder.
Jongeman, haal je even wat zuiveringszout voor me?
Welke smaak?
Nou, dit heb ik aan jou te danken. Ik hoop dat dit een lesje voor je is.
Rotzooien met typistes.
-Luister. Ik ga met dat meisje trouwen. -Dat weet ik.
Ik wilde met een serveerster trouwen, maar gelukkig hield mijn vader me tegen.
Neemt u me niet kwalijk.
Ik vind niet dat iemand het recht heeft om zich met jonge geliefden te bemoeien.
-Ontspant u zich toch. -Ontspannen?
Terwijl mijn zoon onder mijn neus vandaan wordt gestolen.
Ik zit opgesloten als een ordinaire misdadiger. Ontspannen.
Weet u wat er gebeurt als de kranten dit horen?
Dan gaat de grootste deal van m'n carri�re niet door.
Maakt u zich geen zorgen.
Ik ken mijn kleindochter. Zonder uw zegen trouwt ze niet met Tony.
Dus u hoeft zich alleen zorgen te maken over die deal van u.
Wat als die niet doorgaat?
Wat als al uw deals niet doorgaan?
-Dat zou misschien goed voor u zijn. -U bent gek.
Misschien wel, maar ik was ooit zoals u.
Toen ik op een ochtend met de lift naar boven ging...
drong het tot me door dat ik geen plezier had.
Dus ik ging meteen weer naar beneden en vertrok voorgoed.
Ja, meneer. Dat was 35 jaar geleden.
Bewonderenswaardig. En u heeft nooit meer iets gedaan?
O, ja. Alleen de dingen die ik wilde doen.
Postzegels verzamelen.
Ik ging naar de dierentuin wanneer ik wilde, ging weer harmonica spelen...
en vond zelfs tijd om het aanbreken van de lente op te merken.
Mooi land zou dit zijn als iedereen in de dierentuin zat en harmonica speelde.
U heeft ooit zelf gespeeld. Dat zei Tony.
Misschien moet u weer beginnen.
Misschien zou u dan niet zo wanhopig proberen om meer geld te verdienen...
dan u ooit kunt gebruiken.
U kunt het niet meenemen, Mr Kirby. Dus waar dient het toe?
Als ik het goed zie, kunt u alleen de liefde van uw vrienden meenemen.
Waarom gaat u niet ergens op de kansel staan?
Nou, het spijt me.
-Wie is Vanderhof? -Hier.
Dag, Mr Vanderhof. Kent u mij nog?
Zenuwtrekje.
Ik hoorde dat u in de problemen zat en ik kwam kijken of ik u kon helpen.
Waarom wilt u mij helpen?
Eerlijk gezegd, ik dacht als ik u een plezier doe...
U verdoet uw tijd, meneer Zenuwtrek, Mr Blakely.
-Ik ga mijn huis niet verkopen. -We zullen zien hoelang u het volhoudt.
Wacht maar tot u nog meer overkomt.
-Dus u zit achter deze arrestatie? -Ja, en dat is nog maar het begin.
Tegen de tijd dat ik klaar ben, wilt u maar al te graag verkopen.
Dus u heeft dit gedaan?
Maar, Mr Kirby.
Stomkop. Weet je wat je hebt gedaan?
Maar, Mr Kirby, ik kon niet dromen dat u deze mensen kent.
Ik vertelde u dat de politie ze achtervolgde. Ik moest ze van u tot verkoop dwingen.
Volslagen idioot, weg jij.
Als je nog wat verstand hebt, bel je mijn advocaten.
-Ik zit hier al uren. -Ja, meneer. Ik bel ze allemaal.
Dus u bent degene die mijn deal dwarsboomt?
-Ja. Wat grappig, h�? -Wat is daar grappig aan?
Dat u dit allemaal heeft bekokstoofd en dat u nu in uw eigen val zit.
Misschien is het niet zo grappig als ik dat huis van u afpak.
Nu snap ik wat er aan de hand is. Goeie truc, Mr Vanderhof.
Via mijn zoon informatie inwinnen en mi] me dan suf laten betalen.
-Wacht... -Ik betaal niet voor wat ik niet wil.
-Ik zal je tonen hoe de Kirby's zakendoen. -Zaken?
U bent geen zakenman. U bent net een leeuw in de jungle.
Ik heb ook de langste en scherpste klauwen.
Zo ben ik aan de top gekomen en daarom ligt dit tuig nog in de goot.
U bent een idioot.
-Wat? -Een stomme idioot.
-Zo kunt u niet tegen mij praten. -O, jawel.
Tuig, h�?
Waardoor denkt u dat u zo'n superieur mens bent?
Uw geld? Als dat zo is, bent u een grote sukkel, Mr Kirby.
En een arme ook.
U bent armer dan al deze mensen die u tuig noemt.
Want ik verzeker u dat zij tenminste vrienden hebben.
Maar u, met uw jungle en lange klauwen, zoals u ze noemt...
u eindigt uw armzalige bestaan zonder iets wat u een vriend kan noemen.
U vindt zichzelf misschien een hele piet, maar ik vind u een mislukkeling.
Een mislukkeling als man, een mislukkeling als mens...
zelfs een mislukkeling als vader.
Als uw tijd komt, betwijfel ik of er een traan wordt gelaten.
De wereld roept vast: "Opgeruimd staat netjes."
Een mooi vooruitzicht, Mr Kirby. Ik hoop dat u ervan geniet.
Ik hoop dat u dan troost vindt in al die poen waar u zo hard voor heeft gewerkt.
Het spijt me, Mr Kirby.
Ik ben in geen 30 jaar zo kwaad geweest.
Ik weet niet wat me bezielde.
Ik meende er niets van.
Had u me maar gezegd om me er niet mee te bemoeien.
Als er een manier is om het goed te maken...
zou ik het doen.
Wilt u mijn mondharmonica niet hebben?
Hij is nieuw en goed ook.
Misschien wilt u er een keer op spelen.
Wie ben ik tenslotte om iemand te bekritiseren?
Goed, iedereen naar de nachtrechter. Hou jullie briefjes gereed.
Ik ben Mr Kirby's advocaat. Waar is ie?
-Kirby. -Ja, Kirby.
O, ja. Ze worden zo voorgeleid. Die deur door.
Waar is hij zo opgewonden over?
Advocaat voor Mr Kirby. Is hij al voorgeleid?
-Nog niet. Die deur door. -Dank u.
Kirby?
Anthony P. Kirby.
-Is dat Anthony P. Kirby, de bankier? -Het is Kirby, de bankier, u weet wel.
Momentje graag. Ja, dat is Anthony P. Kirby.
We weten genoeg.
O, jee.
-Hoe heette jij ook alweer? -Anthony P. Kirby.
Psychiatrische afdeling.
Ik veroordeel je tot 31 dagen gevangenisstraf...
waarvan 30 dagen voorwaardelijk...
als je me belooft dat je, zo gauw je morgen vrij komt...
terug naar je ouders in Kansas gaat.
-Dank u, edelachtbare. -Het is al goed. Ga maar gauw.
Edelachtbare, kunt u nu de Vanderhof-zaak doen?
Waarom?
We ontdekten net dat A.P. Kirby erbij zit.
-De bankier? -Ja.
Wat is de aanklacht?
Verstoring van de openbare orde en het maken van illegaal vuurwerk.
Vuurwerk?
Wilt u beweren dat A.P. Kirby in de dronkemanscel heeft gezeten?
Is er daarom zoveel publiek vanavond?
Nee. Dat zijn Vanderhofs vrienden.
Dat er nog mensen zijn met zoveel vrienden.
-Weet de pers het al? -Ik geloof het niet.
Mooi zo.
Ze zouden smullen van A.P. Kirby in de dronkemanscel.
Breng ze. Hij hoeft niet aan het kruis genageld.
-Breng de Vanderhofs. -De Vanderhof-zaak.
Laat me met rust. Heb je gezien...
Dag, opa.
Orde.
Stilte.
Orde.
Edelachtbare, er is een blunder begaan met de arrestatie van de familie Kirby...
en we stellen voor...
-Vertegenwoordigen jullie hem alle vier? -Ja, edelachtbare.
Wat een hoop talent voor een klein vergrijp.
Als er bezwaar is tegen het feit dat Mr Kirby wordt vertegenwoordigd...
Helemaal niet. Deze rechtbank voelt zich zelfs gevleid.
Dank u.
De aanklacht is verstoring van de openbare orde.
-Bekent u schuld? -Nee, natuurlijk niet.
Natuurlijk.
Heeft u, of een van uw mensen, een advocaat?
Nee, edelachtbare.
Wil men een aanklacht tegen ons indienen, dan zal dat wel wegens ordeverstoring zijn.
En als het illegaal is om zonder vergunning vuurwerk te maken...
dan zijn we daaraan ook schuldig, want dat doen we al heel lang.
Ik voel me niet schuldig, jij, Essie?
Orde, alstublieft.
Mr Vanderhof, aan verstoring van de openbare orde...
bent u en de rest van uw familie, volgens uw bekentenis, schuldig.
-Ik zal uw straf echter opschorten. -Dank u.
Maar voor het vervaardigen van vuurwerk zonder vergunning, het spijt me...
moet ik u een boete van $100 opleggen.
$100.
Dat is veel geld.
Edelachtbare, Mr Kirby, die bekend staat om zijn liefdadigheid...
wil graag de boete voor deze onfortuinlijke familie betalen.
O nee, dank u. Dat kan ik u niet toestaan.
Dat doet u niet. Opa heeft uw geld niet nodig. Wij betalen die boete.
Orde in de zaal.
Nee, het geeft niet, agent. Laat ze maar binnenkomen.
Wij betalen de boete.
We hebben uw geld niet nodig.
Een hoed vol, opa.
We krijgen het bij elkaar.
Alstublieft, rechter, is dat genoeg?
Ik denk het wel.
Breng het geld maar naar de griffier.
Mr Vanderhof, u boft dat u zoveel vrienden heeft.
Ja.
-En, inspecteur? -Jullie mogen niet naar binnen.
Toe nou. E�n foto maar.
Welnu, heren.
Ik zou graag de aanklacht tegen de Kirby's intrekken...
maar ze waren aanwezig op het moment van de arrestatie en als zij schuldig zijn...
dan moet ik natuurlijk aannemen dat de Kirby's dat ook zijn.
Edelachtbare, dat is absurd.
Tenzij ze kunnen verklaren wat ze daar deden.
Zeg geen woord, Anthony.
Ze hebben je te pakken.
Beseft u wel, edelachtbare, dat deze heer Mr A.P. Kirby is?
Dat is mij te verstaan gegeven.
Misschien kan Mr Anthony P. Kirby zelf uitleggen wat ze daar deden.
-Nou, edelachtbare... -Ik vind het niet belangrijk.
We zijn toch al in verlegenheid gebracht?
Er zou wat meer respect voor onze positie kunnen worden getoond.
Deze aanklacht is belachelijk.
Zonder afdoende verklaring moet ik ze laten terechtstaan.
-Maar... -Het is hun recht te worden gehoord.
Edelachtbare, alstublieft.
Mr Kirby kwam langs vanwege de koop van mijn huis.
-De koop van uw huis? -Ja.
Hij heeft er al een tijdje belangstelling voor en...
Hij kwam er gewoon over praten.
Dat is alles.
Natuurlijk, daarom waren we daar en ik zie niet waarom wij verantwoordelijk zijn...
voor iets wat deze mensen hebben gedaan.
-Dat is niet waar. -Toe nou, Alice.
Opa, ik sta niet toe dat wij zo worden vernederd.
Ze willen niet toegeven dat ze m'n familie kwamen keuren...
om te zien of ik goed genoeg was voor hun dierbare zoon.
-Dat is volstrekt belachelijk. -Daarom waren we daar.
Het wordt tijd dat je wat zegt.
Ik heb besloten dat jouw familie niet goed genoeg is.
Ik wil voor geen prijs deel uitmaken van zo'n stelletje snobs.
Je moeder is helemaal van slag vanwege haar reputatie.
-Goed zo, Alice. -Wie denken ze wel dat ze zijn?
Orde.
Uw reputatie heeft niets van mij te vrezen, ook die van uw zoon en uw man niet.
Wat gebeurt er?
Assepoester heeft net de prins verteld dat hij kan opvliegen.
-Als wij eens naar binnen vlogen? -Goed idee.
Orde in de zaal.
Orde. Agent, zet deze mannen eruit.
Als jullie weer een achterbuurt bezoeken, kom dan niet bij ons.
Alice, alsjeblieft.
Orde.
ASSEPOESTER WIJST PRINS AF
RECHTBANKTUMULT ONTHULT GEHEIME VERLOVING
BEKENT
WIJST AF
TIERT
VALT FLAUW
ASSEPOESTER ONTVLUCHT STAD
Alice had moeten zeggen waar ze heen ging.
Vind je niet, Essie?
Al iets van haar gehoord?
Ik heb de stad afgezocht. De detectives hebben de hele nacht gewerkt.
Ze hebben elk hotel binnen 'n straal van 160 kilometer gecheckt.
Mrs Sycamore, zeg me alstublieft waar ze is.
Ik weet het niet, Tony.
Sorry. Al wist ik het, dan zei ik het nog niet.
Als ik haar schreef...
Ze wil je niet zien. Vooral daarom is ze weggegaan.
Je hoeft hier niet meer te komen of haar te zoeken.
Je maakt het alleen erger voor haar. En voor ons.
Dan houdt het zeker op.
-We vinden het heel naar, Tony. -Dank u, meneer.
Ik heb echt medelijden met Tony.
Rheba vraagt of er iemand wil eten.
Nee, ik heb geen honger. Jullie?
Ik moet de kelder schoonmaken. Het is er een enorme bende.
Kijk eens. Hier is een brief van Alice.
Echt waar?
-Hoe gaat 't met haar? -Hoe komt u eraan?
Ned, de postbode, kwam ermee achter me aan gerend.
Hij herkende haar handschrift. Ik heb hem gelezen, Penny.
Lees maar hardop.
-Waar komt hij vandaan? -Wacht even. Mijn handen trillen.
Ze logeert bij Helen, die schoolvriendin in Riverside.
Dat is toch in Connecticut, opa?
Lees de brief, mam.
Even kijken.
"En ik was zo ellendig en verward, ik moest iets doen.
"Ik hoop dat jullie het begrijpen.
"Het is hier rustig en ik heb over alles nagedacht.
"Ik weet nu dat de situatie tussen Tony en mij hopeloos is.
"Mrs Kirby had gelijk. Ik had me niet met hen moeten inlaten.
"Maak je geen zorgen, mam. Ik kom er wel overheen.
"Maar, lieverds, ik mis jullie zo.
"Ik weet niet hoe ik het moet uithouden.
"Gisteravond heb ik mezelf in slaap gehuild. Dat hielp een beetje.
"Maar toen ik vanmorgen wakker werd en besefte dat ik niet in m'n eigen bed lag...
"Ik zou naar huis willen vliegen. Maar dat kan niet, als ik alles wil vergeten.
"De kranten en Tony en een miljoen kleine dingetjes maken het me onmogelijk.
"Vergeef me, lieverds.
"Ik beloof elke dag te schrijven, soms twee keer of zelfs meer.
"Pas alsjeblieft goed op jezelf.
"Zorg dat jullie niets overkomt.
"Heel veel liefs, Alice."
Het klinkt alsof ze niet terugkomt.
Mr Blakely, alstublieft.
Mr Blakely'?
Pap, je bent toch niet van plan om het huis te verkopen?
Alice had gelijk.
Ze kan hier nooit terugkomen. Het zou haar alleen ellendig maken.
Ik laat haar niet alleen wonen. We zoeken iets bij haar in de buurt.
Mr Blakely, Vanderhof hier.
Wilt u het huis nog kopen?
U betaalt nu alleen nog maar $25.000.
Nou, goed. Natuurlijk, vandaag.
Goed, dat was het. Tot ziens.
Nou, we moesten dit huis toch een keer uit.
Het kostte moeite, maar die ouwe wil verkopen.
-Mr Kirby heeft alle 12 woonblokken. -We gaan van start.
We hebben Vanderhofs huis. Laat Kincaid komen.
Als die ouwe heer niet had verkocht, was de hele deal niet doorgegaan.
Aan alle huurders van de 12 woonblokken. U wordt hierbij medegedeeld...
"U wordt hierbij medegedeeld dat u binnen 10 dagen uw woning moet verlaten."
-Die heb ik ook gekregen. -We hebben niet veel tijd gekregen.
Nee.
Kijk. De Jensens hebben ook hun brief gekregen. Laten we gaan kijken.
-Heeft u er ook zo een gekregen? -Ja. We moeten er binnen 10 dagen uit zijn.
-We moeten allemaal weg. -Ik snap 't niet.
Opa zegt dat als ze zijn huis niet kunnen kopen, niemand weg hoeft.
Kijk.
6TH AVENUE VERHUISBEDRIJF
WASH D.C. SENAATSCOMMISSIE
HOUDT EEN WAAKZAAM OOG
OP KIRBY-WAPENFUSIE.
WALL STREET NERVEUS
BEURS KELDERT IN WILDE HANDELSSESSIE
KIRBY-DIRECTIE VERGADERT VANDAAG OVER AFRONDING MEGACOUP
Mr Kirby kan niet worden gestoord.
Ik denk dat het voorbij is, jij?
Hallo? Mr Kirby is niet beschikbaar.
Hallo. Hij beantwoordt zijn telefoon niet.
Ik kom net van boven.
Alle directieleden zijn daar en ook de hoofden van die zes kleine firma's.
Deze fusie gaat geschiedenis schrijven.
De beurs is helemaal van slag.
Als 't maar goed gaat. Al m'n geld zit erin.
-Niet zeuren. Het kan niet fout gaan. -Waar is Kirby?
-Daarbinnen. We wachten op hem. -Is hij alleen?
Ja. Hij staat vast te buigen naar de Kirby's aan de muur.
Hallo. Nee. Laat de senator kalm blijven.
-Kirby wil dat hij in Washington blijft. -Geen pers tot na de vergadering.
Maakt Ramsey het ons moeilijk? Onzin. Hij is blut.
Kirby heeft hem zelfs geen taxigeld gelaten.
Je moet het die ouwe nageven.
Hij heeft Ramsey prachtig te grazen genomen.
Het zou me niet verbazen als hij zich van kant maakt.
Ze wachten daar.
We halen Kirby en regelen alles voor er iets gebeurt.
-Goed idee. -Wacht, jullie weten dat hij dat niet wil.
Kijk hoe laat het is.
Ik bel hem. Misschien vindt hij dat niet erg.
Geef me Mr Kirby in de vergaderzaal.
Hallo. Ja.
Zeker. Nou, kom op. Waar wachten jullie op?
Ze wachten boven. Laten we er naartoe gaan.
-Hebben jullie je volmachten? -Ook van Kincaid.
Toen hij directeur mocht worden, hapte hij toe.
Wat?
Ik legde uit dat jij bestuursvoorzitter wilde zijn.
Zeg dat het 'n fout is. Ik heb de directeur gekozen.
Anthony Kirby junior wordt directeur.
-Tony? Hij is veel te jong. -O, ja?
-En onze belofte aan Kincaid dan? -Vergeet hem.
-Maar we hebben verplichtingen... -Vergeet hem.
Alstublieft, Mr Ramsey, Mr Kirby heeft het erg druk en hij...
Nou, Mr Kirby, u bent zeker erg trots op uzelf.
Een nieuwe overwinning. De grootste uit uw carri�re.
Wat wil je, Ramsey?
Weet u wat?
Ik dacht er eigenlijk over om hier om mededogen te komen vragen...
maar ik kon niet bedenken op grond waarvan.
Zeker niet vriendschap.
Eens, lang geleden, zou dat mogelijk zijn geweest...
maar jij hebt dat kapotgemaakt, Anthony. Weet je nog?
Kijk me aan, Anthony.
Morgen leest de wereld dat Ramsey failliet is.
Ben je daar niet blij om?
Men is om minder uit het raam gesprongen, maar dat ga ik niet doen, Anthony...
want ik besefte opeens dat ik niets heb verloren...
dat ik er nooit ��n moment plezier aan heb beleefd.
En ik waarschuw je, Anthony, dat zul jij ook niet.
Ondanks je overwinningen...
kun je niet elk onsje fatsoen negeren en overleven.
Je bent nu topzwaar met macht, maar je zult eronder bezwijken.
Je moet er wel onder bezwijken.
Weet je wat er gaat gebeuren, Mr Anthony P. Kirby?
Je zult om hulp schreeuwen en ineens beseffen dat je alleen staat.
Je spartelt aan de haak en ontdekt dat het niemand kan schelen.
Ik kan het weten, want het is mij overkomen.
En het zal jou overkomen.
Dat overkomt iedereen zoals wij, Anthony.
We maken het ernaar.
-Hij vat het zwaar op. -Hij was altijd al een watje.
Hij leek me gek.
-Ze wachten boven. Laten we gaan. -Kom.
Ga naar boven en begin vast. Ik kom zo.
-Maar ze wachten. -Ik kom zo.
-Dag, pap. Mag ik binnenkomen? -Dag, zoon. Kom verder.
Hoe gaat het?
Fijn dat je er bent. Ga zitten. Ik wil met je praten.
Je weet wat ik altijd heb gezegd over de beek van de Kirby's en Tennysons?
Die blijft stromen.
Als je de vergadering boven bedoelt...
-daar weet ik alles van. Gefeliciteerd. -Dank je, maar dat is niets.
Er zit meer aan vast.
Als ik boven klaar ben met ze, is er een nieuwe directeur.
-Weet je wie dat is? -Ik weet dat je het druk gaat krijgen, dus ik...
Ik neem ontslag.
Je neemt ontslag?
Ik heb net mijn ontslag ingediend.
Ik loop er al heel lang over te denken...
Je neemt dus ontslag. Wat ga je doen?
Ik weet het niet. Ik denk dat ik een poosje wegga.
Om de dingen op een rijtje te zetten.
Ik wilde mijn baan vasthouden totdat die zaak met Alice zou zijn opgelost...
maar dat is voorbij, dus...
Daar hoef ik niet op te wachten.
Ik weet het niet, ik...
Als ik terugkom, kan ik misschien aan dat grasproject gaan werken.
Weet je nog, waar Bob Smith en ik op de universiteit mee bezig waren?
Ja.
Als je het grappig vindt, spijt me dat. Ik ben gekomen om afscheid te nemen.
Afscheid?
-Meen je dat echt? -Ja, ik meen het.
Ik wil hier geen deel aan hebben, pap.
Dat wilde ik nooit.
Dit kan niet na alle plannen die ik voor je...
Kon ik het je maar duidelijk maken.
Deze zaak is geweldig. Hij is goed voor jou, omdat je hem leuk vindt.
Ik vind dat niet. En ik zal het nooit vinden.
Ik heb zo vaak geprobeerd om er met je over te praten, maar het lukte me niet.
Vroeger kon ik met je praten, pap...
maar de laatste tijd...
Ik zal wel weg zijn voordat je thuiskomt vanavond.
Dag, pap.
Dag, zoon.
Als ik terug ben, kunnen we misschien weer eens ouderwets bijpraten.
Ja, ja.
-Ja. -Het gaat over Mr Ramsey, meneer.
Hij is net dood op het toilet gevonden. Volgens de dokter was het zijn hart.
Ja?
-Wat zei je? -Mr Ramsey is net dood gevonden.
A.P., ze worden ongeduldig daarboven. Ik kan ze niet langer vasthouden.
Directiekamer.
Maak alles gereed. We komen boven.
Dag, Mr Kirby.
52ste.
Naar beneden.
Beneden?
-De vergadering moet doorgaan. -Naar beneden.
We hebben uren op je gewacht.
Wat is er, Mr Kirby? Is er iets mis?
Volgens mij vinden ze deze verhuizing leuk.
Doe niet zo gek. Ze vinden het vreselijk.
Wat zal het leuk worden hier als u weg bent, opa.
Hij heeft iets heel leuks gevonden vlakbij Alice, pal aan zee.
-Het meer, Penny. -Dat zei ik toch, meer.
Komen jullie maar allemaal diepzeevissen.
-Mr Kolenkhov, is het niet spannend? -Spannend?
Nu jullie verhuizen en de groothertogin werkeloos is, waar moet ik eten?
-Dag, Mr Vanderhof. -Daar ben je weer.
Waarom vertelt u niet waar ze is?
Omdat deze familie een ongeschreven wet heeft tegen klikken.
Maar, Mr Vanderhof, ik heb zo het gevoel...
dat ik er met u over kan praten.
Ik heb mijn baan opgezegd en ik vertrek vanavond en ik...
Maar ik hou van Alice. En zij houdt van mij. Dit is allemaal zo belachelijk.
Ik ben overtuigd, jongeman, maar je trouwt niet met mij.
Alice is de vrouw waar het om gaat.
Ja, u heeft gelijk.
Ik dacht, ik probeer het nog een keer voor ik ga.
Ik heb er wel een mooie puinhoop van gemaakt, h�?
-Ja. -Nou, tot ziens, meneer.
Het probleem met die snotapen van nu is dat ze geen verbeelding hebben.
Ze gebruiken hun koppie niet.
Ik zal alles doen wat u zegt, meneer.
-Je wilt Alice terugzien, h�? -Ja.
-En wij kunnen niet zeggen waar ze is, h�? -Ja, nee, meneer.
Er staat boven een grote koffer van Alice en die wordt naar haar toe gebracht.
Zegt u maar niets meer.
Opa.
Ik kwam zodra ik uw telegram kreeg. Ik ben te laat. U heeft het huis verkocht.
-Natuurlijk. Ik had er genoeg van. -Opa, het is mijn schuld.
Alice, liefje, we kwamen naar je toe.
Nu moet de hele buurt toch verhuizen?
En oma dan? U verlaat haar.
Niet flauw doen, Alice. Het is gebeurd.
Ga boven je spullen inpakken.
Alice, wil je even naar me luisteren?
Ze wilden het huis en hebben het gekregen. De machtige Kirby's.
Wat doe je hier trouwens?
Wacht even. Ik moet je iets zeggen. Ik wil dat je luistert.
Schreeuw maar.
Op die manier heb je alles gekregen.
Schreeuw zo hard als je kan en kijk wat het je opleven.
Alice.
Ik vind het erg naar voor opa.
Ik liep de kamer in en hij keek naar een foto van oma en huilde.
Huilde?
Hij werd boos toen hij me zag kijken en gooide iets naar me.
E�n ding zit me wel dwars. Hebben ze daar de WW?
Natuurlijk. Ze hebben tegenwoordig overal de WW.
-Is dat zo? -Ja.
Laten we daar dan naartoe gaan.
Ik geloof dat alles weg is.
Ja, alles is zo'n beetje weg.
Deze is nog niet afgegaan.
Voorzichtig. Vooral met de typemachine.
Ik heb het gevoel dat ik in het nieuwe huis mijn beste werk ga schrijven.
O, Pap.
Kom nou maar, Penny, er is vandaag genoeg gehuild.
-Vindt u het erg als ik binnenkom? -Natuurlijk niet. Kom vooral verder.
We zijn niet echt op bezoek voorbereid, maar...
Donald, zet die stoel neer voor Mr Kirby.
En geef mij die kruk ook, alsjeblieft, Donald?
Dank je.
-Kunnen we even alleen zijn? -Natuurlijk. Penny?
Dank u.
Ik weet het niet. Opa praat met hem.
Mr Vanderhof, u zei me dat ik als vader mislukt ben.
-Dat meende ik niet. -Dat weet ik, maar het is zo.
Tony is bij me weggelopen en ik ben er gewoon kapot van.
Mr Kirby, u begint zich menselijk te gedragen.
Kijk, u heeft verstand van deze dingen. Ik niet.
-Ik heb uw raad nodig. Ik heb er 'n fortuin... -Nou...
moet u eens niet meer in termen van fortuin denken.
Weet u wat ik doe als ik tegen een crisis aanloop?
Ik pak mijn mondharmonica en speel erop...
totdat de crisis gewoon verdwijnt.
-Maakt u er alstublieft geen grapjes over. -Dat doe ik niet.
U vroeg mij om advies en ik geef het u.
Ik denk dat als we samen een duet spelen, u en ik op de mondharmonica...
-U heeft hem toch wel bij u? -Nou, ik...
O, mooi.
Laten we nu eens flink luid een duet spelen. U zult versteld staan wat er kan gebeuren.
Wat zullen we spelen?
Kent u Polly Wolly Doodle?
-U zou 't moeten kennen. -Polly Wolly Doodle?
We hebben u er een keer bijna gek mee gemaakt.
U kent het, natuurlijk wel.
Laten we het flink luid spelen en lekker vlot.
Wat is dat, opa?
Kom op, Essie, lekker dansen.
Kom op.
Mijn Russische worstelvriend, h�?
Fantastisch.
Dank u.
-Is mijn zoon hier? -U zult versteld staan.
Anthony.
Dag, moeder. Toe, doe ook de Big Apple.
Mr Sycamore, laat haar de Big Apple zien.
Toe. Waarom niet?
Stilte, alsjeblieft.
Stilte.
Nou, Heer, hier zijn we weer.
We hebben onlangs heel wat meegemaakt, maar het ergste lijkt voorbij te zijn.
Natuurlijk is al het vuurwerk ontploft, maar dat is Uw schuld niet.
Hoe dan ook, alles is goed gekomen zoals dat meestal gaat.
Alice gaat met Tony trouwen.
Mr Kirby bleek een aardige vent te zijn en heeft ons ons huis terugverkocht...
en hij zal voorlopig wel niet aan grote deals denken.
Niemand in onze buurt hoeft te verhuizen. En met de juiste aanpak...
kunnen we op den duur zelfs Mrs Kirby ontdooien.
We zijn allemaal gezond en wat al het andere betreft...
dat laten we nog steeds aan U over.
Dank U.
Dien maar op, Rheba.
Het zijn maar twee makkelijke lessen, Mrs Kirby...
Alles is toegestaan.
Ik hoop dat u het lekker vindt, Mr Kirby.
Het einde