Het begon allemaal met een mooie voorzet van Eric Cantona
OP ZOEK NAAR ERIC
Zuster. Hoe laat is het?
Vier uur in de ochtend. - Vier uur? Jezus.
Probeer wat te slapen. - Luister.
Het spijt me van al de drukte. Het spijt me echt.
Ik weet niet wat me bezielde, zuster.
Eric, niemand raakte gekwetst. Jij bent niet gewond.
Alles is in orde. - Luister, ik heb ochtendpost.
Kun je me mijn kleren bezorgen, alsjeblieft zuster?
Jij gaat nergens heen.
Eric, het is in orde. - Kun je me mijn kleren bezorgen?
Probeer te ontspannen. Leg je neer. - Ik mag niet te laat komen op mijn werk.
Het is in orde. - Ik mag niet te laat komen.
Het is in orde. - Ik mag niet te laat komen op mijn werk.
Het is in orde. - Kun je me mijn kleren bezorgen, alsjeblieft?
Ga nu maar slapen. Slaap maar. - Ik mag niet te laat komen.
Ik mag niet te laat komen. - Het is in orde.
Lily, het spijt me zo.
God, Lily, het spijt me zo.
Doe het rustig aan.
Alles goed, Eric?
God, wat heb jij uitgespookt, jij oetlul?
Ik weet het. Ik weet het. - Je bracht ons aan het schrikken.
Iets ging los.
Heb je iets gebroken of zo? - Nee, nee, nee.
Heeft hij het je moeilijk gemaakt? - Dat deed ik niet, nee toch.
Nee, een modelpatiënt. Alles in orde. - Hij kan een beetje smeerlap zijn.
Guinness Recordenboek?
Wat deed je?
Drieduizend maal rond dezelfde rotonde.
Het is een verandering van carrière. Van postbode tot astronaut.
Ik was aan het dagdromen.
Je draaide er in de verkeerde richting omheen.
Je hebt geluk dat er niemand gedood werd. - Niet doen. Niet doen.
Een goede nachtrust en ik ben zo fit als een slagershond.
Waar is mijn wagen?
Net zoals jij. Hij is naar de kloten.
En de politie?
Ik heb met hen gesproken.
Ze moeten een rapport opstellen, maar ik denk niet dat ze er gevolg aan geven
omwille van je psychologische toestand.
Eric, als je iets nodig hebt, eender wat, dan roep je maar. Goed?
Eender wanneer. Dag of nacht. Goed? - Ja. Bedankt maat. Bedankt.
Goed. We hebben net de spullen afgezet. De bestelwagen komt over een uurtje.
Kun je het aan Ryan laten weten? Danke maat.
Luister, ik zei je dat ik hier geen rotzooi van je wou.
Het is maar voor enkele uren. Wat is het probleem?
Hoe ben je verdomme trouwens binnengeraakt?
Godverdomme.
Alsjeblieft zeg.
Hé, gaf je die twee klootzakken een sleutel?
Wat? - De twee rotzakken die net buiten gingen.
Gaf je hen een sleutel? - Waarover heb je het?
Wat heb ik je gezegd over de sleutel geven aan mensen?
Hoor je me? - Ja.
Wie ben jij? - Ik woon hier gewoon, schat.
Jij bent Ryans stiefvader? - Ja.
Ik wil die rotzooi zo snel mogelijk naar beneden.
En ik zeg het niet nog eens, goed? - Goed.
Er is geen reden om te schreeuwen.
Jess?
In godsnaam, Jess. Het is bijna twee uur, in hemelsnaam.
Sta op om naar school te gaan. Je bent laat.
Het is midden in de namiddag. - En wat dan nog, man?
Sta je op om naar school te gaan? - Laat me met rust. Ik probeer te slapen.
Wil je opstaan, Jess?
Het is duidelijk dat ik niet naar school ga, als ik in bed lig.
God, laat me met rust. - Goed, dan zal ik voor je opruimen.
Ik zal gewoon... - Hoi, lullenkop.
Wie ben jij verdomme?
Jess, wil jij dit regelen? Het is geen verdomd hotel.
Ik probeer me gedeisd te houden. Het maakt me gewoon ziek.
Wat... - Wie ben jij verdomme, jij lul?
Excuseer? - Wie ben jij verdomme?
Wie ik verdomme ben? Ik zal je zeggen wie ik verdomme ben.
Ik ben de verdomde roomservice! Wil je een verdomde klacht indienen?
Kijk naar mijn kamer, man! Ga gewoon weg. Vooruit!
Kras op. Ik probeer te slapen. Sodemieter op, man.
Kijk naar mijn kamer. Kijk naar mijn kamer!
Ik ben er verdomd ziek van! Breng het verdomme in orde.
Het zit me tot hier met jou! - Wat maakt het uit?
Hallo. We zijn momenteel niet bereikbaar.
Laat alsjeblieft je naam en nummer achter na de biep.
We bellen je dan terug.
Papa, ik ben het weer. Waar zit je verdomme?
Wil je me alsjeblieft bellen. Doet je gsm het nog of wat?
Weet je dat ik nu twee lesuren mis?
Ik moet snel terug en ik zal Daisy zelf oppikken.
Je stelde me teleur, papa. Ik ben zo nijdig.
Wil je me bellen en me laten weten dat je in orde bent?
Had je ooit een psychiater, Eric?
Weet je wat hij me vroeg?
Wanneer was de laatste keer dat je gelukkig was?
Vandaag keert Eric Cantona terug op Old Trafford,
de meest getalenteerde, temperamentvolle en meestbesproken voetballer in Engeland.
Cantona neemt de controle over. Hij wint terrein.
Hij zoekt een gelegenheid om te schieten en vindt ze.
Eric Cantona opnieuw voor Manchester United.
Een gekruiste voorzet naar Cantona.
Kanchelskis. Een geweldige bal.
Cantona neemt hem mee in zijn loop
en schiet Manchester United op voorsprong.
We drinken, drinken, drinken op de koning, de koning, de koning.
Want hij is de leider van onze voetbalploeg.
Hij is de beste voorwaartse spits die de wereld ooit zag.
Cantona. Het is nog steeds Cantona. Hij zit er weer in.
Cantona voor Manchester United.
Hij heeft hem teruggewonnen.
Giggs. Hier is Cantona.
Ja! Eric Cantona met het doelpunt voor Manchester United.
Kijk hoe hij eruitziet. Hij heeft geen ritme, hij is onbeweeglijk. Hij is...
Hij is als een krakkemikkig wiel, hij raakt niet op gang.
Ik weet het. Moeilijk te geloven, niet?
Enkele jaren geleden stond hij op de dansvloer.
Hij was een uitstekende danser. Kijk hoe hij er nu uitziet.
Ik probeer niet cru zijn, maar hoe lang is het geleden dat Chrissie stierf?
Zeven jaar.
En dan wordt hij opgezadeld met de twee stiefzonen.
Hoe valt dat mee?
Dag jongens. - Alles goed?
Wat heb je daar? - Zonde, nietwaar?
Geen probleem, dit helpt hem wel. - Wat is het?
Het zijn hondskloten, dit.
Wat is dit?
Neem het van mij aan. - Wat is er nu?
Heb je de zelfhulpsectie weer overvallen?
Wil je verbannen worden uit de boekwinkels?
Als jullie je miezerige geesten voor een minuutje willen openstellen,
dan kun je misschien nog wat leren.
Wat Eric nodig heeft is 'lachen'. Het staat daarin.
Volgens het boek is lachen de beste medicijn.
Als je hem kan laten lachen, maakt niet uit of
het geforceerd is of kunstmatig, het geeft je een goed gevoelen.
Blijkbaar tilt het je geest op, produceert het endorfine,
en je hele lichaam voelt goed aan.
Als ik in Eric zijn plaats was, zou ik liever eens goed neuken.
Ben je vrijwilliger? - Nee.
Ik geef Jack als vrijwilliger op.
Luister, we gaan proberen om Eric aan het lachen te brengen.
Goed. Eén voor één. Allemaal naar beneden.
Vertel een mop, doe een dansje, doe wat je wil, maar laat hem verdomme lachen.
Probeer de gast op te monteren, goed? Doe je uiterste best.
Alles goed, Eric? - Alles goed, Spleen?
Heb je gehoord van de...
Lieve help.
Je kan beter dan dat, Spleen.
Dag, Eric. Gaat het? - Alles in orde, Smug.
Hé, twee apen in een bad, goed? - Goed.
De ene aap draait zich naar de andere aap en doet...
Daar hou je van, hè? Goed? - Ja, ja, ja.
De andere aap keert zich naar de eerste en zegt:
'Doe er wat koud water bij, jij stomme trut.'
Godverdomme. - Oh, flikker op.
Da's niet slecht. Alleszins beter dan die van Spleen, niet?
Ja, maakt niet uit.
Dag, Eric. - Alles goed.
Je bent goed in kruiswoordraadsels, niet?
Ja, ja. - Ja.
Zwaarbeladen postbode.
Hoeveel brieven? - Een verdomde zak vol.
Ja, ja.
Ga voor je denkbeeldige spiegel staan.
Ja. Ga voor je denkbeeldige spiegel staan.
Denk aan iemand die van je houdt
en beeld je in dat je jezelf ziet door hun ogen.
Ja?
Hou me niet voor de gek. Komaan. Dit is makkelijk, niet?
Moet je hen al ontmoet hebben?
Moet je die persoon al ontmoet hebben?
Wel, je moet hen al ontmoet hebben als ze van je houden.
Komaan. - Kunnen we ons voorbereiden
om erin te geraken? - Je kan al beginnen met te zwijgen!
Ik ben hier. Ik sta voor mijn spiegel.
Sta voor je verdomde ingebeelde spiegel.
Ik sta er. - Denk aan iemand die...
Dit is misschien moeilijk voor jou. Denk aan iemand die van je houdt.
En beeld je in dat je jezelf ziet door hun ogen.
Het is verdomme poepsimpel. - Smug houdt van hem.
Nee, doe het nu.
Nee, komaan. Het is wel goed.
Duw dan zachtjes de duim van elke hand
tegen je middenvinger...
Van je eigen hand of van iemand anders? - Het is toch zoiets niet?
Nee, jouw hand.
Dezelfde hand? - Zo is het.
Je moet gaan zitten voor dit deel.
Hou vast, hou vast, hou vast. Goed.
Nu moet je langzaam inademen met je ogen gesloten.
Wat is het beste? Inademen door de neus en uitademen door de mond
of in door de mond en uit door de neus?
Adem gewoon.
Adem door je kont als je wil. - Ik word duizelig als ik teveel adem.
Zwijg. Hou je ogen dicht, adem langzaam en ontspan.
Sta jezelf toe om je te zien door de ogen
van iemand die van je houdt, die totaal van je houdt.
Iemand die onvoorwaardelijk van je houdt.
Je wordt totaal bemind. En je ademt.
En je houdt je vinger en je duim samen.
Zijn we zover? - Ja.
Zijn we er allemaal?
Moeten we hiervan ontspannen? - Ja.
Dit is beter niet zo'n soort idioot cult ding.
Kun je nu es geen minuut zwijgen? - Idioot cult ding?
Ik trek mijn broek niet uit. - Zwijg!
Concentreer je verdomme! - Kalmeer nu, verdomme...
Hij is het! Jij verdomde smeerlap. - Zoals Derek Acorah.
Ik probeer te praten met het onderbewuste, niet met de verdomde hersendoden.
Goed. Je ademt, je vingers en duimen samen.
Er is iemand die je graag mag, je bekijkt jezelf door hun ogen.
Nu hevelde ik je over naar de mogelijkheidsgenerator.
Nu wil ik dat je denkt aan iemand om wie jij veel geeft.
Iemand wiens vertrouwen en charisma je wil evenaren. Goed?
Oké. - Heb je die persoon in gedachten?
Iemand die je hoog inschat.
Charisma, vertrouwen en je wil hen evenaren.
Maar moet je hen kennen? - Och, zwijg.
Gewoon voor de zekerheid.
Smug, aan wie dacht jij? - Sammy Davis.
Sammy Davis, Jr. - Voor zijn vertrouwen.
Smug kijkt door de ogen van Sammy Davis, Jr.
Wel, hij kijkt door één ervan.
Sammy Davis, Jr.
Spleen?
Fidel Castro.
Oké. Fidel Castro.
Jack?
Nelson Mandela. - Goede keuze.
Da's een goede. Nelson Mandela.
Travis?
Gandhi.
Een goede. - Mooie keuze. Eric?
Eric Cantona. King Eric.
Natuurlijk. - De beste voetballer die ooit leefde.
Goed man. - Mooie keus.
Ik kan het weten. - En jij, Meatballs?
Ik?
Old Blue Eyes.
Mr Frank Sinatra.
Ik ga Frank Sinatra evenaren.
We zouden een duet kunnen doen.
Wat een mooigevulde kamer hebben we hier.
Wat een fantastische groep. Sammy Davis, Jr,
Fidel Castro, Gandhi, Nelson Mandela, Eric Cantona
en Old Blue Eyes zelf, Mr Frank Sinatra.
Dat was me nogal een jaar?
Heb je Winnie nu in gedachten?
Ik moet Winnie zien.
Winnie.
Daar ben je, komaan. Maak het hier af, Meatballs.
Eric, wat is dit, maat? Verdomme mijn brieven. Mag het?
Heb je ze nog niet geopend? Zijn ze van jou, Eric?
Waarom kijkt hij zo naar mijn brieven? Kun je ze neerleggen, alsjeblieft?
Kom zitten. Laten we verdergaan met deze oefening.
Jack, wat doe je, in hemelsnaam?
Zijn ze van jou? Opende je ze nog niet? Het kunnen rekeningen zijn.
Godmiljaar zeg.
Eric. - Wat is dit, Eric?
Eric, wat gebeurt er?
Godmiljaar. - Verdomme, man.
Spleen, neem de telefoon en vertel het aan de jongens.
We moeten deze morgen bezorgen.
Een mislukt genie, nietwaar?
Een mislukte postbode.
Hoe zorg jij voor jezelf, Eric?
Dacht je ooit aan zelfmoord?
Wie houdt van jou, Eric?
Wie zorgt voor je?
Weet je wat mij de das omdeed? En ik zag het verdomme niet aankomen.
Deed je ooit iets waarvoor je je schaamt?
Jij wel?
Godverdomme.
Wat verdomme?
Ben jij het echt? - Ja.
Zeg dan iets in het Frans.
Je suis...Eric Cantona.
Godverdomme, jij bent het.
Verdomme, man.
Wacht tot de mannen dit verdomme horen.
Ze houden verdomme nog van je.
Het is Lily, n'est-ce pas?
Ik kan haar naam niet uitspreken.
Ik praat niet graag over haar, Eric.
Zeg het.
Ik kan het niet.
Je moet dit onder ogen zien.
Ik kan het niet. - Jawel, je kunt het.
Lily. Verdomme.
Het is altijd verdomde Lily.
Doe de koffer open. - Nee, ik kan het niet.
Het is niet gevaarlijk. Je kan er niet omheen.
Wat? - Zonder gevaar.
We kunnen niet om het gevaar heen.
Vooruit.
God.
Oh, Jezus Christus.
God.
Kijk dit.
Duo uit Manchester wint danscompetitie.
19 juli, 1979.
Dertig jaar geleden.
We hielden van dansen. Rock 'n roll.
Al die spullen aantrekken en je haren doen.
Dat is een foto van de avond dat we de wedstrijd wonnen.
Een geweldige avond. - Ja.
Wat een paar blue suede shoes.
Ja, blue suede shoes.
Ze kwamen uit Amerika. Ze kostten me een weekloon.
Ik vraag me af wat ermee gebeurde.
Soms zijn de mooie herinneringen...
moeilijk om mee om te gaan.
Ze zijn de moeilijkste van allemaal.
Dat is het leven. - Ja.
Ze zijn moeilijk te verwerken.
C'est la vie. (Zo is het leven)
Het was eigenlijk een dom idee.
De presentator trok willekeurig namen uit de dozen,
één voor de meisjes en één voor de jongens.
En je ontmoette mekaar voor het eerst op de dansvloer.
Hij zegt: 'Nummer 19. Eric, waar ben je?'
Eric Bishop.
Ik ging naar de dansvloer, een beetje zenuwachtig.
En voor de dames... Nummer 1, Lily Devine.
Ik keek om en daar kwam ze aangezweefd,
absoluut verdomd prachtig.
Ze was een beetje verlegen.
Maar je kon toch een beetje onheil aanvoelen.
Wat een danseres. Ongelooflijk. Ze liet mij staan.
Ik dacht: 'Wat gebeurt er hier?'
Maar het tweede liedje was, It's Late van Ricky Nelson.
Ik was toen klaar voor haar.
Het orkest begon te spelen.
Ik wierp haar rond en tolde haar en gooide haar overal heen.
Ze bleef terugkomen, sneller dan ooit.
Het was alsof ze me verdomme vertrouwde, begrijp je?
Ik weet het niet.
Ik weet niet of het het dansen was...
dat ons bij mekaar bracht, maar...
Het was één van die magische nachten, die je nooit meer zal beleven.
Soms deden we niets,
we zaten daar gewoon en keken mekaar in de ogen.
Dat deed ik nooit met een ander, alleen met Lily Devine.
En dertig jaar later durf je haar niet meer onder ogen komen.
Incroyable, non? (ongelooflijk, niet?)
Er werden veel fouten gemaakt.
Er stroomde veel water onder de brug.
Kun je je voorstellen dat je dochter vraagt om je ex dagelijks te ontmoeten,
wanneer je haar dertig jaar bijna niet zag?
Ik studeer over enkele weken af, en...
Ik heb het moeilijk. Ik sta achter met mijn proefschrift. En als...
ik het niet afmaak, studeer ik niet af. - Juist.
En het was moeilijk met Daisy.
Ik vroeg me af dat als je haar ophaalt in het kinderdagverblijf,
in plaats van haar naar mij te brengen om 5 uur zoals gewoonlijk,
je haar niet een uur kan bijhouden, tot 6 uur?
Natuurlijk kan ik dat Geen probleem, nietwaar Daisy?
Geweldig. Dat betekent dat ik in de bibliotheek kan studeren tot 10 uur.
Maak je geen zorgen. - Wat is dat?
Je bent geen probleem voor je opa.
Kom hier, kippetje.
Wat scheelt eraan? - Ik zal de fles nemen.
Kom hier.
Kijk es aan. Heb je honger?
Kijk es naar dat lieverdje. - Bedankt, papa.
Is ze er klaar voor? - Hier.
Waar wil je dat ik haar afzet?
Bij mama. - In godsnaam, Sam.
Ik heb je moeder jaren niet gezien. Het grootste deel van je leven.
Vraag me niet om dat te doen, schat. - Papa.
Ik kan het niet... - Jullie zijn beiden verdergegaan.
Het houdt geen steek meer.
Mama vindt het niet erg. - Wat zei ze?
Het is praktisch en makkelijk.
Wat zei ze?
Ze zei dat het goed was om je te zien en wat bij te praten.
Zeg me precies wat ze zei, Sam.
Ze zei dat het niets meer uitmaakt.
Je vroeg het, papa.
Vijf woorden.
Het...maakt...niets...meer...uit.
Dat zei ze.
Dat is erger dan haat.
Oui. Veel erger.
Je bent bedankt.
En toen zag ik haar...
Ze heeft zich echt verzorgd.
Haar haar, hoe ze stond, alles.
Verdomme.
Alles kwam terug? Jij, Lily en baby Sam?
God, ja.
Alsof het gisteren was. Bijna 30 jaar.
Ik ben naar de kloten.
Oui.
Ik begrijp je, mon ami.
Ik stel een sprong voor...
vanaf het dichtstbijzijnde flatgebouw.
Voor jou is dat in orde. Mislukte geniale smeerlap.
Strandvoetbal spelen. VIP. Beroemde vriendjes.
Je hebt zelfs een verdomd Frans accent.
Kijk naar mij. Een schriel opdondertje.
Jij hebt alles, maat. Alles.
Denk je dat mijn vrienden beter zijn dan de jouwe?
Het is me allemaal aan het ontglippen.
De gasten hebben me door. Ik kan mezelf niet eens vertrouwen.
Het voelt aan of ik drijf en ik op mezelf neerkijk,
rondzwervend als een schurftige verdomde hond.
Wat? Wat?
Hij die onheil voorspelt, zal nooit over de zeeën varen.
Hij die bang is om de dobbelsteen te werpen, zal nooit een zes gooien.
Als je het tijgernest niet betreedt, raak je nooit aan de welpen.
Steek je spreekwoorden in je kont. Hoe zeg je dat in het Frans?
Dat is niet erg vriendelijk.
Het zit me verdomme tot hier met je filosofie.
Ik moet nog over die van de zeemeeuwen heen, verdomme.
We hebben altijd meer keuzes dan we denken.
Altijd.
Zoals wat?
Een scheerbeurt.
Ik kan haar niet onder ogen komen.
Dat kun je wel.
Juist?
Eric. - Chrissie.
Nee. Lily. Je eerste vrouw.
Ja. Sorry, ik ben wat zenuwachtig.
Ze kreeg een half uur geleden haar eten.
Er zit fruitpap in de Tupperwaredoos.
De luiers liggen onderin. - Verbazend.
En de slabbetjes liggen onderin.
En er is een fles water voor als ze het nodig heeft.
Fantastisch.
Gaat het, Eric? - Ja, prima. Prima.
Het spijt me van onlangs.
Ik was gewoon wat duizelig.
Ik had slecht geslapen. Maar ja, het is prima.
Fris als een hoentje. - Goed.
Het is dus in orde dat je haar later bij mij afzet...
of wil je me liever hier ontmoeten? - Wat het makkelijkste is.
Het is maar zes weken.
Ja.
- Zo bedoelde ik het niet.
Heb je zin in een kopje thee, Lily? - Waarom?
Eric, laten we hier zo goed mogelijk doorheen komen voor Sam.
Ik zie je later, Eric.
Goed, tot ziens. - Bye-bye, schatje.
Hallo.
Ryan, kan ik je even spreken?
Het is een van hen. - Ryan, wat is dat daarbuiten, verdomme?
Ik moet gokken, maar het ziet eruit als een cementmolen.
Ik zie dat het een cementmolen is, Ryan.
Waarom staat ie daar verdomme? - Hij staat daar een beetje te chillen.
Wat denk je dat het is, een verdomde gocart?
We drinken een biertje. - Je hebt hem gestolen, niet?
Wie stal hem? - Ik heb hem niet gestolen.
Jij stal hem.. - Ik heb hem niet gestolen.
Waar komt hij vandaan? Je stal hem.
Goed, ik zal het regelen. Hou je maar rustig.
Verplaats hem nu, alsjeblieft.
Ik zal het doen wanneer ik kan.
Daar zijn ze. - Wacht even. Waar ga je heen?
We gaan naar de wedstrijd. - Ja. Kom je, Eric?
Heb je alles? - Waar ga je heen? De wedstrijd?
Man U tegen Barcelona.
Kijk uit voor de boodschappen.
Eric, volgende keer probeer ik je een ticket te bezorgen.
Zac is een hoge ome. Hij heeft waarschijnlijk een
van de beste loges in het stadion.
Kom gast, blijf niet lullen. - Champagne, alles erop en eraan.
Je zou het leuk vinden. - Kom, we moeten gaan.
Waar ga je daarmee heen. Zorg dat je het kwijtraakt.
Wat verdomme?
Godverdomme!
Shit! Mijn verdomde stofjas!
Klootzakken! Godverdomme!
Godverdomme! Fuck, fuck, godverdomme!
Jack Bishop. IJzerhandelaar.
Ja. Ja. - Je vader.
Waren jullie close?
Hij ging eens per vergissing op me zitten.
Ze stuurde me dit een week nadat ik haar verliet.
'Meer dan dit kan ik niet van je houden'.
'Lily.'
Ik heb haar nooit geantwoord.
Hoe langer ik het uitstelde, hoe erger het was.
En dan was er geen terugkeer mogelijk.
Vertel haar dan de waarheid.
Wat kun je zeggen tegen iemand die haar hart op een schoteltje legde?
Het is er gewoon. Laat eens zien.
Weet je wat? Dat het verrekt.
Er is geen manier waarop ik hier overheen raak.
Ik kan haar niet elke dag ontmoeten.
Ik kom dan weer terug in die draaimolen. Altijd maar rond en rond.
Je moet met haar praten.
Dat kan ik niet. - Je kan het niet. Schrijf haar dan.
Ik heb geen woorden. En...
Verdomme.
Eric? - Oh, nee.
Eric! - Nee.
Komaan, we gaan wat drinken.
Vooruit, Eric. Je bent een gelukkige man.
Komaan! - Ga.
Komaan maat... Kom, Eric, in beweging.
Goed, ik kom! Stop met bonzen op de deur! Ik kom naar beneden.
Godverdomme.
Vergeet je portefeuille niet. - Goed!
Hallo. Wat is dat voor shirt, maat?
FC United. De club van het volk.
Daarmee veeg ik mijn kont niet af. - Ja?
Ga zitten, Spleen. Je krijgt een hartaanval, verdomme.
Geef ons verdomme dat glas.
Luister maat. Jij vertrok en verliet ons.
Zij verlieten mij.
Wie verliet je? United? Het beroemdste team in de geschiedenis.
We hebben meer dan 300 miljoen fans.
En wij verlieten jou? - Ja.
Ik heb het je al verteld. Een gast vertelde ooit:
'Verlaat je... Verander van vrouw,
'verander van politieke partij, verander van religie'.
'Maar je mag nooit veranderen van favoriete voetbalploeg'.
We zijn misschien klein. Maar weet je wat?
Er is geen dikke voorzitter die ons voor dertig zilverstukken kan verkopen.
Nee, want die vette smeerlap zit hier.
Onze club.
Dat zeiden ze over United.
In 1878 was het, nietwaar? - Ja.
Newton Heath noemden ze hen. Spoorwegarbeiders. Wat vind je daarvan?
Je pist op je eigen geschiedenis, weet je dat?
Nee, het is er nog steeds. Het zit in het hart.
Wij zullen nooit sterven, vriend. - Ja.
Hij gaat trouwens nooit, Judge. Waarover heb je het?
Ik heb het hem gezegd, het is geen geheim.
Ik kan het me niet veroorloven. Ik kan me niet veroorloven de kinderen te houden.
Dat is nu precies het punt, jij idiote klootzak.
Parkeerplaatsen liegen niet!
Kijk nu eens.
De parkeerplaatsen op de dag van een wedstrijd.
Niet de wagens die wij kunnen betalen. Hoeveel postbodes ken je
die naar de wedstrijd gaan? - Ja, wij gaan met de fiets,
met een mandje vooraan.
We betalen Glazer niet en werken niet voor Sky.
We zingen dat City zal sterven.
Twee Uniteds maar één ziel.
Terwijl de Busby Babes doordoen
Oh, dame.
Jullie zijn hypocrieten. - Wat?
Jullie zijn reclameborden. Enkel namen van sponsors op je borst.
Wij hebben geen sponsors op onze borst. - Hé.
Wij zijn zoals Barcelona.
Wat? - Spaans.
Wie zou jou sponsoren? - Jij zat hier een dinsdagavond.
Dinsdagavond. Jullie zijn de klootzakken
die 50 tot 60 miljoen in Edwards zak staken.
Murdoch zijn verdomde zakken vullen.
Wat doe jij hier verdomme?
Je weet verdomme niet wat je doet.
Ik moet kotsen van je. - Ga zitten en zwijg verdomme.
Ik ben weg! Ik ben weg! - Donder op!
De wedstrijd begint pas, verdomde lul.
Komaan, Meatballs. - Cheerio, cheerio, cheerio.
Ga je de hond uitlaten?
Verdomd schitterend. - Het is een ander soort volk.
Hier. Hier komt het.
Goal!
Wie scoorde? Wie scoorde?
Hoe vaak heb ik je verteld niet te rotzooien met die prul?
Ik rotzooi niet. - We proberen verdomme
wat werk te leveren. Je rotzooit niet?
- Nee.
Ik rotzooi niet. Hoor je me?
Ziet het ernaar uit dat ik rotzooi?
Nee. - Nee?
Haal die prul uit je verdomde tuin.
Kijk niet naar me.
Ga het verdomde huis binnen, jij kleine lul.
Gaat het?
Weet je nog dat we over alles konden praten?
Daar is het nu een beetje laat voor.
Wat wil hij van je?
Wie? - Je vriend in de wagen.
Niets.
Goed. Heb ik geen probleem mee.
Hij geeft je dus klappen? Is dat wat vrienden nu doen?
Je kent hem niet eens. Het is geregeld.
Ik maakte altijd plezier met mijn vrienden.
Ik maak plezier met hen.
Ryan, ik wil je helpen. Je kan zo niet verderdoen.
Wat ga je doen, Eric?
Brownie, maat... Ja... - Is dat zo?
Komaan jongens, het wordt laat.
Ik denk dat het tijd is dat je vrienden naar huis gaan, Jess.
Ik denk dat hij gelijk heeft.
Wie is dit? - Jess, komaan.
Ik moet morgen werken en jij moet naar school.
Laten we inpakken.
Nog vijf minuten en dan is het gedaan.
Vijf minuten. Ik meen het.
Godverdomme.
Je moet nee zeggen.
Nee.
Vooruit, zeg het.
Nee.
In het Frans.
Non.
Net of je het meent. Non!
Non. - Meer, meer, meer. Non!
Non!
- Non!
Vanuit je ballen. Non!
Pa? Gaat het?
Non.
Herinner je je Nottingham Forest? - Nee.
Komaan. Giggs neemt de hoekschop.
Hij schopt hem over. Jij wacht daar.
Bang, hij gaat erin. - Nee, nee.
Oh, Man City.
Hughes langs de rechterflank naar Kanchelskis.
Kanchelskis schopt hem door. Jij staat te wachten.
Bang, heel gewoontjes. Recht erin.
Nee.
Arsenal. Beckham kruist.
Hun verdediger komt naar buiten. Je ziet het aankomen.
Gaat anderhalve stap achteruit omdat de bal stuitert.
Bang, een halve omhaal. Recht erin. Seaman wist niet wat er gebeurde.
Komaan. - Die niet.
God, geef me kracht.
Goedemorgen, Eric. - Goedemorgen, liefje.
Werken de liften? - Nee. Ik vrees dat ze weer defect zijn.
De derde maal deze week.
Het moet toch verbazingwekkend geweest zijn.
Zestigduizend mensen die naar je kijken. Juichen. Je naam scanderen.
Beangstigend, ja. - Jij, bang?
Ja. - Dat kan niet.
Bang dat het eindigt.
Ik hou ervan de menigte te verrassen?
Elke keer, in elke wedstrijd, probeerde ik hen een geschenk te geven.
Soms lukte het niet, maar als dat wel zo was...
Voor altijd in onze gedachten. - Ja.
Maar ik moest mezelf eerst verrassen. Een risico nemen.
Het hangt af van de limieten die je jezelf oplegt.
Speel veilig, geen risico.
Weet je wel?
Herinner je je Sunderland?
Dat was een mooie. Magnifique.
Het was ballet. Een dans. Dat doelpunt hield me maanden op de been.
...voorbij enkele verdedigers. McClair.
Hier is Cantona. Hij deed het.
Fantastisch gedaan van Cantona.
Dit vult je zo erg, dat je
de rest van de rotzooi in je leven voor enkele uren vergeet.
Ik mis de wedstrijden.
De enige plaats waar je heen kan en waar je kan uitbarsten
zonder gearresteerd te worden. Schreeuwen, gillen, lachen.
Zelfs wenen. - Ja.
En Engelsen zien kussen.
Waar anders kun je luidkeels zingen met al je vrienden?
Dat is wat ik echt mis.
Het moet toch al tien jaar geleden zijn dat ik nog naar een wedstrijd ging.
Goed. Het leukste moment ooit?
Het was geen doelpunt.
Het moet een doelpunt zijn, Eric. - Nee.
Komaan. De laatste minuut. FA Cup Final tegen Liverpool.
Beckham neemt een hoekschop. De doelman loopt uit.
Hij bokst hem weg. Hij raakt je borst en stuitert tegen de grond.
Bang, je trapt hem recht in het net.
Nee.
Wimbledon. Het moet Wimbledon zijn.
Je loopt naar de bal. De bal komt in.
Je ontdekt het traject, de hoek ervan.
De draaibeweging ervan. De manier hoe de wind staat.
De snelheid van de wind. Alles. Je steekt je rechtervoet uit.
Je stopt hem in de vlucht. Hij springt dertig centimeter vóór je omhoog.
Je komt terug en schopt hem erin. De meest perfecte omhaal ter wereld.
Hij gaat erin. Doelpunt. Het moet een doelpunt zijn, Eric.
Het was een voorzet.
Een voorzet? - Ja.
Naar Irwin tegen Spurs. Ja!
Mooi.
Ik weet hoe slim hij was. Links- en rechtsvoetig.
Kwam in een tel. Ik schopte hem met de buitenkant van mijn schoen.
Verraste iedereen.
Hij nam hem mee in zijn loop en mijn hart zweefde.
Een geschenk.
Ja, als een offer aan de grote God van het voetbal.
Wat als hij gemist had?
Je moet je ploegmaten vertrouwen. Altijd.
Anders zijn we verloren.
Het moet zwaar geweest zijn voor je toen je geschorst werd.
Negen maanden? De smeerlappen. Die lul kreeg wat hij verdiende.
Ik heb hard moeten werken. Diep graven vanbinnen.
Ik had iets nodig om me te vullen toen ik alleen was.
Iets om me op te richten.
Het is vreemd, nietwaar?
Soms vergeten we dat je gewoon een man bent.
Ik ben geen man.
Ik ben Cantona.
Wat deed je om jezelf bezig te houden?
Ik leerde trompet spelen.
Trompet? - ja.
Je houdt me voor de gek, Eric. - Nee. Echt waar.
Luister.
Wat?
Dag, Eric. Het spijt me.
Het spijt me dat ik zomaar binnenval, maar je gsm stond uit.
Mijn moeder is gevallen
en ik moet haar naar de spoeddienst brengen.
Kun je Daisy enkele uren bijhouden. Enkele uurtjes maar
terwijl ik haar wegbreng. - Ja. Natuurlijk.
Neem je de kinderwagen? Mag ik binnen? - Ja. Sorry.
Kom erin. Ik dacht niet na. - Bedankt.
Ik zet net thee. Kom gelijk naar de keuken..
Ik heb niet opgeruimd, Lily. Loop maar gewoon door.
Heeft je butler vakantie, Eric?
Of heb je hem ontslagen?
Je weet hoe het is met twee tieners.
Mijn God. - Ik ga er trouwens aan beginnen.
Hé, hallo, baby. Hallo.
Sam zal iemand anders moeten zoeken.
Lily. - Sorry. Sorry.
Lily, loop niet zomaar weg. Lily.
Lily, wacht.
Jess? Jess!
Wat, man? - Kom hier.
Waar is je fiets? - In de achtertuin.
Luister. Let even op Daisy.
Wat bedoel je? - Let gewoon op haar.
Ik kan niet op een baby letten. - Leer het dan.
Ik weet niet hoe. Wat moet ik doen?
Ze huilt, papa. Papa!
Hoe is het met je moeder?
Mijn broer bracht haar naar het ziekenhuis. Ze is in orde.
Ze is gewoon erg gekneusd. - Kijk...
Ik dacht...
Ik dacht dat ik het beter kan uitleggen.
Uitleggen? - Ja.
Uitleggen?
Ik was pas 21, Eric.
Ik kreeg jouw baby.
Ik hield zielsveel van je.
Je liet me in de steek.
Je kwam nooit terug.
En je liet me alleen een kind opvoeden.
Wil je dat ik uitleg...
hoe ik me elke avond in slaap weende?
Hoe ik uit mekaar viel.
En ik mijn leven moest heropbouwen.
Ga weg, Eric Bishop.
Want het maakt me niets uit.
Ze haat je. Juist?
Nu raken we ergens.
Dit leidt nergens heen.
Ze heeft gelijk, ik ben door het lint gegaan.
We zijn allebei grootouders.
Wat?
Ik heb mijn buik vol van dit gelul. Goed?
Goed, ik vertaal het niet. - Dat is goed voor mij.
Verdomme. Wat betekent het?
Vooruit, zeg het. - Nee.
Je kan het niet zeggen en het dan gewoon vergeten.
Ik zal je niet tot last zijn.
Je bent geen last, maat. Dat weet je.
Je bent hier altijd welkom. Je bent absoluut geen last.
Vertel wat het betekent.
De edelste wraak is om te vergeven.
Kan ze me vergeven?
Verdomme. Het is Lily.
'Ontmoet me in de pub. Je weet welke. Nu.'
Godverdomme.
Ik zei het je toch.
Hoi, Lily. Wil je wat drinken?
Een glas halfcider, alsjeblieft. - Oké.
Mag ik een glas halfcider? - Jazeker.
Alsjeblieft.
Het lijkt of het gisteren was.
Ik weet het. Het is bijna niet veranderd.
Maar wij wel.
Ik ben bang om dit allemaal op te rakelen, Lily.
Vertel het me, Eric. Ik moet het horen.
Vertel het me. - Goed.
De eerste keer dat het gebeurde was op het doopfeest van Sam. Weet je nog?
Eerst dacht ik dat het te heet was, te rokerig.
Teveel mensen in dezelfde kamer.
Al dat handjesschudden en de schouderklopjes.
'Wat zijn je plannen nu?' 'Dit is helemaal anders, niet?'
Ze gingen maar door en door, opnieuw en opnieuw.
Toen kwam mijn vader.
Geen schouderklopje van hem.
Gewoon die harde blik en zijn scherpe tong.
Ik zag jou in de hoek met Sam, je was haar aan het voeden.
Ik herinner me dat, omdat je me een kus toeblies.
Om de een of andere reden maakte hem dat boos.
Hij greep me bij mijn nek, zoals hij deed toen ik nog een kind was.
Hij schudde me heen en weer zoals een spelleider met een deelnemer.
'Verdomde kussen? Laten we eens zien hoe lang dat duurt'.
'Je had de hersenen om naar de universiteit te gaan'.
'Nu zullen we zien waarvan je gemaakt bent'.
'Je hebt je bedje gespreid, zoon. Nu mag je erop gaan liggen'.
Het voelde aan alsof mijn hoofd in een plastic zak zat.
Toen begon hij me te poken met dat stompe kleine verdomde vingertje.
Het voelde... Het voelde alsof ik wegdreef.
Het was alsof ik uit mijn lichaam trad.
Ik hing tegen het plafond en keek verdomme op mezelf neer.
Eric Bishop met Jack Bishop, die me opjutte in slow motion.
Hé, waar ga je heen?
Het was een paniekaanval, Eric.
Ze komen vaker voor dan je denkt.
Dat kwamen we in het ziekenhuis geregeld tegen.
Ik wist niet wat het was.
Zowat een half uur later, toen ik weer kalm was, kwam ik terug.
Ik kwam binnen en speelde komedie.
En weet je wat? Dat doe ik sinds toen altijd.
Komedie spelen.
Waarom kon je het me niet vertellen?
Ik deed of het niet bestond. Zelfs voor mij.
Ik was doodsbang.
Ik dacht dat ik stapelzot werd, zoals mijn oom Michael.
Later zag ik je Sam voeden.
En ik kan het niet uitleggen, maar ik kon het niet meer aan.
Het maakte me doodsbang.
Toen kreeg ik het probleem dat ik bang was om naar huis te gaan.
Bang om terug naar mijn eigen kot te gaan.
Ik dacht gewoon dat je afstand nam.
Nee. - Dat je spijt had van de baby.
Absoluut niet.
Ik wou gewoon dat je me aanraakte, Eric.
Ik voelde me dik, lelijk. Mijn kleren die naar melk stonken.
Nee.
Ik herinner me dat ik je nogal uitgescholden heb, niet?
God, ja.
Ik wist niet dat ik zo kon schreeuwen.
Ik ook niet. Maar ik neem het je niet kwalijk.
Wegblijven, dronken worden.
Altijd met de jongens weg. Uitvluchten.
Al de leugens die je vertelde.
Ik weet het. Het is niet enkel het feit dat ik je verliet,
want dat deed ik, dat geef ik toe.
Ik kon gewoon niet terugkomen.
Gaat het, Daisy? Ja hè.